قرار گرفتن در معرض متامفتامین همزمان و رفتار جنسی باعث افزایش پاداش بعدی دارو می شود و رفتار جنسی جنسی را در موش های صحرایی نر (2011)

J Neurosci. 2011 Nov 9;31(45):16473-82. doi: 10.1523/JNEUROSCI.4013-11.2011.

Frohmader KS, Lehman MN, Laviolette SR, Coolen LM.

منبع

گروه آناتومی و زیست شناسی سلولی، دانشکده پزشکی و دندان پزشکی شولیک، دانشگاه غرب انتاریو، لندن، انتاریو N6A5C1، کانادا.

چکیده

کاربران Methamphetamine (Meth) از داشتن لذت جنسی و جنسی، شرکای جنسی متعدد و مشارکت در رابطه جنسی محافظت نشده به علت از دست دادن کنترل مهار کننده گزارش می کنند. این رفتار جنسی اجباری موجب افزایش شیوع عفونت های منتسب به جنس می شود، اما اساس عصبی این امر ناشناخته است. ما قبلا یک پارادایم رفتار جنسی اجباری در موشهای نر را ایجاد کردیم که در آن بیماری عروقی ناشی از لیتیم کلرید با رفتار جنسی مرتبط بود (Davis et al.، 2010؛ Frohmader et al.، 2010a). در مطالعه حاضر اثرات تجویز مکرر Meth بر عملکرد جنسی، رفتار جنسی اجباری و جنسیت و پاداش Meth مورد بررسی قرار گرفت. اولا نتایج نشان داد که هفت بار در روز از 2 mg / kg، اما 1 mg / kg، Met، باعث افزایش تاخیر در شروع جفتگیری می شود. این اختلال پس از آخرین تزریق Meth 30 دقیقه ظاهر شد، اما پس از 1 یا 7 d پس از تخلیه دارو بعد از آن تخلیه شد. 1 مجددا mg / kg در معرض Meth منجر به رفتار جنسی سعی در اجباری 2 هفته پس از آخرین مصرف Meth. این اثر وابسته به مصرف مت در همسویی با تجربه جنسی بود و در حیواناتی که از نظر جنسی تجربه شده بودند و تنها مت به تن داشتند مشاهده نشد. علاوه بر این، مت و همیشگی تجربه متا و جنسی باعث افزایش ترجیحات مکان (CPP) برای مت و همچنین برای مفهوم و مونته همزمان می شود در مقایسه با مت و یا مشتعل شدن به تنهایی. در مقابل، CPP تنها برای جفتگیری کاهش یافت. با هم، این داده ها نشان می دهد که ارتباط بین استفاده از مواد مخدر و جفت گیری ممکن است برای بیان رفتار جنسی اجباری مورد نیاز باشد و با افزایش پاداش مرتبط با مواجهه با مت و مواج همراه است.

بخش قبلیبخش بعدی

معرفی

بیماری های مرتبط با سلامت مرتبط در جمعیت معتاد، آگاهی از اثرات داروهای سوء استفاده در رفتار جنسی را افزایش داده اند، زیرا استفاده از مواد مخدر مزمن با شیوه های بی سواد جنسی همراه است که موجب افزایش شیوع عفونت های منتقله از راه جنسی، از جمله ویروس نقص ایمنی بدن (HIV)کرو و جورج، 1989; Peugh و Belenko، 2001; سانچز و همکاران، 2002; راج و همکاران، 2007; فیشر و همکاران، 2011) این اثرات داروها در رفتار جنسی به خوبی برای متامفتامین روانشناختی (Meth) مستند شده است. کاربران Meth اغلب میل جنسی، تحریک، و لذت جنسی را افزایش می دهند و این عوامل را به عنوان انگیزه اصلی برای مصرف مواد (Semple و همکاران، 2002; شیلدر و همکاران، 2005; سبز و هالیتیس، 2006) علاوه بر این، سوء استفاده مت به طور معمول با از دست دادن کنترل مهار کننده رفتار جنسی یا رفتار اجباری جنسی (Halkitis و همکاران، 2001; McKirnan و همکاران، 2001; راسون و همکاران، 2002; سبز و هالیتیس، 2006) و شیوع HIV بیشتر (Frosch و همکاران، 1996; Halkitis و همکاران، 2001; پارسونز و هالیتیس، 2002).

گزارش های انسانی که نشان می دهد استفاده از Met به عنوان پیش بینی کننده رفتارهای خطرناک جنسی براساس گزارش خود از کاربران مزمن مزمن است که هیچ اندازه گیری قابل اعتماد برای رابطه بین استفاده از مت و رفتار جنسی (Frohmader و همکاران، 2010b) بنابراین، بررسی تغییرات ناشی از مت در رفتار جنسی تحت تنظیمات آزمایش تجربی کنترل شده با استفاده از یک مدل حیوانی برای درک ارتباط پیچیده بین مت و رفتار جنسی مورد نیاز است.

به تازگی آزمایشگاه ما اثرات متال حاد را در جستجوی جنس مخالف در موشهای نر (Frohmader و همکاران، 2010a) این مطالعات از یک پارادایم انحراف جنسی شرطی استفاده می کند که در آن موش های صحرایی نر و ماده به جفتگیری همراه با بیماری عصبی بعد (پترس، 1983; Agmo، 2002) هنگامی که این ارتباط بین جفتگیری و محرک حسی ایجاد شد، حیوانات رفتار جفتگیری را آغاز نمی کنند (دیویس و همکاران، 2010; Frohmader و همکاران، 2010a) قبل از تزریق مایع یک هفته تزریق قبل از تهیه، اختلال در جذب پاسخ های مهار شده جنسی (Frohmader و همکاران، 2010a) به این ترتیب، موشهای صحرایی نر نژاد مت به دنبال رفتار جنسی بودند، هرچند که جفتگیری با یک محرک منفی همراه بود؛ این جفتگیری ناسازگار یا اجباری نامیده شد.

به عنوان مطالعات قبلی اثرات تزریق داروی حاد و بررسی اثرات Meth تکراری بر رفتار جنسی جنسی مردانه محدود است، هدف اصلی مطالعه حاضر بررسی اثرات تجویز مکرر Meth بر جنبه های مختلف رفتار جنسی شامل عملکرد، تلاش اجباری جنسی و پاداش. در ابتدا، اثرات مکرر مت در جفتگیری پس از تجویز داروی و پس از دوره های سوزش درمانی مورد آزمایش قرار گرفت تا بین تأثیرات کوتاه مدت و بلندمدت Met در عملکرد جنسی تفاوت داشته باشد. سپس، اثرات تجویز مکرر Meth بر رفتار جنسی جنس ناسازگار مورد بررسی قرار گرفت، اجرای پارادایم انحراف جنسی شرطی. علاوه بر این مشخص شد که آیا ارتباطات آماری بین مواجهه با تکرار متا و رفتار جنسی برای اثرات Meth در رفتار جنسی ناسازگار ضروری است. در نهایت، آزمایش شد که آیا قرار گرفتن در معرض مکرر متادون باعث افزایش پاداش برای مت و / یا جفت شدن می شود، به این معنا که با پارادایم های ترجیحی مکان شرطی (CPP) تعیین می شود.

مواد و روش ها

موضوعات

موش صحرایی اسپراگ داولی بزرگسال (210-225 g) از آزمایشگاههای چارلز رود گرفته شد و در قفسهای پلکسی گلاس استاندارد (قفسه های خانگی) حاوی قطعات لوله پی وی سی برای غنی سازی محیط زیست قرار گرفت. حیوانات در یک اتاق نگهداری شده در چرخه روشن / تاریک 12 / 12 h (نور خاموش در 11: 00 AM) در دسترس با غذا و آب قرار گرفتند ad libitum. تمام تست ها در طول چرخه تاریک تحت نور قرمز انجام شد. زنان تحریک کننده (200-225 g؛ Laboratories River Charles River) برای رفتار جنسی دو طرفه تخمدان شدند و یک ایمپلنت زیر جلدی حاوی 5٪ استرادیول بنزوات و 95٪ کلسترول دریافت کرد. برای تحریک پذیری جنسی، خانم ها 0.5 mg پروژسترون را در ml ml روغن کنجد (sc) 0.1 h قبل از رفتار جنسی اعمال کردند. روش های تجربی توسط کمیته مراقبت از حیوانات در دانشگاه انتاریو غرب و کمیته مراقبت از حیوانات دانشگاه میشیگان تصویب شد و با دستورالعمل هایی که توسط شورای کانادایی مراقبت های حیوانی و موسسات ملی بهداشت تهیه شده بود موافق بود.

طرح های تجربی

رفتار جنسی

در این آزمایش، اثرات مکرر متا بر عملکرد جنسی و انگیزه بلافاصله پس از تزریق دارو و پس از آن، به اثبات رسیده است. سی و سه موش صحرایی در قفسه های آزمایش جداگانه (عرقیات جفت، 60 × 45 × 50 سانتی متر) حاوی بستر تمیز در طی پنج جلسه دو جلسه دو بار در هفته تجاوز جنسی را تجربه کردند. در طی هر جلسه ملاقات، مردان تا زمانی که یک انزال یا یک 1 ساعت، هر کدام که در ابتدا اتفاق افتاده بودند، مجبور به همکاری با یک زن گیرنده شوند. یک هفته پس از آخرین جلسه ملاقات، مردان به روش های تجربی عادت کرده و تزریق زیر جلدی به میزان ml / kg saline 1 برای سه روز متوالی دریافت کردند. پس از هر تزریق، حیوانات در اتاق های فعالیت حرکتی پلکسی گلاس (40.5 × 40.5 سانتی متر، Med Associates) مجهز به آرایه های فوتوبام 16 × 16 قرار گرفتند؛ فعالیت حرکتی برای 30 دقیقه ثبت شد. علاوه بر ثبت علائم آمبولیتیک بعد از تزریق درمان، قرار دادن مردان در اتاق های حرکتی یک محیط مرتبط با مواد مخدر را متمایز از رفتار جفت گیری فراهم می کند. سپس مردان تزریق روزانه 1 یا 2 mg / ml / kg Meth یا وسیله نقلیه را دریافت کردند (سالین، 1 ml / kg؛ n = 11 هر) برای 7 روز متوالی. پس از هر تزریق، مردان در اتاق های فعالیت حرکتی قرار گرفتند و فعالیت حرکتی برای 30 دقیقه ثبت شد، پس از آن آنها به قفس نگهداری خود بازگشت. در روزهای آخر مصرف متیل، پس از 30 دقیقه، پس از جراحی حرکتی حرکتی، پس از قرارگیری در عرصه جفت گیری، مردان برای آزمایش اثرات مت در رفتار جنسی، از بین رفتند. مجددا حیوانات برای رفتار جنسی در عرصه های پخت و پز پس از 1 d یا 1 هفته از استعمال دارو مورد آزمایش قرار گرفتند.

