Męskie zaburzenia seksualne w Azji (2011)

Idź do:

Abstrakcyjny

Seks zawsze był tematem tabu w społeczeństwie azjatyckim. Jednak w ciągu ostatnich kilku lat świadomość w dziedzinie zdrowia seksualnego mężczyzn poprawiła się, a ostatnio wzrosło zainteresowanie badaniami nad zdrowiem seksualnym. Epidemiologia i częstość występowania zaburzeń erekcji, hipogonadyzmu i przedwczesnego wytrysku w Azji są podobne na Zachodzie. Jednak kilka kwestii jest specyficznych dla azjatyckich mężczyzn, w tym kultura i przekonania, świadomość, zgodność i dostępność medycyny tradycyjnej / uzupełniającej. W Azji medycyna seksualna jest wciąż w powijakach, a wspólny wysiłek rządu, odpowiednich społeczeństw, lekarzy i mediów jest konieczny, aby wynieść medycynę seksualną na pierwszy plan w opiece zdrowotnej.

Słowa kluczowe: Azja, zaburzenia erekcji, zdrowie, hipogonadyzm, mężczyzna, przedwczesny wytrysk, seks

Wprowadzenie

Do niedawna zdrowie seksualne mężczyzn zajmowało tylne miejsce w planowaniu i wdrażaniu opieki zdrowotnej. Kiedy Viagra (sildanefil) pojawiła się na scenie ponad dziesięć lat temu, otworzyła wrota dla badań i rozwoju w zakresie zdrowia seksualnego mężczyzn. W rezultacie temat tabu, który wcześniej był tematem tabu, stał się popularnym tematem, nawet w Azji. Będąc konserwatywnym społeczeństwem, zdrowie seksualne mężczyzn było początkowo przyjmowane w Azji z niepokojem. Z drugiej strony, bardziej otwarta kultura Zachodu odnotowała znaczący postęp w dziedzinie medycyny seksualnej. Celem tego przeglądu jest zbadanie ciężaru zdrowia seksualnego mężczyzn w Azji i zidentyfikowanie problemów, które są unikalne dla azjatyckich mężczyzn, aby opracować strategie poprawy opieki zdrowotnej mężczyzn w Azji.

Epidemiologia

Tabela 1 pokazuje rozpowszechnienie męskich zaburzeń seksualnych w Azji.

Tabela 1   

Częstość występowania zaburzeń seksualnych u mężczyzn w Azji

Zaburzenia erekcji (ED)

ED definiuje się jako uporczywą niezdolność do osiągnięcia i utrzymania erekcji wystarczającej do zadowalającej sprawności seksualnej.1 Częstość występowania ED w Azji waha się między 9% a 73%.2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15 Szeroka zmienność wskaźników rozpowszechnienia może być przypisana metodzie oceny (tj. Samo zgłaszania się lub międzynarodowemu wskaźnikowi wyniku erekcji) i rodzajowi badania. Na przykład, jeśli osobnicy są rekrutowani z kliniki, osiąga się wyższe wskaźniki chorobowości niż w przypadku rekrutacji pacjentów ze społeczności. W badaniu Asian Men's Attitudes and Life Events Study ogólna częstość występowania zaburzeń erekcji wynosiła 6.4%.2 Alternatywnie, w Korei, gdy rekrutowano mężczyzn w wieku większym niż 20 z klinik podstawowej opieki zdrowotnej i określano ich Międzynarodowy wskaźnik wyniku erekcji, uzyskano wskaźnik rozpowszechnienia 32.2%.3 W Chinach kontynentalnych zgłoszona częstość ED to 38.3%.4 Jednak częstość występowania 9% –17.7% uzyskano na Tajwanie (Chiny).5, 6 W Tajlandii wskaźnik rozpowszechnienia wynosi 37.5%,7 aw populacyjnym badaniu przeprowadzonym w Singapurze na mężczyznach w wieku powyżej 30 uzyskano wskaźnik rozpowszechnienia 51.3%.8 W innym badaniu dotyczącym starzenia się populacji Singapuru wskaźnik rozpowszechnienia wynosił 73%.9 Zgłaszane przez siebie rozpowszechnienie ED w Malezji to 26.8%, ale częstość występowania uzyskana w innym badaniu wynosiła 69%.10, 11

Przedwczesny wytrysk

Przedwczesny wytrysk jest szeroko badany na Zachodzie; jednak dane z Azji są rzadkie. Międzynarodowe Towarzystwo Medycyny Seksualnej definiuje przedwczesny wytrysk jako męską dysfunkcję seksualną, która charakteryzuje się wytryskiem, który zawsze lub prawie zawsze występuje przed lub w ciągu 1 min penetracji pochwy, niezdolnością do opóźnienia wytrysku na wszystkich lub prawie wszystkich penetracjach pochwy i negatywnych osobiste konsekwencje, takie jak stres, niepokój, frustracja i / lub unikanie intymności seksualnej.16 W globalnym badaniu postaw i zachowań seksualnych badano różne aspekty zdrowia seksualnego wśród osób w wieku 40 – 80 w krajach 29. We wspomnianym badaniu ogólny wskaźnik rozpowszechnienia wynosił 30%, a najwyższy wskaźnik (30.4%) uzyskano w Azji Południowo-Wschodniej. Wykorzystując te dane, przeprowadzono analizę podgrup na azjatyckich mężczyznach i uzyskano częstość występowania 20% –32.7%.14, 17 W badaniu przeprowadzonym w wiejskich Chinach kontynentalnych częstość występowania wynosiła 19.5%.15 Jednak w Malezji i Hongkongu (Chiny) wskaźnik rozpowszechnienia wynosił odpowiednio 22.3% i 29.7%.18, 19 Co więcej, w niedawnym badaniu przeprowadzonym w Korei wskaźnik rozpowszechnienia samozwańczy wynosił 27.5%.20

Hipogonadyzm

Hipogonadyzm jest kliniczną i biochemiczną jednostką znaną wcześniej jako andropauza, niedobór androgenów u starzejącego się mężczyzny i częściowy niedobór androgenów u starzejącego się mężczyzny. W 2005 roku International Society of Andrology, International Society for the Study of the Aging Male i European Association of Urology osiągnęły konsensus, a termin „późny hipogonadyzm” zdefiniowano jako „kliniczny i biochemiczny zespół związany z postępem wiek i charakteryzują się dysfunkcją seksualną i innymi typowymi objawami oraz niedoborem poziomu testosteronu w surowicy. Stan ten może powodować znaczne pogorszenie jakości życia i niekorzystnie wpływać na funkcjonowanie układów wielonarządowych ”.21 International Society of Andrology, International Society for the Study of the Aging Male and European Association of Urology próg dla niskiego poziomu całkowitego testosteronu to 8 nmol l-1. Gdy całkowity poziom testosteronu wynosi 8 – 12 nmol l-1, poziom wolnego testosteronu musi być mniejszy niż 180 pmol l-1 uznać za niski.22 Dostępne są również kwestionariusze pomocne w diagnozie. Wynik starzenia się objawów męskich, niedobór androgenów w wyniku starzenia się mężczyzn oraz sprawdzone narzędzie siedmiu pytań wykorzystywane przez naukowców w Hongkongu to przydatne narzędzia do badań przesiewowych.23 Jednak kwestionariusze dotyczące niedoboru androgenów w starzeniu się samców i starzejących się mężczyzn mają niską specyficzność i nie korelują dobrze z poziomami testosteronu w surowicy.24 Zgłaszane rozpowszechnienie hipogonadyzmu w Azji (definiowane jako całkowity testosteron <11 nmol l-1) to 18.2% –19.1%.25 Dane uzyskane z badań przeprowadzonych w Azji Wschodniej sugerują, że częstość występowania hipogonadyzmu wynosi od 7% do 47.7% u mężczyzn w wieku 45 – 80 lat.23, 26, 27 W Malezji częstość występowania u mężczyzn w wieku powyżej 40 wynosiła 18.5%.28

