„Nic się nie zgadza w wątpliwym studium: zaburzenia erekcji młodych badanych pozostawione niewyjaśnione” Gabe'a Deema

• AKTUALIZACJA: czerwiec 11, 2015: Recenzowana przez krytykę krytyka Prause & Pfaus 2015, autor: Richard A. Isenberg
• AKTUALIZACJA: czerwiec, 2015: Krytyka Prause & Pfaus odpowiedź do listu Richarda Isenberga
• AKTUALIZACJA: Sierpień 5, 2016: Recenzowany papier przez lekarzy US Navy - Czy pornografia internetowa powoduje dysfunkcje seksualne? Recenzja z raportami klinicznymi (2016) - Jest to obszerny przegląd literatury na temat seksualnych problemów wywołanych pornografią. Przegląd zawiera najnowsze dane świadczące o ogromnym wzroście młodzieńczych problemów seksualnych. Artykuł analizuje również badania neurologiczne związane z uzależnieniem od porno i uwarunkowaniami seksualnymi. Lekarze dostarczają raporty kliniczne 3 mężczyzn, którzy rozwinęli wywołane pornografią dysfunkcje seksualne.
• AKTUALIZACJA: W toku: See tutaj dla ponad 110 badań łączących używanie pornografii z problemami seksualnymi, niższym pobudzeniem i zmniejszoną satysfakcją seksualną i związkami.

---

UWAGI YBOP (i aktualizacje):

Chociaż poniższa krytyka Gabe'a Deema jest dość obszerna, YBOP czuje się zobowiązany do skomentowania. Niepokojące jest, że artykuł Nicole Prause i Jima Pfausa, zatytułowany „Oglądanie bodźców seksualnych związanych z większą reaktywnością seksualną, a nie z zaburzeniami erekcji” , przeszedł proces recenzji. Należy pamiętać, że nie było to badanie dotyczące mężczyzn z zaburzeniami erekcji. W rzeczywistości nie było to badanie. Główna autorka twierdziła, że ​​pozyskała dane z czterech swoich wcześniejszych badań – z których żadne nie dotyczyło zaburzeń erekcji.

Oto pierwszy główny problem: żadne dane w obecnym badaniu nie pasują do danych z czterech badań leżących u ich podstaw. To nie są drobne przerwy, ale ziejące dziury, których nie można zaślepić. Na przykład autorzy podają 280 badanych, ale tylko 47 mężczyzn oceniło erekcję w badaniach podstawowych. Liczby na wykresach nie odpowiadają rzeczywistej liczbie przedmiotów. Mówi się nam, że wszyscy oglądali filmy porno, aby ocenić podniecenie, ale to nieprawda.

Powiedziano nam, że erekcje badanych były „stosunkowo dobre”, ale średnie wyniki funkcji erekcji u tych 47 młodych mężczyzn wskazują na zaburzenia erekcji. Naukowcy nie pytali dlaczego. Ponadto badanie nie obejmowało nałogowych użytkowników pornografii ani osób uzależnionych od niej. Moglibyśmy dalej wymieniać wady, rozbieżności i twierdzenia, ale wszystko to zostało udokumentowane poniżej przez Gabe'a. Journal of Sexual Medicine (czasopismo macierzyste tego, które opublikowało ten artykuł) ma poważne powody do wyjaśnienia!

Ważne jest, aby pamiętać, że Jim Pfaus jest w redakcji Journal of Sexual Medicine i wydaje znaczny wysiłek atakujący koncepcja pornograficznych dysfunkcji seksualnych. Współautor Nicole Prause ma bliskie relacje z przemysłem pornograficznym i ma obsesję na punkcie obalenia PIED, obstawiwszy 3-rok wojny przeciwko tej akademickiej gazety, jednocześnie nękając i oczerniając młodych mężczyzn, którzy wyleczyli się z dysfunkcji seksualnych wywołanych pornografią. Zobacz dokumentację: Gabe Deem #1, Gabe Deem #2, Alexander Rhodes #1, Alexander Rhodes #2, Alexander Rhodes #3, Kościół Noego, Alexander Rhodes #4, Alexander Rhodes #5, Alexander Rhodes #6, Alexander Rhodes #7, Alexander Rhodes #8, Alexander Rhodes #9, Alexander Rhodes # 10, Alex Rhodes # 11, Gabe Deem i Alex Rhodes razem # 12, Alexander Rhodes # 13, Alexander Rhodes #14, Gabe Deem # 4, Alexander Rhodes #15.

Zobacz także te krytyki:

• Nowe badanie na temat zaburzeń erekcji i zaburzeń erekcji to wosk bananowy [sztuczne owoce] autor: Linda Hatch PhD
• Nowe badania dotyczące ED i godzin używania pornografii są niejednoznaczne Rob Weiss i Stefanie Carnes

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ +++++++++++

UPDATE 2:

Drugi autor tego artykułu, Jim Pfaus, przeinacza wyniki w tym wywiadzie telewizyjnym . Pfaus twierdzi, że badanie oceniało erekcję w laboratorium. To nieprawda! Cytat z badania:

„ Nie uwzględniono żadnych danych dotyczących reakcji fizjologicznych narządów płciowych na poparcie samooceny doświadczeń mężczyzn ”.

W wywiadzie Jim Pfaus złożył kilka fałszywych oświadczeń, w tym:

• "Przyjrzeliśmy się korelacji ich zdolności do uzyskania erekcji w laboratorium," i
• "Odkryliśmy liniową korelację z ilością pornografii, którą oglądali w domu, a opóźnienia, które na przykład osiągają erekcję, są szybsze".

Jednak ten sklecony artykuł nie oceniał jakości erekcji w laboratorium ani „szybkości erekcji”. W artykule poproszono mężczyzn jedynie o ocenę „pobudzenia” po krótkim obejrzeniu pornografii (a nie o ocenę funkcji erekcji). Pfaus błędnie podaje również, że liczba badanych wynosi „280”. Tymczasem tylko 47 osób poproszono o wypełnienie kwestionariusza dotyczącego funkcji erekcji. A w sumie tylko 234 osoby można uwzględnić w czterech badaniach, na których rzekomo opiera się ten artykuł. Machina propagandowa działa pełną parą.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ +++++++++++

UPDATE 3 (8-23-16):

W tym wywiadzie radiowym Nicole Prause również fałszywie twierdziła, że ​​erekcje mierzy się w laboratorium . Dokładny cytat z programu:

„Im więcej osób ogląda erotykę w domu, tym silniejsze reakcje erekcji w laboratorium , a nie osłabione.”

To nie jest prawda. Prause powinien przeczytać jej własny artykuł. Stwierdzono:

„Nie uwzględniono żadnych danych fizjologicznych dotyczących reakcji narządów płciowych, aby potwierdzić własne doświadczenia mężczyzn”.

