چگونه پورنو اینترنتی از پورنو گذشته متفاوت است؟

پورنوگرافی اینترنتی به احتمال زیاد به اعتیاد منجر می شود تا پورنو از گذشته"پورنو در اینترنت نمی تواند مشکلی برای کاربران ایجاد کند زیرا پورنو برای همیشه وجود داشته است. اگر آن وقت به ما آسیب نرساند ، اکنون به ما آسیب نمی رساند. "

به نظر منطقی است، اما، در واقع، این استدلال اشتباه است. بارها تغییر کرده اند و به همین ترتیب پورنوگرافی و نحوه پخش پورن به مغز ما منتقل شده است. جریان های پورنو، دسترسی به گوشی های هوشمند و در حال حاضر مجازی مجازی همه آن را آسان تر به بیش از حد مغز مغز است.

یک کاربر ردیت زمانی پرسید : « آیا ما اولین نسلی هستیم که چپ‌دست‌ها خودارضایی می‌کنیم چون دست راست‌هایمان پورن تماشا می‌کنند؟ » بله، به قول یکی از کاربران، کل یک نسل در حال «چندش‌آور» شدن هستند.

روزگاری ، خودارضایی خواستار تخیل فراوان بود. این تمرین برای چیز واقعی بود: "ابتدا می خواهم این کار را انجام دهم ... و سپس ..." دیگر نه.

"من بخشی از آخرین نسل هستم که قبل از اینکه اینترنت داشته باشند شروع به خودارضایی می کنم. من نمی توانم قبل از احساس اصرار بیولوژیکی برای انتقاد از آن ، به نمایش های بصری با هر سلیقه جنسی ممکن دسترسی داشته باشم. هنگامی که من کودک بودم ، همه از دیدن مشاعره ناامید شده بودیم ، اما این فرصت فقط یک یا دو بار با شکوه در سال بود [از طریق کاتالوگ]. من صادقانه تعجب می کنم که چگونه جوانان روی شیر بر نسل های بعدی تأثیر می گذارند. "

این تغییر به چه معناست؟ استفاده از پورن اینترنتی بیشتر به بازی‌های ویدیویی شباهت دارد تا رابطه جنسی واقعی. این کار اولویت شماره یک ژن‌های شما - و بزرگترین پاداش طبیعی (رابطه جنسی) - را با نمایش مداوم، جدید و شگفت‌انگیز «دنیای وارکرفت» ترکیب می‌کند. دست چپ شما فشار و سرعت بیشتری نسبت به رابطه جنسی اعمال می‌کند. دست راست شما در «حالت جستجو» کلیک می‌کند، در حالی که چشمانتان از یک صفحه به صفحه دیگر می‌پرد و ناله گوش‌هایتان را پر می‌کند. نیازی به هماهنگی خیالی نیست.

پورن و نحوه‌ی انتقال آن به مغز ما تغییر کرده است. به کتاب «پورن آن زمان و اکنون: به آموزش مغز خوش آمدید» (۲۰۱۱) مراجعه کنید.

افسوس که مغز ما هنوز سازگار نشده است و این می تواند مشکلات غیر منتظره ای ایجاد کند:

"من سالها از پورنو استفاده کردم. من فقط دوست دارم تماشا کنم که مردم رابطه جنسی دارند. مشکل من حدود 18 ماه پیش که اینترنت پر سرعت گرفتم بالا گرفت. ناگهان ، من از تماشای آنلاین تصاویر به تماشای فیلم ها و فیلم ها به صورت آنلاین فوری رسیدم. من هرگز واقعاً زیاد به آن فکر نمی کردم ، اما بعد از مشاهده تقریباً روزانه - حتی گاهی اوقات برای تماشای فیلم های پورنو ، ساعت ها تماشا می کردم - واقعاً شروع به تغییر در زندگی جنسی شخصی خودم و همسرم کردم. من واقعاً هرگز مشكل ED نداشتم. اما اکنون ، هر زمان که من و همسرم شروع به رابطه جنسی کنیم ، نمی توانم نعوظ پیدا کنم. بعضی اوقات یکی پیدا می کنم ، اما بعد سریع شروع به نرم شدن می کند. رابطه جنسی برای ما تقریباً وجود نداشته است. "

پسر دیگر:

