Analiza fragmentów Prause i in., 2015 (który jest cytatem 87)
Badanie z użyciem EEG, przeprowadzone przez Prause i współpracowników, sugeruje, że osoby, które czują się zestresowane z powodu korzystania z pornografii, w porównaniu z grupą kontrolną, która nie odczuwa zestresowania z powodu korzystania z pornografii, mogą wymagać większej/większej stymulacji wizualnej, aby wywołać reakcje mózgu [87] . Uczestnicy hiperseksualni — osoby doświadczające problemów z regulacją oglądania obrazów seksualnych ( średnia = 3.8 godziny tygodniowo) — wykazali mniejszą aktywację neuronalną (mierzoną późnym potencjałem dodatnim w sygnale EEG) po narażeniu na obrazy seksualne niż grupa kontrolna po narażeniu na te same obrazy. W zależności od interpretacji bodźców seksualnych w tym badaniu (jako wskazówka lub nagroda; więcej informacji można znaleźć w Gola i in. [4]), wyniki mogą potwierdzać inne obserwacje wskazujące na efekty przyzwyczajenia w uzależnieniach [4]. W 2015 roku Banca i współpracownicy zaobserwowali, że mężczyźni z CSB preferowali nowe bodźce seksualne i wykazali wyniki sugerujące przyzwyczajenie w dACC po wielokrotnym narażeniu na te same obrazy [88]. Wyniki wyżej wymienionych badań sugerują, że częste korzystanie z pornografii może zmniejszać wrażliwość na nagrody, co może prowadzić do zwiększonej habituacji i tolerancji, a tym samym nasilać potrzebę większej stymulacji w celu pobudzenia seksualnego. Wskazane są jednak badania longitudinalne w celu dalszego zbadania tej możliwości. Podsumowując, dotychczasowe badania neuroobrazowe dostarczyły wstępnych dowodów na istnienie podobieństw między CSB a uzależnieniem od narkotyków, hazardu i gier w odniesieniu do zmian w sieciach neuronalnych i procesach mózgowych, w tym sensytyzacji i habituacji.
KOMENTARZE: Autorzy niniejszego przeglądu zgadzają się z wieloma innymi recenzowanymi artykułami – recenzowanymi artykułami krytycznymi Prause i in ., 2015 : Niższe odczyty EEG oznaczają, że badani poświęcają mniej uwagi obrazom. Byli znudzeni (przyzwyczajeni lub odwrażliwieni). Główna autorka (Nicole Prause) nadal twierdzi, że te wyniki „obalają uzależnienie od pornografii”, ale inni badacze nie zgadzają się z jej przesadnymi twierdzeniami. Trzeba zadać sobie pytanie: „Który uczciwy naukowiec twierdziłby, że jego jedyne, nietypowe badanie obaliło dobrze ugruntowaną dziedzinę nauki ?”.
- Prause N, Steele VR, Staley C, Sabatinelli D, Proudfit GH. Modulacja późnych pozytywnych potencjałów za pomocą obrazów seksualnych u użytkowników problemowych i kontroli niespójnych z "uzależnieniem od porno". Biol Psychol. 2015; 109: 192-9.
Abstrakcja
Cel przeglądu: W niniejszym przeglądzie podsumowano najnowsze ustalenia dotyczące neurobiologicznych mechanizmów kompulsywnego zachowania seksualnego (CSBD) i przedstawiono zalecenia dotyczące przyszłych badań dotyczących klasyfikacji diagnostycznej tego schorzenia.
Najnowsze odkrycia: Do tej pory większość badań neuroobrazowych nad kompulsywnymi zachowaniami seksualnymi dostarczyła dowodów na nakładające się mechanizmy leżące u podstaw kompulsywnych zachowań seksualnych i uzależnień nieseksualnych. Kompulsywne zachowania seksualne są związane ze zmianami w funkcjonowaniu obszarów mózgu i sieci neuronowych zaangażowanych w sensytyzację, habituację, zaburzenia kontroli impulsów i przetwarzanie nagrody w takich wzorcach jak uzależnienie od substancji psychoaktywnych, hazardu i gier. Kluczowe obszary mózgu powiązane z cechami CSB to kora czołowa i skroniowa, ciało migdałowate oraz prążkowie, w tym jądro półleżące.
Streszczenie: Pomimo licznych badań neurologicznych, które wykazały liczne podobieństwa między CSBD a uzależnieniami od substancji psychoaktywnych i behawioralnymi, Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) włączyła CSBD do klasyfikacji ICD-11 jako zaburzenie kontroli impulsów. Chociaż wcześniejsze badania pomogły w wyjaśnieniu niektórych mechanizmów leżących u podstaw tego schorzenia, potrzebne są dalsze badania, aby w pełni zrozumieć to zjawisko i rozwiązać problemy klasyfikacyjne związane z CSBD.
