مشاهده مواد متمایز جنسی به تنهایی یا با هم: انجمن با کیفیت ارتباط (2009)

نظرات: این مطالعه اغلب به عنوان پشتوانه‌ای برای این ادعا که تماشای پورن رضایت جنسی را افزایش می‌دهد، ذکر می‌شود. از مطالعه:

کسانی که SEM را تنها با شرکای خود مشاهده کرده اند، گزارش داده اند که تعهد بیشتر و رضایت جنسی بالاتر از کسانی است که تنها SEM را دیده اند.

با این حال، درصد زوج‌هایی که در یک نمونه‌ی معرف، هر دو طرف فقط با هم پورن تماشا می‌کنند، بسیار کم است. ما این را می‌دانیم زیرا بسیاری از مطالعات، میزان بسیار بالایی از استفاده‌ی مردان از پورن را گزارش می‌دهند، در حالی که داده‌های ملی از بزرگترین نظرسنجی ایالات متحده (نظرسنجی اجتماعی عمومی) نشان می‌دهد که تنها ۲.۶٪ از زنان در ماه گذشته (۲۰۰۲-۲۰۰۴) از یک «وب‌سایت پورنوگرافی» بازدید کرده‌اند . به پورنوگرافی و ازدواج ، ۲۰۱۴ مراجعه کنید . درصد زوج‌هایی که فقط با هم پورن تماشا می‌کنند، آشکارا بسیار کمتر از ۲.۶٪ است. مطالعه‌ی حاضر شامل یک نمونه‌ی معرف نبود. حتی نزدیک به آن هم نیست.

این نتیجه انتظار داریم:

افرادي كه هرگز SEM مشاهده نكردند، نسبت كيفيت رابطه بالاتر در تمام شاخص ها نسبت به كساني كه تنها SEM را مشاهده مي كردند، گزارش كردند.

و این یافته:

تنها تفاوت بین کسانی که هرگز SEM را مشاهده نکردند و کسانی که آن را فقط با شرکای خود مشاهده کردند این بود که کسانی که هرگز آن را مشاهده نکردند، میزان خیانت کمتری داشتند.

مراقب کسانی باشید که این یافته ها را معنی دار می دانند.

آرش سکس بهوان آوریل 2011؛ 40 (2): 441-448.

منتشر شده آنلاین، 29 دسامبر 2009. doi: 10.1007/s10508-009-9585-4

PMCID: PMC2891580

NIHMSID: NIHMS172235

چکیده

در این مطالعه ارتباط بین مشاهده مواد صریح جنسی (SEM) و عملکرد رابطه در یک نمونه تصادفی از افراد غیر مجاز 1291 در روابط عاشقانه مورد بررسی قرار گرفت. مردان بیشتر (76.8٪) از زنان (31.6٪) گزارش دادند که SEM را به صورت خود مشاهده می کنند، اما تقریبا نیمی از مردان و زنان گزارش گاه با SEM خود را با همسر خود می بینند (44.8٪). اقدامات ارتباطی، سازگاری با روابط، تعهد، رضایت جنسی و خیانت، مورد بررسی قرار گرفت. افرادي كه هرگز SEM مشاهده نكردند، نسبت كيفيت روابط بالاتر نسبت به كساني كه فقط SEM را مشاهده كردند، نسبت كلي را نشان دادند. کسانی که SEM را تنها با شرکای خود مشاهده کرده اند، نسبت به کسانی که تنها SEM را مشاهده کرده اند، فداکاری و رضایت جنسی بیشتری را نشان می دهند. تنها تفاوت میان کسانی که هرگز SEM را نمی دیدند و کسانی که آن را تنها با شرکای خود دیدند، این بود که کسانی که هرگز آن را مشاهده نکردند، نرخ پایین خیانت را داشتند. برای تحقیقات آینده در این زمینه و همچنین برای درمان درمانی و درمانی زناشویی مورد بررسی قرار گرفته است.

کلید واژه ها: پورنوگرافی، کیفیت ارتباط، زوج ها، مواد صریح جنسی، خیانت

معرفی

جنبه‌های مختلف پورنوگرافی و تأثیر آن بر جامعه ما برای دهه‌ها مورد مطالعه قرار گرفته است. از نظر چگونگی ارتباط آن با روابط عاشقانه، تمرکز بر مردانی بوده است که آن را به تنهایی مشاهده می‌کنند و اینکه چگونه این رفتار بر شرکای عاشقانه یا دیدگاه آنها نسبت به شریک زندگی‌شان تأثیر می‌گذارد (به عنوان مثال، Bridges, Bergner, & Hesson-McInnis, 2003 ; Kenrick, Gutierres, & Goldberg, 2003 ). در مورد زنان، بیشتر تحقیقات به بررسی استفاده و نگرش زنان از پورنوگرافی پرداخته‌اند (به عنوان مثال، Lawrence & Herold, 1988 ; O'Reilly, Knox, & Zusman, 2007 ). تحقیقات از کشورهای دیگر نشان داده است که زنان تمایل دارند مطالب صریح جنسی (SEMs) را با شرکای خود تماشا کنند تا به تنهایی، در حالی که تماشای مردان اغلب خصوصی است ( Haavio-Mannila & Kontula, 2003 ; Træen, Nilsen, & Stigum, 2006 ). مطالعه حاضر این پویایی‌ها را در ایالات متحده بررسی کرد و همچنین بررسی کرد که چگونه مشاهده SEM با شریک عاشقانه فرد به کیفیت و عملکرد رابطه مربوط می‌شود.

پورنوگرافی به عنوان «رسانه‌ای که برای افزایش برانگیختگی جنسی استفاده می‌شود یا در نظر گرفته شده است» تعریف شده است ( کارول و همکاران، ۲۰۰۸ ). با این حال، بسیاری از محققان پورنوگرافی را به زیرشاخه‌هایی مانند پورنوگرافی جنسی خشونت‌آمیز، پورنوگرافی غیرخشونت‌آمیز و شهوانی تقسیم می‌کنند. شهوانی، برخوردهای جنسی مثبت‌تر و محبت‌آمیزتری را با تعادل قدرت بیشتری نسبت به دو دسته اول به تصویر می‌کشد ( استاک، ۱۹۹۷ ). با توجه به تازگی تمرکز مطالعه حاضر، ما از چنین زیرشاخه‌هایی استفاده نکردیم. در عوض، از اصطلاح کلی‌تر «مواد صریح جنسی» (SEM) استفاده کردیم که می‌توانست شامل هر یک از این زیرشاخه‌ها در قالب ویدیوها، صفحات وب اینترنتی، ادبیات، مجلات یا سایر رسانه‌ها باشد.

در حال مشاهده مواد جداگانه و صریح و صریح

به نظر می‌رسد تماشای SEM به تنهایی (بدون شریک عاشقانه) در بین افراد 18 تا 25 ساله که از نظر جنسی فعال هستند، سطح اضطراب جنسی پایینی دارند و تعداد بیشتری شریک جنسی گزارش می‌کنند، رایج‌تر است ( Carroll et al., 2008 ). علاوه بر این، استک، واسرمن و کرن (2004) دریافتند که کمتر مذهبی بودن، پیش‌بینی‌کننده قوی تماشای SEM در اینترنت است. در مورد تفاوت‌های جنسیتی در تماشای SEM، مردان عموماً بیشتر از زنان SEM را تماشا می‌کنند ( Traeen et al., 2006 )، اگرچه تفاوت‌هایی در تفاوت‌های جنسیتی بر اساس سن و گروه سنی وجود دارد. بویز (2002) دریافت که نسبت مرد به زن در تماشای SEM در جمعیت‌های جوان‌تر 3 به 1 و در جمعیت‌های مسن‌تر 6 به 1 است. مردان همچنین صرف نظر از اینکه مطالب برای مخاطبان مرد یا زن طراحی شده باشند، بیشتر از زنان از SEM لذت می‌برند ( Mosher & MacIan, 1994 ).

