Sieci mózgowe podczas swobodnego przeglądania złożonego filmu erotycznego: nowe spojrzenie na psychogenne zaburzenia wzwodu (2014)

PLoS ONE. 2014 Aug 15; 9 (8): e105336. doi: 10.1371 / journal.pone.0105336. eCollection 2014.

Cera N1, Di Pierro ED2, Ferretti A1, Tartaro A1, Romani GL1, Perrucci MG1.

Opublikowano: sierpień 15, 2014

DOI: 10.1371 / journal.pone.0105336

Abstrakcyjny

Psychogenne zaburzenia erekcji (ED) definiuje się jako męską dysfunkcję seksualną charakteryzującą się uporczywą lub nawracającą niezdolnością do osiągnięcia odpowiedniego wzwodu prącia z powodu głównie lub wyłącznie czynników psychologicznych lub interpersonalnych. Poprzednie badania fMRI opierały się na powszechnym występowaniu w zachowaniach seksualnych mężczyzn reprezentowanych przez podniecenie seksualne i wzwód prącia związany z oglądaniem filmów erotycznych. Jednak nie ma eksperymentalnych dowodów na zmienione sieci mózgu u psychogennych pacjentów z ED (EDp). Niektóre badania wykazały, że aktywność fMRI zebrana podczas oglądania filmu nieseksualnego może być analizowana w niezawodny sposób za pomocą niezależnej analizy komponentów (ICA) i że powstałe sieci mózgu są zgodne z wcześniejszymi badaniami neuroobrazowania stanu spoczynku. W niniejszym badaniu zbadaliśmy modyfikację sieci mózgowych w EDp w porównaniu ze zdrowymi kontrolami (HC), używając fMRI całego mózgu podczas swobodnego oglądania erotycznego klipu wideo. Szesnaście EDp i dziewiętnaście HC rekrutowano po ocenie RigiScan, psychiatrycznej i ogólnej ocenie medycznej. Przeprowadzone badanie ICA wykazało, że sieć wizualna (VN), sieć w trybie domyślnym (DMN), sieć czołowo-ciemieniowa (FPN) i sieć salience (SN) były spójne przestrzennie w EDP i HC. Jednakże różnice między grupami w łączności funkcjonalnej zaobserwowano w DMN i SN. W DMN EDp wykazywał zmniejszone wartości połączeń w dolnych płatach ciemieniowych, tylnej obręczy kory i przyśrodkowej korze przedczołowej, podczas gdy w SN zmniejszyła się i zwiększyła łączność obserwowano odpowiednio w prawej wyspie i przedniej obręczy obręczy. Zmniejszone poziomy wewnętrznej funkcjonalnej łączności obejmowały głównie podsystem DMN istotny dla samoistnej symulacji mentalnej, która dotyczy zapamiętywania przeszłych doświadczeń, myślenia w przyszłość i wyobrażania sobie punktu widzenia innych. Ponadto różnice między grupami w węzłach SN sugerowały zmniejszone rozpoznawanie zmian autonomicznego i podniecenia seksualnego w EDP.

Postacie

Cytat: Cera N, Di Pierro ED, Ferretti A, Tartaro A, Romani GL i in. (2014) Sieci mózgowe podczas swobodnego przeglądania złożonego filmu erotycznego: nowe spojrzenie na psychogenne zaburzenia erekcji. PLoS ONE 9 (8): e105336. doi: 10.1371 / journal.pone.0105336

Redaktor: Qiyong Gong, West China Hospital w Sichuan University, Chiny

Odebrane: Maj 9, 2013; Przyjęty: Lipiec 23, 2014; Opublikowano: 15 sierpnia 2014 r.

Prawa autorskie: © 2014 Cera i in. Jest to artykuł o otwartym dostępie dystrybuowany zgodnie z warunkami Licencja Creative Commons - uznanie autorstwa, który pozwala na nieograniczone użycie, dystrybucję i reprodukcję w dowolnym medium, pod warunkiem, że autor i źródło są uznawane.

Finansowanie: Autorzy ci nie mają wsparcia ani funduszy na raportowanie.

Konkurencyjne zainteresowania: Autorzy zadeklarowali, że nie istnieją konkurencyjne interesy.

Wprowadzenie

Obecne wytyczne określają psychogenne zaburzenia wzwodu (ED) jako dysfunkcję seksualną u mężczyzn charakteryzującą się uporczywą lub nawracającą niezdolnością do osiągnięcia lub utrzymania odpowiedniej erekcji prącia do czasu zakończenia aktywności seksualnej, spowodowanej głównie lub wyłącznie czynnikami psychologicznymi lub interpersonalnymi [1], [2]. Z rozwojem zaburzeń erekcji wiąże się kilka czynników psychologicznych. Szczególnie traumatyczne doświadczenia z przeszłości, nieodpowiednia edukacja seksualna i ścisłe wychowanie można uznać za czynniki predysponujące. Jednak w trakcie życia problemy związane z relacjami, presją rodzinną lub społeczną i głównymi wydarzeniami życiowymi można uznać za czynniki wywołujące psychogenne ED [3]. Co więcej, psychogenny ED wywołuje wyraźne trudności lub trudności interpersonalne (DSM-IV). W codziennej praktyce klinicznej psychogenni pacjenci ED opisują serię problemów związanych z parą, trudnościami interpersonalnymi i stresem związanymi z ważnymi wydarzeniami życiowymi, takimi jak utrata pracy lub problemy ekonomiczne.

W ciągu ostatnich dziesięciu lat w kilku badaniach neuroobrazowania, przeprowadzonych na zdrowych ochotnikach z wykorzystaniem wizualnej stymulacji seksualnej, opisano złożony zestaw korowych i podkorowych obszarów mózgu, takich jak przedni i środkowy kory obręczy (ACC; MCC), Insula, Claustrum i podwzgórze [4]-[18]. I odwrotnie, niewiele badań dotyczyło aktywności mózgu u pacjentów z psychogennym ED (EDp) w porównaniu ze zdrowymi kontrolami (HC) [8], [11]. Ponadto tylko jedno badanie wykazało zmniejszoną objętość istoty szarej w korespondencji z brzusznym prążkowiem i podwzgórzem w EDP w porównaniu z HC [19].

W ostatniej dekadzie badania fMRI wykazały regionalne różnice w aktywności BOLD, porównując prezentację seksualnych i nieseksualnych bodźców wzrokowych [4]-[18]. Podstawą tych badań obrazowych jest jednoczesne rejestrowanie erekcji prącia, uważane za marker podniecenia seksualnego i częste występowanie w zachowaniach seksualnych mężczyzn podczas wizualnej stymulacji erotycznej [4], [5].

Ostatnio wzrasta zainteresowanie aktywnością mózgu wywoływaną przez bodźce ekologiczne [18], [20]-[22]. Głównym problemem w paradygmatach aktywacji jest bezpośrednia korelacja między bodźcami przedstawianymi podmiotowi a pewną specyficzną funkcją mózgu. Metody analizy oparte na hipotezach, takie jak ogólny model liniowy (GLM), nie mogą być stosowane do danych zebranych podczas złożonej stymulacji kinematograficznej [23]. Wcześniejsze badania, wykorzystujące dynamiczny nieseksualny materiał kinematograficzny, zastosowały podejścia oparte na danych, które nie wymagają hipotezy „a priori”. Badania te wykazały, że złożone dane fMRI można wiarygodnie analizować za pomocą Niezależnej Analizy Komponentów (ICA), wykazującej spójne wyniki [21], [22]. Zatem ICA jest użytecznym narzędziem do analizy danych fMRI zebranych podczas stymulacji kinematograficznej [21], [22]. Po zebraniu ICA może oddzielić dane fMRI na addytywne i przestrzennie niezależne komponenty. Podejście to opiera się na wewnętrznej strukturze danych, bez założenia „a priori”. Powstałe sieci mózgowe podsumowują funkcjonalną architekturę sieci somatyczno-motorycznej, wizualnej, słuchowej, uwagi, języka i pamięci, które są zwykle modulowane podczas aktywnych zadań behawioralnych [24], [25]. Większość wiedzy na temat procesów leżących u podstaw sieci mózgowych pochodzi z badań fMRI stanu spoczynku (rsfMRI).

