Wstępne badanie impulsywnych i neuroanatomicznych cech kompulsywnego zachowania seksualnego (2009)

KOMENTARZE: Testy poznawcze wykazują podobieństwa między osobami z kompulsywnymi zachowaniami seksualnymi a innymi kompulsywnymi zaburzeniami, takimi jak patologiczny hazard i kleptomania. Badania mózgu wykazały, że osoby uzależnione od seksu miały większą niezorganizowaną istotę białą kory przedczołowej. Odkrycie to jest zgodne z hipofontralnością, cechą uzależnienia.

Skany mózgu pokazują, że osoby z CSB mają zmniejszoną organizację białej materii kory czołowej, na przykład w zaburzeniach lękowych i PTSD. Oto jak ta recenzja - Neurobiologiczne podstawy hiperseksualności (2016) - opisał to badanie:

W innym badaniu, w którym zbadano strukturalne korelaty neuronalne związane z hiperseksualnością, wykorzystano obrazowanie tensora dyfuzji i wykazano wyższą średnią dyfuzyjność w przedczołowym przewodzie istoty białej w górnym obszarze czołowym (Miner, Raymond, Mueller, Lloyd i Lim, 2009) oraz korelację ujemną między średnią dyfuzyjnością w tym przewodzie a wynikami w inwentarzu kompulsywnych zachowań seksualnych. Autorzy ci również zgłaszają bardziej impulsywne zachowanie w zadaniu Go-NoGo u osób hiperseksualnych w porównaniu z uczestnikami kontrolnymi.


Pełne badanie

Psychiatry Res. 2009 Nov 30;174 (2): 146-51. doi: 10.1016 / j.pscychresns.2009.04.008. Epub 2009 Oct 17.

Górnik MH1, Raymond N, Mueller BA, Lloyd M, Lim KO.

aProgram w Seksualności Człowieka, Katedra Medycyny Rodzinnej i Zdrowia Społeczności, University of Minnesota, Minneapolis, Minnesota, USA

b Wydział Psychiatrii, University of Minnesota, Minneapolis, Minnesota, USA

cKatedra Psychologii, University of Minnesota, Minneapolis, Minnesota, USA

dGeriatric Research, Education and Clinical Center, Veterans Affairs Medical Center, Minneapolis, Minnesota, USA

Dowody korespondencji i kuchni, Michael H. Miner, Ph.D., Program w Human Sexuality, University of Minnesota, 1300 So. Druga ulica, Suite 180, Minneapolis, MN. 55454, telefon: 612-625-1500612-625-1500, Faks: 612-626-8311, e-mail: [email chroniony]

Abstrakcyjny

W ostatnich latach wzrosła uwaga w zespole klinicznym charakteryzującym się nadmiernymi myślami seksualnymi, popędami seksualnymi i / lub zachowaniami seksualnymi, które mają wiele aspektów wspólnych z zaburzeniami kontroli impulsów. Badanie to stanowi wstępną analizę impulsywnych aspektów tego zespołu, Compulsive Sexual Behavior (CSB), zgodnie z koncepcją Colemana i jego współpracowników. Szesnastu osobników płci męskiej, pacjentów z 8 CSB i kontrolnych pacjentów nieposiadających 8, ukończyło psychometryczne pomiary impulsywności i kompulsywnych zachowań seksualnych, zadanie behawioralne przeznaczone do oceny kontroli impulsów (zadanie go / no-go) i poddano zabiegom obrazowania tensora dyfuzji (DTI) .

Wyniki wskazują, że pacjenci z CSB byli znacznie bardziej impulsywni; czy to mierzone testami psychometrycznymi, czy procedurą go / no-go niż kontrole. Wyniki wskazują również, że pacjenci z CSB wykazywali istotnie wyższą średnią dyfuzyjność przedniego obszaru czołowego (MD) niż kontrolni. Analiza korelacyjna wykazała znaczące powiązania między miarami impulsywności a anizotrofią frakcji czołowej dolnego obszaru przedniego (FA) i MD, ale brak powiązań z pomiarami górnego obszaru czołowego. Podobne analizy wykazały znaczący negatywny związek między górnym płatem czołowym MD a inwentarzem kompulsywnych zachowań seksualnych. Tak więc, podczas gdy pacjenci z CSB byli bardziej impulsywni niż kontrolni, wyniki DTI nie były zgodne z zaburzeniami kontroli impulsów.

Słowa kluczowe: Kompulsywne zachowania seksualne, obrazowanie dyfuzyjnego tensora, impulsywność, uzależnienie seksualne, MRI, struktura mózgu

1. WSTĘP

W ciągu ostatnich kilku dziesięcioleci coraz większa liczba klinicystów i badaczy zainteresowała się zespołem klinicznym obejmującym nadmierne myśli seksualne, popędy seksualne lub aktywność seksualną, które powodują niepokój lub upośledzenie. Zjawisko to nosi nazwę Compulsive Sexual Behavior (CSB) (Quadland, 1985; Coleman, 1991), zaburzenie związane z parafilią (Kafka, 1994), impulsywność seksualna (Barth i Kinder, 1987) i uzależnienie seksualne (Carnes, 1983; Goodman, 1993). Coleman i współpracownicy (Coleman i in., 2000) proponowane kryteria dla CSB, które wymagają obecności nawracających i intensywnych fantazji seksualnych, popędów seksualnych lub zachowań przez okres co najmniej sześciu miesięcy, które powodują niepokój lub upośledzenie. Chociaż istnieją pewne różnice zdań co do natury i etiologii kompulsywnych zachowań seksualnych, wszyscy wyżej wymienieni badacze zgadzają się, że zespół obejmuje intensywne, natrętne popędy i fantazje seksualne, a także nadmierne problematyczne zachowania seksualne. W ten sposób CSB przypomina zaburzenia kontroli impulsów, takie jak kleptomania, patologiczny hazard i zaburzenia jedzenia, takie jak bulimia i zaburzenia objadania się.