در طی جلسات همجنسگرایی، پارامترهای استاندارد رفتار جنسی مشاهده و ضبط شد، از جمله تاخیر زمانی (از زمان معرفی زنان به اولین کوه) و زمان گذراندن از زمان (از زمان معرفی زنان به اولین انراسیون)، که نشان دهنده انگیزه جنسی (هال و همکاران، 2002)، و همچنین تاخیر در انزال (زمان از اولین انعقاد تا انزال)، تعداد مورچه ها و انعطاف پذیری قبل از انزال، و فاصله زمانی پست، که اندازه گیری عملکرد جنسی (هال و همکاران، 2002; پافوس، 2009) تفاوت بین گروه ها برای هر پارامتر رفتار جنسی با استفاده از تجزیه و تحلیل غیر پارامتری Kruskal-Wallis و Dunn تعیین شد. تعقیبی مقایسه ها در سطوح مهم 0.05.

فعالیت locomotor

فعالیت حرکتی پس از هر تزریق Meth با استفاده از نرم افزار تجزیه و تحلیل Med Associated به عنوان مسافت طی شده در فواصل 5 دقیقه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. اختلافات گروهی با استفاده از تجزیه و تحلیل غیرپارامتری Kruskal – Wallis و Dunn بررسی شد تعقیبی مقایسه ها برای بررسی حساسیت حرکتی ناشی از مشتق شده، فعالیت ناشی از مت در طی آخرین دقیقه 10 آزمون بین روز تزریق اول و هفتم در هر گروه درمان دوز دارو با استفاده از زوج زوج t آزمایشات سطح معنیداری 0.05 برای تمام مقایسه ها اعمال شد.

انحراف جنسی وضعیتی

آزمایش 1

ابتدا موش های صحرایی نر 50 برای سه روز متوالی به تزریق سالین عادت کردند و در طی سه جلسه ملاقات مردان تجربه جنسی داشتند. قبل از هر جلسه ملاقات، حیوانات با 1 mg / kg Meth یا 1 میلی لیتر / کیلوگرم سالین (sc) تزریق شدند، و در 30 دقیقه بعد مجددا با یک زن گیرنده تا انزال یا 1 h بستری شد. پارامترهای رفتار جنسی ثبت و تجزیه و تحلیل شد (نگاه کنید به رفتار جنسی در بالا). دو هفته بعد، حیوانات به یک پارادایم انکارناپذیر جنسی متمایل شدند. به ترتیب قبل از درمان (مت و نمک) و تهویه [لیتیم کلرید (LiCl) - جفت یا ناحیه)، مردان به 4 گروه تجربی تقسیم شدند. گروه ها سالین و ناشتا بودند (n = 12)، Meth-unpaired (n = 12)، سالین زوج (n = 13) و مت با زوج (n = 13) پارادایم انحراف شرطی شامل هشت آزمایش متوالی 2 d بود. در طول روز اول، تمام مردان در عرصه پختگی قرار گرفتند که برای مدت زمانی معین 10 دقیقه بود، پس از آن یک زن گیرنده معرفی شد. زنان با سوزاندن روغن بادام در گردن و پایه دم قبل از جفت شدن، به عنوان نشانه های بویایی برای تسهیل رفتار مردانه و تقویت تهویه (لارنس و کیر، 1987; Agmo، 2002) مردانی مجاز به همکاری برای 30 دقیقه یا تا یک انزال بودند. در صورتی که intromissions در اولین 15 دقیقه رخ ندهد، جفتگیری متوقف شد. یک دقیقه بعد از انزال یا خاتمه آزمایش، مردان 127.2 mg / kg تزریق داخل صفاقی 10 ml / kg LiCl (مرد زوج) و یا سالین (مردان ناهموار) داده شد. LiCl یا نمک بدون در نظر گرفتن اینکه آیا جفتگیری رخ داده است، تزریق شد. در روز بعد، مردان نابالغ، یک تزریق لیکلین XL در میلی لیتر / کیلوگرم دریافت کردند، در حالی که مردان زوج، سالین دریافت کردند. حیوانات پس از تزریق به قفس خانه بازگردانده شدند.

آزمایش 2

برای آزمایش اینکه آیا اثرات پیش درمان Meth بر انسداد شرطی متعاقب بستگی به مواجهه همزمان با مت و جفتگیری یا به تنهایی با مت دارد، آزمایش دیگری انجام شد. موش صحرایی نر (n = 20) تجربه جنسی را در طی پنج جلسه ملاقات، اما بدون درمان مت و یا نمکn = 10 هر). در عوض، پس از یک هفته پس از تجربیات جنسی، هفت بار تزریق هفت بار به صورت مت (1 mg / kg، sc) و یا سالین و هفتهای بعد 1 به پارادایم انحراف جنسی متمایل شد (آزمایش 2 در بالا) انجام شد.

برای هر دو آزمایش و در طی هر آزمایش آماده سازی، پارامترهای رفتار جنسی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند و برای هر یک از آزمایش های تهیه شده با استفاده از روش آنالیز واریانس دو طرفه (عوامل پیشگیری از مت / سالین، تهویه)، برای هر آزمایش تهیه شد. پیرسون χ2 تجزیه و تحلیل برای مقایسه تفاوت بین گروه ها در درصد مردانی که نشان داده شده است، intromissions، و یا انزال در هر دنباله تهویه استفاده می شود.

ترجیح محل موثر

برای آزمایش اینکه آیا پیش درمانی Met بر پاداش Meth یا رفتار جنسی تأثیرگذار است ، آزمایشات CPP انجام شد. یک دستگاه سه محفظه ای (همکاران Med) حاوی دو محفظه بیرونی بزرگتر (28 × 22 × 21 سانتی متر) با نشانه های دیداری و لمسی قابل تشخیص و جدا شده توسط یک محفظه مرکزی کوچک (13 × 12 × 21 سانتی متر) ، برای همه آزمایشات CPP استفاده شد. . درهای دو طرف محفظه مرکزی محفظه ها را از هم جدا می كردند و می توانستند بلند شوند تا بتوانند حیوانات را به حركت آزاد در سراسر دستگاه منتقل كنند یا برای محدود كردن آنها در یك منطقه خاص پایین بیاورند. دستگاه برای اندازه گیری زمان صرف شده در هر محفظه مجهز به فوتوبیم بود. در روز اول ، یک پیش آزمون 15 دقیقه ای برای تعیین اولویت اتاق اولیه هر حیوان انجام شد ، به موجب آن به هر حیوان اجازه داده شد آزادانه بین اتاق های دستگاه CPP پرسه بزند. هیچ ترجیح قابل توجهی برای هر دو محفظه بین گروه های آزمایش تشخیص داده نشد. حیوانات در صورت تمایل بیشتر به یک محفظه خاص از مطالعه خارج شدند (اختلاف بیش از 120 ثانیه ؛ با 10٪ افراد نشان داده شد). تهویه مطبوع در طی روزهای 2 و 3 انجام شد. در طی تهویه ، اتاق ابتدائی ترجیحی (اتاق جفت) با یک دستکاری پاداش به مدت 30 دقیقه جفت شد. در ابتدا اتاق ترجیحی (اتاق جفت نشده) با یک کنترل کنترل جفت شد. ترتیب قرار گرفتن در معرض حیوانات در اتاق های جفت و جفت نشده در هر گروه آزمایش متعادل بود. پس آزمون که از نظر رویه ای با پیش آزمون یکسان بود در روز چهارم و آخر انجام شد.

آزمایش 1

ابتدا موش های صحرایی نر 50 برای سه روز متوالی به تزریق سالین عادت کردند و در طی سه جلسه ملاقات مردان تجربه جنسی داشتند. در طی هر جلسه ملاقات، حیوانات با هر دو 1 mg / kg Meth یا 1 میلی لیتر / کیلوگرم سالین (sc) قرار گرفتند و در قفسه های آزمایش قرار گرفتند و 30 دقیقه بعد، مجاز به بستن یک زن گیرنده تا انزال یا 1 h بود. پارامترهای رفتار جنسی ثبت و تجزیه و تحلیل شد (برای توصیف، نگاه کنید به رفتار جنسی در بالا). یک هفته بعد حیوانات به چهار گروه آزمایشی که برای درمان مواد مخدر و عملکرد جنسی برای آزمایش CPP همسان شده بودند، توزیع شدند. در طی تهویه، مردان به روش Met و Saline تزریق شدند (مطابق با داروهای قبلی) و 30 دقیقه بعد مجاز به هم زدن تا انزال بود. یک دقیقه بعد از انزال، حیوان به داخل اتاق زوج قرار داده شد. محفظه ناخواسته با تزریق (مت و نمک) یا جفتگیری بدون تزریق همراه بود. پس از آزمون پس آزمون نمره اولویت (درصد زمان صرف شده در اتاق زوج در پیش آزمون و پس آزمون، محاسبه شده به عنوان زمان صرف شده در اتاق زوج تقسیم بر زمان در اتاق زوج و ناخواسته × 100) و نمره CPP (آزمایش 1؛ تفاوت در زمان صرف شده در اتاق زوج در طی جلسه بعد از آزمون پیش آزمون) برای هر موضوع محاسبه شد. نمرات ترجیحات در گروه های تجربی با استفاده از زوج مقایسه شد t آزمونها و نمرات CPP با استفاده از آزمون ANOVA یک طرفه و حداقل اختلاف معنی دار فیشر برای گروههای آزمایش مقایسه شد. تعقیبی مقایسه ها، همه با سطح اطمینان٪ 95.

