Uzależnienie od jedzenia u pacjentów z zaburzeniami odżywiania jest powiązane z negatywną pilnością i trudnościami z koncentracją na celach długoterminowych (2016)

Front Psychol. 2016 Feb 2; 7: 61. doi: 10.3389 / fpsyg.2016.00061.

Wolz I1, Hilker I2, Granero R3, Jiménez-Murcia S4, Gearhardt AN5, Dieguez C6, Casanueva FF7, Crujeiras AB7, Menchón JM8, Fernández-Aranda F9.

Abstrakcyjny

CELE:

Niniejsze badanie miało na celu zbadanie, czy pacjenci z zaburzeniami odżywiania różnią się pod względem specyficznych cech osobowości w zależności od pozytywnego badania przesiewowego uzależnienia od żywności (FA) i znalezienia modelu do przewidywania FA u pacjentów z zaburzeniami odżywiania za pomocą miar osobowości i impulsywności.

METODY:

Dwustu siedemdziesięciu ośmiu pacjentów, cierpiących na zaburzenia odżywiania, zgłosiło FA, impulsywność, osobowość, jedzenie i ogólną psychopatologię. Następnie pacjentów podzielono na dwie grupy, w zależności od pozytywnego lub negatywnego wyniku badania przesiewowego FA. Analiza wariancji została użyta do porównania średnich między dwiema grupami. Krokową binarną regresję logistyczną zastosowano do uzyskania modelu predykcyjnego dla obecności FA.

WYNIKI:

Pacjenci z FA wykazywali niższą samokontrolę i bardziej negatywny wpływ na pilność i brak wytrwałości niż pacjenci nie zgłaszający uzależniającego jedzenia. Prawdopodobieństwo FA można przewidzieć na podstawie wysokiej negatywnej pilności, wysokiej zależności od nagrody i niskiego braku premedytacji.

WNIOSEK:

Pacjenci z zaburzeniami odżywiania, którzy mają więcej problemów z realizacją zadań do końca i koncentrują się na celach długoterminowych, wydają się bardziej narażeni na rozwój uzależniających wzorców żywieniowych.

SŁOWA KLUCZOWE:

zaburzenia jedzenia; uzależnienie od żywności; impulsywność; negatywna pilność; osobowość

PMID: 26869963

PMCID: PMC4735728

DOI: 10.3389 / fpsyg.2016.00061

Bezpłatny artykuł PMC

Wprowadzenie

Do tej pory nie ma jednoznacznej zgody na pytanie, czy FA jest ważną i konieczną koncepcją, szczególnie w dziedzinie ED. Z jednej strony badano różne składniki żywności za pomocą modeli zwierzęcych, dostarczając dowodów, że konsumpcja cukru - a do pewnego stopnia także żywność wysokotłuszczowa - może prowadzić do zachowań uzależniających, podobnych do innych substancji uzależniających (; , ; ). Potrawy nadające się do spożycia, charakteryzujące się wysokim poziomem cukru, tłuszczu i soli, są potencjalnie uzależniające dla ludzi (; ; ). Oprócz tego techniki neuroobrazowania rzuciły światło na neuronalne korelaty FA, ​​a także na podobieństwa między uzależnieniem od substancji a uzależniającymi zachowaniami żywieniowymi u ludzi pod względem wartości nagrody i wartości zachęty poszczególnych bodźców (; ; ; ; ). Z drugiej strony, konstrukt FA wydaje się pokrywać z powszechną psychopatologią jedzenia, a mianowicie z bingowaniem, i wydaje się mieć kolinearność z nasileniem zaburzonego jedzenia. Co więcej, bardzo dyskutowane pytanie dotyczy tego, czy uzależniające właściwości są nieodłącznie związane z konkretnymi pokarmami (uzależnienie fizyczne), czy raczej z zachowaniem żywieniowym per se (uzależnienie psychiczne) odgrywa główną rolę w wyjaśnianiu uzależniającego jedzenia, dlatego termin „uzależnienie od jedzenia” został zaproponowany w celu podkreślenia behawioralnego komponentu tych objawów (patrz do przeglądu). Pokazuje to potrzebę dalszych badań nad procesami psychologicznymi leżącymi u podstaw FA.

Skala Yale Food Addiction Scale (YFAS) została opracowana w 2009 w celu zastosowania kryteriów diagnostycznych dla uzależnienia substancji od czwartej rewizji Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM; ) do zachowania żywieniowego (). Od czasu opracowania tego pierwszego zwalidowanego narzędzia do pomiaru uzależniających zachowań w stosunku do żywności, liczba publikacji dotyczących FA stale rośnie (). W DSM-5 rozdział dotyczący uzależnień przeszedł reorganizację, obejmującą nie tylko zaburzenia związane z substancjami, ale także uzależnienia behawioralne. FA może zostać włączone do tej nowej kategorii w przyszłych wersjach DSM.

Metaanaliza obejmująca badania 23 z użyciem YFAS informuje o średniej częstości FA 19.9% w próbkach dla dorosłych, od zdrowej wagi normalnej, przez otyłość, do BED i BN, w których stwierdzono najwyższą częstość występowania do 100% (). W niedawnym badaniu z zastosowaniem YFAS u pacjentów z ED, 72.8% próbki spełniał kryteria FA w porównaniu z 2.4% zdrowych osób z grupy kontrolnej, ci pacjenci z ED, którzy zgłaszają FA wykazujący wyższą ostrość ED i bardziej ogólną psychopatologię (). Jeśli pacjenci z ED i bez FA różnią się pod względem podstawowych środków psychologicznych, takich jak cechy osobowości i impulsywności, pomocne może być ukierunkowane podejście do leczenia. Brakuje jednak literatury analizującej luki osobowości leżące u podstaw FA.

Pomysł, że cechy osobowości związane z procesami uzależniającymi mogą również przyczyniać się do ED, nie jest nową koncepcją i został potwierdzony przez dane empiryczne (; ). Pacjenci cierpiący na ED są bardziej skłonni do stosowania uzależniających substancji, jak tytoń, ale także nielegalne narkotyki (), co potwierdza koncepcję „uzależniającej osobowości”. Możliwe jest jednak, że to skojarzenie jest wyjaśniane przez pacjentów spełniających kryteria FA, a nie typowych dla wszystkich pacjentów z ED. Zakładając, że FA jest porównywalny z innymi (substancjami i / lub behawioralnymi) uzależnieniami, można oczekiwać, że po kontrolowaniu podtypów ED, pacjenci z dodatnim przesiewowym FA będą mieli więcej uzależniających cech osobowości niż ci, którzy nie spełniają kryteriów YFAS dla FA.

Ostatnia metaanaliza temperamentu w ED () wykazuje wysokie unikanie szkód we wszystkich typach ED w porównaniu z kontrolami, wysokie poszukiwanie nowości u pacjentów z BN, wysoką trwałość AN, BN i innych nieokreślonych zaburzeń odżywiania lub karmienia (OSFED) i brak różnic w zależności od nagrody między pacjentem a grupą kontrolną . Ponadto stwierdzono, że wszyscy pacjenci z ED mają niższe wyniki w zakresie samokontroli niż osoby zdrowe (). Dla porównania, profil osobowości występujący u osób z uzależnieniami uzależnionymi od substancji i niezwiązanymi z substancjami, a mianowicie zaburzeniami hazardu, wykazuje podobieństwa, ale także różnice: wysokie poszukiwanie nowości i niską samokształcenie odnotowano transdiagnostycznie dla różnych leków (; ) i uzależnienia nie związane z substancjami (), przeciwdziałanie szkodom może się różnić w zależności od konsumowanej substancji () i seksu (; ; ). Porównując uzależnienia behawioralne (zaburzenia hazardu, kompulsywne kupowanie) z BN, wysokie poszukiwanie nowości jest bardziej związane z pierwszą grupą, podczas gdy niska kierowalność do siebie jest powiązana zarówno z grupami, jak i zależność od nagrody nie jest wyraźnie związana z żadną z grup (; ). Unikanie szkód w ogóle jest wysokie w obu grupach klinicznych, ale może być cechą bardziej specyficzną dla płci, z niższymi wartościami u mężczyzn niż u kobiet (; ).

