PATHOS: Krótka aplikacja przesiewowa do oceny uzależnienia seksualnego (2012)

J Addict Med. Rękopis autora; dostępny w PMC 2013 March 1.

Opublikowany w końcowym edytowanym formularzu jako: J Addict Med. 2012 March; 6(1): 29-34.

doi:  10.1097/ADM.0b013e3182251a28

Patrick J. Carnes, Ph.D.1 Bradley A. Green, Ph.D.2 Lisa J. Merlo, Ph.D., MPE,3,4 Alexis Polles, MD,5 Stefanie Carnes, Ph.D.6 i Mark S. Gold, MD3

Abstrakcyjny

Szacuje się, że uzależnienie seksualne dotyka do 3-6% populacji. Wielu klinicystom brakuje jednak jasnych kryteriów wykrywania potencjalnych przypadków.

Cele

Obecne badania przeprowadzono w celu oceny skuteczności krótkiego instrumentu przesiewowego uzależnienia seksualnego (tj. Kwestionariusza PATHOS) w celu prawidłowej klasyfikacji pacjentów leczonych z powodu uzależnienia seksualnego i zdrowych ochotników.

Metody

W badaniu pierwszym sześcioelementowy kwestionariusz wykorzystujący mnemoniczny „PATHOS” został zbadany pod kątem czułości i swoistości za pomocą próby łączącej pacjentów leczonych z powodu uzależnienia seksualnego i zdrowych ochotników (970 mężczyźni / 80.2% pacjentów; 938 kobiety / 63.8% pacjentów). W drugim badaniu próbka walidacji krzyżowej mężczyzn 672 (pacjentów 93%) i kobiet 241 (pacjentów 35.3%) ukończyła badanie przesiewowe PATHOS.

wyniki

Wyniki analiz ROC w badaniu One wykazały, że PATHOS wychwycił 92.6% obszaru pod krzywą i osiągnął 88.3% czułości i 81.6% specyficzności do klasyfikacji próbki męskiej (n = 963) jako pacjentów i zdrowych osób stosując odcięcie wynik 3. Podobnie, PATHOS przechwycił 90.2% obszaru pod krzywą i, z odcięciem 3, osiągnął 80.9% czułości i 87.2% specyficzności dla próbki żeńskiej (n = 808). W drugim badaniu wyniki analiz ROC wskazały, że PATHOS przechwycił 85.1% obszaru pod krzywą, z czułością 70.7% i specyficznością 86.9% dla mężczyzn (odcięcie 3). Dla kobiet, PATHOS uchwycił 80.9% obszaru pod krzywą i osiągnął 69.7% czułości i 85.1% specyficzności z odcięciem 3.

wnioski

Badania te stanowią wsparcie dla wykorzystania PATHOS jako instrumentu do wykrywania potencjalnych przypadków uzależnienia seksualnego w warunkach klinicznych.

Słowa kluczowe: Uzależnienie seksualne, kompulsywność seksualna, badania przesiewowe, ocena, psychometria

Patos: wzbudzanie emocji, zwłaszcza smutku lub litości

- Z greckiego patos za „cierpienie”

Uzależnienie seksualne (nazywane również uzależnieniem seksualnym, hiperseksualnością, kompulsywnym zaburzeniem seksualnym, zaburzeniem związanym z parafilią, impulsem seksualnym, nimfomią i zachowaniami seksualnymi poza kontrolą) wydaje się być stosunkowo częstym zaburzeniem. Szacuje się, że wpływa on na 3-6% populacji USA [Carnes, 1991], a ostatnie badania z Nowej Zelandii wykazały, że subkliniczne poziomy tego zachowania mogą być znacznie wyższe [Skegg et al 2009]. Uzależnienie seksualne zostało opisane jako „istnienie powtarzających się, intensywnych, pobudzających seksualnie fantazji, popędów seksualnych lub zachowań, które utrzymują się przez okres co najmniej sześciu miesięcy i nie mieszczą się w definicji parafilii”, i powoduje znaczne cierpienie i upośledzenie do dotkniętych osób [Stein, Black, Pienaar, 2000]. Pomimo znaczących osobistych i społecznych konsekwencji związanych z uzależnieniem seksualnym, stosunkowo mało uwagi poświęcono temu poważnemu zaburzeniu. Brak uwagi prawdopodobnie wynika w dużej mierze z zamieszania związanego z jego etiologią i nozologią. W rzeczywistości uzależnienie seksualne nie jest nawet zawarte w Podręczniku diagnostycznym i statystycznym zaburzeń psychicznych [APA, 2000], chociaż „zaburzenie hiperseksualne” jest brane pod uwagę przy kolejnej edycji [Kafka, 2010].