Wprowadzenie
Kompulsywne zachowania seksualne (CSB) to temat debaty, znany również jako uzależnienie seksualne, hiperseksualność, zależność seksualna, impulsywność seksualna, nimfomania lub niekontrolowane zachowania seksualne [1–27]. Chociaż dokładne wskaźniki nie są jasne ze względu na ograniczone badania epidemiologiczne, szacuje się, że CSB dotyka 3–6% dorosłej populacji i jest częstsze u mężczyzn niż u kobiet [28–32]. Ze względu na towarzyszący temu stres i upośledzenie zgłaszane przez mężczyzn i kobiety z CSB [4–6, 30, 33–38], Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleciła włączenie Kompulsywnych Zaburzeń Zachowań Seksualnych (CSBD) do nadchodzącej 11. edycji Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób (6C72) [39]. Włączenie to powinno pomóc w zwiększeniu dostępu do leczenia dla grup nieobjętych opieką, zmniejszeniu stygmatyzacji i wstydu związanego z poszukiwaniem pomocy, promowaniu skoordynowanych wysiłków badawczych oraz zwiększeniu zainteresowania społeczności międzynarodowej tym schorzeniem [40, 41]. Zdajemy sobie sprawę, że w ciągu ostatnich 20 lat stosowano różne definicje opisujące dysregulowane zachowania seksualne, często charakteryzujące się nadmiernym angażowaniem się w nieparafiliczne aktywności seksualne (np. częsty seks przygodny/anonimowy, problematyczne korzystanie z pornografii). W niniejszym przeglądzie będziemy używać terminu CSB jako nadrzędnego terminu opisującego problematyczne, nadmierne zachowania seksualne.
CSB zostało zdefiniowane jako zaburzenie ze spektrum obsesyjno-kompulsyjnego, zaburzenie kontroli impulsów lub zachowanie uzależniające [42, 43]. Objawy CSBD są podobne do tych zaproponowanych w 2010 roku w DSM-5 dla diagnozy zaburzenia hiperseksualnego [44]. Zaburzenie hiperseksualne zostało ostatecznie wykluczone przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne z DSM-5 z wielu powodów; brak badań neurobiologicznych i genetycznych był jednym z najważniejszych [45, 46]. Ostatnio CSB zyskało znaczną uwagę zarówno w kulturze popularnej, jak i naukach społecznych, szczególnie w świetle dysproporcji zdrowotnych dotykających grupy ryzyka i grupy niedostatecznie obsługiwane. Pomimo znacznego wzrostu liczby badań nad CSB (w tym tych badających „uzależnienie seksualne”, „hiperseksualność”, „kompulsywność seksualną”), stosunkowo niewiele badań dotyczyło neuronalnych podstaw CSB [4, 36]. Niniejszy artykuł omawia neurobiologiczne mechanizmy CSB i przedstawia zalecenia dotyczące przyszłych badań, szczególnie w odniesieniu do klasyfikacji diagnostycznej CSBD.
CSB jako uzależniające zaburzenie
Regiony mózgu zaangażowane w przetwarzanie nagród są prawdopodobnie ważne dla zrozumienia pochodzenia, tworzenia i utrzymywania uzależniających zachowań [47]. Struktury w ramach tak zwanego "systemu nagrody" są aktywowane przez potencjalnie wzmacniające bodźce, takie jak nałogi uzależniające. Głównym neuroprzekaźnikiem biorącym udział w przetwarzaniu nagród jest dopamina, szczególnie w obrębie szlaku mezolimbicznego obejmującego brzuszny obszar nakrywowy (VTA) i jego połączenia z jądrem półleżącym (NAc), a także jądro migdałowate, hipokamp i kora przedczołowa [48]. Dodatkowe neurotransmitery i szlaki uczestniczą w przetwarzaniu nagród i przyjemności, a to uzasadnia rozważanie, że dopamina jest w różnym stopniu powiązana z uzależnieniem od narkotyków i zachowań u ludzi [49-51].
Zgodnie z teorią istotności bodźców, różne mechanizmy mózgu wpływają na motywację do uzyskania nagrody ("chcenie") i rzeczywiste hedoniczne doświadczenie nagrody ("lubienie") [52]. Podczas gdy "pragnienie" może być ściśle związane z neurotransmisją dopaminergiczną w prążkowiu brzucha (VStr) i korze orbitalno-czołowej, sieci poświęcone tworzeniu motywacji i uczuć przyjemnych są bardziej złożone [49, 53, 54].