Chociaż nie przeprowadzono badań obrazowania mózgu w CSB, zasugerowano, że uszkodzenie płatów czołowych może skutkować odhamowaniem zachowań seksualnych, a tym samym hiperseksualnością lub CSB (Coleman, 2005). Obrazowanie tensora dyfuzji (DTI) jest techniką MRI, która mierzy samo-dyfuzję wody w tkance mózgowej. DTI wykorzystano do dostarczenia ilościowych informacji na temat organizacji i integralności istoty białej. Dane DTI mogą być reprezentowane na wiele sposobów, w tym anizotropia ułamkowa (FA), miara stopnia, w jakim dyfuzja wody jest kierunkowo ograniczona, i średnia dyfuzyjność (MD), miara ogólnej dyfuzyjności w tkance. Grant i in. (2006) użył DTI do badania istoty białej w kleptomanii. Badacze ci stwierdzili, że FA był znacznie niższy w dolnych obszarach czołowych osób z kleptomanią, co wskazuje na zmienioną organizację istoty białej w tym obszarze mózgu, co wpływa na funkcje wykonawcze i kontrolę hamowania (Hoptman i in., 2002).

Celem tego badania jest zbadanie mikrostruktury istoty białej z DTI u mężczyzn z CSB. Biorąc pod uwagę wyniki dla kleptomanii i obecność impulsywności w CSB, postawiliśmy hipotezę, że stwierdzimy większą dezorganizację istoty białej na DTI w płatach czołowych mężczyzn z CSB i że ta dezorganizacja istoty białej byłaby związana z większą impulsywnością u pacjentów z CSB niż kontrole inne niż CSB.

2. METODY

2.1. Przedmioty

Ośmiu mężczyzn, którzy spełnili proponowane kryteria badawcze dla CSB opisanych powyżej, rekrutowano z programu leczenia dla osób poszukujących leczenia problemów seksualnych. Wszyscy pacjenci CSB zgłaszali nieparafiliczne CSB. Pięć z 8 (62%) miało w przeszłości poważną depresję, prawie wszystkie (7 z 8) miały historię nadużywania lub uzależnienia od alkoholu, podczas gdy 4 (50%) miał historię nadużywania innych substancji lub uzależnienia. Jeden z badanych miał w przeszłości zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, a inny podmiot zgłosił obecną fobię społeczną. Osiem mężczyzn dopasowanych pod względem wieku wybrano z bazy danych zdrowych osób, które chciały uczestniczyć w badaniach obrazowych. Średni wiek CSB ​​i grup kontrolnych wynosił odpowiednio 44.5 +/− 10.6 lat i 43.4 +/− 9.1. Osoby badane były w wieku od 19 do 51 lat i nie różniły się znacząco. Wszyscy uczestnicy CSB byli rasy kaukaskiej i wszyscy z wyjątkiem jednego uczestnika kontroli byli rasy kaukaskiej. Uczestnicy najprawdopodobniej mieli przynajmniej część uczelni (100% w grupie CSB i 75% w grupie kontrolnej) oraz do wykonywania zawodów technicznych lub zawodowych (86% w grupie CSB i 63% w grupie kontrolnej). Ani zmienne poziomu wykształcenia, ani poziomu zatrudnienia nie różniły się znacząco.

2.2. Procedury

Wszyscy uczestnicy zostali sprawdzeni w celu ustalenia, czy kwalifikują się do udziału w badaniu i są zainteresowani udziałem w badaniu. Następnie zaplanowano wstępną ocenę. Podczas tego spotkania wszyscy uczestnicy zostali przesłuchani przy użyciu ustrukturyzowanego wywiadu klinicznego dla DSM-IV, wersja dla pacjenta (SCID-P: Po pierwsze i in. 1995), która dodała sekcję opracowaną przez naszą grupę badawczą w celu oceny objawów kompulsywnego zachowania seksualnego (Raymond, i in., 1999). Wywiady te posłużyły do ​​ustalenia, czy uczestnik spełnił kryteria CSB i nie miał aktywnych poważnych chorób psychicznych lub zaburzeń związanych z używaniem substancji, ponieważ były to warunki wykluczające udział w badaniu. Wyniki SCID wskazywały również na brak aktywnych współistniejących zaburzeń kontroli impulsów u pacjentów z CSB lub u pacjentów z grupy kontrolnej.