Nigdzie w publikacji Prause & Pfaus z 2015 roku ani w czterech podstawowych artykułach nie wspomniano ani nie opisano laboratoryjnych pomiarów funkcji erekcji. Prawdę mówiąc, niech żyje prawda.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ +++++++++++

AKTUALIZACJA 4 (2019):

Doniesienia prasowe przedstawiają Jima Pfausa jako osobę, która przez lata dopuszczała się niestosownych zachowań seksualnych wobec młodych uczennic. Fragmenty :

„Źródła przedstawiają profesora, który ich zdaniem wielokrotnie przekraczał odpowiednie granice ze swoimi uczniami”.

„Wiele źródeł powiedziało CBC, że świadków pytano, co wiedzą o intymnych relacjach Pfausa ze studentami, czy wpłynęło to na jego nauczanie i zarządzanie jego laboratorium badawczym neurobiologii oraz jak zachowywał się w swoim laboratorium lub na konferencjach akademickich”.

„Grupa doktorantów zwróciła się do kilku profesorów psychologii Concordii, którzy byli odpowiedzialni za zarządzanie katedrą. Złożyli pisemną skargę dotyczącą rzekomych stosunków seksualnych Pfausa z studentami na zajęciach, które prowadził ”

Pfaus został umieszczony na urlopie administracyjnym, a następnie w tajemniczy sposób opuścił uniwersytet. Ach, ironia Pfausa chroniąca się przed istnieniem uzależnienia od pornografii i seksu, nie będąc w stanie kontrolować własnego zachowania seksualnego.

---

---

KRYTYKA GABE DEEM MODLITWA I PFAUS, 2015

Opublikowano 3 / 12 / 2015

Link do oryginalnej krytyki: „W wątpliwych badaniach nic się nie zgadza: zaburzenia erekcji młodych badanych pozostawione niewyjaśnione”

• Aktualizacja: Posłuchaj Gabe'a o problemach z badaniem Radio Girl Boner

Badanie twierdzi, że zbadano wywołane pornografią zaburzenia erekcji! Byłaby to ekscytująca wiadomość, gdyby w rzeczywistości naukowcy zebrali dane niezbędne do zbadania zaburzeń erekcji wywołanych pornografią (PIED). Zacznę od wyjaśnienia czegoś, co wyjaśnię bardziej szczegółowo poniżej; to badanie nie, a ze względu na jego kiepski projekt nie może nam nic powiedzieć o tym, czy dzisiejsze szybkie internetowe porno prowadzi do zaburzeń erekcji u partnera.

Dlaczego to badanie nie może nam nic ważnego powiedzieć o możliwości PIED? Z powodu tego, czego nie robi, i wielu, wielu błędów w tym, co twierdzi, że zrobił.

Co za badanie nie zrobić:

1) Badanie nie obejmuje mężczyzn skarżących się na zaburzenia erekcji. Badanie nie obejmuje młodych mężczyzn z wieloletnim korzystaniem z pornografii i niewyjaśnionymi zaburzeniami erekcji (tj. mężczyzn, u których wykluczono organiczne problemy poniżej pasa). Badanie nie analizuje również zaburzeń erekcji wywołanych pornografią u takich mężczyzn, nakazując im zaprzestanie korzystania z pornografii i monitorowanie ewentualnych zmian. W rzeczywistości naukowcy nie podali nawet szczegółowych informacji o swoich pacjentach, którzy w kwestionariuszu IIEF [Erectile Function] (późniejszym) ujawnili problemy z erekcją. Mimo to autorzy wyciągają daleko idące wnioski o braku zaburzeń erekcji wywołanych pornografią.

2) Badanie nie objęło mężczyzn uzależnionych od pornografii ani nawet „intensywnych” użytkowników pornografii . Dotyczyło jedynie użytkowników niekompulsywnych. Wnioski z badania:

„Dane te nie obejmowały pacjentów hiperseksualnych. Wyniki prawdopodobnie najlepiej interpretować jako ograniczone do mężczyzn z normalnym, regularnym stosowaniem VSS ”.

Tłumaczenie: W badaniu nie uwzględniono „osób hiperseksualnych”, co autorzy określają jako „osoby uzależnione od pornografii”. Wykluczenie osób hiperseksualnych jest ogromną słabością, biorąc pod uwagę, że większość mężczyzn z przewlekłym zaburzeniem erekcji wywołanej pornografią samodzielnie identyfikuje się jako uzależnieni od porno. Niewielka mniejszość mężczyzn z zaburzeniami wzwodu wywołanymi pornografią nie wydaje się być uzależniona, ale zwykle mają historię lat używania pornografii.

To badanie nie tylko nie obejmuje mężczyzn z przewlekłą ED, ale także wyklucza nałogowych użytkowników pornografii i osoby uzależnione od niej. Nie ma nic lepszego niż nie patrzeć na coś, jeśli nie chcesz znaleźć dowodów na jego istnienie!

3) Osoby w wieku studenckim nie zostały zapytane o liczbę lat korzystania z pornografii ! O ile wiem, osoby badane mogły zacząć korzystać z pornografii zaledwie kilka tygodni przed badaniem lub mogły zrezygnować z oglądania jej tuż przed jego rozpoczęciem po latach. Niektórzy mogli zacząć w wieku 10 lat lub na drugim roku studiów, a niektórzy mogli po prostu zerwać z dziewczyną w zeszłym miesiącu i teraz są intensywnymi użytkownikami.

4) Wbrew temu, co sugeruje tytuł , badanie nie ocenia rzeczywistych erekcji w odniesieniu do czasu ich trwania.

Badanie twierdzi (więcej poniżej), że mężczyznom zadano jedno pytanie o stopień podniecenia po obejrzeniu pornografii. Jak stwierdzono w badaniu,

„Nie uwzględniono żadnych danych fizjologicznych dotyczących reakcji narządów płciowych, aby potwierdzić własne doświadczenia mężczyzn”.

Podsumowując, to badanie:

1. Nie oceniono osób narzekających na zaburzenia erekcji
2. Nie dotyczyło to ciężkich użytkowników porno lub uzależnionych od pornografii
3. Nie oceniał „reakcji seksualnej” (w przeciwieństwie do wprowadzającego w błąd tytułu)
4. Nie poprosił mężczyzn o próbę masturbacji bez porno (sposób na testowanie ED wywołanego pornografią)
5. Mężczyźni nie usuwali porno, aby sprawdzić, czy erekcja w końcu się poprawiła (jedyny sposób, aby wiedzieć, że jest wywołany pornografią)
6. Nie pytano o lata ani o używanie pornografii, faceci w wieku zaczęli używać pornografii, pornografii lub eskalacji użycia.
7. Nie pytał o opóźniony wytrysk lub anorgazmię (prekursory PIED)

Co za badanie roszczenia do zrobienia:

Te twierdzenia są praktycznie nieistotne, ponieważ ta chaotyczna mieszanka danych nie jest nawet prawdziwym badaniem z udziałem osób wybranych do tego badania. Zamiast tego, główna autorka, Prause, twierdzi , że wykorzystała fragmenty czterech swoich starszych badań, aby skonstruować to „badanie” dotyczące zaburzeń erekcji. Jednak te cztery badania nie dotyczyły zaburzeń erekcji, ani żadne z nich nie wykazało korelacji między korzystaniem z pornografii a funkcjami erekcji. Znacznie bardziej rażące jest to, że zbiorcze dane z tych czterech badań w żaden sposób nie pokrywają się z danymi przedstawionymi w niniejszym badaniu dotyczącym zaburzeń erekcji. Szczegóły, które wkrótce się pojawią, sprawią, że zapytasz: „Jak to możliwe, że ten bałagan przeszedł przez proces recenzji naukowej?”.

