اختلال هیپرتزال و مشاجره با پورنوگرافی اینترنتی
دکتر دن جی. استاین ، MD، دونالد دبلیو. بلک ، MD، ناتان ای. شاپیرا ، MD، Ph.D.، و دکتر رابرت ال. اسپیتزر
منتشر شده آنلاین: ۱ اکتبر ۲۰۰۱ https://doi.org/10.1176/appi.ajp.158.10.1590
برای محافظت از ناشناس بودن بیمار، مورد ارائه شده در اینجا شامل ویژگی های از دو بیمار جداگانه است، و تغییرات اضافی به جزئیات برای پوشه هویت ساخته شده است.
معرفی مورد
آقای A یک مرد متاهل 42 ساله بود، یک جامعه شناس دانشگاهی، که با شکایت اصلی یک خلط افسرده تکرار شد، علیرغم ادامه درمان با داروهای ضد افسردگی. او اشاره کرد که اگرچه درمان با فلوکستین، mg / day mg / day 20 در درمان افسردگی شدید در گذشته، در ماه های اخیر با مواجهه با عوامل استرس زا در زندگی او موفق بوده است. این با تحریک پذیری، اندهونی، کاهش غلظت و تغییر در خواب و اشتها همراه بود.
در تحقیق بیشتر، آقای A نیز نشان داد که در این دوره او استفاده خود از اینترنت را افزایش داده است، چند ساعت در روز برای جستجو تصاویر خاص پورنوگرافی استفاده می شود. او به وضوح دچار ناراحتی در کنترل از دست دادن کنترل این رفتار برای وی نمایان شده بود و همچنین اشاره کرد که وی هزینه بیشتری برای دریافت اینترنت از اینترنت دارد. رفتار وی نیز منجر به کاهش چشمگیر بهره وری تحقیقاتی شد، اما او به عنوان یک معلم عالی اعتقاد داشت و خطر فوری از دست دادن پست او وجود ندارد. او احساس می کرد که رابطه زناشویی او تحت تاثیر قرار نگرفته است، گرچه زمانی که او در طول روز به اوج لذت جنسی متمایل شد، اغلب اوقات او قادر به رسیدن به اوج لذت جنسی نبود اگر او و همسرش در آن شب رابطه جنسی داشته باشند.
این شرح حال بلافاصله چندین مسئله مختلف را مطرح می‌کند. از دیدگاه پدیدارشناختی، «استفاده مشکل‌ساز» از اینترنت اخیراً در ادبیات روانپزشکی توصیف شده است (1 ، 2) . اگرچه این یک دسته جدید از آسیب‌شناسی روانی است، اما استفاده آسیب‌شناختی از مطالب مستهجن و همچنین خودارضایی بیش از حد مدت‌هاست که توصیف شده است (3 ، 4) . شرح حال بیمار بلافاصله سؤالاتی را در مورد رابطه استفاده بیش از حد او از اینترنت برای تماشای مستهجن و بازگشت خلق افسرده مطرح می‌کند. به طور مشابه، این سؤال مطرح می‌شود که چگونه می‌توان رفتار جنسی مشکل‌ساز بیمار را به بهترین شکل تشخیص داد.
از دیدگاه داروشناسی، مقالات علمی کوچک اما از نظر بالینی مهمی در مورد بازگشت علائم افسردگی در بیمارانی که با موفقیت به داروی ضد افسردگی پاسخ داده‌اند و همچنان به درمان نگهدارنده پایبند بوده‌اند، وجود دارد (5) . دلایل این پدیده به خوبی درک نشده است، اما احتمال اینکه افزایش عوامل استرس‌زا در این امر نقش داشته باشد، اعتبار ظاهری آشکاری دارد. مدیریت بهینه چنین بیمارانی نیز به خوبی مورد مطالعه قرار نگرفته است، اگرچه افزایش دوز دارو از برخی حمایت‌های تجربی برخوردار است (5).
اگر چه تشخیص و مدیریت مطلوب این بیمار ممکن است بلافاصله واضح نباشد، اما به نظر می رسد که نیاز به مداخله ای واضح است. استفاده بیش از حد از اینترنت در محل کار برای دلایل غیر مرتبط با کار، به طرز ناخوشایندی همراه با کاهش بهره وری بود. بیمار احتمالا در معرض خطر ابتلا به اقدام قانونی توسط کارفرمای خود قرار گرفته است، اگر اقداماتش روشن شود. پریشانی که او تجربه کرده بود به نوعی خوش شانسی بود، به نظر می رسید که به تصمیم خود در مورد درمان کمک کرده است.
در مورد تحقیق بیشتر، آقای نشان داد که اولین بار که او یک قسمت از افسردگی که نیاز به درمان با یک ضد افسردگی بود، زمانی که او یک دانش آموز کالج 18 ساله بود، در زمینه تجزیه یک ارتباط. بعد از آن قسمت های افسردگی مشابهی دیده شد و فلوکستین برای سال های 3 مصرف کرده است. پرسشنامه دقیق هیچ سابقه ای از حوادث هیپومانیا یا مانیا یا سایر شرایط محور I را نشان نداد. توجه داشته باشید، اما بسیاری از علائم افسردگی او غیرعادی بود؛ وقتی افسرده بود، تمایل به خوردن بیشتر و خواب بیشتر داشت و شواهدی از حساسیت رد وجود داشت.