Podczas wstępnego spotkania uczestnicy ukończyli również kilka skal samooceny, w tym: 1) Inwentarze kompulsywnego zachowania seksualnego (Coleman i in., 2001; Miner i in., 2007) Skala 22, która ocenia nasilenie objawów CSB, 2) Skala impulsywności Barratt'a (BIS 11: Patton i in., 1995) Skala 30, która mierzy dotkliwość cech impulsywnych, oraz 3) Wielowymiarowy Kwestionariusz Osobowości (Patrick i inni, 2002) Skala 166, która ocenia różne cechy osobowości, w tym czynnik Ograniczenia (oceniając cechę, która jest zasadniczo przeciwieństwem impulsywności, tak że niskie wyniki na tej skali wskazują na większą impulsywność) i Czynnik negatywnej emocjonalności (oceniając cechę, która wiąże się z trudnościami z regulacją emocjonalną) . Skomputeryzowane zadanie ciągłego wykonywania go / no-go (Braver i in., 2001) została również wypełniona przez wszystkich uczestników. Program wymagał od uczestników wciskania lub nie naciskania przycisku, gdy zobaczyli „X” w dwóch różnych warunkach. W zadaniu 1 cel był często przedstawiany, tzn. Respondenci byli poinstruowani, aby wciskali lewy przycisk myszy, gdy zobaczyli jakąkolwiek literę inną niż „X” (83% częst. częstotliwość). Warunek ten ocenia stopień impulsywności na podstawie błędów obliczeniowych prowizji, gdy uczestnik nie hamuje odpowiedzi, naciskając przycisk w obecności litery X. W zadaniu dwóch respondentów wciska lewy przycisk myszy tylko wtedy, gdy zobaczy „X” (17% częstotliwość), a obiekt ma pozostać uważny, aby nie przegapić naciśnięcia przycisku, gdy pojawi się cel (litera X). Zadanie to ocenia nieuwagę obliczając błędy pominięcia, gdy uczestnik nie reaguje na naciśnięcie przycisku w obecności litery X.

Parametry obrazowania 2.2.1

Na drugim spotkaniu dane obrazowania metodą rezonansu magnetycznego uzyskano od wszystkich uczestników badania poświęconego skanerowi Siemens 3T Trio (Erlangen, Niemcy). Obrazy wolumetryczne całego mózgu z T1 i otrzymano kontrasty gęstości protonów (PD) do stosowania w klasyfikacji tkanek. T1 obrazy uzyskano z orientacją koronalną, stosując sekwencję MP-Rage (TR = 2530ms, TE = 3.65ms, TI = 1100ms, kąty obrotu 7 stopni, partycje 240, woksel izotropowy 1 mm). Obrazy PD uzyskano w orientacji osiowej, stosując sekwencję echa spinowego hiper-echa, turbo (TR = 8550ms, TE = 14ms, kąty obrotu 120, sąsiadujące ze sobą 80, woksel 1 × 1 × 2mm). Objętości DTI uzyskiwano z orientacją osiową i dopasowywano do objętości PD, stosując podwójne echo spinowe, akwizycję pojedynczego strzału EPI z kierunkami gradientu dyfuzji 12 (TR = 11500ms, TE = 98ms, 64 sąsiadujące ze sobą 2 mm, XXUMX mm izotropowe voxel, b = 2 s / mm2, Średnie 2). Uzyskano sekwencję map pola podwójnego echa z parametrami woksela wspólnymi dla DTI i wykorzystano do skorygowania danych DTI dla zniekształceń geometrycznych spowodowanych przez niejednorodności pola magnetycznego.

2.2.2. Obróbka anatomiczna

Dane obrazu zostały przetworzone przy użyciu oprogramowania (BET, FLIRT, FAST, FDT, FUGUE) z biblioteki oprogramowania FMRIB (http://www.fmrib.ox.ac.uk/). Po raz pierwszy mózg wydobyto z T1 i obrazy PD za pomocą BET. T1 mózg następnie dopasowano do mózgu PD za pomocą FLIRT. Dwukanałowa klasyfikacja tkanek została przeprowadzona na PD i wyrównanym T1 obrazy wykorzystujące FAST, wytwarzające cztery klasy tkanek (CSF, biały, szary i krew).

2.2.3. Przetwarzanie DTI

Surowe dane dotyczące dyfuzji zostały najpierw skorygowane pod kątem zniekształceń prądów wirowych, a następnie obliczono tensor dyfuzji za pomocą FDT, a mapy FA i MD zostały obliczone (Basser, 1995). Objętość dyfuzyjna b = 0 i objętości FA i MD zostały skorygowane o zniekształcenie spowodowane przez niejednorodność pola magnetycznego przy użyciu obrazu mapy pola i FUGUE.

Maski istoty białej specyficzne dla danego przedmiotu zostały utworzone na odwróconych objętościach DTI poprzez zarejestrowanie mapy części białej (PVE) istoty białej z dwukanałowej segmentacji FAST na obrazie DTI z korekcją zniekształcenia przy użyciu odwrotności transformacji wygenerowanej przez wyrównanie dewarowanego, DTI b = Obraz 0 do woluminu PD. Voxele na obrazach DTI zostały sklasyfikowane jako istota biała, jeśli szacowany skład istoty białej woksela przekroczył 90%, jak określono na mapie PVE wyrównanej DTI.