Najbardziej badanymi sieciami mózgowymi są: sieć trybu domyślnego (DMN) [26], Salience Network (SN); Fronto Parietal Control Network (FPN), podstawowa sieć silników czuciowych (SMN), sieć wizualna (VN) i Dorsal Attention Network (DAN) [27]-[28]. Sieci te są związane z głównymi funkcjami zmysłowymi, poznawczymi i emocjonalnymi [26]-[31].

Męskie podniecenie seksualne może być postrzegane jako wielowymiarowe doświadczenie obejmujące elementy zmysłowe, autonomiczne, poznawcze i emocjonalne [5], [7]. Z drugiej strony, zahamowanie seksualne, uważane za bardzo złożony zestaw procesów, jest jedną z najważniejszych cech psychogennej ED.

Z naszego poprzedniego badania [11], Psychogenna ED wydaje się być związana z nieprawidłową oceną bodźców erotycznych, samoświadomość ciała zmienia się, zagrażając wysokiemu przetwarzaniu. Ta nieprawidłowa odpowiedź mózgu była związana z aktywnością obserwowaną w regionach, takich jak przyśrodkowa kora przedczołowa (mPFC), płaty ciemieniowe, insulina i ACC / MCC, które są węzłami krytycznymi dla DMN, FPN i SN [26]-[31].

W obecnym badaniu fMRI EDp i HC otrzymali erotyczny klip wideo, aby ocenić różnice topologiczne w sieciach mózgowych za pomocą ICA. Swobodny podgląd wybranego klipu erotycznego przynosi podniecenie seksualne u zdrowych mężczyzn, umożliwiając badanie sieci mózgowych związanych z normalnym i patologicznym zachowaniem seksualnym.

Materiały i Metody

Podmioty i bodźce

Szesnaście praworęcznych heteroseksualnych pacjentów ambulatoryjnych dotkniętych psychogennymi zaburzeniami erekcji (średni wiek 33.4 ± 10.7 SD, zakres 19 – 63) (EDp) i dziewiętnastu zdrowych praworęcznych heteroseksualnych mężczyzn (średni wiek = 33.5 ± 11.4 SD, zakres 21 – 67) (HC) zostały uwzględnione w badaniu.

Rozpoznanie zaburzeń erekcji psychogennej przeprowadzono według następujących kryteriów: brak współwystępujących chorób organicznych lub naczyniowych czynników ryzyka zaburzeń erekcji, normalne erekcje poranne, prawidłowa hemodynamika prącia zgodnie z kolorową sonografią dopplerowską i normalne erekcje nocne oceniane za pomocą urządzenia RigiScan® podczas trzech kolejnych nocy. Normalne nocne erekcje i hemodynamikę prącia weryfikowano również w HC, ujawniając podobne wartości dla dwóch grup.

Kryteria wyłączenia dla obu grup były następujące: (i) spełnienie kryteriów DSM-IV dla dowolnych zaburzeń osi 1 i 2 ocenianych za pomocą mini-międzynarodowego wywiadu neuropsychiatrycznego podawanego przez ankietera (MINI) [32]; (ii) stosowanie jakichkolwiek leków psychoaktywnych i innych leków, które mogą wpływać na funkcje seksualne; (iii) używanie narkotyków rekreacyjnych podczas poprzednich dni 30; (iv) stosowanie leków mających na celu zwiększenie sprawności seksualnej; oraz (v) historię popełnienia przestępstwa seksualnego ocenianego za pomocą wywiadu klinicznego anamnestycznego.

W przypadku HC dodatkowe kryteria wykluczenia były następujące: (i) historia zaburzeń erekcji; (ii) brak doświadczenia stosunku seksualnego.

EDp i HC (Tabela 1) nie różniły się pod względem pochodzenia etnicznego, wieku, wykształcenia, statusu małżeńskiego i społeczno-ekonomicznego oraz użycia nikotyny [33].

miniatur

Tabela 1. Wyniki psychologiczne i behawioralne.

doi: 10.1371 / journal.pone.0105336.t001

Wszyscy potencjalni pacjenci przeszli wywiad 1-h z psychiatrą i wypełnili szereg kwestionariuszy, w tym Międzynarodowy Indeks Erekcji (IIEF) [34], Rozszerzony ekwipunek seksualny (SAI-E) [35], [36] i SCL-90-R [37], Inwentarz lęku stanów-cech (STAI) [38], Skala BIS / BAS [39]. Projekt badania wyjaśniono szczegółowo i wszyscy badani przeczytali i podpisali formularz świadomej zgody przed przeprowadzeniem wywiadu i wypełnieniem kwestionariuszy. Zgoda pacjentów została uzyskana zgodnie z Deklaracją Helsińską. Badanie zostało zatwierdzone przez komisję etyczną Uniwersytetu w Chieti.

Do wyboru bodźców wideo, klipy erotyczne 30 zostały wybrane z filmów komercyjnych i przedstawione w losowej kolejności dla zdrowych osób 20 (wiek 20 – 61 lat), które prywatnie przeglądały i oceniały fragmenty, zgodnie ze skalą ocen, z minimum 1 i maksimum 7, biorąc pod uwagę następujące wymiary: jakość klipów i postrzegane pobudzenie. Jednak osoby rekrutowane do selekcji bodźców nie brały udziału w eksperymencie fMRI.

Każdy wybrany klip wideo pokazywał dobrowolne interakcje seksualne między jednym mężczyzną a jedną kobietą (pieszczoty, stosunek pochwowy i seks oralny) zgodnie z wytycznymi Koukounasa i Overa [40] i został przedstawiony każdemu uczestnikowi za 7 minut.

Pacjentów poproszono o zgłoszenie uczucia podniecenia seksualnego, naciskając przycisk zgodny z MRI na początku jego odczuwanego pobudzenia seksualnego.

Prezentacja wideoklipu i nagrywanie naciśnięcia przycisku były kontrolowane przez domowy program MATLAB uruchomiony na komputerze PC umieszczonym w pokoju konsoli skanera. Film erotyczny był wyświetlany na przezroczystym szkle umieszczonym z tyłu otworu skanera za pomocą projektora LCD. Lustro przymocowane do cewki głowicy wewnątrz magnesu pozwoliło badanym na obejrzenie klipu.

Pod koniec sesji fMRI, każdy badany był pytany o jego uczucie podniecenia seksualnego podczas oglądania klipu zgodnie ze skalą oceny punktów 7 (bardzo niska 1 do bardzo wysokiej 7).

Monitoring fizjologiczny

Tumescencja prącia była w sposób ciągły rejestrowana podczas prezentacji filmu i gromadzenia danych fMRI za pomocą specjalnie skonstruowanego urządzenia pneumatycznego zgodnego z MRI opartego na mankiecie do pomiaru ciśnienia krwi noworodka. Przed rozpoczęciem akwizycji fMRI mankiet ciśnieniowy umieszczono na prąciu za pomocą prezerwatywy i napełniono do początkowego ciśnienia 80 mm Hg. Mankiet połączono cienką rurką z przetwornikiem ciśnienia umieszczonym w pokoju konsoli. Przetwornik ciśnienia został podłączony do wzmacniacza, a sygnał analogowy z tego urządzenia został zarejestrowany z częstotliwością próbkowania 100 Hz na PC w celu analizy danych off-line.

Skaner wbudowany w fotopletyzmograf umieszczony na lewym palcu wskazującym monitorował sygnały serca, podczas gdy pneumatyczny pas oddechowy był przypięty wokół górnej części brzucha, aby zmierzyć rozszerzenie oddechu pacjenta. Zarówno sygnały kardio, jak i oddechowe (CR) były próbkowane przez skaner przy 100 Hz i zapisywane w pliku w formacie txt. Ponadto sygnał rytmu serca oznaczano za każdym razem, gdy wykryto pik R.

akwizycja danych fMRI

Funkcjonalne i strukturalne obrazowanie przeprowadzono za pomocą skanera MRI 3T Philips Achieva (Philips Medical Systems, Best, Holandia) z wykorzystaniem cewki radiowej o całym ciele do wzbudzania sygnału i ośmiokanałowej cewki głowicy do odbioru sygnału. Dane zależne od poziomu tlenu we krwi (BOLD) fMRI uzyskano za pomocą sekwencji echo-planarnych (EPI) ważonych T2 * o następujących parametrach: TE = 35 ms, rozmiar macierzy = 80 × 80, FOV = 230 mm, w płaszczyźnie rozmiar woksela = 2.875 × 2.875 mm, współczynnik SENSE 1.8 przednio-tylny, kąt odchylenia = 80 °, grubość przekroju = 3 mm bez szczeliny. Podczas sesji objętości funkcjonalne 210 składające się z przekrojów 31 uzyskano za pomocą TR z 2.