Ponieważ impulsywność jest ważną cechą wspólną dla uzależnień behawioralnych i substancji (; ; ; ; ; ; ), podwyższone poziomy mogą być również związane z FA. Jednak wysoką impulsywność stwierdzono również u pacjentów z ED (; , ), dlatego konieczne jest wyjaśnienie, czy korelacja ta jest ogólnie związana z zaburzeniami erekcji, czy też odnosi się do jedzenia uzależniającego. W badaniach z zastosowaniem różnych miar samoopisowych (UPPS, Barratt Impulsivity Scale) w populacjach studentów wysoka impulsywność była związana z wyższymi wynikami w YFAS (); dokładniej, negatywna pilność, brak wytrwałości (; ) i uważna impulsywność (; ), podczas gdy impulsywność silnika i nieplanowania były powiązane z FA tylko w jednym () z tych badań. Jeśli chodzi o zadania związane z hamowaniem odpowiedzi behawioralnej, FA nie był konsekwentnie powiązany z wykonywaniem zadań (, ). Wyniki te pokazują, że termin „impulsywność” określany jest na różne sposoby i przy różnych znaczeniach, co może wyjaśniać rozbieżne wyniki samoopisowych miar impulsywności w porównaniu z zadaniami impulsywności behawioralnej (; ) i pokazuje, że potrzebna jest jasna definicja tego konstruktu. Poniżej, impulsywność zostanie zdefiniowana zgodnie z pięcioczynnikowym modelem () uwzględnienie aspektów braku premedytacji, braku wytrwałości, poszukiwania odczuć, nagłego pośpiechu i negatywnej pilności.

Cele niniejszego badania to (1) zbadanie, czy pacjenci z ED różnią się pod względem specyficznych cech osobowości w zależności od pozytywnego badania przesiewowego FA według YFAS; oraz (2), aby znaleźć model do przewidywania FA u pacjentów z ED za pomocą pomiarów osobowości i impulsywności. Mówiąc dokładniej, wychodząc z literatury na temat uzależniających cech osobowości, postawiono hipotezę, że pacjenci z ED z FA mieliby więcej poszukiwań nowości, podobną samokontrolę, zależność od nagrody i unikanie szkód (1a), oraz wyższą negatywną pilność i niższą wytrwałość niż ED pacjenci bez FA (1b). Drugi cel był bardziej eksploracyjny; dlatego nie postawiliśmy konkretnych hipotez, które zmienne najlepiej przewidują FA.

Materiały i Metody

Uczestnicy

Uczestnicy (n = 278, mężczyźni 20) zostali zatrudnieni z kolejnych skierowań do oddziału ED Departamentu Psychiatrii Szpitala Uniwersyteckiego Bellvitge w okresie od września 2013 do marca 2015. AN (n = 68), BN (n = 110), BED (n = 39) i OSFED (n = 61) pacjentów pierwotnie zdiagnozowano zgodnie z DSM-IV-TR () kryteria za pomocą ustrukturyzowanego wywiadu klinicznego dla DSM Disorders-I (), prowadzone przez doświadczonych psychologów i psychiatrów. Diagnozy DSM-IV zostały ponownie przeanalizowane post hoc przy użyciu najnowszych kryteriów DSM-5, aby zapewnić, że diagnozy odzwierciedlają aktualne kryteria diagnostyczne (). Widzieć Stół Table11 dla zmiennych socjodemograficznych dalsze informacje na temat charakterystyki próbki znajdują się w tabelach uzupełniających S1 i S2.

Tabela 1 

Demograficzne i wybrane dane kliniczne dla próbki.

Oszacowanie

Yale Food Addiction Scale-Spanish Version -YFAS-S (; )

YFAS mierzy FA przy użyciu elementów 25, które są przypisane do siedmiu skal, odnosząc się do siedmiu kryteriów uzależnienia od substancji zdefiniowanych przez DSM-IV: (1) tolerancja, (2) wycofanie, (3) substancja pobrana w większej ilości / okresie czas niż zamierzony, (4) uporczywe pragnienie / nieudane wysiłki w celu ograniczenia, (5) duża ilość czasu poświęconego na uzyskanie substancji, (6) ważne działania zrealizowane w celu uzyskania substancji, (7) stosowanie kontynuowano pomimo problemów psychologicznych / fizycznych (). YFAS został przetłumaczony na język hiszpański i zatwierdzony w hiszpańskiej populacji dorosłych i ED, z dobrą trafnością i wynikami wiarygodności ().

W następujących analizach zastosowaliśmy albo „kryteria FA ogółem”, które wskazują liczbę spełnionych podskal, albo wynik dodatni w porównaniu z negatywnym. Jeśli co najmniej trzy z siedmiu kryteriów są spełnione przez okres ostatnich 12 miesięcy i osoba czuje się znacząco upośledzona i / lub cierpi z powodu opisanego zachowania, jest to określane jako „pozytywny wynik badania przesiewowego YFAS”. Spójność wewnętrzna dla YFAS w naszej próbie był doskonały, α Cronbacha = 0.92.

Impulsywna skala zachowań UPPS-P-UPPS (; )

UPPS-P mierzy pięć aspektów impulsywnego zachowania za pomocą samoopisu na temat przedmiotów 59: pozytywna i negatywna pilność (tendencja do pochopnego działania w odpowiedzi na pozytywny nastrój lub stres), brak wytrwałości (niezdolność do skupienia się na zadaniu), brak premedytacji (tendencja do działania bez myślenia o konsekwencjach aktu) i poszukiwanie doznań (tendencja do poszukiwania nowatorskich i ekscytujących doświadczeń). Hiszpańskie tłumaczenie pokazuje dobrą niezawodność (α Cronbacha między 0.79 i 0.93) i zewnętrzną trafność (). Wiarygodność mierzona za pomocą α Cronbacha dla UPPS-P w próbce badanej wahała się od bardzo dobrej (negatywna pilność α = 0.83) do doskonałej (pilność dodatnia α = 0.91).

Temperament i inwentaryzacja postaci-poprawiona-TCI-R ()

TCI-R to kwestionariusz samoopisowy 240 do pomiaru osobowości w czterech temperamentach i trzech wymiarach. Wymiary temperamentu to unikanie szkód (zahamowane, pasywne a energetyczne, wychodzące); poszukiwanie nowości (podejście do sygnałów nagród, impulsywność a niezainwestowanie, refleksja); nagradzać zależność (towarzyska, społecznie zależna a twarda, społecznie niewrażliwa) i wytrwałość (wytrwała, ambitna vs. nieaktywna, niekonsekwentna). Charakter obejmuje kierowanie się sobą (odpowiedzialne, ukierunkowane na cel, niepewne, nieudolne); kooperatywność (pomocna, empatyczna a wroga, agresywna) i autotranscendencja (wyobraźnia, niekonwencjonalność kontra kontrola, materialistyczna). Oryginalny kwestionariusz i hiszpańska wersja poprawionego kwestionariusza zostały zweryfikowane i wykazały dobre właściwości psychometryczne (; ). Spójność wewnętrzna dla TCI-R w próbie badawczej wahała się od bardzo dobrej (nowość poszukująca α = 0.80) do doskonałej (unikanie szkód α = 0.91).