Zanim przejrzę rozbieżności, pominięcia i sztuczki ręczne, których autorzy wykorzystali, będziesz potrzebować kilku podstawowych informacji na temat badania. Korzystając przede wszystkim z studentów psychologii uniwersyteckiej (średnia wieku 23), w badaniu postanowiono zbadać związek między:

1. Cotygodniowe godziny korzystania z pornografii przez niektóre osoby i zgłaszane przez nich podniecenie po obejrzeniu pornografii w laboratorium (na podstawie jednego pytania, które nie zapytaj o erekcje), i
2. Tygodniowe godziny korzystania z pornografii niektórych przedmiotów i wyniki niektórych tematów na stronie Międzynarodowy indeks Funkcja erekcji (IIEF).

Stwierdzenia autorów dotyczące 1 i 2 powyżej są następujące:

1. Ci, którzy używali 2 + godzin porno na tydzień, zgłaszali nieco wyższy wynik podniecenia seksualnego (6 / 9) niż dwie niższe kategorie korzystania z pornografii (5 / 9).
2. Nie stwierdzono istotnej korelacji pomiędzy umiarkowanego wykorzystanie pornografii i wyniki erekcji w IIEF.

Rozpatrzę roszczenia pod numerem 1 i numerem 2 poniżej. Przy każdym roszczeniu powracam do rozbieżności i zaniedbań, które teraz opiszę.

Bliższe spojrzenie na badanie: brakujące tematy, pominięcia, rozbieżności i nieuzasadnione roszczenia

1) Punkt wyjścia:
Powiedziano nam, że podmioty i dane do tego badania ED zostały wybrane z czterech innych badań, które już zostały opublikowane:

„W czterech różnych badaniach przeprowadzonych przez pierwszego autora wzięło udział dwustu osiemdziesięciu mężczyzn. Dane te zostały opublikowane lub są obecnie poddawane przeglądowi [33–36] ”,

Jak zauważono, żadne z czterech badań ( badanie 1 , badanie 2 , badanie 3 , badanie 4 ) nie oceniało związku między korzystaniem z pornografii a zaburzeniami erekcji. Tylko jedno badanie, obejmujące zaledwie 47 mężczyzn, dostarczyło wyników dotyczących funkcji erekcji.

2) Liczba wszystkich badanych : Główna autorka Prause kilkakrotnie tweetowała o badaniu, dając światu znać, że wzięło w nim udział 280 osób i że „nie mieli problemów w domu”. Jednak cztery podstawowe badania obejmowały tylko 234 mężczyzn . Podczas gdy 280 pojawia się raz w Tabeli 1 tego badania jako liczba osób podających „partnerów seksualnych w zeszłym roku”, tak samo jest z liczbami 262, 257, 212 i 127. Jednak żadna z tych liczb nie pokrywa się z niczym podanym w 4 podstawowych badaniach, a tylko 47 mężczyzn wypełniło kwestionariusz erekcji. Wbrew jej tweetowi, średni wynik (21.4) dla funkcji erekcji umieścił tych 47 młodych mężczyzn, średnio, dokładnie w kategorii łagodnych zaburzeń erekcji. Ups.

• Rozbieżność 1: Przedmioty 46 pojawia się znikąd w roszczeniu podmiotów 280, podczas gdy rzeczywista liczba podmiotów (234) nie występuje nigdzie w badaniu ED.
• Rozbieżność 2: Numery badanych w tabeli 1: 280, 262, 257, 212 i 127 - nie odpowiadają żadnemu z 4 podstawowych badań.
• Nieobsługiwane roszczenie: Publikuj tweety, których dotyczyło to badanie Przedmioty 280.
• brakujący: Wszelkie wyjaśnienia, jak Prause wyczarował liczbę „280” dla swoich poddanych.
• Nieobsługiwane roszczenie2: Prause napisał na Twitterze, że nie mieli problemów, ale ich wyniki erekcyjne wskazują średnio na ED.

3) Liczba osób, które wykonały test IIEF (test funkcji erekcji): Badanie ED twierdzi, że IIEF wykonało 127 mężczyzn (na stronie 11 jest też mowa o 133 ). Jednak tylko jedno z czterech badań podało wyniki testu IIEF, a liczba osób, które go wykonały, wyniosła 47. Skąd Prause wzięła tych dodatkowych 80 mężczyzn ? Nie wyjaśnia tego. W badaniu tym nie oceniono funkcji erekcji u 280 osób, ani u 234, ani nawet u 127. Ponownie, IIEF wykonało tylko 47 osób.

• Rozbieżność: Badanie to potwierdza Przedmioty 127 wziął IIEF, ale tak naprawdę 47.
• Nieobsługiwane roszczenie: Prause tweets that Przedmioty 280 byli zaangażowani.
• brakujący: Wszelkie surowe dane na tajemniczym 127

4) Średni wynik IIEF dla 47 badanych taki sam jak dla brakujących 80 : Jak opisano powyżej, tylko jedno badanie z udziałem 47 mężczyzn zgłosiło wynik IIEF. To badanie zgłosiło wynik tylko dla całego 15-pytaniowego IIEF, a nie dla 6-pytaniowej „podskali erekcji” zgłoszonej w bieżącym badaniu. Skądkolwiek to pochodziło, średni wynik dla 6-pytaniowej podskali erekcji wynosił 21.4 i wskazuje na „łagodną dysfunkcję erekcji”. Ponadto bieżące badanie ED również podaje średni wynik IIEF wynoszący 21.4 dla wszystkich 127. Co ty mówisz ? Wiemy, że „uwzględnieni” 47 mężczyźni uzyskali średnio 21.4, a 127 uzyskało średnio 21.4. Oznacza to, że 80 brakujących mężczyzn również musiało mieć średnio 21.4 . Jakie jest prawdopodobieństwo, że tak się stanie?

