نظر YBOP: دکتر. اولینا کوالوسکاپایان نامه شامل تعدادی از یافته های تحقیقاتی مهم در مورد کاربران مشکل ساز پورن (PPU) بود. در زیر چکیده، می‌توانید نظرات تکمیلی کامل او را بیابید، اما در اینجا برخی از نکات برجسته از آن نظرات وجود دارد.
یافته های کلیدی:
- در 17.9 درصد از مردان گروه PPU، آمیزش جنسی مصرف پورنوگرافی و خودارضایی را افزایش می دهد، در حالی که در گروه کنترل این درصد 4.3 درصد بود. (افکت تعقیب کننده؟)
- این نظرسنجی شامل 193 PPU بود که تمایل خود را برای کاهش یا توقف تماشای پورنوگرافی اعلام کردند. همه PPU ها یک حس ذهنی از دست دادن کنترل بر رفتار جنسی خود را تجربه کردند، 36.8٪ از آنها برای مشکلات در عملکرد جنسی کمک دریافت کردند و نیمی (50.3٪) به دلیل مشکلات درک شده از درگیر شدن در یک رابطه جنسی اجتناب کردند. من عملکرد جنسی افراد PPU را با یک گروه کنترلی متشکل از 112 کاربر پورنوگرافی مقایسه کردم که حس ذهنی از دست دادن کنترل بر رفتار جنسی خود را تجربه نکردند.
- رایج‌ترین رفتارهای جنسی مشکل‌ساز در میان PPU، استفاده بیش از حد از پورنوگرافی، خودارضایی اجباری و خیال‌پردازی وسواسی در مورد رابطه جنسی بود.
- میانگین تعداد آمیزش جنسی انجام شده توسط شرکت کنندگان در ماه قبل از مطالعه در PPU به طور قابل توجهی کمتر از گروه کنترل بود.
- هیچ تفاوتی بین گروه‌ها از نظر رابطه/وضعیت تأهل وجود نداشت، بنابراین این تفاوت در اشکال فعالیت جنسی به این دلیل نیست که تعداد مجردها در بین PPU بیشتر از بین گروه کنترل نیست.
- در میان تمام شرکت کنندگان در یک رابطه در زمان نظرسنجی، مردان گروه PPU از حوزه جنسی رابطه خود رضایت کمتری داشتند و رضایت درک شده شریک زندگی خود را از رابطه جنسی با هم کمتر ارزیابی کردند.
- PPU ها دو برابر بیشتر از مردان گروه کنترل (267.85 در مقابل 139.65 دقیقه در هفته) برای پورنوگرافی (در اینترنت، تلویزیون یا روزنامه) وقت صرف کردند. میانگین مدت یک جلسه پورن در گروه PPU 54.51 دقیقه و در گروه کنترل 36.31 دقیقه بود. این نتیجه جالب است زیرا طبق گردآوری داده‌های PornHub.com که در سال 2019 خلاصه‌ای از مشاهده پورنوگرافی را نشان می‌دهد، میانگین مدت یک جلسه در لهستان 10 دقیقه و 3 ثانیه بود.
- تغییر درک شده در فراوانی استفاده از پورنوگرافی در طول سال ها و افزایش آن به مواد شدیدتر در همه موضوعات مشهود بود، اما به میزان بیشتری در PPU.
- نقطه ای که در آن فراوانی مصرف پورنوگرافی بین گروه ها متمایز شد در سن 15 سالگی بود. در این دوره از زندگی، PPU ها با افزایش فراوانی شروع به دستیابی به مواد مستهجن کردند، در حالی که در مردان در گروه کنترل فراوانی مصرف انجام شده باقی ماند. نسبتا پایدار.
