KOMENTARZE: To komentarz Marka Griffithsa do książki „ Czy kompulsywne zachowania seksualne należy uważać za uzależnienie ?” (2016) autorstwa Krausa, Voona i Potenzy. Kluczowe punkty Griffithsa obejmują:
- Większy nacisk należy położyć na rolę Internetu w CSB. (YBOP mocno wierzy, że uzależnienie od pornografii internetowej należy oddzielić od „uzależnienia od seksu.")
- Internet ułatwia zachowanie seksualne, jakiego dana osoba nigdy nie wyobraża sobie, angażując się w trybie offline. (Osoby uzależniające się od cyberseksu dzisiaj rzadko bywały uzależnione od seksu przed szybkim internetem).
- Dowody na uzależnienie od seksu / zaburzenie hiperseksualne są na równi z Internetowym Hazardem (IGD), jednak IGD było zawarte w DSM-5 (sekcja 3), podczas gdy pominięto uzależnienie seksualne. (YBOP uważa to za decyzję polityczną, a nie za naukę.)
- Uzależnienie od seksu zostało wyeliminowane z DSM, ponieważ społeczeństwo utożsamia go z celebrytami, którzy używają etykiety, aby uzasadnić swoje zachowanie. (Znowu nadszedł czas, aby oddzielić uzależnienie od uzależnienia od pornografii.)
- Griffiths uważa, podobnie jak YBOP, że „dowody kliniczne od tych, którzy pomagają i leczą takie osoby, powinny być bardziej wiarygodne przez społeczność psychiatryczną” [tj. Przez DSM i WHO].
Mark D. Griffiths
- Wydział Psychologii, Nottingham Trent University, Nottingham, Wielka Brytania
- E-mail: Mark D. Griffiths ([email chroniony])
Artykuł po raz pierwszy opublikowany w Internecie: 2 MAR 2016 DOI: 10.1111/add.13315
© 2016 Society for Study of Addiction
Słowa kluczowe : Uzależnienie behawioralne; kompulsywne zachowania seksualne; nadmierny seks; zachowania seksualne w Internecie; uzależnienie od seksu
Kwestia uzależnienia od seksu jako uzależnienia behawioralnego była przedmiotem wielu debat. Jednak wiarygodność teoretyczna teorii o współwystępujących uzależnieniach behawioralnych jest niewielka, a większy nacisk należy położyć na cechy internetu, ponieważ mogą one sprzyjać problematycznym zachowaniom seksualnym.
Przegląd Krausa i współpracowników [1] badający empiryczną bazę dowodową dla klasyfikacji kompulsywnych zachowań seksualnych (CSB) jako uzależnienia behawioralnego (tj. niesubstancyjnego) podnosi wiele ważnych kwestii i podkreśla wiele problemów w tym obszarze, w tym problemy z definiowaniem CSB i brak solidnych danych z wielu różnych perspektyw (epidemiologicznej, longitudinalnej, neuropsychologicznej, neurobiologicznej, genetycznej itp.). Przeprowadziłem badania empiryczne dotyczące wielu różnych uzależnień behawioralnych (hazard, gry wideo, korzystanie z Internetu, ćwiczenia, seks, praca itp.) i argumentowałem, że niektóre rodzaje problematycznych zachowań seksualnych można sklasyfikować jako uzależnienie od seksu, w zależności od zastosowanej definicji uzależnienia [2-5].
Istnieją jednak obszary w pracy Kraus et al ., które zostały wspomniane krótko bez żadnej krytycznej oceny. Na przykład w sekcji dotyczącej współwystępującej psychopatologii i CSB odniesiono się do badań twierdzących, że 4–20% osób z CSB wykazuje również zaburzone zachowania hazardowe. Kompleksowy przegląd [5] badający 11 różnych potencjalnie uzależniających zachowań również podkreślił badania twierdzące, że uzależnienie od seksu może współwystępować z uzależnieniem od ćwiczeń (8–12%), uzależnieniem od pracy (28–34%) i uzależnieniem od zakupów (5–31%). Podczas gdy możliwe jest, aby dana osoba była uzależniona (na przykład) od kokainy i seksu jednocześnie (ponieważ oba zachowania mogą być realizowane jednocześnie), istnieje niewielka trafność teoretyczna, że dana osoba może mieć dwa lub więcej współwystępujących uzależnień behawioralnych, ponieważ prawdziwe uzależnienia behawioralne pochłaniają dużą ilość czasu każdego dnia. Moim zdaniem jest niemal niemożliwe, żeby ktoś był naprawdę uzależniony (na przykład) od pracy i seksu (chyba że dana osoba pracowała jako aktor/aktorka w przemyśle filmów pornograficznych).
