Świadome i nieświadome miary emocji: czy zmieniają się z częstotliwością wykorzystywania pornografii? (2017)

^1. Wydział Psychologii, Centrum Badań nad Neurologią Translacyjną i Zdrowiem Psychicznym, Uniwersytet w Newcastle, Callaghan 2308, NSW, Australia

² Sydney Medical School, Uniwersytet w Sydney, Sydney 2006, Nowa Południowa Walia, Australia

^3. Laboratorium Neurologii Poznawczej i Zachowań (CanBeLab), Wydział Psychologii, Prywatny Uniwersytet Webstera w Wiedniu, Palais Wenkheim, 1020 Wiedeń, Austria

⁴ Wydział Psychologii, Uniwersytet Wiedeński, 1010 Wiedeń, Austria

Korespondencja: Tel .: + 43-1-2699-293

Redaktor naukowy: Takayoshi Kobayashi

Otrzymano: 1 Marzec 2017 / Zaakceptowano: 26 Kwiecień 2017 / Opublikowano: 11 Maj 2017

Abstrakcja

Zwiększone wykorzystanie pornografii jest cechą współczesnego społeczeństwa ludzkiego, z postępem technologicznym umożliwiającym szybki internet i względną łatwość dostępu za pośrednictwem wielu urządzeń bezprzewodowych. Czy zwiększona ekspozycja pornografii zmienia ogólne przetwarzanie emocji? Badania w dziedzinie wykorzystywania pornografii są w dużym stopniu zależne od świadomych miar samoopisowych. Jednak coraz większa wiedza wskazuje, że postawy i emocje są intensywnie przetwarzane na poziomie nieświadomym przed świadomą oceną. Dlatego to badanie eksploracyjne miało na celu zbadanie, czy częstotliwość korzystania z pornografii ma wpływ na nieświadome i / lub świadome procesy emocjonalne. Uczestnicy (N = 52), którzy zgłosili oglądanie różnych ilości pornografii, zostali przedstawieni z obrazami wywołującymi emocje. Rejestrowano potencjały związane z zdarzeniami mózgu (ERP) i zastosowano modulację Startle Reflex Modulation (SRM) w celu określenia nieświadomych procesów emocji. Wyraźne wartościowości i pobudzenia dla każdego prezentowanego obrazu zostały również podjęte w celu określenia świadomych efektów emocji. Świadome oceny jawne ujawniły znaczące różnice w ocenach walorów (przyjemności) „erotycznych” i „przyjemnych” w zależności od wykorzystania pornografii. SRM wykazywał zbliżające się efekty, a ERP wykazywały zmiany w czołowych i ciemieniowych obszarach mózgu w stosunku do „nieprzyjemnych” i „gwałtownych” kategorii obrazów emocji, które nie korelowały z różnicami widocznymi w ocenach jawnych. Wyniki sugerują, że zwiększone wykorzystanie pornografii wydaje się mieć wpływ na nieświadome reakcje mózgu na bodźce wywołujące emocje, które nie zostały wykazane w wyraźnym raporcie własnym.

Słowa kluczowe:

procesy świadome a nie świadome; pornografia; emocja; reakcje afektywne; EEG; triangulacja

1. Wstęp

W sieci dostępna jest coraz większa ilość materiałów pornograficznych do publicznej konsumpcji [ 1 , 2 ]. Brak regulacji oznacza, że ​​Internet szybko stał się łatwym i wydajnym środkiem, dzięki któremu materiały pornograficzne mogą być rozpowszechniane, dystrybuowane i dostępne do konsumpcji we własnym domu, z korzyściami w postaci dostępności, anonimowości i przystępności cenowej [ 3 , 4 ]. Ponadto postęp technologiczny, taki jak smartfony, Wi-Fi i szybkie usługi internetowe, oznacza, że ​​stary problem bycia przywiązanym do biurka i kabla nie ogranicza już możliwości dostępu do bogatej gamy materiałów pornograficznych. Nic dziwnego, że problemy związane z oglądaniem bodźców seksualnych stały się najczęściej występującym problemem seksualnym w ostatnich czasach [ 5 ].