تحقیقات در مورد پیامدهای تماشای SEM به تنهایی بر نگرش‌ها در مورد شرکا و عملکرد رابطه تا حدودی متناقض است. برخی تحقیقات نشان دهنده اثرات مضر بر دیدگاه مردان نسبت به شرکا و روابطشان است. به عنوان مثال، کنریک و همکاران (2003) دریافتند که مردان پس از مشاهده عکس‌های صریح جنسی از زنان دیگر، شرکای خود را کمتر جذاب ارزیابی می‌کنند. آنها این نظریه را مطرح کردند که این ممکن است به این دلیل باشد که قرار گرفتن در معرض SEM باعث می‌شود مردان تصور نادرستی از ظاهر یک بدن برهنه معمولی داشته باشند. کارهای قبلی آنها از این مفهوم پشتیبانی می‌کند؛ مردانی که چین‌های مرکزی بدن را جذاب می‌دانستند، خود را کمتر عاشق شرکای خود می‌دانستند ( کنریک و همکاران، 2003 ). جالب توجه است که همین قرار گرفتن در معرض آن بر رتبه‌بندی زنان از عشق به شرکای خود تأثیری نداشت ( کنریک و همکاران، 2003 ). در مطالعه دیگری، پس از 6 هفته قرار گرفتن در معرض 1 ساعت در هفته پورنوگرافی غیر خشونت‌آمیز، هم مردان و هم زنان رضایت کمتری از محبت، ظاهر فیزیکی و کنجکاوی و عملکرد جنسی شریک خود گزارش کردند ( زیلمن و برایانت، 1988 ). آنها همچنین اهمیت بیشتری برای فعالیت جنسی بدون درگیری عاطفی قائل شدند. تحقیقات دیگر نشان می‌دهد که قرار گرفتن طولانی مدت در معرض پورنوگرافی ممکن است با تردید در مورد ارزش ازدواج و حمایت بیشتر از روابط غیر تک همسری مرتبط باشد ( زیلمن، ۱۹۸۹ ). این مجموعه تحقیقات نشان می‌دهد که قرار گرفتن در معرض SEM می‌تواند با پیامدهای منفی در روابط، به ویژه برای مردان، مرتبط باشد.

از سوی دیگر، سایر تحقیقات نتوانسته‌اند ارتباطی بین تماشای SEM و نگرش‌های منفی نسبت به زنان یا روابط پیدا کنند. لینز، دانرشتاین و پنرود (1988) دریافتند که قرار گرفتن در معرض پورنوگرافی غیرخشونت‌آمیز، قضاوت مردان نسبت به زنان به عنوان اشیاء جنسی را افزایش نمی‌دهد . به طور مشابه، شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد حتی تماشای پورنوگرافی صریحاً تحقیرآمیز، ارزیابی مردان از شایستگی فکری، علاقه جنسی، جذابیت یا سهل‌انگاری زنان را تغییر نمی‌دهد ( یانسما، لینز، مولاک و ایمریچ، 1997 ). در مجموع، به نظر می‌رسد اگرچه برخی از مردان ممکن است پس از قرار گرفتن در معرض SEM، افزایش نظرات منفی در مورد زنان را تجربه کنند، اما همه مردان به این شیوه‌های منفی تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند. در عین حال، باید توجه داشته باشیم که هیچ مطالعه‌ای را نمی‌شناسیم که تأثیر مثبت تماشای SEM را به تنهایی بر عملکرد روابط به طور کلی یا بر دیدگاه مردان نسبت به شرکای خود نشان داده باشد.

اگرچه برخی تحقیقات، نگرش‌های کلی زنان در مورد پورنوگرافی را همزمان با نگرش‌های مردان در مورد SEM بررسی کرده‌اند (به عنوان مثال، O'Reilly و همکاران، ۲۰۰۷ )، بسیاری از تحقیقات SEM که صرفاً بر زنان تمرکز دارند، بیشتر بر نظرات آنها در مورد مشاهده SEM توسط شریک زندگی‌شان تمرکز دارند تا بر مشاهده خودشان. به عنوان مثال، برگنر و بریجز (۲۰۰۲) دریافتند که وقتی زنان مشاهده شریک زندگی خود را بیش از حد قضاوت می‌کنند، تمایل دارند باور کنند که این امر تأثیر منفی بر رابطه دارد. آنها ۱۰۰ پست در تالارهای گفتگوی اینترنتی از زنانی را که فکر می‌کردند مشاهده پورنوگرافی توسط شریک زندگی‌شان بیش از حد است، مطالعه کردند. این زنان از کلماتی مانند "خیانت"، "رابطه نامشروع" و "خیانت" استفاده کردند و از شرکای خود با عنوان "معتاد جنسی"، "انحطاط جنسی" و "منحرف" یاد کردند. شرکای زن معتادان جنسی تشخیص داده شده، تمایل داشتند نظرات مشابهی با نظرات مطالعه برگنر و بریجز (۲۰۰۲) داشته باشند ( اشنایدر، ۲۰۰۰ ). با این حال، این دو نمونه بر اساس استفاده بسیار مکرر از SEM توسط شرکای مرد انتخاب شدند، بنابراین نظرات آنها به احتمال زیاد شدیدتر از نظرات زنان به طور کلی است.

تحقیقاتی که نظرات زنان نمونه بیشتری را در مورد مشاهده SEM توسط شرکای خود ارزیابی کرده است، نشان می‌دهد که آنها تمایل ندارند مانند زنان در دو مطالعه قبلی، نظرات منفی داشته باشند ( بریجز و همکاران، ۲۰۰۳ ). در واقع، زنان تمایل داشتند با برخی از اظهارات مثبت در مورد استفاده از پورنوگرافی توسط شرکای خود، مانند "استفاده شریک من از پورنوگرافی منجر به تنوع در رابطه جنسی ما می‌شود" و "استفاده شریک من از پورنوگرافی بر صمیمیت در رابطه ما تأثیر نمی‌گذارد" موافق باشند و تنها یک سوم استفاده شریک خود را به عنوان یک نوع منفی از خیانت می‌دانستند. زنانی که مشاهده شرکای خود را از نظر فراوانی و مدت زمان بالا گزارش کردند، بیشترین پریشانی را گزارش کردند ( بریجز و همکاران، ۲۰۰۳ ). این نتایج نشان می‌دهد که زنان ممکن است مشاهده SEM توسط شرکای خود را ناسالم ندانند، مادامی که آن را بیش از حد نبینند. در واقع، برخی از زنان حتی ممکن است استفاده شریک خود از پورنوگرافی را به عنوان تقویت کننده رابطه جنسی خود بدانند.