- تجربه علائم ترک ناخوشایند پورنوگرافی در PPU به میزان بیشتری نسبت به گروه کنترل رخ داد. کاربران مشکل‌ساز پورنوگرافی هنگام استراحت از مصرف پورنوگرافی، افزایش اضطراب، افزایش اضطراب، کاهش خلق و خو و کاهش میل جنسی را تجربه کردند. علاوه بر این، نزدیک به نیمی از PPU ها تمایل شدیدی به تماشای پورنوگرافی داشتند
لینک پایان نامه کامل: مشکلات در عملکرد جنسی و استفاده از پورنوگرافی اجباری. علت چیست و معلول چیست؟
چکیده
هدف این پایان نامه تعیین این بود که بر اساس داده های تجربی، کدام جنبه از عملکرد جنسی، استفاده مشکل ساز پورنوگرافی (PPU) را از افرادی که مشکلات مربوط به استفاده از پورنوگرافی را تجربه نمی کنند، متمایز می کند. کارهای شرح داده شده در این پایان نامه در سه مرحله انجام شده است. ابتدا، من یک اقتباس و اعتبارسنجی لهستانی از دو ابزار روانسنجی را برای اندازه‌گیری شدت رفتار جنسی اعتیادآور انجام دادم: سیاهه رفتار بیش‌جنسی (مطالعه 1a) و تست غربالگری اعتیاد جنسی - تجدید نظر شده (مطالعه 1b)، و همچنین توسعه پورنوگرافی مختصر صفحه نمایش (مطالعه 1c) - یک پرسشنامه کوتاه برای اندازه گیری علائم PPU. ارزیابی روانسنجی و طبقه‌بندی ویژگی‌های روانسنجی رضایت‌بخش نسخه‌های به زبان لهستانی پرسش‌نامه‌ها را نشان داد، که نشان می‌دهد هم پزشکان می‌توانند با موفقیت برای تشخیص رفتار جنسی اعتیادآور و هم دانشمندان برای مطالعه این موضوع از آنها استفاده کنند. متعاقباً، من تجزیه و تحلیل داده های کیفی خود گزارشی از 230 نفر را انجام دادم که خود را به عنوان PPU معرفی می کردند (مطالعه 2). این داده‌ها از نظر تأیید پنج گروه از علائم PPU (یعنی اختلال عملکرد جنسی، افزایش تحمل یا تشدید در استفاده از پورنوگرافی، علائم مربوط به پرهیز از پورنوگرافی، جنبه‌های عملکرد رابطه، و علائم غیر مرتبط با عملکرد جنسی) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. به طور پیشینی توسط متخصصانی که هم از منظر تحقیقاتی و هم از منظر بالینی به PPU کمک می کنند. نتایج تجزیه و تحلیل گزارش های خود نشان داد که PPU اختلال نعوظ، کاهش میل جنسی، تشدید محتوای مستهجن مشاهده شده به تحریک بیشتر و بیشتر، و ظهور علایق جدید در محتوایی که در ابتدا جالب نبود یا با ترجیحات جنسی اصلی سازگار نبود. هر یک از گزارش‌های خود حاوی اطلاعاتی در مورد مشاهده (خود) تغییرات در عملکرد در طول فرآیند پرهیز از پورنوگرافی بود. تجزیه و تحلیل این داده ها نشان دهنده کاهش شدت اختلال نعوظ در میان کاربرانی است که از تماشای پورنوگرافی خودداری کرده اند. در نهایت (مطالعه 3)، بر اساس نتایج تجزیه و تحلیل داده های کیفی، من سعی کردم به طور سیستماتیک بررسی کنم که چه نوع مشکلاتی در عملکرد جنسی (با شریک جنسی و در حین تمرینات خودروتیک)، و همچنین ذهنی و رابطه ای (وسواس های جنسی، احساس کنترل بر زندگی جنسی خود، فراوانی و الگوهای استفاده از پورنوگرافی، رضایت از رابطه با شریک زندگی، افراد مبتلا به PPU را از گروه کنترل (که به صورت تفریحی از پورنوگرافی استفاده می کنند و PPU را تجربه نمی کنند) با گسترش تحقیقات علمی برای اندازه گیری متغیرهایی که بالقوه هستند متمایز می کند. عوامل مستعد کننده PPU (به عنوان مثال، سن شروع استفاده از پورنوگرافی و شروع جنسی، کیفیت اولین تجربه جنسی، وضعیت رابطه، و غیره). نتایج مطالعه 3 تفاوتی بین گروه ها از نظر میانگین سن شروع استفاده از پورنوگرافی، میانگین سن شروع جنسی، وضعیت رابطه، یا فراوانی گزارش شده به صورت گذشته نگر از اعمال خودارضایی (خودارضایی) و استفاده از پورنوگرافی در دوره: تا 15 سالگی و بعد از 30 سالگی. با این حال، افرادی که PPU را توسعه دادند، در دوره 15 تا 30 سالگی بسیار بیشتر از گروه کنترل از پورنوگرافی استفاده کردند و ارزیابی اولین تماس جنسی با شریک زندگی و فراوانی درگیر شدن در چنین تماس‌های جنسی کمتر بود. گروه PPU در مقایسه با گروه شاهد، هم در گزارش های گذشته نگر و هم در گزارش های مربوط به زندگی جنسی فعلی. همانطور که در مطالعه 2، نتایج مطالعه 3 نشان داد که گروه PPU و گروه کنترل از نظر، از جمله، وقوع تشدید محتوای پورنوگرافی مشاهده شده به تحریک بیشتر و بیشتر، تجربه علائم ترک ناخوشایند و بدتر شدن عملکرد جنسی، متفاوت بودند.
