اگر طی چند هفته گذشته در اینترنت بوده اید ، به احتمال زیاد در مورد مشکلات آنتونی وینر شنیده اید. با این حال ، یک مشکل بافندگی دیگر وجود دارد که ما باید در مورد آن صحبت کنیم.
تعداد فزاینده‌ای از متخصصان ارولوژی و روانپزشکان نگران افزایش شدید اختلال نعوظ در مردان جوان و از هر نظر سالم هستند که ناشی از مصرف مزمن پورن اینترنتی است. در مقاله‌ای که ماه گذشته در مجله علوم رفتاری منتشر شد ، چندین پزشک نیروی دریایی ایالات متحده افزایش تقریباً ۱۰۰۰ درصدی اختلال نعوظ در جوانان را ثبت کردند و خاطرنشان کردند که ۱۵ سال پیش، اختلال نعوظ در میان مردان ۱۸ تا ۴۰ ساله ۲ تا ۵ درصد بود و تمام مطالعاتی که از سال ۲۰۱۰، اندکی پس از ظهور «سایت‌های پورن» به ارزیابی اختلال نعوظ در جوانان پرداخته‌اند، میزان اختلال نعوظ را در همان گروه سنی حدود ۳۰ درصد گزارش می‌کنند.
پزشکان شامل گزارش های بالینی در مورد سه خدمتکار هستند که به نظر می رسد استفاده از پورن منجر به اختلالات جنسی و کمبود مشکلی هنگام رابطه جنسی شده است. دو نفر پس از قطع استفاده از پورنو در اینترنت ، بهبود نشان دادند. یک سوم نتوانست انصراف دهد. این ملوانان تنها کسانی نیستند که زندگی جنسی واقعی آنها در حال غرق شدن است.
در مقاله‌ای که در تاریخ ۱۶ آگوست ۲۰۱۶ به صورت آنلاین در مجله Sexologies منتشر شد ، دکتر رابرت پورتو، روانپزشک و رئیس فدراسیون اروپایی سکسولوژی، خاطرنشان می‌کند که خودارضایی عموماً بی‌ضرر است. با این حال، هنگامی که بیش از حد و همراه با استفاده از پورنوگرافی سایبری باشد، "دیده شده است که در علت‌شناسی انواع خاصی از اختلال نعوظ یا انزال مقاربتی نقش دارد." این مقاله در مورد ۳۵ مرد مبتلا به این اختلالات گزارش می‌دهد و اشاره می‌کند که ۱۹ نفر از آنها پس از عادت دادن مجدد به تمایلات جنسی خود به شرکای واقعی، بهبود یافته‌اند. به گفته دکتر پورتو،
"اختلالات رفع شد و این بیماران قادر به لذت بردن از فعالیت جنسی رضایت بخش بودند."
حالا، ممکن است از خودتان بپرسید، «چطور ممکن است بفهمید که آیا پورن علت است؟» خبر خوب این است که پزشکان نیروی دریایی آزمایشی ارائه داده‌اند که ممکن است به متخصصان مراقبت‌های بهداشتی کمک کند تا علل تاریخی اختلال نعوظ را رد کنند. این آزمایش؟ غوغا. ببینید آیا می‌توانید بدون پورن خودارضایی کنید. یعنی ببینید آیا می‌توانید نعوظ را به اندازه کافی طولانی نگه دارید تا به اوج لذت جنسی برسید بدون اینکه به لپ‌تاپ، تلفن و غیره وابسته باشید.
اگر یک پسر نتواند همه ی تنهایی او را حفظ کند، این امر "اضطراب عملکرد" را رد می کند؛ زیرا هیچ کس در مورد توانایی او در دستیابی به دست خود عصبی نیست. از سوی دیگر (اگر دست به دست هم نداشته باشید)، اگر یک پسر بتواند به راحتی با استفاده از پورنو آن را پیدا کند، این امر علایق ارگانی را رفع می کند، زیرا به سادگی روی یک صفحه نمایش آن را نمی بیند.
این هشدارهای پزشکی اخیر با ادعاهای تعداد فزاینده‌ای از پزشکان در چند سال گذشته مطابقت دارد. در میان کسانی که در این مورد صحبت می‌کنند، متخصص اورولوژی، طارق پاچا، است که در کنفرانس سالانه انجمن اورولوژی آمریکا در سن دیگو، کالیفرنیا، سخنرانی‌ای با عنوان «اختلال نعوظ ناشی از پورنوگرافی (PIED): درک دامنه، علم و درمان» برای همکاران پزشک خود ارائه داد. دکتر پاچا شاهد افزایش تعداد مردان جوانی است که با تماشای مکرر پورنوگرافی، خود را به دردسر می‌اندازند.
همانطور که دکتر پورتو (از بالا) هنگام صحبت در مورد استمناء خوب OL را ذکر می کند:
"بی ضرر و حتی مفید در شکل معمول آن ، که به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرد ، خودارضایی به شکل بیش از حد و برجسته آن ، که عموماً با اعتیاد پورنوگرافی همراه است ، اغلب در ارزیابی بالینی اختلال عملکرد جنسی که می تواند القا کند ، غافل می شود." .)
پزشکان نیروی دریایی پیشنهاد می کنند که مهم است که این دو را نیز متمایز سازید:
"ممکن است حیاتی برای تشخیص پورنوگرافی رایگان از استمناء کمک به پورنوگرافی باشد."
کسانی که شک دارند که پورنوگرافی در پشت افزایش میزان اختلال عملکرد جوانان است، نشان داده است که میزان واقعی افزایش علت آن افزایش یافته است؛ زیرا با معرفی داروهایی مانند ویاگرا، شرم آورتر است که شما تصور کنید که اختلال نعوظ دارید. به عبارت دیگر، آنها ادعا می کنند نرخ واقعا افزایش یافته است، اما بیشتر بچه ها مایل به صحبت در مورد آن. با این حال، این آمار از نظرسنجی ناشناس گرفته شده است، نه افرادی که مایل به نشان دادن چهره آنها در دفتر دکتر هستند.
در ضمن، ED فقط یکی از مشکلات به طور فزاینده ای است که از بینندگان پورنو گزارش شده است. یک مطالعه اروپایی 2016 در ماه مارس نشان داد که استفاده از پورنوگرافی مشکوک به کاهش عملکرد نعوظ، گرایش بیشتر به پورنو و کاهش رضایت جنسی است. نیمی از افرادی که مورد بررسی قرار گرفتند، به محتوای پورنو اینترنتی که قبلا غیرممکن و یا "منزجر کننده" بودند، افزوده شد.
روی هم رفته، امید است این هشدارها و مطالعات منجر به آگاهی بیشتر در مورد تأثیر بالقوه پورنوگرافی بر تمایلات جنسی من شود. من خودم به عنوان کسی که در سال ۱۹۹۹ و در سن ۱۲ سالگی کورکورانه وارد اقیانوس پهناور پورنوگرافی اینترنتی شدم، در نهایت برای نعوظ به پورنوگرافی وابسته شدم.
بیایید به گفتگو ادامه دهیم زیرا دانستن خطرات احتمالی می‌تواند به دیگران کمک کند تا زندگی جنسی خود را سرپا نگه دارند.
گیب دیم را در توییتر دنبال کنید: www.twitter.com/gabedeem