"بین پورنو آنلاین امروز و فقط چند دهه قبل تفاوت وجود دارد. اکنون ، اگر کار خود را رها کنید و زندگی خود را وقف آن کنید - همه در رنگ زنده است - می توانید به وب سایت های مختلف مراجعه کرده و پورنو رایگان بیشتری از آنچه می توانستید مشاهده کنید ، پیدا کنید. شما حتی می توانید طلسم مورد علاقه خود را انتخاب کنید ، هر چیزی که شدیدترین آن را پیدا کنید ، و فقط فیلم بعد از فیلم آن را تماشا کنید. اگر شدت برای چند ثانیه کاهش یابد ، یا حوصله دو ساعت تماشای همان اجسام را به صورت مستقیم داشته باشید ، می توانید به یک مجموعه جدید بپردازید و کارهای جدید را انجام دهید. این امکان وجود دارد که برای قدردانی شما از واقعیت بسیار مخرب تر از همیشه باشد. "

دقیقاً. پورن اینترنتی چیزی بیش از میل جنسی را مورد سوءاستفاده قرار می‌دهد. این امر کاربران را فراتر از میل جنسی طبیعی‌شان سوق می‌دهد: کاربران می‌توانند پورن را در چندین پنجره تماشا کنند، بی‌وقفه جستجو کنند، دائماً چیزهای جدید ببینند، به قسمت‌هایی که داغ‌ترین آنها را پیدا می‌کنند، سریعاً به جلو بروند، به چت جنسی زنده بروند، نورون‌های آینه‌ای خود را با اکشن ویدیویی یا دوربین به دوربین فعال کنند، یا به ژانرهای افراطی و مطالب اضطراب‌آور روی آورند. همه اینها رایگان است، دسترسی به آنها از طریق تلفن هوشمند آسان است، در عرض چند ثانیه، 24 ساعت شبانه‌روز و 7 روز هفته در دسترس است و در هر سنی می‌توان آنها را تماشا کرد. این روزها، با واقعیت مجازی و اسباب‌بازی‌های جنسی که تماس فیزیکی را شبیه‌سازی می‌کنند، تقویت شده است.

به مغز زوم کنید

چه چیزی این جنون «جفت‌گیری» غیرطبیعی را هدایت می‌کند؟ دوپامین . این ماده‌ی شیمیایی عصبی اصلیِ پشت رفتار جستجوی پاداش است. سطح دوپامین، معیاری است که با آن ارزش هر تجربه‌ای را تعیین می‌کنیم (و به خاطر می‌سپاریم). جای تعجب نیست که محرک‌های جنسی، دوپامین را بسیار بیشتر از سایر پاداش‌های طبیعی افزایش می‌دهند.

اکثر مردم دوپامین را به عنوان "هیجان"، "شکر بالا" یا محرکی برای رسیدن به ارگاسم می‌دانند. در واقع، دوپامین در پاسخ به محرک‌های مرتبط با نیازهای بقا افزایش می‌یابد. این یک انگیزه است. به ما می‌گوید که به چه چیزی نزدیک شویم یا از چه چیزی اجتناب کنیم و توجه خود را به کجا معطوف کنیم. علاوه بر این، با کمک به بازسازی مغزمان، به ما می‌گوید که چه چیزی را به خاطر بسپاریم .

پورن اینترنتی اتفاقاً باعث افزایش ناگهانی دوپامین برای همه محرک‌های «برجسته»‌ای می‌شود که ما برای مراقبت از آنها تکامل یافته‌ایم:

  • احساسات قوی: تعجب، ترس، انزجار
  • تازگی: منابع غذایی جدید، شکارچیان جدید، همسران جدید
  • به دنبال و جستجو: کاوش سرزمین ها، غذاها یا فرصت های جفت کردن
  • هر چیزی که انتظارات را نقض می کند: غیر منتظره bonanzas یا خطرات

کلمات، تصاویر و ویدیوهای شهوانی مدت‌هاست که وجود دارند. هجوم مواد شیمیایی عصبی از دوستان جدید نیز همینطور. با این حال، تازگی یک مجله پلی‌بوی ماهی یک بار ، به محض اینکه صفحات را ورق می‌زنید، از بین می‌رود. آیا کسی پلی‌بوی یا ویدیوهای سافت‌کور را «تکان‌دهنده» یا «اضطراب‌آور» می‌داند؟ آیا این یا آن، انتظارات یک پسر بالای ۱۲ سال با سواد کامپیوتری را نقض می‌کند؟ هیچ‌کدام با «جستجو و جستجوی» یک کاربر چند زبانه در گوگل قابل مقایسه نیست.