آزمایش 2

برای بررسی اینکه آیا اثرات مته قبل از تزریق در CPP برای مت و یا جفتگیری بستگی به مواجهه همزمان با مت و جفتگیری و یا به علت مت تنها بود، یک آزمایش اضافی انجام شد. موش های صحرایی نر (1 mg / kg) و 4 به صورت همزمان برای جفت شدن (n = 10) دو گروه کنترل از نظر جنسی نادان باقی می ماند و یا مت و یا نمک (n = 10 هر). یک هفته بعد CPP برای Met انجام شد. همه مردان تزریق Meth را در اتاق زوج دریافت کرده و یک تزریق سالین همراه با اتاق باز نشده بود. نمرات اولویت ها در گروه های آزمایشی با استفاده از زوج ارزیابی شد t آزمایش با سطح اهمیت 0.05.

آزمایش 3

برای بررسی اینکه آیا مواجهه همزمان با مت و همجنس گرایی برای پاداش جنسی تغییرناپذیر است، مطالعه CPP جفتگیری انجام شد. موش صحرايی نر به مدت چهار روز متوالی به طور همزمان با مته (1 mg / kg) یا محلول شورn = 10 هر). یک هفته بعد، CPP برای رفتار جنسی مورد آزمایش قرار گرفت. پس از جفت گیری، همه مردان در اتاق زرد قرار داده شدند و هیچ جفتگیری با اتاق باز نشده همراه بود. نمرات اولویت ها در گروه های آزمایشی با استفاده از زوج ارزیابی شد t آزمایش با سطح اهمیت 0.05.

ناامیدی محل سکونت

برای بررسی اینکه آیا قرار گرفتن در معرض Meth حساسیت به بیماری ناشی از LiCl را تغییر می دهد، یک آزمایش غربالگری موضعی (CPA) انجام شد. تست CPA در نیمه اول دوره تاریک با استفاده از همان دستگاهی که برای آزمایشات CPP مورد استفاده قرار می گرفت (نگاه کنید به ترجیح مکان های مطبوع در بالا). برای سه روز متوالی، موشهای صحرایی نر به طور همزمان با مت (1 mg / kg) یا نمک (n = 10 هر). یک هفته بعد، همه مردان تزریق لیکلریدریک (10 میلی لیتر / کیلوگرم، آی پی) را با اتاق مورد نظر ترجیح دادند، در حالی که یک دوز معادل سالین با اتاق اولیه غیرقابل استفاده همراه بود. پس از آزمون پس آزمون، میانگین امتیاز ترجیح (درصد زمان صرف شده در اتاق زوج در پیش آزمون و پس آزمون، محاسبه شده به عنوان زمان صرف شده در اتاق زوج تقسیم بر زمان در اتاق زوج و ناخواسته × 100) و نمره CPA (تفاوت در زمان صرف شده در محوطه زوج در طول جلسه بعد از منفرد پیش آزمون) برای هر موضوع محاسبه شد. نمرات ترجیحات در گروه های تجربی با استفاده از زوج مقایسه شد t آزمون ها، در حالی که نمرات CPA در گروه های آزمایشی با استفاده از ناپیوسته مقایسه شد t تست، همه با سطح اهمیت 0.05.

نتایج

رفتار جنسی

Meth به طور قابل توجهی باعث شروع رفتار جنسی در هنگام جفتگیری 30 دقیقه بعد از آخرین تزریق دارو شد. این اثر وابسته به دوز در mg / kg 2، اما 1 mg / kg، Meth نیست. Meth به طور قابل ملاحظه ای تأخیر زمان کوه و intromission (p = 0.001 و 0.002 به ترتیب در مقایسه با شاهد (شکل 1A) Meth بر درصد مردانی که رفتار را آغاز کرده بودند تأثیری نداشت و٪ 100٪ از مردان در هر سه گروه درمان متصل بودند. Meth اثرات طولانی مدت در شروع رفتار جنسی نداشته است، زیرا مردان مذکر پیش از مداخله رفتارهای جفتگیری تغییری در مقایسه با کنترل های سالینی قبل از درمان در هنگام جفتگیری در طول روزهای تخلیص دارو 1 و 7 (شکل 1B,C) در نهایت، Meth بر عملکرد جنسی در هر زمان تاثیری نداشت، زیرا تأثیری بر تأخیری برای انزال (شکل 1) و یا تعدادی از مانت ها و intromissions (داده ها نشان داده نشده است). بنابراین، تکرار Meth شروع به جفت شدن در هنگام آزمایش در مدت کوتاهی پس از تجویز، اما اثر طولانی مدت بر روی انگیزه و عملکرد جنسی ندارد.

شکل 1. 

اثرات مکرر متا بر عملکرد جنسی. A-C، Latency to mount (ML)، intromission (IL) و انزال (EL) پس از تجویز 0، 1 یا 2 mg / kg Meth 30 دقیقه پس از تزریق هفتم و آخرین داروA) و روزهای استعمال دارو 1 (B) و 7 (C) داده ها به صورت متوسط ​​± SEM ارائه شده است. * اختلاف معنی داری بین مردان تزریقی سالین (p 0.05/XNUMX>

فعالیت locomotor

مات در دوز mg / kg 1 یا 2 باعث افزایش فعالیت حرکتی در مقایسه با کنترل (p <0.001 ، 1 و 2 میلی گرم در کیلوگرم ؛ شکل 2A,B) مصرف مکرر مکرر منجر به واکنش حساسیتی پاسخ locomotor به مردان که 1 mg / kg Meth تجویز می شود، فعالیت حرکتی قابل توجهی بیشتر را بعد از آخرین تزریق دارو نسبت به تزریق اول (p = 0.042؛ شکل 2C) در مقابل 2 mg / kg Meth موجب کاهش فعالیت حرکتی در روز گذشته در مقایسه با روز اول (p = 0.009؛ شکل 2C)، که ممکن است نشان دهنده افزایش رفتارهای کلیشه ای باشد.

شکل 2. 

اثرات مکرر مته بر فعالیت حرکتی. A, B، فاصله ای که توسط مردان تجویز می شود 0، 1 یا 2 mg / kg Meth پس از اولین (A) و بالاخره (B) تزریق Meth. داده ها به صورت متوسط ​​± SEM ارائه شده است. * اختلاف معنی داری از کنترل برای همه گروه های درمان (p <0.05) #تفاوت معنی داری بین 1 mg / kg Meth و تنها کنترل (p 0.05/XNUMX> Cپاسخ متخلخل حرکتی حساس شده توسط مته. فاصله ای که توسط مردان تجویز شد 0، 1 یا 2 mg / kg Meth پس از تزریق اول و آخر Meth در طول آخرین دقیقه 10 ضبط فعالیت های حرکتی انجام شد. داده ها به صورت متوسط ​​± SEM ارائه شده است. * تفاوت معنی داری بین مردان نابالغ جنسی از گروه درمان مشابه (p 0.05/XNUMX>

انحراف جنسی وضعیتی

رفتار جنسی

در طول مرحله پیش آزمون Meth آزمایش 1، رفتار جنس تحت درمان 1 mg / kg Meth در هر یک از سه جلسه بعدی در مقایسه با مردان قبل از درمان سالین (جدول 1) این نتایج اثرات این دوز Met را بر رفتار جنسی ثابت می کند، حتی اگر در یک محیط قرار گیرد. علاوه بر این، قبل از درمان Meth در اولین روز پارادایم آماده سازی (قبل از جفت گیری LiCl؛ جدول 1) و یا در طول هر یک از آزمایش های تهویه در گروه های LiCl بدون انعطاف پذیر. این نتایج نشان می دهد که مت اثرات طولانی مدت بر رفتار جنسی ندارد.

مشاهده این جدول: 

جدول 1. 

بررسی رفتار جنسی

رفتار جنسی اجباری

آزمایش 1

در مقابل، درمان مکرر متابولیزم باعث افزایش میل جنسی شد. در کنترل، حیوانات قبل از زایش سالین، انسداد جنس شرطی به طور قابل توجهی مانع رفتار جنسی شد. به طور خاص، درصد کاهش یافته از مردان مذکر LiCl که در انحناها و بدون انقباض در مقایسه با مردانی که قبل از تجویز اسپری نشده بودند، ابتدا در ششم (p = 0.039) تهویه مطبوع و از طریق آزمایش تهویه مطبوع 7 (p = 0.005؛ داده ها نشان داده نمی شود) و 8 (p <0.001 شکل 3B) اختلاف معنی داری در درصد مردانی که انسداد اول در چهارم (p = 0.041) تهویه مطبوع و حفظ در طول تهویه (p <0.001 شکل 3C) با این حال، پیش پیشگیری از مت در بروز ناخوشایند جنسی تاثیر گذاشت، زیرا پیش از مواجهه با مردانی که با LiCl متورم شده بودند، تا زمانی که آخرین آزمایش آمادگی در مقایسه با مردان پیش از مواجه با متزلزدی ناخواسته، مهار رفتار جنسی نداشته باشد، تا زمانی که آخرین آزمایش آماده سازی وجود نداشته باشد. به طور خاص، درصد مردان متاهل LiCl قبل از درمان، که نشان دادند بینش و انزال، فقط در طی آزمایش آماده سازی 8 (p = 0.03 و p = 0.011 به ترتیب). بنابراین، قبل از درمان Meth 2 هفته قبل از شروع تهویه منجر به رفتار ناسالم یا اجباری رفتار جنسی شد.