Problemy specyficzne dla azjatyckich mężczyzn

We wszystkich krajach zdrowy stan zdrowia seksualnego ma kluczowe znaczenie dla każdego mężczyzny. Niestety, mężczyźni w Azji wciąż cierpią w milczeniu. Pomimo ich związku z depresją i obniżoną jakością życia, zaburzenia seksualne są nadal w dużej mierze ignorowane w Azji, kolebce 60% światowej populacji i centralnym punkcie ożywienia gospodarczego.29, 30 W przeciwieństwie do wyników opisanych w literaturze na temat rozpowszechnienia zaburzeń seksualnych w Azji, rzeczywiste liczby są znacznie większe, ponieważ wskaźnik rozpowszechnienia opiera się na samoopowiadaniu się. W badaniu przeprowadzonym na Tajwanie (Chiny) zaobserwowano znaczne różnice między wskaźnikami rozpowszechnienia. Mianowicie, w porównaniu z raportowaniem własnym, wskaźnik rozpowszechnienia był wyższy, gdy opierał się na wyniku International Index of Erectile Function - 5. Ponadto wśród zgłaszanych przypadków ED mniej niż połowa wszystkich mężczyzn szukała leczenia.31 Mężczyźni z Azji również rzadziej szukają leczenia niż ich zachodni odpowiednicy. W rzeczywistości tylko 6% mężczyzn z zaburzeniami erekcji w Chinach poszukiwało skutecznego leczenia.30 Dlaczego to zjawisko występuje?

Kultura i przekonania

Kultura określa rolę mężczyzny i kobiety, ich wzajemne relacje, ich grupę kulturową i społeczność. Odnosząc się do zdrowia seksualnego mężczyzn, zaangażowanych jest kilka poziomów kultury i przekonań, w tym jednostka i jej religia, społeczność i naród. Dla mężczyzn męskość jest ważną częścią życia codziennego, ponieważ określa jego rolę w społeczeństwie i wśród rówieśników. Jednak pojęcie męskości jest nieokreślone i różni się w zależności od osoby i regionu. Tradycyjnie cechy męskie hamują ekspresję emocjonalną. Zachowania prozdrowotne wśród mężczyzn oznaczają utratę statusu i kontroli oraz mogą zaszkodzić ich tożsamości.32 Ng i wsp.33 przeprowadził duże międzynarodowe badanie i wykazał, że mężczyźni azjatyccy kojarzą męskość z dobrą pracą, są postrzegani jako człowiek honoru, kontrolują swoje życie i są rodziną.33 Aktywne życie seksualne, sukcesy z kobietami i bycie atrakcyjnym fizycznie w mniejszym stopniu przyczyniły się do koncepcji męskości. Niski wskaźnik chorobowości i niemedyczne zachowania azjatyckich mężczyzn w odniesieniu do zdrowia mężczyzn można przypisać wyżej wymienionym czynnikom. Męskość lub męskość w praktyce seksualnej może być związana z prawami seksualnymi, sprawnością seksualną i sprawnością seksualną. Jednak gdy ich męskość jest zagrożona, mężczyźni mają tendencję do milczenia, ponieważ bardziej boją się utraty kontroli i utraty roli kulturowej niż złego stanu zdrowia.34 W rezultacie azjatyccy mężczyźni akceptują zaburzenia seksualne jako część starzenia się. Niestety, zamiast szukać odpowiedniego leczenia, mężczyźni poszukują alternatywnych metod samoleczenia, takich jak spożywanie alkoholu, aby utrzymać swoją rolę płciową.34

Czy negatywny stosunek do leczenia wśród azjatyckich mężczyzn występuje również wśród azjatyckich imigrantów w krajach zachodnich? W poprzednim badaniu porównano podejście do zachowań mężczyzn Zachodnich i imigrantów z Azji z bólem serca, a wyniki ujawniły, że mężczyźni z Azji mieli tendencję do odczuwania większego lęku i znacznie wcześniej szukali leczenia. Żaden z imigrantów z Azji nie uważał szukania pomocy medycznej za ból w klatce piersiowej jako niemęski lub znak słabości. W rzeczywistości niektórzy z tych ludzi uważali mądrość, edukację i odpowiedzialność za rodzinę i własne zdrowie za wartościowe cechy męskie. Dlaczego postawa rdzennych i imigrantów azjatyckich mężczyzn wobec leczenia różni się? Być może imigranci nie mają przywileju choroby przez długi czas, ponieważ nie mają wielu krewnych, na których mogliby polegać w obcym kraju. Tak więc ci ludzie muszą przełknąć swoją dumę i ryzykować wyśmiewanie ich jako niemęskich.35 Co więcej, z powodu błędnego przekonania, że ​​zaburzenia seksualne nie stanowią ważnej materii zagrażającej życiu, dysfunkcje seksualne często nie są leczone.

Aby jeszcze bardziej skomplikować sprawy, mężczyźni w Chinach uważają ED za niegodną. Dyskusja na temat zaburzeń seksualnych może spowodować zakłopotanie, zwłaszcza jeśli dotyczy to samego siebie. Pomimo faktu, że mężczyźni z zaburzeniami erekcji mają niższą jakość życia w odniesieniu do życia rodzinnego, życia zawodowego, relacji z partnerem seksualnym i ogólnego szczęścia, zaburzenia seksualne są tematem tabu i ograniczonym kulturowo.36 Chińczycy prawdopodobnie nie będą dyskutować o swoich dysfunkcjach seksualnych z nikim. Jeśli jednak omawiają swoje zdrowie seksualne, częściej rozmawiają z osobistym przyjacielem lub tradycyjnym uzdrowicielem niż specjalista medyczny.37 Kiedy chińscy mężczyźni szukają leczenia u konwencjonalnego lekarza, jest to bardziej prawdopodobne w przypadku chorób współistniejących niż zaburzeń seksualnych. Kontrastuje to z zachodnimi mężczyznami, którzy szukają leczenia wyłącznie na ED.30

Zgodność z opieką zdrowotną

Mężczyźni postrzegają swoje ciała jak maszyny i zakładają, że będą dobrze funkcjonować. W obliczu dysfunkcji mężczyźni oczekują prostych rozwiązań. Ogólnie rzecz biorąc, długoterminowe środki i zmiany stylu życia, takie jak zmniejszenie masy ciała, ćwiczenia, rzucenie palenia, zdrowe nawyki żywieniowe i zmniejszenie stresu, nie są dobrze odbierane. W przeciwieństwie do kobiet, które otrzymują poradę lekarską przez całe życie reprodukcyjne, mężczyźni w mniejszym stopniu stosują się do porad lekarskich. Jest to ważny aspekt, który należy wziąć pod uwagę przy wdrażaniu polityki zdrowotnej dotyczącej zdrowia mężczyzn.38 Badanie na chińskich studentkach w USA wykazało, że kobiety mają bardziej pozytywne nastawienie do opieki profilaktycznej i mają bardziej regularne kontrole niż mężczyźni.39 W Azji Środkowej 80% wszystkich wizyt w placówkach podstawowej opieki zdrowotnej dokonują kobiety i dzieci, zarówno w środowisku miejskim, jak i wiejskim. Mężczyźni w wieku 50 lat i starsi z obszarów miejskich Azji Środkowej szukali więcej konsultacji medycznych niż mężczyźni wiejscy w wieku poniżej 50.40 Obserwowane różnice w postawach wobec leczenia można tłumaczyć różnicami w szansach, obecnymi akcjami promocyjnymi, które koncentrują się na zdrowiu kobiet i dzieci oraz ogólnym nastawieniem do opieki medycznej. Fakt, że średnia długość życia mężczyzn jest o 7 lat krótsza niż kobiet, sugeruje, że stosunek mężczyzn do zdrowia odcisnął piętno na ich życiu.30

