(علت) ارتباط دو جانبه بین اختلال بازی در گزارش خود و اختلال بیش فعالی کم توجه به بزرگسالان: شواهدی از نمونه مردان جوان سوئیس (2018)

جلو روانپزشکی ، 11 دسامبر 2018 | https://doi.org/10.3389/fpsyt.2018.00649

سیمون مارمت^1*, جوزف استودر¹, Véronique S. Grazioli¹ و گرهارد گمل^1,2,3,4

• ¹مرکز درمان الکل ، بیمارستان دانشگاه لوزان / CHUV ، لوزان ، سوئیس
• ²اعتیاد سوئیس ، لوزان ، سوئیس
• ³مرکز اعتیاد و سلامت روان ، تورنتو ، ON، کانادا
• ⁴گروه بهداشت و علوم اجتماعی ، دانشگاه غرب انگلیس ، فرانسوی ، بریستول ، انگلستان

زمینه: اختلال بازی (GD) نشان داده شده است که همراه با اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) همراه است، با این حال هنوز تعداد کمی از مطالعات تاکنون مرتبطی طولی آنها را بررسی کرده اند.

مواد و روش ها: نمونه 5,067 مردان جوان سوئیس (میانگین سن 20 سال در موج 1 و 25 سال در موج 3) بود. مقیاس مقیاس اعتیاد به بازی و مقیاس خود گزارش خود ADHD بزرگسالان (Screener مورد 6) بود. انجمن های طولی با استفاده از مدل های متقاطع عقب مانده برای اندازه گیری های بیهوشی GD و ADHD، و همچنین اقدامات پیوسته برای نمره GD و خرده مقیاس های ADHD ناآگاه و بیش فعالی مورد آزمایش قرار گرفتند.

نتایج: ADHD در سن 20 خطر ابتلا به GD را در سن 25 افزایش داده است (پروبیت = 0.066 [0.023 ، 0.109]. p = 0.003). GD در سن 20 همچنین خطر ابتلا به ADHD در موج 3 را افزایش داد (پروبیت = 0.058 [0.013 ، 0.102]. p = 0.011). فقط خرده مقیاس عدم توجه ADHD رابطه طولی دو طرفه با نمره GD را نشان داد (بتا استاندارد از عدم توجه در سن 20 به نمره GD در سن 25: 0.090 [0.056، 0.124]؛ p <0.001 از نمره GD در 20 سالگی تا عدم توجه در 25 سالگی: 0.044 [0.016 ، 0.071] ؛ p = 0.002) ، در حالی که ارتباط بین خرده مقیاس بیش فعالی و GD معنی دار نبود.

بحث: GD دو طرفه پیوندی طولی با ADHD داشتند، در حالی که ADHD خطر ابتلا به GD را افزایش داد و GD خطر ابتلا به ADHD را افزایش داد و آنها ممکن است یکدیگر را تقویت کنند. این انجمن ها ممکن است به جزء اختلال ADHD توجه بیشتری داشته باشند به جزء ADHD بیش فعالی. افراد مبتلا به ADHD یا GD باید برای سایر اختلالات غربالگری شوند و اقدامات پیشگیرانه برای GD در افراد مبتلا به ADHD باید ارزیابی شود.

معرفی

اختلال بازی

بازی های ویدئویی یک فعالیت گسترده در بین جوانان است. اگرچه بازی برای بسیاری از افراد یک فعالیت تفریحی غیرمترقبه مانند بسیاری دیگر است (1) ، برای بعضی از افراد مشکلاتی ایجاد می کند ، در نهایت منجر به یک اختلال بازی (GD) می شود ، که تخمین شیوع آن در بررسی های عمومی نماینده ملی بزرگسالان اروپایی در اروپا از حدود 1 تا 5٪ است (2-4) میزان شیوع ممکن است در کشورهای آسیایی بیشتر باشد (4, 5) GD در گروههای سنی جوان و مردان شایع تر است (3, 4, 6) GD به عنوان استفاده بیش از حد و اجباری از بازی های ویدئویی و در نتیجه مشکلات اجتماعی و یا عاطفی تعریف شده است (7) همچنین با چندین مشکل سلامت روان مانند افسردگی عمده ، اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) ، اضطراب و هراس / اضطراب اجتماعی همراه بوده است (8, 9) در مورد اینکه آیا GD باید به عنوان یک اعتیاد / رفتاری (یعنی غیر ماده) اعتیاد یا اختلال ایجاد شود ، اختلاف نظر وجود دارد (10-12) در نسخه پنجم فعلی دفترچه راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) به این ترتیب درج نشده است (13) با این حال ، یک زیر مجموعه GD ، یعنی اختلال بازی اینترنت ، برای گنجاندن به عنوان یک اختلال روانپزشکی در DSM-5 مورد بررسی قرار می گیرد. GD در طبقه بندی بین المللی بیماریهای فعلی (ICD-10) هم لحاظ نشده است ، اما در ICD-11 آینده به عنوان "اختلال بازی" گنجانده می شود (14) ، بدون پیشوند "اینترنت" ، برخلاف DSM-5. اصطلاحات مختلفی برای "اختلال بازی" ، به ویژه "اعتیاد به بازی" یا "قمار مشکل ساز" وجود دارد. اصطلاح "اختلال بازی" در اینجا استفاده می شود زیرا استفاده از آن در DSM-5 و ICD-11 احتمالاً بیشترین کاربرد را ایجاد می کند. اصطلاح رایج در آینده مطالعه حاضر به طور طولی بررسی می کند که چگونه GD با اختلال شایع دیگری در مردان ، یعنی ADHD ارتباط دارد.

اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD)

ADHD به عنوان یک اختلال عصبی رشدی طبقه بندی می شود. این بیماری با دو مؤلفه مشخص می شود: عدم توجه (به عنوان مثال ، اغلب پریشان) و بیش فعالی (به عنوان مثال ، ترغیب به حرکت)13) میزان شیوع ADHD در کودکان در سن مدرسه از حدود 5 تا 7 range متغیر است (15) با این حال ، مطالعات نشان داده اند که علائم ADHD ممکن است در بزرگسالی در حدود یک تا دو سوم موارد باقی بماند و ADHD ممکن است به اندازه 2.5 تا 5 of از جمعیت عمومی را تحت تأثیر قرار دهد (15) درمان نشده ، ADHD با مشکلات رفتاری ، عاطفی ، اجتماعی ، دانشگاهی و حرفه ای همراه است (15) علاوه بر این ، ADHD همچنین به مشکلات سلامت روان و اختلالات اعتیاد آور مربوط می شود (16-20) و همچنین با رضایت از زندگی پایین تر (21).

ADHD و بازی

تحقیقات نسبتاً کمی در مورد ارتباط بین GD و ADHD انجام شده است. این امر تا حدی به این دلیل است که قبل از اینکه DSM-5 شامل اینترنت GD به عنوان شرایطی برای مطالعه بیشتر باشد ، در 2013 ، GD اینترنت اغلب با اعتیاد به اینترنت مورد مطالعه قرار می گرفت و فقط پس از آن به عنوان یک شرط مستقل (22) در یک بررسی اخیر ، González-Bueso و Santamaría (8) هشت مطالعه را که ارتباط بین اختلال بازی اینترنت و ADHD را به طور خاص بررسی کرده اند ، شناسایی کرد ، که هفت مورد از آنها (85)) از یک ارتباط قابل توجه گزارش کرده اند ، چهار مورد از اینها دارای اثر بزرگ هستند (OR ≥ 4.25). تنها مطالعه طولی (23) در بررسی خود گنجانده شده است كه هیچ ارتباطی بین GD و ADHD وجود ندارد. در یک بررسی قبلی ، این انجمن ها نیز یافتند (22) یک مطالعه طولانی مدت طولی از یک نمونه از نوجوانان (با نوجوانانی که خطر بالای GD را تحت الشعاع قرار داده است) ، که در بررسی های بالا گنجانده نشده است ، نشان داد که بیش فعالی / عدم توجه به گزارش والدین پیش بینی خود گزارش GD 1 سال بعد اینترنت ، اما خود گزارش شده توسط GD در اینترنت ، XYUMX سال بعد بیش از حد / عدم توجه به گزارش والدین را پیش بینی نکرد (24).

در مورد ارتباط با خرده مقیاس های بی توجهی و بیش فعالی ADHD ، مطالعه اخیر دیگری گزارش داد که مشکلات توجه (فقط خرده مقیاس بی توجهی اندازه گیری شد) در نوجوانان ، GD اینترنت را 1 سال بعد پیش بینی کرد (25) یک مطالعه مقطعی روی 205 بزرگسال همچنین نشان داد که GD فقط با خرده مقیاس بی توجهی ADHD مرتبط است و نه خرده مقیاس بیش فعالی آن (26) در مقابل ، یک مطالعه در کودکان خردسال (27) دریافتند که مقیاس عدم توجه شدیدتر با GD در دختران همراه است ، در حالی که خرده مقیاس بیش فعالی بیشتر با GD در پسران همراه بود.