یکی از محدودیت های ادبیات مربوط به SEM و روابط عاشقانه این است که بیشتر مطالعات ، نگرش افراد را نسبت به جنسیت مخالف یا روابط پس از قرار گرفتن در معرض SEM در یک زمینه تجربی ارزیابی می کنند ، که لزوماً منعکس کننده تجربیات زندگی واقعی نیست. مطالعه حاضر با کاوش در روشهای مشاهده SEM به تنهایی یا با هم در زندگی شخصی (خارج از یک آزمایش و با میل خود) با چندین شاخص کیفیت و عملکرد رابطه ، به شکافی در این زمینه پرداخت. ارزیابی رفتار همانطور که به طور طبیعی در مقابل رفتار القا شده در یک الگوی تجربی رخ می دهد ، به نتایج اجازه می دهد تا رفتار طبیعی و واکنشهای عمومی عموم مردم را بیشتر نمایان کنند.

مشاهده مواد با محتوای صریح و صریح با یک شریک رومانتیک

برخی مطالعات قبلی نشان داده‌اند که مردان تمایل دارند SEM را به تنهایی تماشا کنند در حالی که زنان تمایل دارند SEM را با شریک زندگی خود تماشا کنند. به عنوان مثال، وقتی از آنها در مورد آخرین باری که یک فیلم صریح جنسی دیده‌اند سوال شد، زنان بیشتر احتمال داشت که بگویند آن را با شریک زندگی خود دیده‌اند تا به تنهایی، در حالی که مردان بیشتر احتمال داشت که گزارش دهند آن را به تنهایی دیده‌اند ( Traeen و همکاران، ۲۰۰۶ ). در همان مطالعه، زنان دو برابر مردان احتمال داشت که بگویند شخص دیگری مجلات صریح جنسی را که آنها دیده‌اند، خریداری کرده است. با این حال، تا آنجا که ما می‌دانیم، تحقیقات قبلی بسیار کمی در مورد چگونگی ارتباط تماشای SEM با یک شریک زندگی (خارج از یک آزمایش) با عملکرد رابطه وجود دارد. برخی مطالعات واکنش‌های مردان و زنان را به درخواست تماشای SEM در حضور افراد دیگر بررسی کرده‌اند. اگرچه این تحقیق مستقیماً به سوالات اصلی تحقیق ما نمی‌پردازد، اما ممکن است در درک چگونگی ارتباط تماشای SEM با شریک زندگی با کیفیت رابطه مفید باشد. در یک مطالعه تحقیقاتی تجربی، مردان هنگام تماشای فیلم‌های مستهجن با زنان غریبه، نسبت به زمانی که با مردان غریبه تماشا می‌کردند، تمایل کمتری به برانگیختگی جنسی و لذت بردن از SEM داشتند ( لوپز و جورج، ۱۹۹۵ ). این پدیده که «اثر رختکن» نامیده می‌شود، ممکن است به این دلیل رخ دهد که مردان فکر می‌کنند زنان از پورنوگرافی خوششان نمی‌آید، بنابراین از لذت بردن خود در حضور زنان جلوگیری می‌کنند ( لوپز و جورج، ۱۹۹۵ ). در مطالعه دیگری، زنان هنگام تماشای فیلم‌های مستهجن با شریک زندگی خود، احساسات مثبت و برانگیختگی جنسی بیشتری نسبت به زمانی که چنین ویدیوهایی را با دوستان زن یا یک گروه مختلط جنسی تماشا می‌کردند، گزارش کردند ( لارنس و هرولد، ۱۹۸۸ ). نویسندگان این اثر اظهار داشتند که این یافته ممکن است به این واقعیت مربوط باشد که ۳۰٪ از شرکت‌کنندگان زن آنها گفتند که از فیلم‌های دارای رتبه X به عنوان مقدمه‌ای برای رابطه جنسی با شریک زندگی خود استفاده می‌کنند. در مجموع، این یافته‌ها ممکن است نشان دهد که برخلاف مردان، که به نظر می‌رسد ترجیح می‌دهند SEM را به تنهایی یا با مردان دیگر تماشا کنند ( لوپز و جورج، ۱۹۹۵ )، زنان ممکن است در تماشای SEM با شرکای خود راحت‌تر از تماشای آن به تنهایی یا با دوستان باشند.

ادبیات بالینی نیز به بحث مشاهده SEM با یک شریک عاشقانه مرتبط است. بسیاری از پزشکان به سودمندی تجویز یا حمایت از مشاهده SEM برای زوج‌هایی که در صمیمیت مشکل دارند، اعتقاد دارند ( Manning, 2006 ; Striar & Bartlik, 1999 ). علاوه بر این، یک مطالعه نشان داد که درمانگران 2.6 برابر بیشتر احتمال دارد ادعا کنند که مشاهده SEM توسط مراجعینشان مفیدتر از مضر بوده است ( Robinson, Manthei, Scheltema, Rich, & Koznar, 1999 ). بنابراین، برخی از متخصصان این ایده را تأیید کرده‌اند که مشاهده SEM با رضایت طرفین می‌تواند در یک رابطه متعهدانه سالم و مفید باشد، اگرچه تحقیقات کمی برای حمایت یا رد این مفهوم وجود دارد.

مطالعه حاضر

مطالعه حاضر به دنبال گسترش ادبیات در مورد چگونگی ارتباط تماشای SEM، چه به تنهایی و چه همراه با شریک عاطفی، با سایر ویژگی‌های رابطه بود. بر اساس تحقیقاتی که در مورد چگونگی تأثیر تماشای SEM به تنهایی بر نظرات شرکای عاطفی، به ویژه برای مردان، موجود است، انتظار داشتیم افرادی که اصلاً SEM را تماشا نکرده‌اند، کیفیت رابطه بالاتری را در تعدادی از شاخص‌ها، از جمله سازگاری کلی رابطه، تعهد، کیفیت ارتباط و رضایت جنسی، و همچنین میزان پایین‌تر خیانت نسبت به کسانی که SEM را به تنهایی تماشا کرده‌اند، گزارش دهند. از سوی دیگر، انتظار داشتیم که تماشای SEM با هم، اما نه به تنهایی، با کیفیت رابطه در جهت مثبت مرتبط باشد. ما این ارتباط مثبت را انتظار داشتیم زیرا تماشای SEM با هم می‌تواند یک فعالیت یا علاقه مشترک بین شرکا در نظر گرفته شود و شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد داشتن علایق و فعالیت‌های مشترک بیشتر با رضایت بیشتر از رابطه مرتبط است ( کوردک و اشمیت، ۱۹۸۶ ). همچنین می‌تواند به این صورت باشد که روابطی که در آن شرکا با هم از SEM استفاده می‌کنند، به دلیل سطح اعتماد و صمیمیت مورد نیاز برای بحث و تصمیم‌گیری مشترک برای تماشای SEM به طور مشترک، با کیفیت رابطه بالاتر مشخص می‌شوند. این فرضیه‌ها در مطالعه‌ی حاضر با استفاده از یک نمونه‌ی بزرگ و تصادفی از مردان و زنان ۱۸ تا ۳۵ ساله در روابط بدون ازدواج بررسی شدند. علاوه بر این، با توجه به اینکه تحقیقات بسیار کمی ویژگی‌های کسانی را که به تنهایی SEM را در مقابل همراه با شرکای خود مشاهده می‌کنند، بررسی کرده‌اند، ما قبل از آزمایش سوالات تحقیقاتی خود در مورد کیفیت و عملکرد رابطه، برخی از داده‌های توصیفی اولیه را در مورد نمونه‌ی خود ارائه می‌دهیم.

