پیشگیری از برنامه های آموزشی، طبقه بندی، درمان، و سیاست ها تفسیر: اختلال رفتار جنسی اجباری در ICD-11 (Kraus et al.، 2018)

پیوند به کاغذ

گولا متوس

در عصر دسترسی نامحدود به اینترنت از طریق دستگاه‌های تلفن همراه، به نظر می‌رسد رفتارهایی مانند استفاده از پورنوگرافی، جستجوی خدمات جنسی پولی و برخوردهای جنسی گاه به گاه (به اصطلاح روابط نامشروع) شایع‌تر شده‌اند. مشاهدات روزمره و بالینی نشان می‌دهد که برای برخی افراد، این اشکال جدید رفتارهای جنسی مشکل‌ساز شده و باعث جستجوی درمان شده است ( Gola, Lewczuk, & Skorko, 2016 ). با توجه به چنین مواردی، اصطلاحاتی مانند "اعتیاد جنسی" در رسانه‌های جمعی و بحث‌های عمومی وجود دارد. با این حال، علیرغم اهمیت و علاقه اجتماعی بالا به این پدیده، رفتارهای جنسی اجباری (CSBs) سال‌هاست که مسلماً در حاشیه تحقیقات علمی سیستماتیک و طبقه‌بندی روانپزشکی باقی مانده‌اند ( Kafka, 2014 ; Kraus, Voon, & Potenza, 2016 ; Potenza, Gola, Voon, Kor, & Kraus, 2017 ).

دهه‌ها بحث علمی و بالینی در مورد CSBها، بیش‌فعالی جنسی و اعتیاد جنسی، ایده‌های متعددی را ایجاد کرده است، اما در مقایسه با سایر رفتارها و اختلالات روانپزشکی، داده‌های نسبتاً کمی برای آزمایش آنها وجود دارد ( Gola & Potenza, 2018 ). از یک سو، داده‌های ناکافی ممکن است مانع از گنجاندن اختلال CSB یا ساختارهای مرتبط [یعنی اختلال بیش‌فعالی جنسی ( Kafka, 2010 )] در نسخه پنجم راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5؛ انجمن روانپزشکی آمریکا، 2013 ) شده باشد، علیرغم نتایج یک کارآزمایی میدانی مرتبط با DSM-5 در مورد اختلال بیش‌فعالی جنسی ( Reid et al., 2012 ). از سوی دیگر، عدم وجود یک نهاد تشخیصی رسمی با معیارهای مشخص ممکن است مانع تحقیق، جمع‌آوری داده‌ها و تلاش‌های آموزشی مربوط به CSBها شده باشد. خوشبختانه، پیشرفت‌های مهم اخیر در درک جنبه‌های مهم CSBها رخ داده است.

کراوس و همکاران ( 2018 ) معیارهای اختلال CSB را که برای گنجاندن در ICD-11 پیشنهاد شده است، شرح دادند. به نظر ما، تصمیم سازمان بهداشت جهانی برای پیشنهاد گنجاندن اختلال CSB در ICD-11 که به زودی منتشر می‌شود، گامی بسیار مهم از دیدگاه افرادی است که به دنبال درمان CSB هستند؛ پزشکانی که چنین درمانی را ارائه می‌دهند؛ محققانی که علاقه‌مند به مطالعه این موضوع هستند؛ و جامعه‌ای که سوالاتی را مطرح می‌کند و پاسخ‌هایی را دریافت می‌کند که در نهایت باید تلاش‌های سیاست‌گذاری را شکل دهد. ما می‌خواهیم به طور خلاصه دیدگاه‌هایی را در مورد این چهار حوزه ارائه دهیم و مهمترین مسائلی را که معتقدیم ارزش بررسی در آینده را دارند، بیان کنیم.