چندین تئوری برای ارتباط بین ADHD و GD ارائه شده است. به عنوان مثال ، "مدل تحریک بهینه" پیشنهاد می کند که افراد مبتلا به ADHD آستانه بالاتری برای دستیابی به سطح قابل قبولی از برانگیختگی داشته باشند ، و تحریک سریع بینایی و صوتی در بازی های رایانه ای که نیاز به پاسخ های حرکتی سریع دارند ممکن است یکی از راه های رسیدن به این سطح باشد.27) نظریه دیگر ، "نظریه گریزی تأخیر" نشان می دهد كه افراد دارای ADHD پاداشهای فوری كمتری را نسبت به پاداشهای تأخیر بزرگتر ترجیح می دهند ، و بازیهای رایانه ای ممكن است چنین پاداشهای فوری و مداوم را ارائه دهند27) علاوه بر این ، افراد مبتلا به ADHD ممکن است از سندرم کمبود پاداش با نقص در انتقال عصبی دوپامین رنج ببرند: بازی های ویدیویی که منجر به انتشار قابل توجه دوپامین می شوند ، ممکن است راهی برای مقابله با این کمبود پاداش باشد (28) همین مکانیسم همچنین ممکن است میزان همبودی بالا بین ADHD و اختلالات مصرف مواد (SUDs) را توضیح دهد. پاناجیوتییدی (26) همچنین پیشنهاد کرد که بازی ممکن است توجه بینایی را بهبود بخشد ، که در افراد مبتلا به ADHD دچار اختلال می شود ، بنابراین ممکن است بازی به عنوان ابزاری برای مقابله با این کسری باشد. در واقع ، یک بررسی اخیر (3) بین بازی های ویدئویی و توجه بصری ارتباطی پیدا شد ، با این حال ، این ارتباط نسبتاً اندک بود و هنوز رابطه علّی برقرار نشده است. با این حال ، در حالی که برخی از تئوری ها توضیح می دهند که ارتباط بین GD و ADHD وجود دارد ، در حال حاضر فقدان مدارک تجربی وجود دارد که این نظریه ها را پشتیبانی می کنند ، و همچنان ممکن است که هیچ ارتباط علّی بین ADHD و GD وجود نداشته باشد.

بیشتر توضیحات و تحقیقات در مورد چگونگی ADHD منجر به GD معطوف شده است ، اگرچه برخی توضیحات در مورد رابطه در جهت دیگر نیز ارائه شده است. نکته قابل توجه ، علائم ADHD ممکن است بازی را جذاب تر کند ، در حالی که افزایش بازی ممکن است به نوبه خود علائم ADHD را تشدید کند. "29) مطالعه ای بین کودکان و نوجوانان (30) نشان داد كه قرار گرفتن در معرض بيشتر بازي در تلويزيون و بازي هاي فيلم (ساعاتي كه براي تماشاي تلويزيون يا تماشاي تلويزيون) استفاده مي شود ، با توجه به مشكلات توجه بيشتر 13 ماه بعد ، حتي هنگامي كه براي مشكلات توجه اوليه نيز كنترل شد ، همراه بود. مطالعه دیگری (31) حتی ارتباط دوسویه ای بین قرار گرفتن در معرض بازی های ویدئویی و مشکلات توجه پیدا کرده است ، که نشان می دهد کودکان با مشکلات توجه ممکن است زمان بیشتری را به بازی اختصاص دهند ، که ممکن است مشکلات بعدی توجه آنها را افزایش دهد. نویسندگان همچنین پیشنهاد کردند که رسانه های صفحه نمایش الکترونیکی ، به عنوان مثال ، بازی های ویدئویی ، به ویژه مواردی که شامل خشونت هستند ، ممکن است بسیار مهیج باشند و با گذشت زمان ، آستانه فرد را برای سطح تحریک مورد نظر افزایش دهند ، که ممکن است منجر به مشکلات تمرکز بر فعالیت های کمتر هیجان انگیز شود مانند کار یا تحصیل ("فرضیه هیجان") (31) فرضیه جایگزین ، "فرضیه جابجایی" فرض می کند که افرادی که وقت زیادی را برای بازی می گذرانند ، وقت کمتری را با فعالیتهای مناسب تر از نظر شناختی و جسمی می گذرانند که ممکن است توانایی تمرکز آنها را بهبود بخشد (27, 31).

اهداف

این مطالعه با هدف بررسی مجدد ارتباط بین GD و ADHD در یک نمونه طولی از مردان جوان سوئیسی انجام شد. ما ابتدا بررسی کردیم که آیا داده های ما ارتباط مقطعی بین GD و ADHD و خرده مقیاس های بی توجهی و بیش فعالی ADHD را تأیید کرده است. در گام دوم ، ما با استفاده از یک مدل متقاطع خود متجاوز (ARCL) ، ارتباطات طولی بین GD و ADHD را آزمایش کردیم. این مدل بررسی کرد که آیا ADHD در 20 سالگی با GD در 25 سالگی ارتباط دارد ، آیا GD در 20 سالگی با ADHD در 25 سالگی ارتباط دارد ، یا اینکه آیا ارتباطات دو طرفه بین GD و ADHD وجود دارد. ما همچنین GD را برای ارتباطات طولی با خرده مقیاس های بی توجهی و بیش فعالی ADHD آزمایش کردیم. در مرحله سوم ، ما آزمایش کردیم که آیا شرکت کنندگان با ADHD و GD در موج 1 (در حدود 20 سالگی) نتایج بدتری با هر دو آن اختلالات در موج 3 (حدود 25 سال) نسبت به شرکت کنندگان با فقط GD یا فقط ADHD دارند ، به عنوان مثال و همچنین چندین نتیجه دیگر که به طور بالقوه با ADHD یا GD مرتبط هستند ، یعنی افسردگی اساسی ، سلامت روان ، رضایت از زندگی و عملکرد ضعیف در محل کار یا مدرسه.

مواد و روش ها

نمونه

این نمونه از مطالعه کوهورت در مورد عوامل خطر استفاده از مواد (C-SURF) ناشی می شود. www.c-surf.ch) این مطالعه به دنبال نمونه بزرگی از مردان جوان سوئیسی است که در اواخر بزرگسالی به بزرگسالی جذب می شوند و نقاط اندازه گیری در سن حدود 20 ، 21 و 25 سال است که امواج اندازه گیری بیشتری در حال برنامه ریزی هستند. هدف اصلی از این مطالعه ، ارزیابی الگوهای ، مسیرها و عوامل مرتبط با آن و یا عوامل محافظت کننده در مصرف مواد و رفتارهای غیرمجاز در این جوانان است.32, 33).

ثبت نام برای ارزیابی پایه بین ماه اوت 2010 و نوامبر 2011 در سه یا شش مرکز استخدام ارتش سوئیس واقع در لوزان ، ویندز و ملز (پوشش 21 از کانون های 26 سوئیس) ، در طی مراحل استخدام برای خدمت سربازی صورت گرفت. این رویه ها برای همه مردان جوان سوئیسی در حدود سن 20 اجباری است ، بنابراین نمونه گیری در این مناسبت مزیت پوشاندن بیشتر مردان جوان آن گروه را دارد. پاسخ به پرسشنامه ها مستقل از رویه های ارتش بود زیرا افراد به صورت خصوصی در خانه پاسخ می دادند و از محرمانه بودن ارتش اطمینان می گرفت. شرکت کنندگان می توانند از طریق نامه یا پرسشنامه آنلاین که از طریق پیوند ارسال شده از طریق نامه الکترونیکی در دسترس بودند ، بین پرسشنامه های مقاله انتخاب کنند. در کل از 13,237 از مردان جوان خواسته شده است که در این مطالعه شرکت کنند و سرانجام 7,556 رضایت کتبی خود را برای شرکت در مطالعه دادند که 5,987 پرسشنامه پایه (موج 1) را برگرداند و 5,516 دومین پرسشنامه پیگیری ( موج 3) بین آوریل 2016 و مارس 2018. برای افزایش نرخ پاسخ ، شرکت کننده هایی که پس از یادآوری های استاندارد به پرسشنامه پاسخ نمی دادند توسط مصاحبه کنندگان آموزش دیده از طریق تماس تلفنی برای شرکت در تشویق شدند (33).

مطالعه حاضر شامل کلیه شرکت کنندگان 5,125 (میزان احتمالی 85.6٪) است که به پرسشنامه های پایه و دوم پیگیری پاسخ داده اند. از میان این افراد ، شرکت کنندگان 58 (1.1)) با مقادیر گمشده برای GD یا ADHD در امواج 1 یا 3 حذف شدند و شرکت کنندگان 5,067 را در تحلیل حاضر ما گنجانیدند. شرکت کنندگان کوپن (50 CHF در هر پرسشنامه) به عنوان جبران تلاش های خود دریافت کردند. داده های موج 2 مورد استفاده قرار نگرفتند (به جز مقادیر گم شده معنی دار ، به بخش تحلیل آماری مراجعه کنید) زیرا اندازه گیری ADHD فقط در امواج 1 و 3 گنجانده شده است. پروتکل تحقیق توسط کمیته اخلاق تحقیقات انسانی کانتون وود (پروتکل شماره 15 / 07) تصویب شد.