در نتیجه، داده‌هایی که من جمع‌آوری کرده‌ام نشان‌دهنده ارتباط بین علائم گزارش‌شده توسط کاربران مشکل‌ساز پورنوگرافی و ابزارهای روانسنجی رایج مورد استفاده برای اندازه‌گیری شدت رفتار جنسی اعتیادآور است که در مطالعات 1a، 1b و 1c توسعه یافته‌اند. نتایج به‌دست‌آمده در دوره این تحقیقات به تفصیل در قسمت آخر این پایان نامه مورد بحث قرار گرفته است و اهمیت آنها برای درک بهتر اختلال رفتار جنسی اجباری (CSBD) - یک واحد نوزولوژیک جدید که در سال 2019 توسط سازمان بهداشت جهانی در یازدهمین ویرایش آتی گنجانده شده است، نشان داده شده است. طبقه بندی بین المللی بیماری ها (ICD-11)، که در سال 11 ظاهر می شود. کار من جنبه های مهم PPU را برجسته می کند که باید در طول کار بالینی و تشخیصی با افراد مبتلا به CSBD در نظر گرفته شود.
کلید واژه ها: اختلال بیش جنسی، رفتارهای جنسی اعتیاد آور، استفاده از پورنوگرافی اعتیاد آور، استفاده مشکل ساز پورنوگرافی، اختلالات جنسی
نظرات کامل محقق:
من تجزیه و تحلیل های خود را بر اساس یک مجموعه اولیه از عبارات ایجاد شده مطابق با شش بعد انجام دادم:
1.) وسواس جنسی و احساس کنترل بر زندگی جنسی
2.) عملکرد جنسی در رابطه شریک
3.) رضایت از رابطه شریک
4. فراوانی و الگوهای استفاده از پورنوگرافی
5.) عملکرد جنسی در طی تمرینات خوداروتیک
6.) اختلالات جنسی
با توجه به تعداد زیاد داده‌های به‌دست‌آمده در این مطالعه، من خودم را به یک نتیجه مرتبط محدود می‌کنم. این نظرسنجی شامل 193 PPU بود که تمایل خود را برای کاهش یا توقف تماشای پورنوگرافی اعلام کردند. همه PPU ها یک حس ذهنی از دست دادن کنترل بر رفتار جنسی خود را تجربه کردند، 36.8٪ از آنها برای مشکلات در عملکرد جنسی کمک دریافت کردند و نیمی (50.3٪) به دلیل مشکلات درک شده از درگیر شدن در یک رابطه جنسی اجتناب کردند. من عملکرد جنسی افراد PPU را با یک گروه کنترلی متشکل از 112 کاربر پورنوگرافی مقایسه کردم که حس ذهنی از دست دادن کنترل بر رفتار جنسی خود را تجربه نکردند.