Na szczęście pojawia się coraz więcej wiedzy dokumentującej i opisującej problem. Na przykład czasopismo Sexual Addiction and Compulsivity: The Journal of Treatment and Prevention jest w dwudziestym roku publikacji. Podobnie, Sadock i Sadock's (2005), Kompleksowy podręcznik psychiatrii zawiera rozdział dotyczący uzależnienia od seksu i jego leczenia [Carnes, 2005]. Jednak konstelacja zachowań określana obecnie jako „uzależnienie seksualne” została po raz pierwszy zidentyfikowana przez Orforda [Orford, 1978 & 1985]. Po tej pracy Carnes [bardziej szczegółowe opisy]1983, 1988, 1991a], Goodman [1992], Earle [1995]. Różni badacze zastosowali kryteria diagnostyczne, które są zbieżne z kryteriami opracowanymi dla nadużywania substancji i patologicznego hazardu dla osób wykazujących objawy uzależnienia seksualnego [Carnes, 1983, 1988, 1991a i Schneider, 1991], a inni zastosowali niezależne kryteria diagnostyczne do tej populacji [Czarny, 2000].

Znaczne badania zbadały etiologię uzależnienia seksualnego i zidentyfikowały wspólnych autorów, w tym historię traumy [Earle i Earle, 1995], czynniki rodzinne [Sussman, 2007] i ekspozycja na unikalne stymulacje, takie jak „cybersex” [Hunt & Kraus, 2009]. Ponadto wiele uwagi poświęcono współwystępowaniu uzależnienia seksualnego i innych zachowań uzależniających [Carnes, Murray i Charpentier, 2005]. Wczesne konceptualizacje neuronauki uzależnienia seksualnego pojawiły się w 1980's [Milkman and Sunderwirth, 1987], a wraz z rozwojem bazy badań neurobiologicznych zidentyfikowano mechanizmy biologiczne leżące u podstaw uzależnienia seksualnego [Berlin, 2008; Cozolino, 2006; Kafka, 2008; Krueger i Kaplan, 2000; Stein i in., 2000]. Konkretne wysiłki na rzecz podsumowania obecnych badań pojawiły się w bardziej ogólnych czasopismach medycznych [Coleman, 1990, Coleman-Kennedy 2002]. Podobnie opisano metody leczenia i badano różne populacje [Carnes i Adams, 2002].

Nadal jednak istnieje brak świadomości na temat uzależnienia seksualnego wśród pracowników służby zdrowia. Ponadto brak jest opartych na dowodach środków oceny / badań przesiewowych, aby pomóc klinicystom w identyfikacji osób cierpiących na ten stan. Wszystkie te czynniki wpłynęły na dostęp pacjentów do skutecznych metod leczenia. W związku z tym istniała potrzeba wygenerowania prostej aplikacji przesiewowej podobnej do Kwestionariusza CAGE [Ewing, 1984], który jest krótkim screenerem do wykrywania alkoholizmu (np. C = Czy kiedykolwiek czułeś, że powinieneś ograniczyć spożycie alkoholu?, A = Czy ludzie denerwowali cię krytykując swoje picie ?, G = Czy kiedykolwiek czułeś się źle lub winny z powodu twojego picia ?, E = Czy kiedykolwiek piłeś najpierw rano, aby uspokoić nerwy lub pozbyć się kaca [otwieracz do oczu]). CAGE służył jako przydatny punkt odniesienia dla klinicystów pracujących zarówno w zakresie zdrowia psychicznego, jak i ogólnych warunków medycznych.

Wiele ocen uzależnień seksualnych pojawiło się i zostało porównanych w istniejącej literaturze [Carnes, Green i Carnes, 2010; Delmonico i Miller, 2003; Hook i in., 2010; Kalichman i Rompa, 2001]. Jednym z najczęściej stosowanych jest Test przesiewowy uzależnienia seksualnego (SAST), który został wykorzystany w co najmniej ośmiu opublikowanych, recenzowanych badaniach empirycznych, i jest rutynowo stosowany w praktyce w kilku szpitalnych ośrodkach leczenia stacjonarnego oraz w certyfikowanym uzależnieniu seksualnym terapeuci (CSATS) w Stanach Zjednoczonych i innych krajach. Po raz pierwszy pojawił się w 1989 [Carnes, 1989] i został później zmieniony (SAST-R) [Carnes i wsp., 2010]. Zarówno SAST, jak i SAST-R były oparte na wieloletnim doświadczeniu klinicznym. Jednak SAST-R jest stosunkowo długi (tj. Produkty 45), co sprawia, że ​​jest niewygodny w użyciu w ogólnych warunkach klinicznych (np. Gabinet lekarski lub pogotowie). Biorąc pod uwagę zamieszanie związane z identyfikacją osób, które cierpią na zaburzenie bez spójnej konceptualizacji, definicji lub kryteriów diagnostycznych, oraz potrzebę zwięzłego urządzenia do oceny, celem tego badania było opracowanie PATHOS, krótkiego instrumentu do badań pomocniczych z identyfikacją osób, które mogą mieć uzależnienie seksualne. Przeprowadzono serię dwóch badań w celu opracowania środka i zatwierdzenia go na osobnej próbce. PATHOS składa się z sześciu elementów znalezionych zarówno w SAST, jak i SAST-R.