معیارهای

اختلال بازی و ADHD

اختلال بازی

اختلال بازی (GD ، آخرین ماه 6) با استفاده از مقیاس اعتیاد به بازی (GAS) اندازه گیری شد (7) که برای این مطالعه به آلمانی و فرانسه ترجمه شده است. مقیاس شامل هفت مورد از نوع لیکرت است که دارای پنج گزینه پاسخ دهی از 0 است (هرگز) به 4 (خیلی اوقات) و شرکت کنندگان که حداقل به سه مورد با نمره حداقل 2 پاسخ داده اند (گاهیبه عنوان ارائه GD تعریف شده است ، همانطور که توسط لمنس و والکنبرگ (7) علاوه بر این ، از یک نمره پیوسته به عنوان جمع هفت مورد استفاده می شود (از 0 گرفته تا 28). جمله بندی GAS بین موج 1 و موج 3 کمی تغییر کرد. در موج 1 ، این جمله علاوه بر بازی ، زمان صرف شده در اینترنت را نیز شامل می شود (به عنوان مثال ، "آیا وقتی نتوانستید بازی کنید ، احساس ناراحتی کرده اید؟ یا برای گذراندن وقت در اینترنت؟"؛ قسمت ایتالیایی اضافه شده و با متن اصلی GAS متفاوت است). این کار به این دلیل انجام شد ، زیرا در زمانی که پرسشنامه موج 1 تهیه شد ، تصور می شد که بسیاری از بازی ها شامل فعالیت های اینترنتی هستند و ممکن است GD بدون گذراندن زمان در اینترنت (بازی های آنلاین) غیرممکن باشد. بعد از DSM-5 (13) ، منتشر شده در سال 2013 ، شامل GD اینترنت به عنوان یک شرط برای مطالعه بیشتر ، آشکار شد که بازی باید متعاقبا مشخص شود و با زمان صرف شده در اینترنت مخلوط نشود ، و مقیاس اصلی اعتیاد به بازی (بدون اضافه کردن اشاره به اینترنت در متن سوالات) بنابراین در موج 3 استفاده شد. برای محاسبه تفاوت در متن GAS در موج 1 و موج 3 ، برای بهبود مقایسه در امواج و کاهش مثبت کاذب ، نمرات GD از شرکت کنندگان که حداقل هفتگی بازی نکنید (و بنابراین ممکن است به دلیل استفاده از اینترنت مربوط به غیر بازی ها نمره GAS داشته باشد) در هر دو موج 0 قرار گرفتند. آلفای کرونباخ برای مقیاس GAS در موج 0.895 1 و در موج 0.868 3 بود.

اختلال بیش فعالی کمبود توجه بزرگسالان

اختلال بیش فعالی کمبود توجه بزرگسالان (ADHD ، آخرین ماه 12) با استفاده از نسخه غربالگری شش ماده ای از مقیاس گزارش خودآگاهی بزرگسالان ADHD (ASRS-v1.1) اندازه گیری شد (34ایجاد شده توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) و بر اساس معیارهای تشخیصی DSM-IV (35) چهار مورد خرده مقیاس عدم توجه به ADHD را ارزیابی کردند و دو مورد خرده مقیاس بیش فعالی آن را ارزیابی کردند (جدول را ببینید 2) گزینه های پاسخگویی در یک مقیاس از نوع 5 لیکرت مانند 0 بودند (هرگز) به 4 (خیلی اوقات) برای ساختن یک اندازه گیری باینری از ADHD ، حداقل موارد 2 دو برابر شد -گاهی) برای سه مورد اول و حداقل 3 (غالبا) برای سه مورد آخر — و ADHD به عنوان وجود حداقل علائم 4 تعریف شده توسط نویسندگان مقیاس تعریف شده است (34) برای تجزیه و تحلیل شامل زیر مقیاس های بی توجهی و بیش فعالی ADHD مداوم ، میانگین اقلام در مقیاس لیکرت (با مقادیر 0 تا 4) محاسبه شد. آلفای کرونباخ برای مقیاس ADHD در موج 0.798 1 و در موج 0.778 برابر 3/XNUMX بود.

استفاده از مواد از مقیاس اختلال

اختلال در مصرف الکل

اختلال در مصرف الکل (AUD ، آخرین ماه 12) با استفاده از موارد 12 برای معیارهای 11 DSM-5 اندازه گیری شد (13, 36, 37) برای AUD در قالب بله / خیر. قطع DSM-5 متوسط ​​(4+) برای تعریف AUD استفاده شد. آلفای کرونباخ برای مقیاس AUD در موج 0.729 1/0.696 و در موج 3 XNUMX/XNUMX بود.

اختلال مصرف حشیش

اختلال استفاده از حشیش (آخرین ماه 12) با استفاده از نسخه اصلاح شده از آزمایش شناسایی اختلال استفاده از شاهدانه [CUDIT-R؛ (38)، بر اساس (39)] این آزمایش شامل موارد 8 از نوع پنج درجه ای مانند لیکرت از 0 است (هرگز) به 4 (روزانه یا تقریباً روزانه) ، مقیاسی از دفعات مصرف حشیش از 1 (ماهانه یا کمتر معمول) تا 4 (چهار بار یا بیشتر در هفته) و یک مورد با دو گزینه پاسخ ، 0 (کشیدن حشیش برای سرگرمی) یا 4 (کشیدن حشیش) از روی عادت) برای تعریف اختلال استفاده از شاهدانه از 8 نقطه از 40 نقطه ممکن استفاده شد. آلفای کرونباخ برای مقیاس اختلال مصرف شاهدانه در موج 0.894 1/0.906 و در موج 3 XNUMX/XNUMX بود.

اختلال مصرف دخانیات

اختلال مصرف دخانیات (آخرین ماه 12) با استفاده از شش مورد از آزمایش Fagerström برای وابستگی به نیکوتین (FTND)40) برای تعریف اختلال مصرف دخانیات از 3 نقطه از 10 نقطه ممکن استفاده شد. آلفای کرونباخ برای مقیاس اختلال مصرف دخانیات در موج 0.719 1/0.702 و در موج 3 XNUMX/XNUMX بود.

افسردگی اساسی و سلامت روان

علائم افسردگی اساسی

علائم افسردگی اساسی در 2 هفته گذشته با استفاده از فهرست عمده افسردگی WHO اندازه گیری شد (41) ، متشکل از عبارات از نوع شش درجه ای 12 مانند معیارهای 10 و اندازه گیری از 0 (هرگز) به 5 (همیشه) دو معیار با استفاده از هر دو گزاره مورد ارزیابی قرار گرفتند ، که فقط بالاترین مقدار از دو عبارت برای نمره جمع استفاده شد. از مجموع نمرات معیارها ، از 0 تا 50 ، در این تجزیه و تحلیل استفاده شد. آلفای کرونباخ برای مقیاس افسردگی اساسی در موج 0.889 1/0.888 و در موج 3 XNUMX/XNUMX بود.

سلامت روان

سلامت روان با استفاده از مطالعه نتایج پزشکی 12 موردی از ابزار بررسی فرم کوتاه ، v2 (SF-12) مورد ارزیابی قرار گرفت.42) خلاصه های مولفه های ذهنی به صورت خطی به نمرات مبتنی بر هنجار (میانگین = 50) تبدیل شدند. SD = 10) آلفای کرونباخ برای مقیاس سلامت روان SF-12 در موج 0.772 1/0.790 و در موج 3 XNUMX/XNUMX بود.

رضایت از زندگی و عملکرد ضعیف در محل کار / مدرسه

رضایت از زندگی

میزان رضایت از زندگی با استفاده از مقیاس رضایت از زندگی اندازه گیری شد (43) ، متشکل از پنج مورد با هفت گزینه پاسخ دهی از 1 (به شدت مخالف) به 7 (کاملا موافقم) مجموع موارد (از 5 تا 35) برای تجزیه و تحلیل محاسبه شد. آلفای کرونباخ برای مقیاس رضایت از زندگی در موج 0.772 بود. رضایت از زندگی در موج 3 اندازه گیری نشد.

عملکرد ضعیف در محل کار / مدرسه

عملکرد ضعیف در محل کار / مدرسه در موج 1 و موج 3 با استفاده از یک سؤال منفرد از شرکت کنندگان سؤال شد که آیا آنها در مدرسه یا محل کار ضعیف عمل کرده اند یا با کار در گذشته کار کرده اند ، اندازه گیری شده است. گزینه های پاسخ از هرگز تا 12 یا بار دیگر نبودند. این سوال از نظر سنجی ESPAD اقتباس شده است (44).