• Niewiarygodny zbieg okoliczności: Średnie wyniki IIEF dla 47 mężczyzn musi być taki sam jak nierozliczony 80 mężczyzn.
• Zwodniczy: Średni wynik (21.4) oznacza „łagodne zaburzenia erekcji”podczas gdy badanie wskazuje, że mężczyźni mieli „stosunkowo dobrą erekcję” (może w porównaniu z 70-letnim mężczyzną?).
• Brakuje: Wyniki IIEF dla podskali montażu w oryginalnym badaniu.
• Brakuje: Wyniki IIEF dla każdego przedmiotu. Brak surowych danych, brak wykresu rozproszenia, brak wykresu.

5) Liczba osób oglądających pornografię w godzinach tygodniowo : Badanie ED twierdzi, że posiada dane dotyczące oglądania pornografii u 136 mężczyzn. Tymczasem tylko 90 osób , z 2 badań, zgłosiło godziny oglądania w tygodniu. Skąd autorzy wyczarowali 46 dodatkowych osób ? Ponadto badanie twierdzi, że koreluje liczbę godzin oglądania pornografii w tygodniu z wynikami IIEF, ale 90 mężczyzn (godziny tygodniowo) nie odpowiada 47 mężczyznom (wyniki IIEF).

• Rozbieżność 1: Badanie twierdzi, że godz. / Tydzień ogląda dane pornograficzne dla Przedmioty 136, ale tak jest naprawdę 90.
• Rozbieżność 2: Badanie twierdzi, że koreluje oglądanie hrs / week porn z wynikami IIEF, ale 90 nie równa się 47
• Nieobsługiwane roszczenie Publikuj tweety N = 280, ale prawda N = 47.
• Brakuje: Godziny oglądane dla tematów. Brak danych surowych, brak wykresu rozproszenia, brak wykresu, brak średniej lub odchylenie standardowe.
• Brakuje: Brak wiarygodnych danych na temat korelacji między używaniem pornografii a godzinami oglądanymi w ciągu tygodnia.

6) Ocena pobudzenia seksualnego : Na stronie 8 autorzy stwierdzają, że mężczyźni oceniali swoje pobudzenie seksualne po obejrzeniu pornografii w skali od 1 do 9.

„Mężczyzn poproszono o wskazanie ich poziomu„ podniecenia seksualnego ”w zakresie od 1„ w ogóle ”do 9„ skrajnie ”.

W rzeczywistości tylko jedno z czterech badań bazowych zastosowało skalę od 1 do 9. Jedno badanie używało skali od 0 do 7, drugie od 1 do 7, a w jednym badaniu nie podano oceny pobudzenia seksualnego. Nawiasem mówiąc, badanie wprowadza prasę i czytelników w błąd, sugerując w tytule, że erekcje mierzono w laboratorium i okazały się one bardziej „reaktywne” w związku z częstszym oglądaniem pornografii. Tak się nie stało. W najlepszym razie wyniki sugerują pragnienie lub podniecenie.

• Rozbieżność: Skale pobudzenia w artykule ED nie pasują do skal pobudzenia w 3 podstawowych badaniach.
• Zwodniczy: To badanie zrobiło nie ocenić „wrażliwość seksualną” lub odpowiedź erekcyjną.
• brakujący: Brak danych surowych lub wykres punktowy dla badanych.

7) Bodziec użyty do oceny pobudzenia seksualnego : Autorzy robią wielką aferę z oceny pobudzenia seksualnego, która jest nieco wyższa w grupie ponad 2 godzin tygodniowo. Czy dobre badanie nie użyłoby tego samego bodźca dla wszystkich badanych? Oczywiście. Ale nie w tym badaniu. W czterech podstawowych badaniach zastosowano trzy różne rodzaje bodźców seksualnych: w dwóch badaniach wykorzystano film 3-minutowy , w jednym 20-sekundowy , a w jednym nieruchome obrazy . Powszechnie wiadomo, że filmy są o wiele bardziej pobudzające niż zdjęcia . Co szokujące, w tym badaniu Prause twierdzi, że we wszystkich czterech badaniach wykorzystano filmy o tematyce seksualnej:

"VSS przedstawione w badaniach były wszystkie filmy."

Absolutna bzdura! Tylko 2 badania z udziałem 90 mężczyzn wykazały wyniki, a 47 z nich oglądało wyłącznie zdjęcia nagich kobiet, a nie filmy.

• Rozbieżność 1: Cztery różne badania, oraz 3 różne rodzaje bodźców seksualnych... ale jeden wykres.
• Rozbieżność 2: Na poniższym wykresie są Przedmioty 136, ale tylko Przedmioty 90 faktycznie zgłosiło godziny porno / tydzień w którymkolwiek z podstawowych badań.
• Rozbieżność 3: Skala seksualnego podniecenia jest 1 - 7 na poniższym wykresie, jednak w badaniu stwierdzono, że skala była 1 - 9 (o którym twierdziło się, że został użyty w 1 badań 4)
• Nieobsługiwane roszczenie: Prause twierdzi, że wszystkie badania 4 wykorzystały filmy.

Należy pamiętać, że osoby oglądające pornografię to ta sama grupa, co w numerze 5 powyżej i na wykresie pod numerem 1. Oba wykresy podają 136 mężczyzn , ale dane mówią co innego.

8) Brak danych korelujących korzystanie z pornografii z wynikami IIEF : Jakie są najważniejsze informacje z tego badania? Autorzy twierdzą, że nie ma związku między wynikami testów erekcji a liczbą godzin oglądania pornografii tygodniowo. Wielka nowina, ale brak danych. Oferują jedynie kilka zdań (str. 11-12) zapewniających nas, że nie stwierdzono żadnej korelacji. Żadnych danych, żadnego wykresu, żadnych wyników, niczego. Jedynie aluzja do tajemniczych 127 mężczyzn, z których 80 nie zostało zidentyfikowanych , omówionych w punktach 3 i 4 powyżej. Z badania:

„Mężczyźni (N = 127) zgłaszali stosunkowo dobrą erekcję (patrz Tabela 1). Ani całkowity wynik skali, ani wynik w podskali erekcji w Międzynarodowym Indeksie Funkcjonowania Erekcji nie był powiązany z godzinami VSS oglądanymi w przeciętnym tygodniu. ”

• brakujący 1: Dowolny wykres lub tabela pokazująca korelację między godzinami oglądania pornografii / tygodnia a wynikami IIEF.
• Brakujące 2: Surowe dane. Wszelkie dane.
• Rozbieżność: Wydają się żądaj przedmiotów 127, ale tylko 47 mężczyzn wziął IIEF.
• Zwodniczy: Twierdząc, że mężczyźni „zgłaszali względnie dobre funkcjonowanie erekcji”, podczas gdy średni wynik (21.4) wskazuje łagodny ED.