Świadomość

Testosteron odgrywa kluczową rolę w zdrowiu mężczyzn, a jego niedobór, jak można się spodziewać, wywołuje różne scenariusze kliniczne obejmujące różne układy organizmu, w tym męski układ rozrodczy.41 Tak więc dla mężczyzn z zaburzeniami erekcji lekarz prowadzący ma możliwość zidentyfikowania innych powiązanych chorób, zanim staną się one klinicznie obfite.31 Wśród mężczyzn z zaburzeniami erekcji, 2% ma do czynienia z poważnym zdarzeniem sercowo-naczyniowym w ciągu miesięcy 12, a 11% ma wpływ w ciągu 5 lat.42 Wiedza chińskich mężczyzn na temat niedoboru androgenów lub częściowego niedoboru androgenów jest niewystarczająca.37 Niestety, wśród lekarzy brakuje wiedzy na temat zdrowia mężczyzn. Niewystarczające zwrócenie uwagi na tę kwestię jest jedną z głównych przyczyn obserwowanego niedoboru.30 Ponadto ograniczenia czasowe w leczeniu zaburzeń seksualnych również przyczyniają się do braku wiedzy. W szczególności lekarze muszą zajmować się innymi chorobami zagrażającymi życiu, a liczba lekarzy jest niewystarczająca, aby sprostać wymaganiom pacjentów.32

Powszechna zgoda co do specjalizacji klinicznej odpowiedzialnej za zdrowie mężczyzn nie została jeszcze osiągnięta ze względu na bardzo zróżnicowane opinie kilku lekarzy specjalistów na temat różnych aspektów zdrowia mężczyzn. Stanowi to ostry kontrast ze zdrowiem kobiet, które jest specjalnością lekarzy ginekologów.32 W badaniu na temat stosunku lekarzy do koncepcji zdrowia mężczyzn w Azji lekarze generalnie kojarzyli zdrowie mężczyzn z cukrzycą i nadciśnieniem. Choroby prostaty i zaburzenia erekcji były rzadziej uważane za problemy zdrowotne mężczyzn. Większość lekarzy uważa, że ​​zdrowie mężczyzn jest domeną urologa, a lekarze podstawowej opieki zdrowotnej, endokrynolodzy i kardiolodzy są mniej ważni. Większość lekarzy zgadza się również, że utrata normalnej funkcji wraz z wiekiem jest nieunikniona, a choroby i dolegliwości doświadczane przez mężczyzn w miarę starzenia się są przewidywalne. Ponadto wielu lekarzy czuje się dość niekomfortowo, mając do czynienia z męskimi problemami seksualnymi z powodu braku szkolenia i wiedzy na temat kwestii seksualnych.32

Alternatywne metody leczenia / medycyna tradycyjna

Azja jest tyglem alternatywnych i tradycyjnych leków. W samych Chinach tradycyjne leki stanowiły 30% –50% całkowitego zużycia leków. Ponadto w Malezji 65% mężczyzn uważa, że ​​tradycyjne leki są lepsze niż leki konwencjonalne.36

W Chinach przeprowadzono wiele badań naukowych w celu oceny skuteczności tradycyjnych ziół i akupunktury oraz wpływu na częściowy niedobór androgenów. Badania te sugerują, że można uzyskać pozytywne wyniki w medycynie alternatywnej i poprzeć kluczową rolę tradycyjnych metod w leczeniu niedoboru androgenów. Dzięki wyżej wymienionym wynikom wielu mężczyzn szuka tradycyjnej medycyny, aby uniknąć kłopotliwych wizyt u specjalistów medycznych i potencjalnych skutków ubocznych współczesnej medycyny.37

Wiele osób zwraca się do medycyny tradycyjnej po frustracji z powodu wyników współczesnej medycyny. Pacjenci decydują się na wzięcie większej odpowiedzialności za swoje zdrowie, badając różnorodne praktyki samoregulacji i dobrego samopoczucia. Medycyna alternatywna obejmuje te aspekty, przyjmując holistyczne podejście do problemów pacjenta. Tradycyjne praktyki, takie jak akupunktura, akupresura, ajurweda, joga, ziołolecznictwo, masaże, ćwiczenia, sztuki walki i duchowe uzdrawianie to podejścia holistyczne. Metody te łączą ciało, umysł i ducha, a uzdrowienia są osiągane przez pojęcie energii, a nie materii, jak we współczesnej medycynie. W porównaniu ze złożonością nauki, która jest podstawą współczesnej medycyny, koncepcja ta jest łatwa do zrozumienia i zrozumienia, i jest łatwo akceptowana ze względu na jej holistyczne podejście.

Ogromna liczba grup etnicznych, społeczności, kultur i codziennych tradycyjnych praktyk medycznych zapewnia uwzględnienie wszystkich aspektów zdrowia mężczyzn. Opracowano różne tradycyjne metody powiększania prącia, w tym umieszczanie łożysk kulkowych pod skórą prącia lub wprowadzanie kamieni półszlachetnych i sztabek złota przez żołądź. Praktyki te są popularne wśród mężczyzn z klasy robotniczej w krajach Azji Południowo-Wschodniej, ponieważ są przystępne cenowo, a klientom obiecuje się, że rany zagoją się za 4-5 dni. Natomiast nowoczesne implanty prącia są droższe i wymagają hospitalizacji. Około 1% mężczyzn ubiegających się o pracę w przemyśle okrętowym parkuje tradycyjnymi metodami implantacji prącia.43

Ziołolecznictwo (fitoterapia) to stosowanie roślin lub ekstraktów roślinnych do celów terapeutycznych. Fitoterapia jest przeprowadzana w celu przywrócenia kanałów dostarczania powietrza, krwi i składników odżywczych oraz w celu zrównoważenia elementów w organizmie.44 Głównym celem fitoterapii jest przywrócenie i wyrównanie energii życiowej w organizmie, która jest odpowiedzialna za starzenie się, choroby i pogorszenie funkcji organizmu. Teoria uzdrawiania przyjmuje holistyczne podejście, w którym brak równowagi energii w jednym systemie ciała wpływa na inne systemy. Zatem lek ziołowy nie jest specyficzny dla jednego systemu i nie ma na celu wyleczenia pojedynczej choroby. W zachodniej medycynie każda pigułka jest przeznaczona dla konkretnego narządu / systemu; dlatego pacjent może potrzebować koszyka pełnego pigułek na wiele chorób współistniejących. Z tego powodu tradycyjna medycyna jest bardziej atrakcyjna niż konwencjonalne leki.

Różne czynniki prowadzą do zmniejszenia stosowania konwencjonalnych leków wśród azjatyckich mężczyzn. W szczególności tradycyjne leki są bardziej zgodne z azjatyckimi wartościami, przekonaniami i filozoficzną orientacją na zdrowie, jak opisano powyżej.45 Co więcej, tradycyjne leki są bardziej przystępne, jak donosi Światowa Organizacja Zdrowia. Azja jest potpourri różnych kultur i przekonań i jest obdarzona obfitością tradycyjnych leków. Te leki można uzyskać stosunkowo łatwo, ponieważ są one dostępne w tradycyjnych placówkach medycznych, na rynkach iw restauracjach, a konsultacje kliniczne i recepty nie są wymagane. Niedogodność w przyjmowaniu leków jest jednym z najczęstszych powodów przerwania stosowania inhibitora fosfodiesterazy-5.31 Ponadto niektóre nowoczesne terapie są trudne do zastosowania. Na przykład alprostadil musi zostać wstrzyknięty do penisa. Obawa pacjenta przed skutkami ubocznymi konwencjonalnych leków jest również ważnym czynnikiem, a wielu konsumentów uważa, że ​​tradycyjne leki są bezpieczniejsze.45 Azjatyccy mężczyźni uważają również, że ich lekarze mają zamknięte umysły, brak im wiedzy i nie rozumieją ani nie aprobują alternatywnych leków. Natomiast tradycyjni praktykujący są uważani za pomocnych, uspokajających i pozytywnych.36