برای تمام مقیاس های استفاده شده ، مقادیر از دست رفته در موارد منفرد با میانگین مقیاس جایگزین شدند. اگر بیش از 20٪ موارد مقیاس گم شده باشد ، مقیاس مفقود شده در نظر گرفته شد.

تجزیه و تحلیل آماری

آمار توصیفی محاسبه و تغییرات در میزان شیوع GD و ADHD بین سطح پایه (موج 1) و پیگیری دوم (موج 3) با استفاده از آزمونهای مجذور کای مربع McNemar انجام شد. اختلاف مقطعی بین شرکت کنندگان با و بدون GD با استفاده از رگرسیون لجستیک مورد آزمایش قرار گرفت. همه رگرسیون برای سن و منطقه از نظر زاویه تنظیم شد. آمار توصیفی و تهیه داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS 25 انجام شد. برای آزمایش ارتباط طولی بین GD و ADHD ، مدلهای ARCL با استفاده از MPLUS 8.0 تخمین زده شد (45) ARCL ها نوعی مدل سازی معادلات ساختاری است که اغلب برای توصیف فرآیندهای توسعه بین دو (یا بیشتر) ساختار در چندین نقطه زمانی مختلف استفاده می شود [برای یک مرور کلی ، به (46)] علایق اصلی ما مسیرهای متقاطع نشان دهنده اثر طولی GD در سن 20 بر ADHD در سن 25 و ADHD در سن 20 در GD در سن 25 بود ، با در نظر گرفتن همبستگی همان سازه در نقاط زمانی و همبستگی مقطعی بین سازه های مختلف در همان نقطه زمانی. برای اقدامات دودویی GD و ADHD ، ARCL با استفاده از برآوردگر میانگین و مربعات حداقل مربعات وزنی (WLSMV) تخمین زده شد ، که برای متغیرهای باینری ضرایب رگرسیون احتمالی را برمی گرداند. برآوردگر WLSMV اجازه می دهد تا همبستگی بین متغیرها در همان نقطه زمانی به طور مستقیم مدل شود. برای سهولت در تفسیر ، ضرایب پروبیت به معادلهای OR تبدیل شدند. OR ها را می توان با ضریب ضرایب مشروبات الکلی با انحراف استاندارد از توزیع لجستیک تقریب داد [(Π2 / 3) −−−−−−

= 1.81] و سپس با استفاده از عملکرد نمایی ضریب به دست آمده (47) برای ARCL بین نمره GD مداوم و خرده مقیاسهای بی توجهی و بیش فعالی ADHD ، از برآوردگر قدرتمند حداکثر-احتمال (MLR) استفاده کردیم ، که در متغیرهای نتیجه به مقاومت در برابر چسبان است. در مرحله سوم ، ما بررسی کردیم که آیا شرکت کنندگان با GD و ADHD در موج 1 وضعیت بدتری در رابطه با GD ، ADHD ، افسردگی اساسی ، سلامت روان ، رضایت از زندگی و عملکرد ضعیف در محل کار یا مدرسه در موج 3 نسبت به مشارکت کنندگان نداشتند GD و ADHD یا تنها با GD یا ADHD تنها. تفاوت بین این گروه ها همچنین با استفاده از رگرسیون لجستیک برای نتایج باینری ، با رگرسیون مرتب برای نتایج نظم (عملکرد ضعیف در محل کار یا مدرسه) و با رگرسیون خطی برای نتایج مداوم (نمرات مقیاس) مورد آزمایش قرار گرفت. رگرسیون برای افسردگی اساسی ، سلامت روان و عملکرد ضعیف در محل کار یا مدرسه برای مقادیر پایه مربوطه (در سن 20) تنظیم شد. مقادیر پایه برای رضایت از زندگی در دسترس نبود.

با توجه به اینکه SUD ها با ADHD همراه هستند ، به عنوان مثال ، (19) و همچنین با GD (1) ، تمام آنالیزهای طولی ما با استفاده از نمره های مداوم مقیاس های اختلال استفاده از الکل ، تنباکو و حشیش در موج 1 تنظیم می شود تا اثر SUD با GD یا ADHD در موج 1 بر روی GD و / یا ADHD در موج کنترل شود 3. از آنجا که علاقه ما به این تجزیه و تحلیل ها در اثر طولی GD و ADHD بود ، آنالیزهای طولی برای SUD در موج 3 تنظیم نشده است. همچنین ، SUD در موج 3 ممکن است تا حدی نتیجه GD و ADHD در موج 1 باشد ، و بنابراین برای آنها ممکن است بخشی از تأثیر واقعی GA یا ADHD در موج 1 بر روی GD و ADHD در موج 3 حذف شود. مقادیر از دست رفته در این مقیاس های SUD برای 264 مورد در موج 1 و 49 مورد در موج 3 محاسبه شد ، ضرایب متعدد در MPLUS 8.0 در یک چارچوب بیزی ، ایجاد 20 مجموعه داده مستند با استفاده از مقیاس SUD و همچنین استفاده از اقدامات برای سه ماده در هر سه موج به علاوه سن و زبان. به طور کلی ، تأثیر SUD در ارتباط بین GD و ADHD اندک بود ، بنابراین ما فقط تجزیه و تحلیل های تنظیم شده توسط SUD را در جداول و شکل ها نشان می دهیم.

نتایج

انجمن های مقطعی

جدول 1 نتایج توصیفی و میزان شیوع GD ، ADHD و SUD را نشان می دهد. شیوع GD از 8.8 in در موج 1 به 6.3 in در موج 3 کاهش یافته است [آزمایش مک نمار χ2 (1)

= 29.81؛ p <0.001] شیوع ADHD از موج 5.7 1/7.6 درصد در موج 3 به XNUMX/XNUMX درصد افزایش یافت [آزمون مک نمار χ2 (1)

= 18.68؛ p <0.001] از نظر مقطعی ، ADHD در شرکت کنندگان با GD بیشتر از بدون GD در هر دو موج بود ، با نسبت شانس (OR) 3.21 [2.39 ، 4.32] برای موج 1 و 2.56 [1.86 ، 3.52] برای موج 3. SUD ها به طور قابل توجهی با GD در موج 1 همراه نیست ، اما SUDs در شرکت کنندگان با GD به طور قابل توجهی بیشتر از بدون GD در موج 3 است. بر این اساس ، تنظیم برای SUDs فقط باعث تغییر ارتباط بین ADHD و GD در موج 1 شد ، اما این ارتباط را در موج کاهش داد 3 (از OR = 2.56 به OR = 2.08). میانگین نمرات هر یک از شش مورد ADHD در شرکت کنندگان با GD در امواج 1 و 3 بالاتر بود ، اگرچه این مورد برای مورد دوم از مقیاس بیش فعالی بیش فعالی ADHD به طور قابل توجهی بالاتر نبود ("رانده شده توسط موتور" ؛ جدول 2) هر دو نمره خرده مقیاس عدم توجه و بیش فعالی از نظر مقطعی با GD در امواج 1 و 3 همراه بودند ، با این حال ، تفاوت بین شرکت کنندگان با و بدون GD برای خرده مقیاس بی توجهی برجسته تر بود (نگاه کنید به جدول 2) هنگامی که هر دو خرده مقیاس به عنوان نتیجه به یک مدل رگرسیون وارد شدند ، فقط عدم توجه به طور معنی داری با GD همراه بود (جدول 2) در هر دو موج.

جدول 1

جدول 1. نمونه آماری و ارتباطات مقطعی بین اختلال بازی و ADHD.

جدول 2

جدول 2. تفاوت در میانگین موارد ADHD و خرده مقیاس های ADHD بین شرکت کنندگان با و بدون اختلال بازی.

انجمن های طولی

شرکت کنندگان با GD در موج 1 به احتمال زیاد ADHD را در موج 3 نشان می دهند ، و شرکت کنندگان با ADHD در موج 1 بیشتر احتمال دارد GD را در موج 3 نشان دهند (جدول 3) این انجمن ها با استفاده از یک مدل ARCL مورد آزمایش قرار گرفتند (شکل) 1) ، که نشان داد که GD و ADHD دارای ارتباطات طولی دو طرفه معنی داری هستند ، حتی هنگام بررسی همبستگی خودکار اندازه گیری یکسان در طول زمان و همبستگی بین GD و ADHD در همان زمان. ضریب ADHD در موج 1 در GD در موج 3 مشابه بود (پروبیت استاندارد = 0.066 [0.023 ، 0.109]؛ p = 0.003؛ مربوط به OR از 1.72) به ضریب GD در موج 1 در ADHD در موج 3 (پروبیت استاندارد = 0.058 [0.013 ، 0.102]؛ p = 0.011؛ مربوط به OR از 1.47). تنظیمات مربوط به SUD فقط تأثیر جزئی در مسیرهای عبور داده شده داشت (ضرایب غیرقابل تعدیل برای SUD 0.078 و 0.057 بودند ، نتایج نشان داده نشده است).

