Jak grzebanie chrząszczy rozprzestrzenia swoje nasiona: efekt Coolidge'a w prawdziwym życiu

Pokaż więcej:

Abstrakcja

Efekt Coolidge'a jest dobrze znanym zjawiskiem w naukach behawioralnych. Po raz pierwszy zaobserwowano go u kilku różnych ssaków i odnosi się do spadku zainteresowania seksualnego samców w trakcie wielokrotnych spotkań z tą samą samicą, połączonego z ponownym zainteresowaniem nową samicą wprowadzoną, gdy samiec nie wykazuje już chęci kopulacji z pierwotną samicą. Wśród garstki innych bezkręgowców efekt ten został również opisany u chrząszczy grabarzy ( Nicrophorus vespilloides Herbst) na podstawie obserwacji laboratoryjnych samców i samic w małych pojemnikach bez dostępu do padliny. W warunkach polowych jedyne powtarzające się spotkania między samcami i samicami mają miejsce na padlinie, która może być wykorzystana jako pokarm lub zakopana w celu reprodukcji. W niniejszym badaniu umieściliśmy martwe myszy w warunkach polowych, aby zbadać, jak często naturalne grupy rozrodcze obejmują samce i kilka samic. Stwierdziliśmy, że wiele grup rozrodczych w warunkach polowych spełnia ten warunek niezbędny dla efektu Coolidge'a. Ponadto, wykorzystaliśmy bezpośrednie obserwacje niezakłóconych zespołów rozrodczych w laboratorium, aby ocenić, czy samce rzeczywiście wykazują efekt Coolidge'a w bardziej naturalnym kontekście, gdy zajęte są zakopywaniem i przygotowywaniem zwłok. Ponieważ samce spotykają dominujące i podrzędne samice w różnym tempie, porównaliśmy częstotliwość kolejnych spotkań i kopulacji z tą samą samicą. Okazało się, że samce w tych niezakłóconych grupach rozrodczych aktywnie unikają kopulacji z tą samą samicą dwa razy z rzędu. To dowodzi, że efekt Coolidge'a nie jest artefaktem laboratoryjnym, lecz częścią naturalnego repertuaru zachowań samców grabarzy.

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0044523118300020