Prowadzone są większość badań nad tradycyjnymi lekami in vitro lub u zwierząt i niewiele badań przeprowadza się na ludziach. Ponadto składniki aktywne tych leków nie są łatwe do zidentyfikowania; w ten sposób pacjenci przyjmują koktajl tajemniczych substancji chemicznych o nieznanej skuteczności i skuteczności. Podobnie wpływ tradycyjnych leków może być zmienny z powodu zmian warunków glebowych i innych czynników środowiskowych, co prowadzi do niespójnych efektów. W rezultacie optymalne dawki są trudne do osiągnięcia. Elastyczność lub brak przepisów dotyczących kontroli jakości w niektórych częściach Azji dodatkowo pogłębia ten problem.36

Dostęp do opieki zdrowotnej

Dostępność do opieki zdrowotnej w krajach rozwijających się jest istotnym problemem i zaobserwowano odwrotną zależność między odległością od placówek opieki zdrowotnej a stopniem wykorzystania. Wspomniany problem jest poważnym problemem w Azji, ponieważ większość narodów to kraje rozwijające się. Podobne problemy mają również kraje Azji Środkowej. W rzeczywistości niektóre podstawowe usługi opieki zdrowotnej obejmują obszary zlewisk tak duże jak 300 km między wioskami, a pacjenci stają w obliczu ekstremalnych obciążeń finansowych docierających do ośrodków zdrowia. Podmioty świadczące opiekę zdrowotną napotykają podobne trudności, w tym wydłużony czas podróży na wizyty domowe.40 Saroja i wsp.46 badał ludność Malezji i zauważył, że korzystanie z usług opieki zdrowotnej zależało od obecności chorób przewlekłych, wieku i pochodzenia etnicznego.46 Na przykład Chińczycy rzadziej korzystają z opieki medycznej ze względu na ich wyższy stan zdrowia, zaniżone relacje, niechęć, wyższy próg choroby i dostępność do tradycyjnej medycyny. Ubóstwo i status edukacyjny nie miały wpływu na zachowania związane z poszukiwaniem opieki zdrowotnej.

Innym problemem, który może mieć wpływ na zdrowie mężczyzn w przyszłości, jest dostępność nowoczesnego leczenia. Ludność w Azji Wschodniej szybko się starzeje, a gospodarka może nie radzić sobie ze starszą populacją. W szczególności oczekuje się, że między 2030 a 2050 rokiem liczba osób starszych w głównych krajach azjatyckich wzrośnie do 15%. Jeśli gospodarka danego kraju nie jest w stanie dorównać jego starzejącej się populacji, osoby starsze mogą nie mieć wystarczających zasobów.47 Co więcej, na kampanie zdrowotne mężczyzn znacząco wpłynie, jeśli użytkowników końcowych nie będzie stać na badania krwi, leki i inną logistykę związaną z opieką medyczną.

Powyższe wyniki odzwierciedlają obecną sytuację zdrowotną w Azji, a termin „potrójna tragedia” trafnie opisuje okoliczności (starzenie się przed wzbogaceniem się, zachorowanie przed starzeniem się i eskalacja kosztów opieki zdrowotnej dodatkowo ograniczają budżet rozwojowy).48

Większość znaczących prac na temat zdrowia mężczyzn została opublikowana na Zachodzie, a badania przeprowadzone w Azji są stosunkowo nieliczne.49 Jakie czynniki przyczyniają się do tej dysproporcji? Azjaci są fizycznie, kulturowo i społecznie różni się od mężczyzn Zachodu;50, 51 zatem wyniki uzyskane na Zachodzie mogą nie mieć zastosowania do mężczyzn w Azji. Z tego powodu należy uzyskać statystyki dotyczące mężczyzn azjatyckich. Wiele różnych czynników przyczynia się do niedoboru danych na temat zdrowia seksualnego mężczyzn azjatyckich. Na przykład różnorodna kultura obecna w Azji była mieczem obosiecznym. Mianowicie, gdy badania prowadzone są w Azji, wyniki muszą być interpretowane poprawnie i zatwierdzone w wielu językach. Analiza danych jest wyczerpującą sprawą, która jest spotęgowana przez brak porozumienia wśród lekarzy w wyniku błędnej interpretacji spowodowanej barierami językowymi, kulturą, przekonaniami oraz statusem ekonomicznym i rozwojowym. Podobnie brakuje jednolitości lub standaryzacji gromadzenia danych; zatem analiza danych jest trudnym zadaniem. Na przykład, zastosowano różne parametry do pomiaru poziomów testosteronu w surowicy. W dwóch badaniach azjatyckich zastosowano różne wartości odcięcia do oceny stężenia wolnego testosteronu. W jednym badaniu próg 0.023 nmol l-1 został zastosowany, podczas gdy w drugim badaniu wartość odcięcia została ustawiona na 0.030 nmol l-1. Aby jeszcze bardziej skomplikować sytuację, wykorzystano różne testy, a wiarygodność i powtarzalność testów była różna. Z powodu różnych biologicznych skutków niedoboru testosteronu na różnych poziomach iw różnym wieku, wyniki wyżej wymienionych badań były sprzeczne.41 Chociaż poprzednie badania potwierdziły efekt fitoandrogenowy, badania te przeprowadzono na zwierzętach, a dobre badania kliniczne na ludziach są rzadkie.41

Leczenie

Oprócz tradycyjnej medycyny współczesnej Azjaci mogą korzystać z tradycyjnej i uzupełniającej medycyny, która sięga tysięcy lat. Jeśli chodzi o współczesną medycynę, leki dostępne w przypadku dysfunkcji seksualnych są podobne do leków na Zachodzie. W przypadku ED leczenie obejmuje inhibitory 5 typu fosfodiesterazy, prostaglandynę E z jam ciała1, leczniczy system cewki moczowej do montażu, urządzeń próżniowych i protez prącia. Wyniki poprzedniego badania sugerowały, że bezpieczeństwo i skuteczność syldenafilu u mężczyzn na Tajwanie (Chiny) była podobna do bezpieczeństwa populacji zachodniej.52 W badaniu dotyczącym pacjentów z cukrzycą w Azji leczonych prostaglandyną E w jamie ustnej1, 76.5% pacjentów z ED zgłosił satysfakcjonującą aktywność seksualną.53 W innym badaniu przeprowadzonym na Tajwanie (Chiny) ogólną satysfakcją z operacji protezy prącia był 86.6%.54 Armamentarium medycyny tradycyjnej i komplementarnej dostępne w Azji przedstawiono w Uzupełnienie. jednak nie przeprowadzono mocnych badań z rozstrzygającym dowodem skuteczności tych metod leczenia.

W przypadku hipogonadyzmu terapię zastępczą testosteronem można podawać w postaci żelu, plastra, zastrzyków doustnych lub domięśniowych. Undekanian testosteronu, długo działający wstrzykiwalny testosteron, został niedawno wprowadzony i był badany u koreańskich pacjentów z zespołem niedoboru testosteronu. Wyniki wskazują, że undekanian testosteronu był skuteczny, bezpieczny i tolerowany.55 W przypadku przedwczesnego wytrysku można zastosować terapię psychologiczną i behawioralną, miejscowe kremy znieczulające, kremy SS, tramadol i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny. Niedawno wprowadzono dapoksetynę, nowy krótko działający selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, który ma mniej działań niepożądanych niż długo działające selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny. W badaniu przeprowadzonym w regionie Azji i Pacyfiku dapoksetyna znacznie wydłużyła czas opóźnienia ejakulacyjnego dopochwowego i poprawiła profil profilaktyki przedwczesnego wytrysku. Ponadto wyniki sugerują, że dapoksetyna była dobrze tolerowana.56

Przyszłe kierunki

W porównaniu z Zachodem dane na temat zaburzeń seksualnych mężczyzn w Azji są stosunkowo rzadkie, a medycyna seksualna nie została ugruntowana jako gałąź medycyny, która wymaga uwagi. Wzrosła jednak świadomość seksualna, a Towarzystwo Medycyny Seksualnej Azji i Pacyfiku odegrało główną rolę w rozwoju zdrowia seksualnego.