2.2.4. Określenie regionu zainteresowania

Półautomatyczny proces podobny do tego zastosowanego w Wozniak, et al. (2007) został użyty do zdefiniowania obszarów zainteresowania (ROI). T1 dane zostały dostosowane do globalnego mózgu MNI przy użyciu FLIRT ze stopniem swobody afinizmu 12. Wyszkolony operator określił granicę ROI dla każdego podmiotu, wybierając cztery samoloty na indywidualnym T MNI wyrównanym1 obraz. Przednia płaszczyzna czołowa (ACP) została zdefiniowana jako najbardziej przedni zasięg genu ciała modzelowatego; tylna płaszczyzna wieńcowa (PCP) została zdefiniowana jako tylna najbardziej rozległa część splenium ciała modzelowatego; płaszczyzna AC-PC (ACPC) została zdefiniowana jako osiowa przechodząca przez linię AC-PC; płaszczyzna naddźwięczna (SCP) została zdefiniowana jako płaszczyzna osiowa powyżej najwyższego zasięgu ciała modzelowatego w linii środkowej (patrz Rysunek 1).

Rysunek 1    

Widok strzałkowy: obszar czołowy zdefiniowany jako przedni do przedniego miejsca czołowego (ACP) i podzielony przez płaszczyznę ACPC na obszary czołowe czołowe (SUP) i czołowe dolne (INF).

W tej analizie oceniono dwa obszary zainteresowania: górny obszar czołowy zdefiniowano jako tkanek przed ACP i wyższy od ACPC, a dolny obszar czołowy zdefiniowano jako tkankę przed ACP i gorszą od ACPC (patrz Rysunek 1). ROI były następnie rzutowane na obrazy DTI przy użyciu odwrotnych transformacji produktu transformacji, które zostały określone od MNI do T1, T1 do PD i PD do odwróconego wyrównania DTI. Średnie wartości istoty białej FA i MD w każdym regionie dla każdego osobnika określono przez uśrednienie tych wokseli w masce istoty białej, które również znajdowały się w wyrównanym ROI.

2.3. Analiza statystyczna

Różnice między pacjentami z CSB a grupą kontrolną analizowano za pomocą Studenta testy t obliczone przy użyciu SPSS Version 15 dla Windows. Powiązania obliczono za pomocą współczynników korelacji produktu Pearsona.

3. WYNIKI

Dane przedstawione w Tabela 1 pokazują, że grupa CSB różni się od kontroli wieloma miarami impulsywności. Stwierdzono istotne różnice CSB w stosunku do kontroli dla ogólnej impulsywności, t14= -2.64, P <0.019 i Contraint, t14= 2.50, P <0.026. Dodatkowo uczestnicy CSB wykazywali istotnie wyższą negatywną emocjonalność, t14= -3.16, P <0.007. Uczestnicy CSB wykazali również znacznie wyższe wyniki w CSBI, t14= 9.57, P <0.001,

Tabela 1    

Średnie różnice między kompulsywnymi zachowaniami seksualnymi u pacjentów i kontrolami w zakresie środków psychometrycznych, behawioralnych i neuroanatomicznych

Wyniki procedury Go-No Go, która jest behawioralną miarą impulsywności, polegały na tym, że uczestnicy CSB popełnili znacznie więcej błędów, zarówno w przypadku prowizji, jak i błędów.14= 3.09, P <0.008 i pominięcie, t14= 2.69, P <0.018, podczas docelowych częstych warunków, a także wykazywały znacznie więcej całkowitych błędów w obu warunkach niż kontrole (błędy Komisji: t14= 2.98, P<0.01; Błędy pominięcia: t14= 2.76, P<0.014).

Wyniki badań obrazowych porównujących uczestników CSB z uczestnikami kontroli przedstawiono w Tabela 1 i Rysunek 2. Grupa CSB ma znacznie niższą MD w okolicy czołowej górnej. Podczas gdy różnice między grupami w FA w czołowym czołgu nie były znaczące (P= 0.15) wielkość efektu różnicy (d= 0.8) jest średni do dużego (Cohen, 1988). Nie było istotnych różnic między grupą CSB a grupą kontrolną w przypadku jakichkolwiek pomiarów w dolnym obszarze czołowym, a rozmiary efektu dla różnic były niewielkie.

Rysunek 2    

FA (× 1000) i MD według grup dla dolnych czołowych i górnych obszarów czołowych

Związki miar impulsywności i emocjonalności oraz środki obrazowania przedstawiono w Tabela 2 i Rysunek 3. Wyniki wskazują na istotne, negatywne skojarzenia impulsywności i negatywnej emocjonalności z dolnym czołowym obszarem FA. Ograniczenie wykazało odwrotny wzorzec skojarzeń z FA, jak również trend w kierunku ujemnego związku z MD dolnego obszaru czołowego. Miary te nie wykazały żadnych powiązań w obszarze czołowym górnym. CSBI nie wykazało jednak istotnych powiązań w dolnym obszarze czołowym, jednak stwierdzono znaczące negatywne powiązanie między wynikiem CSBI a lepszą czołową MD.