Inventory Zaburzenia Odżywiania-2-EDI-2 ()

EDI-2 to kwestionariusz do samodzielnego raportowania przedmiotów 91, który ocenia charakterystykę AN i BN na temat wymiarów pod względem chudości, bulimii, niezadowolenia ciała, nieskuteczności, perfekcjonizmu, nieufności międzyludzkiej, świadomości interoceptywnej, lęków dojrzałości, ascezy, regulacji impulsów i niepewność społeczna. Ta skala została potwierdzona w populacji hiszpańskiej (), uzyskując średnią wewnętrzną spójność α = 0.63.

Symptom Lista kontrolna 90-Revised-SCL-90-R ()

SCL-90-R jest kwestionariuszem samoopisowym mierzącym cierpienie psychologiczne i psychopatologię za pomocą przedmiotów 90. Elementy te obciążają dziewięć wymiarów symptomów: somatyzację, obsesyjno-kompulsywną, wrażliwość interpersonalną, depresję, niepokój, wrogość, lęk fobiczny, paranoję i psychotyczność. Globalny wynik (Global Severity Index, GSI) jest powszechnie stosowanym wskaźnikiem stresu psychopatologicznego. SCL został zweryfikowany w hiszpańskiej próbce uzyskując średnią wewnętrzną spójność α = 0.75 ().

Uzależnienia od zachowań i substancji

Hazard, kleptomania, kradzież i kupowanie oraz nadużywanie alkoholu, używanie tytoniu (palenie co najmniej raz dziennie) i narkotyki (dożywotnie używanie jakiegokolwiek narkotyku innego niż alkohol i tytoń) zostały ocenione w wywiadzie klinicznym przeprowadzonym przez psychologowie i psychiatrzy doświadczeni w dziedzinie zachowań uzależniających.

Procedura

Badanie to zostało zatwierdzone przez lokalną komisję etyczną i zostało przeprowadzone zgodnie z Deklaracją Helsińską. Po tym, jak uczestnicy podpisali świadomą zgodę, zostali poddani ocenie i zdiagnozowaniu w Dziale ED szpitala uniwersyteckiego w Bellvitge przez doświadczonych psychologów i psychiatrów, którzy przeprowadzili dwa częściowo ustrukturyzowane wywiady twarzą w twarz. Pierwszy wywiad dostarczył informacji o aktualnych objawach ED, poprzednikach i innych interesujących danych psychopatologicznych. Drugi wywiad obejmował ocenę psychometryczną i wagę (ocena wskaźnika masy ciała i składu ciała) oraz monitorowanie jedzenia (poprzez codzienne raporty wypełniane w domu na temat spożycia pokarmu, czystek i napadów).

Analizy danych statystycznych

Analizy statystyczne przeprowadzono za pomocą SPSS20 dla okien. Ponieważ wiek znacznie różnił się między grupami, a wiadomo, że podtyp ED wpływa na prawdopodobieństwo FA (), te dwie zmienne zostały wprowadzone jako współzmienne. ANOVA, skorygowana o wiek uczestników i podtyp ED, została użyta do porównania średnich z siedmiu TCI-R i pięciu podskal UPPS-P pomiędzy uczestnikami sklasyfikowanymi w dwóch grupach FA (dodatnia i ujemna ocena przesiewowa).

Jeśli chodzi o brakujące dane, przeprowadzono analizy statystyczne dla osób z pełną informacją o każdym instrumencie (procedura parowania). Liczba brakujących danych była bardzo niska w tym badaniu: brakowało tylko danych z jednego kwestionariusza SCL-90R (dla jednego pacjenta w grupie ujemnej YFAS), jednego TCI-R (również dla jednego pacjenta w grupie ujemnej YFAS) i osiem UPPS (dwóch pacjentów z ujemnym wynikiem YFAS i sześciu pacjentów z grupą dodatnią YFAS).

Krokową binarną regresję logistyczną zastosowano w celu uzyskania modelu predykcyjnego dla obecności „pozytywnego wyniku badania przesiewowego YFAS” (więcej niż trzy spełnione kryteria i znaczenie kliniczne), biorąc pod uwagę trzy bloki: pierwszy blok obejmował i ustalał płeć uczestników, wiek i podtyp diagnostyczny, drugi blok automatycznie wybrał skale TCI-R ze znaczną prognozą zmiennej zależnej, a trzeci blok wybrał skale UPPS-P ze znacznym wkładem. Zdolność predykcyjna każdego bloku była mierzona przez wzrost pseudo-Nagelkerke'aR2 współczynnik i dobroć modelu końcowego za pomocą testu Hosmera i Lemeshowa (). Ze względu na wielokrotne porównania statystyczne uwzględniono poprawkę Bonferroni-Finnera, aby uniknąć wzrostu błędów typu I. Pomiar wielkości efektu dla porównań średnich i proporcji przeprowadzono za pomocą przedziału ufności 95% parametrów i współczynnika Cohenad współczynnik (średnia wielkość efektu była brana pod uwagę dla |d| > 0.50 i duży efekt dla |d| > 0.80).

wyniki

Temperament, charakter i cechy impulsywności u pacjentów z ED z uzależnieniem od żywności i bez niego

Stół Table22 pokazuje wyniki ANOVA porównujące cechy temperamentu i charakteru (TCI-R) i impulsywności (UPPS-P) średnie wyniki między pacjentami z dodatnim i ujemnym wynikiem badania przesiewowego YFAS, skorygowane o wiek i podtyp ED. Analizę przeprowadzono w dwóch etapach. W pierwszym kroku do ANOVA włączono parametr interakcji „pozytywny wynik badania przesiewowego YFAS” według podtypu ED, aby ocenić, czy różnice między osobami z dodatnim i ujemnym wynikiem badania przesiewowego YFAS były związane z różnymi podtypami ED. Ponieważ ten termin interakcji nie był istotny statystycznie, został wykluczony z modelu, a główne efekty „dodatniego wyniku badania przesiewowego YFAS” zostały oszacowane i zinterpretowane. Wyniki pokazują, że pacjenci z ED z dodatnim skriningiem FA w porównaniu z pacjentami bez FA mają niższą samokontrolę (p <0.01), podczas gdy poszukiwanie nowości (p = 0.915), unikanie szkód (p = 0.08) i zależność od nagrody (p = 0.56) nie różnią się znacząco między grupami. Aby uzyskać graficzną reprezentację i porównania norm, patrz Rysunek uzupełniający S1.

Tabela 2 

Różnice w średnich wynikach cech osobowości i impulsywności u pacjentów z lub bez uzależnienia od pokarmu: ANOVA skorygowana o wiek i podtyp ED.

Istniały znaczące różnice w podskalach UPPS-P brak wytrwałości (p <0.05) i negatywna pilność (p <0.001), z wyższymi wartościami u pacjentów z FA w porównaniu z pacjentami bez „dodatniego wyniku przesiewowego YFAS” (patrz Stół Table22). Brak premedytacji, szukanie doznań i pozytywna pilność nie różniły się w funkcji FA.

Przewidywalna pojemność osobowości w wyjaśnieniu uzależnienia od żywności

Stół Table33 zawiera ostateczny model predykcyjny obecności pozytywnego wyniku badania przesiewowego YFAS. Pierwszy blok, w tym zmienne płci, wiek i podtyp diagnostyczny, uzyskał początkową zdolność predykcyjną równą R2 = 0.22. W drugim bloku wyniki TCI-R zależności od nagrody i skali samokierowania zostały wybrane i naprawione, wraz ze wzrostem zdolności predykcyjnej równej R2 = 0.08, podczas gdy inne cechy TCI-R nie wyjaśniają dalszej wariancji. W trzecim bloku uwzględniono brak premedytacji UPPS-P i negatywne wyniki w trybie pilnym, a nowym wzrostem zdolności predykcyjnej było R2 = 0.08, podczas gdy inne podskale UPPS-P nie dodały dodatkowej mocy wyjaśniającej. Ostateczny model predykcyjny zawarty w trzecim bloku regresji logistycznej wskazuje, że po dostosowaniu do płci, wieku i podtypu ED szanse na „pozytywny wynik badania przesiewowego YFAS” są zwiększone przez wysokie wyniki w skalach zależności od nagrody i pilności i niskie wyniki w braku skali premedytacji, podczas gdy negatywna pilność może być postrzegana jako najsilniejszy predyktor FA. Model ten osiągnął dobroć dopasowania (test Hosmera – Lemeshowa: p =

Tabela 3 

Model predykcyjny dla zmiennej zależnej: dodatnie badanie przesiewowe uzależnienia od żywności.

