Ocena problemów z pornografią spowodowanych modelem moralnej niestosowności (2019)

Komentarze YBOP: Mówiąc prostym językiem, badania te wykazały (ponownie), że religijność NIE jest związana z przekonaniem, że jest się uzależnionym od porno („postrzegane uzależnienie od pornografii”). To obala mem, który Josh Grubbs pracował przez lata, aby „sprzedać” światu, że wiara w siebie jako nałogowego wiąże się z religijnym wstydem. Badania Grubbsa CPUI-9 i jego mylące twierdzenia dotyczące rzeczywistych danych zaowocowały licznymi nieprawdziwymi rzeczami propagandowymi, takimi jak ten klejnot: Oglądanie porno jest OK. Wiara w uzależnienie porno nie jest.

Kluczowy punkt: wcześniejsze badania Grubbs nigdy nie pytały użytkowników porno, czy tak uwierzyli sobie uzależnić się od pornografii. We wszystkich wcześniejszych badaniach Josha Grubbsa wykorzystano jego wadliwy 9-elementowy kwestionariusz (CPUI-9), który zapewnia, że ​​badani religijni uzyskują znacznie wyższe wyniki, ponieważ 3 z 9 pytań ocenia poczucie winy i wstydu, a nie uzależnienie.

Z kolei w swoich najnowszych badaniach na ten temat Grubbs użył jednego pytania: „Uważam, że jestem uzależniony od pornografii internetowej„. Użycie jednego, prostego pytania, a nie oceniającego wstyd CPUI-9, spowodowało niewielką lub żadną korelację między religijnością a wiarą w uzależnienie od porno.

Zgodnie z oczekiwaniami okazuje się, że „postrzegane uzależnienie od pornografii” jest najsilniej powiązane częstotliwość korzystania z pornografii - co sugeruje, że wielu z tych, którzy „postrzegają” siebie jako uzależnionych, może mieć rację… zamiast oszukiwać samych siebie, pełne wstydu ofiary niepomocnych dogmatów.

W rzeczywistości, gdy stosuje się proste, proste pytanie, religijność jest ujemnie związane z „postrzeganym przez siebie uzależnieniem od pornografii”. Nie odgrywa żadnej roli w uzależnieniu od porno:

Obecne badanie i dwa poprzednie (studiuj 1, studiuj 2) zgadzają się z tym, co stwierdził YBOP we wczesnej krytyce wadliwego kwestionariusza wykorzystania pornografii Josha Grubbsa (CPUI-9): Czy Joshua Grubbs ściąga nam oczy „badaniem uzależnienia od porno”? (2016)


Abstrakcyjny

J Sex Med. 2019 grudnia 6 r. Pii: S1743-6095 (19) 31783-7. doi: 10.1016 / j.jsxm.2019.11.259

Lewczuk K1, Glica A2, Nowakowska I3, Gola M4, Grubbs JB5.

WPROWADZENIE:

Do tej pory zaproponowano wiele modeli problematycznego wykorzystania pornografii, ale próby ich potwierdzenia były rzadkie.

AIM:

W naszym badaniu staraliśmy się ocenić problemy związane z pornografią wynikające z modelu nonongruencji moralnej, proponując, aby samoocena uzależnienia od pornografii wynikała z (i) ogólnej rozregulowania, (ii) nawyków użytkowania oraz (iii) moralnej niezgodności między zinternalizowanymi normami i zachowaniami . Zbadaliśmy, czy model można wykorzystać do odpowiedniego wyjaśnienia postrzegania uzależnienia od pornografii (model 1) i szerszego zjawiska problematycznego korzystania z pornografii (model 2).

METODY:

Przeprowadzono internetowe, reprezentatywne dla całego kraju badanie na próbie 1036 polskich dorosłych uczestników, z których 880 zadeklarowało historię oglądania pornografii.

GŁÓWNY WYNIK POMIAR:

Rezultatem było postrzeganie uzależnienia od pornografii, problematyczne używanie pornografii, unikanie radzenia sobie, częstotliwość korzystania z pornografii, religijność, moralna dezaprobata pornografii i powiązane zmienne.

WYNIKI:

Nasze wyniki wskazały, że unikanie radzenia sobie (wskaźnik ogólnej rozregulowania), częstotliwość korzystania z pornografii (wskaźnik nawyków używania) oraz cierpienie związane z niezgodnością między własnymi zachowaniami seksualnymi a zinternalizowanymi normami, postawami i przekonaniami pozytywnie przyczyniły się do samooceny uzależnienia (model 1), a także problematyczne korzystanie z pornografii (model 2). Potwierdza to w dużym stopniu podstawowy kształt modelu PPMI. Były jednak zauważalne różnice między modelami. Cierpienie związane z niespójnością moralną było tylko słabo związane z uzależnieniem od samego siebie (β = 0.15, P <001), z silniejszym związkiem z problematycznym używaniem pornografii (β = 0.31, P <001). Kontrolując inne czynniki, religijność słabo przewidywała problematyczne używanie pornografii (β = 0.13, P <001), ale nie samooceny uzależnienia od pornografii (β = 0.03, P = 368). Częstotliwość korzystania z pornografii była najsilniejszym predyktorem zarówno samooceny uzależnienia (β = 0.52, P <001), jak i problematycznego korzystania z pornografii (β = 0.43, P <001).

IMPLIKACJE KLINICZNE:

Czynniki zaproponowane w modelu PPMI są wyraźnie istotnymi celami interwencji i należy je uwzględnić w procesie diagnozy i leczenia.

MOCNE STRONY I OGRANICZENIA:

Prezentowane badanie jest pierwszym, które ocenia model PPMI. Jego głównym ograniczeniem jest to, że ma przekrój poprzeczny.

WNIOSEK:

Model PPMI jest obiecującą strukturą do badania czynników związanych z postrzeganym przez siebie uzależnieniem i problematycznym używaniem pornografii. Pomimo różnic między modelami oraz w sile określonych predyktorów, (i) rozregulowanie, (ii) nawyki używania i (iii) niespójność moralna, wszystkie one w wyjątkowy sposób przyczyniają się do samooceny uzależnienia i problematycznego używania pornografii. Lewczuk, K., Glica, A., Nowakowska, I. i wsp. Ocena problemów z pornografią wynikających z modelu niezgodności moralnej. J Sex Med 2019; XX: XXX-XXX.

SŁOWA KLUCZOWE: Kompulsywne zaburzenie zachowania seksualnego; Korona; Moralna dezaprobata; Moralna niestosowność; Uzależnienie od pornografii; Problematyczne wykorzystanie pornografii; Religijność

PMID: 31818724

DOI: 10.1016 / j.jsxm.2019.11.259

Wprowadzenie

Badania dotyczące problematycznych zachowań seksualnych i problematycznego korzystania z pornografii postępują szybko.1 Różne grupy badawcze zaproponowały różnorodne modele, które rzekomo uwzględniają niektóre lub wszystkie aspekty takich zachowań.2, 3, 4, 5, 6, 7 Jednak próby empirycznej oceny modeli były ogólnie skromne i nieistotne. Niestety, krytyka tej dziedziny nie jest nowa. Ten stan rzeczy utrzymywał się przez wiele lat i został zauważony i podkreślony znacznie wcześniej w rozwoju tej dziedziny, na przykład przez Golda i Heffnera.8 Jednak po ponad 20 latach problem nadal istnieje i został skrytykowany przez badaczy, na przykład przez Gola i Potenza9,10 lub Prause.11

Jednym z prawdopodobnych wyjaśnień tego braku empirycznego rygoru w ocenie modeli takich zachowań jest to, że obecne modele są najczęściej wyprowadzane post hoc z obu narracyjnych recenzji (w większości niesystematycznych) wielu badań (patrz badanie Waltona i in5 oraz Brand i in12) lub poprzez systematyczne przeglądy i metaanalizy wąskich pasm literatury (patrz badanie Grubbs et al3). Próby kompleksowej empirycznej walidacji modeli po ich zaproponowaniu są rzadkie, co skutkuje mnożeniem proponowanych modeli, ale brakiem modeli potwierdzonych empirycznie. To z kolei pozostawia pole w stanie ciągłej dyskusji na temat ważności lub wyższości jednego modelu nad drugim, bez wystarczających dowodów na poparcie merytorycznie jednego konkretnego poglądu. Naszym zdaniem jest to kluczowa przeszkoda w rozwoju badań nad problematycznymi zachowaniami seksualnymi. Co więcej, ta wada jest teraz szczególnie dotkliwa, ponieważ kompulsywne zaburzenie zachowania seksualnego (CSBD) zostało uwzględnione w 11th edycja Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób,13,14 pomimo głośnych zastrzeżeń co do statusu jej naukowych podstaw.15

Jednym z ostatnio proponowanych modeli jest problem pornografii z powodu moralnej niekonongruencji (model PPMI)3), który otrzymał bardzo znaczącą uwagę badaczy po jego publikacji.3,16, 17, 18, 19, 20, 21, 22 Model PPMI przedstawia problemy związane z pornografią jako wynikające z 3 grup czynników: (i) indywidualne różnice w regulacji afektu i kontroli impulsów (np. Wysoka impulsywność, nieadaptacyjne strategie radzenia sobie, rozregulowanie emocjonalne), (ii) nawyki używania (tj. duża częstotliwość i / lub czas poświęcony na wykorzystywanie pornografii) oraz (iii) moralna niezgodność dotycząca korzystania z pornografii (tj. konflikt między przekonaniami moralnymi na temat korzystania z pornografii a faktycznymi zachowaniami). Jak sugeruje nazwa modelu, w modelu PPMI szczególną uwagę zwraca się na czynniki związane z niekongruencją moralną, a relacje między nimi są przedstawione z największą szczegółowością.