Rysunek 3    

Wykres rozrzutu dolnego obszaru czołowego FA (× 1000) vs. Barratt Impulsywność i negatywna imotacyjność i wyższy obszar czołowy MD a kompulsywne zachowania seksualne.
Tabela 2    

Korelacje między impulsywnością a miarami osobowości a środkami obrazowania.

4. DYSKUSJA

Dane przedstawione w tym artykule są zgodne z założeniem, że CSB ma wiele wspólnego z zaburzeniami kontroli impulsów, takimi jak kleptomania, kompulsywny hazard i zaburzenia jedzenia. W szczególności stwierdziliśmy, że osoby, które spełniają kryteria diagnostyczne kompulsywnego zachowania seksualnego, uzyskują wyższe wyniki w przypadku samoopornych miar impulsywności, w tym pomiarów ogólnej impulsywności i czynnika osobowości, Ograniczenia. Jednak pomimo znaczącej różnicy między wynikami w Skali Impulsywności Barratt pomiędzy pacjentami CSB a grupą kontrolną, a wielkość tego efektu była znaczna, wyniki naszych pacjentów z CSB mieściły się w średnim przedziale dla ostatniej próbki społecznościowej (Spinella, 2005).

Oprócz powyższych środków do samodzielnego zgłaszania, pacjenci CSB wykazywali znacznie większą impulsywność w zadaniu behawioralnym, procedurze Go-No Go. Zgodne z badaniami nad zespołem nadpobudliwości psychoruchowej (Dickstein i in., 2006: Farmer and Rucklidge, 2006) i ogólną literaturę dotyczącą kontroli impulsów (Asahi i in., 2004; Cheung i in., 2004; Spinella, 2004) pacjenci z CSB mieli więcej błędów w procedurze Go-No Go. Jednak wykazali również więcej błędów pominięcia niż kontroli. W rzadkim stanie odpowiedzi błędy pominięcia są miarą nieuwagi. Nasze grupy nie różniły się błędami w rzadkim stanie odpowiedzi. Różnice w błędach pominięcia podczas częstego występowania odpowiedzi są podobne do wyników stwierdzonych u pacjentów obsesyjno-kompulsyjnych, gdzie częstsze błędy pominięcia stwierdzono w procedurze afektywnej Go-No Go w porównaniu z pacjentami i grupą kontrolną z trichotillomanią (Chamberlain i in., 2007). Wskazywałoby to, że oprócz wskazań impulsywności, zwiększonych błędów prowizji u pacjentów CSB, istnieje również wskazanie na inną kwestię, na którą wskazuje brak odpowiedzi, gdy wymagane są odpowiedzi. Jest możliwe, że jest to jakaś forma perseweracji, która może być zgodna z kompulsywnym, oprócz impulsywnym, wymiarem CSB.

Wbrew oczekiwaniom, nie było różnic między pacjentami z CSB a grupą kontrolną w pomiarach DTI, FA i MD, w dolnym obszarze czołowym. Jednak pacjenci z CSB wykazywali znacznie niższą MD w górnym obszarze czołowym i wyższym FA, chociaż różnica w FA nie osiągnęła istotności statystycznej. Różnice te były znaczne (d = 0.8 dla FA i 1.4 dla MD). Tak więc, podczas gdy nasze odkrycia dotyczące impulsywności są zgodne z badaniami nad innymi zaburzeniami kontroli impulsów, nasze dane dotyczące integralności istoty białej DTI nie są spójne z tymi badaniami, które wykazały, że problemy z kontrolą impulsów są powiązane z gorszą czołową dezorganizacją istoty białej, czyli niski FA i wysoki MD (Hoptman i in., 2002; Grant i in., 2006; Rüsch i in., 2007).

MD i FA są miarami skalarnymi, które podsumowują charakterystyki tensora dyfuzji, który jest rodzajem macierzy i zawiera informacje opisujące wielkość i kierunek wzoru samo-dyfuzji wody w tkance. Wzorzec dyfuzji można wizualizować jako elipsoidę z trzema prostopadłymi osiami o długości osi reprezentującej stopień dyfuzji w tej osi. MD reprezentuje całkowitą wolną przestrzeń dostępną dla wody do samo-rozpraszania się, a więc średnią długość wszystkich trzech osi. FA reprezentuje stosunek między długością osi pierwotnej a pozostałymi dwoma osiami prostopadłymi - wysoka anizotropia oznaczałaby dyfuzję, która jest wysoce zorientowana w jednym kierunku (Woźniak i Lim, 2006). Środki DTI nie są miarami absolutnymi i należy je interpretować w kontekście. Aby zidentyfikować patologię za pomocą DTI, zazwyczaj wymaga porównania z niepatologiczną populacją próbek w tej samej lokalizacji anatomicznej. Na przykład przekroczenie włókien powoduje zmniejszenie FA. Utrata jednego zestawu włókien na skrzyżowaniu, jak pokazano skokiem (Pierpaoli, i in., 2001), może spowodować wzrost FA u pacjentów po udarze. Nasze dane wykazały wzrost FA i spadek MD w górnej czołowej istocie białej u pacjentów z CSB w porównaniu z nieuporządkowanymi osobami porównawczymi. Może to odzwierciedlać zmienioną organizację włókien, prawdopodobnie z powodu mniejszej liczby włókien krzyżujących się w obszarze czołowym pacjentów z CSB i mniejszej wolnej przestrzeni w tym regionie, prawdopodobnie z powodu bliższego upakowania tkanki.