پس از آن و در حال حاضر نمودار

(برای بزرگنمایی نمودار کلیک کنید)

عبارت «تنوع چاشنی زندگی است» از شعری از ویلیام کوپر (۱۷۸۵) درباره مردی گرفته شده است که هر هفته با دختر متفاوتی قرار می‌گذاشت. اما اینترنت جریان بی‌پایانی از سس تاباسکو را به شکل افزایش ناگهانی دوپامین ممکن می‌سازد . جستجوی من در گوگل برای «پورن» به تازگی حدود ۱.۳ میلیارد صفحه را بازیابی کرد (که «پورن برای نابینایان» در ده مورد برتر من قرار داشت). تحریک مداوم می‌تواند در نحوه تفکر ما اختلال ایجاد کند ، حتی بدون تصاویر شهوانی. در واقع، مطالعات اخیر نشان داده‌اند که استفاده وسواسی از اینترنت (بازی‌های ویدیویی) باعث تغییرات مغزی مرتبط با اعتیاد می‌شود.

"خیلی بد می شد. من جوجه ای را به خانه می بردم و حتی گاهی اوقات نمی توانم صدایم را بالا ببرم زیرا پورنو مغزم را دوباره سیم بندی کرده و آن را شرط بندی کرده بود که هر بار 5-6 دختر داشته باشد. یک دختر ، حتی اگر شخصاً آنجا بود ، این کار را انجام نمی داد. "

در سال ۲۰۰۷، محققان کینزی اولین کسانی بودند که اختلال نعوظ ناشی از پورنوگرافی (PIED) و میل جنسی غیرطبیعی پایین ناشی از پورنوگرافی را گزارش کردند. نیمی از افراد مورد مطالعه که از بارها و حمام‌ها، جایی که پورنوگرافی ویدیویی "همه جا حاضر" بود، انتخاب شده بودند، در پاسخ به پورنوگرافی ویدیویی قادر به رسیدن به نعوظ در آزمایشگاه نبودند. محققان در صحبت با افراد مورد مطالعه کشف کردند که قرار گرفتن زیاد در معرض ویدیوهای پورنوگرافی ظاهراً منجر به کاهش واکنش‌پذیری و افزایش نیاز به محتوای شدیدتر، تخصصی‌تر یا "عجیب و غریب" برای برانگیختگی جنسی شده است. محققان در واقع مطالعه خود را دوباره طراحی کردند تا شامل کلیپ‌های متنوع‌تری باشد و امکان انتخاب شخصی را فراهم کنند. یک چهارم از اندام تناسلی شرکت‌کنندگان هنوز به طور عادی واکنش نشان نمی‌داد . از آن زمان، شواهدی مبنی بر اینکه پورنوگرافی اینترنتی ممکن است عاملی در افزایش سریع میزان اختلال عملکرد جنسی باشد، افزایش یافته است.

چرا تحریک مداوم دوپامین اینقدر اعتیادآور است؟ همانطور که دیوید لیندن، متخصص علوم اعصاب ، توضیح می‌دهد، سیگار کشیدن درصد بسیار بیشتری از مصرف‌کنندگان را نسبت به هروئین به خود جذب می‌کند، حتی با اینکه هروئین انفجار عصبی-شیمیایی بیشتری ایجاد می‌کند. چرا؟ این یک مسئله آموزش مغز است. هر پُک از هر یک از آن 20 سیگار در هر بسته، به فرد سیگاری آموزش می‌دهد که سیگار پاداش‌دهنده است. در مقابل، یک فرد چند بار می‌تواند سیگار بکشد؟ اعتیاد اساساً « یادگیری پاتولوژیک » است.