Azjatyckie samce wyraźnie różnią się od swoich zachodnich odpowiedników pod względem biologii, kultury i wierzeń. Obecnie leczenie pacjentów azjatyckich opiera się na danych uzyskanych z populacji zachodniej. Azjatyccy badacze muszą opracować pomoce decyzyjne i programy wspólnych decyzji dostosowane do ich lokalnego kontekstu kulturowego. Przyszłe badania nad zdrowiem seksualnym mężczyzn powinny obejmować postawy psychobehawioralne i sposób myślenia różnych grup etnicznych w populacji azjatyckiej. Profilowanie tych mężczyzn pomoże w opracowaniu spersonalizowanych i skutecznych planów opieki zdrowotnej opartych na wspólnych modelach decyzyjnych i pomocach decyzyjnych opartych na dowodach.48

Od niepamiętnych czasów Azjaci parali się medycyną tradycyjną i komplementarną. Ze względu na różnorodność kultur obecnych w Azji dostępnych jest wiele alternatywnych metod leczenia. Jednak te zabiegi nie zostały dokładnie zbadane. Prowadzona jest większość badań w dziedzinie medycyny alternatywnej in vitro lub opiera się na modelach zwierzęcych. Dlatego skuteczność i bezpieczeństwo tych terapii nie zostały udowodnione. Jednak tradycyjna i komplementarna medycyna powinna być w pełni wykorzystana i należy przeprowadzić więcej badań w celu przesiewania dobra od złego.

Sposób myślenia Azjatów musi zostać zmieniony. Seks nie powinien być postrzegany jako wulgarny, a lekarze muszą bezpośrednio stawić czoła dysfunkcjom seksualnym, które są równie ważne jak cukrzyca i nadciśnienie. Rząd musi również przeznaczyć odpowiednie fundusze na leczenie zaburzeń seksualnych. W wielu krajach leki takie jak inhibitory PDF5 nie są subsydiowane przez rząd. Dlatego większość pacjentów nie może sobie pozwolić na leczenie i cierpieć w milczeniu. Społeczeństwa takie jak Stowarzyszenie Medycyny Seksualnej Azji i Pacyfiku oraz Federacja Seksuologii Azja – Oceania powinny zachęcać do rozwoju medycyny seksualnej. Azjatyccy mężczyźni powinni pozbyć się tabu związanego z seksem i zdać sobie sprawę, że zaburzenia seksualne są chorobą, którą można leczyć. W tym celu media mogą odgrywać ważną rolę.

wnioski

Męskie zdrowie seksualne w Azji stanowi wyzwanie dla podmiotów świadczących opiekę zdrowotną, ponieważ należy przyjąć nieco inne podejścia, aby rozwiązać problemy specyficzne dla Azjatów. W związku z tym należy poczynić znaczne postępy w zakresie zdrowia seksualnego mężczyzn, a ogromne zasoby medycyny tradycyjnej i uzupełniającej powinny zostać wykorzystane do rozwoju zdrowia seksualnego mężczyzn w Azji.

Przypisy

Dodatkowa informacja towarzyszy artykułowi na stronie internetowej Molecular Psychiatry (http://www.nature.com/aja)

Uzupełnienie

Tradycyjne leki stosowane w Azji

  • Yam chiński (naprzeciwko Dioscorea)
  • Eucomnia (Eucommia ulmoides)
  • Żeń-szeń (Panax ginseng)
  • Fo-Ti-Tieng
  • Dong-quai
  • Deer Antlers (Cervi pantotrichum)
  • Koniki morskie (Hippocampus kelloggii)
  • Gingko (Gingko biloba)
  • Tribulus terrestris
  • Tongkat Ali (Eurycoma longifolia)
  • Gambih
  • Johimbina (Pausinystalia Johimbe)
  • Ekstrakt Epimedium (Horny Goat Weed)
  • Owsianej słomy
  • Mięso z ostryg
  • Liść pokrzywy
  • Jądra zwierząt
  • Cayenne
  • Astragalus
  • Sarsparilla
  • korzeń lukrecji
  • Nasiona dyni
  • Cuscuta
  • Dendrobium
  • Curculiginis
  • Cornus cornus
  • Cordyceps sinensis
  • Nasiona Cnidium
  • Cistanches
  • Owoc Alpinia
  • Dziki korzeń szparagów
  • Gynostemma
  • Longan
  • nasienie lotosu
  • Lycium fruit (Fructus lycii)
  • Korzeń Morindy
  • Psoralea
  • Rehmannia
  • Owoce Schizandra
  • Jądro orzecha włoskiego

