KOMENTARZE: Niedawne ponowne odkrycie. Pierwsza publikacja opisująca zaburzenia erekcji i niskie libido wywołane pornografią. W eksperymencie z wykorzystaniem filmów porno 50% młodych mężczyzn nie było w stanie osiągnąć podniecenia ani erekcji ( średni wiek wynosił 29 lat). Zszokowani naukowcy odkryli, że zaburzenia erekcji u tych mężczyzn były „ związane z wysokim poziomem ekspozycji i doświadczeniem w materiałach o charakterze seksualnym ”. Mężczyźni z nadwagą spędzili mnóstwo czasu w barach i łaźniach, gdzie pornografia była „wszechobecna” i nieustannie odtwarzana. Wyjaśnili, że „ wysoka ekspozycja na erotykę zdawała się skutkować mniejszą reakcją na erotykę „zwykłego seksu” oraz zwiększoną potrzebą nowości i różnorodności ” .
Mężczyźni byli odwrażliwieni i potrzebowali silniejszej stymulacji wizualnej, aby się podniecić. To dowód na tolerancję , która jest kluczowym wskaźnikiem uzależnienia. Pomyślcie: większość młodych mężczyzn z zaburzeniami erekcji wywołanymi pornografią nadal może osiągnąć erekcję PODCZAS oglądania pornografii. Jednak 50% z nich nie było w stanie się podniecić nawet po obejrzeniu pornografii.
Dlatego naukowcy powtórzyli eksperyment, tym razem pozwalając mężczyznom wybrać własne porno i dostarczając znacznie więcej odmian „kinkier”. Mężczyźni mogli nawet wypróbować wybory, aby przewidzieć, które mogą pomóc. Niemniej jednak 25% mężczyzn biorących udział w nowym eksperymencie nadal nie mogło zostać pobudzonych do wybranego przez siebie perwersyjnego porno. Prawie żadna reakcja erekcyjna - przetestowane laboratoryjnie i potwierdzone przez Kinsey Institute.
Aby uzyskać więcej informacji na temat strumieniowego wywoływania zaburzeń seksualnych wywołanych przez pornografię, zobacz:
- Porno i problemy seksualne? Ta lista zawiera badania 40 łączące wykorzystanie pornografii / uzależnienie od pornografii z problemami seksualnymi i mniejsze pobudzenie do bodźców seksualnych, pierwsze badania 7 na liście wykazują związek przyczynowy, ponieważ uczestnicy eliminowali używanie pornografii i leczyli przewlekłe dysfunkcje seksualne.
- Ponad studia 50 raportujące wyniki zgodne z eskalacją używania pornografii (tolerancja), przyzwyczajeniem do porno, a nawet symptomami wycofania (wszystkie objawy związane z uzależnieniem).
- Wpływ porno na relacje? Ponad badania 75 łączą użycie pornografii z mniejszą satysfakcją seksualną i związaną z relacjami. O ile nam wiadomo cała kolekcja badania z udziałem mężczyzn zgłosiły więcej przypadków korzystania z pornografii biedniejszy satysfakcja seksualna lub związek.
Aktualizacja: Zaburzenia erekcji i przedwczesny wytrysk u mężczyzn homoseksualnych i heteroseksualnych: przegląd systematyczny i metaanaliza badań porównawczych (2019) Mężczyźni homoseksualni częściej cierpią na zaburzenia erekcji, korzystają z pornografii i są od niej uzależnieni (CSBD).
Poniższy fragment pochodzi z książki „ Psychofizjologia seksu”, rozdział: Model podwójnej kontroli: Rola zahamowania i pobudzenia seksualnego w pobudzeniu i zachowaniu seksualnym . Wydawca: Indiana University Press, Redaktor: Erick Janssen, s. 197–222. LINK DO ROZDZIAŁU
WYCIECZKI:
W ramach naszych badań nad podejmowaniem ryzyka seksualnego, przedstawionych we wcześniejszej części niniejszego artykułu, zaprosiliśmy osoby z kwestionariusza i rozmówców do udziału w badaniu psychofizjologicznym (Janssen, Goodrich, Petrocelli i Bancroft, 2006). Ze względu na złożoność wstępnych ustaleń badania zagrożenia wstrząsem zdecydowaliśmy się zamiast tego wykorzystać projekt naszego pierwszego badania laboratoryjnego na modelu podwójnej kontroli (Janssen et al., 2002b).