در مورد پورن اینترنتی، به تازگی مداوم، تصاویر تکان‌دهنده یا اضطراب‌آور، و کلیک‌هایی که در جستجوی عکس بی‌نقص هستند، به عنوان پفک، و ارگاسم به عنوان چیزی قوی‌تر فکر کنید . هر دو مغز را آموزش می‌دهند. با این حال، ما همیشه از مردانی می‌شنویم که دچار اختلال نعوظ ناشی از پورن هستند و به جای ترک پورن اینترنتی، خودارضایی را برای تلاش برای بهبودی رها می‌کنند. آنها به طور غریزی می‌دانند که قطره دوپامین کجاست:

"من فکر می کنم این پورنو است که محرک بیش از حد است که منجر به اختلال نعوظ می شود ، نه خودارضایی. نکته عجیبی که در مورد آزمایش شخصی خودم پیدا کردم این است که بدون پورنو آنلاین ، واقعاً احساس خودارضایی ندارم. حتی وقتی که من سعی می کنم ، به اندازه کافی تحریک نمی شوم تا خودارضایی کنم. ذهن من دیگر مانند گذشته در دوران کودکی قبل از اینترنت خیال پردازی نمی کند. "

امروزه استفاده از پورنو بیشتر از اوج گرفتن مربوط به بازدید از دوپامین است

دوپامین در حال تحریک همه تحریکات است، اما جریان مداوم تحریک وابسته به عشق شهوانی همیشه قوی تر از تمرین ذهنی تمرین است تا استقامت گاه به گاه به ارگاسم. به همین دلیل عاشقانه آنلاین می تواند اعتیاد قدرتمند در برخی از مغز ایجاد کند.

متأسفانه، فراوانی دوپامین به معنای رضایت نیست . پیام آن همیشه این است: «رضایت در همین نزدیکی است، پس ادامه بده !» تحقیقات اعتیاد رفتاری در مورد غذا، قمار و بازی‌های ویدیویی اینترنتی نشان می‌دهد که دوپامین بیش از حد، پاسخ لذت مغز را بی‌حس می‌کند. این نشان می‌دهد که فرآیندهای اعتیاد در حال رخ دادن هستند. یک مغز بی‌حس منجر به هوس بیشتر می‌شود؛ حتی یک شات بی‌نقص هم شما را راضی نمی‌کند. پورنوگرافی امروزی نه تنها نیازهای شما را برآورده می‌کند، بلکه آنها را تحریف می‌کند.

تماشای غروب آفتاب، نوازش گربه و تماشای تیم مورد علاقه‌تان با لذت‌های شدیدتر یکسان نیستند . در لذت‌های عادی، سیگنال‌های دوپامین دریافت می‌کنید و سپس مغز شما به حالت تعادل برمی‌گردد. در مقابل، برخی فعالیت‌ها پتانسیل اختلال در تنظیم دوپامین در درازمدت را دارند.

در واقع، در سال ۲۰۱۱، پزشکان انجمن پزشکی اعتیاد آمریکا بیانیه‌ای صادر کردند و در آن از رابطه جنسی، غذا و قمار به عنوان فعالیت‌های بالقوه اعتیادآور نام بردند. آن‌ها شکی باقی نمی‌گذارند که همه اعتیادها - چه به الکل، هروئین یا رابطه جنسی - اساساً یکسان هستند. روانشناس فیلیپ زیمباردو نیز به خطرات «اعتیاد به تحریک» اشاره کرده است. (سخنرانی TED با عنوان « مرگ مردان؟ »)

حتی مردان جوان هم در مورد پورنوگرافی اینترنتی به یکدیگر هشدار می‌دهند. آنها همچنین دریافته‌اند که پورنوگرافی باعث تشدید و ایجاد سلیقه‌های جنسی کاذب می‌شود :

"روزهای آخر چند روز 4-6 ساعت پرخاش می کند. از طرف مثبت ، آشکار شد که پورنو ترنسجنسیتی با جنسیت من ارتباطی ندارد. پس از 30 ساعت تماشای طی 5 روز گذشته ، پورنو ترنسجنسال کسل کننده شد! شروع به جستجوی چیزهای نفرت انگیزتر و نفرت انگیزتر کردم.

ویژگی‌های پورن اینترنتی به روش‌های منحصر به فردی بر مغز تأثیر می‌گذارند . علاوه بر تحریک مداوم، هیچ محدودیت ذاتی برای مصرف وجود ندارد - برخلاف خوردن یا مواد مخدر. تشدید همیشه امکان‌پذیر است زیرا مکانیسم‌های سیری طبیعی مغز تا زمانی که فرد به اوج لذت جنسی نرسد - که ممکن است ساعت‌ها طول بکشد - فعال نمی‌شوند. حتی در آن صورت، کاربران می‌توانند روی چیزی تکان‌دهنده‌تر کلیک کنند تا دوباره تحریک شوند. پورن اینترنتی در نهایت سیستم بیزاری طبیعی مغز را فعال نمی‌کند ("من نمی‌توانم یک لقمه/نوشیدنی/هلهله دیگر را تحمل کنم!"). چه کسی نمی‌تواند تحمل نگاه کردن به یک تصویر شهوانی دیگر را داشته باشد؟ تولید مثل در نهایت اولویت اصلی ژن‌های ماست.