Reaktywność związaną z nagrodą VStr badano w uzależnieniach, takich jak alkohol, kokaina, zaburzenia związane z używaniem opioidów i zaburzenia związane z hazardem [55-58]. Volkow i współpracownicy opisują cztery ważne komponenty uzależnienia: (1) uczulenie obejmujące reaktywność sygnałów i głód, (2) odczulanie obejmujące przyzwyczajenie, (3) hipofrontalność i (4) nieprawidłowo działające systemy stresowe [59]. Jak dotąd badania CSB w dużej mierze koncentrowały się na reaktywności sygnałów, głodzie i przyzwyczajeniu. Pierwsze badania neuroobrazowania CSB koncentrowały się na zbadaniu potencjalnych podobieństw między CSB a uzależnieniami, ze szczególnym uwzględnieniem teorii istotności motywacji, która opiera się na przedświadomej sensytyzacji nerwowej związanej ze zmianami w systemach motywacyjnych związanych z dopaminą [60]. W tym modelu powtarzające się narażenie na potencjalnie uzależniające leki może zmienić komórki mózgowe i obwody, które regulują przypisywanie bodźcom istotności bodźców, co jest procesem psychologicznym związanym z zachowaniem motywowanym. Z powodu tej ekspozycji obwody mózgowe mogą stać się nadwrażliwe (lub uczulone), przyczyniając się w ten sposób do rozwoju patologicznych poziomów istotności zachęty dla substancji docelowych i związanych z nimi wskazówek. Patologiczna motywacja motywacyjna („chęć”) do narkotyków może trwać latami, nawet jeśli zaprzestaje się ich używania. Może obejmować procesy ukryte (nieświadome pragnienie) lub jawne (świadome pragnienie). Zaproponowano model motywacyjny, który może potencjalnie przyczynić się do rozwoju i utrzymania CSB [1, 2].
Dane wspierają model zachęt dla CSB. Na przykład, Voon i jego współpracownicy zbadali działanie indukowane przez cue w funkcjonalnej sieci grzbietowej przedniej obręczy kory (dACC) -Vstr -amygdala [1] .Mężczyzna z CSB w porównaniu z tymi, które nie wykazywały zwiększonej odpowiedzi VStr, dACC i ciała migdałowatego na filmy pornograficzne klipy. Te odkrycia w kontekście większej literatury sugerują, że reaktywność seksualna i reaktywność narkotyków obejmują w dużym stopniu zachodzące na siebie regiony i sieci [61, 62]. Mężczyźni z CSB w porównaniu z tymi, którzy nie zgłosili się, zgłosili także wyższe pragnienie (subiektywne pożądanie seksualne) bodźców pornograficznych i niższe sympatie, co jest spójne z teorią zachęt [13]. Podobnie, Mechelmans i współpracownicy stwierdzili, że mężczyźni z CSB w porównaniu z mężczyznami nie wykazywali wzmożonego wczesnego uważnego nastawienia do bodźców o wyraźnie seksualnym charakterze, ale nie do neutralnych sygnałów [1]. Odkrycia te sugerują podobieństwa w zwiększonym nastawieniu uwagi obserwowane w badaniach badających wskazania lekowe w uzależnieniach.
W 2015 Seok i Sohn odkryli, że wśród mężczyzn z CSB w porównaniu do osób bez, większą aktywność obserwowano w grzbietowo-bocznej korze przedczołowej (dlPFC), ogonku ogonowym, gorszym nadrodzaju zakrętu płata ciemieniowego, dACC i wzgórzu w odpowiedzi na sygnały seksualne [63]. Naukowcy odkryli również, że nasilenie objawów CSB było skorelowane z aktywacją dlPFC i wzgórza we wzorcowej indukcji. W 2016, Brand i współpracownicy zaobserwowali większą aktywację VStr dla preferowanych materiałów pornograficznych w porównaniu do niechcianych materiałów pornograficznych wśród mężczyzn z CSB i odkryli, że aktywność VStr była pozytywnie powiązana z samodzielnie zgłaszanymi objawami uzależniającego korzystania z pornografii internetowej (ocenianymi przez krótki test na uzależnienie od Internetu zmodyfikowany dla cyberseksa (s-IATsex) [64, 65].
Klucken i współpracownicy zauważyli ostatnio, że uczestnicy z CSB w porównaniu z uczestnikami nie wykazywali większej aktywacji ciała migdałowatego podczas prezentacji uwarunkowanych wskaźników (kolorowych kwadratów) przewidujących erotyczne obrazy (nagrody) [66]. Wyniki te są podobne do wyników innych badań nad aktywacją migdałków u osób z zaburzeniami związanymi z używaniem substancji psychoaktywnych oraz mężczyzn z CSB oglądających klipy o charakterze jednoznacznie seksualnym [1, 67]. Korzystając z EEG, Steele i współpracownicy zaobserwowali wyższą amplitudę P300 do obrazów seksualnych (w porównaniu do neutralne zdjęcia) wśród osób zidentyfiko- wanych jako mające problemy z CSB, rezonujących z wcześniejszymi badaniami nad przetwarzaniem wizualnych wskazań lekowych w narkomanii [68, 69].