Metoda: Study One

Środki

Diagnostyczny wywiad kliniczny

Biorąc pod uwagę, że kryteria diagnostyczne uzależnienia seksualnego nie zostały jeszcze uwzględnione w Diagnostic and Statistical Manuał of Mental Disorders, pacjenci skierowani na leczenie zostali zdiagnozowani z uzależnieniem seksualnym na podstawie wywiadu klinicznego, przy użyciu kryteriów ustalonych przez Carnes (2001). Te kryteria diagnostyczne są wymienione w Tabela 1.

Tabela 1 

Kryteria diagnostyczne dla pacjentów uzależnionych seksualnie

Test przesiewowy uzależnienia seksualnego (SAST)

Pozycje PATHOS zostały wyodrębnione z oryginalnego SAST w tym badaniu. SAST to miara przedmiotu 25, która ocenia objawy uzależnienia seksualnego [Carnes, 1989]. Wszystkie przedmioty są punktowane dychotomicznie (tak / nie). Przykładowe przedmioty to: „Czy czujesz się kontrolowany przez swoje pożądanie seksualne?” I „Czy ukrywasz niektóre swoje zachowania seksualne przed innymi?” Wcześniejsze badania wykazały, że SAST skutecznie i skutecznie dyskryminuje osoby uzależnione od seksu i osoby niedotknięte. Wykorzystując 13 jako punkt odcięcia, 96.5% respondentów zostało prawidłowo zakwalifikowanych jako uzależnionych seksualnie, podczas gdy tylko 3.5% uzyskujący 13 lub więcej nie był uzależniony, a tym samym błędnie sklasyfikowany przy użyciu SAST. Dla tej próbki wewnętrzna spójność SAST była doskonała (KR-20 = .94) [George i Mallery, 2003].

Uczestnicy

Próbka badawcza (N = 1,908) składała się z dwóch podpróbek osób. Do badania włączono dane od pacjentów 1,118 (30.4% kobieta, n = 340), którzy byli leczeni w szpitalnym ośrodku leczenia uzależnień seksualnych między 1996 i 2004. W celu ochrony anonimowości dane demograficzne nie zostały pobrane z próbki pacjenta. Ponadto, łącznie zdrowi ochotnicy 790 (75.7% kobieta, n = 598) zostali zwerbowani z dużego południowego uniwersytetu przez okres jednego roku. Próba uczniów wahała się w wieku od 18-58 lat (M = 20.60, SD = 3.88) i głównie zgłaszane jako Kaukaski (59.6%, n = 471), następnie Black / African American (37.1%, n = 293) i „Inne” (1.4%, n = 11). W próbie znalazło się także osiem osób latynoskich (1.0%), sześć azjatyckich (0.8%) i jeden rdzenny Amerykanin (0.1%). Oczywista rozbieżność w proporcjach płci między dwiema próbkami odzwierciedla fakt, że więcej mężczyzn szuka leczenia uzależnienia od seksu niż kobiety i że więcej kobiet uczestniczy w badaniach niż mężczyźni na uniwersytecie, gdzie rekrutowano zdrowych uczestników-wolontariuszy.

Procedury

Osobnikom w próbce pacjentów podawano kwestionariusz SAST podczas ich klinicznego spożycia. Zidentyfikowane odpowiedzi zostały wyodrębnione z dokumentacji medycznej dla tego badania. Aby ocenić ważność dyskryminacyjną PATHOS, pobrano próbkę zdrowych ochotników do wykorzystania jako próbkę porównawczą. Za zgodą Institutional Review Board (IRB) studenci zostali poinformowani o badaniu poprzez uczestnictwo we wstępnych kursach z psychologii i mieli możliwość uczestniczenia w niniejszym badaniu lub wielu innych badaniach w ramach wymagań dotyczących kursu. Po uzyskaniu świadomej zgody uczestnicy zostali poproszeni o wypełnienie krótkiego kwestionariusza demograficznego i SAST.

Elementy SAST wybrano do włączenia do PATHOS na podstawie wyników eksploracyjnych analiz głównych składowych SAST i W-SAST1, który sugerował czteroczynnikową strukturę uzależnienia seksualnego [szczegóły tej analizy można znaleźć w: Carnes, Green i Carnes, 2010]. Wybrano cztery elementy PATHOS, aby wykorzystać cztery czynniki SAST (Zaabsorbowanie, utrata kontroli, zaburzenia relacji i zaburzenia afektywne) w oparciu o najwyższy współczynnik obciążenia dla mężczyzn i kobiet leczonych z powodu uzależnienia seksualnego. Wybrano dwie dodatkowe pozycje reprezentujące inne klinicznie istotne cechy związane z uzależnieniem seksualnym (wstyd i poszukiwanie leczenia), które nie są wyraźnie reprezentowane przez pierwsze cztery elementy. Ostateczna wersja została nazwana Kwestionariuszem PATHOS, w oparciu o mnemonikę opracowaną na podstawie jej elementów. Elementy kwestionariusza PATHOS są wymienione w Tabela 2.