اگرچه آقای A زمانی که افسرده بود با مواد پورنوگرافی مشغول به کار بود، استفاده قابل توجه از پورنوگرافی اینترنتی حتی زمانی که افسردگی او به دارو پاسخ داده بود، وجود داشت. اگر چه او از تحصیلات و تحقیقاتش لذت می برد و در حرفه او موفق بود، در زمانی که کار شدید بود، او بیشتر تحریک می کرد. همسرش قادر به داشتن فرزند نبود و احساس نمی کردند می خواستند فرزند را بپذیرند. با این حال، کار او نیاز او را به سفر چند هفته در سال، و در این زمان او احساس تنهایی تر، زمان بیشتری را در دست خود داشته باشد، و بیشتر استراحت. در حقیقت، او بارها در طول زندگی خود به استمناء اعتماد کرد و گاه به طور منظم به اوج لذت جنسی سه تا چند بار در روز خودارضایی کرد. با این حال، تا زمانی که او دسترسی مستقیم به پورنوگرافی اینترنتی نداشته باشد، این امر به عملکرد حرفه ای یا اجتماعی او تعارض نداشت.
فقدان هیپومانیا و شیدایی در بیمار مهم است، زیرا هایپرسکشوالیتی ممکن است نشانه این بیماری‌ها باشد. افزایش ظاهری رفتارهای هایپرسکشوال در طول دوره‌های خلق افسرده از نظر پیشنهادهای قبلی جالب است که چنین رفتارهایی در واقع ممکن است علائم افسردگی باشند و ممکن است به داروهای ضد افسردگی پاسخ دهند (6) . رد سوء مصرف مواد نیز مهم است، به ویژه با توجه به اینکه مصرف کوکائین ممکن است منجر به علائم هایپرسکشوال شود (7) . در نهایت، بیماران مبتلا به علائم هایپرسکشوال ممکن است طیف وسیعی از بیماری‌های همراه، از جمله اختلال وسواس فکری-عملی (OCD) و اختلال تورت (8) را داشته باشند ، بنابراین رد این موارد مناسب است.
از نظر مداخله دارویی، وجود علائم افسردگی غیرمعمول پیامدهای مهمی دارد. شواهد قوی وجود دارد که مهارکننده‌های برگشت‌ناپذیر مونوآمین اکسیداز (MAOIs) در درمان چنین علائمی نسبت به داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای مؤثرتر هستند (9) . با توجه به ناراحتی ناشی از اقدامات احتیاطی غذایی MAOI، مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) داروهای خط اول مفیدی هستند. مطمئناً، اثربخشی ظاهری آنها در درمان افسردگی اساسی این بیمار با نقش فرضی سروتونین در پرخوابی و پرخوری و با یافته‌های برخی گزارش‌های قبلی مبنی بر مؤثر بودن SSRIها در درمان افسردگی غیرمعمول مطابقت دارد (10).
این دانشگاه دسترسی به دفتر را به تمام دانش آموزان در حدود 3 سال قبل فراهم کرده بود. در ابتدا، آقای A. بیشتر از این برای اهداف تحقیق استفاده می کرد. با این حال، اوقات اوقات او در اتاق های گفتگوی اینترنتی چت اینترنتی بود، به طور معمول فردی را پذیرفت که شخصیت قویتری داشت، که به شدت با رفتارهای ترسو و بازنشسته اش مخالف بود.
در طول زمان، با این حال، بخش عمده ای از استفاده از اینترنت به جستجوی برخی از انواع عکس های پورنو اختصاص یافته بود؛ این درگیر یک مردی بود که او احساس میکرد یا به نوعی رابطه جنسی با زن دارد. او سپس از این تصویر به عنوان مبنایی برای یک فانتزی جنسی استفاده می کند که در آن او شریک مرد غالب زنان در تصویر بود و سپس او را به ارگاسم استمناء. در سال های گذشته گاهی اوقات به مغازه های پورنوگرافی مراجعه کرده بود تا این تصاویر را جستجو کنند، اما به طور کلی از ترس این که یکی از دانش آموزان او را ببیند، از این امر اجتناب کرد.
البته فانتزی جنسی، همراه با رویاها، مدت‌هاست که به عنوان یکی از راه‌های مهم برای درک ناخودآگاه در نظر گرفته می‌شود. یک پزشک بالینی می‌خواهد بفهمد که چرا سلطه نقش مهمی در زندگی روانی این بیمار داشته است. اگرچه شاید تمایلات پرخاشگرانه جهانی باشند، اما درک تاریخچه زندگی منحصر به فرد این بیمار و تعارضات ناخودآگاه ناشی از آن می‌تواند در تدوین یک برنامه درمانی مفید باشد. تحقیق در مورد تجربیات جنسی اولیه و همچنین در مورد سوءاستفاده جنسی در دوران کودکی، که ممکن است با رفتارهای جنسی بیش از حد بعدی مرتبط باشد (2)، می‌توانست مناسب باشد.