شکل 3. 

اثرات جفتگیری همزمان (جنس) و پیش درمان مت در بروز اختلال جنسی شرطی (آزمایش 1). Aگروه های تجربی شامل سالین (Sal) و یا پیش از موقت مردانی که پس از جفت گیری (مردانی با زوج) و پسران سالینی و یا پیش از مواجهه پس از جفت گیری (پس از جفتگیری)، پس از جفت گیری دریافت کردند. در روز دوم از هر آزمایشی تهویه، مردان زوج، مردان شور و نازک دریافت لی لی را دریافت کردند. B, C، درصد نصب مردان (B) و انزال (C) در طی انحراف جنسی مطیع پس از پیش آزمون مت قبل از تزریق به طور همزمان با تجربه جنسی. * تفاوت معنی داری از مردان مبتلا به سرپایی سالین قبل از زایمان (p <0.05) #تفاوت معنی داری از مردان بدون تفکر متاب قبل (Meth)p 0.05/XNUMX>

آزمایش 2

تأثیر پیش درمان مت در بروز انسداد شرطی متعاقب بستگی به تجربه متی و متناوب همزمان دارد. به طور خاص، انحراف جنسی شرطی در مردان مبتلا به از دست دادن جنسی که قبل از درمان با مت و پیشگیری از متابولیسم در زمان های مختلف (nonconcurrent) دریافت کرد، تحت تاثیر قرار نگرفت. درصد مردان متاهل LiCl که قبل از تجویز مت قبل از مواجه بودند که انسداد و انسداد را نشان دادند، تفاوت معنیداری را بین مردان و زوج سالم قبل از زایمان (شکل 4) این داده ها نشان می دهد که ارتباط اولیه بین مت و تجربه جنسی عامل مهمی برای اثرات Meth بر رفتار جنسی جنسی است.

شکل 4. 

اثرات جفتگیری غیرقانونی (جنس) و پیش درمان مت در بروز انسداد شرطی (آزمایش 2). درصد نصب مردان (A) و انزال (B) در طول LiCl ناشی از انحراف جنسی ناشی از پیش پیشگیری از مت با تجربه جنسی نیست. دو گروه شامل: لیتیوم کریستالی، زردآلو درمان شده با محلول نمک و محلول لی لی با روش Meth.

ناامیدی محل سکونت

آزمایش های کنترل اضافی نشان داد که عدم توانایی مهار خوردن پس از پیش درمان مت قبل از ایجاد حساسیت خفیف به بیماری لیپوپروتئین ناشی از بیماری عروقی نیست، چرا که همه مردان منجر به غرق شدن در محفظه همراه با دوز مجزای لی لی می شوند. به طور خاص، هر دو پس از سالین و پیش از مدفوع، مدت زمان قابل ملاحظه ای را در اتاق با زوج لی لی گذراندند در مقایسه با پیش آزمون (p = 0.037 و 0.045، به ترتیب؛ شکل 5A) افزون بر این، تفاوت زمان صرف شده در اتاق با زوج لیکلولت پس از پس آزمون و پیش آزمون در گروه های متا و سالین قبل از درمان مشابه بود (شکل 5B).

شکل 5. 

اثرات جفتگیری همزمان (جنس) و پیش درمان مت در CPA ناشی از LiCl. A, B، امتیاز ترجیحی (زمان صرف شده در اتاق زوج شده بر اساس زمان در زوج و اتاق های ناخواسته × 100؛ A) و نمره CPA (تفاوت در زمان صرف شده در اتاق زوج در پیش آزمون منفی پس از آزمون؛ B) در مردان متخلخل قبل از درمان با سالین (سال، جنس + سالین) و یا مت (جنس + متی). داده ها به صورت متوسط ​​± SEM ارائه شده است. * تفاوت معنی داری از پیش آزمون در یک گروه آزمایشی (p 0.05/XNUMX>

ترجیح محل موثر

آزمایش 1

مطالعات خود گزارشی نشان می دهد که استفاده از مت لذت جنسی را افزایش می دهد و انگیزه اصلی برای مصرف مواد است (Semple و همکاران، 2002; شیلدر و همکاران، 2005; سبز و هالیتیس، 2006) این افزایش دهنده لذت جنسی ناشی از مته در مدل جوندگان مورد آزمایش قرار نگرفته است. بنابراین، پارادایم CPP برای تست رفتار جنسی با مت مورد استفاده قرار گرفت، بیشتر از جفتگیری یا استفاده از متی به تنهایی انجام شد. با توافق با مطالعات قبلی (Agmo و Berenfeld، 1990; پافوس و فیلیپس، 1991; Tenk et al.، 2009)، جفت گیری در مردان شاهد قبل از درمان، منجر به CPP مردان زمان بیشتری را در جنس + سالن زوج سالم گذر از اتاق زوج سالین در طول نظرسنجی پس از صرف (p = 0.001؛ شکل 6C,D) علاوه بر این، مردان کنترل منفردی را برای اتاق جنسی زوج و زوج روی صندلی با زوج جنسی ایجاد نکردند و نشان دادند که تزریق سالین قبل از جفت گیری بر پاداش جنسی تاثیر نمی گذارد (شکل 6C,D) نتایج نشان داد که افزایش متابولیسم CPP برای جنس در مقایسه با هر دو جنس یا مت به تنهایی افزایش می یابد. مردان بیشتر وقت خود را در طول جلسه پس از آزمون در جنس + محفظه متساوی ملاقات کردند تا از اتاق زوج جنس (p <0.001 شکل 6C) یا محفظه متساوی (p = 0.02؛ شکل 6C) یا در مقایسه با گروه کنترل (p = 0.002 و 0.05، به ترتیب؛ شکل 6D) بنابراین، رفتار جنسی همزمان با مت به نظر می رسد که بیشتر از رفتار جنسی و یا مت به تنهایی در حیوانات که با رفتار جنسی و Meth همزمان مواجه می شوند بیشتر پاداش می دهد.

شکل 6. 

اثرات جفتگیری همزمان (جنس) و پیش درمان مت در متابولیسم و ​​مت CP (آزمایش 1). چهار گروه گنجانده شده است. Aدو گروه قبل از درمان جنسی + سالین (سال) و درمان زیر در اتاق زوج / نابالغ جنسیت + نمک / جنس، جنس + سالین / سالین دریافت کردند. گروه اول به عنوان یک کنترل منفی به کار گرفته شد، زیرا نمک شور برای CPP تغییری نکرده بود. گروه دوم به عنوان کنترل مثبت به عنوان جنس انتظار می رود باعث CPP. B، دو گروه دیگر + جنس + پیش درمان Meth و زیر در اتاق های زوج / ناهموار: جنسی + جنس / جنس و یا جنس + Meth / Meth. ترتیب حیوانات در اتاق های زوج و ناهموار در هر گروه تجربی با هم برابر بودند. C، امتیاز ترجیحی (زمان صرف شده در اتاق زوج شده بر اساس زمان در زوج و ناحیه مجاور × 100). داده ها به صورت متوسط ​​± SEM ارائه شده است. * تفاوت معنی داری از پیش آزمون در یک گروه آزمایشی (p 0.05/XNUMX> D، نمره CPP (تفاوت در زمان صرف شده در اتاق زوج در طی پس آزمون، منهای پیش آزمون). داده ها به صورت متوسط ​​± SEM ارائه شده است. * تفاوت معنی داری از جنس + سالین / گروه جنسی (p 0.05/XNUMX>

آزمایش 2

سپس تعیین شد که آیا قبل از تزریق همزمان Meth و جنس CPP تنها در مورد Meth در مقایسه با درمان Saline در اتاق ناحیه تحت تاثیر قرار گرفتند. در واقع، مردانی که پیش از مواجهه با متیل بودند که همزمان با هر تزریق دارویی به هم متصل بودند، ترجیح دادند اتاق محفلی متp = 0.01؛ شکل 7) در مقابل، مردانی که تزریق مکرر نمک یا مته را بدون زمینه جفتگیری دریافت کردند، در طول جلسه پس از آزمون، افزایش ترجیح دادند.

شکل 7. 

اثرات جفتگیری همزمان (جنس) و پیش درمان مت در CPP ناشی از مت (آزمایش 2). نمره ترجیح (زمان صرف شده در اتاق زوج شده بر اساس زمان در اتاق زوج و ناحیه × 100) در مردان مبتلا به سالین (سال)، مت، یا جنسیت + مت داده ها به صورت متوسط ​​± SEM ارائه شده است. * تفاوت معنی داری از پیش آزمون در یک گروه آزمایشی (p 0.05/XNUMX>

آزمایش 3

در نهایت، آزمایش شده است که آیا پیشگیری مته و متناوب همزمان CPP تنها برای جفتگیری موثر است. مردانی که پیش از مداخله با مت و همجنسگرایی بودند، ترجیح دادن رفتار جنسی را نداشتند، که نشان دهنده کمبود زمان افزایش در اتاق زوج جنس است. در مقابل، مردان مبتلا به سالین و جفتگیری، ترجیح دادند که اتاق زوج جنس (p = 0.003؛ شکل 8) با هم، این داده ها نشان می دهد که ارتباط بین مات و جفتگیری موجب افزایش انگیزه برای مت در فقدان جفتگیری و جفتگیری همزمان با مت می شود، اما در اثر عدم وجود دارو، میزان انگیزه برای جفت گیری کاهش می یابد.

شکل 8. 