از علائم بیش از حد مطلع شوید

این باور که «استفاده از پورن هیچ آسیبی ندارد» در دوران مجله ماهانه پلی‌بوی ظهور کرد . چه بخواهید چه نخواهید، پورن اینترنتی به همان اندازه که «پولمون-گو» با تیک-تاک-تو متفاوت است، با اروتیسم گذشته متفاوت است. گزارش‌های شخصی این موضوع را آشکار می‌کنند. پخش آنلاین پورن به جای اینکه «فقط پورن» باشد، پدیده جدیدی است که تکامل مغزهای زیادی را برای آن آماده نکرده است.

اجداد شما اینترنت یا حافظه‌ای از فانتزی‌های مبتنی بر پورن نداشتند. اگر خودارضایی می‌کردند، میل جنسی طبیعی و تخیل خودشان کار را انجام می‌داد. اگر واکنش جنسی شما در حال کاهش است، یا برای اوج لذت جنسی به پورن نیاز دارید، در واقع مکانیسم‌های طبیعی اشتهای مغز خود را نادیده می‌گیرید و در معرض خطر اعتیاد قرار می‌گیرید. صبر کنید تا مغز شما به حساسیت طبیعی خود بازگردد . ترک اعتیاد ممکن است دشوار باشد، اما نکات و پشتیبانی در دسترس است.

مغز شما برای مدیریت شهوانی‌های امروزی تکامل نیافته است. مغز فقط ویدیو نمی‌بیند؛ بلکه فرصت‌های بی‌پایان لقاح را درک می‌کند و از «شلاق» دوپامین خود استفاده می‌کند تا مطمئن شود که شما تا حد امکان لقاح انجام می‌دهید - صرف نظر از هزینه‌ای که برای شما دارد. بینندگان امروزی به جای اینکه از تماشای فیلم لذت ببرند و به زندگی خود ادامه دهند، اغلب تا زمانی که می‌توانند بیدار بمانند، به تماشای آن ادامه می‌دهند - غافل از اینکه ممکن است در معرض خطر اعتیاد یا مشکلات عملکردی قرار گیرند . همانطور که الیزر یودکوفسکی زمانی نوشت،

"اگر مردم حق وسوسه شدن را داشته باشند - و این همان چیزی است كه باعث آزادی اراده می شود - بازار می تواند با تأمین وسوسه ای كه فروخته می شود ، پاسخ دهد. انگیزه بازار کاملا فراتر از نقطه ای است که یک فوق العاده محرک شروع به خسارت جانبی به مصرف کننده کند. "

نشانه‌هایی را که نشان دهنده استفاده بیش از حد از پورن هستند ، بیاموزید . ( گزارش‌های شخصی دیگران را بخوانید . ) شما نمی‌توانید به آنچه دوستانتان انجام می‌دهند یا حتی به توصیه‌های متخصصان سکسولوژی یا پزشکان عمل کنید . به آنچه متوجه می‌شوید ، عمل کنید.

"در روز شماره گیری ، به دلیل بد / کند بودن اینترنت و اینکه نمی دانم از کجا می توان همه چیز را پیدا کرد ، فقط قادر به بارگیری تصویر گاه به گاه (بسیار نرم پورنو) بودم. اما اکنون با سرعت بالا ، حتی به تلفن های همراه ، باعث شده است که به طور مداوم بیشتر و بیشتر و با وضوح بالاتر تماشا کنم. گاهی اوقات به دنبال یک موضوع کامل برای پایان دادن به یک کار یک روزه می شود. هرگز ، هرگز راضی نمی کند. مغز همیشه "بیشتر نیاز دارد" ... چنین دروغی می گوید. "