Referencje

  1. Hatzimouratidis K, Amar E, Eardley I, Giuliano F, Hatzichristou D, et al. Wytyczne dotyczące zaburzeń seksualnych u mężczyzn: zaburzenia erekcji i przedwczesny wytrysk. Eur Urol. 2010; 57: 804 – 14. [PubMed]
  2. Tan HM, Low WY, Ng CJ, Chen KK, Sugita M, i wsp. Występowanie i korelacje zaburzeń erekcji (ED) i poszukiwanie leczenia zaburzeń erekcji u azjatyckich mężczyzn: badanie Asian Men's Attitudes to Life Events and Sexuality (MALES). J Sex Med. 2007; 4: 1582–92. [PubMed]
  3. Cho BL, Kim YS, Choi YS, Hong MH, Seo HG, et al. Częstość występowania i czynniki ryzyka zaburzeń erekcji w podstawowej opiece zdrowotnej: wyniki badania koreańskiego. Int J Impot Res. 2003; 15: 323 – 8. [PubMed]
  4. Bai Q, Xu QQ, Jiang H, Zhang WL, Wang XH i in. Częstość występowania i czynniki ryzyka zaburzeń erekcji w trzech miastach Chin: badanie oparte na społeczności. Asian J Androl. 2004; 6: 343 – 8. [PubMed]
  5. Chen KK, Chiang HS, Jiann BP, Lin JS, Liu WJ, et al. Występowanie zaburzeń erekcji i wpływ na aktywność seksualną i zgłaszane przez siebie zadowolenie ze stosunku płciowego u mężczyzn starszych niż 40 lat na Tajwanie. Int J Impot Res. 2004; 16: 249 – 55. [PubMed]
  6. Li MK, Garcia LA, Rosen R, Li MK, Garcia LA, et al. Objawy dolnych dróg moczowych i zaburzenia seksualne u mężczyzn w Azji: badanie starzejących się mężczyzn z pięciu krajów azjatyckich. BJU Int. 2005; 96: 1339 – 54. [PubMed]
  7. Kongkanand A. Występowanie zaburzeń erekcji w Tajlandii. Tajska grupa badań epidemiologicznych zaburzeń erekcji. Int J Androl. 2000; 23 Suppl 2: 77 – 80. [PubMed]
  8. Tan JK, Hong CY, Png DJ, Liew LC, Wong ML, et al. Zaburzenia erekcji w Singapurze: częstość występowania i związane z nią czynniki - badanie populacyjne. Singapore Med J. 2003; 44: 20 – 6. [PubMed]
  9. Chin CM, Khin LW, Quek P, Moorthy P, Lim P. Występowanie zaburzeń erekcji w starzejącej się populacji mężczyzn w Singapurze: tymczasowe wyniki ogólnokrajowego badania randomizowanego. BJU Int. 2002; 90 Suppl 2: 38.
  10. Khoo EM, Tan HM, Low WY. Zaburzenia erekcji i choroby współistniejące u starzejących się mężczyzn: badanie przekrojowe w Malezji. J Sex Med. 2008; 5: 2925 – 34. [PubMed]
  11. Low WY, Khoo EM, Tan HM, Hew FL, Teoh SH. Depresja, stan hormonalny i zaburzenia erekcji u starzejącego się mężczyzny: wyniki badania społeczności w Malezji. J Zdrowie mężczyzn Płeć. 2006; 3: 263–70.
  12. Feldman HA, Goldstein I, Hatzichristou DG, Krane RJ, McKinlay JB. Impotencja i jej medyczne i psychospołeczne korelaty: wyniki badania Massing Male Aging Study. J Urol. 1994; 151: 54 – 61. [PubMed]
  13. Shirai M, Marui E, Hayashi K, Ishii N, Abe T. Częstość występowania i korelacje zaburzeń erekcji w Japonii. Int J Clin Pract. 1999; 102: 36. [PubMed]
  14. Nicolosi A, Glasser DB, Kim SC, Marumo K, Laumann EO i in. Zachowania seksualne i dysfunkcje oraz wzorce poszukiwania pomocy u dorosłych w wieku 40 – 80 w miejskiej populacji krajów azjatyckich. BJU Int. 2005; 95: 609 – 14. [PubMed]
  15. Lau JT, Wang Q, Cheng Y, Yang X, Lau JT i in. Częstość występowania i czynniki ryzyka zaburzeń seksualnych wśród młodszych żonatych mężczyzn na obszarach wiejskich w Chinach. Urologia. 2005; 66: 616 – 22. [PubMed]
  16. McMahon CG, Althof SE, Waldinger MD, Porst H, Dean J, et al. Oparta na dowodach definicja przedwczesnego wytrysku przez całe życie: raport Międzynarodowego Towarzystwa Medycyny Seksualnej (ISSM) doraźnie komitet ds. definicji przedwczesnego wytrysku. J Sex Med. 2008; 5: 1590 – 606. [PubMed]
  17. Moreira ED, Jr, Kim SC, Glasser D, Gingell C. Aktywność seksualna, występowanie problemów seksualnych i związane z nimi wzorce poszukiwania pomocy u mężczyzn i kobiet w wieku 40 – 80 lat w Korei: dane z Globalnego badania postaw i zachowań seksualnych GSSAB) J Sex Med. 2006; 3: 201 – 11. [PubMed]
  18. Quek KF, Sallam AA, Ng CH, Chua CB. Występowanie problemów seksualnych i ich związek z czynnikami społecznymi, psychologicznymi i fizycznymi wśród mężczyzn w populacji Malezji: badanie przekrojowe. J Sex Med. 2008; 5: 70 – 6. [PubMed]
  19. Lau JT, Kim JH, Tsui HY. Rozpowszechnienie męskich i żeńskich problemów seksualnych, percepcja związana z płcią i związek z jakością życia w populacji chińskiej: badanie oparte na populacji. Int J Impot Res. 2005; 17: 494 – 505. [PubMed]
  20. Park HJ, Park JK, Park K, Lee SW, Kim SW i in. Rozpowszechnienie przedwczesnego wytrysku u mężczyzn w średnim i średnim wieku w Korei: wieloośrodkowa internetowa ankieta przeprowadzona przez Korean Andrological Society. Asian J Androl. 2010; 12: 880 – 9. [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed]
  21. Nieschlag E, Swerdloff R, Behre HM, Gooren LJ, Kaufman JM i in. Badanie, leczenie i monitorowanie hipogonadyzmu o późnym początku u mężczyzn: zalecenia ISA, ISSAM i EAU. Eur Urol. 2005; 48: 1 – 5. [PubMed]
  22. Lunenfeld B, Saad F, Hoesl CE. Zalecenia ISA, ISSAM i EAU dotyczące badania, leczenia i monitorowania hipogonadyzmu o późnym początku u mężczyzn: podstawy naukowe i przesłanki. Starzejący się mężczyzna. 2005; 8: 59 – 74. [PubMed]
  23. Wong SY, Chan DC, Hong A, Woo J. Częstość występowania i czynniki ryzyka niedoboru androgenów u mężczyzn w średnim wieku w Hongkongu. Metabolizm. 2006; 55: 1488 – 94. [PubMed]
  24. Beutel ME, Schneider H, Weidner W. Objawy lub dolegliwości u starzejącego się mężczyzny: które kwestionariusze są dostępne. Urologe A. 2004; 43: 1069 – 75. [PubMed]
  25. Niski WY, Khoo EM, Tan HM. Mężczyźni z hipogonadyzmem i ich jakość życia. Starzejący się mężczyzna. 2007; 10: 77 – 87.
  26. Li JY, Li XY, Li M, Zhang GK, Ma FL i in. Spadek poziomu wolnego testosteronu w surowicy u starzejących się zdrowych Chińczyków. Starzejący się mężczyzna. 2005; 8: 203 – 6. [PubMed]
  27. Lin YC, Hwang TI, Chiang HS, Yang CR, Wu HC, et al. Korelacje niedoboru androgenów z objawami klinicznymi u tajwańskich mężczyzn. Int J Impot Res. 2006; 18: 343 – 7. [PubMed]
  28. Tan HM, Ng CJ, Low WY, Khoo EM, Yap PK i wsp. Badanie zdrowia mężczyzn w Subang - wieloetniczne badanie społeczności. Starzejący się mężczyzna. 2007; 10: 111.
  29. Low WY, Khoo EM, Tan HM, Hew FL, Teoh SH. Depresja, stan hormonalny i zaburzenia erekcji u starzejącego się mężczyzny: wyniki badania społeczności w Malezji. J Zdrowie mężczyzn Płeć. 2006; 3: 263–70.
  30. Sun Y, Liu Z. Zdrowie mężczyzn w Chinach. J Zdrowie mężczyzn Płeć. 2007; 4: 13–7.
  31. Liao CH, Chiang HS. Zaburzenia erekcji, niedobór testosteronu, zespół metaboliczny i choroba prostaty na Tajwanie. J Zdrowie mężczyzn. 2008; 5: 289–96.
  32. Yates M, Low WY, Rosenberg D. Physician Attitude to the concept of „men's health” in Asia. J Zdrowie mężczyzn. 2008; 5: 48–55.
  33. Ng CJ, Tan HM, Low WY. Co Azjaci uważają za ważne atrybuty męskości? Wnioski z badania dotyczącego postaw mężczyzn w Azji wobec wydarzeń życiowych i seksualności (MALES). J Zdrowie mężczyzn. 2008; 5: 350–5.
  34. Bhui K, Chandran M, Sathyamoorthy G. Ocena zdrowia psychicznego i mężczyźni z Azji Południowej. Int Rev Psychiatry. 2002; 14: 52 – 9.
  35. Galdas P, Cheater F, Marshall P. Jaka jest rola męskości w decyzjach mężczyzn rasy białej i południowoazjatyckiej o szukaniu pomocy medycznej w przypadku bólu serca w klatce piersiowej. Zasady dotyczące usług zdrowotnych J. 2007; 12: 223–9. [PubMed]
  36. Low WY, Tan HM. Azjatycka medycyna tradycyjna na zaburzenia erekcji. J Zdrowie mężczyzn Płeć. 2007; 4: 245–50.
  37. Sun YH, Liu ZY. Zdrowie mężczyzn w Chinach. J Zdrowie mężczyzn Płeć. 2007; 4: 13–7.
  38. Louis JG. Diagnostyczne podejście do starzejącego się mężczyzny. Świat J Urol. 2002; 20: 17 – 22. [PubMed]
  39. Ray MS. Rola statusu ubezpieczenia płci i kultury w postawach i zachowaniach zdrowotnych w populacji chińskich studentów w USA. Ethn Health. 2001; 6: 197 – 209. [PubMed]
  40. Cheryrl EC, Micheal B, Olga Z. Różnica płci w wykorzystaniu zasobów podstawowej opieki zdrowotnej w Azji Środkowej. Polityka zdrowotna Plann. 2002; 17: 264 – 72. [PubMed]
  41. Lee BC, Tan HM. Hipogonadyzm o późnym początku: doświadczenie azjatyckie. J Zdrowie mężczyzn. 2008; 5: 297–302.
  42. de Kretser DM. Determinanty zdrowia mężczyzn: interakcja czynników biologicznych i społecznych. Asian J Androl. 2010; 12: 291 – 7. [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed]
  43. Terrence HH. Przedstawianie mężczyzn na zdjęciu: problemy męskiego zdrowia reprodukcyjnego w Azji Południowo-Wschodniej W S22 Męskie reprodukcje i role seksualne. Materiały z Kongresu IUSSP XXIV; 18 – 24 August 2001; Salvador, Brazylia. IUSSP, Paryż, Francja, 2001.
  44. Yuen SH, Kwok FS, Raymond CC. Ziołowa medycyna przeciwstarzeniowa - jak i dlaczego mogą być stosowane w chorobach neurodegeracyjnych związanych ze starzeniem się. Aging Res Rev. 2010; 9: 354 – 62. [PubMed]
  45. Wong LP, Tan HM, Low WY, Ng CJ. Medycyna tradycyjna i komplementarna (T / CM) w leczeniu zaburzeń erekcji - doświadczenie z badania dotyczącego postaw azjatyckich mężczyzn wobec wydarzeń życiowych i seksualności (MALES). J Zdrowie mężczyzn. 2008; 5: 356–65.
  46. Saroja K, Kavitha S, Wah YL, Jemain AA, Tishya I, et al. Czynniki przyczyniające się do wykorzystania usług opieki zdrowotnej w Malezji: badanie oparte na populacji. Asia Pac J Public Health. 2010; 21: 442 – 50. [PubMed]
  47. Naohiro Y. Starzenie się ludności w Japonii i jej konsekwencje dla innych krajów azjatyckich. J Asian Econ. 1997; 8: 245 – 61. [PubMed]
  48. Tan HM, Horie S. Zdrowie mężczyzn w Azji. J Zdrowie mężczyzn. 2008; 5: 265–6.
  49. Low WY, Tong SF, Tan HM. Zaburzenia erekcji, przedwczesny wytrysk i hipogonadyzm a jakość życia mężczyzn: perspektywa azjatycka. J Zdrowie mężczyzn. 2008; 5: 282–8.
  50. van Houten ME, Gooren LJ. Różnice w endokrynologii reprodukcyjnej między mężczyznami z Azji i mężczyznami rasy kaukaskiej stanowią przegląd literatury. Asian J Androl. 2000; 2: 13 – 20. [PubMed]
  51. Iwamoto T, Nozawa S, Yoshiike M. Jakość nasienia azjatyckich mężczyzn. Reprod Med Biol. 2007; 6: 185 – 93.
  52. Chen KK, Hsieh JT, Huang ST, Jiaan DB, Lin JS i in. ASSESS-3: randomizowane, podwójnie ślepe, elastyczne badanie kliniczne skuteczności i bezpieczeństwa doustnego syldenafilu w leczeniu mężczyzn z zaburzeniami erekcji na Tajwanie. Int J Impot Res. 2001; 13: 221 – 9. [PubMed]
  53. Tsai YS, Lin JS, Lin YM. Bezpieczeństwo i skuteczność sterylnego proszku alprostadilu (S. Po., CAVERJECT) u pacjentów z cukrzycą z zaburzeniami erekcji. Eur Urol. 2000; 38: 177 – 83. [PubMed]
  54. Chiang HS, Wu CC, Wen TC. 10 lata doświadczenia z implantacją protezy prącia u pacjentów z Tajwanu. J Urol. 2000; 163: 476 – 80. [PubMed]
  55. Moon DG, Park MG, Lee SW, Park K, Park JK, et al. Skuteczność i bezpieczeństwo undekanianu testosteronu (Nebido®) w zespole niedoboru testosteronu po koreańsku: wieloośrodkowe badanie prospektywne. J Sex Med. 2010; 7: 2253 – 60. [PubMed]
  56. McMahon C, Kim SW, Park NC, Chang CP, Rivas D, et al. Leczenie przedwczesnego wytrysku w regionie Azji i Pacyfiku: wyniki z III fazy podwójnie ślepej próby w grupie równoległej dapoksetyny. J Sex Med. 2010; 7: 256 – 68. [PubMed]
  57. Siu SC, Lo SK, Wong KW, Ip KM, Wong YS. Częstość występowania i czynniki ryzyka zaburzeń erekcji u pacjentów z cukrzycą w Hongkongu. Diabet Med. 2001; 18: 732 – 8. [PubMed]
  58. Liu CC, Wu WJ, Lee YC, Wang CJ, Ke HL, et al. Częstość występowania i czynniki ryzyka niedoboru androgenów u starzejących się mężczyzn tajwańskich. J Sex Med. 2009; 6: 936 – 46. [PubMed]
  59. Wong SY, Chan DC, Hong A, Woo J. Rozpowszechnienie i czynniki ryzyka niedoboru androgenów u mężczyzn w średnim wieku w Hongkongu. Metabolizm. 2006; 55: 1488 – 94. [PubMed]