Dyskusja

Naszym pierwszym celem było określenie, czy pacjenci z zaburzeniami erekcji z FA różnią się cechami osobowości w porównaniu z pacjentami z ED bez FA, po kontrolowaniu podtypów ED i wieku. Częstość występowania FA jest wysoka w ED (; ; ), w naszej próbce 74.8% uczestników spełniało kryteria FA. Osoby ze współistniejącym FA rzeczywiście wykazywały odmienny profil osobowości, chociaż różniły się one od spodziewanych w literaturze dotyczącej „uzależniających cech osobowości”. FA nie było związane z wyższymi wartościami w poszukiwaniu nowości, ale wyłącznie z niższym ukierunkowaniem na siebie (1a). W odniesieniu do impulsywności, hipoteza, że ​​pacjenci z ED z FA będą mieli większy brak wytrwałości i mniejszy negatywny parcia na mocz, był poparty przez nasze dane (1b).

Stwierdzono, że niższa samokontrola jest cechą charakterystyczną zarówno u osób z uzależnieniami uzależnionymi od substancji, jak i niezwiązanych z substancjami, i wydaje się identyfikować osoby bardziej podatne na rozwój uzależniających wzorców zachowań (; ). U pacjentów z zaburzeniami erekcji cechą charakterystyczną jest również niska samoocena (; ; ), ale ci z FA wydają się być jeszcze bardziej widoczni w tym względzie. Dalsze wsparcie dla naszych wyników zapewnia inne badanie (), który badał różnice osobowości między kobietami z nadwagą / otyłością z FA i bez FA i stwierdził, że kobiety z FA były bardziej podobne do kobiet z zaburzeniami używania substancji niż kobiety bez FA, zwłaszcza w odniesieniu do impulsywności i samokontroli.

Badania wykazały, że unikanie szkód jest powszechne u wszystkich podtypów ED i znacznie wyższe u pacjentów w porównaniu z grupą kontrolną (; ; ). W naszym badaniu obie grupy ED miały wartości wykraczające poza normy ogólnej populacji (patrz rysunek uzupełniający S1), ale nie stwierdzono istotnego związku między tym czynnikiem temperamentu a wyższym wskaźnikiem FA. Zgodnie z tymi danymi możemy zatem wnioskować, że pacjenci z wysokim FA mają więcej problemów z orientacją na cel i odpowiedzialność (mierzoną przez samokontrolę) w porównaniu z pacjentami z ED bez FA, ale obie grupy są porównywalne w hamowaniu behawioralnym i społecznym i strach przed niepewnością (mierzony przez unikanie szkód). Niskie ukierunkowanie na siebie u pacjentów z wysokim FA sugeruje, że ta grupa ma słabą zaradność; może to powodować problemy w celu realistycznego dostosowania zachowania do wymogów środowiskowych i jednoczesnego zachowania indywidualnych celów. Pacjenci o niskim ukierunkowaniu na siebie mogą być również obwiniani i niewiarygodni, co może prowadzić do problemów interpersonalnych w tej grupie pacjentów.

Wyniki tego badania wskazują ponadto, że pacjenci zgłaszający uzależniające wzorce odżywiania mają więcej trudności w realizacji zadań do końca i skupieniu się na celach długoterminowych, zwłaszcza gdy są w negatywnym nastroju. Odzwierciedla to ich wysoki brak wytrwałości i wysokie wartości negatywnego parcia na mocz i jest zgodny z wynikami odnotowanymi dla populacji nieklinicznych (; ). Warto zauważyć, że pacjenci FA wykazują wysoką impulsywność związaną z regulacją ujemny emocje (mierzone za pomocą negatywnej pilności), ale nie wykazują podwyższonych wartości impulsywności pozytywny emocje (mierzone jako pilna potrzeba). Negatywne emocje mogą sygnalizować rozbieżność między potrzebami osobistymi a obecnymi warunkami, co dla osób o wysokim negatywnym nasileniu jest trudne do zniesienia (). Sugeruje to, że pacjenci z FA odczuwają silną presję do natychmiastowego działania, gdy mają negatywne emocje, zamiast trwać do chwili bardziej odpowiedniej do zmiany. Ponieważ sama potrzeba zbyt często nie może być spełniona natychmiast, spożycie satysfakcjonującego pokarmu może być postrzegane jako próba ucieczki od tych nieznośnych emocji za pomocą innych środków, które - w zależności od subiektywnych oczekiwań - mogą być również lekiem lub innym zachowaniem (; ). Poprzednie badania pokazują, że FA jest również związane z trudnościami w regulacji emocji (; ), który potwierdza wyniki dotyczące działań impulsywnych związanych z negatywnymi stanami nastroju.

Nieoczekiwanie pacjenci z ED z FA nie wykazywali podwyższonego poziomu poszukiwania nowości w porównaniu z pacjentami z ED bez FA. Ogólnie wydaje się zatem, że podejście do bodźców apetycznych (poszukiwanie nagrody), które wynika z poszukiwania nowości / doznań, nie różni się między pacjentami z ED z lub bez uzależniających zachowań żywieniowych. Wskazuje to, że FA oceniany przez YFAS jest bardziej związany z negatywnym niż pozytywnym wzmocnieniem, co jest zgodne z wynikami wcześniejszego badania z udziałem uczestników o normalnej wadze (). Zaproponowano, że poszukiwanie wrażeń może być związane raczej z nieklinicznym używaniem narkotyków niż z rzeczywistym uzależnieniem (), co wyjaśniałoby, dlaczego pacjenci z FA niekoniecznie wykazują podwyższone poziomy poszukiwania czucia / nowości.

W odniesieniu do drugiego celu badania, wyższe wartości w zależności od nagrody, negatywna pilność i brak premedytacji oraz niższe wartości w kierowaniu się sobą wyjaśniły razem 15% wariancji na temat pozytywnego badania przesiewowego FA ponad i poza płcią, wiekiem oraz podtyp diagnostyczny, podczas gdy negatywna pilność była najważniejszym predyktorem i zmniejszyła moc predykcyjną innych zmiennych do bardzo małych efektów. Do tej pory czynniki ryzyka cierpienia FA zostały ustalone w różnych próbkach, np. Studentów (; ), otyłe kobiety z problemami przejadania się () lub u pacjentów z ED (; ; ), ale nie zbadano żadnego badania, które byłoby największą populacją ryzyka dla prezentacji FA. Nasz model prognostyczny sugeruje, że osoby o wysokiej skłonności do pochopnego działania na negatywne emocje są bardzo podatne na FA i odniosłyby korzyści ze specyficznego podejścia do leczenia objawów FA.

Ważne jest, aby pamiętać o przekrojowym charakterze naszego badania; nie możemy definitywnie stwierdzić, czy cechy osobowości związane z FA poprzedzają lub odnoszą się do objawów FA, czy też obie mają jedną wspólną przyczynę. Konieczne są dalsze prace w celu potwierdzenia zależności między różnymi predyktorami FA u pacjentów z ED. Innym ograniczeniem tego badania jest mała liczebność próby, zwłaszcza dla pacjentów płci męskiej, dlatego wyniki dotyczące wpływu płci w FA powinny być badane w przyszłych badaniach z większą mocą próbki. Co więcej, nasze badanie obejmowało tylko jedną miarę samooceny FA, ​​która mogłaby zostać uzupełniona przez pomiary głodu, codziennych ocen i behawioralnych testów spożycia żywności w przyszłych badaniach.