Centralnym punktem modelu PPMI jest twierdzenie, że wśród osób korzystających z pornografii moralna dezaprobata takich zachowań może przyczyniać się do poczucia braku zgodności między własnymi przekonaniami, normami i postawami z jednej strony a zachowaniem z drugiej strony, czyli niezgodności moralnej . Autorzy modelu opisują niezgodność moralną jako wyłaniającą się z wzajemnego oddziaływania mechanizmów o charakterze podobnym do tych proponowanych przez Festingera23 w teorii dysonansu poznawczego. Co więcej, badania pokazują, że - przynajmniej dla znacznej części ludzi - niezgodność moralna może wynikać z przekonań religijnych,24 co przewiduje model.

W poprzednich badaniach wykazano, że moralna dezaprobata używania pornografii i religijności jest pozytywnie związana z postrzeganiem siebie jako uzależnienia,25, 26, 27, 28 nasilenie negatywnych objawów uzależnienia od pornografii,29 lub leczenie mające na celu wykorzystanie problematycznej pornografii30 (do przeglądu, patrz badanie Grubbsa i Perry'ego24).

Model PPMI stanowi ważny wkład w obecną literaturę, ponieważ jego główny punkt zainteresowania - poznanie moralne i zmienne związane z moralnością - jest często pomijany w innych modelach.

Jednak pomimo tego ukierunkowania model PPMI nie ogranicza się wyłącznie do niezgodności moralnej, ponieważ model uwzględnia również inne czynniki, które mogą wpływać na zachowania seksualne i oceny zachowań seksualnych (np. Zmienne różnice indywidualne związane z rozregulowaniem). Z tego powodu model można traktować nie tylko jako wąskie ramy specjalnego przeznaczenia, ale także jako bardziej ogólne ramy do badania struktury czynników wpływających na problemy związane z pornografią.

Ponadto model został zaprojektowany w celu opisania czynników przyczyniających się do postrzegania uzależnienia od pornografii3 i opiera się również na badaniach przewidujących uzależnienie od siebie.3,25,31 Jednakże, jak sugerują autorzy modelu, model PPMI może być odpowiednim ramem do badania czynników wpływających na szerszy zestaw objawów behawioralnych, poznawczych i afektywnych związanych z problematycznym użyciem pornografii i należy go zbadać w tej roli.

Model PPMI w odniesieniu do uzależnienia od samego siebie

Samoocena uzależnienia odnosi się do przekonania osoby, że należy ona do grupy uzależnionych - postrzeganie to jest kierowane subiektywną, ludowo-psychologiczną definicją tego, czym jest uzależnienie i co charakteryzuje osobę uzależnioną, i dlatego jest często mierzone prostymi, ważnymi dla oka stwierdzeniami, takimi jak „Jestem uzależniony od pornografii internetowej”25 lub „nazwałbym siebie uzależnionym od pornografii internetowej”.26 Zgadzanie się z takimi stwierdzeniami odzwierciedla akt poznawczy samookreślenia i często ma niewiele wspólnego z formalnymi psychologicznymi i psychiatrycznymi teoriami uzależnienia. Jednak takie etykiety własne są ważne, ponieważ mogą prowadzić do samostygmatyzacji,32 cierpienie lub poszukiwanie leczenia.3,25 Ponieważ sposób operacjonalizacji „samooceny uzależnienia” wzbudził pewne kontrowersje (dyskusję można znaleźć w pracy Branda i wsp.16 Grubbs i in.,26,31 i Fernandez i in33), proponujemy, aby był on najwyraźniej operacjonalizowany, jak opisano wcześniej. Oznacza to, że uzależnienie postrzegane przez siebie najlepiej opisać jako mentalny akt samozintegracji w grupie uzależnionych, którego pomiar niekoniecznie opiera się na ilościowym samoopisie objawów behawioralnych (takich jak częstotliwość używania, trudności z powstrzymywaniem się, stres emocjonalny, używanie pornografii jako mechanizmu radzenia sobie lub głodu). Takie objawy mogą odzwierciedlać kliniczne, wyspecjalizowane definicje uzależnienia, ale nie muszą odzwierciedlać subiektywnej i osobistej definicji tego, co charakteryzuje uzależnionego, która może odgrywać wiodącą rolę w zachowaniach takich jak poszukiwanie leczenia.3

Model PPMI w odniesieniu do problematycznego wykorzystania pornografii

Naprawdę nieuregulowane używanie pornografii wiąże się z dość złożonym zestawem objawów, które nie znajdują odzwierciedlenia w prostych deklaracjach uzależnienia. Ten zestaw objawów jest często określany jako „problematyczne używanie pornografii” i może obejmować: (i) nadmierne używanie; (ii) wielokrotne, nieudane próby ograniczenia wykorzystania pornografii; (iii) pragnienie pornografii; (iv) wykorzystanie pornografii jako strategii radzenia sobie z negatywnymi emocjami; oraz (v) powtarzające się wykorzystywanie materiałów pornograficznych, nawet jeśli powoduje niepokój lub inne negatywne konsekwencje.34 Tak zdefiniowane problematyczne użycie pornografii odzwierciedla psychologiczne i psychiatryczne teorie zachowań nieregulowanych (również zachowań uzależniających lub kompulsywnych) znacznie bardziej niż proste, subiektywne samooceny uzależnienia. Ten bardziej ogólny zestaw objawów stanowi również podstawę wszystkich deklaratywnych metod oceny problemów związanych z pornografią.35 Ilościowy opis czynników behawioralnych, afektywnych i poznawczych, na których opierają się te miary, wymaga co najmniej pewnego obiektywizmu ze strony respondenta i opisanych symptomów może, ale nie musi, być częścią jego osobistej świeckich definicji uzależnienia. Z tego powodu taka metoda pomiaru musi koniecznie uwzględniać inne podstawowe zjawisko niż stwierdzenie „Jestem uzależniony od pornografii”. Oba te zjawiska są oczywiście warte zbadania. Są one jednak często interesujące z innych powodów (subiektywna definicja prowadząca do samostygmatyzacji a bardziej formalny i rzetelny opis objawów bardziej dokładnie odzwierciedlający teorie psychologiczne) i powinny być wyraźnie rozróżnione pomiędzy badaniami nad modelem PPMI i powiązanymi pytaniami badawczymi, ponieważ ta gałąź badań rozwija się od obecnego początkowego etapu. Powinno to zapewnić bardziej potrzebną przejrzystość w tej dziedzinie. Niniejsze badanie jest zgodne z proponowanym rozróżnieniem.

Ponadto Grubbs i wsp3 w swoim zarysie modelu PPMI faktycznie wskazują, że model powinien wyjaśniać szersze „problemy z pornografią”, a nie tylko samo postrzeganie uzależnienia. Biorąc pod uwagę wszystkie te argumenty, wydaje się, że warto zbadać, czy model PPMI jest odpowiedni do wyjaśnienia zarówno konkretnego przypadku postrzegania nałogu, jak i szerszej konstrukcji problematycznego wykorzystania pornografii. Pomyślna weryfikacja modelu w obu tych przypadkach ugruntuje się i zapewni silne dodatkowe wsparcie dla struktury PPMI.

Moralna niezgodność a moralna dezaprobata w modelu PPMI i powiązanych badaniach

Istnieją 2 kwestie dotyczące tego tematu, które naszym zdaniem wymagają dodatkowej uwagi. Po pierwsze, jak wspomniano wcześniej, zgodnie z modelem PPMI niezgodność moralna może być istotnie motywowana przekonaniami religijnymi. Zgadzamy się z tym argumentem i uważamy, że należy energicznie kontynuować śledztwo, które może z tego wyniknąć. Jednak zauważamy również, że postulowana relacja religijność-moralna niespójność mogła być zawyżona we wcześniejszych badaniach przez sposób, w jaki często operacjonalizowano moralną niezgodność. We wczesnych pracach na ten temat Grubbs i wsp36 operacjonalizował ten konstrukt następującymi 4 stwierdzeniami: „Oglądanie pornografii online niepokoi moje sumienie”, „Oglądanie pornografii online narusza moje przekonania religijne”, „Wierzę, że oglądanie pornografii online jest grzechem” i „Wierzę, że oglądanie pornografii online jest moralnie złe . ”Tylko ostatnie z 4 stwierdzeń nie odnosi się bezpośrednio do przekonań religijnych ani nie używa wyrażeń religijnych, takich jak„ sumienie ”. Naszym zdaniem pierwsze 2 z tych 4 stwierdzeń są dokładniej opisane jako odnoszące się do niezgodności religijnej bardziej niż niezgodności moralnej oraz odniesienia do „sumienia” mogą podobnie pociągać za religijność. Oczywiście siła przekonań religijnych jest naturalnym źródłem tego rodzaju niezgodności, ale moralność, jak przedstawiono w modelu PPMI, należy również badać poza kontekstem religijnym, ponieważ może mieć potencjalne liczne predyktory, które nie są bezpośrednio związane z religia (np. poglądy polityczne i społeczno-polityczne).19 Moralna dezaprobata lub niezgodność powinny być operacjonalizowane w sposób odzwierciedlający ten fakt oraz w sposób wrażliwy na wielozadaniowe określenie moralności.