Biorąc pod uwagę znalezione różnice, zbadaliśmy dane DTI dalej, badając ich związek z naszymi miarami impulsywności i kompulsywnych zachowań seksualnych. Zgodnie z wcześniejszymi badaniami, znaleźliśmy istotne powiązania między miarami impulsywności a miarami DTI zmniejszonej organizacji istoty białej w dolnej części kory czołowej. Jednakże, zgodnie z różnicami grup między pacjentami z CSB a grupą kontrolną i niespójnymi z wynikami dla środków kontroli impulsów, znaleźliśmy istotny negatywny związek między CSBI a lepszą czołową MD. CSBI nie wykazało związku z gorszymi środkami czołowymi, a środki impulsywności nie wykazały związku z lepszymi środkami czołowymi. Związek CSB ​​ze zmniejszoną MD, choć niezgodny z impulsywnością, jest zgodny z pojawiającymi się danymi z zaburzeń lękowych. Zwiększone FA i zmniejszone MD stwierdzono u pacjentów z zespołem lęku napadowego i zespołem stresu pourazowego (Abe i in., 2006; Han, i in., W prasie). Ponadto stwierdzono, że nasilenie objawów lękowych jest dodatnio związane z FA i negatywnie związane z MD (Han, i in., W prasie). Również nasze wyniki w odniesieniu do FA i MD są podobne do pojawiających się badań DTI zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD). Kilka badań DTI wykazało, że pacjenci z OCD wykazują zwiększone FA w porównaniu z kontrolami w regionach mózgu podobnych do obszaru czołowego górnego badanego w tym badaniu (Cannistraro i in., 2007; Yoo i in., 2007; Menzies i in., 2008; Nakamae i in., 2008). Dodatkowo, Nakamae i in. (2008) odkrył wyższy pozorny współczynnik dyfuzji (ADC) w lewej środkowej korze czołowej pacjentów z OCD w porównaniu z grupą kontrolną. ADC jest miarą podobną do MD.

Coleman (1991) omawia CSB jako napędzany przez negatywny afekt, zwłaszcza lęk i depresję. Dane tutaj wydają się zgodne z tym, że CSB jest moderatorem negatywnego wpływu w tym, że pacjenci CSB uzyskiwali wyższe wyniki na emocjonalności negatywnej, skali, która wskazuje na trudności z regulacją emocjonalną (Patrick i inni, 2002) i wykazały różnice w błędach DTI i Go-No Go zgodne z zaburzeniami lękowymi. W rzeczywistości dane z tego badania wskazują, że przynajmniej pod względem pomiarów neuroantomicznych CSB może bardziej pasować do OCD niż widmo kontroli impulsów.

Głównym ograniczeniem tego badania jest wielkość próby. Biorąc pod uwagę małe próbki i fakt, że wybraliśmy przeprowadzenie wielu analiz bez kontrolowania błędów eksperymentalnych, możliwe jest, że niektóre z naszych odkryć są fałszywe. Jednak większość naszych współczynników korelacji jest dość znaczna, a rozmiary efektów dla naszych różnic grupowych są również dość znaczne. Zatem te wstępne analizy są obiecujące i stanowią wskazówkę, że prawdopodobnie występują czynniki neuroanatomiczne i / lub neurofizjologiczne związane z kompulsywnymi zachowaniami seksualnymi. Dane te wskazują również, że CSB prawdopodobnie charakteryzuje się impulsywnością, ale obejmuje również inne składniki, które mogą być związane z reaktywnością emocjonalną i lękiem przed OCD. Wskazano dalsze badania, które powielają te procedury w dużych, reprezentatywnych próbkach osób, które spełniają kryteria diagnostyczne CSB i kontroli nieklinicznych. Dodanie grupy porównawczej pacjentów z zaburzeniami kompulsywnymi nie-seksualnymi może pomóc w pakowaniu ogólnych cech kompulsywnych ze specyficznych cech kompulsywnych seksualnych. Pozwoliłoby to lepiej zrozumieć to zjawisko charakteryzujące się hiperseksualnością. Przez lata zaproponowano wiele teorii związanych z etiologią CSB. Nowe techniki neuroobrazowania dostarczają nam teraz narzędzi do badania neurobiologicznych podstaw (substratów mózgowych itp.) Tych teorii.

PODZIĘKOWANIA

Projekt ten był częściowo wspierany przez Grant-in-Aid of Research, Artistry and Scholarship z University of Minnesota dla Michaela H. Minera oraz przez P41 RR008079, P30 NS057091 i M01-RR00400 National Center for Research Resources, National Institutes of Zdrowie do Kelvin O. Lim. Autorzy pragną podziękować dr S. Charlesowi Schulzowi, który zapewnił finansowanie początkowe i wsparcie dla tych badań. Pragniemy również podziękować dr Eliowi Colemanowi za jego radę i wsparcie tych badań.

