Zmniejszone LPP dla obrazów seksualnych u problematycznych użytkowników pornografii może być zgodne z modelami uzależnień. Wszystko zależy od modelu (Komentarz do Prause, Steele, Staley, Sabatinelli i Hajcak, 2015)

Uwaga - wiele innych recenzowanych artykułów zgadza się, że Prause i in., 2015 popiera model uzależnienia od porno: Recenzowane recenzowane artykuły Prause i in, 2015


POBIERZ PDF TUTAJ

Biol Psychol. 2016 maja 24. pii: S0301-0511 (16) 30182-X. doi: 10.1016 / j.biopsycho.2016.05.003.

  • 1Swartz Center for Computational Neuroscience, Institute for Neural Computations, University of California San Diego, San Diego, USA; Instytut Psychologii, Polska Akademia Nauk, Warszawa, Polska. Adres elektroniczny: [email chroniony]

Technologia internetowa zapewnia niedrogi i anonimowy dostęp do szerokiej gamy treści pornograficznych (Cooper, 1998). Dostępne dane pokazują, że 67.6% mężczyzn i 18.3% duńskich młodych dorosłych (18–30 lat) regularnie korzysta z pornografii (Hald, 2006). Wśród amerykańskich studentów 93.2% chłopców i 62.1% dziewcząt oglądało pornografię internetową przed ukończeniem 18 roku życia (Sabina, Wolak i Finkelhor, 2008). Dla większości użytkowników oglądanie pornografii odgrywa rolę w rozrywce, ekscytacji i inspiracji (Rothman, Kaczmarsky, Burke, Jansen i Baughman, 2014) (Häggström-Nordin, Tydén, Hanson i Larsson, 2009), ale dla niektórych częste spożywanie pornografii jest źródłem cierpienia (około 8% użytkowników według Cooper i in., 1999) i staje się powodem szukania leczenia (Delmonico i Carnes, 1999; Kraus, Potenza, Martino i Grant, 2015; Gola, Lewczuk i Skorko, 2016; Gola i Potenza, 2016). Ze względu na powszechną popularność i sprzeczne obserwacje kliniczne konsumpcja pornografii jest ważnym problemem społecznym, przyciągającym wiele uwagi w mediach (np. Głośne filmy: „Wstyd” McQueena i „Don Jon” Gordona-Levitta) oraz politycy (np. przemówienie premiera Wielkiej Brytanii Davida Camerona z 2013 r. na temat wykorzystywania pornografii przez dzieci), a także badania neurologiczne (Steele, Staley, Fong i Prause, 2013; Kühn i Gallinat, 2014; Voon i in., 2014). z najczęściej zadawanych pytań jest: czy konsumpcja pornografii może uzależniać?

Odkrycie Prause, Steele, Staley, Sabatinelli i Hajcak, (2015) opublikowane w czerwcowym numerze Biological Psychology dostarcza interesujących danych na ten temat. Naukowcy wykazali, że mężczyźni i kobiety zgłaszają problematyczne oglądanie pornografii (N = 55),1 wykazywali niższy późny potencjał dodatni (LPP - potencjał związany z wydarzeniem w sygnalizacji EEG związany ze znaczeniem i subiektywną ciszą bodźców) do obrazów seksualnych w porównaniu z obrazami niezwiązanymi z seksem, w porównaniu z odpowiedziami kontrolnymi. Pokazują również, że problematyczni użytkownicy pornografii z wyższym popędem seksualnym mają mniejsze różnice w LPP w przypadku obrazów seksualnych i nie-seksualnych. Autorzy doszli do wniosku, że: "Ten wzór wyników wydaje się niespójny z niektórymi przewidywaniami modeli uzależnień" (s. 196) i ogłosił ten wniosek w tytule artykułu: "Modulacja późnych pozytywnych potencjałów przez obrazy seksualne u użytkowników problemowych i kontrole niezgodne z "Uzależnienie od porno" ".