Po drugie, w niektórych badaniach, szczególnie w badaniach wykorzystujących krótsze protokoły, niezgodność moralna jest operacjonalizowana tylko jednym stwierdzeniem z 4 opisanych wcześniej „Uważam, że oglądanie pornografii online jest moralnie złe”.25 Jak wspomniano, stwierdzenie to nie odwołuje się bezpośrednio do kontekstu religijnego, więc obawy przedstawione wcześniej nie dotyczą go. Istnieje jednak również dodatkowy problem: tego rodzaju stwierdzenia nie oceniają dokładnie moralnej niezgodności, ale raczej moralną dezaprobatę.37 Uwaga ta jest spójna z niektórymi wcześniejszymi pracami pod przewodnictwem Grubbsa i in.36,38 w którym użyto określenia „dezaprobata moralna”. Powód jest 2-krotny: (i) zmiennej brakuje komponentu świadomości lub wrażliwości na własne zachowanie wykraczające poza przyjęte normy (patrz badanie Wrighta22) oraz (ii) większość badań nad związkiem między moralną niezgodnością a postrzeganym przez siebie uzależnieniem opiera się na osobach, które deklarują dożywotnie kontakt z pornografią - dotyczy to również niniejszego badania. Takie ograniczenie nadal pozwala na dużą różnorodność w wykorzystywaniu pornografii. Jest możliwe, że osoby, które rzadko używają pornografii (np. Raz lub dwa razy w roku lub nawet częściej) i uważają, że pornografia jest do pewnego stopnia moralnie niewłaściwa, nadal nie doświadczają uczucia niezgodności, ponieważ sporadyczne wykroczenia można łatwo zignorować. W najnowszej pracy Grubbs i wsp37 operacjonalizować niezgodność moralną jako interakcję między dezaprobatą moralną a używaniem pornografii, co stanowi znaczną poprawę. Odnosi się jednak do drugiego punktu nakreślonego wcześniej, ale nie do pierwszego, ponieważ ta metoda pomiaru nadal nie odzwierciedla składnika świadomości lub wrażliwości na brak dostosowania między własnym zachowaniem a normami. Aby rozwiązać tę sytuację, w ramach naszego badania, oprócz moralnej dezaprobaty dla wykorzystywania pornografii, zmierzyliśmy również cierpienie związane z niezgodnością moralną (zob. Materiały i Metody sekcja), która jest bardziej bezpośrednią miarą doświadczania niezgodności między własnymi normami a zachowaniem, a zatem dokładniejszą miarą niezgodności moralnej. Uważamy, że ten dodatek jest niezbędnym rozszerzeniem struktury PPMI.

Obecne badanie

Pierwszym celem niniejszego badania było dostarczenie danych i przeprowadzenie bezpośredniej oceny modelu PPMI. Byłaby to pierwsza taka próba w dostępnej literaturze. Nasza ocena opiera się na 3 ścieżkach, za pomocą których można przewidzieć problemy związane z pornografią, w oparciu o model: (i) ścieżka rozregulowania, (ii) ścieżka nawyków użytkowania oraz (iii) ścieżka niezgodności moralnej (Rysunek 1). Chociaż Grubbs i wsp3 w swojej pierwotnej propozycji podkreślił obecność ścieżek 1 i 3, naszym zdaniem, nawyki użytkowania nie mogą być w pełni wyjaśnione przez żadne z nich (można sobie wyobrazić wysokie wykorzystanie pornografii, która nie jest wynikiem rozregulowania lub niezgodności moralnej), oraz dlatego może być uważany za dodatkową, oddzielną ścieżkę (ścieżka 2). Naszym zdaniem sprawiłoby, że obecna analiza byłaby bardziej przejrzysta.

 

Otwiera duży obraz

Rysunek 1

Analiza ścieżki oceniająca model problemów związanych z pornografią z powodu niezgodności moralnej (na podstawie próbki n = 880), zaproponowany przez Grubbsa i in.3 Uzależnienie od siebie postrzegane jest jako główna zmienna zależna. Znormalizowane współczynniki ścieżki są pokazane na strzałkach (**P <.001, *P <05). Ze względu na czytelność rysunku model nie przedstawia jednej dodatkowej ścieżki: cierpienie związane z niekongruencją moralną było powiązane z unikaniem radzenia sobie (r = 0.21 **).

Ścieżka 1

Rozregulowanie

Zgodnie z jedną z sugestii podanych przez autorów modelu 3, w naszej analizie wykorzystaliśmy strategie radzenia sobie z nieprzystosowaniem, a mianowicie unikanie radzenia sobie, jako wskaźnik dysregulacji (ścieżka 1). Zmienną wybrano, ponieważ wcześniejsze badania dostarczyły wstępnych dowodów na związek między unikaniem radzenia sobie a problematycznymi zachowaniami seksualnymi.39, 40, 41 Ponadto postawiliśmy hipotezę, że umieszczenie unikowego radzenia sobie w modelu pomoże zilustrować możliwe powiązania między ścieżką 1 (rozregulowanie) i 3 (niezgodność moralna), ponieważ unikające radzenie sobie byłoby istotnie powiązane z cierpieniem związanym z niekongruencją moralną. Proponujemy, że stosowanie unikowego radzenia sobie może wiązać się z wyższym poziomem dystresu, na co wskazuje bogata literatura z zakresu psychologii zdrowia (np. Herman-Stabl et al,42 Holahan i in.,43 i Roth i Cohen44).

Ścieżka 2

Zwyczaje użytkowania

Częstotliwość pornografii jest jedną z najpopularniejszych zmiennych reprezentujących stopień narażenia na pornografię i została potraktowana jako wskaźnik nawyków użytkowania (ścieżka 2). W ramach modelu PPMI3 zmienna ta jest również traktowana jako mediator wpływu innych zmiennych (należących do ścieżek 1 i 3, Rysunek 1) na temat postrzegania uzależnienia od pornografii i podążamy za tą konceptualizacją w naszym modelu.

Ścieżka 3

Moralna niestosowność

Ponieważ ścieżka niezgodności moralnej jest poświęcana szczególnej uwagi w modelu PPMI, przeanalizowaliśmy relacje w obrębie tej ścieżki w najdrobniejszych szczegółach, wykorzystując religijność, moralną dezaprobatę dla korzystania z pornografii i niepokój związany z niestosowaniem moralnym jako wskaźniki (Rysunek 1). Postawiliśmy hipotezę, że wyższa religijność przyczyni się do wyższego poziomu moralnej dezaprobaty pornografii, większego poczucia niezgodności między normami a własnymi zachowaniami seksualnymi, a także będzie bezpośrednio, pozytywnie związana z samoocenami problematycznego korzystania z pornografii (patrz badanie Grubbsa i Perry24 w celu przeglądu dowodów Grubbs i wsp.,26 oraz Lewczuk i in27). Podążając za modelem PPMI, postawiliśmy hipotezę, że moralna dezaprobata wobec wykorzystywania pornografii i częstotliwość korzystania z niej będą przyczyniać się do cierpienia związanego z niezgodnością moralną. Innymi słowy, większa dezaprobata wobec korzystania z pornografii, wraz z samym wyższym użyciem, przyczyni się do powstania niepokoju związanego z niekongruencją. Ponadto zgodnie z propozycją Grubbsa i in25, postawiliśmy hipotezę, że niepokój związany z niekonongracją moralną pozytywnie przewidywałby postrzeganie przez siebie uzależnienia od pornografii. Opisana konstrukcja modelu jest przedstawiona w Rysunek 1.

Drugim celem było przetestowanie ważności modelu PPMI nie tylko do samooceny uzależnienia od pornografii (model 1), ale także do problematycznego korzystania z pornografii (model 2), który został opisany we wcześniejszych rozdziałach Wprowadzenie. Przewidywaliśmy, że częstotliwość korzystania z pornografii będzie miała większy wpływ na samoocenę uzależnienia od pornografii niż problematyczne korzystanie z pornografii, a odwrotny schemat byłby widoczny dla cierpienia związanego z niestosownością moralną, a także unikania radzenia sobie.

Trzecim celem było przetestowanie poprawności modelu PPMI w kontekście kulturowym innym niż Stany Zjednoczone. Mamy pewne spostrzeżenia spoza Stanów Zjednoczonych wskazujące, że związek między zmiennymi związanymi z moralnością (np. Religijnością) a objawami problematycznego używania pornografii może zależeć od kultury.33,45,46 Walidacja modelu w innym kontekście kulturowym jest jednym z najważniejszych kierunków badawczych, który został wyznaczony przez samych autorów modelu.3,31

Materiały i metody

Procedura i próbka

Dane zostały zebrane online za pośrednictwem platformy badawczej Pollster (https://pollster.pl/). Uczestnicy zostali poproszeni o wypełnienie zestawu mierników, które były istotne dla celów badania. Grupę uczestników rekrutowano tak, aby była reprezentatywna dla populacji polskiej (na podstawie norm spisowych z 2018 r. Dla płci i grupy wiekowej oraz z 2017 r. Dla pozostałych zmiennych socjodemograficznych; normy podał GUS - skrót: Główny Urząd) Statystyczny). Reprezentatywna próba składała się z 1036 osób (patrz badanie Lewczuk i wsp27). Po wcześniejszych badaniach (np. Grubbs et al25), na potrzeby niniejszej analizy wybrano podzbiór uczestników (n = 880), którzy przynajmniej raz w życiu zadeklarowali kontakt z pornografią i stanowili podstawę naszej analizy. Dlatego informacje socjodemograficzne zostaną podane poniżej tylko dla tej podgrupy. Uczestnicy otrzymanej próby byli w wieku od 18 do 69 lat: 44.9% kobiet (n = 395), 55.1% mężczyzn (n = 485); Mwiek = 43.69; SD = 14.06.