 

Różnice w medycynie seksualnej między Azją a Ameryką Północną: komentarz dotyczący zaburzeń seksualnych mężczyzn w Azji

Asian J Androl. 2011 Jul; 13 (4): 605 – 606.

Opublikowano online 2011 Jun 6. doi:  10.1038 / aja.2010.139

PMCID: PMC3739613

W niedawno opublikowanym artykule w Asian Journal of Andrology, Ho i in.1 zbadać rozpowszechnienie, postawy i schematy leczenia związane z dysfunkcjami seksualnymi w Azji i porównać je z zachowaniem społeczeństwa zachodniego. Podkreślają względną niedostatek danych dotyczących zaburzeń erekcji (ED), przedwczesnego wytrysku i hipogonadyzmu w populacji azjatyckiej. Chociaż autorzy podejmują godną pochwały próbę scharakteryzowania zaburzeń seksualnych w Azji, istnieje wiele czynników komplikujących interpretację opublikowanych wskaźników rozpowszechnienia. Czynniki zakłócające wpływające na interpretację tych badań obejmują metodologię identyfikacji badanych kohort, wiek uczestników badania, wskaźniki odpowiedzi na ankietę, definicje ED oraz strategie i czas gromadzenia danych.

Zarówno Azja, jak i Ameryka Północna składają się z różnorodnych społeczności miejskich i wiejskich oraz populacji o bardzo zróżnicowanym pochodzeniu edukacyjnym i klasach społeczno-ekonomicznych. Nie ma zatem wątpliwości, że heterogeniczne czynniki kulturowe wpływają na zgłaszanie i leczenie zaburzeń seksualnych na obu kontynentach. Częstość zaburzeń erekcji w Stanach Zjednoczonych jest powszechnie szacowana na 35% –50% mężczyzn w wieku 40 – 70 lat.2, 3 W przeglądzie badań epidemiologicznych dysfunkcji seksualnych z udziałem krajów azjatyckich (w tym kilku światowych badań obejmujących dane azjatyckie i umożliwiających porównanie między narodami), Lewis wykazał dużą zmienność zgłaszanych wskaźników rozpowszechnienia.4 Na przykład mężczyźni w Tajlandii mieli ogólny wskaźnik ED dla 38% w porównaniu z 20% dla Chin, 15% dla Korei i 2% dla Malezji. We wszystkich badaniach wskaźniki rozpowszechnienia wzrastały jednak z wiekiem. W badaniach azjatyckich w grupie wiekowej 7 – 15 wystąpiło 40% –49% ogólnej częstości ED, która wzrosła do 39% –49% dla mężczyzn w wieku 60 – 70 lat. Populacje północnoamerykańskie, łacińskie i australijskie miały podobny wzrost związany z wiekiem.