Na końcu sesji uzyskano objętość strukturalną o wysokiej rozdzielczości za pomocą szybkiej echa pola 3D ważonego T1 (rozmiar woksela 1 mm izotropowy, TR / TE = 8.1 / 3.7 ms; kąt obrotu 8 °, współczynnik SENSE 2).

Analiza danych

Szeregi czasowe tumescencji prącia były próbkowane w dół od 100 Hz do częstotliwości próbkowania woluminów funkcjonalnych MRI (TR = 2 s), liniowo wykreślane i przekształcane w wartościach procentowej zmiany. Średnią procentową zmianę znormalizowanej wartości tumescencji prącia (PT) obliczono dla całego okresu stymulacji wzrokowej dla każdego osobnika i porównano między grupami za pomocą t-testu z dwoma ogonami.

Szeregi czasowe częstości akcji serca i oddechu zostały obliczone i ponownie próbkowane do wartości TR za pomocą domowego programu wdrożonego w MATLAB (The MathWorks Inc., Natick, MA, USA). Wartości średniej częstości akcji serca (HR) i częstości oddechów (RR) dla stymulacji wzrokowej uzyskano dla każdego pacjenta. Statystycznie istotne różnice między grupami w HR i RR oceniano za pomocą dwustronnego testu t (Grupa: EDp, HC).

Dane BOLD fMRI analizowano za pomocą oprogramowania Brain Voyager QX (Brain Innovation, Holandia).

Z powodu efektów nasycenia T1 pierwsze skany 2 każdego przebiegu zostały odrzucone z analizy. Wstępne przetwarzanie skanów funkcjonalnych obejmowało korekcję ruchu, usuwanie liniowych trendów z szeregów czasowych woksela i korekcję skanu czasu skanowania. Aby dopasować każdą objętość funkcjonalną do objętości odniesienia, korektę ruchu wykonano za pomocą trójwymiarowej transformacji ciała sztywnego. Oszacowano parametry translacji i rotacji dla każdej objętości w czasie, aby sprawdzić, czy ruch nie był większy niż około połowa woksela [41], [42]. Następnie zostały wygładzone przestrzennie przez splot z izotropowym jądrem Gaussa (FWHM = 6 mm).

Wstępnie przetworzone objętości funkcjonalne podmiotu zostały połączone z odpowiednim zestawem danych strukturalnych. Ponieważ pomiary strukturalne funkcjonalne 2D i 3D zostały uzyskane w tej samej sesji, transformacja rejestracji współrzędnych została określona przy użyciu parametrów położenia objętości strukturalnej. Dopasowanie skanów funkcjonalnych i anatomicznych zostało ostatecznie sprawdzone za pomocą dokładnej kontroli wzrokowej. Objętości strukturalne i funkcjonalne zostały przekształcone w przestrzeń Talairach [43] używając fragmentarycznej afinii i ciągłej transformacji. Funkcjonalne objętości były ponownie próbkowane przy wielkości woksela 3 × 3 × 3 mm3.

Zawarliśmy kowariancje 2, które modelowały sygnały próbkowane z Białej Materii (WM) i płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF) [44]. Wyprowadziliśmy sygnały WM i CSF uśredniając przebiegi czasowe wokseli w maskach WM każdego podmiotu i CSF. Maski WM były generowane przez proces segmentacji mózgu każdego z uczestników, podczas gdy sygnały CSF były pobierane z trzeciej komory mózgu każdego badanego.

Przestrzenny ICA wykorzystano do analizy zestawów danych funkcjonalnych MR do dekompozycji szeregów czasowych woksela na zestaw niezależnych wzorców czasoprzestrzennych (IC).

Korzystając z algorytmu FastICA, oszacowaliśmy układy scalone 30 dla każdego przedmiotu [45], z podejściem deflacyjnym i nieliniowością tanh [46], [47], konsekwentnie również z wytycznymi zaproponowanymi przez Pamilo i współpracowników [21]. Aby wybrać interesujące układy scalone, wykorzystaliśmy szablony wewnętrznych sieci łączności (ICN) w mózgu z poprzednich opublikowanych prac. Dla każdego szablonu wykonano przestrzenną korelację krzyżową. Szablony sieci mózgowych z poprzednich badań [46], [47] w obecnej pracy rozważano: Fronto Parietal Network (FPN), Central Executive Network (CEN), Default Mode Network (DMN), Somato-Motor Network (SMN), Visual Network (VN), Auditory Network (AN) i Salience Sieć (SN).

Aby rozszerzyć analizę ICA z badań jednostkowych na badania wieloprzedmiotowe, wartości IC oszacowane dla każdego badanego zostały pogrupowane z samoorganizującą się metodą grupy ICA (sogICA), zgodnie z ich wzajemnym podobieństwem [24]. Wyodrębniono zmniejszoną liczbę przestrzennie czasowo różnych wzorów fluktuacji niskiej częstotliwości [46], [47].

Ponieważ ICA na danych fMRI samoistnie wydobywa wzorce spójnej aktywności neuronalnej (tj. Sieci), wartości Z, uzyskane z poszczególnych map, mogą pośrednio zapewnić miarę funkcjonalnej łączności w sieci [48].

Dla każdej sieci różnice między grupami oceniano za pomocą jednokierunkowej ANOVA na wartościach Woxela, uzyskiwanych na podstawie indywidualnych map grup ICA, a jako klastry będące przedmiotem zainteresowania uznawano tylko te zawarte w węzłach każdego ICN.

Mapy różnic między grupami były progowane na poziomie istotności (prawdopodobieństwo fałszywego wykrycia dla całej objętości funkcjonalnej) α <0.05, skorygowany o wielokrotne porównania. Korektę porównań wielokrotnych wykonano za pomocą algorytmu progowania wielkości klastra [49] w oparciu o symulacje Monte Carlo zaimplementowane w oprogramowaniu BrainVoyager QX. Próg p <0.005 na poziomie wokseli, FWHM = 1.842 woksela jako jądro Gaussa korelacji przestrzennej między wokselami i 5000 iteracji zastosowano jako dane wejściowe do symulacji, uzyskując minimalny rozmiar klastra 22 wokseli.

Po analizie wokseli wartości Z są ekstrapolowane z klastrów map, pokazując różnicę między grupami, i przeprowadzono test dwustronny t.

Ponadto przeprowadzono analizę korelacji Pearsona w celu zbadania zależności między wartościami Z z map sieci i funkcjami seksualnymi mierzonymi przez SAI-E i IIEF.

W szczególności, średnie wartości Z każdego ROI były skorelowane z IIEF i SAI-E (w tym wyniki podskali całkowitej, wzbudzenia i lęku).

wyniki

Dane behawioralne i fizjologiczne

Dane socjodemograficzne, psychologiczne i behawioralne EDP i HC przedstawiono w Table1.

Różnice między grupami w zakresie wykształcenia (lat) i wieku nie były znaczące. W badaniu EDP wyniki dotyczące ekwipunku pobudzenia seksualnego i IIEF były znacząco niższe niż wyniki zdrowych ochotników (Tabela 1).

Tumescencja prącia wykazała znaczny wzrost tylko w grupie HC. Nie zaobserwowano istotnych różnic między grupami dla częstości akcji serca i oddechowej (Rys. 1 i Tabela 1).

miniatur

Rysunek 1. Wyniki fizjologiczne.