W kilku badaniach zbadano, czy ekspozycja na pornografię ma jakikolwiek wpływ, czy to pozytywny czy negatywny, na indywidualne procesy poznawcze i behawioralne [3,6,7,8,9,10,11,12,13,14,15]. Wiele z tych dokumentów próbowało rozwiązać te problemy społeczne, badając kwestię tego, czy zwiększone narażenie na materiały pornograficzne prowadzi do zachowań agresywnych seksualnie. Metaanalizy tej pracy wykazały, że zwiększona częstotliwość konsumpcji pornografii może przewidywać negatywne wyniki u ludzi [16,17] - nawet pokazując, że osoby fizyczne i seksualne zazwyczaj wykorzystują pornografię w znacznie wyższym tempie niż przeciętna osoba [18]. Metaanaliza wykonana przez Allena i in. [6] wykazali, że nie-eksperymentalne metody analizy nie wykazały prawie żadnego wpływu ekspozycji na pornografię i akceptacji mitów gwałtu, podczas gdy badania eksperymentalne (nie opierające się wyłącznie na raporcie własnym) wykazały niewielki, ale pozytywny efekt (ekspozycja na pornografię zwiększa akceptację mitu gwałtu). Inne metaanalizy wykazały istotny pozytywny związek między wykorzystywaniem pornografii a postawami wspierającymi przemoc wobec kobiet zarówno w badaniach eksperymentalnych, jak i nie eksperymentalnych [19]. Korelacje te były większe, gdyby sprawcy byli narażeni na pornograficzną przemoc seksualną w stosunku do form bez przemocy. Mancini i in. [12] przeprowadził dochodzenie w sprawie przestępców seksualnych i odkrył, że ekspozycja nastolatków na pornografię znacząco przewidywała podwyższenie przemocy poprzez stopień upokorzenia ofiary. Autorzy stwierdzili również, że wykorzystanie pornografii tuż przed przestępstwem spowodowało zmniejszenie obrażeń ofiary, które przypisywali efektowi przeczyszczającemu, jaki pornografia wywiera na sprawcę. Są inni badacze, którzy wydają się zgadzać, że oglądanie materiałów pornograficznych ma niewielki lub żaden negatywny wpływ na poznanie i zachowanie. Ferguson i Hartley [20] w swoim przeglądzie sugerują, że dowody na związek przyczynowy między ekspozycją na pornografię a agresją seksualną są minimalne, a każda pozytywna korelacja między konsumpcją pornografii a agresywnym zachowaniem jest w najlepszym razie niespójna. Sugerują hipotezę, że zwiększona ekspozycja na pornografię prowadzi do zwiększonego zachowania seksualnego, które należy odrzucić. Często problemem jest po prostu brak rozróżnienia między korelacją a przyczynowością.

Kilka innych badań zamiast skupiać się na możliwych korelacjach między przemocą a pornografią, zaczęło koncentrować się na szkodliwych skutkach emocjonalnych, społecznych i seksualnych związanych z nadmiernym oglądaniem pornografii. Potencjalne i zgłaszane skutki obejmują między innymi: zwiększony poziom lęku [ 21 ], objawy depresyjne [ 22 ] oraz niemożność zainicjowania i utrzymania erekcji z prawdziwymi partnerami seksualnymi bez pomocy pornografii [ 23 ], co z kolei może prowadzić do depresji i zaburzeń lękowych.

Często jest niedopuszczalne, że korelacja pewnych zachowań i ich szkodliwych skutków może być powodem do niepokoju, co może skutkować zakończeniem tego konkretnego zachowania, jednak niekoniecznie wskazuje na związek przyczynowy. Chociaż zrozumiałe jest, że zwiększone oglądanie pornografii (jak w przypadku wielu innych zachowań mających na celu poszukiwanie przyjemności) może być podejmowane przez wielu, to jednak niewielka liczba osób, u których występują negatywne skutki, a zatem nie można założyć, że korelacja tych złych skutków oglądanie pornografii oznacza związek przyczynowy.