W 2017 Gola i koledzy opublikowali wyniki badania wykorzystującego funkcjonalne rezonans magnetyczny (fMRI) do zbadania reakcji Vstr na bodźce erotyczne i monetarne wśród mężczyzn szukających leczenia CSB i mężczyzn bez CSB [6]. Uczestnicy byli zaangażowani w zadanie opóźnienia motywacyjnego [54, 70, 71] podczas skanowania fMRI. Podczas tego zadania otrzymywali nagrody erotyczne lub pieniężne poprzedzone podpowiedziami predykcyjnymi. Mężczyźni z CSB różniły się od tych bez odpowiedzi VStr na sygnały przewidujące erotyczne obrazy, ale nie w odpowiedziach na zdjęcia erotyczne. Dodatkowo mężczyźni z CSB kontra CSB wykazywali większą aktywację VStr specjalnie dla cue przewidującego obrazy erotyczne, a nie dla tych, którzy przewidują nagrody pieniężne. Względna wrażliwość na sygnały (przewidywanie erotycznych obrazów w porównaniu z zyskami monetarnymi) okazała się być związana ze zwiększoną motywacją behawioralną do oglądania obrazów erotycznych ("chcących"), intensywnością CSB, ilością stosowanej pornografii na tydzień i częstotliwością cotygodniowej masturbacji. Odkrycia te sugerują podobieństwa między CSB a uzależnieniami, ważną rolę poznanych wskazówek w CSB i możliwych podejść terapeutycznych, w szczególności interwencji skupiających się na umiejętnościach nauczania dla jednostek, aby z powodzeniem radzić sobie z apetytem / popędami [72]. Ponadto przyzwyczajenie może zostać ujawnione poprzez zmniejszenie wrażliwości na nagrodę w stosunku do normalnie znaczących bodźców i może wpłynąć na reakcje nagrody na bodźce seksualne, w tym na oglądanie pornografii i seksu partnerskiego [1, 68]. Habitacja wiąże się również z uzależnieniami od substancji i zachowań [73-79].
W 2014, Kuhn i Gallinat zaobserwowali zmniejszoną reaktywność VStr w odpowiedzi na zdjęcia erotyczne w grupie uczestników często oglądających pornografię, w porównaniu do uczestników rzadko oglądających pornografię [80]. Zauważono również zmniejszoną funkcjonalną łączność pomiędzy lewym dlPFC i prawym VStr. Upośledzenie krążenia czołowo-prążkowanego wiąże się z niewłaściwymi lub niekorzystnymi wyborami behawioralnymi niezależnie od potencjalnego negatywnego wyniku i zaburzonej regulacji głodu narkomanii [81, 82]. Osoby z CSBmay zmniejszyły kontrolę wykonawczą, gdy zostały wystawione na materiały pornograficzne [83, 84]. Kuhn i Gallinat odkryli także, że objętość istoty szarej prążka prawego (jądra ogoniastego), która była związana z zachowaniami przywiązania do podejścia i związana z stanami motywacyjnymi związanymi z romantyczną miłością, była negatywnie związana z czasem trwania oglądania pornografii internetowej [80, 85, 86]. Odkrycia te stwarzają możliwość, że częste używanie pornografii może zmniejszać aktywację mózgu w odpowiedzi na bodźce seksualne i zwiększać przyzwyczajenie do obrazów seksualnych, chociaż konieczne są badania podłużne, aby wykluczyć inne możliwości.
Badanie z wykorzystaniem EEG, przeprowadzone przez Prause i współpracowników, sugeruje, że osoby, które czują się zestresowane swoim korzystaniem z pornografii, w porównaniu z grupą kontrolną, która nie odczuwa zestresowania swoim korzystaniem z pornografii, mogą wymagać większej/większej stymulacji wizualnej, aby wywołać reakcje mózgu [87]. Uczestnicy hiperseksualni — osoby doświadczające problemów z regulacją oglądania obrazów seksualnych ( średnia = 3.8 godziny tygodniowo) — wykazali mniejszą aktywację neuronalną (mierzoną późnym potencjałem dodatnim w sygnale EEG) po ekspozycji na obrazy seksualne niż grupa kontrolna po ekspozycji na te same obrazy. W zależności od interpretacji bodźców seksualnych w tym badaniu (jako wskazówka lub nagroda; więcej informacji można znaleźć w Gola i in. [4]), wyniki mogą potwierdzać inne obserwacje wskazujące na efekty habituacji w uzależnieniach [4]. W 2015 roku Banca i współpracownicy zaobserwowali, że mężczyźni z CSB preferowali nowe bodźce seksualne i wykazali wyniki sugerujące habituację w dACC po wielokrotnym narażeniu na te same obrazy [88]. Wyniki wyżej wymienionych badań sugerują, że częste korzystanie z pornografii może zmniejszać wrażliwość na nagrody, co może prowadzić do zwiększonej habituacji i tolerancji, a tym samym nasilać potrzebę większej stymulacji w celu pobudzenia seksualnego. Wskazane są jednak badania longitudinalne w celu dalszego zbadania tej możliwości. Podsumowując, dotychczasowe badania neuroobrazowe dostarczyły wstępnych dowodów na istnienie podobieństw między CSB a uzależnieniem od narkotyków, hazardu i gier w odniesieniu do zmian w sieciach neuronalnych i procesach mózgowych, w tym sensytyzacji i habituacji.