Lewa strona: przykład przebiegów reakcji prącia w czasie, zarejestrowanych przez urządzenie do pomiaru obrzęku prącia, częstości akcji serca i oddechów odpowiednio dla HC nr 5 i EDp nr 11. Po prawej stronie: histogramy pokazują uśrednione różnice między grupami w obrzęku prącia, sercu i oddychaniu stawka odpowiednio. Jedynie obrzęk prącia wykazuje istotne różnice przy p <0.05. Pionowe słupki oznaczają standardowe błędy średniej (SEM).

doi: 10.1371 / journal.pone.0105336.g001

Przestrzenny wzór sieci

Klasyfikacja grup ICA ujawniła typowy wzór przestrzenny w każdej sieci zarówno w grupie EDp, jak i HC. Nasza procedura klasyfikacji IC zapewniła spójne sieci [26], [46], [47]-[52], które są zilustrowane w Rys. 2.

miniatur

Rysunek 2. ICN obserwowały łączenie obu grup.

Przestrzenne wzory obserwowane podczas erotycznej prezentacji wideo. Fronto-Parietal Network (FPN), sieć trybu domyślnego (DMN), sieć Salience (SN) i sieć wizualna (VN). Mapy są nakładane na atlas Talairach i są w konwencji radiologicznej z progiem Z = 2.

doi: 10.1371 / journal.pone.0105336.g002

Sieci mózgowe zidentyfikowane na poziomie grupy to: i) DMN, ii) FPN prawo z lateralizowane, iii) SN, i iv) VN. Nie zaobserwowaliśmy: i) AN, ii) CEN i iii) SMN.

Tabela 2 dostarcza listę obszarów mózgu w każdej sieci, wraz ze współrzędnymi Talairach średnich ognisk pików i powiązanych obszarów Brodmanna (BA).

miniatur

Tabela 2. Obszary mózgu pięciu sieci dla dwóch grup.

doi: 10.1371 / journal.pone.0105336.t002

Wśród powstałych sieci DMN i SN pokazały różnice między grupami (Rys. 3).

miniatur

Rysunek 3. Reprezentacja korowa DMN, SN, FPN i VN sieci na poziomie grupy w dwóch grupach.

Początek: pacjenci ED; Down: Zdrowe kontrole.

doi: 10.1371 / journal.pone.0105336.g003

DMN [26], [52] składa się z następujących węzłów: Kora tylnego zakrętu obręczy (PCC), Precuneus (PCUN), przyśrodkowa kora przedczołowa (mPFC) i dwa obustronne węzły obserwowane na poziomie Niższych Płatów Ciemieniowych (IPL). SN [31] składa się z trzech głównych węzłów, które odpowiadają dwustronnym Insulae i ACC. Dwustronny test t ujawnił istotne różnice w funkcjonalnej łączności DMN i SN między dwiema grupami. Grupa EDp wykazała istotne obniżone wartości Z, wskazujące na wewnętrzne poziomy łączności, dla DMN z t (33) = -4.04 ip <0.01 skorygowane o wielokrotne porównania, podczas gdy dla SN zaobserwowaliśmy zmniejszone wartości Z przy t (33) = -4.73 ip <0.01 skorygowane dla porównań wielokrotnych.

Co więcej, wokselowa jednokierunkowa ANOVA przeprowadzona na mapie DMN, kontrastująca z EDp> HC, wykazała znacznie zmniejszoną wartość łączności w korespondencji mPFC, PCC / PCUN i lewego IPL. W przypadku SN, wokselowa analiza ANOVA wykazała znaczny wzrost wewnętrznej łączności w odniesieniu do grzbietowego ACC, podczas gdy zaobserwowano znaczący spadek w korespondencji prawej środkowej kory wyspowej / Claustrum (Rys. 4 i tabela 3).

miniatur

Rysunek 4. DMN i SN: między różnicami grupowymi.

Góra: DMN; W dół: SN. Mapy są nałożone na atlas Talairach i są w konwencji radiologicznej (p <0.05). Różnice między grupami ocenia się za pomocą jednokierunkowej analizy wokselowej ANOVA.

doi: 10.1371 / journal.pone.0105336.g004

miniatur

Tabela 3. Wyniki między grupami.

doi: 10.1371 / journal.pone.0105336.t003

Analizę korelacji przeprowadzono między behawioralnymi miarami funkcji seksualnych mierzonymi za pomocą SAI-E i wartościami Z obserwowanymi w węzłach, które wykazały różnice między grupami. Analiza ta została przeprowadzona w celu zaobserwowania specyficznej liniowej zależności każdego węzła od zachowań seksualnych.

Dla grupy EDp stwierdzono dodatnią korelację liniową pomiędzy SAI –E (podskala wzbudzenia) a lewymi wartościami IPL Z (r = 0.60, p <0.05 nieskorygowane).

Dyskusja

W ostatnich latach badania fMRI wykazały, że podniecenie seksualne u ludzi jest złożonym zbiorem procesów zmysłowych, poznawczych i emocjonalnych [4]-[18]. Ta złożoność znajduje odzwierciedlenie w procesach mózgowych leżących u podstaw pobudzenia seksualnego, wywoływanych przez oglądanie materiału erotycznego. Niniejsze badanie dotyczyło modyfikacji sieci mózgowych u pacjentów z psychogenną ED podczas swobodnego oglądania erotycznego klipu wideo. ICA prezentuje zalety rozplątywania aktywności mózgu, jednocześnie z wizją złożonego i dynamicznego materiału kinematograficznego, w zestawie przestrzennie niezależnych sieci mózgowych. W tym badaniu wykorzystaliśmy algorytm SogICA do analizy grup zamiast prostszych grupowych metod ICA. Jak opisali Esposito i in. [24], proponowane podejście SogICA jest mniej wrażliwe na obecność niejednorodnych źródeł różnic w strukturze map niezależnych komponentów między podmiotami. Ogólnie rzecz biorąc, zarówno przewidywalne (np. Płeć, wiek itp.), Jak i niełatwe do przewidzenia czynniki mogą przyczynić się do uprzedzenia szacowania modelu grupy ICA. Może tak być w przypadku naszych danych, które obejmują dwie różne grupy (pacjentów i kontrole), motywując wybór solidnej metody, takiej jak SogICA.

W niniejszym badaniu wybór bodźców został dokonany przed eksperymentem fMRI przez grupę zdrowych mężczyzn. Dokonano tego w celu porównania różnych odpowiedzi uczestników podczas eksperymentu. Pamilo i koledzy wybrali i zaprezentowali uczestnikom tylko jeden bodziec [21]. Ponadto podobne procedury zastosowano w wcześniej opublikowanych badaniach aktywacji, w których badano pobudzenie seksualne [4]-[7].

Podczas sesji eksperymentalnej zaobserwowaliśmy znaczącą różnicę między grupami w odpowiedzi na erekcję prącia, bez różnic odpowiednio w częstości serca i oddechu (Rys. 1). Nasze wyniki są zgodne z wcześniejszymi badaniami [11].

Wykonane badanie ICA wykazało, że DMN, FPN, VN i SN były przestrzennie spójne u pacjentów z ED i zdrowych osób kontrolnych (Rys. 2). Nasze wyniki są zgodne z poprzednimi badaniami rsfMRI [31], [46], [47] oraz badania wzrokowe sieci mózgowych [21].

Spośród czterech obserwowanych sieci mózgowych funkcjonalna łączność znacząco różniła się w DMN, co wykazywało zmniejszoną łączność funkcjonalną w grupie EDp. Podczas gdy SN w EDp w porównaniu z HC wykazywał zmniejszoną łączność funkcjonalną w prawej wyspie i zwiększoną łączność w ACC.

Nasze wyniki są zgodne z wcześniejszymi odkryciami dotyczącymi aktywacji określonych regionów mózgu w EDP w porównaniu z HC. W szczególności badania aktywacji dostarczyły dowodów na konkretne zmiany w regionach zaangażowanych w poznawcze i emocjonalne składniki pobudzenia seksualnego [4], [5]. Nasze wyniki sugerują, że różne odpowiedzi obserwowane w EDP mogą być związane z konkretną dysfunkcją sieci.