Z absolutnie nic w 4 podstawowych badaniach pasujących do badania ED i przy 80 osobach, których nie można znaleźć, wybacz mi, jeśli nie wierzę autorom na słowo o braku korelacji z godzinami użytkowania. Aby zilustrować ten punkt, wniosek z badania otwiera się szeregiem nieścisłości:

„Dane z dużej próby mężczyzn (N = 280) z podobnych badań zostały zagregowane, aby sprawdzić hipotezę, że spożywanie większej ilości VSS było związane z problemami z erekcją”.

W tym jednym zdaniu mogę zidentyfikować wiele nieobsługiwanych roszczeń:

• „N = 280”: Nie, tylko mężczyźni 47 wzięli IIEF
• "w podobnych badaniach„: Nie, badania nie były podobne.
• "zostały zagregowane„: Nic nie pasuje do czterech podstawowych badań
• "przetestować hipotezę„: Nie przedstawiono danych dla hipotezy autorów.

Całe badanie wygląda tak: tematów, liczb, metodologii i twierdzeń pojawiających się znikąd i nieobsługiwanych przez podstawowe badania.

---

Przyjrzyjmy się bliżej temu, co badacze roszczenie zbadać

NUMBER 1: Tygodniowe godziny korzystania z pornografii i samopotwierdzone podniecenie po obejrzeniu pornografii w laboratorium

Naukowcy twierdzą, że podzielili 136 uczestników na trzy grupy w oparciu o tygodniowe korzystanie z pornografii (wykres poniżej). Rozbieżność: Tygodniowe korzystanie z pornografii odnotowano tylko u 90 osób w 2 badaniach.

Mężczyznom pokazywano w laboratorium pornografię, a badanie wykazało, że oceniali oni swoje podniecenie w skali od 1 do 9.

• Rozbieżność 1: Tylko 1 z podstawowych badań 4 wykorzystał a Skala 1 do 9. Jedna używała skali 0 do 7, jedna używała skali 1 do 7, a jedno badanie nie podało oceny podniecenia seksualnego.
• Rozbieżność 2: Jabłka i pomarańcze: w jednym z badań wykorzystano obrazy nieruchome, jeden w drugim filmie 20, dwa w filmie 3.

Wykres słupkowy pozwolił autorom uniknąć wyraźnego przedstawienia wyników podniecenia. W związku z tym czytelnicy nie mogą samodzielnie ocenić zmienności deklarowanego podniecenia w zależności od liczby godzin spędzonych przed ekranem pornografii. Naukowcy sugerują, że odpowiedź na pytanie o „podniecenie seksualne” stanowi niezbity dowód na istnienie funkcji erekcji. W rzeczywistości w jednym z badań znajduje się przypis, w którym stwierdzono, że naukowcy zignorowali wyniki ankiety dotyczącej „erekcji prącia”, ponieważ zakładali, że „podniecenie seksualne” dostarczy tych samych informacji. Jednak z pewnością nie jest to rozsądne założenie w przypadku mężczyzn z zaburzeniami erekcji wywołanymi pornografią (którzy są bardzo podnieceni pornografią, ale nie mogą uzyskać erekcji z partnerkami) i może nie być ono również prawdą w przypadku uczestników badania.

Innym, bardziej uzasadnionym sposobem interpretacji tej różnicy w pobudzeniu między dwiema grupami korzystającymi z pornografii jest prawdopodobnie to, że mężczyźni z kategorii „ponad 2 godziny tygodniowo” odczuwali nieco większą ochotę na oglądanie pornografii . Co ciekawe, mieli oni mniejszą ochotę na seks z partnerem i większą na masturbację niż ci, którzy oglądali porno przez 01–2 godziny (Rysunek 2 w badaniu). Jest to prawdopodobnie dowód na uwrażliwienie , czyli zwiększoną aktywację układu nagrody (mózgu) i pragnienie pod wpływem bodźców (pornograficznych). Uwrażliwienie może być prekursorem uzależnienia.

Niedawno dwa badania przeprowadzone na Uniwersytecie Cambridge wykazały uwrażliwienie u kompulsywnych użytkowników pornografii. Mózgi uczestników były nadmiernie pobudzone w reakcji na klipy porno, mimo że niektóre bodźce seksualne nie „podobały im się” bardziej niż w grupie kontrolnej. W dramatycznym przykładzie wpływu uwrażliwienia na sprawność seksualną, 60% uczestników badania Cambridge zgłosiło problemy z pobudzeniem/erekcją z partnerami, ale nie z pornografią . Z badania Cambridge :

„Badani z CSB zgłosili, że w wyniku nadmiernego używania materiałów o charakterze jednoznacznie seksualnym… .. doświadczyli obniżonego libido lub funkcji erekcji, szczególnie w związkach fizycznych z kobietami (chociaż nie w związku z materiałem o charakterze jednoznacznie seksualnym)”

Mówiąc prościej, osoba intensywnie korzystająca z pornografii może odczuwać większe subiektywne pobudzenie (głód), ale jednocześnie mieć problemy z erekcją z partnerem . Krótko mówiąc, jej pobudzenie w reakcji na pornografię nie świadczy o jej „reaktywności seksualnej”/funkcji erekcji.

• Oglądanie większej ilości porno poprawi erekcję?

Co zdumiewające, autorzy obecnego badania sugerują, że „oglądanie filmów VSS może nawet poprawić funkcje erekcji”. Ich zalecenia opierają się na wynikach testów pobudzenia i pożądania (a nie na wynikach testów funkcji erekcji). To najgorsza z możliwych porad, jeśli ci „pobudzeni” młodzi mężczyźni faktycznie stają się uwrażliwieni (uzależnieni) na pornografię. Ich podniecenie związane z oglądaniem pornografii nie przekłada się na funkcje erekcji podczas prawdziwego seksu, które zwykle maleją u osób, u których rozwijają się zaburzenia erekcji wywołane pornografią wraz z narastającą wrażliwością na pornografię. Właśnie taki spadek zgłosili uczestnicy z Cambridge.

Oczywiście, oglądanie pornografii może poprawić erekcję podczas oglądania , ale problem dla osób zgłaszających zaburzenia erekcji wywołane pornografią dotyczy przede wszystkim zaburzeń erekcji u partnerów . Co więcej, w niniejszym badaniu nie ma dowodów na to, że oglądanie pornografii, lub, jak uprzejmie sugerują autorzy, różnego rodzaju pornografii , poprawia erekcję u partnerów. Gdyby to było prawdą, sądzę, że 47 młodych mężczyzn badanych pod kątem funkcji erekcji zgłaszałoby lepsze wzwody wraz z oglądaniem większej ilości pornografii. Zamiast tego, jako grupa, zgłaszali oni „łagodne zaburzenia erekcji”.

Warto zauważyć, że badacze z Cambridge zajęli się zarówno kompulsywnymi użytkownikami porno (CSB), jak i młodymi mężczyznami z zaburzeniami erekcji, badając mózgi uzależnionych od porno. W obecnym badaniu pominięto oba aspekty, rzekomo badając zaburzenia erekcji u młodych użytkowników porno.