جدول 3

جدول 3. شیوع و نمرات اختلال بازی و ADHD در موج 3 به عنوان تابعی از اختلال بازی و وضعیت ADHD در موج 1.

شکل 1

شکل 1. یک مدل متقاطع Autoregression بین اقدامات باینری برای اختلال بازی و ADHD. تمام مسیرهای نشان داده شده در مسیر قابل توجه هستند p سطح 05/1. WLSMV برآورد کننده مورد استفاده بود. ضرایب یک حد استاندارد است. اختلالات مصرف سن ، زبان و مواد در موج XNUMX تنظیم شده است. ADHD ، اختلال بیش فعالی با کمبود توجه.

با توجه به ارتباطات طولی بین نمرات خرده مقیاس ADHD و نمره GD ، ARCL شامل نمره GD و خرده مقیاس های بی توجهی و بیش فعالی ADHD فقط نشان داد (بخصوص دو طرفه) ؛ شکل را ببینید 2ارتباط بین نمره GD و خرده مقیاس عدم توجه به ADHD (استاندارد بتا از عدم توجه در سن 20 به نمره GD در سن 25: 0.090 [0.056، 0.124]؛ p <0.001 از نمره GD در 20 سالگی تا عدم توجه در 25 سالگی: 0.044 [0.016 ، 0.071] ؛ p = 0.002). خرده مقیاس بیش فعالی ADHD هیچ ارتباط طولی قابل توجهی با نمره GD نشان نداد (بتا استاندارد از بیش فعالی در سن 20 به نمره GD در سن 25: :0.025 [−0.054 ، 0.005]؛ p = 0.102؛ از نمره GD در سن 20 تا بیش فعالی در سن 25: 0.004 [−0.023 ، 0.031]؛ p =

شکل 2

شکل 2. یک مدل متقاطع Autoregression بین اقدامات مداوم اختلال بازی و خرده مقیاس های بی توجهی و بیش فعالی ADHD. GD ، اختلال بازی؛ بی توجهی ، بی توجهی؛ بیش فعالی ، بیش فعالی. فقط قابل توجه (p 05/1 <) ضرایب نشان داده شده اند. مسیرهای خاکستری تخمین زده شد ، اما قابل توجه نبود. MLR برآورد کننده مورد استفاده بود. ضرایب بتا استاندارد هستند. از نظر سن ، زبان و اختلالات مصرف مواد در موج XNUMX تنظیم شده است.

نتایج در شرکت کنندگان با همراه GD و ADHD

همانطور که در جدول نشان داده شده است 3، شیوع GD در موج 3 بالاترین در شرکت کنندگان با GD و ADHD در موج 1 (32.3)) بود ، پس از آن کسانی که GD فقط در موج 1 (20.4٪) و پس از آن کسانی که ADHD فقط در موج 1 (8.0)) . اینها هنوز GD را تا حدودی مکرر از شرکت کنندگان با GD و ADHD در موج 1 نشان می دهند (4.6٪). بنابراین ، داشتن ADHD فقط در موج 1 در مقایسه با شرکت کنندگان با نه GD و نه ADHD در موج 3 ، با نرخ بالاتر GD در موج 1 همراه بود [تنظیم نشده OR = 1.81 [1.10 ، 3.00] ؛ پس از تنظیم سن ، زبان و SUD ، ضریب (1.60/0.95 = OR [2.69/1 ، 3/1]) دقیقاً زیر سطح معنی داری بود]. علاوه بر این ، GD در موج 1 احتمال دارد که در موج 1.87 در میان شرکت کنندگان با ADHD و GD در موج 1.05 باقی بماند تا در میان شرکت کنندگان با GD فقط در موج 3.32 (ضریب تنظیم نشده 1.73 [0.96 ، 3.12] بود ، با این حال ، پس از تنظیم سن ، زبان و SUD ضریب حاصل دقیقاً کمتر از اهمیت بود: OR = 1 [3 ، 9.1]]. از طرف دیگر ، اگرچه GD در موج 5.7 با حملات جدید ADHD در موج 1.63 همراه بود (1.12 compared در مقایسه با 2.36 in در گروه مرجع: OR = 3 [1 ، 33.8]) ، ADHD در موج 1 پایدارتر نبود در میان شرکت کنندگان با GD و ADHD در موج 35.1 (0.92)) در مقایسه با شرکت کنندگان با ADHD فقط در موج 0.51 (1.66؛ ؛ OR = 3 تنظیم شده [10.8 ، 1]). سرانجام ، ترکیبی از ADHD و GD در موج 10.8 در بین شرکت کنندگانی که قبلاً ADHD و GD در موج XNUMX داشتند ، بیشترین فراوانی را داشت (XNUMX٪) ، اما میزان ماندگاری این ترکیب (XNUMX٪) خیلی زیاد نبود.

شرکت کنندگان با ترکیبی از GD و ADHD در موج 1 بدترین نتایج را برای سایر نتایج اندازه گیری شده بدست آوردند (جدول 4): بالاترین امتیاز مربوط به افسردگی اساسی ، کمترین امتیاز در سلامت روان و رضایت از زندگی و بالاترین فراوانی در عملکرد ضعیف در محل کار یا مدرسه. شرکت کنندگان با ADHD فقط در موج 1 نتایج کمی بهتر از کسانی که با GD و ADHD در موج 1 داشتند ، داشتند. شرکت کنندگان با GD فقط در موج 1 هنوز هم بهتر بودند (اگرچه همه ضرایب معنی دار نبودند) ، و کسانی که نه GD داشتند و نه ADHD در موج 1 داشتند نتایج مثبت دیگری داشتند.

جدول 4

جدول 4. نمرات افسردگی اساسی ، سلامت روان ، رضایت از زندگی و عملکرد ضعیف در محل کار / مدرسه به عنوان تابعی از اختلال بازی و وضعیت ADHD در موج 1.

بحث

این مطالعه با هدف بررسی مجدد رابطه بین (GD) و اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) در یک نمونه طولی از مردان جوان سوئیس انجام شد. در هر دو نقطه اندازه گیری ، GD به طور قابل توجهی شایع تر بود (یا موج 1: 3.21 [2.39 ، 4.32] ؛ یا موج 3: 2.56 [1.86 ، 3.52]) در بین شرکت کنندگان با ADHD از بین افراد بدون ADHD. به طور مشابه ، ADHD در بین شرکت کنندگان با GD بیشتر از افراد فاقد GD بود. این یافته ها به خوبی مطابق با مطالعات موجود است که ارتباطات مقطعی بین GD و ADHD را نشان می دهد (8) نکته مهم ، مطالعه ما همچنین انجمن های طولی را در هر دو جهت مشخص کرد: ADHD در سن 20 خطر ابتلا به GD را در سن 25 افزایش داد و GD در سن 20 خطر ابتلا به ADHD را در سن 25 افزایش داد. تاکنون ، فقط تعداد کمی از مطالعات انجمن های طولی را مورد بررسی قرار داده اند (8) بین ADHD و GD ، و ، به بهترین دانش نویسندگان ، هیچ مطالعه ای نشان نداد که هنوز ارتباط دو طرفه بین ADHD و GD وجود دارد.

نظریه های متعددی در مورد سازوکارهای اساسی ارتباط بین ADHD و بازی ارائه شده است. نکته قابل توجه این است که بازی ممکن است با ارائه یک فعالیت هیجان انگیز با پاداش های فوری ، افراد مبتلا به ADHD را بهینه تحریک کند: بنابراین ممکن است روشی برای کنار آمدن با علائم ADHD باشد. با این حال ، از آنجا که بازی دقیقاً آنچه را که افراد مبتلا به ADHD ترجیح می دهند فراهم می کند ، قرار گرفتن در معرض مکرر در چنین محرک قوی ممکن است به نوبه خود علائم ADHD را تقویت کند (29) و منجر به علاقه کمتر به سایر فعالیتهای مهم مانند کار یا مدرسه می شود. بازی همچنین ممکن است مقدار قابل توجهی از روز فرد را به مصرف برساند و باعث کاهش بیشتر زمان صرف شده برای سایر فعالیتهایی شود که ممکن است برای دوره ADHD مشکل کمتری داشته باشند یا حتی تأثیرات مثبتی داشته باشند (27, 31) این اثرات قرار گرفتن در معرض بازی های ویدئویی حتی اگر همراه با علائم اختلال عملکرد GD باشد ، مانند دلهره یا وسواس بازی یا حتی علائم ترک در هنگام عدم توانایی بازی ممکن است تقویت شود. با این حال ، توجه به این نکته مهم است که تاکنون هیچکدام از این توضیحات بالقوه در مورد ارتباط بین GD و ADHD با شواهد کافی تهیه نشده است ، به وضوح تحقیقات بیشتری در مورد مکانیسم مرتبط با GD و ADHD مورد نیاز است.