Wzorzec przestrzenny uzyskanego DMN jest zgodny z tymi mapowanymi w poprzednich zadaniach i badaniach rsfMRI [26], [48], [49]. DMN jest anatomicznie zdefiniowanym układem mózgowym, który zwykle aktywuje się, gdy jednostki nie koncentrują się na środowisku zewnętrznym [51], [52]. Obserwowane DMN obejmuje PCC / pCUN, mPFC i IPL. The Rysunek 3 przedstawia zmniejszoną łączność funkcjonalną DMN obserwowaną w EDP. W szczególności grupa ta wykazywała obniżony poziom wewnętrznej łączności w mPFC, PCC / PCUN i lewym IPL. Według Bucknera [51] DMN można podzielić na dwa podsystemy. Pierwszy składa się z regionów Hippocampus i Parahippocampus i wydaje się być zaangażowany w procesy pamięci. Drugi podsystem obejmował PCC, IPL i brzuszną mPFC. Ten podsystem jest zwykle aktywny podczas zadań związanych z symulacją psychiczną. Zgodnie z tym poglądem, DMN bierze udział w zrozumieniu i interpretacji stanu emocjonalnego innych osób, w przetwarzaniu empatii iw samoistnej symulacji umysłowej [51], [52]. Rzeczywiście, zdrowi uczestnicy mogą być zaangażowani w symulację działań i emocji związanych z kontekstem seksualnym niż EDp i wykazali wyższy poziom łączności w korespondencji z PCC / PCUN, mPFC i lewym IPL (Rys. 4). PCC / PCUN jest koncentratorem DMN i zwykle bierze udział w wspomnieniach autobiograficznych i emocjonalnych [53]-[55]. MPFC uznano za ważne dla regulacji emocji w ogóle [56].

Tego typu procesy mogą być odzwierciedlone w różnicach obserwowanych w mPFC, które mają dostarczyć informacji z przeszłych doświadczeń w postaci wspomnień podczas konstruowania samoistnej symulacji mentalnej. W szczególności mPFC była związana z poznaniem społecznym, obejmującym monitorowanie stanów psychicznych i mentalizowanie o stanach psychicznych innych. Stwierdzono, że dezaktywacja mPFC jest negatywnie związana z odpowiedzią erekcji u zdrowych osób podczas wizualnej stymulacji seksualnej [57]. Co więcej, aktywacja w mPFC była związana z ogólnym pobudzeniem, z samozwiązaniem wizualnych bodźców erotycznych oraz z mechanizmami pośredniczącymi w odpowiedzi erekcji [15], [57], [58]. W ten sposób pacjenci wykazywali zmniejszone monitorowanie stanów ogólnego pobudzenia z niskim poziomem doświadczenia hedonicznego uzyskanego z wizualnej stymulacji erotycznej.

Różnice między grupami znaleziono również w korespondencji z lewym IPL. Płaty ciemieniowe wydają się być zaangażowane w procesy uwagi i intencjonalne. Według Mourasa [14], aktywacja tego regionu podczas wizualnej stymulacji seksualnej podkreśla zwiększoną uwagę na cele seksualne i należy do poznawczego składnika przetwarzania pobudzenia seksualnego. Co więcej, istnieją dowody na to, że lewy IPL jest składnikiem systemu zaangażowanego w wizualno-przestrzenną reprezentację ciał [59]. Pozostając w tym temacie, istnieją pewne dowody wskazujące, że właściwy IPL ma kluczowe znaczenie w procesie rozróżniania siebie / innych [60], [61]. Jednak według Decety [62] IPL zajmuje się obrazowaniem motorycznym. Podobnie, aktywacja w IPL podczas wizualnej stymulacji erotycznej była związana z chęcią przeprowadzenia podobnej akcji seksualnej do tych przedstawionych w klipach wideo [4].

Innym ważnym wynikiem były różnice między grupami obserwowane w SN. Rysunek 2 i tabela 2 pokazał spójny wzór obserwowanego SN dla obu grup. Wzorzec obserwowanego SN obejmował ACC i obustronne kory wyspowe zgodnie z wcześniejszymi badaniami. SN bierze udział w integracji wysoko przetworzonych danych sensorycznych z trzewnymi, autonomicznymi i hedonicznymi markerami, umożliwiając organizmowi podjęcie decyzji [31]. W naszym badaniu zaobserwowaliśmy różne zaangażowanie głównych węzłów SN dla dwóch grup. Szczególnie pacjenci z ED wykazywali obniżony poziom wewnętrznej łączności w korespondencji z prawą środkową Insula. Stwierdzono, że ten region jest zaangażowany w różne cechy pobudzenia seksualnego. Arnow i koledzy [6] zaobserwowali, że aktywność kory wyspowej była związana z rozpoznaniem erekcji, podczas gdy Ferretti i in. [7] postawił hipotezę zaangażowania Insula w mechanizmy odpowiedzialne za długotrwałą odpowiedź prącia na bodźce erotyczne. Ponadto prawa środkowa Insula jest odpowiednia dla mechanizmów związanych z początkiem i trwałą erekcją [11].

I odwrotnie, pacjenci z ED wykazali wyższy poziom łączności w ACC niż HC. ACC grzbietowy jest jednym z regionów biorących udział w bioregulacji [63], oddychanie [64] i autonomiczne stany pobudzenia [65]. Ponadto napadom padaczkowym obserwowanym w ACC towarzyszą automatyzmy narządów płciowych [66]. Według Ablera i współpracowników (2011), dysfunkcje seksualne są związane ze zmniejszoną aktywacją w BA 24 / 32 [67].

Wnioski

Podsumowując, nasze wyniki pokazały, że swobodny podgląd klipu erotycznego i ICA umożliwił rozkład procesów mózgowych leżących u podstaw normalnych i nieprawidłowych zachowań seksualnych mężczyzn. Zachowanie seksualne składa się z elementów autonomicznych, poznawczych i emocjonalnych, które uważa się za związane z zestawem obszarów mózgu obserwowanych podczas poprzednich badań aktywacji. Nasze wyniki pokazały nieprawidłową odpowiedź mózgu na poziomie sieci u pacjentów z psychogenną ED. Wyniki te pokazały, w jaki sposób psychogenna ED była związana z nieprawidłowym połączeniem funkcjonalnym w przetwarzaniu sieci wysokiego poziomu, takim jak DMN i SN. W szczególności, psychogenna ED wydaje się być związana z samoistną symulacją umysłową i ogólnie niską empatią dla innych aktywności seksualnych, jak również regulacją emocji, biorąc pod uwagę zmniejszone poziomy łączności w węzłach DMN. Przeciwnie, dla SN pacjenci wykazywali zmniejszone rozpoznawanie autonomicznych zmian pobudzenia, co sugeruje zmniejszona łączność w Insula i zwiększona łączność w ACC.

Autorskie Wkłady

Opracowano i zaprojektowano eksperymenty: NC EDDP AF. Przeprowadzono eksperymenty: EDDP AT NC. Analiza danych: NC MGP. Napisał artykuł: NC GLR.