Potencjały związane z wydarzeniami (ERP) były często używane jako fizjologiczna miara reakcji na sygnały emocjonalne, np. [ 24 ]. Badania wykorzystujące dane ERP zwykle koncentrują się na późniejszych efektach ERP, takich jak P300 [ 14 ] i późnopozytywny potencjał (LPP) [ 7 , 8 ] podczas badania osób oglądających pornografię. Te późniejsze aspekty kształtu fali ERP przypisano procesom poznawczym, takim jak uwaga i pamięć robocza (P300) [ 25 ], a także długotrwałemu przetwarzaniu bodźców emocjonalnie istotnych (LPP) [ 26 ]. Steele i in. [ 14 ] wykazali, że duże różnice P300 obserwowane między oglądaniem obrazów o charakterze seksualnym w porównaniu z obrazami neutralnymi były negatywnie powiązane z miarami pożądania seksualnego i nie miały wpływu na hiperseksualność uczestników. Autorzy zasugerowali, że ten negatywny wynik był najprawdopodobniej spowodowany tym, że pokazane obrazy nie miały żadnego nowego znaczenia dla grupy uczestników, ponieważ wszyscy uczestnicy zgłosili oglądanie dużych ilości materiałów pornograficznych, co w konsekwencji prowadziło do tłumienia składnika P300. Autorzy zasugerowali następnie, że być może przyjrzenie się późniejszemu LPP może zapewnić bardziej użyteczne narzędzie, ponieważ wykazano, że indeksuje procesy motywacyjne. Badania badające wpływ korzystania z pornografii na LPP wykazały, że amplituda LPP jest ogólnie mniejsza u uczestników, którzy zgłaszają większe pożądanie seksualne i problemy z regulacją oglądania materiałów pornograficznych [ 7 , 8 ]. Ten wynik jest nieoczekiwany, ponieważ liczne inne badania związane z uzależnieniami wykazały, że gdy przedstawiono im zadanie emocjonalne związane z sygnałem, osoby, które zgłaszają problemy z negocjowaniem swoich uzależnień, powszechnie wykazują większe kształty fal LPP, gdy przedstawiono im obrazy ich konkretnej substancji wywołującej uzależnienie [ 27 ]. Prause i in. [ 7 , 8 ] przedstawiają sugestie, dlaczego korzystanie z pornografii może skutkować mniejszymi efektami LPP, sugerując, że może to być spowodowane efektem przyzwyczajenia, ponieważ uczestnicy badania, którzy zgłosili nadmierne korzystanie z materiałów pornograficznych, uzyskali znacznie wyższe wyniki w zakresie liczby godzin spędzonych na oglądaniu materiałów pornograficznych.

W przeciwieństwie do ERP, modulacja odruchu zaskoczenia (SRM) jest stosunkowo nową techniką w tej dziedzinie, która była również stosowana w badaniach nad emocjami w celu dostarczenia informacji dotyczących przetwarzania surowych informacji afektywnych, np. [ 28 ]. Celem SRM jest zmierzenie wielkości mrugnięć oczami wywołanych nieoczekiwanym wybuchem głośnego, białego szumu słuchowego, podczas gdy przestraszona osoba jest wystawiona na kontrolowaną stymulację pierwszego planu o zmiennej treści afektywnej [ 28 ]. Lang i in. [ 29 ] wykazali, że poziom wielkości mrugnięć oczami zarejestrowany przez nieoczekiwany bodziec słuchowy koreluje z względną treścią afektywną apetytywną (skutkującą mniejszymi mrugnięciami oczu) lub awersyjną (większymi mrugnięciami oczu) wizualnie prezentowanych bodźców. Oznacza to, że mrugnięcia oczami związane z sondą zaskoczenia są wzmacniane, gdy osobie prezentowane są nieprzyjemne lub przerażające bodźce i zmniejszone, gdy prezentowane są przyjemne bodźce.

Liczne badania wprowadziły modulację odruchu wstrząsowego jako miarę surowego przetwarzania afektywnego w odniesieniu do różnych kontekstów, w tym psychopatii [30], wiele niepełnosprawności [31], zapachy [32], schizofrenia [33], projekt produktu [34], spacerując po dzielnicach miejskich [35] i własność emocji [36]. SRM został również wprowadzony do neuronauki konsumenckiej [37,38,39,40]. Jednak wykorzystanie tego środka zapisu w przetwarzaniu informacji seksualnych było rzadkością [41]. Przeprowadzone badania konsekwentnie wykazują mniejszy odruch mrugania oka do obrazów przedstawiających pozytywne (seksualne) scenariusze w stosunku do obrazów przedstawiających nieprzyjemne, neutralne [42] i straszne [43] zawartość. W 2014 zasugerowano SRM do użycia dokładnie w kontekście bieżącego badania [44].

Niniejsze badanie ma na celu wykorzystanie środków neurofizjologicznych (EEG i SRM) w celu ustalenia, czy różne ilości pornografii w normalnej populacji mają wpływ na nieświadome stany emocjonalne, jak również świadome miary samooceny emocji.