Tabela 2 

Elementy kwestionariusza PATHOS

Statistics

Wyniki porównano, aby ocenić różnice między grupami. Spójność wewnętrzną oceniano oddzielnie dla próbek męskich i żeńskich, stosując analizy KR-20. Statystyki opisowe i wnioskowe obliczono również oddzielnie dla mężczyzn i kobiet. Testy T wykorzystano do analizy znaczenia różnic między próbkami pacjentów a zdrowymi ochotnikami. Analizy charakterystyki pracy odbiornika (ROC) wykorzystano do określenia optymalnych wyników odcięcia klinicznego.

Wyniki: Study One

W badaniu wzięło udział ogółem mężczyzn z 970. Średni wynik przesiewowy PATHOS dla mężczyzn w próbce pacjenta (n = 778) wynosił 4.53 (SD = 1.48); mając na uwadze, że średni wynik dla zdrowej próbki podmiotu (n = 192) to 1.52 (SD = 1.19). Ta różnica była istotna statystycznie (t(968) = 29.8, p <001; M różnica = 3.01, 95% CI = 2.81 do 3.21). Wyniki dla kobiet uczestniczących w 808 były podobne. Średni wynik dla kobiet w próbce pacjenta (n = 340) wynosił 3.82 (SD = 1.50); mając na uwadze, że średni wynik dla zdrowej próbki podmiotu (n = 598) to 1.16 (SD = 1.12). Ponownie, była statystycznie istotna różnica w wynikach między dwiema grupami (t(936) = 28.5, p <001; M różnica = 2.66, 95% CI = 2.48 do 2.84).

Zarówno dla samców, jak i samic, wewnętrzna konsystencja PATHOS była doskonała odpowiednio w KR-20 = .94 i KR-20 = .92. Wyniki analiz ROC dla próbki męskiej wykazały, że PATHOS przechwycił 92.4% powierzchni pod krzywą (p <001). Stosując punkt odcięcia 3, PATHOS prawidłowo zidentyfikował 88.3% próbki męskiej (czułość) i 79.7% próbki zdrowego mężczyzny (swoistość). Używając tej samej wartości odcięcia, PATHOS poprawnie zidentyfikował 80.9% próbki od pacjentek i 88.1% próbki zdrowej kobiety, obejmując 90.6% obszaru pod krzywą (p <001).

Dyskusja: Study One

Kwestionariusz PATHOS został opracowany jako szybki przesiewacz uzależnienia seksualnego. Wyniki badania wykazały, że ten niezwykle krótki instrument (tj. Sześć przedmiotów), który można podawać w czasie krótszym niż jedna minuta, może być wykorzystany do dokładnego wykrywania osób z uzależnieniem seksualnym. Oceny czułości i swoistości PATHOS wykazały doskonałą dokładność, szczególnie biorąc pod uwagę zwięzłość kwestionariusza. Rzeczywiście, ostatnie badania wykazały podobne wyniki w kwestionariuszu CAGE w identyfikacji mężczyzn z uzależnieniem od alkoholu (czułość 91.0%; specyficzność 87.8%) i nadużywanie alkoholu (czułość 87.5%; specyficzność 80.9%) [zrobić Amaral i Malbergier, 2008].

Chociaż wyniki są obiecujące, walidacja krzyżowa na oddzielnej próbce była konieczna do weryfikacji wyników. W rezultacie przeprowadzono drugie badanie walidacyjne, aby ocenić stabilność wyników.

Metoda: Study Two

Środki

Kwestionariusz PATHOS

Uczestnikom tego drugiego badania podano SAST-R, wersję 45 oryginalnego SAST, która zawiera te same elementy PATHOS co oryginalny SAST. Elementy Kwestionariusza PATHOS zostały wyodrębnione z SAST-R (zgodnie z opisem w Pierwszym badaniu). PATHOS zawiera sześć pozycji i został opracowany jako szybki instrument do wykrywania potencjalnego uzależnienia seksualnego. Elementy są wymienione w Tabela 2 i są punktowane w formacie tak / nie.

Uczestnicy

Osoby z drugiej próby badawczej (N = 913) zostały zrekrutowane z trzech populacji: pacjentów ambulatoryjnych otrzymujących leczenie uzależnienia seksualnego (n = 646, 86.8% mężczyzn), osób otrzymujących leczenie stacjonarne z powodu uzależnienia seksualnego (n = 64, 100% mężczyzn), oraz studenci studiów licencjackich (n = 203, 23.2% samiec). Biorąc pod uwagę, że uzależnienie seksualne jest znacznie bardziej powszechne wśród mężczyzn [Goodman, 1992], spodziewano się znacznej nierównowagi liczby uczestników płci męskiej i żeńskiej. Przykładowe dane demograficzne dla badania drugiego przedstawiono w Tabela 3.