برای بسیاری از افرادی که الگوهای مداوم مشکل یا شکست در کنترل تکانه‌ها یا تمایلات جنسی شدید و تکراری را تجربه می‌کنند که منجر به رفتار جنسی مرتبط با پریشانی یا اختلال قابل توجه در حوزه‌های عملکرد شخصی، خانوادگی، اجتماعی، تحصیلی، شغلی یا سایر حوزه‌های مهم می‌شود، بسیار مهم است که بتوانند مشکل خود را نام برده و شناسایی کنند. همچنین مهم است که ارائه دهندگان مراقبت (یعنی پزشکان و مشاوران) که افراد ممکن است از آنها کمک بخواهند، با CSBها آشنا باشند. در طول مطالعات ما که شامل بیش از 3,000 فرد متقاضی درمان CSB بود، بارها شنیده‌ایم که افرادی که از CSB رنج می‌برند، در طول جستجوی کمک یا در تماس با پزشکان با موانع متعددی روبرو می‌شوند ( Dhuffar & Griffiths, 2016 ) . بیماران گزارش می‌دهند که پزشکان ممکن است از این موضوع اجتناب کنند، اظهار کنند که چنین مشکلاتی وجود ندارد، یا پیشنهاد کنند که فرد میل جنسی بالایی دارد و باید آن را به جای درمان بپذیرد (با وجود اینکه برای این افراد، CSBها ممکن است احساس ناهماهنگی نفس داشته باشند و منجر به پیامدهای منفی متعددی شوند). ما معتقدیم که معیارهای به خوبی تعریف شده برای اختلال CSB، تلاش‌های آموزشی از جمله توسعه برنامه‌های آموزشی در مورد نحوه ارزیابی و درمان افراد دارای علائم اختلال CSB را ارتقا خواهد داد. ما امیدواریم که چنین برنامه‌هایی به بخشی از آموزش بالینی روانشناسان، روانپزشکان و سایر ارائه دهندگان خدمات مراقبت‌های سلامت روان و همچنین سایر ارائه دهندگان مراقبت از جمله ارائه دهندگان مراقبت‌های اولیه، مانند پزشکان عمومی، تبدیل شود. (تأکید اضافه شده است)

باید به سوالات اساسی در مورد چگونگی مفهوم‌سازی بهتر اختلال CSB و ارائه درمان‌های مؤثر پرداخته شود. پیشنهاد فعلی برای طبقه‌بندی اختلال CSB به عنوان یک اختلال کنترل تکانه بحث‌برانگیز است، زیرا مدل‌های جایگزینی پیشنهاد شده‌اند ( Kor, Fogel, Reid, & Potenza, 2013 ). داده‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد CSB ویژگی‌های بسیاری را با اعتیاد به اشتراک می‌گذارد ( Kraus et al., 2016 )، از جمله داده‌های اخیر که نشان‌دهنده افزایش واکنش‌پذیری مناطق مغزی مرتبط با پاداش در پاسخ به نشانه‌های مرتبط با محرک‌های شهوانی است ( Brand, Snagowski, Laier, & Maderwald, 2016 ; Gola, Wordecha, Marchewka, & Sescousse, 2016 ; Gola et al., 2017 ; Klucken, Wehrum-Osinsky, Schweckendiek, Kruse, & Stark, 2016 ; Voon et al., 2014 ). علاوه بر این، داده‌های اولیه نشان می‌دهد که نالترکسون، دارویی با نشانه‌هایی برای اختلالات مصرف الکل و مواد افیونی، ممکن است برای درمان CSBها مفید باشد ( Kraus, Meshberg-Cohen, Martino, Quinones, & Potenza, 2015 ; Raymond, Grant, & Coleman, 2010 ). با توجه به طبقه‌بندی پیشنهادی اختلال CSB به عنوان یک اختلال کنترل تکانه، داده‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد افرادی که به دنبال درمان برای یک نوع اختلال CSB، یعنی استفاده مشکل‌ساز از پورنوگرافی، هستند، از نظر تکانشگری با جمعیت عمومی تفاوتی ندارند. در عوض، آنها با افزایش اضطراب مواجه هستند ( Gola, Miyakoshi, & Sescousse, 2015 ; Gola et al., 2017 ) و درمان دارویی که علائم اضطراب را هدف قرار می‌دهد، ممکن است در کاهش برخی از علائم CSB مفید باشد ( Gola & Potenza, 2016 ). اگرچه هنوز نمی‌توان در مورد طبقه‌بندی به نتایج قطعی رسید، اما به نظر می‌رسد داده‌های بیشتری از طبقه‌بندی آن به عنوان یک اختلال اعتیادآور در مقایسه با یک اختلال کنترل تکانه پشتیبانی می‌کنند ( کراوس و همکاران، ۲۰۱۶ ) و تحقیقات بیشتری برای بررسی روابط آن با سایر بیماری‌های روانپزشکی مورد نیاز است ( پوتنزا و همکاران، ۲۰۱۷ ).