Niestety w swoim artykule Prause i wsp. (2015) nie zdefiniowali jednoznacznie, który model uzależnienia testują. Przedstawione wyniki rozpatrywane w odniesieniu do najbardziej ugruntowanych modeli nie dają jasnej weryfikacji hipotezy, że problematyczne używanie pornografii jest uzależnieniem (jak w przypadku Incentive Salience Theory; Robinson i Berridge, 1993; Robinson, Fischer, Ahuja, Lesser, & Maniates, 2015) lub potwierdzają tę hipotezę (jak w przypadku zespołu Reward Deficiency Syndrome; Blum i in., 1996; 1996; Blum, Badgaiyan, & Gold, 2015). Poniżej szczegółowo to wyjaśniam.

Adres do korespondencji: Swartz Center for Computational Neuroscience, Institute for Neural Computations, University of California San Diego, 9500 Gilman Drive, San Diego, CA 92093-0559, USA. Adres e-mail: [email chroniony]

1 Warto zauważyć, że autorzy przedstawiają wyniki dla mężczyzn i kobiet uczestniczących razem, podczas gdy ostatnie badania pokazują, że obrazy seksualne oceny pobudzenia i wartościowości różnią się dramatycznie między płciami (patrz: Wierzba i in., 2015)

2 Takie przypuszczenie potwierdza fakt, że referencje użyte w Prause et al. (2015) również odnoszą się do IST (tj. Wölfling i wsp., 2011

Dlaczego teoretyczne ramy i jasna hipoteza mają znaczenie

Opierając się na wielokrotnych zastosowaniach terminu "reaktywność cue" przez autorów, możemy zgadnąć, że autorzy mają na myśli Teorię Zmysłu Salinto- rycznego (IST) zaproponowaną przez Robinsona i Berridge'a (Berridge, 2012, Robinson i wsp., 2015).2 Te ramy teoretyczne wyróżniają dwa podstawowe komponenty motywowanego zachowania - „chcieć” i „lubić”. Ta ostatnia jest bezpośrednio związana z doświadczaną wartością nagrody, podczas gdy pierwsza jest związana z oczekiwaną wartością nagrody, zwykle mierzoną w odniesieniu do predykcyjnej wskazówki. Jeśli chodzi o uczenie się Pawłowa, nagroda jest bodźcem bezwarunkowym (UCS), a sygnały związane z tą nagrodą podczas uczenia się są bodźcami warunkowymi (CS). Uczeni CS zyskują motywację i wywołują „chcenie”, odzwierciedlone w zmotywowanym zachowaniu (Mahler i Berridge, 2009; Robinson i Berridge, 2013). W ten sposób uzyskują podobne właściwości jak sama nagroda. Na przykład przepiórka udomowiona chętnie kopuluje z obiektem terrycloth (CS) w połączeniu z możliwością kopulacji z samicą przepiórki (UCS), nawet jeśli prawdziwa samica jest dostępna (Cetinkaya i Domjan, 2006)

Według IST, uzależnienie charakteryzuje się zwiększonym „chceniem” (podwyższona reaktywność związana z cue, tj. Wyższy LPP) i zmniejszonym „lubieniem” (zmniejszona reaktywność związana z nagrodą, tj. Niższy LPP). Aby zinterpretować dane w ramach IST, badacze muszą wyraźnie rozdzielić „pragnienie” związane z sygnałami i „lubienie” związane z nagrodą. Eksperymentalne paradygmaty testujące oba procesy wprowadzają osobne wskazówki i nagrody (np. Flagel i in., 2011; Sescousse, Barbalat, Domenech, & Dreher, 2013; Gola, Miyakoshi i & Sescousse, 2015). Prause i in. (2015) zamiast tego stosują znacznie prostszy paradygmat eksperymentalny, w którym badani biernie oglądają różne obrazy z treściami seksualnymi i nieseksualnymi. W tak prostym projekcie eksperymentalnym kluczowym pytaniem z perspektywy IST jest: Czy obrazy seksualne odgrywają rolę wskazówek (CS) lub nagród (UCS)? I dlatego: czy zmierzone LPP odzwierciedlają "chcenie" lub "lubienie"?