Edukacja

Wykształcenie respondentów wyglądało następująco: podstawowe i zawodowe (27.7%, n = 244), średnie (39.8%, n = 350) i wyższe (32.5%, n = 286).

Wielkość miejsca zamieszkania

Miejscem zamieszkania respondentów była wieś (37.6%, n = 331), miasto poniżej 100,000 tys.mieszkańców (32.3%, n = 284), miasto 100,000--499,999 17.8 mieszkańców (157%, n = 500,000) i miasto powyżej 12.3 tys. mieszkańców (108%, n = XNUMX).

Środki

Uzależnienie od siebie, po innych badaniach w tej dziedzinie,25,26 zmierzono za pomocą jednego elementu pochodzącego z Cyber-Pornografii Use Inventory-9:47 „Jestem uzależniony od pornografii”. Opcje odpowiedzi wahały się od 1 (zdecydowanie się nie zgadzam) do 7 (zdecydowanie się zgadzam).

Problematyczne użycie pornografii oceniono za pomocą Brief Pornography Screener (BPS34), 5-punktowa skala zaprojektowana tak, aby wykrywać symptomy problematycznego używania pornografii. Uczestnicy odpowiedzieli w skali: 1 - nigdy, 2 - czasami i 3 - często. Na potrzeby analizy uwzględniono sumę wyników uzyskanych w pozycjach BPS (α = 88).

Zachowanie hiperseksualne zostało zoperacjonalizowane poprzez ogólną ocenę w spisie zachowań hiperseksualnych,48 19-punktowy kwestionariusz mierzący objawy zachowań hiperseksualnych. Opcje odpowiedzi wahały się od 1 (nigdy) do 5 (bardzo często). Suma wyników uzyskanych we wszystkich pozycjach stanowiła wynik ogólny (α = 96).

Na rozregulowanie wskazano unikanie radzenia sobie, co oceniono za pomocą kwestionariusza Krótka COPE.49 Krótki COPE składa się z 28 pozycji i 14 podskal odzwierciedlających różne strategie radzenia sobie. Uczestnicy mieli opcje odpowiedzi od 1 (w ogóle tego nie robiłem) do 4 (robiłem to często). Po wcześniejszych badaniach (np. Schnider et al50), wyodrębniliśmy unikowe radzenie sobie jako grupę 5 strategii: rozproszenie uwagi, zaprzeczanie, brak zaangażowania behawioralnego, obwinianie siebie i używanie substancji (α = 71).

Zwyczaje związane z korzystaniem z pornografii wskazywały na częstotliwość korzystania z pornografii. Zapytani o częstotliwość korzystania z pornografii uczestnicy mieli możliwość wskazania, że ​​nigdy nie mieli kontaktu z pornografią w ciągu swojego życia (oznaczonego jako 0) lub zaznaczenia jednej z opcji dotyczących częstotliwości korzystania z pornografii w ostatnim roku, od 1 ( Nigdy w ostatnim roku) do 8 (raz dziennie lub więcej).

Religijność oceniano za pomocą 3 pozycji używanych przez Grubbsa i wsp25 („Uważam się za religijnego”, „Bycie religijnym jest dla mnie ważne” i „Regularnie uczęszczam na nabożeństwa”). Skala odpowiedzi wahała się od 1 (zdecydowanie się nie zgadzam) do 7 (zdecydowanie się zgadzam). Na potrzeby analiz uwzględniono sumę wyników uzyskanych dla tych 3 pozycji (α = 94).

Na pytanie o przynależność religijną większość uczestników zgłosiła, że ​​jest katolikiem (77.3%), 3.5% zadeklarowało inne wyznanie religijne (np. Buddyzm, prawosławie), 10.6% zadeklarowało ateizm lub agnostykę, a 8.6% uczestników wybrało „żaden z powyższych " odpowiedź.

Moralną dezaprobatę wobec korzystania z pornografii mierzono jednym elementem („Uważam, że wykorzystywanie pornografii jest moralnie złe”), po innych badaniach dotyczących niezgodności moralnej jako predyktora uzależnienia od pornografii (np. Grubbs i in.25). Skala odpowiedzi wynosiła od 1 (zdecydowanie się nie zgadzam) do 7 (zdecydowanie się zgadzam).

Niepokój związany z niestosowaniem moralnym oceniano za pomocą jednego punktu: „Często odczuwałem silny dyskomfort z powodu tego, że moje fantazje seksualne, myśli i zachowania były niezgodne z moimi przekonaniami moralnymi i / lub religijnymi”. Uczestnicy odpowiedzieli w skali: 2– „To oświadczenie było prawdziwe w moim życiu przez co najmniej 6 z ostatnich 12 miesięcy” 1– „To oświadczenie było prawdziwe w moim życiu, ale nie w ciągu ostatnich 12 miesięcy”, a 0– „To oświadczenie nigdy nie było prawdziwe dla mnie . ”

Analiza statystyczna

Aby ocenić model PPMI i przetestować nasze prognozy, przeprowadziliśmy analizę ścieżki przy użyciu IBM SPSS Amos51 przy użyciu oszacowania maksymalnego prawdopodobieństwa. Zgodnie ze standardami przyjętymi w literaturze, dobroć dopasowania oceniono na podstawie następujących kryteriów: porównawcza wartość wskaźnika dopasowania (CFI) większa niż 0.95, błąd średniej kwadratowej aproksymacji (RMSEA) mniejszy niż 0.06 oraz znormalizowany średni kwadrat pierwiastkowy resztkowe (SRMR) niższe niż 0.08.52

Rejestracja wstępna i inne analizy oparte na tym samym zbiorze danych

Przykładowe cechy, zastosowane miary, pytania badawcze i podstawowy, 3-ścieżkowy projekt modelu zarejestrowano wstępnie za pomocą Open Science Framework (https://osf.io/qcwxa). Jednak rdzeń raportu z rejestracji wstępnej poświęcony jest innym dochodzeniom, które zostały wstępnie zarejestrowane z większym stopniem szczegółowości. Analizy te, oparte na tym samym zbiorze danych, ale odpowiadające na różne, choć powiązane pytania badawcze, są zgłaszane w innym miejscu.27

Etyka

Metody i materiały do ​​tego badania zostały zatwierdzone przez komisję etyczną Instytutu Psychologii Polskiej Akademii Nauk. Przed ukończeniem badania wszyscy uczestnicy wypełnili formularz świadomej zgody.

wyniki

Statystyka opisowa i korelacje

Tabela 1 zawiera statystyki opisowe i korelacje między wszystkimi analizowanymi zmiennymi. Ogólnie rzecz biorąc, 20.5% uczestników, którzy używali pornografii w swoim życiu (n = 880) do pewnego stopnia zgodziło się, że korzystanie z pornografii jest moralnie złe (opcje odpowiedzi wahały się od nieco zgodzić się do zdecydowanie się zgadzam), chociaż tylko 5.8% zdecydowanie zgodziło się z tym stwierdzeniem (zdecydowanie zgadzam się odpowiedź). Problematyczne objawy związane z używaniem pornografii różniły się w dużej mierze od postrzeganego przez siebie uzależnienia od pornografii; korelacja między tymi 2 konstrukcjami wyniosła r = 55 (Tabela 1).

Tabela 1Statystyka opisowa i współczynniki korelacji (r Pearsona) odzwierciedlające siłę związku między analizowanymi zmiennymi (n = 880).
ZmiennaOznaczaćSD1234567
1. Postrzegane uzależnienie od pornografii1.931.35-
2. Problematyczne wykorzystanie pornografii6.632.32.55 **-
3. Unikanie radzenia sobie11.253.90.20 **.24 **-
4. Częstotliwość korzystania z pornografii3.682.25.53 **.44 **.07 *-
5. Religijność3.811.84−.04.11 **. 05−.21 **-
6. Moralna dezaprobata za użycie pornografii3.461.63−.08 *. 03.09 **−.32 **.44 **-
7. Niepokój związany z niekonongracją moralną0.280.59.23 **.40 **.23 **.08 *.22 **.22 **-

Wyświetl tabelę w HTML

** P <001; * P <05.

Ocena modelu PPMI

Model 1 - Uzależnienie od siebie

Oceniany model jest przedstawiony w Rysunek 1. Samoocena uzależnienia od pornografii („Jestem uzależniony od pornografii”) jest umieszczana w roli głównej zmiennej zależnej w modelu. Unikający radzenia sobie pozytywnie przewidywał samoocenę uzależnienia (β = 0.13, P <001), który jest również pozytywnie, choć słabo powiązany z częstotliwością korzystania z pornografii (β = 0.10, P = 001). Z kolei częstość korzystania z pornografii była najsilniejszym predyktorem samooceny uzależnienia (β = 0.52, P <001) i pozytywny predyktor cierpienia związanego z niezgodnością moralną (β = 0.17, P <001). Na ścieżce niespójności moralnej religijność była pozytywnym predyktorem dezaprobaty moralnej korzystania z pornografii (β = 0.44, P <001) i pozytywnie wpłynęło na cierpienie związane z niekongruencją moralną (β = 0.16, P <001). Religijność była słabym negatywnym predyktorem częstotliwości korzystania z pornografii (β = -0.09, P = 013), ale jego wpływ na samoocenę uzależnienia nie był istotny (β = 0.03, P = 368). Zgodnie z naszymi przewidywaniami moralna dezaprobata pornografii miała negatywny wpływ na częstotliwość korzystania z pornografii (β = -0.29, P <001), ale pozytywnie przewidywane cierpienie związane z niekongruencją moralną (β = 0.19, P <001). Co więcej, cierpienie związane z niekongruencją moralną było pozytywnym, umiarkowanie silnym predyktorem samooceny uzależnienia (β = 0.15, P <.001) (Rysunek 1). Ponadto przeżywanie cierpienia związanego z niezgodnością moralną było pozytywnie związane z unikającymi strategiami radzenia sobie (r = 0.21, P <001), która została przewidziana, chociaż nie została przedstawiona na rysunku dla zachowania przejrzystości. Model wyjaśniał 33.9% wariancji samooceny uzależnienia. Wskaźniki dopasowania dla modelu odzwierciedlały bardzo dobre dopasowanie: χ2(3) = 9.04, P = 029, CFI = 0.992, RMSEA = 0.048 i SRMR = 0.0274.