Tabela 3 

Dane demograficzne do badania 2

Procedury

Wszystkie procedury zostały podjęte zgodnie z profesjonalnymi standardami etycznymi i zostały zatwierdzone przez odpowiednie instytucjonalne komisje rewizyjne. W celu walidacji kwestionariusza PATHOS jako odpowiedniego narzędzia do wykrywania uzależnienia seksualnego, pacjenci z uzależnieniem seksualnym byli rekrutowani z wyspecjalizowanego ośrodka leczenia uzależnienia seksualnego oraz z przepływu pacjentów terapeutów ambulatoryjnych specjalizujących się w leczeniu uzależnienia seksualnego od Stany Zjednoczone. Osoby zgłaszające się na leczenie stacjonarne lub ambulatoryjne uzależnienia seksualnego zostały poinformowane o badaniu oceniającym pacjentów z uzależnieniem seksualnym i poproszonym o udział w badaniu. Po uzyskaniu świadomej zgody podano im SAST-R (z którego pobrano elementy PATHOS) podczas oceny klinicznej. Zdrowi ochotnicy byli rekrutowani z populacji studentów studiów licencjackich i otrzymywali środek po uzyskaniu świadomej zgody na udział w badaniu.

Statistics

Spójność wewnętrzną oceniano dla połączonych próbek męskich i żeńskich przy użyciu współczynnika Kuder-Richardson-20 (KR-20). Liczby częstotliwości obliczono dla pozytywnych odpowiedzi na każdą pozycję w przypadku leczenia ambulatoryjnego, stacjonarnego i zdrowych ochotników. Obliczono jednoczynnikowe analizy ANOVA, aby ocenić istotność różnicy między próbką (próbkami) pacjenta a próbką ucznia w obrębie każdej płci. W przypadku analiz ROC połączono leczenie grupowe i ambulatoryjne w celu utworzenia złożonej grupy pacjentów. Grupa zdrowych ochotników składała się wyłącznie ze studentów. W celu porównania wyników PATHOS dla pacjentów i próbek zdrowych ochotników zastosowano niezależne testy t-próbek. Analizy ROC wykorzystano do oceny adekwatności uprzednio określonej klinicznej wartości odcięcia (tj. Całkowitego wyniku = 3).

Wyniki: Badanie drugie

Biorąc pod uwagę krótki charakter tego środka, wewnętrzna spójność dla obecnych próbek była dopuszczalna (mężczyźni: KR-20 = .77; kobiety: KR-20 = .81) [George i Mallery, 2003]. Jednowymiarowa ANOVA porównująca próbki męskie była znacząca (F(2,669) = 53.71, p <001; przym. R2 = 0.14; moc = 1.00). Analizy post hoc, przy użyciu Tamhane z powodu nierównych wariancji grupowych, wykazały, że wszystkie trzy grupy różniły się znacznie od siebie (leczenie domowe, M = 4.78, SD = 1.46; Pacjent dochodzący, M = 3.41, SD = 1.87; Studenci, M = 1.21, SD = 1.232). Ponieważ istniały tylko dwie grupy kobiet, do porównania średnich zastosowano test t. Test t dla kobiet był znaczący (t(239) = 9.75, p <001; d = 1.51; moc = 1 · 00). Średnie różnice były podobne do tych dla mężczyzn ambulatoryjnych i studenckich (kobiety ambulatoryjne: M = 3.26, SD = 2.11; studentki: M = 0.88, SD = 1.04; M różnica = 2.38, 95% CI = 1.90 do 2.86).

W analizach ROC PATHOS prawidłowo skategoryzował osoby w próbce dla mężczyzn (n = 625; leczenie mieszane i próbki ambulatoryjne łącznie) oraz próbkę zdrowych ochotników (n = 47) 83.3% czasu. Używając wartości odcięcia 3, PATHOS prawidłowo zidentyfikował 69.6% próbki pacjenta (czułość) i 80.9% zdrowej próbki ochotnika (swoistość). W analizach ROC próby kobiet (pacjentka ambulatoryjna n = 85; college n = 156) PATHOS prawidłowo sklasyfikował 81.4% ogólnej próbki. Używając wartości odcięcia 3, PATHOS poprawnie zidentyfikował 65.9% próbki pacjenta (czułość) i 91.0% zdrowej próbki (swoistość).