جالب است بدانید که به نظر می‌رسد عوامل فرهنگی - توسعه اینترنت - به طور قابل توجهی در پاتوژنز علائم این بیمار نقش داشته‌اند. اگرچه اینترنت ممکن است فرصت‌های ارزشمندی برای آموزش روانی و حمایت در اختیار پزشکان و بیمارانشان قرار دهد (11) ، اما ممکن است فرصتی برای قماربازی بیمارگونه و سایر انواع رفتارهای ناکارآمد نیز فراهم کند (1 ، 2).
آقای A اعلام کرد که پیدا کردن فقط نوع مناسب تصویر ممکن است گاهی چند ساعت طول بکشد. مردی که در عکس بود باید حاکم باشد، اما آقای A هیچ مشکلی نداشت، اگر شواهدی وجود داشته باشد که زن صدمه ببیند. هنگامی که او تصویری پیدا کرد که درست بود، او به ارگاسم استراحت داد. او مدت ها از این نوع عکس گرفته شده بود و مجموعه ای از عکس های مشابه داشت، اما او به طور مداوم به دنبال مواد جدید بود.
او بارها و بارها تصاویری را که زمانی او و همسرش عشق را دوست داشت، به او یادآوری می کردند، اما به واسطه آنها رابطه جنسی ظاهرا غیرمعمول و غیرمعمول داشت که هر دو به اندازه کافی تجربه می کردند. تاریخ دقیق جنسی هیچ چیزی را از عادی نشان نداد. هیچ سابقه کودکی در کودکی وجود نداشت.
با این حال، آقای الف متوجه شد که در ابراز وجود مشکل دارد. برای مثال، او تمایل داشت از دستورالعمل‌های دیگران پیروی کند، حتی زمانی که با آنها مخالف بود. در نهایت، احساس خشم، گاهی اوقات به شیوه‌های نامناسب، فوران میکرد. برای مثال، به جای مذاکره با رئیس بخش خود در مورد یک موضوع خاص، در جلسات کارکنان که موضوع برای بحث مطرح می‌شد، به شیوه‌ای تندخو و مختل‌کننده رفتار میکرد. در پرسشنامه طرحواره‌های ناسازگار اولیه یانگ (12) ، بیمار در چندین مورد از طرحواره اطاعت امتیاز بالایی کسب کرد.
عبارت «کاملاً درست» که بیمار برای توصیف جستجوی خود برای تصاویر تحریک‌آمیز پورنوگرافی استفاده کرد، یادآور یکی از علائم اختلال وسواس فکری-عملی است. با این حال، همانطور که قبلاً اشاره شد، ظاهراً این بیمار هیچ مدرکی دال بر رنج بردن از هیچ یک از اختلالات اضطرابی نشان نداد. عدم ارتباط برانگیختگی جنسی با مطالب سادیستی، انحراف جنسی سادیسم جنسی را رد می‌کند. با توجه به اینکه همبودی بالایی بین انحرافات جنسی و اختلالات مرتبط با انحراف جنسی وجود دارد (13) ، تأکید بر این نکته مهم است.
یانگ (12) اظهار داشت که طرحواره اطاعت ممکن است زمانی ایجاد شود که ابراز خشم در دوران کودکی منع شود و بزرگسالانی که این طرحواره را دارند، فقط می‌توانند این احساس را به طور غیرمستقیم ابراز کنند. آموزش قاطعیت می‌تواند یک مداخله اولیه برای کمک به بیماران در شروع غلبه بر طرحواره اطاعت باشد. ارجاع به درمان شناختی برای کمک به تغییر طرحواره‌های ناسازگار اولیه نیز می‌تواند در نظر گرفته شود. رابطه بین طرحواره‌ها، عوامل استرس‌زا، علائم و خلق و خو صرفاً شامل علیت یک طرفه نیست، بلکه احتمالاً پیچیده است.
آقای A. در ابتدا روان درمانی خود را توسط روانپزشک، که عمدتا کار روانی و فیزیوتراپی انجام داد، رد کرد، اما با افزایش فلوکستین به 40 میلی گرم در روز موافقت کرد. در طی چند هفته آینده این منجر به بهبود بیشتر علائم خلقی، اما نه کاهش میل جنسی و یا تغییرات در رفتار هیپرپسایی وی شد. چند ماه بعد، آقای A موافقت کرد که علائم خود را با روانشناس توضیح دهد.
در پیگیری 1 سال، او احساس کرد که روان درمانی برای کمک به مشکالت در پذیرفتگی مفید بود. در واقع، او اکنون احساس کرد که این مسئله به استرس هایی که در کارش احساس می شود، همراه با احساس کنترل کنونی رفتار جنسی او و افسردگی قبلی او منجر شده است. همچنین کاهش مصرف اینترنت در اینترنت شدید بود، هرچند که در هنگام افزایش استرس یا تنهایی، او همچنان مستلزم استفاده بیش از حد از پورنوگرافی و استمناء بود.