اثرات جفتگیری همزمان (جنس) و پیش درمان مت در CPP ناشی از جفتگیری (آزمایش 3). نمره ترجیح (زمان صرف شده در اتاق زوج شده بر حسب زمان در زوج و ناحیه اتاقک × 100) در مردان مبتلا به جنس + سالین (Sal) یا جنس + جنس متی. داده ها به صورت متوسط ​​± SEM ارائه شده است.

بحث

مطالعه حاضر اثرات مکرر مت را بر رفتار جنسی با تمرکز ویژه ای بر عملکرد جنسی، جستجوی جنس ناسازگار یا اجباری، و جفت گیری و / یا متا پاداش، مورد آزمایش قرار داد. یافته های اصلی این مطالعه این بود که پیش از مصرف مت قبل از بیان رفتار جنسی، تأثیری بر رفتار جنس اجباری در هفته های پس از پیش درمان نداشت. این اثر بر رفتار جنسی اجباری بستگی به تجربه همزمان با مت و جفتگیری دارد. علاوه بر این، پیشگیری از مت و همکاری همزمان، پاداش مت را افزایش داد، اما پاداش جنسی را کاهش داد. با هم، این مطالعات نشان می دهد که ارتباط بین مت و جفت گیری برای توسعه یا بیان رفتار جنسی اجباری و تغییرات در پاداش جنسی و مواد مخدر حیاتی است.

پیش آزمون مته، همزمان با همجنسگرایی، تأثیرات طولانی مدت بر توانایی پارادایم انکارناپذیر جنسی را برای مهار رفتار جنسی داشت. این اثر با کمبود یادگیری یا یادگیری به راحتی نمی تواند توضیح داده شود، چرا که مردان مبتلا به پیش از قاعدگی، هیچ گونه شواهدی از اختلال یادگیری را در پارادایم های ضد سقط جنین ناشی از CPP یا LiCl نشان نمی دهند. علاوه بر این، بعید است که تجویز مکرر از دوز کم Meth موجب اختلالات شناختی و عصبی عادی ناشی از قرار گرفتن در معرض شدید در معرض دوزهای بالا مت در موش صحرایی (والش و واگنر، 1992; فریدمن و همکاران، 1998; چپمن و دیگران، 2001; Schröder et al.، 2003) و انسان (Ornstein و همکاران، 2000; سیمون و همکاران، 2002; Kalechstein و همکاران، 2003)، به عنوان یک پارادایم متشکل از یک روزه با استفاده از همان دوز به عنوان مطالعه فعلی، یادگیری یادگیری شیء را مختل نمی کند و به عصب عصبی منجر نمی شود (مارشال و همکاران، 2007) یکی دیگر از توضیحات متداول برای بدست آوردن یا بیان انحراف جنسی شرطی، از دست دادن حساسیت برای LiCl است. با این حال، حیوانات به طور مساوی قادر به بروز یک انحراف شرطی به یک محفظه که قبلا با LiCl متصل شده بود، به دست آوردند. از این رو، مردان قبل از درمان با متا، حافظه وابسته یا کاهش حساسیت به بیماری های ناشی از LiCl یا LiCl را نداشتند. به نظر می رسد که قبل از درمان با مته، علیرغم نتایج عواقب منفی که مطابق با گزارش های انسانی (Frosch و همکاران، 1996; Halkitis و همکاران، 2001; McKirnan و همکاران، 2001; راسون و همکاران، 2002; Somlai و همکاران، 2003; سبز و هالیتیس، 2006; Springer و همکاران، 2007).

علاوه بر این، اثر مت و پیشگیری از متاثر شدن در کاهش مهار رفتارهای جنسی ناسازگارانه به وضوح با پاداش افزایش یافته مرتبط با جفت گیری قابل توضیح نیست. در مقابل، در حیواناتی که تجربه مت و متمادی همزمان را دریافت کردند، پاداشابی در ارتباط با جفتگیری کاهش یافت. بنابراين توصيه ديگري براي اثرات متادون همزمان و پيشگيري از درگيري در بيان رفتار رفتار ناسازگار جنسی ارائه شده است. یک مطالعه اخیر نوروآنتیومیک از آزمایشگاه ما زمینه های مغز را شناسایی کرد که در آن Meth ممکن است اثرات ناشی از رفتار جنسی (Frohmader و همکاران، 2010c) در اینجا، فعال سازی عصبی ناشی از جفتگیری یا Meth با استفاده از نشانگرهای فعالیت عصبی مانند Fos یا فسفوریلاسیون MAPK مورد بررسی قرار گرفت. متورم و جفتگیری نورونهای Coactivated در nucleus accumbens، amygdala رحمی، و ناحیه قدامانی قدام در ناحیه قشر prefrontal medial (Frohmader و همکاران، 2010c) و در کورتکس orbitofrontal (Frohmader و Coolen، 2010) Cortex پیشانی و اوربیتوفرنتال از اهمیت ویژه ای برخوردار است زیرا آنها به رفتارهای اعتیاد آور کمک می کنند (Kalivas و Volkow، 2005; Kalivas و همکاران، 2005; Lasseter و همکاران، 2010; Winstanley و همکاران، 2010) علاوه بر اين، هيپوكاتيك اين ناحيه مغز با برخي از شرايط روانپزشكي همراه با از دست دادن كنترل مهار كننده (Graybiel و Rauch، 2000; تیلور و همکاران، 2002; لندن و همکاران، 2005) این خطوط شواهد نشان می دهد که ممکن است Met در این cortices جلو ایجاد شود تا تغییرات طولانی مدت ایجاد شود که به نوبه خود باعث می شود رفتار جنسی اجباری میانجی شود. با توجه به این که بروز رفتارهای جنسی اجباری بر هم خوردن سایر اختلالات روانپزشکی، از جمله اعتیاد به مواد مخدر، اضطراب و اختلالات خلقی (Bankroft، 2008) همچنین اختلال عملکرد ناشی از داروی خوراکی پیشانی فرسوده و مدولار اوربیتوفرناتال فرض شده است که مسئول کنترل کنترل ضربان قلب (Brewer and Potenza، 2008; Fineberg و همکاران، 2010) و افزایش رفتارهای مرتبط با جنس در بسیاری از معتادان دیده می شود (ینتسچ و تیلور، 1999; Bankroft، 2008) در هماهنگی با این، ضایعات قشر پیشانی فرسودگی مدال در موشهای نر به دنبال رفتارهای جنسیتی اجباری در پارادایم انحرافی جنسی شرطی مورد استفاده در مطالعات فعلی (دیویس و همکاران، 2010).

تحقیقات قبلی نشان داده است که تجویز مکرر به داروهای روانگردان یا داروهای مخدر، پاداش ناشی از دارو را افزایش می دهد که توسط CPP (Lett، 1989; Shippenberg و Heidbreder، 1995; Shippenberg و همکاران، 1996) علاوه بر این، تجربه جنسی باعث حساسیت بعدی پاداش d-amfetamine (Pitchers و همکاران، 2010) در مطالعه حاضر، اثرات Meth و / یا تجربه جنسی در Meth CPP تحت شرایطی بود که انتظار نمی رفت که در CPP مواد مخدر به دست آید: دوز کم Meth، آزمایش تک تهویه و آزمایش در فاز تاریک روز در زمان کمترین CPP (وب و همکاران، 2009a,b) رژیم های حساس کننده تکرار متا یا تجربیات جنسی که در مطالعه حاضر مورد استفاده قرار می گیرند باعث افزایش Meth CPP نمی شوند. با این حال، پیش درمان مته همزمان با جفت گیری پاداش مت را افزایش داد، که نشان می دهد که این ارتباط بین مت و جفت گیری موجب تقویت پاداش در جستجوی مت می شود. این نتایج با توافق با گزارش های انسانی افزایش یافته است که تلاش می کند میزان لذت جنسی را در هنگام مصرف Meth به عنوان یک درایو اصلی برای مصرف مواد (Semple و همکاران، 2002; شیلدر و همکاران، 2005; سبز و هالیتیس، 2006) در حال حاضر مشخص نیست که کدامیک از اجزای رفتار جنسی برای ارتباط بین مت و جفت گیری حیاتی است. در مطالعه حاضر، تمام مردان به انزال متصل شدند. با این حال، یافته های قبلی ما نشان می دهد که تعاملات اجتماعی ممکن است برای ایجاد رفتار ناسازگار جنسیتی مناسب باشد (Frohmader و همکاران، 2010a).

زیربنای عصبی که ممکن است اثرات تقویت کننده متادون و پیشگیری متناوب همزمان با پاداش مت را در بر بگیرد، عبارتند از: nucleus accumbens and amygdala basolateral amygdala. تغییرات طولانی مدت در تراکم ستون فقرات دندریتیک و مورفولوژی در accumbens ناشی از تجویز مکرر دارو (براون و کلب، 2001; رابینسون و همکاران، 2002; لی و همکاران، 2003; رابینسون و کلب، 2004) یا تجربه جنسی (میسل و مولین، 2006; Pitchers و همکاران، 2010)، و فرضیه ای است که می تواند حساسیت حرکتی و تحریک کننده ناشی از دارو (پیرس و کالیواس، 1997; Vanderschuren و Kalivas، 2000; لی و همکاران، 2004) Amygdala basolateral برای حافظه محرک های محرمانه همراه با محرک های دارویی (گریس و Rosenkranz، 2002; Laviolette و Grace، 2006) و درگیر کردن حساسیت و تقویت پاداش (Everitt و همکاران، 1999; کاردینال و همکاران، 2002; ببینید، 2002) ضایعات و یا غیر فعال شدن amygdala basolateral، خرید (Whitelaw et al.، 1996) و بیان (گریم و دیدن، 2000) از تجدید کوکائین conditioned-cued. علاوه بر این، ضایعات آمیگدال ناحیه پشتی منجر به کاهش پاسخ به محرک های شرطی مرتبط با غذا (Everitt و همکاران، 1989) یا تقویت جنسی (Everitt و همکاران، 1989; Everitt، 1990) در موش صحرایی بنابراين ممکن است که تغييرات ناشي از روان درمانی و جفتگيري در ناحيه کمر و مايع گردن رحم موجب افزايش قابل ملاحظه متي مي شود.