Kwestionariusze samooceny są prawdopodobnie najpowszechniejszą metodą, za pomocą której badacze i klinicyści próbują ustalić postawy i zachowania emocjonalne użytkowników materiałów pornograficznych, często wykluczając inne metodologie [ 45 , 46 ]. Chociaż kwestionariusze samooceny mogą być doskonałym sposobem na zebranie dużych ilości danych z szerokiej populacji, są podatne na błędy przypominania, błędy pożądania społecznego [ 13 , 45 , 47 ] i zanieczyszczenie poznawcze [ 48 ]. Wykazano, że przetwarzanie emocji ma komponenty związane z nieświadomymi, podkorowymi strukturami mózgu, jak również ze świadomymi strukturami korowymi. Zatem aspekty emocji mogą istnieć bez świadomej świadomości [ 38 , 49 , 50 , 51 ]. Zdolność do udzielania jednoznacznych odpowiedzi na cokolwiek emocjonalnego wymaga poziomu świadomego przetwarzania poznawczego, który skutkuje oceną. Jednakże ta ocena poznawcza jest wypadkową połączenia głębokich procesów fizjologicznych, które zachodzą podkorowo w mózgu, w połączeniu z bardziej świadomym przetwarzaniem korowym mózgu. Wykazano, że to zabarwia świadome interpretacje leżących u podstaw reakcji fizjologicznych, zjawisko określane jako zanieczyszczenie poznawcze [ 48 ]. Dlatego możliwe jest, że nadmierne poleganie na danych uzyskanych wyłącznie za pomocą miar samooceny nie daje w pełni dokładnego obrazu procesów myślowych danej osoby. Aby uwzględnić tę wadę, autorzy niniejszego badania zdecydowali się wykorzystać pomiary fizjologiczne do ustalenia procesów nieświadomych oprócz tradycyjnych pomiarów (tj. zastosować podejście triangulacyjne). Wykorzystano elektroencefalografię (EEG), która mierzy aktywność korową mózgu i obejmuje skoordynowane informacje z korowych i podkorowych struktur mózgu. Dodatkowo, elektromiografia (EMG) z wykorzystaniem metody modulacji odruchu zaskoczenia (SRM), która odnosi się do podkorowych funkcji mózgu i mierzy nieświadome przetwarzanie surowych informacji afektywnych, została również wykorzystana wraz z tradycyjnymi metodami samooceny (kwestionariuszami, skalami ocen), które wymagają zmierzonej, wyższego rzędu reakcji poznawczej, obejmującej korowe przetwarzanie informacji. Te trzy metody zostały wykorzystane do triangulacji ewentualnych różnic między nieświadomymi stanami fizjologicznymi uczestników a świadomymi reakcjami oraz do wykorzystania różnych poziomów przetwarzania informacji emocjonalnych.

Pięćdziesięciu dwóch mężczyzn rekrutowało się za pośrednictwem eksperymentalnego systemu zarządzania Uniwersytetem Newcastle o nazwie SONA, wiadomości z ust lub ulotek. Uczestnikami byli wszyscy studenci Uniwersytetu w Newcastle w Australii w wieku między 18 a 30 lat (M = 21.1; SD = 2.9). Wszyscy uczestnicy wyrazili świadomą zgodę na piśmie. W ramach kryteriów włączenia uczestnicy rekrutowani do badania wyraźnie stwierdzili, że byli heteroseksualni, praworęczni, mieli normalne / skorygowane do prawidłowego widzenia, nie mieli w przeszłości chorób neuropatologicznych / psychiatrycznych, byli pozbawieni ośrodkowego układu nerwowego wpływającego na leki lub substancje , nie miał historii bycia ofiarą przemocy fizycznej / seksualnej i nie miał historii uwięzienia w zakładzie karnym. Uczestnicy otrzymali zwrot pieniędzy za swój czas lub przyznali zaliczkę. Kobiety zostały wykluczone z prezentacji bardziej jednorodnej populacji próbek do celów porównawczych. Tradycyjnie mężczyźni są bardziej skłonni do poszukiwania wizualnych materiałów seksualnych w celach rekreacyjnych, dlatego właśnie skupiliśmy się na bieżącym badaniu. Badanie zostało zatwierdzone przez Komisję Etyki Human Research University of Newcastle (H-2013-0309, 5 December 2013).