Autorzy zakładają, że obrazy seksualne są wskazówkami i dlatego interpretują obniżone LPP jako miarę zmniejszonego „chcenia”. Zmniejszone „pragnienie” w odniesieniu do wskazówek byłoby rzeczywiście niezgodne z modelem uzależnienia IST. Jednak wiele badań pokazuje, że zdjęcia seksualne nie są jedynie wskazówkami. Są satysfakcjonujące w sobie (Oei, Rombouts, Soeter, van Gerven, & Both, 2012; Stoléru, Fonteille, Cornélis, Joyal, & Moulier, 2012; recenzja w: Sescousse, Caldú, Segura, & Dreher, 2013; Stoléru i in., 2012). Oglądanie obrazów seksualnych wywołuje aktywność prążkowia brzusznego (systemu nagrody) (Arnowet i in., 2002; Demos, Heatherton i Kelley, 2012; Sabatinelli, Bradley, Lang, Costa i Versace, 2007; Stark i in., 2005; Wehrum-Osinskyet al., 2014), uwalnianie dopaminy (Meston i McCall, 2005) oraz zarówno zgłaszane przez samych siebie, jak i obiektywnie mierzone pobudzenie seksualne (przegląd: Chivers, Seto, Lalumière, Laan i Grimbos, 2010).

Nagradzające właściwości obrazów seksualnych mogą być wrodzone ze względu na fakt, że seks (podobnie jak jedzenie) jest główną nagrodą. Ale nawet jeśli ktoś odrzuci taką wrodzoną satysfakcjonującą naturę, nagradzające właściwości bodźców erotycznych mogą zostać nabyte dzięki nauce Pawłowa. W warunkach naturalnych wizualne bodźce erotyczne (takie jak nagi małżonek lub filmy pornograficzne) mogą być wskazówką (CS) do aktywności seksualnej prowadzącej do doświadczenia kulminacyjnego (UCS) w wyniku seksu w diadę lub samotnej masturbacji towarzyszącej konsumpcji pornografii. Ponadto w przypadku częstej konsumpcji pornografii wizualne bodźce seksualne (CS) są silnie związane z orgazmem (UCS) i mogą nabrać właściwości nagrody (UCS; Mahler i Berridge, 2009; Robinson & Berridge, 2013), a następnie prowadzić do podejścia ( szukająca pornografii) i zachowania konsumpcyjne (tj. godziny oglądania przed osiągnięciem punktu kulminacyjnego).

Niezależnie od wrodzonej lub wyuczonej wartości nagrody, badania pokazują, że obrazy seksualne same w sobie motywują, nawet bez możliwości kulminacji. W ten sposób mają wewnętrzną wartość hedoniczną dla ludzi (Prévost, Pessiglione, Météreau, Cléry-Melin i Dreher, 2010), a także makaków rezusów (Deaner, Khera i Platt, 2005). miejsce, w którym punkt kulminacyjny (naturalny UCS) jest niedostępny, jak w badaniu Prause i wsp. (2015) („uczestnikom tego badania poinstruowano, aby nie masturbowali się podczas zadania”, s. 197). Według Berridge kontekst zadania wpływa na przewidywanie nagrody (Berridge, 2012). Tak więc, ponieważ nie było tu żadnej innej przyjemności niż obrazy seksualne, oglądanie zdjęć było ostateczną nagrodą (a nie tylko wskazówką).

Zmniejszenie wartości LPP w przypadku nagród seksualnych u problematycznych użytkowników pornografii jest zgodne z modelami uzależnień

Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe, możemy założyć, że obrazy seksualne w Prause et al. (2015) zamiast być wskazówką, mogła odgrywać rolę nagrody. Jeśli tak, zgodnie z ramami IST, niższy LPP dla zdjęć o charakterze seksualnym w porównaniu do zdjęć nieseksualnych u problematycznych użytkowników pornografii i osób o wysokim popędzie seksualnym rzeczywiście odzwierciedla zmniejszoną „sympatię”. Taki wynik jest zgodny z modelem uzależnienia zaproponowanym przez Berridge i Robinson (Berridge, 2012; Robinson i in., 2015). Jednak, aby w pełni zweryfikować hipotezę uzależnienia w ramach IST, wymagane są bardziej zaawansowane badania eksperymentalne, rozplątywanie wskazówki i nagrody. Dobry przykład dobrze zaprojektowanego paradygmatu eksperymentalnego został użyty w badaniach nad hazardzistami przez Sescousse, Redouté i Dreher (2010). Wykorzystywał bodźce pieniężne i seksualne (bodźce symboliczne) oraz wyraźne nagrody (wygrane pieniężne lub obrazy seksualne). Z powodu braku dobrze zdefiniowanych wskazówek i nagród w Prause i in. (2015) rola obrazów seksualnych pozostaje niejasna, dlatego uzyskane efekty LPP są niejednoznaczne w ramach IST. Z pewnością wniosek przedstawiony w tytule badania „Modulacja późnych pozytywnych potencjałów przez obrazy seksualne u użytkowników problemowych i kontroli niezgodnych z„ uzależnieniem od pornografii ”jest nieuzasadniony w odniesieniu do IST