Jeśli chodzi o YFAS, kluczową kwestią jest wysoka częstość występowania FA u pacjentów z AN, co wydaje się sprzeczne z intuicją. Niemniej jednak, patrząc na „spełnione kryteria całkowite” (patrz Stół Table11) wydaje się, że pacjenci z AN mają mniejszą liczbę spełnionych kryteriów w porównaniu z BN i BED; może to wskazywać na część problemu z kryteriami odcięcia YFAS. Oprócz tego nasze wyniki pokazują, że najczęściej spotykanymi kryteriami u pacjentów z AN są „ważne czynności porzucone” (60.3%) i „niezdolność do zmniejszenia / zatrzymania” (89.7%) (patrz Tabela dodatkowa S3). Niektóre elementy YFAS, takie jak te, które obciążają „ważne porzucone czynności” i „upośledzenie lub cierpienie”, mogą mieć zastosowanie do AN w podobny sposób, jak u pacjentów na spektrum bulimicznym, dlatego ta grupa pacjentów również osiąga wysokie wyniki na tych kryteria. Z drugiej strony podskala „niezdolność do obniżenia lub zatrzymania” wydaje się być systematycznie źle rozumiana przez pacjentów z AN, prawdopodobnie z powodu ich subiektywnego odczucia zbyt dużego jedzenia. Może to zostać uwzględnione w przyszłych wersjach skali i powinno być brane pod uwagę przy stosowaniu YFAS w tej grupie pacjentów.

Dawniej sugerowano, że FA może być jedynie wskaźnikiem ciężkości ED (; ). Dane sugerują, że pacjenci cierpiący na ED z wyjątkiem cięższej symptomatologii mogą się różnić od tych bez FA w wartości nagrody, jakiej oczekują od przyjmowania pokarmu. Zamiast cieszyć się hedonistyczną wartością żywności w dobrym nastroju, pacjenci z ED uzyskując wysokie wyniki w FA, używają głównie żywności do regulowania negatywnych emocji. Można postawić hipotezę, że zależność między negatywnymi stanami emocjonalnymi a przyjmowaniem pokarmu zależy od impulsywnych cech osobowości i problemów, które koncentrują się na podstawowych wartościach lub osobistych celach.

Aby poprawić opisywaną dysregulację emocjonalną i zahamowanie reakcji, pomocne może być szkolenie strategii regulacji emocji, takich jak akceptacja stanów emocjonalnych (). Znaczenie zintegrowania pracy nad umiejętnościami emocji i regulacji emocji z psychoterapią poznawczo-behawioralną osiągnęło w ostatnich latach coraz większe uznanie (; ) i opracowano nowe podejścia terapeutyczne dla pacjentów z ED. Jednym z przykładów jest trening kognitywnej remediacji i umiejętności emocjonalnych (CREST), manualizowana krótka psychoterapia dotycząca regulacji emocji i rozpoznawania (; ), gdzie pacjenci uczą się rozróżniać różne emocje i uczą się o funkcji komunikacyjnej negatywnych emocji. Pacjenci z uzależniającymi wzorami jedzenia mogą odnieść korzyści z tego rodzaju szkolenia; wyniki naszych badań sugerują, że praca nad zachowaniem zorientowanym na wartość jest ważna dla pacjentów z FA. Co więcej, ta grupa pacjentów może w dużym stopniu skorzystać na nauce znoszenia negatywnych emocji dzięki stosowaniu strategii innych niż przyjmowanie pokarmów i dzięki temu mogą oni stopniowo zmniejszać swoją zależność od jedzenia / jedzenia w celu regulowania negatywnych stanów nastroju .

Psychologiczne podstawy uzależniającego jedzenia w porównaniu do zwykłego ED, np. Znaczenie przypisywane kształtowi ciała, poznanie związane z jedzeniem, regulacja emocji, powinny być dalej badane w przyszłych badaniach. Które sytuacje i stany emocjonalne prowadzą do niekontrolowanego przyjmowania pokarmu w każdej grupie, a poznania idące w parze z tym zachowaniem można badać w badaniach eksperymentalnych lub badaniach chwilowej oceny ekologicznej.

Autorskie Wkłady

IW i IH przyczynili się do zaprojektowania pracy, pozyskania i interpretacji danych. RG był odpowiedzialny za analizę statystyczną i pisanie sekcji statystycznych manuskryptu. SJ-M, AG przyczynił się do administrowania i interpretowania testów psychologicznych tego badania. CD, FC, AC, JM, FF-A uczestniczyły w projektowaniu badania. Wszyscy autorzy (IW, IH, RG, SJ-M, AG, CD, FC, AC, JM, FF-A) przyczynili się do krytycznej rewizji dzieła, zatwierdzili ostateczną wersję artykułu do opublikowania i zgodzili się rozliczyć wszystkie aspekty pracy w celu zapewnienia, że ​​pytania dotyczące dokładności lub integralności jakiejkolwiek części pracy są odpowiednio badane i rozwiązywane.

Oświadczenie o konflikcie interesów

Autorzy oświadczają, że badania przeprowadzono przy braku jakichkolwiek powiązań handlowych lub finansowych, które mogłyby być interpretowane jako potencjalny konflikt interesów. Recenzent Özgür Albayrak i redaktor naczelny Astrid Müller zadeklarowali swoje wspólne przynależność, a redaktor prowadzący twierdzi, że mimo to proces spełniał standardy uczciwego i obiektywnego przeglądu.

Skróty

ANjadłowstręt psychiczny
ANOVAanaliza wariancji
BEDzaburzenie objadania się
BNbulimia
DSMDiagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders
EDzaburzenia jedzenia
FAuzależnienie od żywności
OSFEDinne określone zaburzenia żywienia lub jedzenia
TCIinwentarz temperamentu i charakteru
YFASYale Food Addiction Scale
 

Przypisy

 

Finansowanie. Wsparcie finansowe otrzymało Fondo de Investigación Sanitaria - FIS (PI14 / 290) i współfinansowane przez fundusze FEDER - sposób na budowanie Europy. IW był wspierany przez przedwstępne przyznanie AGAUR (2014FI_B 00372). CIBER Fisiopatología de la Obesidad y Nutrición (CIBERobn) i CIBER Salud Mental (CIBERsam) są inicjatywami INSTITUTO DE SALUD CARLOS III. Darczyńcy nie odgrywali żadnej roli w projekcie badania, zbieraniu i analizowaniu danych, podejmowaniu decyzji o publikacji ani przygotowaniu manuskryptu.

 

Materiał uzupełniający

Dodatkowe materiały do ​​tego artykułu można znaleźć w Internecie pod adresem: http://journal.frontiersin.org/article/10.3389/fpsyg.2016.00061