Model 2 - zachowanie hiperseksualne

Aby zbadać możliwość zastosowania modelu PPMI do szerszej konstrukcji problematycznego wykorzystania pornografii, oszacowaliśmy ten sam model z ogólnym wynikiem BPS jako główną zmienną zależną (Rysunek 2). Unikające radzenie sobie (β = 0.13, P <001) i częstotliwość korzystania z pornografii (β = 0.43, P <001) pozytywnie przewidywał problematyczne wykorzystanie pornografii, ale związek był silniejszy w przypadku tej drugiej zmiennej. Religijność znacząco przewidywała problematyczne korzystanie z pornografii (β = 0.13, P <001), podobnie jak cierpienie związane z niekongruencją moralną (β = 0.31, P <.001) (Rysunek 2). Reszta relacji nie różniła się od pierwszego modelu przedstawionego w Rysunek 1. Analizowany model wyjaśniał 35.9% wariancji objawów zachowań hiperseksualnych. Wskaźniki dopasowania dla naszego drugiego modelu również odzwierciedlały bardzo dobre dopasowanie: χ (3) = 9.93, P = 019, CFI = 0.991, RMSEA = 0.051 i SRMR = 0.0282.

 

Otwiera duży obraz

Rysunek 2

Analiza ścieżki oceniająca model problemów związanych z pornografią z powodu niezgodności moralnej (na podstawie próbki n = 880), zaproponowany przez Grubbsa i in.3 Problematyczne użycie pornografii, zoperacjonalizowane przez krótki przegląd pornografii, jest przypisywane roli głównej zmiennej zależnej. Znormalizowane współczynniki ścieżki są pokazane na strzałkach (**P <.001, *P <05). Linia przerywana wskazuje na nieistotny związek. Ze względu na czytelność rysunku model nie przedstawia korelacji między dystresem związanym z niekongruencją moralną a unikaniem radzenia sobie (r = 0.21 **).

Dyskusja

Prezentowana praca jest jedną z niewielu prób niefragmentarnej oceny ważności dowolnego modelu uzależnienia od pornografii, problematycznego korzystania z pornografii lub problematycznych zachowań seksualnych, i jako pierwsza robi to w przypadku modelu PPMI. Na poziomie ogólnym nasze wyniki potwierdziły odpowiedniość podstawowego kształtu modelu do zobrazowania struktury predyktorów zarówno postrzeganego uzależnienia od pornografii (model 1, Rysunek 1) i problematyczne korzystanie z pornografii (model 2, Rysunek 2). Jednak w niektórych miejscach nasze wyniki odbiegają od prognoz wynikających z modelu i istnieje co najmniej kilka konkretnych, ale ważnych kwestii, które wymagają rozważenia, a także mogą mieć potencjalne implikacje dla kształtu modelu i przyszłych badań.

Jak opisano wcześniej, analiza przedstawiona w niniejszym badaniu opierała się na ścieżkach 3 zaproponowanych w modelu PPMI: ścieżce rozregulowania (na co wskazuje unikanie radzenia sobie), ścieżce nawyków używania (wskazywanej przez częstotliwość korzystania z pornografii) i ścieżce niezgodności moralnej (operacjonalizacji przez religijność, moralną dezaprobatę wobec wykorzystywania pornografii i cierpienie związane z niedopasowaniem moralnym). Ogólnie rzecz biorąc, wyniki pokazały, że wszystkie ścieżki 3 w wyjątkowy i znaczący sposób przyczyniają się do wyjaśnienia zarówno samooceny uzależnienia, jak i szerszego zestawu objawów, które mieszczą się pod nazwą problematycznego używania pornografii. Co więcej, nasze wyniki potwierdziły, że problematyczne objawy związane z używaniem pornografii różnią się od prostych deklaracji uzależnienia. Korelacja między tymi 2 konstrukcjami wyniosła r = 0.55. Na podstawie naszych wyników żadna z 3 ścieżek postulowanych w modelu nie może zostać zredukowana do drugiej ani wyeliminowana bez pogorszenia jakości i wartości predykcyjnej modelu. Potwierdza to podstawową prognozę wynikającą z modelu PPMI.3 Szacowane modele wyjaśniły znaczną część wariancji w postrzeganiu nałogu (33.9%, model 1) i problematycznego korzystania z pornografii (35.9%, model 2).

Wnioski dotyczące każdej z 3 ścieżek modelu przedstawiono w poniższej sekcji.

Ścieżka moralnej niestosowności

Osoby doświadczające niepokoju związanego z niestosowaniem moralnym zgłosiły wyższy poziom samooceny uzależnienia i problematycznego używania pornografii. Potwierdza to prognozę autorów modelu PPMI3,31 odnośnie roli, jaką odgrywa niestosowność moralna w kształtowaniu samooceny uzależnienia od siebie24 i rozszerza ją na bardziej ogólne problemy związane z używaniem pornografii. Jednak model przewiduje, że niestosowność moralna powinna być silniejszym predyktorem postrzegania uzależnienia od pornografii niż częstotliwość używania i rozregulowania,3,31 czego nie potwierdzają nasze ustalenia. Nasze wyniki są bardziej zgodne z ostatnimi pracami pokazującymi, że częstotliwość wykorzystywania pornografii jest silniejszym predyktorem postrzegania uzależnienia od pornografii niż moralna niestosowność26 (patrz też badanie Lewczuka i wsp27 dla analizy przeprowadzonej na tej samej próbce co niniejsze badanie). Możliwe jest również, że niższy wpływ niepokoju związanego z niestosowaniem moralnym na uzależnienie od siebie postrzegane jest co najmniej częściowo spowodowany przez nieco niższy poziom moralnej dezaprobaty za pomocą pornografii w obecnej polskiej próbie, w porównaniu na przykład z próbą reprezentatywną dorosłych w USA.25 W naszym badaniu 20.5% uczestników, którzy używali pornografii w swoim życiu, zgodziło się, że używanie pornografii jest moralnie złe (opcje odpowiedzi wahały się od „raczej się zgadzam” do „zdecydowanie się zgadzam”), podczas gdy takiej samej odpowiedzi udzieliło 24% Amerykanów. Co więcej, na podstawie tej samej miary, uczestnicy z USA deklarowali średnio nieco większą religijność (M = 4.10, SD = 1.9525) niż polscy uczestnicy w obecnej próbie (M = 3.81, SD = 1.84), co może również tłumaczyć słabszy wpływ ścieżki niezgodności moralnej na uzależnienie od pornografii postrzeganej przez siebie niż model PPMI oparty głównie na badaniach przeprowadzonych na predykcjach z USA.

Ponadto cierpienie związane z niestosownością moralną było silniej związane z problematycznym używaniem pornografii niż z postrzeganiem uzależnienia. Możliwym wytłumaczeniem tego wzorca jest to, że w porównaniu z postrzeganym nałogiem problematyczne wykorzystywanie pornografii obejmuje szerszą grupę konsekwencji poznawczych i afektywnych oraz determinantów korzystania z pornografii. Jednym z nich jest wzrost poziomu winy w związku z korzystaniem z pornografii, co może być konsekwencją niezgodności moralnej.20 Jedno z 5 stwierdzeń w BPS,34 który był wskaźnikiem problematycznego wykorzystania pornografii w naszym badaniu, czytamy: „Nadal używasz pornografii, mimo że czujesz się z tego powodu winny”. Związek między etykietowaniem się jako uzależnionym a niepokojem związanym z niestosowaniem moralnym teoretycznie nie jest tak bliski jak w inne badania, co odzwierciedlają nasze ustalenia.

Następnie nasze wyniki ogólnie potwierdziły specyfikę łańcucha wpływów między zmiennymi związanymi z moralnością, choć nie bez zastrzeżeń. Więcej religijnych ludzi było bardziej skłonnych postrzegać pornografię jako naganną moralnie i było bardziej podatnych na odczuwanie niezgodności między własnymi zachowaniami seksualnymi a przyjętymi przekonaniami, postawami i normami. Wpływ religii nie był silny w tych przypadkach, ponieważ nasza metoda jej pomiaru nie odwołuje się bezpośrednio do kontekstu religijnego (patrz Wprowadzenie więcej informacji na ten temat). Zgodnie z oczekiwaniami, cierpienie związane z niewłaściwym dopasowaniem zachowania i postaw zostało określone przez 2 dodatkowe czynniki: częstotliwość zachowania (częstotliwość korzystania z pornografii) i restrykcyjność postaw (moralna dezaprobata pornografii; patrz badanie Grubbs et al.3). Chociaż jednak religijność i dezaprobata moralna znacznie przewidywały niepokój związany z niekonongracją moralną, ich wkład był nieco ograniczony. Należy zbadać inne możliwe predyktory, oba powiązane z innymi źródłami norm, które mogą determinować dezaprobatę pornografii, na przykład poglądy społeczno-polityczne, fundamentalizm religijny53,54 lub niektóre gałęzie feminizmu,55 a także zmienne związane ze świadomością i wrażliwością na własne zachowania niezgodne z własnymi przekonaniami, postawami i zinternalizowanymi normami (np. jaźń, świadomość, troska o błędy, perfekcjonizm, centralność norm, które motywują postawy wobec pornografii i seksualności) . W tym miejscu przypominamy sugestie wyrażone przez innych autorów w komentarzach do modelu.19,22

Ponadto nasze wyniki wykazały, że kontrolując inne zmienne, więcej osób religijnych deklarowało wyższy poziom problematycznego korzystania z pornografii. Wpływ religijności na problematyczne używanie pornografii był słaby, ale obecny - co jest zgodne z co najmniej znaczną częścią wcześniejszych badań wykazujących słaby, pozytywny związek między religijnością a problematyczną pornografią25,26 (patrz też badanie Lewczuka i wsp27). Nie znaleziono odpowiedniej relacji dla postrzegania uzależnienia.