بی توجهی در مقابل بیش فعالی

یافته دیگر این بود که خرده مقیاسهای بی توجهی و بیش فعالی ADHD همچنین ارتباط مقطعی با GD را نشان می دهد. با این حال ، اگر به طور مشترک در یک مدل رگرسیون وارد شود ، فقط عدم توجه قابل توجه باقی می ماند ، نشان می دهد که ارتباط بین ADHD و GD ممکن است به طور عمده توسط این متغیر محاسبه شود. به طور مشابه ، مدل ARCL با استفاده از خرده مقیاسهای ADHD مداوم و نمره GD نشان داد که پیوند بین ADHD و GD (در هر دو جهت) بر فرضیه بی توجهی مسلط شده است ، و انجمن های طولی برای خرده مقیاس بیش فعالی غیر مهم (و حتی اندکی منفی). این یافته مطابق با نتایج یک مطالعه مقطعی قبلی است (26) از بزرگسالان 205 ، که دریافتند خرده مقیاس بیش فعالی با GD ارتباط معنی داری ندارد. پاناجیوتییدی (26) پيشنهاد كرد كه يك توضيح احتمالي براي ارتباط بين خرده مقياس عدم توجه ADHD و GD اين است كه بازي باعث بهبود توجه بينايي مي شود و بنابراين افراد مبتلا به ADHD ممكن است از بازي ها به عنوان شكل خوددرماني براي آسيب هاي مورد توجه خود استفاده كنند. از طرف دیگر ، یک مطالعه درباره کودکان خردسال (27) دریافتند که خرده مقیاس بیش فعالی بیشتر با GD در پسران همراه است ، در حالی که خرده مقیاس بی توجهی به شدت با GD در بین دختران همراه بود. اما ، این واقعیت که این نمونه بسیار جوانتر بود (میانگین سنی 5.8 سال) و بنابراین پرسشنامه ها توسط والدین آنها پر شده است ، مقایسه این نتایج با ما را دشوار می کند. لوپز و همکاران (48) همچنین گزارش داد که مشکلات سوء مصرف مواد ، که ممکن است برخی از سازوکارها را با اعتیادهای رفتاری به اشتراک بگذارد ، در افراد با زیر مجموعه بی توجهی و بیش فعالی بیشتر از افرادی که دارای زیر گروه غالباً بی احتیاط هستند ، بیشتر دیده می شود. مطمئناً تحقیقات بیشتری در مورد ارتباط اجزای ADHD با GD مورد نیاز است.

نتایج شرکت کنندگان با GD و ADHD

مطالعه حاضر تست كرد كه آیا افراد مبتلا به GD و ADHD در سن 20 در مقایسه با افراد دارای تنها GD یا تنها ADHD نتایج بدتر در سن 25 دارند. نتایج ما نشان می دهد که GD ممکن است پایدارتر باشد (یعنی در امواج 1 و 3 وجود داشته باشد) در بین افرادی که در سن 20 نیز دارای ADHD بودند در مقایسه با افرادی که فقط GD در سن 20 داشتند ، با این وجود ضریب در مطالعه ما دقیقاً زیر اهمیت بود. پس از تنظیم برای SUD ، نشان می دهد که سایر عوامل علاوه بر ADHD نیز ممکن است بر تداوم GD تأثیر بگذارد. این مطابق با شواهد مشابه در زمینه SUDs است که نشان می دهد ADHD ممکن است تأثیر منفی در دوره های آن اختلالات داشته باشد ، به عنوان مثال ممکن است افراد مبتلا به ADHD راحت تر معتاد شوند و میزان بهبودی کمتری داشته باشند (15) مطالعه حاضر نشان می دهد که این ممکن است نه تنها برای SUD بلکه برای پیامدهایی مانند GD اتفاق بیفتد. با این حال ، ADHD در میان شرکت کنندگان با GD همراه و ADHD در سن 20 پایدارتر از شرکت کنندگان با ADHD تنها در سن 20 بود. این نشان می دهد که GD ممکن است بر روند ADHD موجود موجود تأثیر منفی نگذارد.

در سن 25 ، شرکت کنندگان با هر دو ADHD و GD در سن 20 بدترین نتیجه را در سایر مقیاس های اندازه گیری شده داشتند - نمرات مقیاس سلامت روان SF-12 ، نمرات اصلی افسردگی ، رضایت از زندگی و عملکرد ضعیف در محل کار یا مدرسه. شرکت کنندگانی که فقط در سن 20 ADHD داشتند ، نتایج بدترین نتیجه را داشتند. شرکت کنندگانی که فقط در سن 20 GD داشتند ، در سن 25 تا حدودی نتایج بهتری را نسبت به افرادی که تنها ADHD در سن 20 داشتند ، داشتند. شرکت کنندگان که نه ADHD و نه GD در سن 20 داشتند بهترین نتایج دیگر بودند. با این حال ، تفاوت در سایر نتایج بین شرکت کنندگان با GD و ADHD در سن 20 و کسانی که تنها ADHD داشتند نسبتاً اندک بود و فقط برای نمرات افسردگی عمده قابل توجه بود. با این حال ، در GN و ADHD در موج 1 موارد نسبتاً کمی وجود دارد.

با این وجود ، نتایج ما شواهدی را ارائه می دهد که افراد مبتلا به GD و ADHD نتایج بدتری را نسبت به افرادی که فقط GD دارند یا فقط ADHD دارند ، نشان می دهند. آنها همچنین بیان می كنند كه GD بیش از آنكه علامت یا ارتباط آن با ADHD باشد ، همراه با پیامدهای بدتر حتی در افراد مبتلا به ADHD است. بنابراین ، GD باید به عنوان یک وضعیت بالقوه جدی در نظر گرفته شود ، و افراد مبتلا به اختلال کمبود انسداد و فشار خون همراه ممکن است نیاز به توجه ویژه داشته باشند.

محدودیت ها

نمونه ما فقط مردان جوان سوئیس با محدوده سنی محدود بود. بنابراین ، نتایج ما ممکن است برای جمعیت های دیگر قابل تعمیم نباشد. به طور کلی ، اگرچه ضرایب ارتباطات طولی بین GD و ADHD معنی دار بود ، اما آنها نسبتاً کوچک بودند. با این حال ، آنها حتی وقتی برای متغیرهای بالقوه مغشوش مانند SUD تنظیم شوند ، نسبتاً بدون تغییر باقی ماندند. ابزاری که برای اندازه گیری GD استفاده می شود بین امواج 1 و 3 تا حدودی متفاوت است ، زیرا مقیاس اعتیاد به بازی در امواج 1 و 2 گسترش یافته است تا اعتیاد به اینترنت نیز ارزیابی شود. تا حدی با تعیین نمره ساز برای 0 برای شرکت کنندگانی که کمتر از هفتگی بازی های ویدیویی انجام می دادند ، اصلاح شد. به طور کلی ، اختلافات کمی در میزان شیوع در جهت مورد انتظار بود (شیوع پایین تر با افزایش سن) ، و نتایج ثابت نشان داد که تأثیر تفاوت در متن بین ابزار کم است. به دلایل فضایی ، ما از نسخه کوتاه و شش ماده ای نمایشگر مقیاس خوداظهاری بزرگسالان ADHD استفاده کردیم که فقط شامل چهار مورد برای عدم توجه و دو مورد برای بیش فعالی بود. تحقیقات بیشتر با استفاده از مقیاس های ADHD طولانی تر ، که امکان تمایز بهتر انواع مختلف را فراهم می کند ، قطعاً مورد نیاز است.

نتیجه

مطالعه حاضر به شواهد موجود می افزاید که GD ممکن است با ارائه شواهدی مبنی بر اینکه GD و ADHD بزرگسال دارای انجمن های طولی دو طرفه هستند ، با پیامدهای جدی در سلامت روان همراه باشد ، یعنی هر یک خطر دیگری را افزایش می دهد. این همچنین نشان می دهد که این دو اختلال ممکن است یکدیگر را تقویت کنند ، یعنی باعث ایجاد یک دایره شرور شود (49): ADHD اولیه ممکن است توسعه GD را تسهیل کند ، که به نوبه خود ممکن است با گذشت زمان ADHD را بدتر کند ، که ممکن است دوباره GD را بدتر کند. علاوه بر این ، ما نشان دادیم که این انجمن های دو طرفه بیشتر به دلیل خرده مقیاس عدم توجه به ADHD نسبت به خرده مقیاس بیش فعالی آن ، که به طور مستقل با GD همراه نبود ، بیشتر ناشی می شود. افراد مبتلا به GD و ADHD ممکن است نتایج بدتری را نسبت به افراد مبتلا به تنها یکی از این دو اختلال نشان دهند و بنابراین ممکن است نیاز به توجه ویژه داشته باشند. بر این اساس ، افراد مبتلا به ADHD یا GD باید برای این اختلال غربالگری شوند. درمان های مؤثر برای ADHD ممکن است از بروز GD جلوگیری کند (49) ، به عنوان مثال درمان شناختی رفتاری یکپارچه شناختی که در درمان ADHD و SUD های همراه استفاده می شود (50) اقدامات پیشگیرانه برای ارتقاء استفاده صحیح تر از بازی های رایانه ای توسط افراد مبتلا به ADHD فعلی ممکن است مفید باشد. افرادی که زیر مجموعه ADHD بی توجهی دارند ممکن است در مورد فعالیت های بازی خود نیاز به توجه ویژه داشته باشند.