Dyskusja: Studium drugie

Wyniki drugiego badania stanowią dodatkowe wsparcie dla użyteczności kwestionariusza PATHOS jako krótkiego narzędzia do badania uzależnienia seksualnego. Wewnętrzne szacunki spójności dla samców i samic sugerowały odpowiednią wiarygodność. Analizy ANOVA grup męskich w badaniu 2 wykazały szczególnie imponujące wyniki PATHOS, wyraźnie odróżniając wszystkie trzy grupy. Odkrycie to sugeruje, że Kwestionariusz PATHOS może być użytecznym narzędziem dla klinicystów do identyfikacji osób, które skorzystałyby z dodatkowej oceny objawów uzależnienia seksualnego, a także może służyć jako przybliżony wskaźnik ciężkości przypadków. Wyniki testu t dla próbki kobiet wykazały, że PATHOS skutecznie odróżnia kobiety ambulatoryjne od zwykłej grupy porównawczej studentów. Kategoryzacje w analizach ROC nie były tak dokładne, jak w badaniu 1, ale nadal sugerują skuteczność PATHOS. Niższa dokładność w badaniu 2 prawdopodobnie wynika częściowo z mniejszej zdrowej męskiej próbki, ponieważ duże różnice w stopach bazowych zmniejszają dokładność kategoryzacji. W przypadku danych od kobiet występuje również nierównowaga stóp bazowych. Choć jest proporcjonalnie mniejsza i w przeciwnym kierunku, ta nierównowaga może również osłabić dokładność. Zarówno w przypadku danych męskich, jak i żeńskich, włączenie danych ambulatoryjnych może mieć również mniejszą dokładność, ponieważ ambulatoryjni mają tendencję do zgłaszania mniej poważnej patologii (co można zobaczyć na podstawie porównania środków dla mężczyzn).

Chociaż wyniki są przekonujące, należy zauważyć pewne ograniczenia badania. Po pierwsze, istnieje uderzająca nierównowaga reprezentacji płci w próbkach pacjentów i uczniów. Próbka pacjenta ma o wiele więcej mężczyzn niż kobiet (około siedmiu do jednego), a próbka studenta jest niezrównoważona w innym kierunku (około trzech kobiet na każdego mężczyznę). Ponadto warto zauważyć, że istniały znaczne różnice wieku między próbkami pacjentów i uczniów. Dlatego przyszłe badania powinny obejmować starszą próbę zdrowego podmiotu w celu zmniejszenia skutków wieku jako zagrożenia dla ważności w porównaniach między dwiema grupami i zrównoważenia reprezentacji płci.

wnioski

Wyniki obecnych badań wykazały, że kwestionariusz PATHOS jest przydatny jako środek przesiewowy w odniesieniu do uzależnienia seksualnego. Pomimo zastosowania różnych próbek, Studies One and Two wykazały się zaskakująco podobnymi wynikami. Ogólnie rzecz biorąc, Kwestionariusz PATHOS, który można podawać w czasie krótszym niż jedna minuta, wykazał bardzo dobre oceny czułości i swoistości, gdy rozróżnia się próbki pacjentów od zdrowych. Sugeruje to, że może pomóc klinicystom w identyfikacji osób, które skorzystałyby na bardziej szczegółowej ocenie i / lub skierowaniu na leczenie tego niedostatecznie rozpoznanego i niedostatecznie leczonego zaburzenia.

Istotnym ograniczeniem obu badań były różnice demograficzne wieku i płci pomiędzy próbkami uzależnionych od płci i zdrowych ochotników (znane w badaniu 2 i przypuszczalnie w badaniu 1). Przydatne byłyby przyszłe porównania dobranych pod względem demograficznym próbek uzależnionych od płci i zdrowych. Przyszłe badania powinny być również przeprowadzone w celu potwierdzenia użycia kwestionariusza PATHOS ze starszymi zdrowymi próbkami osobników, jak również próbkami klinicznymi bez uzależnienia seksualnego, aby zapewnić dodatkowe wsparcie dla jego użycia. Ponadto nasze próbki nie zapewniały odpowiedniej reprezentacji różnych grup etnicznych, aby umożliwić porównanie między takimi grupami. Uzyskanie odpowiednich próbek pacjentów z mniejszości etnicznych z uzależnieniem seksualnym powinno być również przedmiotem przyszłych badań, aby umożliwić lepszą ocenę i leczenie tych grup. Wreszcie, dane PATHOS analizowane pod kątem badań nie zostały zebrane przez administrowanie sześciopunktowym kwestionariuszem PATHOS, ale raczej przez wyodrębnienie danych pozycji PATHOS z administracji SAST i SAST-R. Istnieje zatem szansa, że ​​efekty uporządkowania pytań mogły wpłynąć na nasze wyniki, choć wydaje się mało prawdopodobne, biorąc pod uwagę spójność między dwoma badaniami, przy użyciu różnych kwestionariuszy macierzystych i niepowiązanych próbek.