Jeśli weźmiemy inny popularny model uzależnień - zespół Defensywy Zasiłków (RDS, Blum i wsp., 1996, 2015), dane uzyskane przez autorów przemawiają na korzyść hipotezy o uzależnieniu. RDS RDS zakłada, że ​​genetyczna predyspozycja do niższej odpowiedzi dopaminergicznej na bodźce nagradzające (wyrażone w zmniejszonej BOLD i reaktywności elektrofizjologicznej) jest związana z poszukiwaniem sensacji, impulsywnością i wyższym ryzykiem uzależnienia. Ustalenia autorów dotyczące niższych LPP u problematycznych użytkowników pornografii są całkowicie zgodne z modelem uzależnień RDS. Jeśli Prause i in. (2015) testowali inny model, mniej znany niż IST czy RDS, byłoby wysoce pożądane, aby przedstawić je krótko w swojej pracy.

uwagi końcowe

Badanie przeprowadzone przez Prause et al. (2015) dostarcza interesujących danych na temat problematycznej konsumpcji pornografii.3 Jednak ze względu na brak jasnego stwierdzenia hipotezy, który model uzależnienia jest testowany i niejednoznaczny paradygmat eksperymentalny (trudna do zdefiniowania rola erotycznych obrazów), nie można stwierdzić, czy przedstawione wyniki są przeciwne, czy też za, hipoteza o "Uzależnienie od pornografii". Wymagane są bardziej zaawansowane badania z dobrze zdefiniowanymi hipotezami. Niestety odważny tytuł Prause et al. (2015) artykuł miał już wpływ na mass media,4 w ten sposób popularyzując naukowo nieuzasadnione wnioski. Ze względu na społeczne i polityczne znaczenie tematu skutków konsumpcji pornografii naukowcy powinni ostrożniej wyciągać wnioski w przyszłości.

3 Warto zauważyć, że w Prause et al. (2015) problematyczni użytkownicy konsumują pornografię średnio za 3.8 h / tydzień (SD = 1.3) to prawie to samo, co niewygodni użytkownicy pornografii w Kühn i Gallinat (2014), którzy zużywają średnio 4.09 h / tydzień (SD = 3.9) . W Voon i in. (2014) problemowi użytkownicy zgłosili 1.75 h / tydzień (SD = 3.36) i problematyczny 13.21 h / tydzień (SD = 9.85) - dane zaprezentowane przez Voon podczas konferencji American Psychological Science w maju 2015.

4 Przykłady tytułów popularnonaukowych artykułów o Prause et al. (2015): "Pornografia nie jest tak szkodliwa, jak inne nałogi, twierdzenia badawcze" (http://metro.co.uk/2015/07/04/porn-is-not-as-as-harmful-as-other-addictions- study-claim-5279530 /), "Twoje uzależnienie od pornografii nie jest prawdziwe" (http://www.thedailybeast.com/articles/2015/06/26/twoj-porn-addiction-isn-t-real.html) , "Porno" uzależnienie "nie jest naprawdę uzależnieniem, mówią neuronaukowcy" (http://www.huffingtonpost.com/2015/06/30/porn-addiction- n7696448.html)

Referencje

Arnow, BA, Desmond, JE, Banner, LL, Glover, GH, Solomon, A., Polan, ML,. . . & Atlas, SW (2002). Aktywacja mózgu i podniecenie seksualne u zdrowych, heteroseksualnych mężczyzn. Brain, 125 (Pt. 5), 1014–1023.