NUMBER 2: cotygodniowe godziny korzystania z pornografii i wyniki na kwestionariuszu zatytułowanym Międzynarodowy Indeks Erekcji (IIEF)

Tutaj robi się naprawdę nieprzyjemnie. Autorzy twierdzą, że 127 młodych mężczyzn wypełniło kwestionariusz o nazwie IIEF, 15-punktową ankietę (a nie „19-punktową ankietę”, jak twierdzą autorzy), w której mężczyźni oceniają swoje zdrowie erekcji, pożądanie i satysfakcję seksualną podczas masturbacji, a przede wszystkim podczas stosunku płciowego. Ponownie, nie zmierzono rzeczywistych reakcji penisa, aby potwierdzić te samooceny . Rozbieżność : tylko 47 mężczyzn wypełniło IIEF. Uwaga: na stronie 11 napisano również, że IIEF wypełniło 133 mężczyzn. Czy to się kiedykolwiek kończy?

• Nieznany 59 (sic)

Wyobraźmy sobie na chwilę, że znajdujemy się w równoległym wszechświecie, a 127 mężczyzn faktycznie przystąpiło do IIEF. Autorzy stwierdzili, że tylko 59 z nich miało partnerki , z którymi mogli obserwować swoje aktualne zdrowie erekcji. To sprawia, że ​​liczba osób w związkach partnerskich, których zdrowie erekcji zostało faktycznie zbadane, jest dość mała. Jednak to jedyni uczestnicy mogą pomóc naukowcom zrozumieć aktualną funkcję erekcji w kontekście korzystania z pornografii . Dlaczego? Ponieważ, jak przyznają autorzy, ocena aktualnej funkcji erekcji zależy od dostępności partnera.

• Po pierwsze, wielu młodych chłopaków zgłasza szybki spadek zdrowia erekcji, gdy próbują uprawiać seks z partnerem po samodzielnym (z pornografią) po raz. Tak więc testy „funkcji erekcji” oparte na zapamiętanej funkcji erekcji z partnerami miałyby niewielką wartość.
• Po drugie, mężczyźni na forach zajmujących się odzyskiwaniem danych zgłaszają, że ED wywołany przez porno w przeważającej mierze może wystąpić w trakcie partner seks (lub podczas masturbacji bez pornografii, statystyki, których naukowcy nie zebrali) - nie z pornografią. W rzeczywistości niektórzy faceci nazwali to zjawisko „kopulacyjną impotencją”.

Dlaczego więc mężczyźni w związkach , którzy zdali egzamin IIEF, nie są jedynymi uczestnikami tego badania? I dlaczego ich dane nie są jasno przedstawione czytelnikom? Naukowcy twierdzą, że nie było związku między godzinami spędzonymi przed telewizorem a erekcją, gdy uczestnicy w związkach „byli uwzględnieni w analizach”. Nie dowiadujemy się jednak niczego o tych rzekomych analizach ani o tym, jak wypadają w porównaniu z innymi. Zawsze są one grupowane w większe, nieudokumentowane liczby, takie jak 280 czy 127. Wyjdź z równoległego wszechświata i wróć do kolejnych spekulacji.

• „Łagodne zaburzenia erekcji”

Przyjrzyjmy się ponownie podskali IIEF dotyczącej „funkcji erekcji” . Poniższy wykres przedstawia pytania i punktację. (Zobacz cały test i podskalę ). Możliwe wyniki w tej podskali wahają się od 1 do 30. Mężczyźni, którzy ukończyli tę 6-punktową podskalę, uzyskali średni wynik zaledwie 21.4 na 30 możliwych . Średnio plasowali się oni w kategorii „łagodne zaburzenia erekcji”.

Należy pamiętać, że te żałosne wyniki dotyczące funkcji erekcji zostały zgłoszone przez 23-letnich mężczyzn, z których żaden nie oglądał kompulsywnie pornografii. Sugeruje to, że pornografia internetowa, nawet oglądana w sposób niekompulsywny, może mieć szkodliwy wpływ na młodzieńczą erekcję, niezależnie od (braku) korelacji z liczbą godzin spędzonych na oglądaniu.

W rzeczywistości, wyniki tych młodych mężczyzn były znacznie niższe niż wcześniej ustalone wyniki grupy kontrolnej dla znacznie starszych mężczyzn . W 1997 roku badania przeprowadzone w celu walidacji IIEF wykazały, że średnie wyniki w zakresie funkcji erekcji wynosiły 26.9 (średni wiek 58 lat ) i 25.8 (średni wiek 55 lat ). Krótko mówiąc, starsi mężczyźni w 1997 roku – przed erą pornografii internetowej – mieli zdrowsze erekcje nawet w średnim wieku niż ci 23-latkowie.

Nieprawdopodobny zbieg okoliczności? Jak to możliwe, że 47 osób, które zdały egzamin IIEF, miało dokładnie taką samą średnią ( 21.4 ), jak 80 osób, których nikt nie potrafi znaleźć ( 21.4 )?

Co więcej, ponieważ 21.4 to wynik średni (dla niektórych, nieokreślony ) , oznacza to, że wyniki niektórych uczestników były niższe niż 21.4. W rzeczywistości odchylenie standardowe (SD) było duże ( 9.8 ), co oznacza szeroki zakres wyników w zakresie funkcji erekcji. Prawdopodobnie niektórzy zakwalifikowali się do kategorii „umiarkowanych” i „ciężkich” zaburzeń erekcji. Nie wiemy jednak, ponieważ nie ma danych – co prowadzi mnie do…

• Ucz się grafiki

Dlaczego autorzy niniejszego badania nie zrobili tego, co sumienni badacze w niedawnym badaniu mózgów użytkowników pornografii , „ Struktura mózgu i łączność funkcjonalna związana z konsumpcją pornografii: Mózg w pornografii ” , i nie przedstawili wszystkich swoich danych na wykresie podobnym do tego przedstawionego poniżej? Pozwala to czytelnikowi wyraźnie dostrzec, że wraz ze wzrostem konsumpcji pornografii zmniejsza się ilość istoty szarej w mózgu. Dlaczego autorzy tego badania dotyczącego zaburzeń odżywiania ukryli poszczególne dane w średnich i uproszczonych wykresach słupkowych?

• Co tydzień?

Autorzy nie uzasadniają swojego założenia, że ​​korelacja z cotygodniowym korzystaniem z pornografii ma kluczowe znaczenie dla ustalenia istnienia zaburzeń erekcji wywołanych pornografią, mimo że wszystkie ich twierdzenia opierają się na braku korelacji z wynikami tygodniowego korzystania. W 2011 roku niemieccy badacze odkryli, że problemy związane z pornografią korelują nie z czasem spędzonym na oglądaniu , ale raczej z liczbą aplikacji seksualnych otwieranych podczas sesji pornograficznych. Zatem brak korelacji między godzinami spędzanymi w ciągu tygodnia na oglądaniu pornografii a problemami z erekcją (nie mówiąc już o korelacjach z wynikami innych kwestionariuszy) nie jest zaskakujący, ponieważ nowość (liczba klipów, otwartych zakładek itp.) wydaje się być ważniejsza niż liczba godzin.