تقسیم درمان بین روانپزشک و روانشناس، مشکلات بالقوه‌ای را به دنبال دارد؛ مطمئناً در مورد علائمی که بیمار آنها را خجالت‌آور می‌داند، فکر افشای آنها به فرد جدید ممکن است اوضاع را بدتر کند. پاسخ علائم افسردگی به افزایش دوز فلوکستین با شواهد گزارش قبلی سازگار است (5) . اگرچه گزارش شده است که SSRIها در کاهش خودارضایی بیش از حد و علائم مشابه مفید هستند، اما اثرات آنها همیشه قوی نیست (6 ، 8 ، 14) . علاوه بر این، در یک کارآزمایی کنترل‌شده از کلومیپرامین در مقابل دزیپرامین برای چنین علائمی، اثربخشی یافت نشد (15) . اینکه آیا SSRIها ممکن است در غیاب اختلال خلقی آستانه، پریشانی تنهایی را کاهش دهند، یک سوال نظری جالب است که در مورد آن داده‌های کمی وجود دارد.
بسیاری از نویسندگان روان‌درمانی را به عنوان درمانی مفید برای خودارضایی بیش از حد و علائم مشابه گزارش کرده‌اند (3) ، و اگرچه مطالعات کنترل‌شده‌ای در این زمینه خاص وجود ندارد، روان‌درمانی مطمئناً برای اختلالات شایع محور I (مانند افسردگی) و همچنین برای برخی از مشکلات محور II (مانند مشکلات مربوط به ابراز وجود) مؤثر تلقی می‌شود. در صورت وجود شواهدی از اختلال عملکرد زناشویی، مداخله زوجین نیز می‌توانست مورد توجه قرار گیرد. همچنین از نظر تئوری ممکن است که دارودرمانی و روان‌درمانی یکدیگر را تقویت کنند. علیرغم نتیجه عموماً مثبت برای این بیمار، قابل توجه است که علائم رفتار جنسی بیش از حد اغلب ممکن است سیر مزمنی داشته باشد (2).
بحث
بیمار اینجا یادآور توصیف کرافت-اِبینگ از «تمایلات جنسی آسیب‌شناختی» در ۱۰۰ سال پیش است (16) :
این همه افکار و احساسات خود را در بر میگیرد، اجازه نمیدهد که هدف دیگری در زندگی وجود داشته باشد، به طرز پر سر و صدا و به شیوه ای شبیه به درخواست لذت، بدون اعطای امکان مقابله با سخنرانی های اخلاقی و عادلانه، و حل و فصل خود را به یک دنباله ای تحریک پذیر و غیر قابل تحمل از جنسی لذت بردن ... این جنسیت پاتولوژیک یک تهدید وحشتناک برای قربانی خود است، زیرا او در معرض خطر نقض قوانین دولت و اخلاق، از دست دادن افتخار، آزادی و حتی زندگی اش است.
البته، رسانه های ارتباطی مدرن طیف وسیعی از روش های جایگزین برای بیان روانپزشکی را ارائه می دهند. به ویژه اینترنت به احتمال زیاد تبدیل به یک مکان مهم برای بیان علائم مختلف، از جمله "جنسیت پاتولوژیک" می شود.
مطالعات نسبتاً جدید نشان داده‌اند که «تمایلات جنسی پاتولوژیک» به هیچ وجه غیرمعمول نیست و می‌تواند با عوارض قابل توجهی همراه باشد (3 ، 17) . این اختلال در مردان شایع‌تر به نظر می‌رسد و بیماران ممکن است با طیف وسیعی از رفتارهای مختلف، از جمله خودارضایی اجباری، استفاده بیش از حد از پورنوگرافی چاپی یا تلفنی و استفاده پاتولوژیک از خدمات کارگران جنسی، دیده شوند. همانند اختلالات کنترل تکانه، اگرچه علائم رضایت‌بخش هستند، اما معمولاً عنصری از اختلال خود-تنبلی نیز وجود دارد. تشخیص‌های همراه شامل اختلالات خلقی، اختلالات اضطرابی و اختلالات مصرف مواد است. علائم ممکن است به شدت بر عملکرد خانوادگی، اجتماعی و شغلی تأثیر بگذارند و پیامدهای منفی شامل پیامدهای بیماری‌های مقاربتی باشد. به وضوح نیاز به تشخیص و درمان مناسب چنین بیمارانی وجود دارد.
در طول سال‌ها، طیف وسیعی از اصطلاحات مختلف برای اشاره به چنین بیمارانی استفاده شده است، از جمله «دون ژوانیسم» و «نیمفومانیا» (18 ، DSM-III). اگرچه بخش DSM-III-R در مورد اختلالات جنسی که در غیر این صورت مشخص نشده‌اند، شامل اصطلاح «اعتیاد جنسی غیر پارافیلی» است، اما این اصطلاح از DSM-IV حذف شده است. مفهوم «وسواس جنسی» (19 ، 20) مبتنی بر این ایده است که بین این نهاد و OCD همپوشانی پدیدارشناختی و روانشناختی وجود دارد. در مقابل، دیگران از اصطلاح «تکانشگری جنسی» استفاده کرده‌اند و بر همپوشانی آن با اختلالات کنترل تکانه تأکید کرده‌اند (21 ، 22) . مفهوم اعتیاد جنسی نیز مطرح شده است، که باز هم بر اساس شباهت‌های فرضی با اختلالات اعتیادآور است (3 ، 23) . «اختلال مرتبط با پارافیلی» با توجه به همبودی بالا با پارافیلی‌ها و شباهت پدیدارشناختی با آنها پیشنهاد شده است (13).