Referencje

  1. 1. Wespes E, Amar E, Hatzichristou D, Hatzimouratidis K, Montorsi F (2005) Wytyczne dotyczące zaburzeń erekcji. Europejskie Stowarzyszenie Urologii. Dostępny: http://www.uroweb.org/guidelines/online-​guidelines/. Dostęp 2014 Jul 26.
  2. 2. Rosen RC (2001) Psychogenne zaburzenia erekcji: klasyfikacja i zarządzanie. Kliniki Urologiczne Ameryki Północnej 28 (2): 269 – 278. doi: 10.1016 / s0094-0143 (05) 70137-3
  3. 3. Shamloul R, Ghanem H (2013) Zaburzenia erekcji. Lancet 381 (9861): 153 – 165. doi: 10.1016 / s0140-6736 (12) 60520-0
  4. Zobacz artykuł
  5. PubMed / NCBI
  6. Google Scholar
  7. Zobacz artykuł
  8. PubMed / NCBI
  9. Google Scholar
  10. Zobacz artykuł
  11. PubMed / NCBI
  12. Google Scholar
  13. Zobacz artykuł
  14. PubMed / NCBI
  15. Google Scholar
  16. Zobacz artykuł
  17. PubMed / NCBI
  18. Google Scholar
  19. Zobacz artykuł
  20. PubMed / NCBI
  21. Google Scholar
  22. 4. Stoléru S, Grégoire MC, Gérard D, Decety J, Lafarge E, et al. (1999) Neuroanatomiczne korelaty wywołanego wizualnie pobudzenia seksualnego u mężczyzn. Zachowanie seksualne łuku 28: 1 – 21.
  23. Zobacz artykuł
  24. PubMed / NCBI
  25. Google Scholar
  26. Zobacz artykuł
  27. PubMed / NCBI
  28. Google Scholar
  29. Zobacz artykuł
  30. PubMed / NCBI
  31. Google Scholar
  32. Zobacz artykuł
  33. PubMed / NCBI
  34. Google Scholar
  35. Zobacz artykuł
  36. PubMed / NCBI
  37. Google Scholar
  38. Zobacz artykuł
  39. PubMed / NCBI
  40. Google Scholar
  41. Zobacz artykuł
  42. PubMed / NCBI
  43. Google Scholar
  44. Zobacz artykuł
  45. PubMed / NCBI
  46. Google Scholar
  47. Zobacz artykuł
  48. PubMed / NCBI
  49. Google Scholar
  50. Zobacz artykuł
  51. PubMed / NCBI
  52. Google Scholar
  53. Zobacz artykuł
  54. PubMed / NCBI
  55. Google Scholar
  56. Zobacz artykuł
  57. PubMed / NCBI
  58. Google Scholar
  59. Zobacz artykuł
  60. PubMed / NCBI
  61. Google Scholar
  62. Zobacz artykuł
  63. PubMed / NCBI
  64. Google Scholar
  65. Zobacz artykuł
  66. PubMed / NCBI
  67. Google Scholar
  68. Zobacz artykuł
  69. PubMed / NCBI
  70. Google Scholar
  71. Zobacz artykuł
  72. PubMed / NCBI
  73. Google Scholar
  74. Zobacz artykuł
  75. PubMed / NCBI
  76. Google Scholar
  77. Zobacz artykuł
  78. PubMed / NCBI
  79. Google Scholar
  80. Zobacz artykuł
  81. PubMed / NCBI
  82. Google Scholar
  83. Zobacz artykuł
  84. PubMed / NCBI
  85. Google Scholar
  86. Zobacz artykuł
  87. PubMed / NCBI
  88. Google Scholar
  89. Zobacz artykuł
  90. PubMed / NCBI
  91. Google Scholar
  92. Zobacz artykuł
  93. PubMed / NCBI
  94. Google Scholar
  95. Zobacz artykuł
  96. PubMed / NCBI
  97. Google Scholar
  98. Zobacz artykuł
  99. PubMed / NCBI
  100. Google Scholar
  101. 5. Redouté J, Stoléru S, Grégoire MC, Costes N, Cinotti L, et al. (2000) Przetwarzanie przez mózg wizualnych bodźców seksualnych u mężczyzn. Hum Brain Mapping 11: 162–177. doi: 10.1002 / 1097-0193 (200011) 11: 3 <162 :: aid-hbm30> 3.0.co; 2-a
  102. 6. Arnow BA, Desmond JE, Banner LL, Glover GH, Solomon A, i in. (2002) Aktywacja mózgu i podniecenie seksualne u zdrowych, heteroseksualnych mężczyzn. Brain 125: 1014-1023. doi: 10.1093 / brain / awf108
  103. 7. Ferretti A, Caulo M, Del Gratta C, Di Matteo R, Merla A, i in. (2005) Dynamika męskiego podniecenia seksualnego: różne elementy aktywacji mózgu ujawnione przez fMRI. Neuroimage 26: 1086-1096. doi: 10.1016 / j.neuroimage.2005.03.025
  104. Zobacz artykuł
  105. PubMed / NCBI
  106. Google Scholar
  107. Zobacz artykuł
  108. PubMed / NCBI
  109. Google Scholar
  110. Zobacz artykuł
  111. PubMed / NCBI
  112. Google Scholar
  113. Zobacz artykuł
  114. PubMed / NCBI
  115. Google Scholar
  116. 8. Montorsi F, Perani D, Anchisi D, Salonia A, Scifo P, i in. (2003) Modulacja mózgu indukowana przez apomorfinę podczas stymulacji seksualnej: nowe spojrzenie na centralne zjawiska związane z zaburzeniami erekcji. Int J Impot Res. 15 (3): 203 – 209. doi: 10.1038 / sj.ijir.3900999
  117. Zobacz artykuł
  118. PubMed / NCBI
  119. Google Scholar
  120. Zobacz artykuł
  121. PubMed / NCBI
  122. Google Scholar
  123. Zobacz artykuł
  124. PubMed / NCBI
  125. Google Scholar
  126. Zobacz artykuł
  127. PubMed / NCBI
  128. Google Scholar
  129. Zobacz artykuł
  130. PubMed / NCBI
  131. Google Scholar
  132. Zobacz artykuł
  133. PubMed / NCBI
  134. Google Scholar
  135. Zobacz artykuł
  136. PubMed / NCBI
  137. Google Scholar
  138. Zobacz artykuł
  139. PubMed / NCBI
  140. Google Scholar
  141. Zobacz artykuł
  142. PubMed / NCBI
  143. Google Scholar
  144. Zobacz artykuł
  145. PubMed / NCBI
  146. Google Scholar
  147. Zobacz artykuł
  148. PubMed / NCBI
  149. Google Scholar
  150. Zobacz artykuł
  151. PubMed / NCBI
  152. Google Scholar
  153. Zobacz artykuł
  154. PubMed / NCBI
  155. Google Scholar
  156. Zobacz artykuł
  157. PubMed / NCBI
  158. Google Scholar
  159. Zobacz artykuł
  160. PubMed / NCBI
  161. Google Scholar
  162. Zobacz artykuł
  163. PubMed / NCBI
  164. Google Scholar
  165. Zobacz artykuł
  166. PubMed / NCBI
  167. Google Scholar
  168. Zobacz artykuł
  169. PubMed / NCBI
  170. Google Scholar
  171. Zobacz artykuł
  172. PubMed / NCBI
  173. Google Scholar
  174. Zobacz artykuł
  175. PubMed / NCBI
  176. Google Scholar
  177. Zobacz artykuł
  178. PubMed / NCBI
  179. Google Scholar
  180. Zobacz artykuł
  181. PubMed / NCBI
  182. Google Scholar
  183. Zobacz artykuł
  184. PubMed / NCBI
  185. Google Scholar
  186. 9. Borg C, de Jong PJ, Georgiadis JR (2012) Podkorowe odpowiedzi BOLD podczas wizualnej stymulacji seksualnej różnią się jako funkcja ukrytych skojarzeń pornograficznych u kobiet. Społeczna kognitywna i afektywna neuronauka. doi: 10.1093 / scan / nss117.
  187. 10. Bocher M, Chisin R, Parag Y, Freedman N, Meir Weil Y, i in. (2001) Aktywacja mózgowa związana z podnieceniem seksualnym w odpowiedzi na klip pornograficzny: Badanie PET 15O-H2O u heteroseksualnych mężczyzn. Neuroimage 14: 105-117. doi: 10.1006 / nimg.2001.0794
  188. 11. Cera N, Di Pierro ED, Sepede G, Gambi F, Perrucci MG, et al. (2012) Rola lewego górnego płata ciemieniowego w zachowaniach seksualnych mężczyzn: dynamika różnych składników ujawnionych przez fMRI. Seks z czasopismem. med. 9: 1602 – 1612. doi: 10.1111 / j.1743-6109.2012.02719.x