Ścieżka nawyków użytkowania

Częstotliwość korzystania z pornografii była najsilniejszym predyktorem postrzeganego przez siebie uzależnienia w modelu 1 i problematycznego korzystania z pornografii w modelu 2. Wskazuje to, że samoocena problemów związanych z pornografią nie polega jedynie na postrzeganiu tego zachowania jako przekraczającego osobiste normy to znaczy, że nie jest funkcją zwykłych przekonań (patrz dyskusja w opracowaniu Humphreysa56). Znaczną część wariancji lepiej wyjaśnia częstotliwość używania, która potwierdza model zaburzeń związanych z problematycznym używaniem pornografii i jest podobna do symptomologii przynajmniej niektórych przypadków zaburzeń używania substancji i innych uzależnień behawioralnych, w przypadku których nadmierne używanie podczas przynajmniej część przebiegu zaburzenia jest kryterium definicyjnym (patrz: badanie Krausa i wsp1 i Potenza i in57). Częstotliwość korzystania z pornografii była również istotnym predyktorem problematycznego korzystania z pornografii, chociaż jej wpływ był nieco słabszy niż w przypadku samooceny uzależnienia (β = 0.43 vs β = 0.52). Jest to zrozumiałe, biorąc pod uwagę, że problematyczne używanie ma szerszy zakres niż samoocena uzależnienia, obejmujący nie tylko nadmierne używanie pornografii, ale także utratę kontroli, wykorzystywanie pornografii jako mechanizmu radzenia sobie oraz poczucie winy związane z używaniem pornografii.34

Ścieżka regulacji

Unikalny styl radzenia sobie był wskaźnikiem rozregulowania w naszym modelu. Ludzie częściej używający stylu unikania radzenia sobie byli również bardziej skłonni do postrzegania siebie jako uzależnionych od pornografii i mieli większe nasilenie objawów problematycznego używania pornografii. Jest to zgodne z wcześniejszymi badaniami, które wykazały szczególne znaczenie stylu unikania radzenia sobie z problematycznymi zachowaniami seksualnymi.39, 40, 41 Wynik ten jest również zgodny z badaniami pokazującymi, że samo zaangażowanie w zachowania seksualne może stanowić strategię unikania (np. Unikanie negatywnych emocji związanych z innymi obszarami życia). Jednak wpływ na unikanie radzenia sobie w przypadku obu zmiennych zależnych był słaby (β = 0.15, P <001) i nie był silniejszy w przypadku problematycznego wykorzystywania pornografii niż w przypadku samooceny uzależnienia. Można to uznać za zaskakujące, ponieważ problematyczne korzystanie z pornografii ma element pornografii jako radzenia sobie („Odkrywasz, że używasz pornografii, aby radzić sobie z silnymi emocjami, np. Smutkiem, złością, samotnością itp.” Jest jednym z elementów BPS, które zoperacjonalizowały problematyczne wykorzystanie pornografii w naszym badaniu).

Implikacje dla kształtu modelu i przyszłych badań

Nasze ustalenia wskazują, że model PPMI może służyć jako ogólny model czynników przyczyniających się do samooceny uzależnienia od pornografii i problematycznego korzystania z pornografii. W obecnej wersji modelu ścieżka rozregulowania jest jednak słabo rozwinięta. Wskazali na to także inni badacze.16 Ta ścieżka powinna być bardziej szczegółowo nakreślona i rozszerzona. W swojej wstępnej propozycji modelu Grubbs i in3 koncentruje się na czynnikach związanych z niekonongracją moralną, które opisują ścieżkę rozregulowania z mniejszą liczbą szczegółów. Podejście to jest zrozumiałe, ponieważ niestosowność moralna jest centralnym punktem tego modelu. Jednak w konsekwencji obecna konceptualizacja modelu PPMI umieszcza wszystkie czynniki związane z rozregulowaniem (takie jak rozregulowanie emocji, impulsywność, radzenie sobie, kompulsywność) w jednej ogólnej i nieokreślonej kategorii i powstrzymuje się od przedstawiania mechanizmów wpływu między tymi zmiennymi, przypisując je zróżnicowane stopnie ważności lub przedstawiające relacje między zmiennymi związanymi z rozregulowaniem a zmiennymi związanymi z niezgodnością moralną. Takie relacje zostały zaproponowane przez innych16,22 i są również widoczne w naszej analizie, ponieważ unikowe radzenie sobie było związane z cierpieniem związanym z niezgodnością moralną (r = 0.21, P <001), co może wskazywać, że unikowe strategie radzenia sobie mogą służyć jako sposób radzenia sobie z moralną niezgodnością.

Ponieważ model PPMI został wstępnie zatwierdzony w niniejszym badaniu, postulujemy jego rozszerzenie i być może przekształcenie w jeszcze bardziej ambitny, ogólny model, w którym zmienne związane z dysregulacją będą traktowane z takim samym stopniem ostrożności jak zmienne związane z moralnością . Aby to osiągnąć, określone modele - takie jak obecna wersja modelu PPMI - powinny zostać połączone z szerszymi modelami (np. Model I-PACE12,58), które zawierają bardziej szczegółowe informacje na temat czynników związanych z rozregulowaniem zachowania, ale na razie pomijają rolę zmiennych związanych z moralnością. Wydaje się, że tylko takie podejście pozwoliłoby na uwzględnienie pełnego obrazu czynników wpływających zarówno na świeckie postrzeganie nałogu, jak i problematyczne używanie pornografii. Te 2 gałęzie badań nie powinny i nie mogą rozwijać się osobno ze względu na ich możliwy wzajemny wpływ.16,22 Z powodu tej współzależności nie można ostatecznie ustalić kształtu ścieżki niezgodności moralnej, gdy strona modelu związana z rozregulowaniem jest słabo rozwinięta.

W przyszłych badaniach inne wskaźniki ogólnej rozregulowania (np. Impulsywność, niedostosowanie regulacji emocji, perfekcjonizm) powinny zostać przetestowane w modelu PPMI w celu rozszerzenia i zapewnienia dalszego wsparcia dla omawianych ram. Wydaje się, że takie rozszerzenie zostało przewidziane i przyjęte z zadowoleniem przez autorów modelu,31 z którymi w pełni się zgadzamy.

Kolejną kwestią, na którą warto zwrócić uwagę, jest to, że nasza analiza oparta jest na próbie ludności. Jednym z ważnych przyszłych kierunków dalszych badań jest również weryfikacja modelu na podstawie próbek klinicznych, w których występuje kliniczny poziom objawów problematycznej pornografii. Jest to niezwykle ważne, ponieważ znaczenie czynników przewidujących problematyczne używanie pornografii może zmienić poziom kliniczny w porównaniu z badaniami populacyjnymi. Przyszłe badania powinny również stosować model PPMI do CSBD uznanego w ICD-1113,14 kiedy dostępne będą środki kontroli tego zaburzenia. Zgadzamy się z innymi badaczami, którzy sugerowali zbadanie niedopasowania norm zachowania do zachowań seksualnych innych niż problematyczne używanie pornografii,20 co może prowadzić do rozszerzenia modelu w celu wyjaśnienia ogólnych problematycznych objawów zachowania seksualnego.

Dodatkowe obawy dotyczące kwestii operacjonalizacji niezgodności moralnej a moralnej dezaprobaty za pomocą pornografii (patrz Materiał i metody sekcja) i nałogowe uzależnienie a nieuporządkowane używanie pornografii na podstawie formalnych definicji klinicznych (takich jak problematyczne używanie pornografii, patrz Wprowadzenie sekcja) odnotowano we wcześniejszych częściach manuskryptu.

Obecne badania rozszerzają badania nad modelem PPMI na inny kontekst kulturowy, a mianowicie na polskich uczestników. Polska dzieli jednak podobieństwa kulturowe ze Stanami Zjednoczonymi, ponieważ jest krajem w przeważającej części chrześcijańskim (77.3% uczestników w obecnej analizie deklaruje, że jest katolikiem). Przyszłe badania powinny dodatkowo zweryfikować model oparty na różnych kręgach religijnych i kulturowych.