Referencje

  • Alvarez-Moya EM, Jiménez-Murcia S., Granero R., Vallejo J., Krug I., Bulik CM, et al. (2007). Porównanie czynników ryzyka osobowości w bulimii i patologicznej grze hazardowej. Compr. Psychiatria 48 452 – 457. 10.1016 / j.comppsych.2007.03.008 [PubMed] [Cross Ref]
  • Alvarez-Moya EM, Ochoa C., Jiménez-Murcia S., Aymamí MN, Gómez-Peña M., Fernández-Aranda F., et al. (2011). Wpływ funkcjonowania wykonawczego, podejmowania decyzji i samooceny impulsywności na wynik leczenia patologicznego hazardu. J. Psychiatry Neurosci. 36 165 – 175. 10.1503 / jpn.090095 [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [Cross Ref]
  • Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne (2000). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 4th Edn. Waszyngton: Amerykańskie Stowarzyszenie Psychiatryczne.
  • Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne (2013). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 5th Edn. Dostępne o: dsm.psychiatryonline.org
  • Atiye M., Miettunen J., Raevuori-Helkamaa A. (2015). Metaanaliza temperamentu w zaburzeniach odżywiania. Eur. Jeść. Nieład. Obrót silnika. 23 89 – 99. 10.1002 / erv.2342 [PubMed] [Cross Ref]
  • Avena NM, Bocarsly ME, Hoebel BG (2012). Modele zwierzęce objadania się cukrem i tłuszczem: związek z uzależnieniem od żywności i zwiększona masa ciała. Metody Mol. Biol. 829 351–365. 10.1007/978-1-61779-458-2_23 [PubMed] [Cross Ref]
  • Avena NM, Rada P., Hoebel BG (2008). Dowody na uzależnienie od cukru: skutki behawioralne i neurochemiczne przerywanego, nadmiernego spożycia cukru. Neurosci. Biobehav. Obrót silnika. 32 20-39. 10.1016 / j.neubiorev.2007.04.019 [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [Cross Ref]
  • Bégin C., St-Louis M.-E., Turmel S., Tousignant B., Marion L.-P., Ferland F., et al. (2012). Czy uzależnienie od żywności odróżnia konkretną podgrupę kobiet z nadwagą / otyłością od przejadania się? Zdrowie 4 1492 – 1499. 10.4236 / health.2012.412A214 [Cross Ref]
  • Cassin SE, Von Ranson KM (2005). Osobowość i zaburzenia odżywiania: przegląd 10 lat. Clin. Psychol. Obrót silnika. 25 895-916. 10.1016 / j.cpr.2005.04.012 [PubMed] [Cross Ref]
  • Claes L., Islam MA, Fagundo AB, Jimenez-Murcia S., Granero R., Agüera Z., i in. (2015). Związek między samobójczymi samouszkodzeniami a aspektami impulsywności UPPS-P w zaburzeniach odżywiania i zdrowych kontroli. PLoS ONE 10: e0126083 10.1371 / journal.pone.0126083 [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [Cross Ref]
  • Claes L., Jimenez-Murcia S., Agüera Z., Sánchez I., Santamaría J., Granero R., i in. (2012a). Zaburzenia odżywiania i hazard patologiczny u mężczyzn: czy można je odróżnić za pomocą historii wagi i temperamentu oraz cech charakteru? Jeść. Nieład. 20 395-404. 10.1080 / 10640266.2012.715517 [PubMed] [Cross Ref]
  • Claes L., Mitchell JE, Vandereycken W. (2012b). Poza kontrolą? Procesy hamowania w zaburzeniach odżywiania z perspektywy osobowości i poznania. Int. J. Jedz. Nieład. 45 407 – 414. 10.1002 / eat.20966 [PubMed] [Cross Ref]
  • Clinton D., Björck C., Sohlberg S., Norring C. (2004). Zadowolenie pacjenta z leczenia zaburzeń odżywiania: przyczyna samozadowolenia lub troski? Eur. Jeść. Nieład. Obrót silnika. 12 240 – 246. 10.1002 / erv.582 [Cross Ref]
  • Cloninger R. (1994). Inwentarz Temperamentu i Charakteru (TCI): Przewodnik po jego rozwoju i użytkowaniu. St. Louis, MO: Centrum Psychobiologii Osobowości.
  • Cyders M., Coskunpinar A. (2011). Pomiar konstrukcji za pomocą samoopisowych i behawioralnych zadań laboratoryjnych: czy pokrywają się zakresy nomotetyczne i tworzą reprezentację impulsywności? Clin. Psychol. Obrót silnika. 31 965-982. 10.1016 / j.cpr.2011.06.001 [PubMed] [Cross Ref]
  • Cyders MA, Smith GT (2008). Dyspozycje oparte na emocjach do wysypki: pilność pozytywna i negatywna. Psychol. Byk. 134 807 – 828. 10.1037 / a0013341.Emotion-based [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [Cross Ref]
  • Cyders MA, Smith GT, Spillane NS, Fischer S., Annus AM, Peterson C. (2007). Integracja impulsywności i pozytywnego nastroju do przewidywania ryzykownych zachowań: opracowanie i walidacja środka o pilnym charakterze. Psychol. Oszacować. 19 107-118. 10.1037 / 1040-3590.19.1.107 [PubMed] [Cross Ref]
  • Davies H., Liao P.-C., Campbell IC, Tchanturia K. (2009). Wielowymiarowe raporty własne jako miara cech u osób z zaburzeniami odżywiania. Jeść. Nieład wagi. 14 e84 – e91. 10.1007 / BF03327804 [PubMed] [Cross Ref]
  • Davis C. (2013). Narracyjny przegląd obżarstwa i zachowań uzależniających: wspólne skojarzenia z sezonowością i czynnikami osobowości. Z przodu. psychiatria 4: 183 10.3389 / fpsyt.2013.00183 [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [Cross Ref]
  • Davis C. (2014). Perspektywy ewolucyjne i neuropsychologiczne dotyczące uzależniających zachowań i substancji uzależniających: znaczenie dla konstrukcji „uzależnienia od żywności”. Subst. Nadużycie Rehabilitacja. 5 129 – 137. 10.2147 / SAR.S56835 [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [Cross Ref]
  • Davis C., Claridge G. (1998). Zaburzenia odżywiania jako uzależnienie: perspektywa psychobiologiczna. Nałogowiec. Behav. 23 463–475. 10.1016/S0306-4603(98)00009-4 [PubMed] [Cross Ref]
  • Davis C., Curtis C., Levitan RD, Carter JC, Kaplan AS, Kennedy JL (2011). Dowody, że „uzależnienie od żywności” jest prawidłowym fenotypem otyłości. Apetyt 57 711 – 717. 10.1016 / j.appet.2011.08.017 [PubMed] [Cross Ref]
  • Davis C., Loxton NJ, Levitan RD, Kaplan AS, Carter JC, Kennedy JL (2013). „Uzależnienie od żywności” i jego związek z profilem genetycznym dopaminergicznego multilocus. Physiol. Behav. 118 63 – 69. 10.1016 / j.physbeh.2013.05.014 [PubMed] [Cross Ref]
  • Derogatis LR (1994). SCL-90-R Objaw Lista kontrolna-90-R. Podręcznik administracji, punktacji i procedur. Mineapolis, MN: National Computer System.
  • Derogatis LR (2002). SCL-90-R. Cuestionario de 90 síntomas-Manual. Madryt: TEA Ediciones.
  • Di Nicola M., Tedeschi D., De Risio L., Pettorruso M., Martinotti G., Ruggeri F., et al. (2015). Współwystępowanie zaburzeń związanych z używaniem alkoholu i uzależnień behawioralnych: znaczenie impulsywności i pożądania. Drug Alcohol Depend. 148 118 – 125. 10.1016 / j.drugalcdep.2014.12.028 [PubMed] [Cross Ref]
  • Fassino S., Abbate-Daga G., Amianto F., Leombruni P., Boggio S., Rovera GG (2002). Temperament i profil charakteru zaburzeń odżywiania: kontrolowane badanie z inwentarzem temperamentu i charakteru. Int. J. Jedz. Nieład. 32 412 – 425. 10.1002 / eat.10099 [PubMed] [Cross Ref]