Autorzy niniejszego przeglądu skupiają się na różnicach w postawach i leczeniu mężczyzn z zaburzeniami wzwodu pochodzenia azjatyckiego i zachodniego. Zauważają, że wielu azjatyckich mężczyzn „cierpi (dysfunkcje seksualne) w milczeniu”, w przeciwieństwie do mężczyzn żyjących w społeczeństwach zachodnich, i sugerują, że główną przyczyną mogą być różnice kulturowe związane z postrzeganiem męskości. Biorąc to pod uwagę, te same czynniki wpływają na mężczyzn i zgłaszanie dysfunkcji seksualnych we wszystkich kulturach. W Nowym Jorku mamy zaszczyt zapewnić opiekę wyjątkowo zróżnicowanej populacji pacjentów, w tym mężczyznom z całego kontynentu azjatyckiego. Podobnie jak w Azji, rutynowo spotykamy pacjentów, którzy stosują głównie alternatywną i tradycyjną medycynę zamiast lub razem z tak zwaną medycyną „zachodnią”. Mężczyźni mogą korzystać z tych nietradycyjnych terapii, ponieważ można je uzyskać w sposób anonimowy, bez ujawniania wstydliwych seksualnych „niepowodzeń”. Z definicji, leki alternatywne nie zostały poddane standardom wykazania skuteczności opartym na dowodach i dlatego są w minimalnym stopniu omawiane podczas studiów medycznych i kursów rezydencji w Stanach Zjednoczonych. W związku z tym lekarze w Ameryce Północnej są zazwyczaj niedokształceni w zakresie medycyny tradycyjnej i mają skłonność do sceptycyzmu w stosunku do terapii ziołowej.5 Niemniej jednak wielu pacjentów w Azji i Stanach Zjednoczonych polega na lekach ziołowych. Xu i Levine podali, że 11–30% ich pacjentów przyjmowało leki ziołowe. Poinformowali, że na pytanie: `` Jak przydatne są według ciebie leki ziołowe w leczeniu twoich pacjentów? '', Lekarze odpowiedzieli medianą 2 w 5-punktowej skali, przy czym 5 zostało ocenione jako `` bardzo przydatne '' leczenie pacjentów, a 1 jako „w ogóle nieprzydatny”.6 Biorąc pod uwagę coraz bardziej zróżnicowane społeczeństwo o wysokim poziomie ciągłej imigracji azjatyckiej, uważamy, że zachodni lekarze skorzystaliby na bardziej konkretnym i formalnym szkoleniu w zakresie medycyny alternatywnej i że terapie te powinny podlegać bardziej rygorystycznej ocenie i być może regulacji.

Autorzy przeglądu wymieniają koszt, dostępność, brak udokumentowanego profilu skutków ubocznych, kontrolę jakości i niespójne efekty jako ważne czynniki związane z wszechobecnym stosowaniem alternatywnych leków w Azji. W krajach zachodnich, podobnie jak w Azji, niezliczone produkty „naturalne” mają właściwości zwiększające witalność seksualną i wzrost fallusa. W publikacji MacKay, L-arginina, johimbina, Żeń-szeń, Maca, Miłorząb dwuklapowy, DHEA i Tribulus terrestris zostały sprawdzone pod kątem skuteczności w leczeniu ED.3 Autorzy artykułu doszli do wniosku, że chociaż badań opartych na dowodach było niewiele, terapie mogą przynieść pewne korzystne skutki dla tkanki śródbłonka prącia, chociaż nadal istnieją obawy dotyczące potencjalnych skutków ubocznych i interakcji lekowych. Wydaje się, że w dziedzinie urologii panuje zgoda co do potrzeby przeprowadzenia większej liczby badań klinicznych i porównawczych nad skutecznością i profilami bezpieczeństwa leków ziołowych i tradycyjnych.

Być może najbardziej intrygującą różnicą, jaka istnieje między kulturami azjatyckimi i amerykańskimi, są różnice kulturowe w zachowaniach mężczyzn związanych ze zdrowiem. Różnice te mogą utrzymywać się nawet wśród Amerykanów pochodzenia azjatyckiego. Donoszono, że Amerykanie pochodzenia azjatyckiego czuli, że są niewystarczająco zaangażowani w podejmowanie decyzji dotyczących ich własnej opieki, dostrzegali, że lekarz nie spędzał z nimi wystarczająco dużo czasu i rzadziej zgadzali się, że `` lekarze traktują ich z szacunkiem i godnością '' w porównaniu z Amerykanami rasy kaukaskiej.7 W badaniu badającym przekonania zdrowotne chińskich studentów w Ameryce kobiety częściej niż ich koledzy poddawali się regularnym badaniom kontrolnym. W badaniu dodatkowo nakreślono sposób postrzegania rodziców przez uczniów pod względem dostępu do opieki zdrowotnej i stwierdzono, że matki „częściej szukają opieki profilaktycznej i poddają się regularnym badaniom kontrolnym niż ich ojcowie”.8 Ta alarmująca rozbieżność płci wśród azjatyckich Amerykanów odzwierciedla wnioski wyciągnięte przez autorów obecnego przeglądu dotyczącego Azjatów w Azji.

Istnieje wyraźna potrzeba, aby pracownicy służby zdrowia zdobyli zaufanie azjatyckich pacjentów płci męskiej i dostrzegli dostrzegane lub rzeczywiste niedociągnięcia w zakresie wzajemnego szacunku i współodpowiedzialności za podejmowanie decyzji. Lepsze zrozumienie alternatywnych metod leczenia dysfunkcji seksualnych jest ważne dla wyników i bezpieczeństwa pacjentów. Ciągłe wysiłki wyspecjalizowanych organizacji w Azji, takich jak Towarzystwo Medycyny Seksualnej Azji i Pacyfiku, odegrają zasadniczą rolę w usuwaniu kulturowych tabu i ułatwianiu racjonalnych podejść terapeutycznych, tak aby Azjaci nie musieli dłużej cierpieć w milczeniu.

Referencje

  1. Ho CCK, Singam P, Hong GE, Zainuddin ZM. Męskie zaburzenia seksualne w Azji. Asian J Androl. 2011; 13: 537 – 542. [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed]
  2. Laumann EO, Paik A, Rosen RC. Zaburzenia seksualne w Stanach Zjednoczonych: rozpowszechnienie i czynniki predykcyjne. JAMA. 1999; 281: 537 – 44. [PubMed]
  3. MacKay D. Składniki odżywcze i roślinne na zaburzenia erekcji: badanie dowodów. Altern Med Rev. 2004; 9: 4 – 16. [PubMed]
  4. Lewis RW. Epidemiologia zaburzeń seksualnych w Azji w porównaniu z resztą świata. Asian J Androl. 2010; 13: 152 – 8. [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed]
  5. Berman BM, Singh BK, Lao L, Singh BB, Ferentz KS, i wsp. Postawy lekarzy wobec medycyny komplementarnej lub alternatywnej: badanie regionalne. J Am Board Fam Pract. 1995; 8: 361–6. [PubMed]
  6. Xu S, Levine M. Postawy rezydentów i studentów medycyny wobec leków ziołowych: badanie pilotażowe. Can J Clin Pharmacol. 2008; 15: e1–4. [PubMed]
  7. Johnson RL, Saha S, Arbelaez JJ, Beach MC, Cooper LA. Rasowe i etniczne różnice w postrzeganiu przez pacjentów uprzedzeń i kompetencji kulturowych w opiece zdrowotnej. J Gen Intern Med. 2004; 19: 101 – 10. [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed]
  8. Ray-Mazumder S. Rola płci, statusu ubezpieczeniowego i kultury w postawach i zachowaniach zdrowotnych w populacji chińskich studentów w USA. Ethn Health. 2001; 6: 197 – 209. [PubMed]