Berridge, KC (2012). Od błędu prognozowania do trafności motywacyjnej: mezolimbiczne obliczanie motywacji nagrody. European Journal of Neuroscience, 35 (7), 1124-1143. http://dx.doi.org/10.1111/j.1460-9568.2012.07990.x

Blum, K., Sheridan, PJ, Wood, RC, Braverman, ER, Chen, TJ, Cull, JG, & Comings, DE (1996). Gen receptora dopaminy D2 jako wyznacznik zespołu niedoboru nagrody. Journal of the Royal Society of Medicine, 89 (7), 396–400.

Blum, K., Badgaiyan, RD i Gold, MS (2015). Uzależnienie i wycofanie z hiperseksualności: fenomenologia, neurogenetyka i epigenetyka. Cureus, 7 (7), e290. http://dx.doi.org/10.7759/cureus.290

Cetinkaya, H. i Domjan, M. (2006). Fetyszyzm seksualny w systemie modelowym przepiórki (Coturnix japonica): test sukcesu reprodukcyjnego. Journal of Comparative Psychology, 120 (4), 427–432. http://dx.doi.org/10.1037/0735-7036.120.4.427

Chivers, ML, Seto, MC, Lalumière, ML, Laan, E. i Grimbos, T. (2010). Porozumienie w sprawie samoopisowych i narządów płciowych miar podniecenia seksualnego u mężczyzn i kobiet: metaanaliza. Archives of Sexual Behavior, 39 (1), 5–56. http://dx.doi.org/10.1007/s10508-009-9556-9

Cooper, A., Scherer, CR, Boies, SC, & Gordon, BL (1999). Seksualność w Internecie: od eksploracji seksualnej do patologicznej ekspresji. Psychologia zawodowa: badania i praktyka, 30 (2), 154. Źródło. http://psycnet.apa.org/journals/pro/30/2/154/

Cooper, A. (1998). Seksualność i Internet: surfowanie w nowe tysiąclecie. CyberPsychologia i zachowanie. Pobrane z. http://online.liebertpub.com/doi/abs/10.1089/cpb.1998.1.187

Deaner, RO, Khera, AV i Platt, ML (2005). Małpy pay per view: adaptacyjna wycena obrazów społecznościowych makaków rezusów. Current Biology, 15 (6), 543–548. http://dx.doi.org/10.1016/j.cub.2005.01.044

Delmonico, DL i Carnes, PJ (1999). Wirtualne uzależnienie od seksu: kiedy cyberseks staje się narkotykiem z wyboru. Cyberpsychology and Behavior, 2 (5), 457–463. http://dx.doi.org/10.1089/cpb.1999.2.457

Dema, KE, Heatherton, TF i Kelley, WM (2012). Indywidualne różnice w aktywności jądra półleżącego względem jedzenia i obrazów seksualnych przewidują przyrost masy ciała i zachowania seksualne. The Journal of Neuroscience, 32 (16), 5549–5552. http://dx.doi.org/10.1523/JNEUROSCI.5958-11.2012

Flagel, SB, Clark, JJ, Robinson, TE, Mayo, L., Czuj, A., Willuhn, I.,. . . & Akil, H. (2011). Selektywna rola dopaminy w uczeniu się bodziec-nagroda. Naturę, 469 (7328), 53–57. http://dx.doi.org/10.1038/nature09588

Gola, M. i Potenza, M. (2016). Leczenie paroksetyną problematycznego wykorzystania pornografii - seria przypadków. The Journal of Behavioural Addictions, w druku.

Gola, M., Miyakoshi, M. i Sescousse, G. (2015). Impulsywność seksualna i lęk: wzajemne oddziaływanie między prążkowiem brzusznym a reaktywnością ciała migdałowatego w zachowaniach seksualnych. The Journal of Neuroscience, 35 (46), 15227–15229.

Gola, M., Lewczuk, K. i Skorko, M. (2016). Co ma znaczenie: ilość czy jakość wykorzystania pornografii? Psychologiczne i behawioralne czynniki szukania leczenia z powodu problematycznego wykorzystywania pornografii. The Journal of Sexual Medicine, 13 (5), 815–824.