  • Fassino S., Amianto F., Gramaglia C., Facchini F., Daga GA (2004). Temperament i charakter w zaburzeniach odżywiania: dziesięć lat studiów. Jeść. Nieład wagi. 9 81-90. 10.1007 / BF03325050 [PubMed] [Cross Ref]
  • Pierwszy M., Gibbon M., Spitzer R., Williams J. (1996). Przewodnik użytkownika dla strukturalnego wywiadu klinicznego dla zaburzeń osi I DSM-IV - wersja badawcza (SCID-I, wersja 2.0). Nowy Jork, Nowy Jork: Instytut Psychiatryczny stanu Nowy Jork.
  • Fischer S., Settles R., Collins B., Gunn R., Smith GT (2012). Rola negatywnej pilności i oczekiwania w problemowym piciu i nieuporządkowanym jedzeniu: testowanie modelu współwystępowania w próbkach patologicznych i zagrożonych. Psychol. Nałogowiec. Behav. 26 112 – 123. 10.1037 / a0023460.The [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [Cross Ref]
  • Garner DM (1998). Inventario de Trastornos de la Conducta Alimentaria (EDI-2) - ręczne. Madryt: TEA.
  • Garner DM, Olmstead MP, Polivy J. (1983). Opracowanie i walidacja wielowymiarowego wykazu zaburzeń odżywiania dla jadłowstrętu psychicznego i bulimii. Int. J. Jedz. Nieład. 2 15–34. 10.1002/1098-108X(198321)2:2<15::AID-EAT2260020203>3.0.CO;2-6 [Cross Ref]
  • Gearhardt A., Corbin W., Brownell K. (2009a). Uzależnienie od żywności: badanie kryteriów diagnostycznych uzależnienia. J. Addict. Med. 3 1–7. 10.1097/ADM.0b013e318193c993 [PubMed] [Cross Ref]
  • Gearhardt AN, Corbin WR, Brownell KD (2009b). Wstępna walidacja skali uzależnienia od żywności Yale. Apetyt 52 430 – 436. 10.1016 / j.appet.2008.12.003 [PubMed] [Cross Ref]
  • Gearhardt A., Davis C., Kuschner R., Brownell K. (2011a). Potencjał uzależnienia od pokarmów o nadmiernym zapachu. Curr. Nadużywanie narkotyków Rev. 4 140-145. 10.2174 / 1874473711104030140 [PubMed] [Cross Ref]
  • Gearhardt A., Yokum S., Orr P., Stice E., Corbin W., Brownell K. (2011b). Neuronowe korelaty uzależnienia od żywności. Łuk. Gen. Psychiatry 68 808 – 816. 10.1001 / archgenpsychiatry.2011.32 [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [Cross Ref]
  • Gearhardt A., White M., Masheb R., Grilo C. (2013). Badanie uzależnienia od żywności w zróżnicowanej rasowo próbie otyłych pacjentów z zaburzeniami objadania się w placówkach podstawowej opieki zdrowotnej. Compr. Psychiatria 54 500 – 505. 10.1016 / j.comppsych.2012.12.009 [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [Cross Ref]
  • Gearhardt AN, Boswell RG, White MA (2014). Związek „uzależnienia od żywności” z zaburzeniami odżywiania i wskaźnikiem masy ciała. Jeść. Behav. 15 427 – 433. 10.1016 / j.eatbeh.2014.05.001 [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [Cross Ref]
  • Gearhardt AN, White MA, Masheb RM, Morgan PT, Crosby RD, Grilo CM (2012). Badanie konstrukcji uzależnienia od żywności u otyłych pacjentów z zaburzeniami objadania się. Int. J. Jedz. Nieład. 45 657 – 663. 10.1002 / eat.20957.An [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [Cross Ref]
  • Złote MS, Avena NM (2013). Modele zwierzęce prowadzą do dalszego zrozumienia uzależnienia od żywności, jak również dostarczają dowodów, że leki stosowane z powodzeniem w uzależnieniach mogą być skuteczne w leczeniu przejadania się. Biol. Psychiatria 74 e11 10.1016 / j.biopsych.2013.04.022 [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [Cross Ref]
  • Granero R., Hilker I., Agüera Z., Jiménez-murcia S., Sauchelli S., Islam MA, et al. (2014). Uzależnienie od żywności w hiszpańskiej próbie zaburzeń odżywiania: różnicowanie podtypów diagnostycznych DSM-5 i dane walidacyjne. Eur. Jeść. Nieład. Obrót silnika. 22 389 – 396. 10.1002 / erv.2311 [PubMed] [Cross Ref]
  • Gutiérrez-Zotes JA, Bayón C., Montserrat C., Valero J., Labad A., Cloninger CR, et al. (2004). [Poprawiony spis temperamentu i postaci (TCI-R). Standaryzacja i dane normatywne w próbie ogólnej populacji]. Actas Esp. Psiquiatr 32 8-15. [PubMed]
  • Hebebrand J., Albayrak Ö., Adan R., Antel J., Dieguez C., De Jong J., et al. (2014). „Uzależnienie od jedzenia”, a nie „uzależnienie od jedzenia”, lepiej oddaje uzależniające zachowania żywieniowe. Neurosci. Biobehav. Obrót silnika. 47 295-306. 10.1016 / j.neubiorev.2014.08.016 [PubMed] [Cross Ref]
  • Hosmer DW, Lemeshow S., Sturdivant RX (2013). Zastosowana regresja logistyczna, 3rd Edn. New York, NY: Wiley.
  • Imperatori C., Innamorati M., Contardi A., Continisio M., Tamburello S., Lamis DA, et al. (2014). Związek między uzależnieniem od jedzenia, uporem objadania się i psychopatologią u pacjentów otyłych i z nadwagą uczestniczących w terapii niskoenergetycznej. Compr. Psychiatria 55 1358 – 1362. 10.1016 / j.comppsych.2014.04.023 [PubMed] [Cross Ref]
  • Jiménez-Murcia S., Granero R., Moragas L., Steiger H., Israel M., Aymamí N., et al. (2015). Różnice i podobieństwa między bulimią, kompulsywnym kupowaniem i hazardem. Eur. Jeść. Nieład. Obrót silnika. 23 111 – 118. 10.1002 / erv.2340 [PubMed] [Cross Ref]
  • Jiménez-Murcia S., Granero R., Stinchfield R., Fernández-Aranda F., Penelo E., Savvidou LG, et al. (2013). Typologie młodych hazardzistów patologicznych na podstawie cech socjodemograficznych i klinicznych. Compr. Psychiatria 54 1153 – 1160. 10.1016 / j.comppsych.2013.05.017 [PubMed] [Cross Ref]
  • Kahl KG, Winter L., Schweiger U. (2012). Trzecia fala terapii poznawczo-behawioralnych: co nowego i co jest skuteczne? Curr. Opin. Psychiatria 25 522–528. 10.1097/YCO.0b013e328358e531 [PubMed] [Cross Ref]
  • Kaiser AJ, Milich R., Lynam DR, Charnigo RJ (2012). Negatywna pilność, tolerancja na stres i nadużywanie substancji wśród studentów. Nałogowiec. Behav. 37 1075 – 1083. 10.1016 / j.addbeh.2012.04.017.Negative [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [Cross Ref]
  • Krug I., Treasure J., Anderluh M., Bellodi L., Cellini E., Dibernardo M., et al. (2008). Współwystępowanie tytoniu, alkoholu i zażywania narkotyków w zaburzeniach odżywiania się w czasie życia i na całe życie: europejskie wieloośrodkowe badanie. Drug Alcohol Depend. 97 169 – 179. 10.1016 / j.drugalcdep.2008.04.015 [PubMed] [Cross Ref]
  • Lawrence AJ, Luty J., Bogdan NA, Sahakian BJ, Clark L. (2009). Problemowi hazardziści dzielą się deficytami w impulsywnym podejmowaniu decyzji z osobami uzależnionymi od alkoholu. Nałóg 104 1006-1015. 10.1111 / j.1360-0443.2009.02533.x [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [Cross Ref]