فقدان یک اصطلاح مورد توافق، مسلماً به کمبود نسبی تحقیقات در این زمینه کمک کرده است. هر یک از اصطلاحات مختلف، مسلماً مزایا و معایبی دارند. مطمئناً، آنها طیف وسیعی از رویکردهای نظری مختلف را برای تحقیقات آینده در این زمینه پیشنهاد می‌کنند. با این حال، صرف نظر از نقاط قوت و محدودیت‌های این رویکردها، تأکید می‌کنیم که ادبیات تجربی محدودی در این زمینه وجود دارد که تأیید هر مدل نظری واحد را دشوار می‌کند (17 ، 24) . با توجه به تأکید DSM بر پدیدارشناسی توصیفی به جای نظریه‌های بدون پشتوانه، شاید اصطلاح «اختلال بیش‌فعالی جنسی» مناسب‌ترین باشد.
«اختلال بیش‌فعالی جنسی» شاید از شواهدی پشتیبانی شود که نشان می‌دهد کل برون‌ریزی جنسی، که به عنوان تعداد رفتارهای جنسی در یک هفته که به ارگاسم منجر می‌شود، در این گروه از بیماران نسبتاً بالا است (13) ، اگرچه میزان علائم شامل ارگاسم فیزیکی (به جای مثلاً خیال‌پردازی‌ها و تمایلات جنسی) از بیماری به بیمار دیگر متفاوت است. با این حال، نکته مهم این است که این اصطلاح بر پدیده‌های قابل مشاهده تمرکز دارد و از هرگونه چارچوب نظری احتمالاً ناکافی فاصله میگیرد. جایگزین قدیمی‌تر «بیش‌فعالی جنسی پاتولوژیک» مسلماً برای گوش مدرن تحقیرآمیز به نظر می‌رسد.
آیا می توان معیارهای تشخیصی را که اختلال هیپرسایی را از رفتارهایی که فقط نشانه اختلال دیگری هستند (مانند افسردگی)، و همچنین رفتار طبیعی جنسی، تشریح می کنند؟ به عنوان مثال، باید ایجاد شود که مشکالت بیش از حد با فانتزی های ناشی از جنس مخالف، الزامات و یا رفتارهای بیش از حد جنسی در طول مدت قابل توجهی وجود دارد (به عنوان مثال، ماه 6). علاوه بر این، باید مشخص شود که علائم با اختلال محور دیگری (به عنوان مثال، یک قسمت مانیک یا اختلال دلخواه، زیرمجموعه ی اورتومانیا) و یا نشانه ها به علت اثرات مستقیم فیزیولوژیکی یک ماده (به عنوان مثال، یک داروی سوء استفاده یا یک دارو) یا یک بیماری کلی عمومی. در نهایت، قضاوت که فانتزی ها، الزامات و رفتارهای جنسی بیش از حد است (به عنوان مثال، نشان دهنده آسیب شناسی روان شناختی است) باید تنوع طبیعی را به عنوان عملکرد سن (به عنوان مثال در نوجوانان، سطح بالایی از مشکالت با فانتزی جنسی ممکن است هنجاری باشد) را در نظر می گیرد ارزش های زیر فرهنگی (مثلا در بیمارانانی که ارزش سلیبتی دارند، حضور برخی از میل جنسی و پریشانی مرتبط با آنها ممکن است هنجاری باشد)، و همچنین میزان رعایت علائم، ناشی از اختلال یا دخالت در مناطق مهم عملکرد است.
این ملاحظات و عبارات استفاده شده در اینجا با پیشنهادات موجود در مقالات علمی (17 ، 24) سازگار است . بنابراین، اثبات اینکه علائم، خیال‌پردازی‌ها، امیال و رفتارهای جنسی غیر پارافیلیک هستند، از تعریف DSM-IV از پارافیلیاها ناشی می‌شود؛ اینها خیال‌پردازی‌ها، امیال یا رفتارهای جنسی مکرر و شدید هستند که عموماً شامل اشیاء غیرانسانی، رنج یا تحقیر خود یا شریک زندگی، یا فرزندان یا سایر افراد ناراضی می‌شوند. در واقع، منطق اینجا این است که در اختلال بیش‌فعالی جنسی، علائم مواردی هستند که در الگوهای برانگیختگی هنجاری مشاهده می‌شوند.
به همین ترتیب، مشخص کردن اینکه چه زمانی علائم بیش‌فعالی جنسی با سایر بیماری‌های روانپزشکی یا پزشکی عمومی بهتر از تشخیص خاص اختلال بیش‌فعالی جنسی توضیح داده می‌شوند، بسیار مهم است. همانطور که قبلاً اشاره شد، به عنوان مثال، بیماران مبتلا به مانیا یا مصرف کوکائین ممکن است رفتار بیش‌فعالی جنسی از خود نشان دهند. علاوه بر این، رفتار بیش‌فعالی جنسی ممکن است در تعدادی از بیماری‌های عصبی مختلف دیده شود (7) . در مورد ارائه شده در اینجا، هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد علائم را می‌توان صرفاً با خلق و خو یا اختلال دیگری توضیح داد، اگرچه خلق و خو (و احتمالاً عدم قاطعیت) ممکن است علائم جنسی را تشدید کرده و به نوبه خود توسط آنها تشدید شده باشد.