CSB jako zaburzenie kontroli impulsów?
Kategoria „Zaburzeń kontroli impulsów nieklasyfikowanych gdzie indziej” w DSM-IV miała heterogeniczny charakter i obejmowała wiele zaburzeń, które od tego czasu zostały przeklasyfikowane jako uzależniające (zaburzenie hazardowe) lub związane z obsesyjno-kompulsjami (trichotillomania) w DSM-5[89, 90]. Obecna kategoria w DSM-5 koncentruje się na zaburzeniach destrukcyjnych, kontroli impulsów i zachowania, stając się bardziej jednorodna w swoim zakresie poprzez włączenie kleptomanii, piromanii, zaburzenia eksplozywnego nastroju, zaburzenia opozycyjno-buntowniczego, zaburzenia zachowania i antyspołecznego zaburzenia osobowości[90]. Kategoria zaburzeń kontroli impulsów w ICD-11 obejmuje te trzy pierwsze zaburzenia oraz CSBD, co rodzi pytania dotyczące najwłaściwszej klasyfikacji. W tym kontekście, sposób, w jaki CSBD odnosi się do transdiagnostycznej konstrukcji impulsywności, uzasadnia dodatkowe rozważenie klasyfikacji, jak również celów klinicznych.
Impulsywność można zdefiniować jako "predyspozycję do szybkich, nieplanowanych reakcji na bodźce wewnętrzne lub zewnętrzne, przy zmniejszonym uwzględnieniu negatywnych konsekwencji dla osoby impulsywnej lub innych" [91]. Impulsywność była związana z hiperseksualnością [92]. Impulsywność jest wielowymiarową konstrukcją o różnych typach (np. Wybór, odpowiedź), która może mieć cechy i cechy stanu [93-97]. Różne formy impulsywności można oceniać za pomocą samoopisu lub zadań. Mogą korelować słabo lub nie wszystkie, nawet w tej samej formie impulsywności; co ważne, mogą one odnosić się w sposób różnicowy do cech klinicznych i wyników [98]. Impulsywność odpowiedzi może być mierzona przez wydajność w zadaniach kontroli inhibicji, takich jak sygnał zatrzymania lub zadania Go / No-Go, podczas gdy impulsywność wyboru może być oceniana poprzez zadania polegające na dyskontowaniu opóźnień [94, 95, 99].
Dane sugerują różnice między osobami z CSB i bez nich w zakresie samodzielnego raportowania i pomiarów impulsywności opartych na zadaniach [100-103]. Ponadto impulsywność i głód wydają się być związane z nasileniem objawów rozregulowanego używania pornografii, takich jak utrata kontroli [64, 104]. Na przykład w jednym z badań stwierdzono interakcyjne efekty poziomów impulsywności mierzonych przez samoopis i zadania behawioralne w odniesieniu do skumulowanych wpływów na nasilenie objawów CSB [104].