وسواس جنسی و احساس کنترل بر زندگی جنسی
- رایج‌ترین رفتارهای جنسی مشکل‌ساز در میان PPU، استفاده بیش از حد از پورنوگرافی، خودارضایی اجباری و خیال‌پردازی وسواسی در مورد رابطه جنسی بود.
- از دست دادن کنترل همیشه به یک جنبه محدود نمی شود - بیش از یک سوم PPU ها از دست دادن کنترل بر سه رفتار جنسی را تجربه کردند.
- PPU (در مقایسه با گروه شاهد) نمرات بالاتری در پرسشنامه های اندازه گیری CSBD (HBI، SAST-R، BPS) به دست آورد.
عملکرد جنسی در رابطه شریک زندگی
- PPU در مقایسه با گروه کنترل رضایت کمتری را از اولین تماس های جنسی خود با شریک زندگی خود گزارش کرد.
- در میان PPU، ثابت شد که خودارضایی فعالیت جنسی غالب است، در حالی که در مردان کنترل، آمیزش واژینال غالب بود و به دنبال آن خودارضایی.
- میانگین تعداد آمیزش جنسی انجام شده توسط شرکت کنندگان در ماه قبل از مطالعه در PPU به طور قابل توجهی کمتر از گروه کنترل بود.
- تفاوتی بین گروه‌ها از نظر رابطه/وضعیت تأهل وجود نداشت، بنابراین این تفاوت در اشکال فعالیت جنسی به این دلیل نیست که تعداد مجردها در بین PPU بیشتر از گروه کنترل است. می توان فرض کرد که اولین تجربه رابطه جنسی شریک در گروه PPU کمتر خوشایند است و در نتیجه ممکن است تلاش کمتری برای تماس جنسی بعدی را پیش بینی کند. شکست می‌تواند مردان را به سمت هرزه‌نگاری و خودارضایی سوق دهد که در مجموع راهی سریع برای کاهش تنش (جنسی و غیرجنسی) فراهم می‌کنند. از سوی دیگر، مصرف مشکل‌ساز پورنوگرافی قبل از شروع جنسی می‌تواند باعث شود که خود عمل جنسی به اندازه کافی برای دستیابی به لذتی مشابه در زمان خودارضایی با مواد مستهجن تحریک‌کننده نباشد.
- در PPU، کاهش لذت جنسی درک شده از زمان شروع مصرف پورنوگرافی به طور قابل توجهی بیشتر از مردان کنترل بود.
رضایت از رابطه شریک
- در میان تمام شرکت کنندگان در یک رابطه در زمان نظرسنجی، مردان گروه PPU از حوزه جنسی رابطه خود رضایت کمتری داشتند و رضایت درک شده شریک زندگی خود را از رابطه جنسی با هم کمتر ارزیابی کردند.
- در زمینه رضایت از رابطه جنسی نیز جالب به نظر می رسد که در 17.9 درصد از مردان گروه PPU، آمیزش جنسی باعث افزایش مصرف پورنوگرافی و خودارضایی می شود، در حالی که در گروه کنترل این درصد 4.3 درصد بوده است. در مورد PPU، فعالیت جنسی با یک شریک ممکن است به اندازه کافی رضایت بخش نباشد، و آنها را وادار به ادامه جستجوی رضایت جنسی در پورنوگرافی کند، یا رابطه جنسی ممکن است به عنوان یک استراتژی برای تنظیم احساسات یا استرس عمل کند، و در صورت شدت بالای این موارد. عوامل در هر زمان معین، مقاربت با شریک به تنهایی کافی نیست، و پورنوگرافی یک شکل آسان در دسترس از استراتژی مقابله مداوم است.
- 75٪ از PPU و 42.6٪ از مردان در گروه کنترل اتفاقاً مطالبی را تماشا می کنند که نمی خواهند به شریک زندگی خود نشان دهند.
- 8٪ از PPU ها و 51.1٪ از افراد کنترل از پورنوگرافی با شریک یا شریک زندگی خود استفاده کردند.
فراوانی و الگوهای استفاده از پورنوگرافی
- تقریباً نیمی از PPU ها گزارش دادند که چهار بار در هفته یا بیشتر به مطالب مستهجن دست می یابند (در مقایسه با 26.6٪ از افراد کنترل).
