اثر بی توجهی والدین به اعتیاد به گوشی های هوشمند در نوجوانان کره جنوبی (2018)

سوء استفاده از کودک نگل. 2018 مار؛ 77: 75-84. doi: 10.1016 / j.chiabu.2017.12.008.

کواک جی1, کیم جی2, یون YW3.

چکیده

هدف از این مطالعه بررسی اهمیت روابط با والدین ، ​​همسالان و معلمان به عنوان علت اعتیاد نوجوانان به تلفن های هوشمند و بررسی تأثیر بی توجهی والدین بر اعتیاد به تلفن های هوشمند و اثر واسطه ای عدم تعدیل رابطه ای در مدرسه ، به ویژه تمرکز روی ناسازگاری رابطه ای با همسالان و معلمان. برای این منظور ، یک نظرسنجی از دانش آموزان مدارس راهنمایی و دبیرستان های چهار منطقه کره جنوبی انجام شد. در مجموع 1170 دانش آموز دبیرستانی که از استفاده از تلفن های هوشمند خبر داده اند در این مطالعه شرکت کردند. یک مدل واسطه ای متعدد با استفاده از روش های میانجیگری بوت استرپینگ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. بی توجهی والدین به طور قابل توجهی با اعتیاد به گوشی های هوشمند نوجوانان ارتباط داشت. علاوه بر این ، در رابطه بین غفلت والدین و اعتیاد به تلفن های هوشمند ، بی توجهی والدین به طور قابل توجهی با سوust تعدیل رابطه ای با همسالان ارتباط نداشت ، در حالی که سوust تعدیل رابطه ای با همسالان بر روی اعتیاد به تلفن های هوشمند تأثیر منفی گذاشت. از سوی دیگر ، عدم تعدیل رابطه ای با معلمان اثر میانجیگری نسبی بین بی توجهی والدین و اعتیاد به تلفن های هوشمند داشت. بر اساس نتایج این مطالعه ، برخی مفاهیم پیشنهاد شده است که شامل نیاز به (1) یک برنامه سفارشی برای نوجوانانی که از تلفن های هوشمند اعتیاد آور استفاده می کنند ، (2) یک برنامه خانواده درمانی برای تقویت عملکرد خانواده ، (3) یک مدیریت یکپارچه مورد سیستم جلوگیری از تکرار بی توجهی والدین ، ​​(4) برنامه ای برای بهبود روابط با معلمان و (5) گسترش زیرساخت های فعالیت اوقات فراغت برای بهبود روابط خارج از خط با دوستان.

کلید واژه ها: نوجوان؛ تجزیه و تحلیل میانجیگری چندگانه غفلت والدین؛ ناسازگاری نسبی در مدرسه؛ اعتیاد به تلفن های هوشمند

مقاله: 29306184

DOI: 10.1016 / j.chiabu.2017.12.008