در نهایت، وظیفه‌ی دشوارِ مفهومیِ تمایز قائل شدن بین تنوع طبیعی و آسیب‌شناسی روانی وجود دارد (25) . عبارت‌بندیِ به کار رفته در بالا تأکید می‌کند که قضاوت‌های بالینی در مورد آسیب‌شناسی روانی باید هم تنوع طبیعی و هم آسیب ناشی از علائم را در نظر بگیرد. بنابراین، برای مثال، خیال‌پردازی‌های شدید جنسی در نوجوانان یا پریشانی ناشی از میل جنسی در افرادی که تلاش می‌کنند مجرد بمانند، معمولاً آسیب‌شناسی روانی نیستند.
البته، ادبیات فلسفی غنی‌ای وجود دارد که تلاش می‌کند اختلالات پزشکی و روانپزشکی و مرزهای آنها با هنجار را دقیق‌تر تعریف کند ( 26-28 ) ؛ مشکل تفکیک تغییرات طبیعی از آسیب‌شناسی روانی به ویژه زمانی دشوار است که، مانند مورد اختلال بیش‌فعالی جنسی، شکل پدیدارشناسی (طبق تعریف) هنجاری باشد. عبارت‌بندی مورد استفاده در اینجا با دیدگاه‌های بسیاری از نویسندگانی که ادعا می‌کنند تشخیص بالینی شامل قضاوت‌های ارزیابی‌کننده در مورد هنجارهای فرهنگی است، سازگار است (27 ، 28).
اگرچه ممکن است نظری در مورد اختلال هیپرساییال در بخش DSM در مورد اختلالات کنترل ضربه وجود داشته باشد، اما به نظر می رسد بیشتر در بخش اختلالات جنسی تعلق داشته باشد. این سازگاری با طبقه بندی نهادهای مشابه مانند bulimia (که دارای ویژگی های تکانه ای است اما به عنوان یک اختلال خوردن طبقه بندی می شود).
ظهور اخیر طیف وسیعی از رفتارهای مختلف تحت عنوان «استفاده مشکل‌ساز از اینترنت» این سوال را مطرح می‌کند که آیا این نیز باید یک تشخیص روانپزشکی باشد (29 ، 30) . دو مطالعه (1 ، 2) نشان داده‌اند که عواقب چنین استفاده‌ای می‌تواند بسیار گسترده باشد، به طوری که بسیاری از افراد بدون خواب می‌مانند، دیر به سر کار می‌رسند، تعهدات خانوادگی را نادیده می‌گیرند و از عواقب مالی و قانونی رنج می‌برند. فرد مورد مطالعه در این مطالعات معمولاً در دهه 30 تا 30 سالگی خود بود، حداقل تحصیلات دانشگاهی داشت، حدود 30 ساعت در هفته را صرف استفاده «غیرضروری» از اینترنت میکرد و اختلال خلقی، اضطرابی، مصرف مواد یا اختلال شخصیتی داشت. با توجه به اینکه اینترنت امکان دسترسی سریع به مطالب جنسی و حتی شرکای جنسی را فراهم می‌کند (31) ، رفتار جنسی در این زمینه به ویژه مرتبط است (32) . منطقی به نظر می‌رسد که پیشنهاد شود سابقه رفتار اینترنتی به عنوان بخشی از مصاحبه استاندارد روانپزشکی گنجانده شود. با این وجود، با توجه به اینکه چنین علائمی اغلب ممکن است بر اساس تشخیص‌های موجود (از جمله اختلال بیش‌فعالی جنسی) درک شوند، دلیلی برای احتیاط در تشخیص استفاده مشکل‌ساز از اینترنت وجود دارد. اجماع بر سر یک اصطلاح تشخیصی و معیارهای رفتار بیش‌فعالی جنسی، تحقیقات بیشتری را تشویق می‌کند که به ما در درک بهتر این بیماران کمک می‌کند و امید می‌رود که مراقبت‌های بهتری ارائه دهد. اگرچه طیف وسیعی از فرضیه‌ها در مورد علت‌شناسی اختلال بیش‌فعالی جنسی مطرح شده است (3 ، 17) ، داده‌های تجربی نسبتاً کمی برای پشتیبانی از هر نظریه خاص وجود دارد. تعدادی از داروها مفید پیشنهاد شده‌اند، که بیشتر تمرکز آنها به طور خاص بر SSRIها است، اما کمبود کارآزمایی‌های کنترل‌شده وجود دارد. به طور مشابه، روان‌درمانی با وجود حمایت تحقیقاتی محدود، به طور معمول توصیه می‌شود. با این وجود، پزشکانی که در کار با اختلال بیش‌فعالی جنسی تخصص دارند، خوش‌بین هستند که می‌توان به بسیاری از بیماران با مراقبت‌های بالینی مناسب کمک کرد (33).