- در هفته قبل از تکمیل نظرسنجی، PPUها دو برابر بیشتر از مردان گروه کنترل (267.85 در مقابل 139.65 دقیقه در هفته) برای پورنوگرافی (در اینترنت، تلویزیون یا روزنامه) وقت صرف کردند و تقریباً دو برابر بیشتر بود. در ماه گذشته هر هفته مطالب مستهجن مصرف کنید.
- میانگین مدت یک جلسه پورن در گروه PPU 54.51 دقیقه و در گروه کنترل 36.31 دقیقه بود. این نتیجه جالب است زیرا طبق گردآوری داده‌های PornHub.com که در سال 2019 خلاصه‌ای از مشاهده پورنوگرافی را نشان می‌دهد، میانگین مدت یک جلسه در لهستان 10 دقیقه و 3 ثانیه بود.
- تغییر درک شده شرکت‌کنندگان در فراوانی استفاده از پورنوگرافی در طول سالها و افزایش آن به مواد شدیدتر در همه موضوعات مشهود بود، اما در PPU به میزان بیشتری. پیشرفت درک شده در PPU هنگام تجزیه و تحلیل تاریخچه استفاده از پورنوگرافی در طول عمر تأیید شد. مشخص شد که نقطه‌ای که فراوانی مصرف پورنوگرافی بین گروه‌ها تمایز می‌یابد در سن 15 سالگی بود. در این دوره از زندگی، PPUها با فرکانس فزاینده شروع به دستیابی به مواد مستهجن کردند، در حالی که در مردان گروه کنترل فراوانی مصرف انجام شده نسبتاً ثابت باقی ماند.
- تجربه علائم ناخوشایند ترک پورنوگرافی در PPU نسبت به گروه کنترل به میزان بیشتری رخ داد. بیشتر علائم تجربه شده با نتایج تجزیه و تحلیل گزارش های خود که به عنوان بخشی از مطالعه 2 انجام شده بود (تشاهدات) مطابقت داشت. مطابق با شباهت های انتخاب شده، کاربران پورنوگرافی مشکل ساز هنگام استراحت از مصرف پورنوگرافی، افزایش اضطراب، افزایش اضطراب، کاهش خلق و خو و کاهش میل جنسی را تجربه کردند. علاوه بر این، نزدیک به نیمی از PPU ها تمایل شدیدی به تماشای پورنوگرافی داشتند، که در نهایت می تواند منجر به عود در افرادی شود که سعی در ترک پورنوگرافی دارند.
عملکرد جنسی در طی تمرینات خوداروتیک
- تمرینات خوداروتیک بیشتر در گروه PPU انجام شد. این هم برای هفته قبل از نظرسنجی، هم در ماه آخر و هم برای حداکثر تعداد خودارضایی در روز اعمال می‌شود.
- رفتارهای خودارضایی در هنگام تماشای پورنوگرافی با لذت درک شده از خودارضایی در مواد مستهجن مرتبط بود.
- PPUها، بیشتر از افراد کنترل، اجبار/میل شدید به خودارضایی داشتند، و شدت آن در PPUها هم بدون و هم در حین مشاهده پورنوگرافی بیشتر بود.
اختلالات جنسی
من از برخی از جنبه‌های استفاده از پورنوگرافی شناسایی شده در مطالعه 2 و 3 برای ایجاد سه مقیاس فرعی استفاده کردم. هر یک از آنها پس از ارزیابی، دارای ویژگی های روانسنجی رضایت بخشی هستند.
- استفاده از پورنوگرافی مسئله دار
این خرده مقیاس شامل 10 آیتم آزمایشی است که موقعیت‌های مربوط به مصرف پورنوگرافی را در یک ماه گذشته توصیف می‌کند، که شرکت‌کننده در یک مقیاس 6 درجه‌ای (0 - اصلاً، 1 - اصلاً، 2 - به ندرت، 3 - گاهی اوقات، 4 - اغلب، 5 - همیشه). دامنه نمرات ممکن در این خرده مقیاس از 0 تا 50 است و هر چه امتیاز مقیاس بالاتر باشد، احتمال از دست دادن کنترل مصرف پورنوگرافی بیشتر می شود.