مقالات نویسنده

SM داده ها را تجزیه و تحلیل کرد و مقاله را نوشت. GG و JS مطالعه را طراحی کردند. GG ، JS و VG به تجزیه و تحلیل داده ها کمک کرده و در مورد نسخه های اولیه نسخه خطی اظهار نظر کردند.

بودجه

این مطالعه توسط بنیاد ملی علوم سوئیس (FN 33CSC0-122679 ، FN 33CS30-139467 و FN 33CS30_148493) تأمین شد.

تعارض منافع

نویسندگان اعلام می کنند که تحقیق در صورت عدم روابط تجاری یا مالی صورت می گیرد که می تواند به عنوان یک درگیری بالقوه مورد توجه قرار گیرد.

منابع

1. Van Rooij AJ، Kuss DJ، MD Griffiths، Shorter GW، Schoenmakers TM، Van De Mheen D. وقایع (co-) بازی ویدیویی مشکل ساز ، مصرف مواد و مشکلات روانی اجتماعی در نوجوانان. جبهه معتاد. (2014) 3: 157-65. doi: 10.1556 / JBA.3.2014.013

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

2. Griffiths MD، Király O، Pontes HM، Demetrovics Z. مروری بر بازی های مشکل ساز. در: ابوجاوید E ، Starcevic V ، سردبیران. سلامت روان در عصر دیجیتال: خطرات قبر ، نوید عالی. نیویورک ، نیویورک: انتشارات دانشگاه آکسفورد (2015). پ. 27-45.

گوگل اسکولار

3. Müller K، Janikian M، Dreier M، Wflfling K، Beutel M، Tsavara C، et al. رفتار منظم بازی و اختلال بازی اینترنت در نوجوانان اروپایی: نتایج حاصل از بررسی نمایندگان بین المللی شیوع ، پیش بینی کننده ها و ارتباط روانشناختی. یورو کودک روانپزشکی Adolesc (2015) 24:565–74. doi: 10.1007/s00787-014-0611-2

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

4. Mihara S، Higuchi S. مطالعات اپیدمیولوژیکی مقطعی و طولی از اختلال بازی I nternet: یک بررسی منظم از ادبیات. روانپزشکی Clin Neurosci. (2017) 71: 425-44. doi: 10.1111 / pcn.12532

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

5. Saunders JB، Hao W، Long J، King DL، Mann K، Fauth-Blerhler M، et al. اختلال بازی: تعریف آن به عنوان یک شرط مهم برای تشخیص ، مدیریت و پیشگیری از آن است. جبهه معتاد. (2017) 6: 271-9. doi: 10.1556 / 2006.6.2017.039

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

6. Andreassen CS ، Billieux J ، MD Griffiths، Kuss DJ، Demetrovics Z، Mazzoni E، et al. رابطه استفاده اعتیاد آور از رسانه های اجتماعی و بازی های ویدئویی و علائم اختلالات روانپزشکی: یک مطالعه مقطعی بزرگ. روانشناسی معتاد بههو (2016) 30: 252-62. doi: 10.1037 / adb0000160

متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

7. Lemmens JS، Valkenburg PM، Peter J. توسعه و اعتبارسنجی مقیاس اعتیاد به بازی برای نوجوانان. روانشناسی رسانه (2009) 12: 77-95. doi: 10.1080 / 15213260802669458

متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

8. González-Bueso V، Santamaría JJ، Fernández D، Merino L، Montero E، Ribas J. انجمن بین اختلال بازی اینترنت یا استفاده از بازی های ویدئویی پاتولوژیک و روانشناسی آسیب شناسی همراه: یک بررسی جامع. بین المللی بهداشت محیط عمومی. (2018) 15: E668. doi: 10.3390 / ijerph15040668

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

9. Marmet S، Studer J، Rougemont-Bücking A، Gmel G. پروفایلهای نهفته از سوابق خانوادگی ، شخصیتی و عوامل بهداشت روان و ارتباط آنها با اعتیادهای رفتاری و اختلالات مصرف مواد در مردان جوان سوئیس. روانپزشک یورو (2018) 52: 76-84. doi: 10.1016 / j.eurpsy.2018.04.003

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

10. Kardefelt-Winther D، Heeren A، Schimmenti A، van Rooij A، Maurage P، Carras M، et al. چگونه می توانیم اعتیاد به رفتاری را بدون آسیب شناسی رفتارهای معمول مفهوم سازی کنیم؟ اعتیاد (2017) 112: 1709-15. doi: 10.1111 / add.13763

متن کامل CrossRef

11. گریفیتس MD ، Van Rooij AJ ، Kardefelt-Winther D، Starcevic V، Király O، Pallesen S، et al. کار در جهت اجماع بین المللی درمورد معیارهای ارزیابی اختلال بازی اینترنت: یک تفسیر مهم درباره پتری و همکاران (2014). اعتیاد (2016) 111: 167-75. doi: 10.1111 / add.13057

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

12. Aarseth E ، Bean AM ، Boonen H ، Colder Carras M ، Coulson M ، Das D ، و دیگران. مقاله بحث علنی محققان درباره پیشنهاد اختلال بازی ICD-11 سازمان بهداشت جهانی. جبهه معتاد (2017) 6: 267-70. doi: 10.1556 / 2006.5.2016.088

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

13. انجمن روانپزشکی آمریکا. راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی. 5th ed. واشنگتن ، دی سی: نویسنده: انتشارات روانپزشکی آمریكا (2013).

گوگل اسکولار

14. سازمان بهداشت جهانی. پرسش و پاسخ 2018 اختلال بازی موجود آنلاین: http://www.who.int/features/qa/gaming-disorder/en/
15. جینزبرگ Y ، Quintero J ، آناند E ، کاسیاس M ، Upadhyaya HP. تشخیص بیماری اختلال کمبود توجه / بیش فعالی در بیماران بزرگسال: مروری بر ادبیات. همجنسگرای مراقبت اولیه CNS Disord. (2014) 16:PCC.13r01600. doi: 10.4088/PCC.13r01600

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

16. Estevez N، Eich-Hochli D، Dey M، Gmel G، Studer J، Mohler-Kuo M. شیوع و عوامل مرتبط با آن برای اختلال بیش فعالی کمبود توجه بزرگسالان در مردان جوان سوئیس. پلاس وان (2014) 9: e89298. doi: 10.1371 / journal.pone.0089298

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

17. Kessler RC ، Adler L ، Barkley R، Biederman J، Conners CK، Demler O، et al. شیوع و همبستگی ADHD بزرگسالان در ایالات متحده: نتایج حاصل از طرح ملی بررسی همبودی. ام آی جی روانپزشکی (2006) 163: 716-23. doi: 10.1176 / ajp.2006.163.4.716

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

18. Miller TW، Nigg JT، Faraone SV. محور ابتلا به محور اول و دوم در بزرگسالان مبتلا به ADHD. J Abnorm روانشناسی (2007) 116:519–28. doi: 10.1037/0021-843X.116.3.519

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

19. Fayyad J، De Graaf R، Kessler R، Alonso J، Angermeyer M، Demyttenaere K، et al. شیوع متقابل ملی و ارتباط آن با اختلال بیش فعالی کمبود توجه بزرگسالان. ج جی روانپزشکی (2007) 190: 402-9. doi: 10.1192 / bjp.bp.106.034389

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

20. Kolla NJ، van der Maas M، Toplak ME، Erickson PG، Mann RE، Seeley J، et al. پروفایل علائم اختلال کمبود توجه بزرگسالان و مشکلات همزمان با الکل و حشیش: تفاوت های جنسی در یک نماینده ، نظرسنجی از جمعیت. BMC روانپزشکی (2016) 16:50. doi: 10.1186/s12888-016-0746-4

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

21. رابطه بین رضایت از زندگی ، علائم ADHD و مشکلات مرتبط با دانشجویان در دانشگاه گودجونسون GH ، Sigurdsson JF ، Smari J ، Young S. J Atten Disord. (2009) 12: 507-15. doi: 10.1177 / 1087054708323018

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

22. روابط بین اعتیادهای رفتاری و اختلالات روانپزشکی: چه چیزی شناخته شده است و چه چیزی هنوز باید آموخته شود؟ روانپزشکی روبرو (2017) 8: 53. doi: 10.3389 / fpsyt.2017.00053

متن کامل CrossRef

23. Gentile DA، Choo H، Liau A، Sim T، Li D، Fung D، et al. استفاده از بازی ویدئویی پاتولوژیک در بین جوانان: یک مطالعه طولی دو ساله. طب اطفال (2011) 127:e319–29. doi: 10.1542/peds.2010-1353

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

24. Wartberg L ، Kriston L، Zieglmeier M، Lincoln T، Kammerl R. یک مطالعه طولی بر علل روانی و پیامدهای اختلال بازی اینترنت در نوجوانی. روان پزشکی. (2018) doi: 10.1017 / S003329171800082X. [Epub پیش از چاپ].