Wśród osób poszukujących leczenia, od 48% do 55% może wykazywać wysoki poziom uogólnionej impulsywności w skali Barratta [105-107]. Z kolei inne dane sugerują, że niektórzy pacjenci poszukujący leczenia CSB nie wykazują innych impulsywnych zachowań ani współwystępujących uzależnień poza trudnościami w zachowaniach seksualnych, co jest zgodne z wynikami dużego badania internetowego przeprowadzonego wśród mężczyzn i kobiet, które wskazują na stosunkowo słabą korelację między impulsywnością a niektórymi aspektami CSB (problematyczne korzystanie z pornografii) oraz silniejsze relacje z innymi (hiperseksualność) [108, 109]. Podobnie, w badaniu wykorzystującym różne miary osób z problematycznym korzystaniem z pornografii (średni czas tygodniowego korzystania z pornografii = 287.87 minut) i osób bez (średni czas tygodniowego korzystania z pornografii = 50.77 minut) nie stwierdzono różnic w samoocenionych (skala UPPS-P) ani w pomiarach impulsywności opartych na zadaniu (zadanie Stop Signal) [110]. Ponadto Reid i współpracownicy nie zaobserwowali różnic między osobami z CSB a zdrowymi osobami kontrolnymi w testach neuropsychologicznych funkcji wykonawczych (tj. hamowanie reakcji, szybkość motoryczna, uwaga selektywna, czujność, elastyczność poznawcza, tworzenie pojęć, przerzutność), nawet po dostosowaniu do zdolności poznawczych w analizach [103]. Łącznie wyniki sugerują, że impulsywność może wiązać się najsilniej z hiperseksualnością, ale nie z konkretnymi formami CSB, takimi jak problematyczne korzystanie z pornografii. Podnosi to kwestie klasyfikacji CSBD jako zaburzenia kontroli impulsów w ICD-11 i podkreśla potrzebę precyzyjnej oceny różnych form CSB. Jest to szczególnie ważne, ponieważ niektóre badania wskazują, że impulsywność i poddomeny zaburzeń kontroli impulsów różnią się na poziomie koncepcyjnym i patofizjologicznym [93, 98, 111].
CSB jako zaburzenie obsesyjno-kompulsywne-spektrum?
Jeden warunek (trichotillomanię) sklasyfikowany jako zaburzenie kontroli impulsów w DSM-IV został przeklasyfikowany z zaburzeniem obsesyjno-kompulsywnym (OCD) jako zaburzenie obsesyjno-kompulsywne w DSM-5 [90]. Inne zaburzenia kontroli impulsów DSM-IV, takie jak zaburzenia hazardu, wykazują znaczące różnice w stosunku do OCD, co potwierdza ich klasyfikację w odrębnych kategoriach [112]. Kompulsywność jest konstrukcją transdiagnostyczną, która obejmuje "wykonywanie powtarzalnych i funkcjonalnie upośledzających jawne lub ukryte zachowanie bez funkcji adaptacyjnej, wykonywanej w sposób stereotypowy lub nawykowy, albo zgodnie ze sztywnymi regułami, albo jako sposób uniknięcia negatywnych konsekwencji" [93]. OCD wykazuje wysoki poziom kompulsywności; jednak uzależnienia od substancji i uzależnienia behawioralne, takie jak hazard, [98]. Tradycyjnie zaburzenia kompulsywne i impulsywne były interpretowane jako leżące na przeciwnych końcach spektrum; jednak dane sugerują, że konstrukty są ortogonalne z wieloma zaburzeniami osiągającymi wysokie wyniki zarówno pod względem impulsywności, jak i kompulsywności [93, 113]. Jeśli chodzi o CSB, seksualne obsesje zostały również opisane jako czasochłonne i zakłócające i mogą teoretycznie odnosić się do OCD lub do funkcji związanych z OCD [114].
Najnowsze badania oceniające cechy obsesyjno-kompulsywne przy użyciu wykazu natręctw obsesyjno-kompulsywnych - zrewidowanego (OCI-R) nie wykazały wzrostu u osób z CSB [6, 37, 115]. Podobnie, duża ankieta internetowa wykazała, że aspekty kompulsywności są jedynie słabo związane z problematycznym wykorzystywaniem pornografii [109]. Te odkrycia nie potwierdzają silnego poparcia dla uznania CSB za zaburzenie obsesyjno-kompulsywne. Cechy neurologiczne leżące u podstaw kompulsywnych zachowań zostały opisane i pokrywają się w wielu zaburzeniach [93]. Potrzebne są dalsze badania z wykorzystaniem metod psychometrycznie walidowanych i metod neuroobrazowania w szerszym leczeniu klinicznym, w celu pobrania próbek, w celu dalszego zbadania, w jaki sposób CSBD może odnosić się do kompulsywności i OCD.
Strukturalne zmiany neuronowe wśród osób z CSB
Jak dotąd, większość badań neuroobrazowych skupiała się na zmianach funkcjonalnych u osób z CSB, a wyniki sugerują, że objawy CSB są powiązane z określonymi procesami nerwowymi [1, 63, 80]. Chociaż badania oparte na zadaniach pogłębiły naszą wiedzę na temat aktywacji regionalnej i łączności funkcjonalnej, należy zastosować dodatkowe podejścia.