Co więcej, jak dokładnie określono wyniki „cotygodniowego używania pornografii”? Naukowcy nie mówią. Czy chodziło po prostu o „Ile porno używałeś w zeszłym tygodniu?” Jeśli tak, to mogą pojawić się nowi użytkownicy porno, którzy nie mieliby czasu na problemy z erekcją w „2+ godzinach”. I długoletni użytkownicy z problemami związanymi z pornografią, którzy niedawno zdecydowali się wyciąć pornografię, być może z powodu objawów dysfunkcji seksualnych, z kosza „0 godzin”, co sprawia, że ​​korelacje są jeszcze mniej prawdopodobne.

Niezależnie od sposobu, w jaki główny autor obliczył „tygodniowe korzystanie”, nadal brakuje najważniejszych danych: całkowitego korzystania z pornografii i jego charakterystyki . Uczestników nie pytano o lata korzystania z pornografii ani o wiek (etap rozwoju), w którym zaczęli korzystać z pornografii. Co więcej, badacze nie uwzględnili innych czynników, które mężczyźni na forach poświęconych powrotowi do zdrowia często uważają za związane z problemami z wydajnością: eskalacji do bardziej ekstremalnych treści, długich okresów bez seksu partnerskiego, potrzeby oglądania nowej pornografii i masturbacji wyłącznie z pornografią internetową.

W tych okolicznościach i biorąc pod uwagę przerażające niespójności liczbowe, brak korelacji ma wątpliwe znaczenie, a odrzucenie przez autorów zjawiska zaburzeń erekcji wywołanych pornografią jest nieuzasadnione.

Kondycja seksualna: pomysł warty odkrycia

Naukowcy słusznie wskazują, że:

Erekcje mogą uwarunkować VSS [pornografia], które nie przechodzą łatwo do rzeczywistych sytuacji partnera. Podniecenie seksualne może być uwarunkowane nowymi bodźcami, w tym szczególnymi obrazami seksualnymi, konkretnymi filmami seksualnymi, a nawet obrazami niezwiązanymi z seksem. Można sobie wyobrazić, że przeżywanie większości pobudzenia seksualnego w kontekście VSS może skutkować zmniejszoną reakcją erekcji podczas partnerskich interakcji seksualnych. Podobnie, młodzi mężczyźni, którzy oglądają VSS oczekują, że partner seks będzie występował z tematami podobnymi do tego, co widzą w VSS. W związku z tym, gdy wysokie oczekiwania stymulacji nie są spełnione, partnerska stymulacja seksualna może nie doprowadzić do erekcji.

Uznając tę ​​możliwość, można się zastanawiać, dlaczego badacze pytali tylko o tygodniowe godziny i nie zadawali uczestnikom pytań, które pomogłyby ujawnić możliwy związek między ich oglądaniem pornografii a uwarunkowaniami seksualnymi, takimi jak

• w jakim wieku zaczęli oglądać filmy porno
• ile lat obejrzeli to
• czy ich upodobania eskalowały z czasem do bardziej ekstremalnych pornografii
• jaki odsetek ich masturbacji miał miejsce z udziałem i bez porno.

Gdyby chcieli znaleźć ważne dane na temat zaburzeń erekcji wywołanych przez porno, mogliby również poprosić młodych mężczyzn z niskimi wynikami erekcji, aby masturbowali się zarówno bez pornografii, jak iz nią, i porównali swoje doświadczenia. Mężczyźni z wywołanym przez porno zaburzeniami erekcji zwykle mają duże trudności z masturbacją bez pornografii, ponieważ uzależnili swoje podniecenie seksualne od ekranów, podglądania, treści fetyszowych i / lub ciągłej nowości. Oczywiście naukowcy tego nie zrobili, ponieważ nie było to badanie dotyczące konkretnie możliwości wystąpienia zaburzeń erekcji wywołanych pornografią.

Rosnący powód do niepokoju

Wysoko cenieni urolodzy już wypowiedzieli się na temat problemu ED wywołanych przez pornografię, w tym urolodzy akademiccy, tacy jak Abraham Morgentaler, MD, profesor urologii i autor z Harvardu oraz profesor urologii i autor z Cornell Harry Fisch, MD. Morgentaler powiedział : „Trudno dokładnie określić, ilu młodych mężczyzn cierpi na ED wywołane przez pornografię. Ale jest jasne, że jest to nowe zjawisko i nie jest rzadkie”. Fisch pisze bez ogródek, że pornografia zabija seks. W swojej książce The New Naked skupia się na decydującym elemencie: internecie. „Zapewnił on ultrałatwy dostęp do czegoś, co jest w porządku jako okazjonalna przyjemność, ale piekło dla twojego [seksualnego] zdrowia na co dzień”.

Co ciekawe, w ciągu ostatnich kilku lat wiele badań dowiodło bezprecedensowego zaburzenia erekcji u młodych mężczyzn, chociaż żaden z nich nie zapytał o używanie pornografii internetowej:

1. Funkcjonowanie seksualne w personelu wojskowym: wstępne szacunki i predyktory, (2014) ED - 33%
2. Dysfunkcje seksualne u młodych mężczyzn: występowanie i czynniki towarzyszące, (2012) ED - 30%
3. Zaburzenia erekcji u męskich członków aktywnych komponentów, US Armed Forces, 2004-2013, (2014) Roczne zapadalności wzrosły ponad dwukrotnie w 2004 i 2013
4. Częstość występowania i cechy funkcjonowania seksualnego u doświadczonych seksualnie nastolatków w wieku średnim i późnym. (2014) 16-21 lat:

• Zaburzenia erekcji - 27%
• Niski popęd seksualny - 24%
• Problemy z orgazmem - 11%

Ponadto badanie to zawiera opis przypadku mężczyzny z wywołanym przez pornografię niskim libido i anorgazją. Przeszedł przez kilka gatunków pornografii i doświadczył niewielkiego pragnienia seksu. Ponowne uruchomienie 8-u prowadzi do normalnego libido i przyjemnych relacji seksualnych.

• Badanie: Mężczyzna został ponownie uruchomiony, aby powrócić do zdrowia po wywołanym przez pornografię niskim libido i anorgazmie (2014)

Biorąc pod uwagę, że pornografia internetowa jest obecnie prawie powszechna wśród młodych mężczyzn, powinniśmy powoli odrzucać używanie pornografii internetowej jako potencjalną przyczynę dzisiejszej powszechnej młodzieńczej dysfunkcji erekcji bez bardzo dokładnego naukowego badania osób narzekających na to. Powolne jest również zakładanie, że autorzy mają rację w swoich przypuszczeniach, że powszechne młodzieńcze zaburzenia erekcji są spowodowane „obawami o status partnera w chorobach przenoszonych drogą płciową, oczekiwania w związku oraz obawy dotyczące własnej atrakcyjności lub rozmiaru penisa”. Czynniki te prawdopodobnie istnieją od znacznie dłuższego czasu niż pornografia internetowa, a wzrost młodzieńczych problemów z zaburzeniami erekcji jest całkiem niedawny.

