ریچارد بی. کروگر *
DOI: 10.1111 / add.13366
واژه‌های کلیدی: اعتیاد رفتاری B ؛ اختلال رفتار جنسی اجباری؛ DSM-5؛ رفتار فزون‌کنشی جنسی؛ اختلال رفتار فزون‌کنشی جنسی؛ ICD-10؛ ICD-11؛ رفتار جنسی خارج از کنترل؛ اعتیاد جنسی
تشخیص‌هایی که می‌توانند به رفتار جنسی وسواسی اشاره داشته باشند، سال‌هاست که در DSM و ICD گنجانده شده‌اند و اکنون می‌توان آنها را به طور قانونی در ایالات متحده با استفاده از DSM-5 و کدگذاری تشخیصی ICD-10 که اخیراً اجباری شده است، تشخیص داد. اختلال رفتار جنسی وسواسی برای ICD-11 در نظر گرفته شده است.
کراوس و همکارانش نوشتند که تشخیص رفتار جنسی وسواسی برای گنجاندن در ICD-11 در حال بررسی است و مشاهده کردند که تشخیص اختلال بیش‌فعالی جنسی توسط انجمن روانپزشکی آمریکا (APA) برای گنجاندن در DSM-5 رد شده است [1] . لازم به ذکر است که تشخیص‌هایی که می‌توانند به رفتار جنسی وسواسی اشاره داشته باشند، از زمان انتشار DSM-III در سال 1980 [2] در DSM و از زمان اضافه شدن طبقه‌بندی اختلالات روانی به ICD-6 در سال 1948 [3] در ICD گنجانده شده‌اند . در DSM-IV و DSM-IV-TR، تشخیص «اختلالات جنسی که در غیر این صورت مشخص نشده‌اند [NOS]» (302.9) گنجانده شده بود؛ این امر امکان تشخیصی را فراهم می‌کرد که شامل رفتار بیش‌فعالی جنسی باشد [4] . در ICD-6 و ICD-7 اصطلاح «تمایلات جنسی پاتولوژیک» گنجانده شده بود [5، 6] . در ICD-8، اصطلاح «انحراف جنسی نامشخص»، که شامل «تمایلات جنسی پاتولوژیک NOS» نیز می‌شد، گنجانده شد [7] . در ICD-9، که در سال 1975 منتشر شد و توسط اکثر کشورها به جز ایالات متحده استفاده می‌شد، این دسته به عنوان «انحراف و اختلالات جنسی نامشخص» ادامه یافت [8] . در ICD-9-CM (اصلاح بالینی)، نسخه‌ای که به طور خاص برای ایالات متحده منتشر شد و در سال 1989 مورد استفاده قرار گرفت، «اختلال روانی-جنسی نامشخص» [9] گنجانده شد. هر دوی این تشخیص‌ها دارای کد تشخیصی 302.9 بودند.
به طور متناقضی، اگرچه اختلال بیش‌فعالی جنسی توسط انجمن روانپزشکی آمریکا برای DSM-5 رد شد [10] ، در 1 اکتبر 2015 استفاده از کدهای تشخیصی ICD-10 در ایالات متحده اجباری شد و تشخیص آن را امکان‌پذیر ساخت. این کدها در DSM-5 در کنار کدهای DSM-9-CM که با حروف پررنگ ارائه شده‌اند، در داخل پرانتز و متن خاکستری قرار گرفته‌اند [11] . در ICD-10، دسته «میل جنسی بیش از حد» به عنوان F52.7 گنجانده شده است. این دسته که منعکس کننده اصطلاحات قدیمی و تحقیرآمیز است، به شرح زیر است: ( [12] ، صفحه 194):
«هم مردان و هم زنان ممکن است گاهی اوقات از میل جنسی بیش از حد به عنوان یک مشکل مستقل، معمولاً در اواخر نوجوانی یا اوایل بزرگسالی، شکایت کنند. هنگامی که میل جنسی بیش از حد ثانویه به یک اختلال عاطفی (F30-F39) باشد، یا هنگامی که در مراحل اولیه زوال عقل (F00-F03) رخ دهد، اختلال زمینه‌ای باید کدگذاری شود. شامل : نیمفومانیا، ساتیاریازیس.»