روش

شرکت کنندگان

شرکت‌کنندگان ( N = 1291) افرادی بودند که در یک پروژه بزرگتر با تمرکز بر روابط نامشروع در ایالات متحده شرکت داشتند. نمونه مورد مطالعه حاضر شامل 475 مرد (36.79٪) و 816 زن بود. شرکت‌کنندگان در محدوده سنی 18 تا 34 سال ( M = 25.51 SD = 4.0) بودند، میانگین سنی آنها 14 سال بود و به طور متوسط ​​سالانه 15,000 تا 19,999 دلار درآمد داشتند. همه شرکت‌کنندگان مجرد بودند، اما در روابط عاشقانه بودند و 31.99٪ آنها با شریک زندگی خود زندگی مشترک داشتند. از نظر قومیت، این نمونه 8.4٪ اسپانیایی یا لاتین و 91.6٪ غیر اسپانیایی یا لاتین بودند. از نظر نژاد، نمونه 75.9٪ سفیدپوست، 14.3٪ سیاه‌پوست یا آمریکایی آفریقایی‌تبار، 3.3٪ آسیایی، 1.1٪ سرخ‌پوست آمریکایی/بومی آلاسکا و 0.3٪ بومی هاوایی یا سایر جزایر اقیانوس آرام بود. ۳.۸٪ گزارش دادند که به بیش از یک نژاد تعلق دارند و ۱.۳٪ هیچ نژادی را گزارش نکردند.

روش

برای جذب شرکت‌کنندگان برای پروژه بزرگتر، یک مرکز تماس از یک استراتژی نمونه‌گیری تلفنی هدفمند برای تماس با خانوارهای داخل ایالات متحده استفاده کرد. پس از معرفی مختصری از مطالعه، افراد برای شرکت در مطالعه غربالگری شدند. برای واجد شرایط بودن، شرکت‌کنندگان باید بین ۱۸ تا ۳۴ سال سن داشتند و در یک رابطه غیرمتأهل با عضوی از جنس مخالف بودند که ۲ ماه یا بیشتر ادامه داشته باشد. معیار طول رابطه تعیین شد تا ما داده‌هایی در مورد روابط دوستیابی نسبتاً پایدار به دست آوریم، که برای اهداف پروژه بزرگتر ضروری بود. به کسانی که واجد شرایط بودند، موافقت کردند که شرکت کنند و آدرس پستی کامل خود را ارائه دادند ( N = ۲۲۱۳)، ظرف ۲ هفته پس از غربالگری تلفنی، فرم‌ها ارسال شد. از بین کسانی که فرم‌ها برایشان ارسال شد، ۱۴۴۷ نفر آنها را بازگرداندند (میزان پاسخ ۶۵.۴٪). با این حال، ۱۵۳ نفر از این شرکت‌کنندگان در فرم‌های خود اعلام کردند که به دلیل سن یا وضعیت تأهل، شرایط لازم برای شرکت در نظرسنجی را ندارند و در نتیجه، نمونه‌ای متشکل از ۱۲۹۴ نفر باقی ماند. از این تعداد، سه نفر به سؤالات مربوط به SEM پاسخ ندادند، بنابراین نمونه نهایی برای مطالعه حاضر ۱۲۹۱ نفر بود. برای پروژه بزرگتر، این افراد به صورت طولی پیگیری می‌شوند، اما مطالعه حاضر فقط از داده‌های موج اولیه جمع‌آوری داده‌ها استفاده کرده است.

معیارهای

اطلاعات دموگرافیک

داده‌های مربوط به ویژگی‌های اساسی پیشینه (مثلاً سن، درآمد) و همچنین اطلاعات مربوط به وضعیت و مدت رابطه، در یک پرسشنامه جمعیت‌شناختی جمع‌آوری شد. دینداری نیز در این بخش از فرم‌ها با این سؤال سنجیده شد: «با در نظر گرفتن همه جوانب، چقدر مذهبی هستید؟» این سؤال در مقیاس ۱ ( اصلاً ) تا ۷ ( بسیار مذهبی ) رتبه‌بندی شد. این سؤال در تحقیقات قبلی که در آنها روایی همگرا نشان داده شده است، استفاده شده است ( رودز، استنلی و مارکمن، ۲۰۰۹ ).

مشاهده مواد متمایز جنسی

ما از دو مورد برای ارزیابی اینکه آیا شرکت کنندگان SEM را به تنهایی و یا با SEM خود مشاهده کرده اید، استفاده کردید؟ آیا شما به وب سایت ها، مجلات یا فیلم های خود وابسته به خودتان نگاه می کنید؟ و آیا شما و شریک زندگی خود را در وب سایت های وابسته به عشق شهوانی نگاه می کنید؟ مجلات، و یا فیلم ها با هم؟ "گزینه های پاسخ" نه "،" بله، گاهی "و" بله، اغلب ". برای تجزیه و تحلیل ارائه شده در اینجا، کسانی که پاسخ" نه "به عنوان 0 کدگذاری شده است، و کسانی که پاسخ" بله، گاهی اوقات "یا" بله، اغلب "به عنوان 1 کد گذاری شده است. ما تصمیم گرفتیم این دو گروه "بله" را ترکیب کنیم؛ زیرا ما بیشتر علاقمند به مقایسه افرادی بودیم که هرگز در حال مشاهده SEM به کسانی که در حال بازدید بودند، به جای تلاش برای بررسی فرکانس مشاهده. علاوه بر این، این مقیاس احتمالا یک اندازه ضعیف از فرکانس است، زیرا هیچ تعریفی از "گاهی" در مقابل "اغلب" وجود ندارد و ثابت می کند که پوسته پوسته شدن به صورت طبیعی است.

ارتباط منفی

برای سنجش ارتباط منفی، از مقیاس نشانه‌های خطر ارتباط ( استنلی و مارکمن، ۱۹۹۷ ) استفاده کردیم . در این مقیاس ۷ موردی، شرکت‌کنندگان مواردی را در مورد ارتباط در روابطشان، مانند «بحث‌های کوچک که به دعواهای زشت با اتهامات، انتقادات، فحاشی یا مطرح کردن آسیب‌های گذشته تبدیل می‌شوند» در مقیاس ۱ ( هرگز یا تقریباً هرگز ) تا ۳ ( اغلب ) ارزیابی می‌کنند. این مقیاس در کارهای قبلی ( کلاین و همکاران، ۲۰۰۴ ) پایایی و اعتبار کافی را نشان داده است . در مطالعه حاضر، آلفای کرونباخ (α) = ۰.۸۱.

تنظیم رابطه

ما از نسخه ۴ ماده‌ای مقیاس سازگاری دونفره ( Sabourin, Valois, & Lussier, 2005 ; Spanier, 1976 ) برای سنجش سازگاری رابطه استفاده کردیم. این سنجش شامل مواردی در مورد شادی، افکار مربوط به فروپاشی، اعتماد به یکدیگر و یک مورد کلی در مورد چگونگی پیشرفت رابطه بود. در این نمونه، (α) = 0.81.

فداکاری

فداکاری، که تعهد بین فردی نیز نامیده می‌شود، با استفاده از مقیاس فداکاری ۱۴ ماده‌ای از پرسشنامه تعهد اصلاح‌شده ( استنلی و مارکمن، ۱۹۹۲ ) اندازه‌گیری شد. موارد نمونه عبارتند از: «من می‌خواهم این رابطه صرف نظر از هر زمان سختی که با آن روبرو می‌شویم، قوی بماند» و «من دوست دارم به شریک زندگی‌ام و خودم بیشتر از نظر «ما» و «ما» فکر کنم تا «من» و «او». هر مورد در مقیاس ۱ ( کاملاً مخالف ) تا ۷ ( کاملاً موافق ) رتبه‌بندی شد. بسیاری از مطالعات، پایایی و اعتبار این معیار را نشان داده‌اند (به عنوان مثال، کلاین و همکاران، ۲۰۰۴ ؛ استنلی و مارکمن، ۱۹۹۲ ). در این نمونه، (α) = ۰.۸۸.