Pomiary białości lub szarej substancji zostały zbadane w CSB [102, 116]. W 2009, Miner i współpracownicy stwierdzili, że osoby z CSB w porównaniu do tych, które nie wykazywały wyższej średniej czołowej regionu, miały dyfuzyjność i wykazywały gorszą kontrolę nad hamowaniem. W badaniu mężczyzn zi bez CSB z 2016 obserwowano większą objętość lewego migdałowatego w grupie CSB i obserwowano względnie zmniejszoną funkcjonalną łączność pomiędzy ciałem migdałowatym a dlPFC [116]. Zmniejszenie objętości mózgu w płacie skroniowym, płatu czołowym, hipokampie i ciele migdałowatym okazało się być związane z objawami hiperseksualności u pacjentów z otępieniem lub chorobą Parkinsona [117, 118]. Te pozornie sprzeczne wzorce objętości ciała migdałowatego odnoszące się do CSB podkreślają znaczenie rozważenia współwystępujących zaburzeń neuropsychiatrycznych w zrozumieniu neurobiologii CSB.
W 2018, Seok i Sohn wykorzystali morfometrię opartą na wokselach (VBM) i analizę stanu spoczynkowego w celu zbadania miar szarości i stanu spoczynkowego w CSB [119]. Mężczyźni z CSB wykazali znaczącą redukcję istoty szarej w zakręcie skroniowym. Objętość lewego górnego zakrętu skroniowego (STG) była ujemnie skorelowana ze stopniem nasilenia CSB (tj. Wyniki skryningu w teście uzależnienia seksualnego - poprawione wyniki [SAST] i ocena zachowania hiperseksualnego [HBI]) [120, 121]. Dodatkowo zaobserwowano zmienione lewostronne lewostronne lewostronne i lewe prawostronne sprzężenie ogoniaste. Wreszcie, wyniki ujawniły istotną ujemną korelację między nasileniem CSB a funkcjonalną łącznością lewego STG z prawym jądrem ogoniastym.
Podczas gdy badania neuroobrazowania CSB były pouczające, niewiele wiadomo jeszcze o zmianach w strukturach mózgu i funkcjonalnej łączności pomiędzy osobami z CSB, szczególnie z badań dotyczących leczenia lub innych projektów podłużnych. Integracja wyników z innych dziedzin (np. Genetycznych i epigenetycznych) będzie również ważna do rozważenia w przyszłych badaniach. Ponadto, ustalenia bezpośrednio porównujące określone zaburzenia i zawierające środki transdiagnostyczne pozwolą na zebranie ważnych informacji, które mogą wpłynąć na trwające obecnie prace nad klasyfikacją i rozwojem interwencji.
Wnioski i Rekomendacje
W artykule dokonano przeglądu wiedzy naukowej na temat mechanizmów neuronalnych CSB z trzech perspektyw: uzależniającej, kontrolującej impulsy i obsesyjno-kompulsywnej. Kilka badań sugeruje związki między CSB a zwiększoną wrażliwością na erotyczne nagrody lub sygnały przewidujące te nagrody, a inne sugerują, że CSB jest powiązany ze zwiększonym uwarunkowaniem bodźców erotycznych [1, 6, 36, 64, 66]. Badania sugerują również, że objawy CSB są związane z podwyższonym poziomem lęku [34, 37,122]. Chociaż w naszym rozumieniu CSB istnieją luki, wiele obszarów mózgu (w tym korę czołową, ciemieniową i skroniową, jądro migdałowate i prążkowie) zostało powiązanych z CSB i powiązanymi cechami.
CSBD zostało uwzględnione w obecnej wersji ICD-11 jako zaburzenie kontroli impulsów [39]. Jak opisuje WHO, „Zaburzenia kontroli impulsów charakteryzują się powtarzającym się brakiem możliwości przeciwstawienia się impulsowi, popędowi lub chęci wykonania czynności, która jest satysfakcjonująca dla danej osoby, przynajmniej w krótkim okresie, pomimo konsekwencji, takich jak długoterminowa szkoda dla jednostki lub innych, wyraźny niepokój dotyczący wzorca zachowania lub znaczne upośledzenie w zakresie funkcjonowania osobistego, rodzinnego, społecznego, edukacyjnego, zawodowego lub innych ważnych obszarów” [39]. Aktualne ustalenia podnoszą ważne pytania dotyczące klasyfikacji CSBD. Wiele zaburzeń charakteryzujących się upośledzoną kontrolą impulsów jest klasyfikowanych w innych miejscach w ICD-11 (na przykład zaburzenia związane z hazardem, grami i używaniem substancji psychoaktywnych są klasyfikowane jako zaburzenia uzależniające) [123].
