Model podwójnej kontroli - rola zahamowania i pobudzenia seksualnego w podnieceniu i zachowaniu seksualnym (2007)

erection.panic_.jpg

Komentarze: Niedawne ponowne odkrycie. Pierwszy artykuł zgłaszający wywołane przez porno zaburzenia erekcji i niskie libido wywołane pornografią. W eksperymencie wykorzystującym wideo-pornografię 50% młodych mężczyzn nie mogło się podniecić ani osiągnąć erekcji z porno (średni wiek to 29 lat). Zszokowani naukowcy odkryli, że zaburzenia erekcji u mężczyzn były „związane z wysokim poziomem ekspozycji i doświadczeniem z materiałami o charakterze jednoznacznie seksualnym.”Wiotcy mężczyźni spędzali mnóstwo czasu w barach i łaźniach, gdzie porno było„ wszechobecne ”i ciągle się bawiło. Mężczyźni to wyjaśnili "Wydaje się, że wysoka ekspozycja na erotykę spowodowała niższą wrażliwość na erotykę „waniliowy seks” i zwiększoną potrzebę nowości i różnorodności.

Mężczyźni byli odczuleni i potrzebowali silniejszej stymulacji wzrokowej, aby się podniecić. To dowód tolerancja, co jest kluczowym wskaźnikiem uzależnienia. Pomyśl o tym: większość młodych mężczyzn z wywołanym przez porno zaburzeniami erekcji nadal może osiągnąć erekcję DZIĘKI porno. Jednak 50% z tych mężczyzn nie mogło się podniecić nawet z pornografią.

Dlatego naukowcy powtórzyli eksperyment, tym razem pozwalając mężczyznom wybrać własne porno i dostarczając znacznie więcej odmian „kinkier”. Mężczyźni mogli nawet wypróbować wybory, aby przewidzieć, które mogą pomóc. Niemniej jednak 25% mężczyzn biorących udział w nowym eksperymencie nadal nie mogło zostać pobudzonych do wybranego przez siebie perwersyjnego porno. Prawie żadna reakcja erekcyjna - przetestowane laboratoryjnie i potwierdzone przez Kinsey Institute.

Aby uzyskać więcej informacji na temat strumieniowego wywoływania zaburzeń seksualnych wywołanych przez pornografię, zobacz:

aktualizacja: Zaburzenia erekcji i przedwczesny wytrysk u mężczyzn homoseksualnych i heteroseksualnych: przegląd systematyczny i metaanaliza badań porównawczych (2019) Geje mają wyższe wskaźniki zaburzeń erekcji, używania pornografii i uzależnienia od pornografii (CSBD).


Poniższy fragment pochodzi z książki „Psychofizjologia seksu., Rozdział: Model podwójnej kontroli: Rola zahamowania i pobudzenia seksualnego w podnieceniu i zachowaniu seksualnym„. Wydawca: Indiana University Press, redaktor: Erick Janssen, str. 197–222. LINK DO ROZDZIAŁU

WYCIECZKI:

W ramach naszych badań nad podejmowaniem ryzyka seksualnego, przedstawionych we wcześniejszej części niniejszego artykułu, zaprosiliśmy osoby z kwestionariusza i rozmówców do udziału w badaniu psychofizjologicznym (Janssen, Goodrich, Petrocelli i Bancroft, 2006). Ze względu na złożoność wstępnych ustaleń badania zagrożenia wstrząsem zdecydowaliśmy się zamiast tego wykorzystać projekt naszego pierwszego badania laboratoryjnego na modelu podwójnej kontroli (Janssen et al., 2002b).

Kiedy zastosowaliśmy ten projekt (z dwoma rodzajami filmów seksualnych, rozproszeniem uwagi i występem) do tej nowej próbki, napotkaliśmy jednak inne nieoczekiwane, ale intrygujące zjawisko. Dwunastu mężczyzn, czyli prawie 50% z pierwszych 25 badanych (średni wiek = 29 lat), nie zareagowało na bodźce seksualne (tj. Sztywność prącia mniejsza niż 5% na niewymuszone klipy filmowe; 8 mężczyzn miało sztywność 0%) . Według naszej wiedzy jest to jedno z nielicznych badań psychofizjologicznych, w których brali udział mężczyźni rekrutowani ze społeczności - w naszym przypadku z łaźni, klinik chorób przenoszonych drogą płciową, barów itd.

W niektórych z tych miejsc bodźce seksualne (w tym ekrany wideo) są wszechobecne, co w połączeniu z komentarzami uczestników o braku bardziej interesujących, wyspecjalizowanych („niszowych”) lub bardziej ekstremalnych lub „perwersyjnych” bodźców sprawiło, że wziąć pod uwagę możliwość, że niezwykle wysoki odsetek osób nieodpowiadających może być związany z wysokim poziomem narażenia na materiały o charakterze jednoznacznie seksualnym i ich doświadczenia z nimi. Rozmowy z badanymi utwierdzały nas w przekonaniu, że u niektórych z nich wysoki kontakt z erotyką wydawał się skutkować mniejszą wrażliwością na erotykę „waniliowy seks” oraz zwiększoną potrzebą nowości i wariacji, w niektórych przypadkach połączoną z potrzebą bardzo specyficznych rodzaje bodźców, aby się pobudzić.

Przeprojektowaliśmy badanie i postanowiliśmy wyeliminować rozpraszanie uwagi i manipulacje związane z wymaganiami wykonawczymi oraz dołączyć nowsze, bardziej zróżnicowane klipy, a także dłuższe klipy filmowe. Ponadto zamiast przedstawiać badanym tylko zestaw wcześniej wybranych („wybranych przez badaczy”) filmów, pozwalamy im samodzielnie wybrać dwa klipy z zestawu 10, z których 10-sekundowe podglądy zostały pokazane i które obejmowały szerszy zakres zachowania (np. seks grupowy, seks międzyrasowy, S & M itp.). Zrekrutowaliśmy dodatkowych 51 badanych i stwierdziliśmy, że przy ulepszonym projekcie nadal 20 mężczyzn, czyli około 25%, nie reagowało dobrze na seksualne klipy wideo (sztywność prącia mniejsza niż 10% w odpowiedzi na długi wybrany przez siebie film).

Przeprowadziliśmy analizę regresji logistycznej, aby określić, czy osoby o wysokim stopniu reagowania można odróżnić od osób o niskim odsetku odpowiedzi, z uwzględnieniem wieku, orientacji seksualnej, SES, SIS1, SIS2, doświadczenia z filmami erotycznymi, trudnościami z erekcją, a także ryzyko związane z seksem jako zmiennymi predykcyjnymi. Model regresji znacząco rozróżnił dwie grupy (÷ 2 (8) = 22.26, p <01; patrz Tabela 2), wyjaśniając 39% wariancji. Łącznie 78% uczestników zostało poprawnie sklasyfikowanych (z = 4.61, p <.001), z częstością trafień 82% dla osób wysoko reagujących i 59% dla osób słabo reagujących (ps <01). Wyniki wskazują, że uczestnik był bardziej skłonny do sklasyfikowania jako dobrze reagujący, ponieważ jego wiek spadł, a jego SES i wskaźniki podejmowania ryzyka seksualnego wzrosły. Uczestnicy homoseksualni częściej byli klasyfikowani jako osoby słabo reagujące niż uczestnicy heteroseksualni. Wreszcie analizy sugerowały, że wraz ze wzrostem liczby filmów erotycznych oglądanych w ciągu ostatniego roku, uczestnik był częściej klasyfikowany jako osoba o niskiej odpowiedzi.