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

25. پیش بینی علائم اختلال بازی بازی های اینترنتی در نوجوانان جوان: یک مطالعه پیگیری یک ساله. محاسبه Hum Behav. (2018) 80: 255-61. doi: 10.1016 / j.chb.2017.11.008

متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

26. بازی ویدیویی و صفات ADHD در یک بزرگسال در Panagiotidi M.. Cyberpsychol Behav Soc Netw. (2017) 20: 292-5. doi: 10.1089 / cyber.2016.0676

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

27. Paulus FW ، Sinzig J ، Mayer H، Weber M، von Gontard A. اختلال بازی رایانه ای و ADHD در کودکان خردسال - یک مطالعه مبتنی بر جمعیت. Int J Ment Health Addict. (2017) 16:1193–207. doi: 10.1007/s11469-017-9841-0

متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

28. پارک JH ، لی YS ، Sohn JH ، هان DH. اثربخشی اتموکسین و متیل فنیدات برای بازی های آنلاین با مشکل در نوجوانان مبتلا به اختلال بیش فعالی کمبود توجه. هوم روانفارمول. (2016) 31: 427-32. doi: 10.1002 / hup.2559

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

29. ویس MD ، Baer S ، Allan BA ، Saran K ، Schibuk H. فرهنگ صفحه نمایش: تأثیر بر ADHD. Atten Defic Hyperact Disord. (2011) 3:327–34. doi: 10.1007/s12402-011-0065-z

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

30. Swing EL ، Gentile DA ، Anderson CA ، Walsh DA. قرار گرفتن در معرض تلویزیون و بازی های ویدئویی و ایجاد مشکلات توجه. طب اطفال (2010) 126:214–21. doi: 10.1542/peds.2009-1508

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

31. Gentile DA، Swing EL، Lim CG، Khoo A. بازی ویدیویی ، مشکلات توجه و تکانشگری: شواهد علیت دو طرفه. فرقه روان پاپ رسانه ها. (2012) 1: 62-70. doi: 10.1037 / a0026969

متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

32. Gmel G ، Akre C ، Astudillo M، Bähler C، Baggio S، Bertholet N، et al. مطالعه کوهورت swiss در مورد عوامل خطر استفاده از مواد - یافته های دو موج. سوکت (2015) 61:251–62. doi: 10.1024/0939-5911.a000380

متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

33. Studer J، Baggio S، Mohler-Kuo M، Dermota P، Gaume J، Bertholet N، et al. بررسی تعصب عدم پاسخ در تحقیقات مربوط به مصرف مواد - آیا پاسخ دهندگان دیر پاسخ برای غیر پاسخ دهندگان هستند؟ وابسته به الکل مواد مخدر. (2013) 132: 316-23. doi: 10.1016 / j.drugalcdep.2013.02.029

متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

34. کسلر RC ، آدلر ل ، ایمز م ، دملر O ، Faraone S ، Hiripi E ، و همکاران. مقیاس گزارشگری بزرگسالان ADHD بزرگسالان سازمان بهداشت جهانی (ASRS): مقیاس غربالگری کوتاه برای استفاده در جامعه عمومی. روان پزشکی. (2005) 35: 245-56. doi: 10.1017 / S0033291704002892

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

35. انجمن روانپزشکی آمریکا. راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی. 4th ed. واشنگتن ، دی سی: انجمن روانپزشکی آمریکا (1994).

گوگل اسکولار

36. Grant BF ، Dawson DA، Stinson FS، Chou PS، Kay W، Pickering R. برنامه مصاحبه اختلال در استفاده از الکل و معلولیت های مرتبط با آن: برنامه اطمینان IV (AUDADIS-IV): قابلیت اطمینان در مصرف الکل ، مصرف دخانیات ، سابقه خانوادگی افسردگی و تشخیص روانی ماژول ها در یک نمونه از جمعیت عمومی. وابسته به الکل مواد مخدر (2003) 71:7–16. doi: 10.1016/S0376-8716(03)00070-X

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

37. Knight JR، Wechsler H، Kuo M، Seibring M، Weitzman ER، Schuckit MA. سوء مصرف الكل و وابستگی در بین دانشجویان دانشگاه آمریكا. J Stud Alcohol (2002) 63: 263-70. doi: 10.15288 / jsa.2002.63.263

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

38. Annaheim B ، Scotto TJ، Gmel G. تجدید نظر در آزمایش شناسایی اختلالات استفاده از حشیش (CUDIT) با استفاده از تئوری پاسخ به موارد. Int J Methods Psychiatr Res. (2010) 19: 142-55. doi: 10.1002 / mpr.308

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

39. Adamson SJ، Sellman JD. یک ابزار غربالگری نمونه اولیه برای اختلال در مصرف مواد حشیش: آزمایش شناسایی اختلالات استفاده از شاهدانه (CUDIT) در یک نمونه بالینی وابسته به الکل. داروهای ضد التهاب. (2003) 22: 309-15. doi: 10.1080 / 0959523031000154454

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

40. Heatherton TF، Kozlowski LT، Frecker RC، Fagerstrom KO. آزمون Fagerström برای وابستگی به نیکوتین: بازنگری در پرسشنامه تحمل Fagerstrom. جی جی معتاد (1991) 86:1119–27. doi: 10.1111/j.1360-0443.1991.tb01879.x

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

41. Bech P، Rasmussen NA، Olsen LR، Noerholm V، Abildgaard W. حساسیت و ویژگی پرسشنامه افسردگی عمده ، با استفاده از آزمون حالت فعلی به عنوان شاخص اعتبار تشخیصی. J اختلال را تحت تاثیر قرار می دهد. (2001) 66:159–64. doi: 10.1016/S0165-0327(00)00309-8

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

42. افزار JE ، Kosinski M ، Keller SD. چگونه می توان مقیاس خلاصه سلامت جسمی و روانی SF-12 را ارزیابی کرد. 2nd ed. بوستون ، کارشناسی ارشد: مؤسسه بهداشت ، مرکز پزشکی نیوانگلند (1995).
43. Diener E، Emmons RA، Larsen RJ، Griffin S. رضایت از مقیاس زندگی. ارزیابی J Pers. (1985) 49: 71-5. doi: 10.1207 / s15327752jpa4901_13

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

44. Hibell B، Guttormsson U، Ahlström S، Balakireva O، Bjarnason T، Kokkevi A، et al. گزارش 2011 ESPAD: استفاده از مواد در دانشجویان در کشورهای اروپایی 36: ESPAD (2012).
45. Muthen LK ، Muthen BO. راهنمای کاربر Mplus نسخه 8. بلغور و گوشت؛ لس آنجلس ، کالیفرنیا 2017.
46. Selig JP ، TD کوچک. تجزیه و تحلیل پانل خودرگرایی و متقاطع برای داده های طولی. در: Laursen B ، Little TD ، کارت NA ، ویراستاران. کتاب روشهای تحقیق توسعه. نیویورک ، نیویورک: گیلفورد پرس (2012). پ. 265-78.

گوگل اسکولار

47. Muthén LK ، Muthén B. تحلیل رگرسیون ، تحلیل عاملی اکتشافی ، تحلیل عاملی تأیید کننده و مدل سازی معادلات ساختاری برای نتایج دسته بندی شده ، سانسور شده و شمارش. لس آنجلس: دوره های کوتاه مدت Mplus (مبحث 2). (2009)

گوگل اسکولار

48. لوپز آر ، دوویلیر یار ، یوزسنت اول ، بیلی جی ، بیارد س. یک رویکرد چند بعدی از تکانشگری در اختلال بیش فعالی کمبود توجه بزرگسالان. ریشه روانپزشکی. (2015) 227: 290-5. doi: 10.1016 / j.psychres.2015.03.023

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

49. ین JY ، لیو TL ، وانگ PW ، چن CS ، ین CF ، Ko CH. ارتباط بین اختلال بازی اینترنت با کمبود توجه بزرگسالان و اختلال بیش فعالی و ارتباط آنها: تکانشگری و خصومت. اعتیاد به آب. (2017) 64: 308-13. doi: 10.1016 / j.addbeh.2016.04.024

خلاصه مقاله | متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار

50. ون Emmerik-van Oortmerssen K ، Vedel E ، van den Brink W ، Schoevers RA. درمان رفتاری شناختی یکپارچه برای بیماران مبتلا به اختلال در مصرف مواد و ADHD همراه: دو مورد اعتیاد به آب. (2015) 45: 214-7. doi: 10.1016 / j.addbeh.2015.01.040

متن کامل CrossRef | گوگل اسکولار