"به عنوان فردی که اعتیاد به مواد افیونی داشته و در حال حاضر با اعتیاد به پورنو مبارزه می کند ، می توانم بگویم که پورنو قطعاً یک اعتیاد معتبر است. من در سنین جوانی با پورنو اینترنتی شروع کردم و در دبیرستان با زنان از طریق اینترنت تماس گرفتم ، عادت های منفی پیدا کردم که به طور مداوم کیفیت زندگی من را تحت تأثیر قرار می دهد. با هروئین ، حداقل وقتی پول داشتم می توانم به کلاس رفتن و رابطه داشته باشم. حتی در بدترین حالت من که از هر تعداد داروی سخت استفاده می کردم ، توانستم زندگی نسبتاً مناسبی داشته باشم. اکنون ، وقتی خودم را در یک مکان خوب می دانم ، اغلب می بینم که یک رابطه طولانی مدت را برای شرایط جنسی کاملاً انتزاعی خراب می کنم. "

در حقیقت، ما همیشه از همه بچه ها می شنویم که از تبلیغات اینترنتی استفاده از اینترنت را رنج می برند، بلکه سعی می کنند استمناء را کنار بگذارند تا سعی کنند مسائل خود را حل کنند تا اینکه از دیدن فیلم اینترنتی استفاده کنند.

"صرفاً از تجربه شخصی صحبت می کنم ، من فکر می کنم این پورنو است که محرک بیش از حد است که منجر به اختلال در نعوظ می شود ، نه خودارضایی. نکته عجیبی که در مورد آزمایش شخصی خودم پیدا کردم این است که بدون پورنو آنلاین ، من واقعاً احساس خودارضایی ندارم و حتی وقتی سعی می کنم به اندازه کافی تحریک نشوم تا خودارضایی کنم. ذهن من مثل گذشته وقتی بچه بودم در روزهای قبل از پورنو ، دیگر خیال پردازی نمی کند. "

برای مطالعات در مورد کاربران پورنو مراجعه کنید -

این مقالات نکته اشاره دارد که اینترنت یک محرک منحصر به فرد است

 در اینجا علائم دیگران متوجه شده اند:

من در حال تبدیل شدن به برخی از بدترین پورنو ها بودم ، و حتی در آن صورت ، حتی پس از اتلاف ساعت در روز ، خیلی راحت نبودم.

در مورد من ، این انگیزه کم بوده است (من اهمیتی نمی دهم) ، همیشه خسته ، مه مغز ، مشکل در تمرکز ، اضطراب اجتماعی ، افسردگی و غیره. من می دانستم که چیزی با من درست نیست (و دوستان نزدیک و خانواده نیز می دانستند ) ، اما من فقط نمی توانستم انگشتم را روی آن بگذارم (یا نمی خواستم).

در اوج استفاده از پورنو من، ارگاسم متوقف شد دیگر احساس خوبی. این فقط راهی برای خود درمان بود.

من از 11-12 شروع به تماشای پورنو کردم و حدود 22 سالگی بکارت خود را از دست دادم. دختر مجبور شد با زور مرا من را بیاورد تا بیایم. آلت تناسلی من کاملاً از نظر واژن بی حس شده بود. من در طول پیشگویی سخت می گرفتم ، اما بدون نرم شدن بیش از چند دقیقه نمی توانستم رابطه جنسی برقرار کنم.

وقتی که من یک کودک بودم، به یاد می آورم که خیلی با انگیزه زیادی در حال خروج است. این همه زمانی که من در مورد 14 بودم تغییر کرد. من تمام تعطیلات آخر هفته و شب ها را تماشا می کنم.

می فهمم که وقتی مدت طولانی تماشا نمی کنم ، نیازی به تکرر ادرار ندارم. در هنگام استفاده سنگین بسیار بد شد. من زیاد از توالت استفاده می کردم! همچنین ، من قبلاً نگران بودم که دوستانم پشت سر من در مورد من صحبت می کنند ، بنابراین درک من از اینکه مردم می گویند / فکر می کنند وقتی که من بایگانی می کنم تحریف می شود.

پس از سالها استفاده ، علائمی که از 25 سالگی شروع به نشان دادن می کردند: سردردهای عجیب ، صدای بسیار کم عمق و تقریباً تنگ ، احساس خشکی در داخل چشم و احساس خشکی در صورت را داشتم. صبح می توانستم یک احساس ناخوشایند عجیب در کل بدنم احساس کنم. قبل از اینکه همان احساس عجیب و غریب را در بدن خود داشته باشم ، که باعث خواب رفتن من شد ، نمی توانستم بیش از 40 دقیقه روی مطالعاتم تمرکز کنم. دیوانه شده بودم سپس فکر کردم که مبتلا به دیابت (قند خون پایین) ، بینایی نامناسب هستم (بینایی ام را کاملاً آزمایش کردم). من حتی فکر کردم که من ADD یا ADHD دارم ، زیرا می توانم هر از گاهی بسیار تکان دهنده باشم. علاوه بر این ، من در جلسات اجتماعی کاملاً ناامن بودم و به طور کلی در کنار مردم احساس امنیت و راحتی نمی کردم.