رضایت جنسی

برای رضایت جنسی، شرکت‌کنندگان به گزینه «ما یک رابطه جنسی یا شهوانی رضایت‌بخش داریم» در مقیاس ۱ ( کاملاً مخالف ) تا ۷ ( کاملاً موافق ) امتیاز دادند. این مورد در تحقیقات قبلی اعتبار خود را نشان داده است ( Rhoades et al., 2009 ; Stanley, Amato, Johnson, & Markman, 2006 ).

خیانت

برای خیانت، از شرکت کنندگان خواسته شد: "آیا شما از زمانی که شما به طور جدی ازدواج کرده اید رابطه جنسی با کسی داشته اید؟" این مورد برای این مطالعه بر اساس تحقیقات قبلی توسعه یافته است. برای تجزیه و تحلیل ارائه شده در اینجا، کسانی که پاسخ "نه" به عنوان 0 کدگذاری شده و کسانی که پاسخ داد: "بله، با یک نفر" و یا "بله، با بیش از یک نفر" به عنوان 1 کد گذاری شده است. ما این دو گزینه پاسخ "بله" را ترکیب کردیم زیرا پیش بینی هایی درباره تعداد شرکای خیانت نکردیم.

استراتژی تحلیلی داده ها

ما از کای اسکوئر و تحلیل واریانس (ANOVA) برای آزمایش اینکه آیا تفاوت‌های معناداری بین کسانی که هرگز SEM را مشاهده نکرده‌اند ("بدون SEM"؛ 35.9٪)، کسانی که SEM را فقط به تنهایی مشاهده کرده‌اند ("فقط به تنهایی"؛ 19.3٪)، کسانی که SEM را به همراه شریک زندگی خود مشاهده کرده‌اند، اما نه به تنهایی ("فقط با هم"؛ 15.9٪) و کسانی که SEM را هم با هم و هم به تنهایی مشاهده کرده‌اند ("با هم/به تنهایی"؛ 29.0٪) وجود دارد یا خیر، استفاده کردیم. هنگامی که آزمون‌های چندمتغیره معنادار بودند، از آزمون‌های t برای بررسی تفاوت‌های معنادار خاص بین گروه‌ها استفاده کردیم. با توجه به حجم نمونه بزرگ، آلفای محافظه‌کارانه p = 01 را برای آزمون‌های چندمتغیره (ANOVA و کای اسکوئر) در نظر گرفتیم و از تصحیح Bonferroni برای آزمون‌های t استفاده کردیم. هیچ تعامل معناداری بین جنسیت گروه X SEM بر روی هیچ متغیری وجود نداشت، بنابراین این نتایج گزارش نشده است. همه میانگین‌ها و انحراف معیارها در جدول 1 گزارش شده‌اند . اندازه‌های اثر ( d کوهن ) برای تفاوت‌های معنادار در متن ارائه شده است.

جدول 1

معنی، SD ها و تفاوت های قابل توجهی به عنوان یک عملکرد از گروه های مشاهده شده جنسی صریح

نتایج

یافته های توصیفی

جنس

به طور قابل توجهی مردان بیشتری (76.8٪) نسبت به زنان (31.6٪) گزارش دادند که به تنهایی SEM را مشاهده می‌کنند، χ 2 (1، N = 1291) = 245.92، p <.001، اما تفاوت معنی‌داری بین مردان و زنان از نظر اینکه آیا گزارش مشاهده SEM را با شریک زندگی خود داده‌اند یا خیر، وجود نداشت، p >.30. در این نمونه، 44.8٪ گزارش دادند که SEM را با شریک زندگی خود مشاهده کرده‌اند.

سن

هیچ اثر اصلی معنی‌داری از گروه SEM برای سن وجود نداشت، p >.01.

مذهبی

آنالیز واریانس 4 (گروه SEM)×2 (جنسیت) نشان داد که سطح دینداری تأثیر اصلی دارد، F (1, 1277)=12.47، p < .001. مقایسه‌ها ( آزمون‌های t ) نشان داد که افراد در گروه بدون SEM سطح دینداری بالاتری نسبت به افراد گروه تنها ( d = 38) و گروه با هم/تنها ( d = 41) داشتند.

طول رابطه

آنالیز واریانس 4 (گروه SEM)×2 (جنسیت) اثر اصلی جنسیت را نشان داد، F (1, 1283)=10.28، p < 01، که در آن زنان گزارش دادند که مدت زمان طولانی‌تری نسبت به مردان در روابط خود بوده‌اند. آنالیز واریانس اثر اصلی معنی‌داری را برای گروه SEM نشان نداد، p > 01.

وضعیت زندگی مشترک

یک آزمون کای دو در دو نشان داد افرادی که با هم زندگی می‌کردند، بیشتر احتمال داشت که گزارش دهند که SEM را با هم تماشا کرده‌اند (52.5٪) نسبت به افرادی که با هم قرار می‌گذاشتند (41.2٪)، χ 2 (1، N = 1291) = 14.53، p <.001. هیچ تفاوت معنی‌داری بین افراد با هم زندگی می‌کردند و افراد با قرار ملاقات در رابطه با تماشای SEM به تنهایی وجود نداشت.

کیفیت ارتباط و عملکرد

ارتباط منفی

برای ارزیابی تفاوت‌های بین چهار گروه SEM در مورد ارتباط، یک آنالیز واریانس 4 (گروه SEM) × 2 (جنسیت) انجام شد (به جدول 1 مراجعه کنید ). اثر اصلی معنی‌داری برای گروه SEM وجود داشت، F (1، 1280) = 9.25، p < .001. افراد در گروه بدون SEM ارتباط منفی به‌طور قابل‌توجهی کمتری نسبت به افراد گروه تنها ( d = .26) و افراد گروه با هم/تنها ( d = .26) گزارش کردند.

تنظیم رابطه

آنالیز واریانس 4 (گروه SEM)×2 (جنسیت) اثر اصلی معنی‌داری را برای گروه SEM نشان داد، F (1, 1147)=3.95، p < 01. افراد در گروه بدون SEM سازگاری رابطه‌ای به‌طور معنی‌داری بالاتری نسبت به افراد در گروه تنها داشتند ( d = 22).

فداکاری

آنالیز واریانس 4 (گروه SEM)×2 (جنسیت) اثر اصلی معنی‌داری را برای گروه SEM نشان داد، F (1, 1280)=6.55، p < .001. افراد در گروه بدون SEM در مقایسه با افراد گروه تنها ( d = 30) و گروه با هم/تنها ( d = 22) سطوح بالاتری از فداکاری را گزارش کردند. افراد در گروه فقط با هم نیز سطوح بالاتری از فداکاری را نسبت به افراد گروه تنها ( d = 31) و گروه با هم/تنها ( d = 23) گزارش کردند.

رضایت جنسی

آنالیز واریانس 4 (گروه SEM)×2 (جنسیت) اثر اصلی معنی‌داری را برای گروه SEM نشان داد، F (1, 1275)=8.39، p < .001. افراد در گروه تنها، رضایت جنسی به‌طور قابل‌توجهی پایین‌تری نسبت به افراد در گروه‌های بدون SEM ( d = .21)، فقط با هم ( d = .43) و با هم/تنها ( d = .33) گزارش کردند.