Kiedy zastosowaliśmy ten projekt (z dwoma rodzajami filmów seksualnych, rozproszeniem uwagi i występem) do tej nowej próbki, napotkaliśmy jednak inne nieoczekiwane, ale intrygujące zjawisko. Dwunastu mężczyzn, czyli prawie 50% z pierwszych 25 badanych (średni wiek = 29 lat), nie zareagowało na bodźce seksualne (tj. Sztywność prącia mniejsza niż 5% na niewymuszone klipy filmowe; 8 mężczyzn miało sztywność 0%) . Według naszej wiedzy jest to jedno z nielicznych badań psychofizjologicznych, w których brali udział mężczyźni rekrutowani ze społeczności - w naszym przypadku z łaźni, klinik chorób przenoszonych drogą płciową, barów itd.
W niektórych z tych miejsc bodźce seksualne (w tym ekrany wideo) są wszechobecne, co w połączeniu z komentarzami uczestników o braku bardziej interesujących, wyspecjalizowanych („niszowych”) lub bardziej ekstremalnych lub „perwersyjnych” bodźców sprawiło, że wziąć pod uwagę możliwość, że niezwykle wysoki odsetek osób nieodpowiadających może być związany z wysokim poziomem narażenia na materiały o charakterze jednoznacznie seksualnym i ich doświadczenia z nimi. Rozmowy z badanymi utwierdzały nas w przekonaniu, że u niektórych z nich wysoki kontakt z erotyką wydawał się skutkować mniejszą wrażliwością na erotykę „waniliowy seks” oraz zwiększoną potrzebą nowości i wariacji, w niektórych przypadkach połączoną z potrzebą bardzo specyficznych rodzaje bodźców, aby się pobudzić.
Przeprojektowaliśmy badanie i postanowiliśmy wyeliminować rozpraszanie uwagi i manipulacje związane z wymaganiami wykonawczymi oraz dołączyć nowsze, bardziej zróżnicowane klipy, a także dłuższe klipy filmowe. Ponadto zamiast przedstawiać badanym tylko zestaw wcześniej wybranych („wybranych przez badaczy”) filmów, pozwalamy im samodzielnie wybrać dwa klipy z zestawu 10, z których 10-sekundowe podglądy zostały pokazane i które obejmowały szerszy zakres zachowania (np. seks grupowy, seks międzyrasowy, S & M itp.). Zrekrutowaliśmy dodatkowych 51 badanych i stwierdziliśmy, że przy ulepszonym projekcie nadal 20 mężczyzn, czyli około 25%, nie reagowało dobrze na seksualne klipy wideo (sztywność prącia mniejsza niż 10% w odpowiedzi na długi wybrany przez siebie film).
Przeprowadziliśmy analizę regresji logistycznej, aby określić, czy osoby o wysokiej odpowiedzi można odróżnić od osób o niskiej odpowiedzi, wykorzystując jako zmienne predykcyjne wiek, orientację seksualną, SES, SIS1, SIS2, doświadczenie z filmami erotycznymi, zgłaszane przez siebie trudności z erekcją i podejmowanie ryzyka seksualnego. Model regresji istotnie różnicował obie grupy (÷2(8) = 22.26, p < 001; patrz Tabela 2), wyjaśniając 39% wariancji. Łącznie 78% uczestników zostało poprawnie sklasyfikowanych ( z = 4.61, p < 01), ze współczynnikiem trafień wynoszącym 82% dla osób o wysokiej odpowiedzi i 59% dla osób o niskiej odpowiedzi ( p s < 01). Wyniki wskazują, że uczestnik miał większe prawdopodobieństwo zaklasyfikowania jako osoba o wysokiej odpowiedzi, im niższy był jego wiek, a jego wyniki SES i podejmowania ryzyka seksualnego rosły. Uczestnicy homoseksualni mieli większe prawdopodobieństwo zaklasyfikowania jako osoby o niskiej odpowiedzi niż uczestnicy heteroseksualni. Wreszcie analizy sugerowały, że wraz ze wzrostem liczby filmów erotycznych obejrzanych w ciągu ostatniego roku uczestnik był bardziej narażony na zaliczenie go do osób słabo reagujących.