نشان داده شده است که پلیس حساسیت مواد مخدر رفتار جنسی را تسهیل می کنند. پیشگیری از حساسیت به دی آمفتامین (تزریق روزانه 10 mg / kg 1.5) رفتار جنسی را تسهیل می کند (فیورینو و فیلیپس، 1999a,b) و همچنین رویکرد رفتار محرک جنسی (Nocjar و Panksepp، 2002) مطالعات انجام شده در موشهای صحرایی موش صحرایی با مت (سه تزریق روزانه mg / kg 5) موجب افزایش رفتارهای پذیرش (هولدر و همکاران، 2010) در مقابل، مطالعه حاضر اثرات یک حوادث حساس در درمان مت را بر رفتار جنسی نشان نداد. توضیحات ممکن برای این اختلاف عبارتند از: دوز دارو پایین تر استفاده شده در مطالعه فعلی، ارزیابی های مختلف انگیزه جنسی و تفاوت های جنسیتیبکر و هو، 2008).

مطالعات بر روی مدل های جوندگان معتاد مت به اخیرا بر روی پارادایم های القاء داروها برای بررسی اختلالات رفتاری ناشی از مت (Belcher و همکاران، 2008; Izquierdo و همکاران، 2010; O'Dell و همکاران ، 2011)، تغییرات نوروپلاستی (برنان و همکاران، 2010) و عصبی (Moszczynska و همکاران، 1998; Kuczenski و همکاران، 2007; Graham et al.، 2008) هدف اصلی این مطالعات، دستیابی به سطوح داروهای پلاسما در موش صحرایی نزدیک به کسانی است که معتاد به مواد مخدر هستند. برعکس، مطالعه حاضر نشان داد که یک بار مصرف روزانه منفرد دوز Meth کم برای ایجاد رفتارهای طولانیمدت جنسی اجباری کافی است. پارادایم متفکرانه به دلایل عملی مورد استفاده قرار نگرفت: دوزهای بالا مت (رفتار متا) رفتار جنسی (Frohmader و همکاران، 2010a) و کاربران انسانی اغلب از داروهای افزایش دهنده عملکرد جنسی برای حفظ عملکرد جنسی استفاده می کنند (Semple و همکاران، 2009) تمرکز مجموعه های جاری در حال حاضر بررسی پاداش جنسی و جفتگیری اجباری در حیوانات با رفتار ناخواسته جفتگیری است. نتایج نشان می دهد که رفتار جنس اجباری و جایگزینی دارو و پاداش جنسی می تواند ناشی از قرار گرفتن مواد مخدر در یک زمان همزمان با تجویز جنسی و وابستگی به القاء سطوح بیوشایی مت در مغز باشد.

با هم، مجموعه ای از مطالعات جاری یک گام مهمی در جهت درک بهتر اثرات Met در رفتار جنسی اجباری و ارتباطات بین پاداش جنسی و جنسی است. علاوه بر این، این داده ها به موازات گزارش شده در معتادان انسانی؛ بنابراین، مدل موش مردانه را می توان بیشتر مورد استفاده قرار گیرد برای بررسی مکانیزم های مولکولی و ساختاری اثرات مت بر رفتار جنسی و به طور بالقوه به درمان های اعتیاد به مواد مخدر کمک کند.

پانویسها و منابع

  • دریافت ماه اوت 4، 2011.
  • بازبینی ماه سپتامبر 8، 2011 دریافت شد.
  • 23، 2011 سپتامبر پذیرفته شد.

  • این کار توسط موسسه تحقیقات بهداشتی کانادایی RN 014705 به LMC پشتیبانی شد

  • نویسندگان هیچگونه منافع مالی رقابتی را اعلام نمی کنند.

  • مکاتبات باید به لیک م. کولن، دانشگاه میشیگان، فیزیولوژی مولکولی و یکپارچه سازی، علوم پزشکی II، اتاق 7732B، 1137 E. کاترین خیابان، آن آربور، MI 48109-5663، آدرس داده شود. [ایمیل محافظت شده]

منابع

  1. ↵
    1. Agmo A

    (2002) مواجهه وحشتناپذیری مشروط به مشارکت و انگیزش جنسی در موشهای نر: شواهدی برای روند دو مرحله ای رفتار جنسی است. فیزیول بوهو 77: 425-435.

  2. ↵
    1. Agmo A
    2. برنفلد ر

    (1990) تقویت خواص انزال در موش صحرایی: نقش اپيوئيدها و دوپامين. بهوان نوروزی 104: 177-182.

  3. ↵
    1. سرنوشت J

    (2008) رفتار جنسی که "خارج از کنترل" است: رویکرد مفهومی نظری. روانپزشکی کلین شمالی ام 31: 593-601.

  4. ↵
    1. Becker JB
    2. هو M

    (2008) تفاوت جنسی در سوء مصرف مواد. سوراخ سوراخ دار Neuroendocrinol 29: 36-47.

  5. ↵
    1. Belcher AM
    2. Feinstein EM
    3. O'Dell SJ ،
    4. مارشال جف

    (2008) اثر متامفتامین بر حافظه تشخیص: مقایسه دوزهای روزانه و روزانه. Neuropsychopharmacology 33: 1453-1463.

  6. ↵
    1. برنان كا،
    2. Colussi-Mas J
    3. Carati C
    4. لی آر،
    5. فیتزماوریس PS،
    6. Schenk S

    (2010) خودمراقبتی متاففتامین و اثر احتمالی روی سطوح بافت مونوآمین و متابولیت در موش صحرایی. با توجه به مغز 1317: 137-146.

  7. ↵
    1. آبجو JA
    2. Potenza MN

    (2008) عصب شناسی و ژنتیک اختلالات کنترل ضربه: روابط با اعتیاد به مواد مخدر. Biochem Pharmacol 75: 63-75.

  8. ↵
    1. براون RW
    2. کلب ب

    (2001) حساسیت نیکوتین باعث افزایش طول دندریتیک و تراکم ستون فقرات در هسته accumbens و cingulate cortex می شود. با توجه به مغز 899: 94-100.

  9. ↵
    1. کاردینال رن
    2. پارکینسون JA
    3. سالن J
    4. Everitt BJ

    (2002) احساسات و انگیزه: نقش آمیگدال، استریاتوم شکمی و قشر پیشانی. Neurosci Biobehav Rev 26: 321-352.

  10. ↵
    1. چپمن د،
    2. Hanson GR
    3. Kesner RP
    4. Kefe KA

    (2001) تغییرات درازمدت عملکرد گانگلیازی پایه پس از یک رژیم عصبی مرکزی متامفتامین. J Pharmacol Exp Ther 296: 520-527.

  11. ↵
    1. کرو LC،
    2. جورج WH

    (1989) الکل و جنسیت جنسی: بررسی و ادغام. روان بول 105: 374-386.

  12. ↵
    1. دیویس جف،
    2. Loos M،
    3. دی سباستینو آر.،
    4. براون JL،
    5. Lehman MN
    6. Coolen LM

    (2010) ضایعات قشر پیش¬نشانده مدیال باعث رفتار جنسی غیرحرفه ای در موش های صحرایی می شود. Biol روانپزشکی 67: 1199-1204.

  13. ↵
    1. Everitt BJ

    (1990) انگیزه جنسی: تجزیه و تحلیل عصبی و رفتاری مکانیسم های مبتنی بر پاسخ های اشتباه و مخلوط موش های نر. Neurosci Biobehav Rev 14: 217-232.

  14. ↵
    1. Everitt BJ
    2. کادور م،
    3. رابینز TW

    (1989) تعاملات میان آمیگدال و استریاتوم وینتر در انجمن های تحرک پاداش: مطالعات با استفاده از برنامه مرتبه دوم تقویت جنسی. علوم اعصاب 30: 63-75.

  15. ↵
    1. Everitt BJ
    2. پارکینسون JA
    3. Olmstead MC
    4. Arroyo M
    5. رابلودو،
    6. رابینز TW

    (1999) فرآیندهای وابسته به اعتیاد و پاداش نقش زیر سیستمهای آمیگدالا-وینتریک استریاتال است. Ann نیویارک Acad Sci 877: 412-438.

  16. ↵
    1. فینبرگ NA،
    2. Potenza MN،
    3. چمبرلین SR
    4. برلین HA،
    5. Menzies L
    6. Bechara A،
    7. BJ Sahakian،
    8. رابینز TW،
    9. بولمور ET،
    10. هلندر E

    (2010) بررسی رفتارهای اجباری و تحرک، از مدل های حیوانی تا اندوفنوتایپ: بررسی روایی. Neuropsychopharmacology 35: 591-604.

  17. ↵
    1. Fiorino DF
    2. Phillips AG

    (1999a) تسهیل رفتار جنسی در موشهای نر تحت حساسیت رفتاری ناشی از d-amfetamine. روانی 142: 200-208.

  18. ↵
    1. Fiorino DF
    2. Phillips AG

    (1999b) تسهیل رفتار جنسی و افزایش جریان خون دوپامین در سلول های سرطانی موش های نر پس از حساسیت رفتاری ناشی از d-amfetamine. J Neurosci 19: 456-463.

  19. ↵
    1. DG فیشر
    2. رینولدز GL،
    3. Ware MR
    4. نپور LE

    (2011) استفاده متامفتامین و ویاگرا: رابطه با رفتارهای خطرپذیر جنسی. آرش سکس بهوان 40: 273-279.