Co najważniejsze, te obawy nie dotyczą facetów, którzy nie mogą się masturbować bez pornografii, ponieważ nie martwią się o żadne z tych obaw własnymi rękami.

Chociaż publikowanie wszystkich analiz dotyczących dysfunkcji seksualnych wywołanych pornografią, opartych na rzetelnych badaniach, jest kluczowe, ta konkretna analiza budzi wiele obaw. Dzisiejsi młodzi użytkownicy pornografii zasługują na coś lepszego.

---

---

UWAGI NA TEMAT PYTAŃ BADAWCZYCH:

Żaden z autorów nie zajmuje się medycyną seksualną ani nie jest lekarzem. Jednakże Jim Pfaus jest członkiem rady redakcyjnej czasopisma macierzystego i siostrzanego tego, które opublikowało tę analizę.

Były Nicole Prause Hasło na Twitterze sugeruje, że może jej brakować bezstronności wymaganej do badań naukowych:

„Badanie, dlaczego ludzie decydują się na zachowania seksualne bez odwoływania się do bzdur związanych z uzależnieniem”.

W przeciwieństwie do jej sloganu twitterowego 2015, Prause nie jest już zatrudniony przez UCLA ani żadną inną uczelnię. Nie ma już akademickiego Prause zaangażowane w liczne udokumentowane incydenty nękanie i zniesławienie w ramach trwającej kampanii "astroturf", aby przekonać ludzi, że każdy, kto nie zgadza się z jej wnioskami, zasługuje na złorzeczenie. Prause zgromadził a długa historia nękających autorów, badaczy, terapeutów, reporterów i inne osoby, które odważą się zgłosić dowody na szkodę powodowaną przez pornografię internetową. Ona wydaje się być całkiem przytulne z branżą pornograficzną, jak widać z tego obraz jej (po prawej) na czerwonym dywanie podczas ceremonii rozdania nagród X-Rated Critics Organisation (XRCO). (Według Wikipedii XRCO Nagrody są podane przez Amerykanów X-Rated Critics Organisation corocznie dla osób pracujących w rozrywce dla dorosłych i jest to jedyny doroczny konkurs branżowy zarezerwowany wyłącznie dla członków branży.^[1]). Wygląda również na to, że Prause może mieć uzyskali wykonawcy porno jako podmioty za pośrednictwem innej grupy interesu branży porno, Koalicja wolnego głosu. Podmioty pozyskane przez FSC rzekomo zostały w niej wykorzystane badanie wynajętej broni na mocno splamiony oraz bardzo komercyjna „medytacja orgazmiczna” schemat (obecnie będący zbadane przez FBI). Prause też poczyniła nieobsługiwane roszczenia Parę słów o wyniki jej badań i jej metody badań. Aby uzyskać więcej dokumentacji, zobacz: Czy Nicole Prause ma wpływ na przemysł pornograficzny?

Wreszcie, współautorka Nicole Prause jest zafascynowana obalaniem PIED, po tym jak przez 3 lata prowadziła wojnę przeciwko tej pracy naukowej , jednocześnie nękając i oczerniając młodych mężczyzn, którzy wyzdrowieli z dysfunkcji seksualnych wywołanych pornografią. Zobacz: Gabe Deem #1 , Gabe Deem #2 , Alexander Rhodes #1 , Alexander Rhodes #2 , Alexander Rhodes #3 , Noah Church , Alexander Rhodes #4 , Alexander Rhodes #5 , Alexander Rhodes #6 , Alexander Rhodes #7 , Alexander Rhodes #8 , Alexander Rhodes #9.

W przeszłości Prause wygłaszała niezwykłe stwierdzenia dotyczące wyników swoich badań. Zrobiła to samo dla tego badania, wprowadzając wprowadzający w błąd tweet, że częstsze używanie pornografii wiązało się z silniejszą „reakcją laboratorium”. Jak wyjaśniono wcześniej, nie wykonano żadnych pomiarów laboratoryjnych, gdy mężczyźni oglądali porno.

Nawiasem mówiąc, w serii tweetów poprzedzających publikację tego badania nad zaburzeniami erekcji, główna autorka twierdzi, że mężczyźni ci „nie mieli problemów z erekcją w domu”. Jak wyjaśniono, średnie wyniki dotyczące funkcji erekcji mieściły się w kategorii „łagodnej dysfunkcji erekcji”, co oznacza, że ​​znaczna część z nich z pewnością miała zaburzenia erekcji , prawdopodobnie w domu i poza nim.

Niektóre z wcześniejszych prac Prause spotkały się z ostrą krytyką. Weźmy na przykład jej badanie „ Pożądanie seksualne, a nie hiperseksualność, jest związane z neurofizjologicznymi reakcjami wywołanymi przez obrazy seksualne” z 2013 roku (Steele i in.). Pięć miesięcy przed publikacją pracy Steele i in., Prause udostępniła ją (tylko) psychologowi Davidowi Leyowi , który natychmiast opublikował ją na blogu Psychology Today, twierdząc, że dowodzi ona braku uzależnienia od pornografii. W rzeczywistości twierdzenia te nie znalazły potwierdzenia w opublikowanym badaniu. Starszy profesor psychologii John A. Johnson powiedział :

„Pojedynczy wynik statystycznie istotny nie mówi nic o uzależnieniu. Co więcej, ten istotny wynik to ujemna korelacja między P300 a pragnieniem seksu z partnerem (r = -0.33), co wskazuje, że amplituda P300 jest związana z niższym pożądaniem seksualnym; jest to bezpośrednie przeciwieństwo interpretacji P300 jako wysokiego pożądania. Brak porównań z innymi grupami osób uzależnionych. Brak porównań z grupami kontrolnymi. Wnioski wyciągnięte przez badaczy stanowią ogromny krok naprzód w porównaniu z danymi, które nie mówią nic o tym, czy osoby zgłaszające problemy z kontrolowaniem oglądania obrazów seksualnych mają, czy nie mają reakcji mózgu podobnych do tych obserwowanych u osób uzależnionych od kokainy lub innych rodzajów narkotyków”. opublikowane w artykule „Wysokie pożądanie”, czy „tylko” uzależnienie? Odpowiedź na artykuł Steele’a i in.

Podobnie jak w przypadku niniejszego badania, Prause przeinaczyła wyniki badań przed prasą. Z jej wywiadu dla Psychology Today :