یک «اصلاح بالینی» از WHO ICD-10 در ایالات متحده با عنوان ICD-10-CM [13] در سال 2016 منتشر شد. کد تشخیصی برای میل جنسی بیش از حد، F52.7، هنگام تهیه اولیه ICD-10-CM در اواخر دهه 1990 [14] برای استفاده در ایالات متحده «از رده خارج» شد . کد پیشنهادی، طبق شاخص ICD-10-CM، F52.8 است که کدی برای «سایر اختلالات جنسی غیر ناشی از مواد یا شرایط فیزیولوژیکی شناخته شده» است. اصطلاحات مربوط به «میل جنسی بیش از حد»، «نیمفومانیا» و «ساتیریازیس» در زیر F52.8 فهرست شده‌اند. DSM-5 همچنین «سایر اختلالات جنسی مشخص شده» را با عنوان F52.8 فهرست می‌کند [13] . بنابراین، این تشخیص می‌تواند برای اختلال بیش‌فعالی جنسی استفاده شود.
اگرچه قرار نیست ICD-11 تا سال 2018 منتشر شود، تشخیص اختلال رفتار جنسی اجباری در حال بررسی است [15] و تعریف پیشنهادی در وب‌سایت پیش‌نویس بتا ICD-11 منتشر شده است [16] که متن آن به شرح زیر است:
"اختلال رفتار جنسی اجباری با انگیزه های جنسی مداوم و تکراری مشخص می شود که غیرقابل مقاومت یا غیرقابل کنترل است ، منجر به تکرار رفتارهای جنسی ، همراه با شاخص های اضافی مانند فعالیت های جنسی تبدیل به کانون اصلی زندگی فرد تا مرحله غفلت می شود. بهداشت و مراقبت شخصی یا سایر فعالیت ها ، تلاش های ناموفق برای کنترل یا کاهش رفتارهای جنسی ، یا ادامه رفتارهای جنسی تکراری با وجود پیامدهای نامطلوب (به عنوان مثال ، اختلال در رابطه ، پیامدهای شغلی ، تأثیر منفی بر سلامتی). فرد بلافاصله قبل از فعالیت جنسی ، تنش یا تحریک عاطفی را افزایش داده و پس از آن تنش را از بین می برد یا از بین می برد. الگوی انگیزه ها و رفتارهای جنسی باعث پریشانی قابل توجه یا اختلال قابل توجه در فعالیت های فردی ، خانوادگی ، اجتماعی ، آموزشی ، شغلی یا سایر زمینه های مهم عملکرد می شود. "
علاوه بر این، باید توجه داشت که اگرچه رفتار بیش‌جنسی توسط APA رد شده است، اما در واقع ICD تاکنون پرکاربردترین طبقه‌بندی اختلالات روانی در سراسر جهان است و کدهای تشخیصی آن برای استفاده در ایالات متحده و سایر کشورها توسط معاهدات بین‌المللی [17، 18] الزامی شده‌اند ، برخلاف تشخیص‌های DSM-5 که چنین الزامی ندارند. بنابراین به نظر می‌رسد که هنوز هم می‌توان موجودیت‌های تشخیصی شامل رفتار جنسی بیش‌جنسی یا اجباری را ایجاد کرد و همچنان چارچوبی را ارائه خواهند داد که منجر به اصلاح نامگذاری و معیارهای تشخیصی شده و تحقیقات بیشتر در مورد ماهیت و علل چنین رفتاری را تحریک می‌کند.
اعلامیه منافع
RBK عضو دچار اختلالات هویت جنسی و جنسیت DSM-5 Workgroup بوده و عضو کمیته بهداشت و بیماریهای جنسی در سازمان بهداشت جهانی است که مسئول تهیه توصیه های مربوط به اختلالات جنسی در ICD-11 است؛ این مقاله فقط دیدگاه های این نویسنده را نشان می دهد، و نه این موجودات دیگر.