دریافت‌شده در ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۰؛ اصلاحات در ۱۹ ژانویه، ۱۳ آوریل و ۲۲ مه ۲۰۰۱ دریافت شد؛ در ۲۳ مه ۲۰۰۱ پذیرفته شد. از دپارتمان روانپزشکی، دانشگاه استلنبوش؛ دپارتمان روانپزشکی، دانشگاه آیووا، آیووا سیتی؛ دپارتمان روانپزشکی، دانشگاه فلوریدا، گینزویل؛ و موسسه روانپزشکی ایالت نیویورک، دپارتمان روانپزشکی، دانشگاه کلمبیا، نیویورک. درخواست‌های چاپ مجدد را به دکتر استاین، واحد اختلالات اضطرابی، شورای تحقیقات پزشکی، دپارتمان روانپزشکی، دانشگاه استلنبوش، صندوق پستی ۱۹۰۶۳، تایگربرگ ۷۵۰۵، کیپ تاون، آفریقای جنوبی ارسال کنید؛ [email protected] (e-mail). دکتر استاین توسط شورای تحقیقات پزشکی آفریقای جنوبی پشتیبانی می‌شود.
منابع
۱. شاپیرا ان‌ای، گلداسمیت تی‌دی، کک پی‌ای جونیور، خوسلا یو‌ام، مک‌الروی اس‌ال: ویژگی‌های روانپزشکی افراد مبتلا به استفاده مشکل‌ساز از اینترنت. مجله اختلالات عاطفی ۲۰۰۰؛ ۵۷: ۲۶۷-۲۷۲ کراس‌رف ، مدلاین ، گوگل اسکالر
۲. بلک دی‌دبلیو، بلسار جی، شلوسر اس: ویژگی‌های بالینی، بیماری‌های همراه روانپزشکی و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در افرادی که رفتار وسواسی استفاده از کامپیوتر را گزارش می‌دهند. J Clin Psychiatry 1999; 60:839-844 Crossref , Medline , Google Scholar
۳. گودمن الف: اعتیاد جنسی: یک رویکرد یکپارچه. مدیسون، کان، انتشارات دانشگاه‌های بین‌المللی، ۱۹۹۸، گوگل اسکالر
۴. فروید اس: سه مقاله در باب نظریه جنسیت (۱۹۰۵)، در مجموعه کامل آثار روانشناختی، ویرایش استاندارد، جلد ۷. لندن، انتشارات هوگارث، ۱۹۵۳، صفحات ۱۲۵-۲۴۳، گوگل اسکالر
5. فاوا ام، روزنبام جی‌اف، مک‌گراث پی‌جی، استوارت جی‌دبلیو، آمستردام جی‌دی، کویتکین اف‌ام: تقویت درمان با لیتیوم و داروهای سه‌حلقه‌ای فلوکستین برای افسردگی اساسی مقاوم: یک مطالعه دوسوکور و کنترل‌شده. مجله روانپزشکی آمریکا ، 1994؛ 151:1372-1374 لینک ، گوگل اسکالر
۶. کافکا ام‌پی: درمان موفقیت‌آمیز اعتیادهای جنسی غیرپارافیلی و پارافیلیا در مردان با داروهای ضد افسردگی. مجله روانپزشکی بالینی ۱۹۹۱؛ ۵۲:۶۰-۶۵ مدلاین ، گوگل اسکالر
7. استین دی‌جی، هوگو اف، اوستویزن پی، هاکریج اس، ون هیردن بی: روانپزشکی عصبی بیش‌فعالی جنسی: سه مورد و یک بحث. CNS Spectrums 2000; 5:36-48 Medline , Google Scholar
۸. استین دی‌جی، هالندر ای، آنتونی دی، اشنایر اف‌آر، فالون بی‌ای، لیبوویتز ام‌آر، کلاین دی‌اف: داروهای سروتونرژیک برای وسواس جنسی، اعتیاد جنسی و انحرافات جنسی. مجله روانپزشکی بالینی ۱۹۹۲؛ ۵۳:۲۶۷-۲۷۱ مدلاین ، گوگل اسکالر
9. لیبوویتز ام آر، کویتکین اف ام، استوارت جی دبلیو، مک‌گراث پی جی، هریسون دبلیو ام، مارکوویتز جی اس، رابکین جی جی، تریکامو ای، گوتز دی ام، کلاین دی اف: اختصاصی بودن داروهای ضد افسردگی در افسردگی غیرمعمول. Arch Gen Psychiatry 1988; 45:129-137 Crossref , Medline , Google Scholar
10. لونگ‌ویست جی، سیوو اس، سیوالاهتی ای، کیویرووسو او: موکلوبماید و فلوکستین در افسردگی غیرمعمول: یک کارآزمایی دوسوکور. مجله اختلالات عاطفی 1994؛ 32: 169-177 Crossref ، Medline ، Google Scholar
۱۱. استاین دی‌جی: روانپزشکی در اینترنت: بررسی فهرست پستی OCD. روانپزشک بول ۱۹۹۷؛ ۲۱:۹۵-۹۸ Crossref ، گوگل اسکالر
۱۲. یانگ جی. ای: درمان شناختی برای اختلالات شخصیت: رویکردی متمرکز بر طرحواره. ساراسوتا، فلوریدا، تبادل منابع حرفه‌ای، ۱۹۹۰ گوگل اسکالر