Praca Krausa i in. również zawiera szereg odniesień do „nadmiernego/problematycznego zachowania seksualnego” i wydaje się zakładać, że „nadmierne” zachowanie jest złe (tj. problematyczne). Podczas gdy CSB jest zazwyczaj nadmierne, nadmierny seks sam w sobie niekoniecznie jest problematyczny. Zaabsorbowanie jakimkolwiek zachowaniem w odniesieniu do uzależnienia musi oczywiście uwzględniać kontekst behawioralny, ponieważ jest on ważniejszy w definiowaniu zachowania uzależniającego niż ilość podejmowanej aktywności. Jak argumentowałem, fundamentalna różnica między zdrowym nadmiernym entuzjazmem a uzależnieniami polega na tym, że zdrowy nadmierny entuzjazm dodaje do życia, podczas gdy uzależnienia je odbierają [6] . Praca wydaje się również mieć ukryte założenie, że badania empiryczne z perspektywy neurobiologicznej/genetycznej należy traktować poważniej niż z perspektywy psychologicznej. Niezależnie od tego, czy problematyczne zachowanie seksualne jest opisywane jako CSB, uzależnienie od seksu i/lub zaburzenie hiperseksualne, na świecie istnieją tysiące psychologów, którzy leczą takie zaburzenia [7] . W związku z tym środowisko psychiatryczne powinno przywiązywać większą wagę do dowodów klinicznych pochodzących od osób, które pomagają i leczą takie osoby.
Można by rzec, że najważniejszym osiągnięciem w dziedzinie CSB i uzależnienia od seksu jest to, w jaki sposób internet zmienia i ułatwia CSB [2, 8, 9] . Nie wspomniano o tym aż do końcowego akapitu, jednak badania nad uzależnieniem od seksu online (choć obejmują niewielką bazę empiryczną) istnieją od końca lat 1990., w tym próby liczące prawie 10 000 osób [10-17] . W rzeczywistości ostatnio przeprowadzono przeglądy danych empirycznych dotyczących uzależnienia od seksu online i leczenia [4, 5] . Nakreśliły one wiele specyficznych cech internetu, które mogą ułatwiać i stymulować tendencje uzależniające w odniesieniu do zachowań seksualnych (dostępność, przystępność cenowa, anonimowość, wygoda, ucieczka, rozhamowanie itp.). internet może również ułatwiać zachowania, których dana osoba nigdy nie wyobrażałaby sobie podejmować w trybie offline (np. cybernetyczne prześladowanie) [2, 18].
Wreszcie, jest kwestia, dlaczego zaburzenie związane z grami internetowymi (IGD) zostało uwzględnione w DSM-5 (sekcja 3), a uzależnienie od seksu/zaburzenie hiperseksualne nie, mimo że empiryczna podstawa uzależnienia od seksu jest prawdopodobnie porównywalna z IGD. Jednym z powodów może być to, że termin „uzależnienie od seksu” jest często używany (i nadużywany) przez znane osobistości jako wymówka do usprawiedliwienia niewierności i jest niewiele więcej niż „funkcjonalną atrybucją” [19] . Na przykład, niektóre osoby znane przyznały się do uzależnienia od seksu po tym, jak ich żony dowiedziały się, że mieli wiele związków seksualnych w trakcie małżeństwa. Gdyby ich żony się nie dowiedziały, wątpię, czy takie osoby przyznałyby się do uzależnienia od seksu. Twierdziłbym, że wiele osób znanych jest w sytuacji, w której są bombardowane seksualnymi propozycjami od innych i ulegają; ale ile osób nie zrobiłoby tego samego, gdyby miało taką możliwość? Seks staje się problemem (i patologizowany) dopiero wtedy, gdy okaże się, że dana osoba była niewierna. Takie przykłady niewątpliwie przynoszą uzależnieniu od seksu „złą sławę” i stanowią dobry powód, dla którego ci, którzy nie chcą uwzględniać takiego zachowania w podręcznikach psychiatrii diagnostycznej, nie chcą go uwzględniać.