مانند سایر شرایط روانپزشکی، اختلال CSB احتمالاً ناهمگن است و مکانیسم‌های مؤثر متعددی دارد. شکل CSB ممکن است عامل مهمی برای بررسی ناهمگنی اختلال باشد. به عنوان مثال، ممکن است تمایزاتی در رابطه با شرکت غالب در رفتارهای جنسی بین فردی (مثلاً رابطه جنسی پرخطر و گاه به گاه با افراد دیگر یا خدمات جنسی پولی) در مقابل رفتارهای انفرادی (مثلاً استفاده از پورنوگرافی و خودارضایی) وجود داشته باشد؛ Efrati & Mikulincer, 2017 ). این امکان وجود دارد که مورد اول با سطوح بالای تکانشگری و هیجان‌خواهی مرتبط باشد و مورد دوم با سطوح بالای اضطراب مرتبط باشد، که هر کدام دارای همبستگی‌های عصبی متفاوتی هستند، همانطور که برای رفتارهای پرخطر مصرف الکل پیشنهاد شده است ( Coleman, 1991 , 2015 ; Gola et al., 2015 ; Stark & ​​Klucken, 2017 )؛ با این حال، این احتمال نیاز به بررسی مستقیم دارد.

استراتژی‌های درمانی دارویی و روانشناختی برای اختلال CSB و زیرگروه‌های احتمالی آن باید بررسی شوند. در حال حاضر، مطالعات سیستماتیک کمی در مورد اختلال CSB، به ویژه با در نظر گرفتن زیرگروه‌های بالقوه مانند استفاده مشکل‌ساز از پورنوگرافی، وجود دارد. چنین مطالعاتی به حمایت آژانس‌های تأمین مالی نیاز دارند ( Potenza, Higuchi, & Brand, 2018 ). مطالعه اعتیادهای غیرمرتبط با مواد یا رفتاری مانند اختلال قمار، مانند اختلالات خلقی، اضطراب، مصرف مواد روان‌گردان و اکثر اختلالات روانپزشکی دیگر، از حمایت دولتی برخوردار نیست ( Editerial, 2018 ). با توجه به نگرانی‌های بهداشت فردی و عمومی مربوط به CSBها، امیدواریم که سازمان‌های دولتی و سایر ذینفعان (از جمله اما نه محدود به تولیدکنندگان و توزیع‌کنندگان پورنوگرافی، ارائه‌دهندگان اینترنت و تولیدکنندگان دستگاه‌های دیجیتال) از تحقیقات در مورد سؤالات اصلی مربوط به شیوع اختلال CSB و زیرگروه‌های آن، توسعه ابزارهای غربالگری و ارزیابی معتبر از نظر فرهنگی و روان‌سنجی، تأثیر بالقوه پورنوگرافی اینترنتی (به ویژه در رابطه با مواجهه جوانان و مسیرهای رشدی) و شناسایی عوامل آسیب‌پذیری که ممکن است افراد را در معرض خطر مشکلات مربوط به CSBها قرار دهد، حمایت کنند. این سوالات و سوالات دیگر، توجه به بهبود اقدامات پیشگیرانه، درمانی و سیاست‌گذاری را به منظور ارتقای سلامت جنسی در سطوح فردی و اجتماعی ایجاب می‌کند. (تأکید اضافه شده است)

به نظر ما، معیارهای تشخیصی برای اختلال CSB به عنوان پیشنهاد برای ورود به ICD-11 پایه مهمی برای یک سفر طولانی برای رسیدگی به سوالات اجتماعی مهم است. پاسخگویی به این سوالات باید درک بهتر افراد مبتلا به اختلالات CSB را تحت تاثیر قرار دهد و به بهبود سلامت جنسی برای عموم مردم منجر شود.