Wcześniej nie wprowadzono krótkich badań przesiewowych w celu identyfikacji potencjalnych przypadków uzależnienia seksualnego. Rzeczywiście, wiele osób, które odniosłyby korzyści z leczenia, pozostaje nierozpoznanych. Kwestionariusz PATHOS został opracowany, aby wypełnić tę potrzebę i pomóc klinicystom w identyfikacji osób, które mogą cierpieć z powodu objawów uzależnienia seksualnego. Obecne wyniki stanowią wsparcie dla jego zastosowania jako krótkiego przesiewacza uzależnienia seksualnego w praktyce ogólnej lub innych warunkach klinicznych.

Potwierdzenie

Trzeci autor był częściowo wspierany przez stypendium National Institute of Drug Abuse (NIDA) T32-DA-07313-10 (PI: Linda B. Cottler). NIDA nie miała dalszej roli w projektowaniu badań; w gromadzeniu, analizie i interpretacji danych; w pisaniu raportu; lub w decyzji o przedłożeniu artykułu do publikacji.

Przypisy

1W-SAST to wczesna alternatywna forma oryginalnego produktu SAST 25, która miała na celu lepsze wykrywanie uzależnienia seksualnego u kobiet. W-SAST był podobny do oryginalnego SAST, zmieniając tylko sześć pozycji i nieznacznie przeredagowując trzy inne. Wszystkie sześć elementów PATHOS były również przedmiotami W-SAST. Dwa z nich zostały nieco przeredagowane w W-SAST.

2ANOVA przedziały ufności porównania par dostępne na żądanie autorów.

Nie trzeba zgłaszać konfliktów interesów.

Jest to plik PDF z nieedytowanym manuskryptem, który został zaakceptowany do publikacji. Jako usługa dla naszych klientów dostarczamy tę wczesną wersję manuskryptu. Rękopis zostanie poddany kopiowaniu, składowi i przeglądowi wynikowego dowodu, zanim zostanie opublikowany w ostatecznej formie cytowania. Należy pamiętać, że podczas procesu produkcyjnego mogą zostać wykryte błędy, które mogą wpłynąć na treść, a wszystkie zastrzeżenia prawne, które odnoszą się do czasopisma, dotyczą.