گاهی اوقات احساس کودک بودن می کردم. تکانشی ، بی قرار و غیره. حتی می توانستم احساس جذابیت جنسی ام در حد صفر را احساس کنم. اما من نمی توانستم کاری در این مورد انجام دهم! سرانجام ، بعد از حدود دو هفته بدون پورنو یا استمنا going ، احساس خوبی داشتم. همه علائم ذکر شده در بالا از بین رفته است و من از نظر اجتماعی احساس آرامش و راحتی می کنم. صحبت من محکم ، پایدار و آرام بود. خندیدم و با تمام صورتم لبخند زدم. جذاب شدم و می توانستم معاشقه کنم. احساس کمبود جذابیت جنسی از بین رفته بود و حتی متوجه واکنش و واکنش های بهتر افراد اطرافم شدم. با دوستان ، خانواده ، همکاران و البته دختران ارتباط بهتری پیدا کردم.

من دچار اضطراب اجتماعی ناتوان کننده ، افسردگی ، کمبود رانندگی ، خستگی جسمی ، خستگی ذهنی شدم ، نمی توانستم شغلی را حفظ کنم ، حتی نمی توانم از سالن های دانشگاه پایین بروم بدون اینکه از مرگ مردم وحشت داشته باشم ، از زنان تا پیر احساس خستگی می کنم و غیره.

خلق و خوی من پس از binging افت می کند. من به راحتی از مردم اذیت می شوم. این باعث می شود من در یک حالت ذهنی قرار بگیرم و فکر کنم پورنو است. خواب من را مختل می کند؛ وقتی می خوابم یک کالییدوسکوپ پورنو در سر دارم. اینکه ببینم خودم مرتباً همان کار را انجام می دهم آزار دهنده است.

برای بسیاری از ما (از جمله خودم) ، ED اولین علامت واقعی / تکان دهنده ای بود که ما را متزلزل می کند و به ما می فهماند که چیزی درست نیست.

زمانی که من 16-17 بودم، بسیار پر انرژی بودم. دوره پورنو من نیمه راه از 18 شروع شد. من شروع به تبدیل شدن به یک مرد سرد و با استفاده از کافئین مانند دیوانه وار. من هيچ احساس هيجانی را احساس نمیکنم.

در جوانی من به اتاق می رفتم و مردم متوجه من می شدند و جذب من می شدند و می خواستند با من صحبت کنند. وقتی در خیابان قدم می زدم احساس اطمینان و انرژی می کردم و دختران متوجه این موضوع می شدند و مرا تصدیق می کردند. با گذشت سالها ، استفاده از پورنو افزایش یافت و این انرژی به آرامی از بین رفت. زندگی اجتماعی من رنج برد. من همیشه آن را به پیری نسبت می دادم ، اما اشتباه می کردم. خیلی راحتم که مقصر را شناسایی کردم. الان می توانم احساس کنم که انرژی برمی گردد.

به یاد داشته باشید، اجداد شما هیچ پورن اینترنتی یا حافظه‌ای از فانتزی‌های مبتنی بر پورن نداشتند. اگر آنها خودارضایی می‌کردند، به این دلیل بود که میل و تخیل خودشان به تنهایی این کار را انجام می‌داد. اگر واکنش جنسی شما در حال کاهش است، یا برای رسیدن به اوج لذت جنسی به پورن نیاز دارید، در واقع شما مکانیسم‌های سیری طبیعی مغز خود را تحت الشعاع قرار می‌دهید. و اگر نمی‌توانید بدون پورن به اوج لذت جنسی برسید، صبر کنید تا مغز شما به حساسیت طبیعی خود بازگردد. این ممکن است در حالی که مغز شما در حال بازگشت به حالت عادی است، دشوار باشد، اما نکات و پشتیبانی در بسیاری از وب‌سایت‌ها موجود است.