Przypisy

Zastrzeżenie wydawcy: Jest to plik PDF z nieedytowanym manuskryptem, który został zaakceptowany do publikacji. Jako usługa dla naszych klientów dostarczamy tę wczesną wersję manuskryptu. Rękopis zostanie poddany kopiowaniu, składowi i przeglądowi wynikowego dowodu, zanim zostanie opublikowany w ostatecznej formie cytowania. Należy pamiętać, że podczas procesu produkcyjnego mogą zostać wykryte błędy, które mogą wpłynąć na treść, a wszystkie zastrzeżenia prawne, które odnoszą się do czasopisma, dotyczą.

LITERATURA

  1. Abe O, Yamasue H, Kasai K, Yamada H, Aoki S, Iwanami A, Ohtani T, Masuntani Y, Kato N, Ohtomo K. Analiza tensora dyfuzji oparta na Voxelu ujawnia nieprawidłową integralność przedniego obręczy w zaburzeniach stresu pourazowego spowodowanych terroryzmem. Badania psychiatryczne: Neuroobrazowanie. 2006; 146: 231 – 242. [PubMed]
  2. Asahi S, Okamoto Y, Okada G, Yamawaki S, Yokota N. Ujemna korelacja między prawą aktywnością przedczołową podczas hamowania reakcji a impulsywnością: badanie fMRI. Europejskie Archiwa Psychiatrii i Neurologii Klinicznej. 2004; 254: 245 – 251. [PubMed]
  3. Barth J, Kinder BN. Błędne nazywanie impulsywności seksualnej. Journal of Sexual and Marital Therapy. 1987; 13: 15 – 23. [PubMed]
  4. Basser PJ. Wnioskowanie cech mikrostrukturalnych i stanu fizjologicznego tkanek z obrazów ważonych dyfuzyjnie. NMR Biomed. 1995; 8 (411): 333 – 344. [PubMed]
  5. Odważniejszy TS, Barch DM, Gray JR, Molfese DL, Snyder A. Przednia część kory obręczy i konflikt odpowiedzi: wpływ częstotliwości, zahamowania i błędów. Kora mózgowa. 2001; 11: 825 – 836. [PubMed]
  6. Cannistraro PA, Makris N, Howard JD, Wedig MM, Hodge SM, Wilhelm S, Kennedy DN, Rauch SL. Badanie obrazowania tensora dyfuzji istoty białej w zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym. Depresja i niepokój. 2007; 24: 440 – 446. [PubMed]
  7. Carnes P. Z cienia: Zrozumienie uzależnienia seksualnego. Minneapolis, MN: CompCare; 1983.
  8. Chamberlain SR, Fineberg NA, Blackwell AD, Clark L, Robiins TW, Shahkian BJ. Neuropsychologiczne porównanie zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych i trichotillomanii. Neuropsychologia. 2007; 45: 654 – 662. [PubMed]
  9. Cheung AM, Mitsis EM, Halperin JM. Związek hamowania behawioralnego z funkcjami wykonawczymi u młodych dorosłych. Journal of Clinical and Experimental Neurophyshology. 2004; 26: 393 – 404. [PubMed]
  10. Cohen J. Moc statystyczna dla nauk behawioralnych. 2nd Ed. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum; 1988.
  11. Coleman E. Kompulsywne zachowania seksualne. Nowe koncepcje i zabiegi. Journal of Psychology and Human Sexuality. 1991; 4: 37 – 52.
  12. Coleman E. Zaburzenia neuroanatomiczne i neuroprzekaźnikowe oraz kompulsywne zachowania seksualne. W: Hyde JS, redaktor. Biologiczne substraty ludzkiej seksualności. Washington, DC: American Psychological Association; 2005. str. 147 – 169.
  13. Coleman E, Gratzer T, Nesvacil L, Raymond N. Nefazodone i leczenie nieparafilowych kompulsywnych zachowań seksualnych: badanie retrospektywne. Journal of Clinical Psychiatry. 2000; 61: 282 – 284. [PubMed]
  14. Coleman E, Miner M, Ohlerking F, Raymond N. Compulsive Inwentaryzacja zachowań seksualnych: Wstępne badanie wiarygodności i trafności. Journal of Sex and Marital Therapy. 2001; 27: 325 – 332. [PubMed]
  15. Dickstein SG, Bannon K, Casellano FX, Milham MP. Neuronowe korelaty zespołu nadpobudliwości psychoruchowej: metaanaliza ALE. Journal of Child Psychology and Psychiatry. 2006; 47: 1051 – 1062. [PubMed]
  16. Farmer RF, Rucklidge JJ. Ocena hipotezy modulacji odpowiedzi w odniesieniu do zaburzenia uwagi / nadpobudliwości. Journal of Abnormal Child Psychology. 2006; 34: 545 – 557. [PubMed]
  17. Pierwsze MB, Spitzer RL, Gibbons M, Williams JBW. Dział badań biometrycznych. Nowy Jork: Instytut Psychiatryczny stanu Nowy Jork; 1995. Zorganizowany wywiad kliniczny dla DSM-IV - wydanie pacjenta (SCID-I / P, wersja 2.0)
  18. Goodman A. Diagnoza i leczenie uzależnienia seksualnego. Journal of Sex and Marital Therapy. 1993; 19: 225 – 251. [PubMed]