  • Le Bon O., Basiaux P., Streel E., Tecco J., Hanak C., Hansenne M., i in. (2004). Profil osobowości i lek z wyboru; analiza wielowymiarowa z wykorzystaniem TCI Cloningera na uzależnionych od heroiny, alkoholikach i losowej grupie ludności. Drug Alcohol Depend. 73 175 – 182. 10.1016 / j.drugalcdep.2003.10.006 [PubMed] [Cross Ref]
  • Wielki Post MR, Swencionis C. (2012). Uzależniająca osobowość i niedostosowane zachowania żywieniowe u dorosłych poszukujących chirurgii bariatrycznej. Jeść. Behav. 13 67 – 70. 10.1016 / j.eatbeh.2011.10.006 [PubMed] [Cross Ref]
  • Lilenfeld LRR, Wonderlich S., Riso LP, Crosby R., Mitchell J. (2006). Zaburzenia odżywiania i osobowość: przegląd metodologiczny i empiryczny. Clin. Psychol. Obrót silnika. 26 299-320. 10.1016 / j.cpr.2005.10.003 [PubMed] [Cross Ref]
  • Meule A., Lutz A., Vögele C., Kübler A. (2012). Kobiety z podwyższonymi objawami uzależnienia od pokarmu wykazują przyspieszone reakcje, ale nie mają zaburzonej kontroli hamującej, w odpowiedzi na zdjęcia wysokokalorycznych sygnałów żywnościowych. Jeść. Behav. 13 423 – 428. 10.1016 / j.eatbeh.2012.08.001 [PubMed] [Cross Ref]
  • Meule A., Lutz APC, Vögele C., Kübler A. (2014a). Impulsywne reakcje na sygnały żywnościowe przewidują kolejne głód pokarmowy. Jeść. Behav. 15 99 – 105. 10.1016 / j.eatbeh.2013.10.023 [PubMed] [Cross Ref]
  • Meule A., Kübler A. (2012). Łaknienie żywności w uzależnieniu od żywności: wyraźna rola pozytywnego wzmocnienia. Jeść. Behav. 13 252 – 255. 10.1016 / j.eatbeh.2012.02.001 [PubMed] [Cross Ref]
  • Meule A., von Rezori V., Blechert J. (2014b). Uzależnienie od żywności i bulimia. Eur. Jeść. Nieład. Obrót silnika. 22 331 – 337. 10.1002 / erv.2306 [PubMed] [Cross Ref]
  • Pieniądze C., Davies H., Tchanturia K. (2011). Studium przypadku wprowadzające trening remediacji poznawczych i umiejętności emocjonalnych w leczeniu pacjentów z jadłowstrętem psychicznym. Clin. Case Stud. 10 110-121. 10.1177 / 1534650110396545 [Cross Ref]
  • Moyal N., Cohen N., Henik A., Anholt GE (2015). Regulacja emocji jako główny mechanizm zmiany w psychoterapii. Behav. Mózg Sci. 38 e18 10.1017 / S0140525X14000259 [PubMed] [Cross Ref]
  • Murakami H., Katsunuma R., Oba K., Terasawa Y., Motomura Y., Mishima K., i in. (2015). Sieci neuronowe dla uważności i tłumienia emocji. PLoS ONE 10: e0128005 10.1371 / journal.pone.0128005 [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [Cross Ref]
  • Murphy CM, Stojek MK, Mackillop J. (2014). Wzajemne zależności między impulsywnymi cechami osobowości, uzależnieniem od żywności i wskaźnikiem masy ciała. Apetyt 73 45 – 50. 10.1016 / j.appet.2013.10.008 [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [Cross Ref]
  • Ochoa C., Alvarez-Moya EM, Penelo E., Aymami MN, Gómez-Peña M., Fernández-Aranda F., i in. (2013). Deficyty decyzyjne w patologicznym hazardzie: rola funkcji wykonawczych, jawna wiedza i impulsywność w odniesieniu do decyzji podejmowanych w niejednoznaczności i ryzyku. Rano. J. Addict. 22 492-499. 10.1111 / j.1521-0391.2013.12061.x [PubMed] [Cross Ref]
  • Pedrero Pérez EJ, Rojo Mota G. (2008). Różnice między osobistymi odpowiednikami a sustancias y población general. Estudio con el TCI-R de casos clínicos con controles emparejados. uzależnienia 20 251-262. [PubMed]
  • Pivarunas B., Conner BT (2015). Impulsywność i rozregulowanie emocji jako predyktory uzależnienia od żywności. Jeść. Behav. 19 9 – 14. 10.1016 / j.eatbeh.2015.06.007 [PubMed] [Cross Ref]
  • Pursey KM, Stanwell P., Gearhardt AN, Collins CE, Burrows TL (2014). Rozpowszechnienie uzależnienia od żywności w ocenie według skali Yale Food Addiction Scale: przegląd systematyczny. Składniki odżywcze 6 4552 – 4590. 10.3390 / nu6104552 [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [Cross Ref]
  • Raymond K.-L., Lovell GP (2015). Objawy uzależnienia od żywności, impulsywność, nastrój i wskaźnik masy ciała u osób z cukrzycą typu 2. Apetyt 95 383 – 389. 10.1016 / j.appet.2015.07.030 [PubMed] [Cross Ref]
  • Schneider R., Ottoni GL, Carvalho HW, De Elisabetsky E., Lara DR (2015). Temperament i cechy charakteru związane z używaniem alkoholu, konopi, kokainy, benzodiazepin i halucynogenów: dowody z dużej brazylijskiej ankiety internetowej. Rev. Bras. Psiquiatr. 37 31–39. 10.1590/1516-4446-2014-1352 [PubMed] [Cross Ref]
  • Schulte EM, Avena NM, Gearhardt AN (2015). Które produkty spożywcze mogą uzależniać? Role przetwarzania, zawartość tłuszczu i ładunek glikemiczny. PLoS ONE 10: e0117959 10.1371 / journal.pone.0117959 [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [Cross Ref]
  • Smith DG, Robbins TW (2013). Neurobiologiczne podstawy otyłości i objadania się: uzasadnienie przyjęcia modelu uzależnienia od żywności. Biol. Psychiatria 73 804 – 810. 10.1016 / j.biopsych.2012.08.026 [PubMed] [Cross Ref]
  • Tchanturia K., Doris E., Mountford V., Fleming C. (2015). Cognitive Remediation i Emotion Skills Training (CREST) ​​dla jadłowstrętu psychicznego w indywidualnym formacie: wyniki zgłaszane przez siebie. BMC Psychiatry 15:53 10.1186/s12888-015-0434-9 [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [Cross Ref]
  • Teegarden SL, Bale TL (2007). Zmniejszenie preferencji żywieniowych powoduje zwiększenie emocjonalności i ryzyka nawrotu diety. Biol. Psychiatria 61 1021 – 1029. 10.1016 / j.biopsych.2006.09.032 [PubMed] [Cross Ref]
  • Torres A., Catena A., Megías A., Maldonado A., Cándido A., Verdejo-García A., et al. (2013). Emocjonalne i nieemocjonalne ścieżki do impulsywnego zachowania i uzależnienia. Z przodu. Szum. Neurosci. 7: 43 10.3389 / fnhum.2013.00043 [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [Cross Ref]
  • Verdejo-García A., Lozano Ó, Moya M., Alcázar M. Á, Pérez-García M. (2010). Właściwości psychometryczne hiszpańskiej wersji skali zachowań impulsowych UPPS-P: wiarygodność, trafność i powiązanie z cechą i impulsywnością poznawczą. J. Pers. Oszacować. 92 70-77. 10.1080 / 00223890903382369 [PubMed] [Cross Ref]
  • Volkow ND, Wang GJ, Fowler JS, Tomasi D., Baler R. (2012). Nagroda za żywność i narkotyki: nakładające się obwody ludzkiej otyłości i uzależnienia. Curr. Top. Behav. Neurosci. 11 1–24. 10.1007/7854_2011_169 [PubMed] [Cross Ref]
  • Whiteside SP, Lynam DR (2001). Model pięcioczynnikowy i impulsywność: wykorzystanie modelu strukturalnego osobowości do zrozumienia impulsywności. Pers. Individ. Dif. 30 669–689. 10.1016/S0191-8869(00)00064-7 [Cross Ref]