Deklaracja interesów
Autor nie otrzymał specjalnego wsparcia finansowego na tę pracę. Jednak autor otrzymał fundusze na szereg projektów badawczych w
obszar edukacji hazardowej dla młodzieży, odpowiedzialność społeczna w grach hazardowych i traktowaniu hazardu z organizacji Odpowiedzialność w Gambling Trust, organizację charytatywną, która finansuje swój program badawczy oparty na darowiznach od branży gier hazardowych. Autor podejmuje także doradztwo dla różnych firm zajmujących się grami hazardowymi w zakresie odpowiedzialności społecznej w grach hazardowych.
Referencje
, , Czy kompulsywne zachowania seksualne należy uważać za uzależnienie? Uzależnienie 2016 ; DOI: 10.1111/add.13297.
2 – Seks w internecie: obserwacje i implikacje dla uzależnienia od seksu . J Sex Res 2001 ; 38 : 333 – 42.
3 – Uzależnienie od seksu internetowego: przegląd badań empirycznych . Addict Res Theory 2012 ; 20 : 111 – 24.
4 – , Systematyczny przegląd uzależnienia od seksu online i leczenia klinicznego z wykorzystaniem oceny CONSORT . Curr Addict Rep 2015 ; 2 : 163 – 74.
5 – , , D. Rozpowszechnienie uzależnień: problem większości czy mniejszości? Eval Health Prof 2011 ; 34 : 3 – 56.
6 – Model „składników” uzależnienia w ramach biopsychospołecznych . J Subst Use 2005 ; 10 : 191 – 7.
7 – , Leczenie uzależnienia od seksu w brytyjskiej służbie zdrowia . Int J Ment Health Addict 2014 ; 12 : 561 – 71.
8 – Nadmierne korzystanie z Internetu: implikacje dla zachowań seksualnych . Cyberpsychol Behav 2000 ; 3 : 537 – 52.
9 – , Czy wirtualny seks należy traktować jak inne uzależnienia seksualne? Kompulsywność uzależnionych od seksu 2000 ; 7 : 113 – 25.
10 – , , Użytkownicy cyberseksu, osoby nadużywające go i osoby kompulsywne: nowe ustalenia i implikacje . Kompulsywność uzależnionych od seksu 2000 ; 6 : 79 – 104.
11 – , , , Aktywność seksualna online: badanie potencjalnie problematycznych zachowań . Kompulsywność osoby uzależnionej od seksu 2004 ; 11 : 129 – 43.
12 – , , Seks w Internecie: pogłębianie naszej wiedzy na temat mężczyzn z problemami seksualnymi w Internecie . Psychol Addict Behav 2004 ; 18 : 223 – 30.
13 – , , , Problemy seksualne online: ocena i zmienne predykcyjne . Kompulsywność uzależnionych od seksu 2001 ; 8 : 267 – 85.
14 – , , , Zaburzenie hiperseksualne i obsesja na punkcie pornografii internetowej . Am J Psychiatry 2001 ; 158 : 1590 – 4.
15 – Wpływ uzależnienia od cyberseksu na rodzinę: wyniki ankiety . Kompulsywność uzależnionych od seksu 2000 ; 7 : 31 – 58.
16 – Badanie jakościowe uczestników cyberseksu: różnice płciowe, problemy z powrotem do zdrowia i implikacje dla terapeutów . Sex Addict Compulsivity 2000 ; 7 : 249 – 78.
17 – Wpływ kompulsywnych zachowań cyberseksualnych na rodzinę . Sex Relation Ther 2001 ; 18 : 329 – 54.
18 – , , Cyberstalking: nowe wyzwanie dla prawa karnego . Criminal Lawyer 2002 ; 122 : 3 – 5.
19 – Mit uzależnienia . Czytanie : Harwood Academic Publishers; 1992.