Referencje

  1. APA. Podręcznik diagnostyczno-statystyczny zaburzeń psychicznych - wydanie 4, korekta tekstu (DSM-IV-R) American Psychiatric Association; Waszyngton, DC: 2000.
  2. Berlin FS. Nauki podstawowe i badania neurobiologiczne: Potencjalne znaczenie dla kompulsywności seksualnej. Kliniki psychiatryczne Ameryki Północnej. 2008 Dec; 31 (4): 623 – 42. [PubMed]
  3. Czarny DW. Epidemiologia i fenomenologia kompulsywnych zachowań seksualnych. Widma CNS. 2000 Jan; 5 (1): 26 – 72. [PubMed]
  4. Carnes PJ. Out of the Shadows: Zrozumienie uzależnienia seksualnego. Wydawcy CompCare; Minneapolis, MN: 1983.
  5. Carnes PJ. Batony i bordele: Uzależnienie seksualne i uzależnienie chemiczne. Doradca zawodowy; 1988.
  6. Carnes PJ. W przeciwieństwie do miłości: pomaganie uzależnionemu seksualnie. Hazelden; Center City, MN: 1989.
  7. Carnes PJ. Nie nazywaj tego miłością: odzyskiwanie od uzależnienia seksualnego. Bantam Books; Nowy Jork: 1991.
  8. Carnes PJ. Uzależnienie seksualne. Doradca; 1991.
  9. Carnes PJ. W obliczu cienia. Gentle Path Press; Beztrosko, AZ: 2001.
  10. Carnes PJ, Adams KM, redaktorzy. Kliniczne zarządzanie uzależnieniem od seksu. Brunner-Routledge; Nowy Jork: 2002.
  11. Carnes PJ. Rozdział 18.4: Uzależnienie seksualne. W: Sadock S, redaktor. Kompleksowy podręcznik psychiatrii. Lippincott, Williams & Wilkins; Filadelfia, PA: 2005.
  12. Carnes PJ, Green BA, Carnes S. To samo, ale inne: Zmiana ukierunkowania testu przesiewowego na uzależnienia seksualne (SAST) w celu odzwierciedlenia orientacji i płci. Uzależnienie seksualne i kompulsywność. 2010; 17 (1): 7–30.
  13. Carnes PJ, Murray RE, Charpentier L. Bargains with chaos: Sex addicts and addiction interakcji disorder. Uzależnienie seksualne i kompulsywność. 2005; 12: 79–120.
  14. Coleman E.Obsesyjno-kompulsywny model opisu kompulsywnych zachowań seksualnych. American Journal of Preventive Psychiatry & Neurology. 1990; 2 (1): 9–14.
  15. Coleman-Kennedy C. Ocena i diagnoza uzależnienia seksualnego. Dziennik Amerykańskiego Stowarzyszenia Pielęgniarek Psychiatrycznych. 2002; 8 (5): 143 – 51.
  16. Cozolino L. Neuronauka relacji międzyludzkich: przywiązanie i rozwijający się mózg społeczny. Norton; Nowy Jork: 2006.
  17. Delmonico DL, Miller JA. Test przesiewowy seksu internetowego: porównanie kompulsyw seksualnych z kompulsywami nieseksualnymi. Terapia seksualna i terapia relacji. 2003; 18 (3): 261 – 76.
  18. czy Amaral RA, Malbergier A. Skuteczność kwestionariusza CAGE, gamma-glutamylotransferazy i średniej objętości krwinek czerwonych krwinek jako markerów problemów związanych z alkoholem w miejscu pracy. Uzależniające zachowania. 2008 Jun; 33 (6): 772 – 81. [PubMed]
  19. Earle R, Earle M. Uzależnienie od seksu: studia przypadków i zarządzanie. Brunner Mazel; Nowy Jork: 1995.
  20. JA Ewinga. Wykrywanie alkoholizmu. Kwestionariusz CAGE. JAMA. 1984 Oct 12; 252 (14): 1905 – 7. [PubMed]
  21. George D, Mallery P. SPSS dla Windows krok po kroku: Prosty przewodnik i odniesienie, aktualizacja 11.0. 4th ed. Allyn & Bacon; Boston: 2003.
  22. Goodman A. Uzależnienie seksualne: przeznaczenie i leczenie. Dziennik terapii seksualnej i małżeńskiej. 1992 zima; 18 (4): 303–14. [PubMed]
  23. Hak JN, Hook JP, Davis DE, Worthington EL, Penberthy JK. Pomiar uzależnienia seksualnego i kompulsywności: krytyczny przegląd instrumentów. Journal of Sex and Marital Therapy. 2010 maj / czerwiec; 36 (3): 227 – 60. [PubMed]
  24. Hunt SA, Kraus SA. Badanie związku między zaburzeniami erotycznymi w okresie utajenia a użyciem materiałów o charakterze jednoznacznie seksualnym, zachowaniami seksualnymi w Internecie i dysfunkcjami seksualnymi w młodym wieku dorosłym. Uzależnienie seksualne i kompulsywność. 2009 styczeń; 16 (1): 79–100.
  25. Kafka MP. Rozdział 30: Neurobiologiczne procesy i współwystępowanie w dewiacji seksualnej. W: Laws DR, O'Donohue WT, redaktorzy. Odejście seksualne. Teoria, ocena i leczenie. 2nd ed. Guilford; Nowy Jork: 2008.
  26. Kafka MP. Zaburzenie hiperseksualne: proponowana diagnoza dla DSM-V. Arch Sex Behav. 2010 Nov 24; 39 (2): 377 – 400. [PubMed]
  27. Kalichman SC, Rompa D. Skala kompulsywności seksualnej: dalszy rozwój i stosowanie u osób zakażonych HIV. Journal of Personality Assessment. 2001; 76 (3): 379 – 95. [PubMed]
  28. Krueger RB, Kaplan MS. Zaburzenia kontroli impulsów seksualnych w warunkach neuropsychiatrycznych. Seminaria w neuropsychiatrii klinicznej. 2000 Oct; 5 (4): 266 – 74. 2000. [PubMed]
  29. Milkman H, Sunderwirth S. Pragnienie ekstazy: świadomość i chemia ucieczki. Lexington Books; Nowy Jork: 1987.
  30. Orford J. Hypersexuality: implikacje dla teorii zależności. Brytyjski dziennik uzależnienia od alkoholu i innych narkotyków. 1978 Sep; 73 (3): 299 – 10. [PubMed]
  31. Orford J. Nadmierne apetyty: psychologiczne spojrzenie na uzależnienia. Wiley; Chichester, Wielka Brytania: 1985.
  32. Schneider JP. Jak rozpoznać oznaki uzależnienia seksualnego. Zadawanie właściwych pytań może ujawnić poważne problemy. Medycyna podyplomowa. 1991 Nov 1; 90 (6): 171 – 4. 7 – 82. [PubMed]
  33. Skegg K, Nada-Raja S, Dickson N, Paul C. Postrzegano „niekontrolowane” zachowania seksualne w kohorcie młodych dorosłych z multidyscyplinarnego badania zdrowia i rozwoju Dunedin. Arch Sex Behav. 2010 Aug; 39 (4): 968 – 78. [PubMed]
  34. Stein DJ, Black DW, Pienaar W. Zaburzenia seksualne nieokreślone inaczej: kompulsywne, uzależniające lub impulsywne? Widma CNS. 2000 Jan; 5 (1): 60 – 4. [PubMed]
  35. Stein DJ, Hugo F, Oosthuizen P, Hawkridge SM, Heerden BV. Neuropsychiatria hiperseksualności. Widma CNS. 2000 Jan; 5 (1): 36 – 46. [PubMed]
  36. Sussman S. Uzależnienie seksualne wśród nastolatków: recenzja. 2007 Oct; 14 (4): 257 – 78.