- اختلال در نعوظ
این زیرمقیاس شامل 9 آیتم آزمایشی است که موقعیت های مربوط به مشکلات احتمالی در به دست آوردن و/یا حفظ نعوظ را می نویسد که برخی از آنها به مصرف پورنوگرافی مربوط می شود. مانند خرده مقیاس PPU، از شرکت‌کننده خواسته می‌شود تا با در نظر گرفتن ماه گذشته به هر عبارت در مقیاس 6 درجه‌ای پاسخ دهد. دامنه نمرات ممکن در زیرمقیاس از 0 تا 45 است، با نمره بالا که نشان دهنده بدتر شدن قابل توجه عملکرد جنسی به دنبال استفاده مشکل ساز پورنوگرافی است.
- اختلال ارگاسمیک
مقیاس فرعی شامل 7 عبارت است که موقعیت هایی را توصیف می کند که در آنها ممکن است (یا ممکن است) مشکلات مربوط به تجربه ارگاسم ایجاد شود. برخی از موارد موقعیت های مرتبط با مصرف پورنوگرافی را توصیف می کنند. با در نظر گرفتن ماه آخر، شرکت‌کننده به هر عبارت در یک مقیاس 6 درجه‌ای پاسخ می‌دهد (همچنین در خرده مقیاس مشکل‌ساز استفاده از پورنوگرافی و اختلال نعوظ استفاده می‌شود)، می‌تواند از 0 تا 35 امتیاز بگیرد. هر چه امتیاز بالاتر باشد، بیشتر است. شدت مشکلات ارگاسمی
- در گروه PPU، خرده مقیاس استفاده از پورنوگرافی مشکل دار با سوالات مربوط به دفعات مصرف پورنوگرافی، از جمله: فراوانی استفاده از پورنوگرافی در سال گذشته، مدت زمان صرف شده برای استفاده از پورنوگرافی در هفته گذشته، میانگین مدت یک جلسه هرزه نگاری منفرد همبستگی مثبت دارد. در ماه گذشته، فراوانی تماشای پورنوگرافی در طول دوره بیشترین شدت علائم، میانگین مدت یک جلسه در طول دوره بیشترین شدت علائم، حداکثر تعداد ساعات صرف شده برای تماشای پورنوگرافی در روز، احساس تغییر در دفعات استفاده از پورنوگرافی بیش از سالها و مدت زمانی که در هفته صرف مصرف پورنوگرافی می شود. در گروه کنترل، همبستگی های فوق کمتر بوده و شامل تمام سوالات ذکر شده در بالا نمی شود.
- در هر دو گروه مطالعه، نمرات خرده مقیاس استفاده از پورنوگرافی مشکل ساز با ابزارهای روان سنجی اندازه گیری شدت رفتار جنسی اجباری، یعنی HBI، SAST-R، BPS همبستگی مثبت داشت.
- علاوه بر این، در PPU، نمرات خرده مقیاس استفاده از پورنوگرافی مشکل‌ساز با خرده مقیاس «برانگیختگی جایگزین» (پرسشنامه برانگیختگی جنسی)، و همچنین نمره کل در پرسش‌نامه‌ای که 12 بعد عملکرد جنسی را اندازه‌گیری می‌کند (پرسشنامه چندبعدی جنسیت) رابطه مثبت داشت. سه خرده مقیاس آن، یعنی: مشغله جنسی، اضطراب در مورد رابطه جنسی، افسردگی جنسی.
- همبستگی های منفرد ذکر شده برای خرده مقیاس اختلال نعوظ و خرده مقیاس اختلال ارگاسمیک به اندازه کافی ضعیف هستند که مبنایی برای استنتاج ارائه نکنند.
- گروه PPU در هر خرده مقیاس تازه توسعه یافته به طور قابل توجهی بالاتر از گروه کنترل بود، اما تفاوت برای خرده مقیاس اختلالات ارگاسم معنادار نبود.