Häggström-Nordin, E., Tydén, T., Hanson, U., & Larsson, M. (2009). Doświadczenia i stosunek do pornografii w grupie szwedzkich licealistów. European Journal of Contraception and Reproductive Health Care, 14 (4), 277–284. http://dx.doi.org/10.1080/13625180903028171

Hald, GM (2006). Różnice płci w konsumpcji pornografii wśród młodych heteroseksualnych duńskich dorosłych. Archives of Sexual Behavior, 35 (5), 577-585. http://dx.doi.org/10.1007/s10508-006-9064-0

Kühn, S. i Gallinat, J. (2014). Struktura mózgu i funkcjonalna łączność związana z konsumpcją pornografii: mózg pornografii. JAMA Psychiatry, 71 (7), 827–834. http://dx.doi.org/10.1001/jamapsychiatry.2014.93

Kraus, SW, Potenza, MN, Martino, S. i Grant, JE (2015). Badanie właściwości psychometrycznych skali obsesyjno-kompulsywnej Yale-Browna na próbie kompulsywnych użytkowników pornografii. Kompleksowa Psychiatria, http://dx.doi.org/10.1016/j.comppsych.2015.02.007

Mahler, SV i Berridge, KC (2009). Którą wskazówkę chcieć? Aktywacja opioidów w centralnym ciele migdałowatym wzmacnia i koncentruje znaczenie motywacyjne na dominującym sygnale nagrody. The Journal of Neuroscience, 29 (20), 6500–6513. http://dx.doi.org/10.1523/JNEUROSCI.3875-08.2009

Meston, CM i McCall, KM (2005). Reakcje dopaminy i norepinefryny na wywołane przez film podniecenie seksualne u kobiet funkcjonalnych i dysfunkcyjnych seksualnie. Journal of Sex and Marital Therapy, 31 (4), 303–317. http://dx.doi.org/10.1080/00926230590950217

Oei, NY, Rombouts, SA, Soeter, RP, vanGerven vanGerven, JM i Both, S. (2012). Dopamina moduluje aktywność układu nagrody podczas podświadomego przetwarzania bodźców seksualnych. Neuropsychopharmacology, 37 (7), 1729–1737. http://dx.doi.org/10.1038/npp.2012.19

Prévost, C., Pessiglione, M., Météreau, E., Cléry-Melin, ML i Dreher, JC (2010) Oddzielne podsystemy wyceny dla kosztów decyzji o opóźnieniu i wysiłku. The Journal of Neuroscience, 30 (42), 14080–14090. http://dx.doi.org/10.1523/JNEUROSCI.2752-10.2010

Prause, N., Steele, VR, Staley, C., Sabatinelli, D. i Hajcak, G. (2015). Modulacja późnych pozytywnych potencjałów przez obrazy seksualne u użytkowników problemowych i kontroli niezgodnych z uzależnieniem od pornografii. Biological Psychology, 109, 192–199. http://dx.doi.org/10.1016/j.biopsycho.2015.06.005

Robinson, TE i Berridge, KC (1993). Neuronalne podstawy głodu narkotykowego: motywacyjna teoria uzależnienia uczulająca? Badania mózgu. Brain Research Reviews, 18 (3), 247–291.

Robinson, MJ i Berridge, KC (2013). Natychmiastowa transformacja wyuczonego odpychania w motywacyjne pragnienie. Current Biology, 23 (4), 282–289. http://dx.doi.org/10.1016/j.cub.2013.01.016

Robinson, MJ, Fischer, AM, Ahuja, A., Lesser, EN i Maniates, H. (2015). Role chęci i sympatii w zachowaniach motywujących: hazard, uzależnienie od narkotyków i jedzenie. Aktualne tematy w neuronaukach behawioralnych, http://dx.doi.org/10.1007/7854 2015 387

Rothman, EF, Kaczmarsky, C., Burke, N., Jansen, E. i Baughman, A. (2014). Bez porno. . . Nie wiedziałbym nawet połowy rzeczy, które wiem teraz: jakościowe badanie wykorzystania pornografii na próbie miejskiej, o niskich dochodach, czarnej i latynoskiej młodzieży. Journal of Sex Research, 1–11. http://dx.doi.org/10.1080/00224499.2014.960908