Ograniczenia

Zauważono już niektóre ograniczenia niniejszego badania (pojedynczy czynnik związany z rozregulowaniem). Zauważamy również, że niniejsza praca opiera się na przekrojowym projekcie badawczym, co wyklucza analizy kierunkowości lub przyczynowości. Oznacza to, że chociaż niniejsza praca jest zgodna z PPMI, bez obserwacji podłużnych, które badają trajektorie tych zmiennych w czasie, nie można jednoznacznie ocenić żadnego modelu problematycznego wykorzystania pornografii. Wreszcie, nie uwzględniliśmy definicji pornografii dla uczestników ankiety internetowej.

wnioski

Ogólnie rzecz biorąc, nasze wyniki wskazują, że model PPMI jest już na obecnym, rodzącym się etapie, obiecującą ramą do opisania czynników wpływających zarówno na samoocenę uzależnienia od pornografii, jak i problematyczne korzystanie z pornografii. Wrzenie predykatorów obu tych zjawisk do trzech grup czynników wpływających, rozregulowania, nawyków użytkowania i niezgodności moralnej jest oczywistą heurystyką, chociaż - w świetle naszych wyników - użyteczną i dość adekwatną. Opisane podejście koncepcyjne obejmujące 3 grupy jest na tyle obiecujące i oszczędne, że zalecamy jego dalsze badanie w przyszłych próbach badawczych. Ponieważ czynniki związane z rozregulowaniem, nawykami używania i niespójnością moralną w wyjątkowy sposób wpływają na nasilenie objawów zarówno w samoocenie uzależnienia, jak i problematycznym używaniu pornografii, wszystkie z nich należy wziąć pod uwagę w leczeniu. Chociaż objawy negatywne wynikające z każdej z 3 ścieżek mogą wyglądać podobnie, mają one istotnie różną etiologię, co powinno zasługiwać na różnicowe podejście terapeutyczne i ewentualnie diagnostykę różnicową (patrz badanie Grubbsa i wsp.3,31 Kraus i Sweeney;18 odnoszą się również do cierpienia związanego z niekongruencją jako kryterium wykluczenia dla CSBD: Światowej Organizacji Zdrowia,13 Kraus i in.,14 i Gola i in59). Przyszłe badania powinny określić metody leczenia skuteczne w odniesieniu do czynników związanych z rozregulowaniem, nawykami stosowania i niestosownością moralną. Uważamy te rozważania za centralne, a nie peryferyjne, teraz, gdy CSBD zostało włączone do ICD-1113 i klucz do uniknięcia nadmiernej patologii zachowań seksualnych o wysokiej częstotliwości60, 61, 62 u osób, które nie doświadczają zmniejszonej kontroli lub u osób, u których normy moralne lub społeczne wywołują negatywne poglądy na temat własnej aktywności seksualnej, powodując w rezultacie nadmierną kontrolę nad czynnościami seksualnymi.18,63 Diagnozowanie CSBD u tych osób stanowiłoby błędną diagnozę. Kryteria diagnostyczne CSBD są całkowicie jasne, że cierpienie wtórne do przekonań religijnych lub moralna dezaprobata zachowań seksualnych nie jest wystarczająca do zdiagnozowania tego zaburzenia.14 Jednak biorąc pod uwagę, że takie cierpienie moralne może zmienić indywidualne postrzeganie ich zachowań seksualnych, zachodzi potrzeba zachowania ostrożności przy stosowaniu tej diagnozy. Klinicyści muszą zwracać szczególną uwagę na te różnice w procesie diagnozy, aby uniknąć CSBD jako „zaburzenia parasolowego” błędnie używanego do oznaczania problematycznych stanów psychicznych o różnych etiologiach. Ponadto, ponieważ niestosowność moralna może być czynnikiem wpływającym na postrzeganie innych uzależnień behawioralnych (uzależnienie od Internetu, uzależnienie od sieci społecznościowych, uzależnienie od gier),27 obawa ta nie dotyczy wyłącznie uzależnienia od pornografii zgłaszanego przez siebie.

Wreszcie, nasze wyniki potwierdzają pogląd, że proste deklaracje uzależnienia w dużym stopniu różnią się od nasilenia problematycznych symptomów używania pornografii, nawet gdy oba te konstrukty oparte są na deklaratywnych pomiarach. Zarówno postrzegane nałóg, jak i problematyczne używanie pornografii należy zbadać w odniesieniu do modelu PPMI i powiązanych pytań badawczych.

Oświadczenie autorstwa

    Kategoria 1

  • (A)

    Koncepcja i projekt

    • Karol Lewczuk; Mateusz Gołań

  • (B)

    Pozyskiwanie danych

    • Karol Lewczuk; Iwona Nowakowska

  • (C)

    Analiza i interpretacja danych Karol Lewczuk; Iwona Nowakowska

    Kategoria 2

  • (A)

    Opracowanie artykułu

    • Karol Lewczuk; Agnieszka Glica

  • (B)

    Rewizja dla treści intelektualnej

    • Mateusz Gola; Joshua B. Grubbs

    Kategoria 3

  • (A)

    Ostateczne zatwierdzenie ukończonego artykułu

    • Karol Lewczuk; Mateusz Gola; Joshua B. Grubbsa; Agnieszka Glica; Iwona Nowakowska

Referencje

  1. Kraus, SW, Voon, V., i Potenza, MN Czy kompulsywne zachowanie seksualne należy uznać za uzależnienie ?. Nałóg. 2016; 111: 2097-2106

    |

  2. Bancroft, J. i Vukadinovic, Z. Uzależnienie seksualne, kompulsywność seksualna, impulsywność seksualna czy co? W stronę modelu teoretycznego. J Sex Res. 2004; 41: 225-234

    |

  3. Grubbs, JB, Perry, SL, Wilt, JA i in. Problemy z pornografią wynikające z niezgodności moralnej: model integracyjny z systematycznym przeglądem i metaanalizą. Arch Sex Behav. 2019; 48: 397-415

    |

  4. Stein, DJ Klasyfikacja zaburzeń hiperseksualnych: modele kompulsywne, impulsywne i uzależniające. Psychiatr Clin North Am. 2008; 31: 587-591

    |

  5. Walton, MT, Cantor, JM, Bhullar, N. i in. Hiperseksualność: krytyczny przegląd i wprowadzenie do „cyklu zachowań seksualnych”. Arch Sex Behav. 2017; 46: 2231-2251

    |

  6. Wéry, A. i Billieux, J. Problematyczny cyberseks: konceptualizacja, ocena i leczenie. Addict Behav. 2017; 64: 238-246

    |

  7. de Alarcón, R., de la Iglesia, JI, Casado, NM i in. Uzależnienie od pornografii online: co wiemy, a czego nie - przegląd systematyczny. J Clin Med. 2019; 8: 91

    |

  8. Gold, SN i Heffner, CL Uzależnienie seksualne: wiele koncepcji, minimalne dane. Clin Psychol Rev. 1998; 18: 367-381

    |

  9. Gola, M. i Potenza, MN Dowodem na budynie jest degustacja: potrzebne są dane do testowania modeli i hipotez związanych z kompulsywnymi zachowaniami seksualnymi. Arch Sex Behav. 2018; 47: 1323-1325

    |

  10. Gola, M. i Potenza, MN Promowanie inicjatyw edukacyjnych, klasyfikacyjnych, terapeutycznych i politycznych: Komentarz do: Kompulsywne zaburzenia zachowania seksualnego w ICD-11 (Kraus i in., 2018). J Behav Addict. 2018; 7: 208-210

    |

  11. Prause, N. Oceń już modele zachowań seksualnych o wysokiej częstotliwości. Arch Sex Behav. 2017; 46: 2269-2274

    |

  12. Brand, M., Young, KS, Laier, C. i in. Łączenie zagadnień psychologicznych i neurobiologicznych dotyczących rozwoju i utrzymywania określonych zaburzeń korzystania z Internetu: model interakcji interakcji person-afekt-poznanie-wykonanie (I-PACE). Neurosci Biobehav Rev. 2016; 71: 252-266

    |

  13. Światowa Organizacja Zdrowia. ICD-11 - Kompulsywne zaburzenie zachowania seksualnego. (Dostępne o:)

    |

  14. Kraus, SW, Krueger, RB, Briken, P. i in. Kompulsywne zaburzenie zachowania seksualnego w ICD-11. Psychiatria światowa. 2018; 17: 109-110

    |

  15. Fuss, J., Lemay, K., Stein, DJ i in. Komentarze zainteresowanych stron publicznych dotyczące rozdziałów ICD-11 związanych ze zdrowiem psychicznym i seksualnym. Psychiatria światowa. 2019; 18: 233-235

    |

  16. Brand, M., Antons, S., Wegmann, E. i in. Teoretyczne założenia dotyczące problemów z pornografią z powodu niezgodności moralnej oraz mechanizmów uzależniającego lub kompulsywnego wykorzystywania pornografii: Czy te dwa „warunki” są tak teoretycznie odmienne, jak sugerowano? Arch Sex Behav. 2019; 48: 417-423

    |

  17. Fisher, WA, Montgomery-Graham, S., i Kohut, T. Problemy z pornografią wynikające z niezgodności moralnej. Arch Sex Behav. 2019; 48: 425-429

    |

  18. Kraus, SW i Sweeney, PJ Osiągnięcie celu: rozważenia dotyczące diagnostyki różnicowej podczas leczenia osób z problematycznym wykorzystaniem pornografii. Arch Sex Behav. 2019; 48: 431-435

    |

  19. Vaillancourt-Morel, MP i Bergeron, S. Postrzegane problematyczne wykorzystanie pornografii: poza różnicami indywidualnymi i religijnością. Arch Sex Behav. 2019; 48: 437-441

    |

  20. Walton, MT Niestosowanie jako zmienna cecha problematycznych zachowań seksualnych w internetowej próbce „uzależnienia od seksu”. Arch Sex Behav. 2019; 48: 443-447

