بلر، لینسی.
« درمان جنسی و رابطه (۲۰۱۷): ۱-۱۱».
چکیده
انزال دیررس (DE) از نظر تاریخی یک بیماری مبهم و دشوار برای درمان در نظر گرفته شده است. این مقاله از دو مورد ترکیبی برای جلب توجه به مردان جوانی که دچار انزال دیررس هستند و به مداخله روان‌جنسی یکپارچه کوتاه‌مدت پاسخ خوبی می‌دهند، استفاده می‌کند. مقاله از طریق مقایسه و مقابله دو مورد، این سوال را مطرح می‌کند که آیا این باور رایج که مردان مبتلا به انزال دیررس، خصومت سرکوب‌شده نسبت به زنان همراه با ترس از رها کردن را دارند، قابل تعمیم است یا خیر. از طرف دیگر، نشان می‌دهد که استفاده از پورنوگرافی و سبک‌های خودارضایی در بررسی این اختلال مهم هستند. بنابراین، این مقاله از تحقیقات قبلی که سبک خودارضایی را به اختلال عملکرد جنسی و پورنوگرافی را به سبک خودارضایی مرتبط می‌دانند، پشتیبانی می‌کند. در نهایت، مقاله از نظریه روان‌پویشی برای بررسی اینکه آیا پیش‌آگهی این موارد قابل پیش‌بینی است یا خیر، استفاده می‌کند و نتیجه می‌گیرد که تجربیات اولیه مراجعین ممکن است یکی از عوامل پیش‌بینی مناسب بودن برای مداخلات رفتاری کوتاه‌مدت باشد. این مقاله با این پیشنهاد نتیجه‌گیری می‌کند که موفقیت‌های درمانگران روان‌جنسی در کار با انزال دیررس به ندرت در ادبیات دانشگاهی ثبت شده است، که باعث شده است دیدگاه انزال دیررس به عنوان یک اختلال دشوار برای درمان تا حد زیادی بدون چالش باقی بماند. این مقاله خواستار تحقیق در مورد استفاده از پورنوگرافی و تأثیر آن بر خودارضایی و حساسیت‌زدایی دستگاه تناسلی است.
کلمات کلیدی: انزال دیررس (DE) ، درمان روانی-جنسی کوتاه مدت ، پورنوگرافی ، خودارضایی ، حساسیت زدایی تناسلی