  20. ↵
    1. فریدمن SD
    2. Castañeda E
    3. هاج گچ

    (1998) کاهش طولانی مدت مونوآمین، بهبود دیفرانسیل و اختلالات رفتاری ناخوشایند به دنبال عصب نوترکیب ناشی از متامفتامین. Pharmacol Biochem Behav 61: 35-44.

  21. ↵
    1. Frohmader KS
    2. Coolen LM

    (2010) تأثیر متامفتامین بر رفتار جنسی ناسازگار و زیر ساختارهای عصبی. Soc Neurosci Abstr 36: 595-18.

  22. ↵
    1. Frohmader KS
    2. بتمن KL،
    3. Lehman MN
    4. Coolen LM

    (2010a) اثرات متامفتامین بر عملکرد جنسی و رفتار جنسی اجباری در موش های صحرایی نر. روانپزشکی (برل) 212: 93-104.

  23. ↵
    1. Frohmader KS
    2. کیک کیک،
    3. بالفور من،
    4. Coolen LM

    (2010b) مخلوط کردن لذت: بررسی تاثیر داروها بر رفتار جنسی در انسان و مدل های حیوانی. هورم بوهو 58: 149-162.

  24. ↵
    1. Frohmader KS
    2. Wiskerke J
    3. ویس آر،
    4. Lehman MN
    5. Coolen LM

    (2010c) متامفتامین در زیرگروهی نورونهای تنظیم کننده رفتار جنسی در موشهای نر عمل می کند. علوم اعصاب 166: 771-784.

  25. ↵
    1. Frosch D،
    2. Shoptaw S
    3. هابر A
    4. راسون را،
    5. لینگ W

    (1996) خطر ابتلا به HIV در میان افراد مبتلا به متامفتامین مرد همجنسگرا و همجنس گرا. J Subst درمان سوء استفاده 13: 483-486.

  26. ↵
    1. گریس AA،
    2. Rosenkranz JA

    (2002) مقررات پاسخ های متعارف نورون های آمیگدال ناحیه پشتی است. فیزیول بوهو 77: 489-493.

  27. ↵
    1. گراهام DL،
    2. Noailles PA،
    3. کادت JL

    (2008) عواقب عصبی عصبی عصبی یک رژیم دوز زوال عقل افزایش می یابد و پس از آن، یک روزه متامفتامین با دوزهای متعدد است. J Neurochem 105: 1873-1885.

  28. ↵
    1. Graybiel AM
    2. Rauch SL

    (2000) به علت عصب شناسی اختلال وسواس فکری. یاخته عصبی 28: 343-347.

  29. ↵
    1. AI سبز،
    2. Halkitis PN

    (2006) Methamphetamine کریستال و اجتماعی بودن جنسی در یک زیر کشت فرهنگی جالب شهری: یک رابطه انتخابی. سلام جنسی جنسیت 8: 317-333.

  30. ↵
    1. Grimm JW
    2. RE را ببینید

    (2000) تجزیه هسته های لنبی مربوط به پاداش اولیه و ثانویه در یک مدل حیوانی از عود. Neuropsychopharmacology 22: 473-479.

  31. ↵
    1. Halkitis PN
    2. پارسونز جی تی،
    3. Stirratt MJ

    (2001) یک اپیدمی دوگانه: مصرف مواد مخدر متامفتامین کریستال در ارتباط با انتقال HIV در میان مردان همجنسگرا. J Homosex 41: 17-35.

  32. ↵
    1. دارنده MK،
    2. حدیقورو MM
    3. Zup SL
    4. Blutstein T
    5. بنام رضا
    6. مک کارتی MM
    7. مونگ جی

    (2010) مت آمفتامین رفتار جنسی زنانه را تسهیل می کند و فعال سازی عصبی در آمیگدال مدیا و هسته ونترومودیال هیپوتالاموس را افزایش می دهد. Psychoneuroendocrinology به 35: 197-208.

  33. ↵
    1. هال EM،
    2. Meisel RL
    3. Sachs BD

    (2002) در مغز و رفتار هورمون ها، رفتار جنسی جنسی مردان، EDF Pfaff DW، Arnold AP، Etgen AM، Fahrbach SE، Rubin RT (Elsevier Science، San Diego)، pp 1-138.

  34. ↵
    1. Izquierdo A
    2. Belcher AM
    3. اسکات ل
    4. Cazares VA
    5. چن جی
    6. O'Dell SJ ،
    7. مالاواز م،
    8. وو تی
    9. مارشال جف

    (2010) اختلالات یادگیری ویژه معکوس پس از یک رژیم غذایی مصرفی متامفتامین در موش صحرایی: درگیری احتمالی دوپامین موروثی. Neuropsychopharmacology 35: 505-514.

  35. ↵
    1. Jentsch JD،
    2. تیلور جی. ر

    (1999) تحریک پذیری ناشی از اختلال پیش آیندگی در مصرف مواد مخدر: پیامدهای کنترل رفتار با محرک های مرتبط با پاداش. روانپزشکی (برل) 146: 373-390.

  36. ↵
    1. Kalechstein AD،
    2. نیوتون TF
    3. سبز م

    (2003) وابستگی متامفتامین به اختلالات عصبی شناختی در فازهای اولیه رعب و وحشت است. J Neuropsychiatry Clin Neurosci 15: 215-220.

  37. ↵
    1. Kalivas PW
    2. ولکوف ND

    (2005) پایه عصبی اعتیاد: آسیب شناسی انگیزه و انتخاب. ام آی جی روانپزشکی 162: 1403-1413.

  38. ↵
    1. Kalivas PW
    2. Volkow N
    3. جیمز جیمز

    (2005) انگیزه غیر قابل کنترل در اعتیاد: پاتولوژی در انتقال گلوتامات prefrontal-accumbens. یاخته عصبی 45: 647-650.

  39. ↵
    1. Kuczenski R،
    2. Everall IP
    3. خدمه L
    4. Adame A
    5. گرانت من
    6. Masliah E

    (2007) مواجهه با دوزهای متفاوتی از متامفتامین موجب تخریب سیستم Neocortex و سیستم لنفاوی در موش صحرایی می شود. Expand Neurol 207: 42-51.

  40. ↵
    1. لیزر HC
    2. Xie X
    3. رامیرز DR
    4. Fuchs RA

    (2010) در علوم اعصاب رفتاری اعتیاد به مواد مخدر، تنظیم مقدماتی قشر پیش خوراکی مواد مخدر در مدل های حیوانی از عود مجدد داروها، Self DW، Staley Gottschalk JK (Springer، Berlin)، pp 101-117.

  41. ↵
    1. Laviolette SR
    2. گریس AA

    (2006) کانابینوئید توانایی پلاستیک یادگیری احساسی را در نورون های قشر پیشانی فکری میانی از طریق ورودی های آمیگدال نازک تقویت می کند. J Neurosci 26: 6458-6468.

  42. ↵
    1. لورنس جی جی
    2. Kiefer SW

    (1987) سقط جنین رفتار مجرمان مرد با استفاده از بیماری به عنوان مجازات: تسهیل شدن با بوی جدید. بهوان نوروزی 101: 289-291.

  43. ↵
    1. بیت BT

    (1989) مواجهه های تکراری به جای کاهش اثرات پاداش آمفتامین، مورفین و کوکائین شدت می یابند. روانپزشکی (برل) 98: 357-362.

  44. ↵
    1. لی Y،
    2. کلب ب
    3. Robinson TE

    (2003) محل تغییرات ناشی از ماندگاری آمفتامین در تراکم ستون های دندریتیک بر روی نورون های کروی متوسط ​​در هسته اکوبونس و کادات پوتامن. Neuropsychopharmacology 28: 1082-1085.

  45. ↵
    1. لی Y،
    2. Acerbo MJ
    3. Robinson TE

    (2004) القای حساسیت رفتاری با پلاستیک ساختاری ناشی از کوکائین در هسته (اما نه پوسته) هسته accumbens همراه است. Eur J Neurosci 20: 1647-1654.

  46. ↵
    1. لندن ED،
    2. برمن SM
    3. Voytek B
    4. سیمون اسلم،
    5. ماندلکرن MA
    6. مونتروسو ج،
    7. تامپسون PM
    8. برودی آل
    9. Geaga JA
    10. هنگ MS،
    11. حایشی KM
    12. راسون را،
    13. لینگ W

    (2005) نارسایی متابولیک مغزی و ضعف هوشیاری در مبتلایان به متامفتامین اخیرا متواضع است. Biol روانپزشکی 58: 770-778.

  47. ↵
    1. مارشال جف،
    2. Belcher AM
    3. Feinstein EM
    4. اودل SJ

    (2007) تغییرات عصبی و شناختی ناشی از متامفتامین در جوندگان. اعتیاد 102: 61-69.

  48. ↵
    1. مک کرین دی جی
    2. مجازی PA
    3. DG Ostrow
    4. امیدوارم ب

    (2001) انتظارات از "فرار" جنسی و خطر جنسی در بین مردان و زنان همجنسگرا و همجنسگرای مبتلا به الکل. J Subst سوء استفاده 13: 137-154.

  49. ↵
    1. Meisel RL
    2. مولینز AJ

    (2006) تجربه جنسی در جوندگان زن: مکانیسم های سلولی و عوارض عملکردی. با توجه به مغز 1126: 56-65.

  50. ↵
    1. Moszczynska A
    2. Turenne S،
    3. کیش SJ

    (1998) میزان گلبولهای قرمز آنتی اکسیدانی موش صحرایی پس از تجویز متامفتامین کاهش می یابد. Neurosci Lett 255: 49-52.

  51. ↵
    1. نوشجار C
    2. پنسیپ ج

    (2002) پیشگیری از پیش آمفاتامین متناوب مزمن باعث افزایش رفتار اشتیاق آینده برای دارو و پاداش طبیعی می شود: تعامل با متغیرهای محیطی. بهان مغز رز 128: 189-203.