Sabatinelli, D., Bradley, MM, Lang, PJ, Costa, VD i Versace, F. (2007). Przyjemność, a nie odczuwanie wrażliwości, aktywuje ludzkie jądro półleżące i środkową korę przedczołową. Journal of Neurophysiology, 98 (3), 1374–1379. http://dx.doi.org/10.1152/jn.00230.2007

Sabina, C., Wolak, J. i Finkelhor, D. (2008). Charakter i dynamika ujawniania pornografii internetowej wśród młodzieży. Cyberpsychology and Behavior, 11 (6), 691–693. http://dx.doi.org/10.1089/cpb.2007.0179

Sescousse, G., Redouté, J. i Dreher, JC (2010). Architektura kodowania wartości nagrody w ludzkiej korze oczodołowo-czołowej. The Journal of Neuroscience, 30 (39), 13095–13104. http://dx.doi.org/10.1523/JNEUROSCI.3501-10.2010

Sescousse, G., Barbalat, G., Domenech, P. i Dreher, JC (2013). Brak równowagi w wrażliwości na różne rodzaje nagród w patologicznym hazardzie. Mózg, 136 (Pt.8), 2527–2538. http://dx.doi.org/10.1093/brain/awt126

Sescousse, G., Caldú, X., Segura, B. i Dreher, JC (2013). Przetwarzanie nagród pierwotnych i wtórnych: ilościowa metaanaliza i przegląd badań funkcjonalnego neuroobrazowania człowieka. Neuroscience and Biobehavioral Reviews, 37 (4), 681–696. http://dx.doi.org/10.1016/j.neubiorev.2013.02.002

Stark, R., Schienle, A., Girod, C., Walter, B., Kirsch, P., Blecker, C.,. . . & Vaitl, D. (2005). Obrazy erotyczne i wywołujące wstręt - różnice w odpowiedziach hemodynamicznych mózgu. Biological Psychology, 70 (1), 19–29. http://dx.doi.org/10.1016/j.biopsycho.2004.11.014

Steele, VR, Staley, C., Fong, T. i Prause, N. (2013). Pożądanie seksualne, a nie hiperseksualność, jest związane z reakcjami neurofizjologicznymi wywoływanymi przez obrazy seksualne. Socioaffective Neuroscience & Psychology, 3, 20770. http://dx.doi.org/10.3402/snp.v3i0.20770

Stoléru, S., Fonteille, V., Cornélis, C., Joyal, C. i Moulier, V. (2012). Badania funkcjonalnego neuroobrazowania podniecenia seksualnego i orgazmu u zdrowych mężczyzn i kobiet: przegląd i metaanaliza. Neuroscience and Biobehavioral Reviews, 36 (6), 1481–1509. http://dx.doi.org/10.1016/j.neubiorev.2012.03.006

Voon, V., Mole, TB, Banca, P., Porter, L., Morris, L., Mitchell, S.,. . . & Irvine, M. (2014). Neuronalne korelaty reaktywności sygnałów seksualnych u osób z kompulsywnymi zachowaniami seksualnymi i bez nich. Public Library of Science, 9 (7), e102419. http://dx.doi.org/10.1371/journal.pone.0102419

Wehrum-Osinsky, S., Klucken, T., Kagerer, S., Walter, B., Hermann, A. i Stark, R. (2014). Na drugi rzut oka: stabilność odpowiedzi nerwowych na wizualne bodźce seksualne. The Journal of Sexual Medicine, 11 (11), 2720–2737. http://dx.doi.org/10.1111/jsm.12653

Wierzba, M., Riegel, M., Pucz, A., Lesniewska, Z., Dragan, W., Gola, M.,. . . & Marchewka, A. (2015). Podzbiór erotyczny dla Nenckiego Systemu Obrazów Afektywnych (NAPS ERO): badanie porównawcze między płciami. Frontiers in Psychology, 6, 1336.

Wölfling, K., Mörsen, CP, Duven, E., Albrecht, U., Grüsser, SM i Flor, H. (2011). Uprawiać hazard lub nie uprawiać hazardu: ryzyko głodu i nawrotów - wyuczona zmotywowana uwaga w patologiczny hazard. Biological Psychology, 87 (2), 275–281. http://dx.doi.org/10.1016/j.biopsycho.2011.03.010