  189. 12. Kim TH, Kang HK, Jeong GW (2013) Ocena metabolitu mózgu zmienia się podczas wizualnej stymulacji seksualnej u zdrowych kobiet za pomocą funkcjonalnej spektroskopii MR. The Journal of Sexual Medicine 10: 1001 – 1011. doi: 10.1111 / jsm.12057
  190. 13. Beauregard M, Lévesque J, Bourgouin P (2001) Neuronowe korelaty świadomej samoregulacji emocji. J Neurosci 21 (18): RC165.
  191. 14. Mouras H, Stoléru S, Bittoun J, Glutron D, Pélégrini-Issac M, i in. (2003) Przetwarzanie mózgu wzrokowych bodźców seksualnych u zdrowych mężczyzn: funkcjonalne badanie obrazowania metodą rezonansu magnetycznego. Neuroimage 20 (2): 855 – 869. doi: 10.1016 / s1053-8119 (03) 00408-7
  192. 15. Karama S, Lecours AR, Leroux JM, Bourgouin P, Beaudoin G, et al. (2002) Obszary aktywacji mózgu u mężczyzn i kobiet podczas oglądania fragmentów filmu erotycznego. Hum Brain Mapping 16 (1): 1 – 13. doi: 10.1002 / hbm.10014.abs
  193. 16. Hamann S, Herman RA, Nolan CL, Wallen K (2004) Mężczyźni i kobiety różnią się odpowiedzią ciała migdałowatego na wizualne bodźce seksualne. Nature neuroscience 7 (4): 411 – 416. doi: 10.1038 / nn1208
  194. 17. Holstege G, Georgiadis JR, Paans AM, Meiners LC, van der Graaf FH, et al. (2003) Aktywacja mózgu podczas ejakulacji u mężczyzn. J.Neurosci 23 (27): 9185 – 9193.
  195. 18. Georgiadis JR, Farrell MJ, Boessen R, Denton DA, Gavrilescu M, et al. (2010) Dynamiczny podkorowy przepływ krwi podczas męskiej aktywności seksualnej o wartości ekologicznej: badanie perfuzyjne fMRI. Neuroimage 50: 208 – 216. doi: 10.1016 / j.neuroimage.2009.12.034
  196. 19. Cera N, Delli Pizzi S, Di Pierro ED, Gambi F, Tartaro A i in. (2012) Makrostrukturalne zmiany podkorowej szarości w psychogennych zaburzeniach erekcji. PLoS ONE 7 (6): e39118. doi: 10.1371 / journal.pone.0039118
  197. 20. Hasson U, Nir Y, Levy I, Fuhrmann G, Malach R (2004) Synchronizacja międzykulturowa aktywności korowej podczas naturalnego widzenia. Science 303 (5664): 1634 – 1640. doi: 10.1126 / science.1089506
  198. 21. Pamilo S, Malinen S, Hlushchuk Y, Seppä M, Tikka P, et al. (2012) Funkcjonalny podział wyników grupowych ICA danych fMRI zebranych podczas oglądania kina. PLoS ONE 7 (7): e42000. doi: 10.1371 / journal.pone.0042000
  199. 22. Bordier C, Puja F, Macaluso E (2013) Przetwarzanie sensoryczne podczas oglądania materiału kinematograficznego: modelowanie obliczeniowe i neuroobrazowanie funkcjonalne. Neuroimage 67: 213 – 226. doi: 10.1016 / j.neuroimage.2012.11.031
  200. 23. Friston KJ, Holmes AP, Poline JB, Grasby PJ, Williams SC, et al. (1995) Analiza serii czasowych fMRI. Neuroimage 2 (1): 45 – 53. doi: 10.1006 / nimg.1995.1007
  201. 24. Esposito F, Scarabino T, Hyvarinen A, Himberg J, Formisano E, et al. (2005) Niezależna analiza komponentów badań grup fMRI przez samoorganizujące się grupowanie. Neuroimage 25: 193 – 205. doi: 10.1016 / j.neuroimage.2004.10.042
  202. 25. Fox MD, Snyder AZ, Vincent JL, Corbetta M, Van Essen DC, et al. (2005) Ludzki mózg jest wewnętrznie zorganizowany w dynamiczne, powiązane ze sobą sieci funkcjonalne. Proc Natl Acad Sci USA 102: 9673 – 9678. doi: 10.1073 / pnas.0504136102
  203. 26. Raichle ME, MacLeod AM, Snyder AZ, Powers WJ, Gusnard DA, et al. (2001) Domyślny tryb funkcji mózgu. Proc Natl Acad Sci US A. 98 (2): 676 – 82. doi: 10.1073 / pnas.98.2.676
  204. 27. Damoiseaux JS, Rombouts SA, Barkhof F, Scheltens P, Stam CJ, et al. (2006) Spójne sieci stanów spoczynkowych u zdrowych osób. Proc Natl Acad Sci USA 103 (37): 13848 – 13853. doi: 10.1073 / pnas.0601417103
  205. 28. De Luca M, Beckmann CF, De Stefano N, Matthews PM, Smith SM (2006) Sieci stanu spoczynkowego fMRI definiują różne tryby oddziaływań długodystansowych w ludzkim mózgu. Neuroimage 29: 1359 – 1367. doi: 10.1016 / j.neuroimage.2005.08.035
  206. 29. Corbetta M, Shulman GL (2002) Kontrola skierowanej na cel i stymulowanej bodźcem uwagi w mózgu. Nat Rev Neurosci. 3 (3): 201 – 15. doi: 10.1038 / nrn755
  207. 30. Greicius M (2008) Łączność funkcjonalna w stanie spoczynku w zaburzeniach neuropsychiatrycznych. Curr Opin Neurol. 21 (4): 424 – 430. doi: 10.1097 / wco.0b013e328306f2c5
  208. 31. Seeley WW, Menon V, Schatzberg AF, Keller J, Glover GH, et al. (2007) Dysocjowalne wewnętrzne sieci łączności do przetwarzania salience i kontroli wykonawczej. J Neurosci. 27 (9): 2349 – 2356. doi: 10.1523 / jneurosci.5587-06.2007
  209. 32. Sheehan DV, Lecrubier Y, Sheehan KH, Amorim P, Janavs J, et al. (1998) Mini-międzynarodowy wywiad neuropsychiatryczny (MINI): opracowanie i walidacja ustrukturyzowanego wywiadu psychiatrycznego dla DSM-IV i ICD-10. J Clin Psychiatry. 59: 22 – 33. doi: 10.1016 / s0924-9338 (97) 83296-8
  210. 33. Xu J, Mendrek A, Cohen MS, Monterosso J, Simon S, et al. (2007) Wpływ palenia papierosów na funkcję kory przedczołowej u palących niezbyt potrzebujących wykonujących zadanie Stroopa. Neuropsychopharmacology 32: 1421 – 1428. doi: 10.1038 / sj.npp.1301272
  211. 34. Rosen RC, Riley A, Wagner G, Osterloh IH, Kirkpatrick J, et al. (1997) Międzynarodowy indeks funkcji erekcji (IIEF): wielowymiarowa skala do oceny zaburzeń erekcji. Urology 49: 822 – 830. doi: 10.1016 / s0090-4295 (97) 00238-0
  212. 35. Hoon EF, Hoon PW, Wincze JP (1976) Inwentarz do pomiaru podniecenia seksualnego kobiet. Archiwa zachowań seksualnych 5: 291 – 300. doi: 10.1007 / bf01542081
  213. 36. Hoon EF, Chambless D (1986) Inventory Arousability Inventory (SAI) i Inventory-Arousability Inventory-Expanded (SAI-E). W: Davis CM, Yaber WL, redaktorzy. Środki związane z seksualnością: Kompendium. Syracuse, NY: Graphic Publishing Co.
  214. 37. Derogatis LR (1977) Podręcznik SCL-90R. I: Punktacja. Administracja i procedury dla SCL-90R. Baltimore. MD: Psychometria kliniczna.
  215. 38. Spielberger C, Gorsuch RL, Lushene RE (1970) Inwentaryzacja lęku-stanu. Palo Alto, CA: Consulting Psychologists Press.
  216. 39. Carver S, White T (1994) Hamowanie behawioralne, aktywacja behawioralna i reakcje afektywne na nadchodzącą nagrodę i karę: skale BIS / BAS. Journal of Personality and Social Psychology 67: 319 – 333. doi: 10.1037 // 0022-3514.67.2.319
  217. 40. Koukounas E, Over R (1997) Męskie podniecenie seksualne wywołane przez film i fantazję dopasowane do treści. Aust. J. Psychol 49: 1 – 5. doi: 10.1080 / 00049539708259843