خیانت

ما از آزمون کای دو چهار در دو برای ارزیابی روابط بین گروه SEM و خیانت گزارش شده توسط خود فرد (بله یا خیر) استفاده کردیم. کای دو معنی دار بود، χ2 (3، N = 1286) = 40.41، p < .001. در بین گروه‌ها، 9.7٪ ( n = 45) از افراد گروه بدون SEM گزارش دادند که از زمان شروع جدی آشنایی، با کسی غیر از شریک زندگی خود روابط جنسی داشته‌اند، در حالی که 19.4٪ ( n = 48) از افراد گروه تنها، 18.2٪ ( n = 37) از افراد گروه با هم و 26.5٪ ( n = 99) از افراد گروه با هم/تنها خیانت را گزارش کردند. آزمون‌های پیگیری نشان داد که افراد گروه بدون SEM به طور قابل توجهی خیانت کمتری را در روابط خود نسبت به سه گروه دیگر گزارش کردند.

بحث

بسیاری از تحقیقات گذشته در مورد مشاهده SEM و روابط، در آزمایشگاه‌ها با استفاده از آزمایش‌ها و تخصیص تصادفی انجام شده است (به عنوان مثال، Glascock، 2005 ؛ Jansma و همکاران، 1997 ؛ Kenrick و همکاران، 2003 ). در مقابل، مطالعه حاضر از افراد در مورد تجربیات شخصی‌شان با SEM سوال کرد و ارزیابی کرد که چگونه مشاهده SEM با شریک عاشقانه یا به تنهایی با ابعاد کلیدی کیفیت رابطه مرتبط است. قبل از بحث در مورد چگونگی ارتباط مشاهده SEM در زمینه‌های مختلف با عملکرد رابطه، یافته‌های حاصل از تجزیه و تحلیل‌های توصیفی‌تر خود را مورد بحث قرار می‌دهیم.

نتایج توصیفی ما از یافته‌های پذیرفته‌شده‌ی عمومی مبنی بر اینکه مردان بیشتر از زنان به تنهایی SEM را تماشا می‌کنند، پشتیبانی می‌کند (به عنوان مثال، Boies، 2002 ؛ Carroll و همکاران، 2008 ). با این حال، ما هیچ تفاوت جنسیتی معناداری در رابطه با تماشای SEM با شریک زندگی خود پیدا نکردیم. تقریباً نیمی از مردان و زنان گزارش دادند که SEM را با شریک زندگی خود تماشا کرده‌اند. طول مدت رابطه ارتباطی با اینکه آیا افراد SEM را با شریک زندگی خود یا به تنهایی تماشا کرده‌اند، نداشت، اما کسانی که با هم زندگی می‌کردند، بیشتر از کسانی که با هم قرار می‌گذاشتند اما با هم زندگی نمی‌کردند، احتمال داشت که SEM را با شریک زندگی خود تماشا کرده باشند. اگرچه این رفتار به ندرت در تحقیقات مربوط به زوج‌ها و عملکرد رابطه مورد بررسی قرار می‌گیرد، اما این یافته‌های توصیفی نشان می‌دهد که تماشای SEM با هم، یک فعالیت رایج در بین زوج‌های جوان مجرد است.

الگوهای مشاهده SEM نیز با دینداری مرتبط بودند. کارهای قبلی نشان داد که مشاهده SEM اینترنتی با پیوندهای ضعیف مذهبی مرتبط است ( Stack et al., 2004 ) و نتایج ما از این یافته پشتیبانی می‌کند که افرادی که اصلاً SEM را مشاهده نکردند، نسبت به افرادی که SEM را فقط به تنهایی یا به تنهایی و با شریک زندگی خود مشاهده کردند، مذهبی‌تر بودند.

با توجه به مشاهده SEM و عملکرد عملکرد، فرض ما این است که افرادی که SEM را نمی بینند، عملکرد کلی ارتباط بیشتری را نسبت به کسانی که تنها SEM را مشاهده می کنند، بیشتر حمایت می کنند. همانطور که انتظار می رفت، افرادی که SEM را نگرفتند، ارتباط کمتری با منفی و تعهد بیشتر داشتند نسبت به افرادی که SEM را تنها به تنهایی و یا به تنهایی و با شریک زندگی خود مشاهده کرده بودند. علاوه بر این، افرادی که SEM را مشاهده نکردند گزارش دادند که رضایت جنسی و سازگاری بیشتر نسبت به کسانی که تنها SEM را مشاهده می کنند گزارش شده است. در نهایت، کسانی که SEM را نگرفتند، میزان کفر را نداشتند که حداقل نصف سه گروه دیگر بود. اندازه اثر این تفاوت ها به طور کلی کوچک بود.

فرضیه ما این است که افرادی که SEM را با شریک زندگی خود مشاهده می کنند عملکرد رابطه بالاتری نسبت به کسانی که SEM را مشاهده می کنند ، تا حدودی پشتیبانی می شود. کسانی که فقط SEM را با هم مشاهده می کردند ، نسبت به کسانی که SEM را به تنهایی یا هر دو به تنهایی و با هم مشاهده می کردند ، فداکاری بیشتری داشتند و مشاهده SEM فقط با هم با رضایت جنسی بیشتری نسبت به مشاهده تنها SEM همراه بود. همانطور که در مورد مقایسه بین کسانی که SEM را مشاهده کردند در مقابل به هیچ وجه ، اندازه اثر برای این تفاوت ها معمولاً کم بود. در همان زمان ، تنها یک مورد وجود داشت که مشاهده SEM همراه با شریک زندگی با عملکرد رابطه کمتری نسبت به عدم مشاهده SEM در هر زمینه ای همراه بود. کسانی که SEM را با هم مشاهده کرده اند نسبت به کسانی که SEM را مشاهده نکرده اند بیشتر در رابطه خود خیانت داشته اند. در همه موارد دیگر ، تفاوت معنی داری بین این دو گروه وجود نداشت. این نتایج به وضوح فوایدی از مشاهده SEM را نشان نمی دهد ، اما همچنین نشان نمی دهد که با کیفیت رابطه پایین یا به نوعی مضر است.

منینگ (۲۰۰۶) این نظریه را مطرح کرد که تماشای SEM با هم ممکن است وسیله‌ای برای نزدیک‌تر شدن باشد، در حالی که تماشای آن به تنهایی ممکن است دیواری بین شرکا ایجاد کند. یافته‌های ما نمی‌تواند مستقیماً در مورد اینکه آیا زوج‌هایی که SEM را تماشا کرده‌اند به هم نزدیک‌تر بوده‌اند یا اینکه نزدیکی انگیزه‌ای برای تماشای SEM بوده است، صحبت کند، اما این یافته که افرادی که SEM را به تنهایی تماشا کرده‌اند، کمترین رضایت جنسی را داشته‌اند، ممکن است از این تصور منینگ مبنی بر اینکه تماشای SEM به تنهایی از رابطه جنسی زوجین می‌کاهد، پشتیبانی کند. با این حال، همچنین می‌تواند این باشد که افرادی که در روابط خود ناراضی هستند، به تنهایی به دنبال SEM به عنوان راهی برای تخلیه انرژی جنسی خود هستند. مشکل تفسیر این تحلیل‌ها این است که آنها همبستگی داشتند. ما نمی‌توانیم از این داده‌ها بدانیم که آیا تماشای SEM به تنهایی یا با هم، علت یا معلول پویایی رابطه بوده است.