۱۳. کافکا ام‌پی، پرنتکی آر‌ای: مشاهدات اولیه از همبودی محور I DSM-III-R در مردان مبتلا به انحرافات جنسی و اختلالات مرتبط با انحرافات جنسی. J Clin Psychiatry ۱۹۹۴؛ ۵۵:۴۸۱-۴۸۷ Medline ، Google Scholar
۱۴. کافکا م.: درمان‌های روان‌دارویی برای رفتارهای جنسی غیرپارافیلیک اجباری. CNS Spectrums 2000; 5:49-59 Medline ، Google Scholar
15. کروسی ام‌جی‌پی، فاین اس، والادارس ال، فیلیپس آر‌ای جونیور، راپوپورت جی‌ال: انحرافات جنسی: مقایسه متقاطع دوسوکور کلومیپرامین در مقابل دزیپرامین. Arch Sex Behav 1992; 21:587-593 Crossref , Medline , Google Scholar
۱۶. کرافت-اِبینگ آر: روان‌آزاری جنسی: مطالعه‌ای پزشکی-قانونی (۱۸۸۶). نیویورک، انتشارات جی‌پی پاتنم سانز، ۱۹۶۵ گوگل اسکالر
۱۷. بلک دی دبلیو: رفتار جنسی وسواسی: یک بررسی. مجله روانپزشکی عملی و سلامت رفتاری ۱۹۹۸؛ ۴: ۲۱۹-۲۲۹ گوگل اسکالر
۱۸. فنیچل او: نظریه روانکاوی روان‌رنجوری‌ها. نیویورک، دبلیو دبلیو نورتون، ۱۹۴۵ گوگل اسکالر
۱۹. کوادلند ام: رفتار جنسی وسواسی: تعریف یک مشکل و رویکردی برای درمان. J Sex Marital Ther 1985; 11:121-132 Crossref , Medline , Google Scholar
20. کولمن ای: مدل وسواس فکری-عملی برای توصیف رفتار جنسی وسواسی. مجله روانپزشکی پیشگیرانه نورول ، 1990؛ 2: 9-14، گوگل اسکالر
۲۱. بارت آر.جی، کیندر بی.ان: برچسب‌گذاری نادرست تکانشگری جنسی. مجله سکس و زناشویی ، ۱۹۸۷؛ ۱:۱۵-۲۳، Crossref ، گوگل اسکالر
۲۲. استاین دی‌جی، هولاندر ای: محدودیت‌های تشخیصی «اعتیاد»: پاسخ دکتر استاین و دکتر هولاندر (نامه). مجله روانپزشکی بالینی ۱۹۹۳؛ ۵۴: ۲۳۷-۲۳۸، مدلاین ، گوگل اسکالر
۲۳. اورفورد جی: بیش‌فعالی جنسی: پیامدهایی برای نظریه وابستگی. Br J Addict 1978; 73:299-310 Crossref , Google Scholar
۲۴. استین دی‌جی، بلک دی‌دبلیو، پینار دبلیو: اختلالات جنسی که در جای دیگری مشخص نشده‌اند: وسواسی، تکانشی یا اعتیادآور؟ CNS Spectrums 2000; 5:60-64 Medline , Google Scholar
۲۵. اسپیتزر آر ال، ویکفیلد جی سی: معیار تشخیصی DSM-IV برای اهمیت بالینی: آیا به حل مشکل مثبت کاذب کمک می‌کند؟ Am J Psychiatry 1999; 156:1856-1864 چکیده ، گوگل اسکالر
۲۶. بورس سی: در باب تمایز بین بیماری و ناخوشی. فلسفه و امور عمومی ۱۹۷۵؛ ۵:۴۹-۶۸ گوگل اسکالر
۲۷. ویکفیلد جی. سی.: مفهوم اختلال روانی: در مرز بین حقایق بیولوژیکی و ارزش‌های اجتماعی. مجله روانشناسی آمریکا ۱۹۹۲؛ ۴۷: ۳۷۳-۳۸۸ Crossref ، Medline ، Google Scholar
۲۸. رزنک ل: دفاع فلسفی از روانپزشکی. نیویورک، روتلج، ۱۹۹۱ گوگل اسکالر
۲۹. برنر پنجم: روانشناسی استفاده از کامپیوتر، XLVII: پارامترهای استفاده، سوء استفاده و اعتیاد به اینترنت: ۹۰ روز اول بررسی استفاده از اینترنت. Psychol Rep ۱۹۹۷؛ ۸۰: ۸۷۹-۸۸۲ Crossref ، Medline ، Google Scholar
۳۰. یانگ کی اس: گرفتار در تور. نیویورک، انتشارات جان وایلی و پسران، ۱۹۹۸ گوگل اسکالر
۳۱. مک‌فارلین ام، بول اساس، ریت‌مایر، کالیفرنیا: اینترنت به عنوان یک محیط پرخطر نوظهور برای بیماری‌های مقاربتی. JAMA 2000; 384:443-446 Crossref , Google Scholar
۳۲. کوپر ای، شرر سی آر، بویس اس سی، گوردون بی ال: تمایلات جنسی در اینترنت: از کاوش جنسی تا ابراز آسیب‌شناختی. روانشناسی حرفه‌ای: تحقیق و عمل ۱۹۹۹؛ ۳۰: ۱۵۴-۱۶۴ Crossref ، گوگل اسکالر
۳۳. کارنز پی: بیرون از سایه‌ها: درک اعتیاد جنسی. مینیاپولیس، مینه‌سوتا، کامپکر، ۱۹۸۳ گوگل اسکالر