۱۱ ژانویه ۲۰۱۸، دانشگاه وین
بازنمایی‌های جنسی، به ویژه تأکید بر ویژگیهای ثانویه جنسی، می‌تواند نحوه درک ما از یک فرد را تغییر دهد. یک تیم بین‌المللی از محققان به رهبری جورجیا سیلانی از دانشکده روانشناسی دانشگاه وین نشان داده‌اند که وقتی احساسات زنان جنسی را مشاهده می‌کنیم، احساسات همدلی و پاسخ‌های مغزی کاهش می‌یابد. نتایج این مطالعه اخیراً در مجله علمی مشهور Cortex منتشر شده است.
نحوه ظاهر شدن ، نوع نگاه ما همیشه یک عنصر مهم در هر تعامل اجتماعی بوده است ، عاشقانه یا غیر. استفاده از نمایش های جنسی شده از فرد ، با تأکید متعاقب بر اعضای بدن جنسی ، به ویژه در جامعه غربی ، روشی معمول برای القای احساسات (به ویژه لذت) با هدف افزایش ارزش لذت جسم مرتبط است (به روزمره مراجعه کنید تبلیغات رسانه ای). اما عواقب این نمایندگی جنسی شده چیست؟ روانشناسی اجتماعی به طور گسترده این پدیده را بررسی کرده و نتیجه گرفته است که جنسی شدن (یا عینیت بخشی جنسی) بر نحوه درک ما از افراد دیگر تأثیر می گذارد ، به این دلیل که برخی ویژگیهای انسانی مانند احساس اخلاقی یا توانایی برنامه ریزی مسئولانه اقدامات آنها را از آنها می گیرد. روانشناسی اجتماعی همچنین پیشنهاد می کند که احساسات بیان شده توسط افراد عینیت یافته در مقابل افراد غیر عینیت یافته را به گونه ای متفاوت درک کنیم.
مطالعه‌ای که اخیراً در Cortex منتشر شده و توسط جورجیا سیلانی از دانشگاه وین رهبری می‌شود، نشان می‌دهد که ناظران نسبت به زنانی که مورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفته‌اند، همدلی کمتری دارند، به این معنی که ظرفیت کمتری برای احساس و تشخیص احساسات آنها دارند. این تحقیق با همکاری کارلوتا کوگونی، نویسنده اول، از مدرسه بین‌المللی مطالعات پیشرفته (SISSA-ISAS) در تریسته و گروه علوم زیستی دانشگاه ترنتو، و آندره‌آ کارناگی از دانشگاه تریسته انجام شده است. جورجیا سیلانی می‌گوید: «نتایج نشان می‌دهد که مکانیسم اساسی ممکن است کاهش فعال‌سازی شبکه همدلی مغز باشد.»
مطالعه
در حالی که اندازه گیری فعالیت مغز از شرکت کنندگان مرد و زن با تصویربرداری رزونانس مغناطیسی عملکردی، کوگونی و همکارانش احساسات منفی و مثبت را با استفاده از یک کار پرتاب توپ کامپیوتری با شرایطی که شامل گنجاندن و محرومیت از بازی بودند، بیان کردند. در طی بازی، واکنش های همدلی (از نظر گزارشات صریح ذهنی و فعال سازی مغز هدف) به دو هدف متفاوت اندازه گیری شد: زنان مصمم به جنس و زنان غیر اختصاصی (شخصی).
دانشمندان دریافتند که با تغییر ساده نوع لباسی که خانم های بازیگر می پوشند (یعنی با اعضای بدن / پوست کم و بیش قابل مشاهده) ، احساسات همدلی نسبت به زنانی که به صورت عینیت یافته جنسی به تصویر کشیده می شوند ، در مقایسه با آنچه به روش شخصی نشان داده شده ، به طور قابل توجهی کاهش می یابد. "این کاهش احساسات همدلی نسبت به زنان عینی جنسی با کاهش فعالیت در مناطق مغزی مرتبط با همدلی همراه بود. این نشان می دهد که ناظران توانایی کمتری برای به اشتراک گذاشتن احساسات زنان جنسی دیده اند. "
بیشتر کاوش کنید: درد طرد اجتماعی
اطلاعات بیشتر: کارلوتا کوگونی و همکاران. کاهش پاسخ‌های همدلانه برای زنان مورد سوءاستفاده جنسی: یک بررسی fMRI، کورتکس (۲۰۱۷). دی