    |

  21. Willoughby, BJ Utknąłem w pudełku z pornografią. Arch Sex Behav. 2019; 48: 449-453

    |

  22. Wright, PJ Nieuregulowane korzystanie z pornografii i możliwość podejścia jednokierunkowego. Arch Sex Behav. 2019; 48: 455-460

    |

  23. Festinger, L. Dysonans poznawczy. Sci Am. 1962; 207: 93-106

    |

  24. Grubbs, JB i Perry, SL Moralna niezgodność i wykorzystanie pornografii: krytyczna recenzja i integracja. J Sex Res. 2019; 56: 29-37

    |

  25. Grubbs, JB, Kraus, SW i Perry, SL Zgłoszone przez siebie uzależnienie od pornografii w reprezentatywnej na szczeblu krajowym próbie: rola nawyków związanych z używaniem, religijności i niestosowności moralnej. J Behav Addict. 2019; 8: 88-93

    |

  26. Grubbs, JB, Grant, JT i Engelman, J. Samoidentyfikacja jako uzależniony od pornografii: badanie ról wykorzystywania pornografii, religijności i niestosowności moralnej. Kompulsywność na tle seksualnym. 2018; 25: 269-292

    |

  27. Lewczuk K, Nowakowska I, Lewandowska K i wsp. Niekongruencja moralna i religijność jako predyktory postrzeganych przez siebie uzależnień behawioralnych (uzależnienie od pornografii, internetu, mediów społecznościowych i gier). Wstępnie zarejestrowane badanie oparte na reprezentatywnej próbie krajowej. W trakcie przeglądu.
  28. Grubbs, JB, Exline, JJ, Pargament, KI i in. Wykorzystywanie pornografii internetowej, postrzegane uzależnienie oraz walki religijne / duchowe. Arch Sex Behav. 2017; 46: 1733-1745

    |

  29. Gola, M., Lewczuk, K., i Skorko, M. Co się liczy: ilość lub jakość wykorzystania pornografii? Czynniki psychologiczne i behawioralne poszukiwania leczenia w celu korzystania z problematycznej pornografii. J Sex Med. 2016; 13: 815-824

    |

  30. Lewczuk, K., Szmyd, J., Skorko, M. i in. Leczenie mające na celu wykorzystanie problematycznej pornografii wśród kobiet. J Behav Addict. 2017; 6: 445-456

    |

  31. Grubbs, JB, Perry, S., Wilt, JA i in. Odpowiedź na komentarze. Arch Sex Behav. 2019; 48: 461-468

    |

  32. Corrigan, PW, Bink, AB, Schmidt, A. i in. Jaki jest wpływ samo-piętna? Utrata szacunku do samego siebie i efekt „po co próbować”. J Ment Health. 2015; 5: 10-15

    |

  33. Fernandez, DP, Tee, EY, i Fernandez, EF Czy wyniki w zakresie pornografii cybernetycznej Inventory-9 odzwierciedlają faktyczną kompulsywność podczas korzystania z pornografii internetowej? Badanie roli wysiłku abstynencji. Kompulsywność na tle seksualnym. 2017; 24: 156-179

    |

  34. Kraus S, Gola M, Grubbs JB i in., Validation of a Brief Pornography Screener Across Multiple Samples. W trakcie sprawdzania.
  35. Fernandez, DP i Griffiths, MD Instrumenty psychometryczne do problematycznego wykorzystania pornografii: przegląd systematyczny. (0163278719861688)Eval Health Prof. 2019;

    |

  36. Grubbs, JB, Exline, JJ, Pargament, KI i in. Transgresja jako uzależnienie: religijność i dezaprobata moralna jako predyktory postrzeganego uzależnienia od pornografii. Arch Sex Behav. 2015; 44: 125-136

    |

  37. Grubbs JB, Kraus SW, Perry SL i wsp. Niekongruencja moralna i kompulsywne zachowania seksualne: wyniki z interakcji przekrojowych i równoległych analiz krzywych wzrostu. W trakcie sprawdzania.
  38. Grubbs, JB, Wilt, JA, Exline, JJ i in. Moralna dezaprobata i postrzegane uzależnienie od pornografii internetowej: badanie podłużne. Nałóg. 2017; 13: 496-506

    |

  39. Lew-Starowicz M, Lewczuk K, Nowakowska I i wsp. Kompulsywne zachowania seksualne i rozregulowanie emocji. Sex Med Rev. W druku.
  40. Reid, RC, Harper, JM i Anderson, EH Strategie radzenia sobie stosowane przez hiperseksualnych pacjentów w celu obrony przed bolesnymi skutkami wstydu. Clin Psychol Psychother. 2009; 16: 125-138

    |

  41. Levin, ME, Lee, EB i Twohig, MP Rola empirycznego unikania w problematycznym oglądaniu pornografii. Psychol Rec. 2019; 69: 1-12

    |

  42. Herman-Stabl, MA, Stemmler, M., i Petersen, AC Podejście i unikanie radzenia sobie: Implikacje dla zdrowia psychicznego nastolatków. J Youth Adolesc. 1995; 24: 649-665

    |

  43. Holahan, CJ, Moos, RH, Holahan, CK i in. Generowanie stresu, radzenie sobie z unikaniem i objawy depresyjne: model 10-letni. J Consult Clin Psychol. 2005; 73: 658-666

    |

  44. Roth, S. i Cohen, LJ Podejście, unikanie i radzenie sobie ze stresem. Am Psychol. 1986; 41: 813-819

    |

  45. Kohut, T. i Štulhofer, A. Rola religijności w kompulsywnym używaniu pornografii przez nastolatków: ocena podłużna. J Sex Marital Ther. 2018; 44: 759-775

    |

  46. Martyniuk, U., Briken, P., Sehner, S. i in. Używanie pornografii i zachowania seksualne wśród polskich i niemieckich studentów. J Sex Marital Ther. 2016; 42: 494-514

    |

  47. Grubbs, JB, Sessoms, J., Wheeler, DM i in. Cyber-pornografia Wykorzystanie ekwipunku: Opracowanie nowego instrumentu oceny. Kompulsywność na tle seksualnym. 2010; 17: 106-126

    |

  48. Reid, RC, Garos, S., i Carpenter, BN Wiarygodność, ważność i rozwój psychometryczny wykazu zachowań hiperseksualnych w ambulatoryjnej próbie mężczyzn. Kompulsywność na tle seksualnym. 2011; 18: 30-51

    |

  49. Carver, CS Chcesz zmierzyć radzenie sobie, ale twój protokół jest za długi: Rozważ krótkie podejście. Int J Behav Med. 1997; 4: 92

    |

  50. Schnider, KR, Elhai, JD i Gray, MJ Sposób radzenia sobie ze stresem przewiduje stres pourazowy i nasilenie skomplikowanych objawów żałoby wśród studentów college'u zgłaszających traumatyczną utratę. J. Couns Psychol. 2007; 54: 344

    |

  51. Arbuckle, JL Podręcznik użytkownika IBM SPSS Amos 23. (Dostępne o:) (Dostęp 18 sierpnia 2019 r)Amos Development Corporation A,; 2014

    |

  52. Hu, LT i Bentler, PM Kryteria odcięcia dla wskaźników dopasowania w analizie struktury kowariancji: Kryteria konwencjonalne a nowe alternatywy. Modelowanie Struct Equ. 1999; 6: 1-55

    |

  53. Droubay, BA, Butters, RP i Shafer, K. Debata o pornografii: religijność i poparcie dla cenzury. J Relig Health. 2018; : 1-16

    |

  54. Lambe, JL Kto chce cenzurować pornografię i nienawidzić mowy? Mass Commun Soc. 2004; 7: 279-299

    |

  55. Ciclitira, K. Pornografia, kobiety i feminizm: między przyjemnością a polityką. Seksualności. 2004; 7: 281-301

    |

  56. Humphreys, K. Osądów moralnych i uzależnień seksualnych. Nałóg. 2018; 113: 387-388

    |

  57. Potenza, MN, Gola, M., Voon, V. i in. Czy nadmierne zachowanie seksualne jest uzależnieniem? Lancet Psychiatry. 2017; 4: 663-664

    |

  58. Brand, M., Wegmann, E., Stark, R. i in. Model interakcji person-afekt-poznawanie-wykonanie (I-PACE) dla zachowań uzależniających: aktualizacja, uogólnienie do zachowań uzależniających poza zaburzeniami korzystania z Internetu oraz specyfikacja procesowego charakteru zachowań uzależniających. Neurosci Biobehav Rev. 2019; 104: 1-10

    |

  59. Gola M, Lewczuk K, Potenza, MN i wsp. Brakujące elementy w kryteriach kompulsywnych zaburzeń zachowania seksualnego. W trakcie sprawdzania.
  60. Klein, M. Uzależnienie od seksu: niebezpieczna koncepcja kliniczna. Przedstawiciel SIECUS. 2003; 31: 8-11

    |

  61. Zimy, J. Zaburzenie hiperseksualne: bardziej ostrożne podejście [List do redakcji]. Arch Sex Behav. 2010; 39: 594-596

    |

  62. Ley, D., Prause, N., i Finn, P. Cesarz nie ma ubrań: przegląd modelu uzależnienia od pornografii. Curr Sex Health Rep. 2014; 6: 94-105

    |

  63. Efrati, Y. Boże, nie mogę przestać myśleć o seksie! Efekt odbicia w nieudanym tłumieniu myśli seksualnych wśród młodzieży religijnej. J Sex Res. 2019; 56: 146-155

    |