  19. Grant JE, Correaia S, Brennan-Krohn T. Integralność istoty białej w kleptomanii: badanie pilotażowe. Badania psychiatryczne: Neuroobrazowanie. 2006; 147: 233 – 237. [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed]
  20. Han DH, Renshaw PF, Dager S, Chung A, Hwang J, Daniels MA, Lee YS, Lyoo IK. Zmieniona łączność zakleszczonej istoty białej Pacjenci z zaburzeniami paniki. Journal of Psychiatric Research. w prasie. [PubMed]
  21. Hoptman MJ, Volavka J, Johnson G, Weiss E, Bilder RM, Lim KO. Mikrostruktura, agresja i impulsywność istoty białej czołowej u mężczyzn ze schizofrenią: badanie wstępne. Psychiatria biologiczna. 2002; 52: 9 – 14. [PubMed]
  22. Kafka MP. Farmakoterapia sertralinowa na parafilie i zaburzenia związane z parafilią: Otwarte badanie. Annals of Clinical Psychiatry. 1994; 6: 189 – 195. [PubMed]
  23. Menzies L, Williams GB, Chamberlain SR, Ooi C, Fineberg N, Suckling J, Sahakian BJ, Robbins TW, Bullmore ET. Podczas gdy zaburzenia materii u pacjentów z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi i ich krewnymi pierwszego stopnia. American Journal of Psychiatry. 2008; 165: 1308 – 1315. [PubMed]
  24. Górnik MH, Coleman E, Center BA, Ross M., Rosser BRS. Wykaz kompulsywnych zachowań seksualnych: właściwości psychometryczne. Archiwa zachowań seksualnych. 2007; 36: 579 – 587. [PubMed]
  25. Makamae T, Narumoto J, Shibata K, Matsumoto R, Kitabayashi Y, Yoshida T, Yamada K, Nishimura T, Fukui K.Zmiana anizotropii fractiona i pozorny współczynnik dyfuzji w zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym: badanie obrazowania tensora dyfuzji. Postęp w neuropsychofarmakologii i psychiatrii biologicznej. 2008; 32: 1221–1226. [PubMed]
  26. Patton JH, Stanford MS, Barratt ES. Struktura czynnikowa Skali Impulsywności Barratt. Journal of Clinical Psychology. 1995; 51: 768 – 774. [PubMed]
  27. Patrick CJ, Curtin JJ, Tellegin A. Opracowanie i walidacja krótkiej formy Kwestionariusza Wielowymiarowej Osobowości. Ocena psychologiczna. 2002; 14: 150 – 163. [PubMed]
  28. Pierpaoli C, Barnett A, Pajevic S, Chen R, Penix LR, Basser P. Zmiany dyfuzji wody w zwyrodnieniu Wallera i ich zależność od budowy istoty białej. Neuroimage. 2001; 13: 1174 – 1185. [PubMed]
  29. Quadland MC. Kompulsywne zachowania seksualne: określenie problemu i podejście do leczenia. Journal of Sexual and Marital Therapy. 1985; 11: 121 – 132. [PubMed]
  30. Raymond NC, Coleman E, Ohlerking F, Christenson GA, Miner M. Choroba psychiatryczna u pedofilskich przestępców seksualnych. American Journal of Psychiatry. 1999; 156: 786 – 788. [PubMed]
  31. Rüsch N, Weber M, Il'yasov KA, Lieb K, Ebert D, Hennig J, van Elst LT. Mikrostruktura czołowa istoty białej dolnej i wzory psychopatologiczne u kobiet z zaburzeniami osobowości typu borderline i współistniejącymi zaburzeniami nadpobudliwości psychoruchowej. Neuroimage. 2007; 35: 738 – 747. [PubMed]
  32. Spinella M. Neurobehawioralne korelaty impulsywności: dowód zaangażowania przedczołowego. International Journal of Neuroscience. 2004; 114: 95 – 104. [PubMed]
  33. Spinella M. Dane normatywne i krótka forma Skali Impulsywności Barratt. International Journal of Neuroscience. 2005; 117: 359 – 368. [PubMed]
  34. Wozniak JR, Krach L, Ward E, Mueller B, Muetzel R, Schnoebelen S, Kiragu A, Lim KO. Neurokognitywne i neuroobrazowe korelaty urazowego uszkodzenia mózgu u dzieci: badanie obrazowania dyfuzyjnego tensora (DTI). Archiwa neuropsychologii klinicznej. 2007; 22: 555 – 568. [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed]
  35. Wozniak JR, Lim KO. Postępy w obrazowaniu istoty białej: przegląd metodologii rezonansu magnetycznego in vivo i ich przydatności do badania rozwoju i starzenia się. Neurobiologia i przegląd biobehawioralny. 2006; 30: 762 – 774. [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed]
  36. Yoo SY, Jang JH, Shin YW, Kim DJ, Park HJ, Moon WJ, Chung EC, Lee JM, Kim I / Y, Kwon JS. Nieprawidłowości istoty białej u pacjentów nieleczonych z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi: badanie tensora dyfuzji przed i po leczeniu citalopramem. Act Psychiatrica Scandinavica. 2007; 116: 211 – 219. [PubMed]