Obecnie CSBD stanowi niejednorodne zaburzenie, a dalsze udoskonalanie kryteriów CSBD powinno rozróżniać różne podtypy, z których niektóre mogą odnosić się do heterogeniczności zachowań seksualnych problematycznych dla jednostek [33, 108, 124]. Heterogeniczność w CSBD może częściowo wyjaśniać pozorne rozbieżności, które są zauważalne w badaniach. Chociaż badania neuroobrazowania wykazują wiele podobieństw między CSB a uzależnieniami od substancji i zachowań, potrzebne są dodatkowe badania, aby w pełni zrozumieć, w jaki sposób neurokognitywność odnosi się do cech klinicznych CSB, zwłaszcza w odniesieniu do podtypów zachowań seksualnych. Wiele badań skupiało się wyłącznie na problematycznym wykorzystywaniu pornografii, co może ograniczać uogólnienie do innych zachowań seksualnych. Co więcej, kryteria włączenia / wyłączenia dla uczestników badania CSB różniły się w zależności od badań, podnosząc także kwestie dotyczące uogólnień i porównywalności w ramach wszystkich badań.
Przyszłe kierunki
Należy zwrócić uwagę na kilka ograniczeń obecnych badań neuroobrazowych i uwzględnić je przy planowaniu przyszłych badań (patrz Tabela 1). Głównym ograniczeniem jest mała liczebność próby, w której przeważają osoby rasy białej, męskie i heteroseksualne. Konieczne są dalsze badania w celu rekrutacji większych, zróżnicowanych etnicznie prób mężczyzn i kobiet z CSB oraz osób o różnych tożsamościach i orientacjach seksualnych. Na przykład, żadne systematyczne badania naukowe nie badały procesów neuropoznawczych CSB u kobiet. Takie badania są potrzebne ze względu na dane łączące impulsywność seksualną z większą psychopatologią u kobiet w porównaniu z mężczyznami oraz inne dane sugerujące różnice związane z płcią w populacjach klinicznych z CSB [25, 30]. Ponieważ kobiety i mężczyźni z uzależnieniami mogą wykazywać różne motywacje (np. związane ze wzmocnieniem negatywnym w porównaniu z pozytywnym) do angażowania się w zachowania uzależniające oraz różnice w reagowaniu na stres i bodźce narkotykowe, przyszłe badania neurobiologiczne powinny uwzględniać systemy stresu i powiązane procesy w badaniach nad CSBD powiązanych z płcią, biorąc pod uwagę jego obecne włączenie do ICD-11 jako zaburzenia zdrowia psychicznego [125, 126].
Podobnie istnieje potrzeba prowadzenia systematycznych badań skupiających się na mniejszościach etnicznych i seksualnych w celu wyjaśnienia naszego zrozumienia CSB wśród tych grup. Narzędzia do badania przesiewowego dla CSB zostały przeważnie przetestowane i zatwierdzone na białych mężczyznach z Europy. Ponadto obecne badania koncentrują się głównie na heteroseksualnych mężczyznach. Potrzebne są dalsze badania badające charakterystykę kliniczną CSB u homoseksualnych i biseksualnych mężczyzn i kobiet. Potrzebne są również badania neurobiologiczne konkretnych grup (transgender, polyamorous, supeł, inne) i działania (oglądanie pornografii, masturbacja kompulsywna, przypadkowy seks anonimowy, inne). Biorąc pod uwagę takie ograniczenia, istniejące wyniki należy interpretować ostrożnie.
Konieczne jest bezpośrednie porównanie CSBD z innymi zaburzeniami (np. Używanie substancji, gry hazardowe, gry i inne zaburzenia), podobnie jak włączenie innych metod nieobrazowania (np. Genetycznych, epigenetycznych) i zastosowanie innych metod obrazowania. Techniki, takie jak tomografia emisyjna pozytronów, również mogą dostarczyć ważnych informacji na temat neurochemicznych podstaw CSBD.
Heterogeniczność CSB można również wyjaśnić poprzez staranną ocenę cech klinicznych, które można uzyskać częściowo z badań jakościowych, takich jak zwykłe metody oceny grup fokusowych [37]. Takie badania mogłyby również dostarczyć wglądu w pytania longitudinalne, takie jak to, czy problematyczne korzystanie z pornografii może prowadzić do dysfunkcji seksualnych, a integracja ocen neuropoznawczych z takimi badaniami mogłaby dostarczyć wglądu w mechanizmy neurobiologiczne. Ponadto, ponieważ interwencje behawioralne i farmakologiczne są formalnie testowane pod kątem ich skuteczności w leczeniu CSBD, integracja ocen neuropoznawczych mogłaby pomóc w identyfikacji mechanizmów skutecznego leczenia CSBD i potencjalnych biomarkerów. Ten ostatni punkt może być szczególnie ważny, ponieważ włączenie CSBD do ICD-11 prawdopodobnie zwiększy liczbę osób poszukujących leczenia CSBD. W szczególności włączenie CSBD do ICD-11 powinno zwiększyć świadomość pacjentów, świadczeniodawców i innych osób oraz potencjalnie usunąć inne bariery (np. zwrot kosztów od ubezpieczycieli), które mogą obecnie istnieć w przypadku CSBD.