هیچ تفاوت جنسیتی معناداری در تحلیل‌های ما مشاهده نشد، که نشان می‌دهد تماشای SEM در زمینه‌های مختلف به روش‌های مشابهی با روابط مردان و زنان مرتبط است. بسیاری از تحقیقات قبلی بر استفاده مردان از پورنوگرافی و روابط و دیدگاه‌های آنها نسبت به زنان متمرکز بوده‌اند (به عنوان مثال، Bridges و همکاران، ۲۰۰۳ ؛ Philaretou، Mahfouz و Allen، ۲۰۰۵ ). این تحقیق، این ادبیات را گسترش می‌دهد زیرا نشان می‌دهد زنانی که SEM را به تنهایی تماشا می‌کنند، تمایل به داشتن روابط با کیفیت پایین‌تری نیز دارند. تحقیقات آینده ممکن است این مکانیسم‌ها را با عمق بیشتری در نمونه‌ای از زوج‌ها بررسی کنند که در آنها داده‌های هر دو شریک جمع‌آوری می‌شود. به عنوان مثال، ممکن است مهم باشد بدانیم که آیا زنانی که SEM را به تنهایی تماشا می‌کنند، تمایل دارند شرکایی نیز داشته باشند که SEM را به تنهایی تماشا کنند و آیا تفاوت در میزان یا علاقه به تماشای SEM به تنهایی یا با هم در زوج‌ها با ویژگی‌های مختلف روابط مرتبط است یا خیر.

برخی از پیامدهای بالینی تحقیقاتی که ارائه کرده‌ایم، وجود دارد. همانطور که قبلاً ذکر شد، برخی از پزشکان تجویز تماشای SEM با هم را به عنوان وسیله‌ای برای بهبود رضایت جنسی و/یا صمیمیت تأیید کرده‌اند ( استریار و بارتلیک، ۱۹۹۹ ). با حذف افرادی که اصلاً SEM را تماشا نکردند، نتایج ما نشان داد که فداکاری بالاتر تنها ویژگی مثبت رابطه مرتبط با تماشای SEM با هم بود، اما این یافته همبستگی داشت. بهترین آزمایش برای اینکه آیا چنین تجویزهایی موجه هستند یا خیر، استفاده از یک کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده است که در آن برخی از زوج‌های تحت درمان برای تماشای SEM و برخی دیگر برای این کار اختصاص داده می‌شوند. علاوه بر این، تحقیقات بیشتری برای تعیین اینکه کدام ویژگی‌ها ممکن است در یک رابطه وجود داشته باشند تا چنین مداخلاتی مؤثر باشند، مورد نیاز است.

این تحقیق همچنین نشان داد که مشاهده SEM به تنهایی ممکن است عامل خطر برای ویژگی های منفی رابطه باشد. اگر چه ما نمی توانیم از نتایج ما بدانیم که آیا مشاهده SEM به تنهایی منجر به کیفیت ارتباط فقیرتر و یا برعکس می شود، این داده ها ممکن است برای پزشکانی که با مشتریان خود در مورد مشاهده SEM به تنهایی و ارتباط آن با روابط عاشقانه خود مفید باشد مفید باشد.

محدودیت ها و تحقیقات آینده

مطالعه فعلی دارای نقاط قوت متعددی بود ، اما باید در چارچوب محدودیت های مطالعه مورد بررسی قرار گیرد. همانطور که قبلا ذکر شد ، ما قادر به ارزیابی فرکانس مشاهده SEM به تنهایی در مقابل با هم نبودیم. تحقیقات آینده می تواند آنچه را که در این مطالعه اندازه گیری شد با اندازه گیری نه تنها زمینه مشاهده SEM (به تنهایی در مقابل با هم) ، بلکه همچنین فرکانس رفتار مشاهده متفاوت ، نوع رسانه مشاهده شده (به عنوان مثال اینترنت ، فیلم یا مواد چاپی) گسترش دهد. ، و همچنین نوع SEM (به عنوان مثال ، آنچه به عنوان پورنوگرافی نرم یا سخت شناخته می شود).

علاوه بر این، گرچه اکثر اقدامات موجود در این مطالعه قابل اعتماد و معتبر بوده است، اندازه گیری واحد ما از رضایت جنسی ممکن است حساسیت آن را محدود کند. جمع آوری اطلاعات بیشتر در مورد رضایت جنسی، عملکرد جنسی و صمیمیت، یک دیدگاه پویا تر و کامل تر در مورد چگونگی این چارچوب کیفیت ارتباط با تجارب SEM ارائه می دهد. علاوه بر این، به دلیل اینکه نتایج ما براساس تحقیقات طولی نیستند، تنها می تواند به عنوان روابط همبستگی به عنوان روابط علیت تفسیر شود.

با توجه به تحقیقات آینده ، این رشته ممکن است از بررسی هر دو شریک زندگی در یک زوج بهره مند شود. جالب است بدانید که مثلاً برای روابط مهم است که آیا شرکا از نظر ترجیحات و رفتار مربوط به مشاهده SEM به تنهایی و با هم مطابقت دارند. داده های جمع آوری شده از هر دو شریک می تواند به این زمینه کمک کند تا بداند چگونه مشاهده خصوصی یک شریک از SEM بر احساس شریک زندگی دیگر تأثیر می گذارد. علاوه بر این ، تحقیقات آینده باید در نظر بگیرد که چگونه سابقه جنسی فردی مانند تجربه جنسی قبل از ازدواج و تعداد شرکای جنسی قبلی با مشاهده SEM و کیفیت رابطه ارتباط دارد. بررسی سابقه جنسی همراه با رفتار مشاهده SEM می تواند به تبیین تفاوت های ظریف در این موضوع که چرا مشاهده SEM به تنهایی با کیفیت رابطه منفی است کمک کند. این نوع تحقیقات می تواند به این زمینه کمک کند تا جدا شود که آیا مشاهده SEM یک پروکسی برای خصوصیات مهمتری مانند میل جنسی است.

در نتیجه، این مطالعه نشان داد که بسیاری از بزرگسالان ازدواج نمی کنند که در زندگی خصوصی خود، یا خودشان و یا با همکاران خود، SEM را ببینند. این رفتار به وضوح بخشی از بسیاری از روابط دوستیابی است، اما اغلب اندازه گیری یا بحث نمی شود. یافته های ما نشان می دهد که چندین زمینه متفاوت از کیفیت ارتباط مربوط به مشاهده SEM به تنهایی یا با هم در روش های معنی دار هستند و تحقیقات آینده باید ادامه یابد تا ببیند که چگونه SEM بر روی توسعه و کیفیت ارتباط تاثیر می گذارد.

تشکر و قدردانی

این تحقیق توسط کمک مالی موسسه ملی سلامت کودکان و توسعه انسانی (R01 HD0 47564) به اسکات استنلی و نویسندگان دوم و سوم تأیید شد.