  218. 41. Friston KJ, Williams Howard R, Frackowiak RSJ, Turner R (1996) Efekty związane z ruchem w szeregach czasowych fMRI. Magn. Rezon. Med 35: 346 – 355. doi: 10.1002 / mrm.1910350312
  219. 42. Hajnal JV, Myers R, Oatridge A, Schwieso JE, Young IR, et al. (1994) Artefakty spowodowane ruchem skorelowanym z bodźcem w funkcjonalnym obrazowaniu mózgu. Magn. Rezon. Med 31: 283 – 291. doi: 10.1002 / mrm.1910310307
  220. 43. Talairach J, Tournoux P (1988) Coplanar Atlas stereoskopowy ludzkiego mózgu. Nowy Jork: Thieme.
  221. 44. Weissenbacher A, Kasess C, Gerstl F, Lanzenberger R, Moser E, et al. (2009) Korelacje i korelacje w rezonansowej łączności funkcjonalnej stanu spoczynkowego: ilościowe porównanie strategii przetwarzania wstępnego. Neuroimage 47 (4): 1408 – 1416. doi: 10.1016 / j.neuroimage.2009.05.005
  222. 45. Hyvarinen A (1999) Szybkie i niezawodne algorytmy stałego punktu do niezależnej analizy komponentów. IEEE Trans Neural Netw 10: 626 – 634. doi: 10.1109 / 72.761722
  223. 46. Mantini D, Perrucci MG, Del Gratta C, Romani GL, Corbetta M (2007) Sygnatury elektrofizjologiczne sieci stanu spoczynkowego w ludzkim mózgu. Proc Natl Acad Sci USA 104 (32): 13170 – 13175. doi: 10.1073 / pnas.0700668104
  224. 47. Mantini D, Corbetta M, Perrucci MG, Romani GL, Del Gratta C (2009) Wielkoskalowe sieci mózgowe zapewniają trwałą i przejściową aktywność podczas wykrywania celu. Neuroimage 44: 265 – 274. doi: 10.1016 / j.neuroimage.2008.08.019
  225. 48. Liao W, Chen H, Feng Y, Mantini D, Gentili C, et al. (2010) Selektywna nieprawidłowa łączność funkcjonalna sieci stanów spoczynkowych w zaburzeniach lęku społecznego. Neuroimage 52 (4): 1549 – 1558. doi: 10.1016 / j.neuroimage.2010.05.010
  226. 49. Forman SD, Cohen JD, Fitzgerald M, Eddy WF, Mintun MA, et al. (1995) Ulepszona ocena znaczącej aktywacji w funkcjonalnym obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (fMRI): wykorzystanie progu rozmiaru klastra. Magn. Rezon. Med 33: 636 – 647. doi: 10.1002 / mrm.1910330508
  227. 50. Beckmann CF, DeLuca M, Devlin JT, Smith SM (2005) Badania łączności w stanie spoczynku przy użyciu niezależnej analizy komponentów. Philos. Trans. R. Soc. Lond. B Biol. Sci. 360: 1001 – 1013. doi: 10.1098 / rstb.2005.1634
  228. 51. Buckner RL, Andrews-Hanna JR, Schacter DL (2008) Domyślna sieć mózgu: anatomia, funkcja i znaczenie dla choroby. Roczniki NY Ac Sci. 1124: 1 – 38. doi: 10.1196 / annals.1440.011
  229. 52. Shulman GL, Corbetta M, Fiez JA, Buckner RL, Miezin FM, et al. (1997) Poszukiwanie aktywacji uogólniających zadania. Human Brain Mapping 5: 317–322. doi: 10.1002 / (sici) 1097-0193 (1997) 5: 4 <317 :: aid-hbm19> 3.3.co; 2-m
  230. 53. Sridharan D, Levitin DJ, Menon V (2008) Kluczowa rola dla właściwej kory czołowo-wyspowej w przełączaniu między sieciami centralnego i domyślnego. Materiały z National Academy of Sciences 105 (34): 12569 – 12574. doi: 10.1073 / pnas.0800005105
  231. 54. Fransson P, Marrelec G (2008) Kora zakrętu przedniego / tylnego odgrywa kluczową rolę w sieci trybu domyślnego: Dowody z analizy sieci częściowej korelacji. Neuroimage 42 (3): 1178 – 1184. doi: 10.1016 / j.neuroimage.2008.05.059
  232. 55. Laird AR, Eickhoff SB, Li K, Robin DA, Glahn DC i in. (2009) Badanie funkcjonalnej heterogeniczności sieci trybu domyślnego z wykorzystaniem opartego na współrzędnych modelowania metaanalitycznego. The Journal of Neuroscience 29 (46): 14496 – 14505. doi: 10.1523 / jneurosci.4004-09.2009
  233. 56. Fossati P, Hevenor SJ, Lepage M, Graham SJ, Grady C, et al. (2004) Rozproszona jaźń w pamięci epizodycznej: neuronalne korelaty udanego pobierania zakodowanych pozytywnych i negatywnych cech osobowości. Neuroimage 22: 1596 – 1604. doi: 10.1016 / j.neuroimage.2004.03.034
  234. 57. Moulier V, Mouras H, Pélégrini-Issac M, Glutron D, Rouxel R, i in. (2006) Neuroanatomiczne korelaty erekcji prącia wywołane przez bodźce fotograficzne u mężczyzn. Neuroimage 33: 689 – 699. doi: 10.1016 / j.neuroimage.2006.06.037
  235. 58. Walter M, Bermpohl F, Mouras H, Schiltz K, Tempelmann C, et al. (2008) Odróżnianie określonych seksualnych i ogólnych efektów emocjonalnych w podmortalnym i korowym pobudzeniu fMRI podczas oglądania erotycznego obrazu. Neuroimage 40: 1482 – 1494. doi: 10.1016 / j.neuroimage.2008.01.040
  236. 59. Buckner RL, Carroll DC (2007) Samo projekcja i mózg. Trendy Cogn. Sci. 11: 49 – 57. doi: 10.1016 / j.tics.2006.11.004
  237. 60. Felician O, Ceccaldi M, Didic M, Thinus-Blanc C, Poncet M (2003) Wskazywanie części ciała: podwójne badanie dysocjacji. Neuropsychologia. 41 (10): 1307 – 1316. doi: 10.1016 / s0028-3932 (03) 00046-0
  238. 61. Ruby P, Decety J (2003) To, w co wierzysz, a co myślisz, że wierzą: neuroobrazowe studium przyjmowania perspektywy pojęciowej. Europ J Neurosci. 17: 2475 – 2480. doi: 10.1046 / j.1460-9568.2003.02673.x
  239. 62. Decety J (1996) Czy wyobrażone i wykonywane działania mają ten sam substrat nerwowy? Brain Res. Cogn. Brain Res. 3: 87 – 93. doi: 10.1016 / 0926-6410 (95) 00033-x
  240. 63. Aziz Q, Schnitzler A, Enck P (2000) Funkcjonalne neuroobrazowanie czucia trzewnego. J Clin Neurophysiol 17: 604 – 612. doi: 10.1097 / 00004691-200011000-00006
  241. 64. Liotti M, Brannan S, Egan G, Shade R, Madden L, et al. (2001) Odpowiedzi mózgu związane ze świadomością duszności (głód powietrza). Proc Natl Acad Sci USA 98: 2035 – 2040. doi: 10.1073 / pnas.98.4.2035
  242. 65. Critchley HD, Corfield DR, Chandler MP, Mathias CJ, Dolan RJ (2000) Mózgowe korelaty autonomicznego pobudzenia sercowo-naczyniowego: Funkcjonalne badanie neuroobrazowe u ludzi. J Physiol. 523: 259 – 270. doi: 10.1111 / j.1469-7793.2000.t01-1-00259.x
  243. 66. Leutmezer F, Serles W, Bacher J, Gröppel G, Pataraia E, et al. (1999) Automatyzacje narządów płciowych w złożonych napadach częściowych. Neurologia 52: 1188 – 1191. doi: 10.1212 / wnl.52.6.1188
  244. 67. Abler B, Seeringer A, Hartmann A, Grön G, Metzger C, i in. (2011) Neuronowe korelaty zaburzeń seksualnych związanych z lekami przeciwdepresyjnymi: kontrolowane placebo badanie fMRI na zdrowych mężczyznach z subchronicznym paroksetyną i bupropionem. Neuropsychopharm. 36: 1837 – 1847. doi: 10.1038 / npp.2011.66