  52. ↵
    1. O'Dell SJ ،
    2. Feinberg LM،
    3. مارشال جف

    (2011) یک رژیم عصبی، متامفتامین، تشخیص جدیدی را تحت تاثیر قرار می دهد که توسط یک کار بر اساس بوی اجتماعی اندازه گیری می شود. بهان مغز رز 216: 396-401.

  53. ↵
    1. اورنستاین TJ،
    2. Iddon JL
    3. Baldacchino AM
    4. BJ Sahakian،
    5. لندن م،
    6. Everitt BJ
    7. رابینز TW

    (2000) مشخصات اختلال شناختی در افراد مبتلا به آمفاترامین مزمن و هروئین. Neuropsychopharmacology 23: 113-126.

  54. ↵
    1. پارسونز جی تی،
    2. Halkitis PN

    (2002) شیوه های استفاده جنسی و استفاده از مواد مخدر از مردان HIV مثبت که مکرر محیط های عمومی و تجاری جنسی می باشد. مراقبت از ایدز 14: 815-826.

  55. ↵
    1. پترس RH

    (1983) نگرش های ناشی از رفتارهای سازگاری در موش های صحرایی نرفته است. بهوان نوروزی 97: 140-145.

  56. ↵
    1. پچ جی
    2. Belenko S

    (2001) الکل، داروها و عملکرد جنسی: بازبینی. J داروهای روانگردان 33: 223-232.

  57. ↵
    1. PFaus JG

    (2009) راههای میل جنسی. J جنسی Med 6: 1506-1533.

  58. ↵
    1. PFaus JG
    2. Phillips AG

    (1991) نقش دوپامین در جنبه های پیش بینی و تحقق پذیری رفتار جنسی در موش صحرایی. بهوان نوروزی 105: 727-743.

  59. ↵
    1. Pierce RC
    2. Kalivas PW

    (1997) یک مدل مدارهای بیان حساسیت رفتاری به بیماران روانپزشکی مانند آمفتامین است. مغناطیسی رز 25: 192-216.

  60. ↵
    1. کیک کیک،
    2. بالفور من،
    3. Lehman MN
    4. Richtand NM
    5. یو لی،
    6. Coolen LM

    (2010) Neuroplasticity در سیستم mesolimbic ناشی از پاداش طبیعی و پاداش بعدی پاداش است. Biol روانپزشکی 67: 872-879.

  61. ↵
    1. راج A،
    2. سعید ر
    3. چنگ DM
    4. زمستان M،
    5. سامیت JH

    (2007) ارتباط بین مصرف الکل، هروئین و کوکائین و رفتارهای جنسی بالا در میان افراد سم زدایی. ام اس J Drug Alcohol Abuse 33: 169-178.

  62. ↵
    1. راسون را،
    2. اشتوتن A
    3. Domier CP
    4. Reiber C

    (2002) داروها و اثرات جنسی: نقش نوع دارو و جنسیت. J Subst درمان سوء استفاده 22: 103-108.

  63. ↵
    1. رابینسون TE
    2. کلب ب

    (2004) پلاستیک ساختاری مرتبط با قرار گرفتن در معرض مواد مخدر سوء استفاده. Neuropharmacology 47 (پشتیبانی 1): 33-46.

  64. ↵
    1. رابینسون TE
    2. Gorny G
    3. وحشی VR
    4. کلب ب

    (2002) تأثیرات متداول و متفاوتی از تجربی در مقایسه با مورفین خودبهخود در ستونهای دندریتیک در هسته تکامبن، هیپوکامپ و نئوکورتکس موش بالغ. محل تماس دو عصب 46: 271-279.

  65. ↵
    1. سانچز جی
    2. کامرفورد م،
    3. Chitwood DD
    4. فرناندز MI
    5. مک کوی CB

    (2002) رفتارهای جنسی خطرناک در میان افرادی که هروئین ندارند و سابقه مصرف مواد تزریقی ندارند: پیامدهای کاهش خطر ابتلا به HIV. مراقبت از ایدز 14: 391-398.

  66. ↵
    1. Schilder AJ
    2. Lampinen TM
    3. میلر ML،
    4. Hogg RS

    (2005) متامفتامین کریستال و اکستازی در ارتباط با جنس ناسالم در میان مردان همجنسگرا متفاوت است. می توانید J عمومی بهداشت 96: 340-343.

  67. ↵
    1. شرودر N
    2. O'Dell SJ ،
    3. مارشال جف

    (2003) رژیم متامفتامین عصبی به شدت باعث کاهش حافظه در موش صحرایی می شود. محل تماس دو عصب 49: 89-96.

  68. ↵
    1. RE را ببینید

    (2002) زیر ساخت های عصبی از عود بیماری های مقاربتی به رفتارهای جستجوی مواد مخدر است. Pharmacol Biochem Behav 71: 517-529.

  69. ↵
    1. Semple SJ
    2. Patterson TL
    3. گرانت من

    (2002) انگیزه های مرتبط با مصرف مت آمفتامین در میان مردان مبتلا به HIV که رابطه جنسی با مردان دارند. J Subst درمان سوء استفاده 22: 149-156.

  70. ↵
    1. Semple SJ
    2. Strathdee SA،
    3. جی زیسس
    4. Patterson TL

    (2009) رفتارهای مخاطره آمیز مرتبط با استفاده همزمان متامفتامین و داروهای دیگر در نمونه ای از مردان مبتلا به HIV مثبت که با مردان رابطه جنسی دارند. من معتاد هستم 18: 65-72.

  71. ↵
    1. Shippenberg TS
    2. Heidbreder C

    (1995) حساسیت به اثرات سودمند شرط کوکائین: ویژگی های دارویی و زمانی. J Pharmacol Exp Ther 273: 808-815.

  72. ↵
    1. Shippenberg TS
    2. Heidbreder C،
    3. Lefevour A

    (1996) حساسیت به اثرات مضر شرطی مورفین: فارماکولوژی و ویژگی های زمانی. Eur J Pharmacol 299: 33-39.

  73. ↵
    1. سیمون اسلم،
    2. Domier CP
    3. سیم کارت T
    4. ریچاردسون ک،
    5. راسون را،
    6. لینگ W

    (2002) عملکرد شناختی افراد متامفتامین و کوکائین کنونی. J Addict Dis 21: 61-74.

  74. ↵
    1. ساملی AM،
    2. کلی JA
    3. McAliffe TL،
    4. Ksobiech K
    5. هک KL

    (2003) پيش بينی رفتارهای پرخطر در رابطه با HIV در جامعه نمونه ای از مردان و زنان مبتلا به تزريق دارو. ایدز به آب 7: 383-393.

  75. ↵
    1. Springer AE
    2. پیترز RJ
    3. Shegog R
    4. سفید DL
    5. کلدر ش

    (2007) استفاده از متفاتامین و رفتارهای ریسک جنسی در دانش آموزان دبیرستان های ایالات متحده: یافته های تحقیق رفتار ریسک ملی. پیش دانشمندان 8: 103-113.

  76. ↵
    1. تیلور SF
    2. Liberzon I
    3. Decker LR
    4. Koeppe RA

    (2002) یک مطالعه ی آناتومی عملکردی عاطفی در اسکیزوفرنیا. پژوهش Schizophr 58: 159-172.

  77. ↵
    1. Tenk CM
    2. ویلسون ه
    3. ژانگ ک Q
    4. کیک کیک،
    5. Coolen LM

    (2009) پاداش جنسی در موشهای صحرایی نر: اثرات تجربیات جنسی در تنظیمات شرطی مرتبط با انزال و انقراض. هورم بوهو 55: 93-97.

  78. ↵
    1. Vanderschuren LJ
    2. Kalivas PW

    (2000) تغییرات در انتقال دوپامینرژیک و گلوتاماترگیک در القاء و بیان حساسیت رفتاری: بازبینی انتقادی مطالعات پیشین. روانپزشکی (برل) 151: 99-120.

  79. ↵
    1. والش SL،
    2. واگنر GC

    (1992) اختلالات حرکتی در اثر عصبی ناشی از متامفتامین در موش صحرایی. J Pharmacol Exp Ther 263: 617-626.

  80. ↵
    1. ویب IC،
    2. بالتازار RM،
    3. Lehman MN
    4. Coolen LM

    (2009a) تعامل دو طرفه بین سیستم های روزانه و پاداش: دسترسی غذایی به یک ژنراتور منحصر به فرد محدود است؟ Eur J Neurosci 30: 1739-1748.

  81. ↵
    1. ویب IC،
    2. بالتازار RM،
    3. وانگ X
    4. کیک کیک،
    5. Coolen LM
    6. Lehman MN

    (2009b) تغییرات روزانه در پاداش طبیعی و دارو، mesolimbic tyrosine hydroxylase، و بیان ژن ساعت در موش صحرایی. J Biol Rhythms 24: 465-476.

  82. ↵
    1. Whitelaw RB
    2. مارکو،
    3. رابینز TW،
    4. Everitt BJ

    (1996) ضایعات اکسیدوتوکسیک آمیگدال ناحیه پشتی ناشی از دستیابی به رفتارهای جستجوی کوکائین تحت برنامه تقویت دوم مرتبه دوم است. روانی 127: 213-224.

  83. ↵
    1. Winstanley CA،
    2. Olausson P
    3. تیلور جی. ر.،
    4. Jentsch JD

    (2010) درک ارتباط بین تحرک و سوء مصرف مواد از مطالعات با استفاده از مدل های حیوانات. الکل Clin Exp Res 34: 1306-1318.

ماده مربوطه

مقالات با ذکر منبع این مقاله

  • پاسخ عصبی به نشانه های جنسی بینایی در بیش جنسی مرتبط با درمان دوپامین در بیماری پارکینسون مغز، 1 فوریه 2013، 136 (2): 400-411