منابع

  1. Bergner RM، Bridges AJ. اهمیت پورنوگرافی سنگین برای شرکای عاشقانه: تحقیقات و پیامدهای بالینی. مجله جنسی و درمان زناشویی. 2002؛ 28: 193-206. [گروه]
  2. Boies SC. استفاده و عکس العمل دانشجویان و دانشجویان نسبت به اطلاعات و سرگرمی های جنسی آنلاین دانشجویان و دانشجویان: پیوندهایی به رفتار جنسی آنلاین و آفلاین. مجله کانادایی جنسیت انسانی. 2002 ؛ 11: 77–89.
  3. Bridges AJ، Bergner RM، Hesson-McInnis M. استفاده شرکای عاشقانه از پورنوگرافی: اهمیت آن برای زنان. مجله رابطه جنسی و زناشویی. 2003 ؛ 29: 1–14. [گروه]
  4. Carroll JS، Padilla-Walker LM، Nelson LJ، Olson CD، Barry CM، Madsen SD. Generation XXX: پذیرش و استفاده از پورنوگرافی در میان بزرگسالان در حال ظهور. مجله تحقیقات نوجوانان. 2008؛ 23: 6-30.
  5. Glascock J. محتوای تحقیرآمیز و جنسیت شخصیت: حسابداری برای واکنشهای متفاوت زن و مرد به پورنوگرافی. گزارش های ارتباطی. 2005 ؛ 18: 43–53.
  6. Haavio-Mannila E، Kontula O. روند جنسی در منطقه دریای بالتیک. موسسه تحقیقات جمعیتی؛ Helinski: 2003.
  7. Jansma LL ، Linz DG ، Mulac A ، Imrich DJ. تعاملات مردان با زنان پس از تماشای فیلمهای صریح جنسی: آیا تخریب تفاوتی ایجاد می کند؟ مونوگرافهای ارتباطی. 1997 ؛ 64: 1–24.
  8. Kenrick DT، Gutierres SE، Goldberg LL. تأثیر عواطف مردمی و قضاوت های غریبه ها و همسران. در: Plous S، سردبیر. درک تعصب و تبعیض. McGraw-Hill؛ نیویورک: 2003 ص. 243-248.
  9. Kline GH، Stanley SM، Markman HJ، Olmos-Gallo PA، Peters M، Whitton SW، et al. زمان بندی همه چیز است: پیشگیری از همکاری و افزایش خطر ابتلا به نتایج فقدان زناشویی. مجله روانشناسی خانواده. 2004؛ 18: 311-318. [گروه]
  10. Kurdek LA، Schmitt JP. توسعه زودرس کیفیت ارتباط در همجنسگرایان همجنسگرایان، همجنسگرایان همجنسگرایان، همجنسگرایان و زوج های لزبین. روانشناسی رشد 1986؛ 22: 305-309.
  11. لارنس KA ، هرولد ES. نگرش زنان نسبت به مواد صریح جنسی و تجربه آنها. مجله تحقیقات جنسی. 1988 ؛ 24: 161–169. [گروه]
  12. DG Linz، Donnerstein E، Penrod S. تاثیرات دراز مدت در معرض نمایش تصویری خشونت آمیز و جنون آمیز زنان. مجله شخصیت و روانشناسی اجتماعی. 1988؛ 55: 758-768. [گروه]
  13. لوپز PA ، جورج WH. لذت بردن از مردان از اروتیک صریح: تأثیرات نگرشهای خاص فرد و نگرشهای خاص جنسیت و هنجارهای خاص جنسیتی. مجله تحقیقات جنسی. 1995 ؛ 32: 275–288.
  14. منینگ JC. تأثیر پورنوگرافی اینترنتی در ازدواج و خانواده: مروری بر تحقیق. اعتیاد جنسی و اجبار 2006 ؛ 13: 131–165.
  15. Mosher DL، MacIan P. کالج مردان و زنان به فیلم های دارای رتبه X اختصاص داده شده برای مخاطبان مرد و زن پاسخ می دهد: جنسیت و اسکریپت های جنسی. مجله تحقیقات جنسیتی. 1994؛ 31: 99-113.
  16. O'Reilly S ، Knox D ، Zusman ME. نگرش دانشجویان دانشگاه نسبت به استفاده از پورنوگرافی. مجله دانشجویی دانشکده. 2007 ؛ 41: 402–406.
  17. Philaretou AG ، Mahfouz AY ، Allen KR. استفاده از پورنوگرافی اینترنتی و رفاه حال مردان. مجله بین المللی سلامت مردان. 2005 ؛ 4: 149–169.
  18. Rhoades GK، Stanley SM، Markman HJ. اثر پیشگیری از همکاری: تکثیر و گسترش یافته های قبلی. مجله روانشناسی خانواده. 2009؛ 23: 107-111. [گروه]
  19. Robinson BE، Manthei R، Scheltema K، Rich R، Koznar J. استفاده درمانی از مواد صریح جنسی در ایالات متحده و جمهوری چک و اسلواکی: یک مطالعه کیفی. مجله جنسی و درمان زناشویی. 1999؛ 25: 103-119. [گروه]
  20. Sabourin SP، Valois P، Lussier Y. توسعه و اعتبار یک نسخه کوتاه مقیاس تعدیل دیادیک با یک مدل تحلیل غیر پارامتری. ارزیابی روانشناختی 2005؛ 17: 15-17. [گروه]
  21. اشنایدر JP. یک مطالعه کیفی از شرکت کنندگان در سایبرس: تفاوت های جنسیتی ، مشکلات بهبودی و پیامدهای درمانگرها. اعتیاد جنسی و اجبار 2000 ؛ 7: 249–278.
  22. اسپانیج GB اندازه گیری تنظیم دیودیک: مقیاس های جدید برای ارزیابی کیفیت ازدواج و دیودهای مشابه. مجله ازدواج و خانواده. 1976؛ 38: 15-28.
  23. Stack S، Wasserman I، Kern R. ارتباطات اجتماعی بزرگسال و استفاده از پورنوگرافی اینترنتی. فصلنامه علوم اجتماعی. 2004؛ 85: 75-88.
  24. استنلی SM، Amato PR، جانسون CA، Markman HJ. آموزش پیش از ازدواج، کیفیت زناشویی، و ثبات زناشویی: یافته های تحقیق بزرگ، تصادفی، خانواده. مجله روانشناسی خانواده. 2006؛ 20: 117-126. [گروه]
  25. استنلی SM، Markman HJ. ارزیابی تعهد در روابط شخصی مجله ازدواج و خانواده. 1992؛ 54: 595-608.
  26. استنلی SM، Markman HJ. ازدواج در 90s: یک بررسی تلفن همراه تصادفی در سراسر کشور. PREP؛ دنور، CO: 1997.
  27. سهام ما جنسیت به عنوان کالا: مردان و صنعت جنسی. در: Levant RF، Brooks GR، ویراستاران. مردان و جنس: دیدگاه های روانشناختی جدید. جان ویلی؛ Hoboken، NJ: 1997. ص. 100-132.
  28. Striar S، Bartlik B. تحریک جنسی: استفاده از عاشقانه در درمان رابطه جنسی. سالانه روانپزشکی 1999؛ 29: 60-62.
  29. Træen B، Nilsen TS، Stigum H. استفاده از پورنوگرافی در رسانه های سنتی و در اینترنت در نروژ. مجله تحقیقات جنسیتی. 2006؛ 43: 245-254. [گروه]
  30. Zillmann D. اثرات مصرف طولانی مدت پورنوگرافی. در: Zillmann D، Bryant J، ویراستاران. پورنوگرافی: پیشرفت های تحقیق و ملاحظات سیاسی. لارنس ارلبام؛ Hillsdale، NJ: 1989. ص. 127-157.
  31. تأثیر زولمن دی ، برایانت ج. پورنوگرافی بر رضایت جنسی. مجله روانشناسی کاربردی اجتماعی. 1988 ؛ 18: 438–453.