Nat Neurosci. 2007 styczeń;10(1):93-9. Epub 2006 grudzień 3.
Russo SJ1, Bolanos CA., Theobald DE, DeCarolis NA, Renthal W, Kumar A, Winstanley CA., Renthal NE, Wiley MD, Self DW, Russell DS, Neve RL, Eisch AJ, Nestler EJ.
Abstrakcja
Przewlekłe podawanie morfiny (poprzez podskórne wstrzyknięcie peletek) zmniejsza wielkość neuronów dopaminowych w brzusznym obszarze nakrywki (VTA), kluczowym regionie nagrody w mózgu, jednak molekularne podstawy i funkcjonalne konsekwencje tego efektu są nieznane. W niniejszym badaniu wykorzystaliśmy wirusowy transfer genów u szczurów, aby zbadać, w jaki sposób przewlekła, indukowana morfiną, zmniejszona ekspresja szlaku sygnałowego substratu receptora insuliny 2 (IRS2)-protoonkogenu wirusowego grasicy (Akt) w VTA pośredniczy w zmniejszeniu wielkości komórek dopaminowych obserwowanym po ekspozycji na morfinę i że ta zmniejszona ekspresja zmniejsza nagrodę morfinową, mierzoną za pomocą warunkowej preferencji miejsca. Ponadto wykazaliśmy, że zmniejszenie wielkości neuronów dopaminowych VTA utrzymuje się do 2 tygodni po odstawieniu morfiny, co jest zgodne z tolerancją na nagradzające działanie morfiny, wywołaną wcześniejszą przewlekłą ekspozycją na morfinę. Odkrycia te bezpośrednio wskazują na rolę szlaku sygnałowego IRS2-Akt jako kluczowego regulatora morfologii komórek dopaminowych i nagrody opioidowej.