Początkowa część tego badania obejmowała użycie kwestionariuszy online, aby ocenić świadome reakcje emocjonalne każdego uczestnika. Ankietę online stworzono przy użyciu Lime Survey [ 52 ], która zawierała pytania demograficzne, Inwentarz Wrogości Bussa-Durkee (BDHI), Skalę Impulsywności Barratta (BIS-11) w celu ustalenia, czy każda z sformułowanych grup różniła się pod względem zgłaszanych przez siebie wyników impulsywności; Skalę Samokontroli Snydera [ 53 ] w celu ustalenia, w jakim stopniu każda grupa monitorowała swoje autoprezentacje; oraz specjalnie skonstruowany kwestionariusz do pomiaru zachowań związanych z oglądaniem pornografii, składający się z kilku pozycji opracowanych przez autorów, a także uwzględniający pozycje z Harkness i in. [ 54 ]. Do wypełnienia kwestionariusza kwalifikowali się tylko uczestnicy heteroseksualni w wieku od 18 do 30 lat, którzy następnie zostali poproszeni o wypełnienie pomiarów fizjologicznych. Wypełnienie ankiety zajęło około 20–25 minut.

Pomiary elektroencefalografii wykonywano przy użyciu 64-kanałowego systemu BioSemi Active Two (BioSemi, Amsterdam, Holandia), a modulację odruchu zaskoczenia (SRM) wykonywano za pomocą mobilnego urządzenia rejestrującego Nexus-10 (produkowanego przez Mind Media BV, Herten, Holandia). Bardziej szczegółowy opis procedury i technologii można znaleźć w publikacji Walla i in. [ 48 ].

Bodźce do niniejszego badania składały się ze 150 obrazów pochodzących z Międzynarodowego Systemu Obrazów Afektywnych (IAPS) [ 55 ]. IAPS to standaryzowany zbiór około 1000 obrazów przedstawiających ludzi, miejsca, przedmioty i wydarzenia, który jest szeroko stosowany w badaniach nad emocjami, np. [ 56 ]. Na potrzeby niniejszego badania obrazy podzielono na pięć kategorii: Przemocowe, Erotyczne, Przyjemne, Nieprzyjemne i Neutralne, z 30 obrazami w każdej grupie. Każda kategoria obrazów różniła się od siebie pod względem wartości normatywnej. Każdy obraz był pokazywany każdemu uczestnikowi przez 5 sekund. Następnie uczestnicy oceniali każdy obraz na oddzielnych 9-punktowych skalach Likerta pod kątem wartościowości i pobudzenia.

Łącznie pięć losowych sond było powiązanych z losowo wybranymi 5 ze zdjęć 30 na kategorię emocji (całkowita próbka 25 podczas eksperymentu). Sondy startowe były prezentowane binauralnie w 110 dB i składały się z długich impulsów akustycznego białego szumu 50 ms.

Po wypełnieniu kwestionariusza online uczestnicy zostali indywidualnie zaproszeni do laboratorium. Podczas tej sesji pomiary linii bazowej EEG i SRM zostały zebrane, podczas gdy uczestnicy przeglądali i oceniali obrazy IAPS. Gromadzenie danych jawnych obejmowało uczestników oceniających każdy z bodźców pod względem pobudzenia i wartościowości, a jednocześnie EEG i SRM wykorzystano do oceny ukrytych odpowiedzi. Uczestnicy siedzieli wygodnie przed monitorem LED 32 ′ ′ (rozdzielczość 1024 × 768 pikseli). Uczestnicy byli podłączeni do systemu EEG BioSemi Active, a zmiany potencjału mózgu mierzono za pomocą elektrod czaszkowych 64, a także ośmiu dodatkowych elektrod umieszczonych bocznie na oczach, powyżej oka, podczerwono i na mastoidach. Dwie elektrody 4 mm Biotrace zastosowano dodatkowo do modulacji Startle Reflex (z rozstawem około 20 mm na dolnych oczodołach orbicularis lewego oka).

Program komputerowy Presentation (Neurobehavioral Systems, Albany, NY, USA) wykorzystano do wizualnego przedstawienia odpowiednich instrukcji i list bodźców. Prezentacja bodźców i wszystkie zapisy sygnałów psychofizjologicznych przeprowadzono z oddzielnego pomieszczenia. Uczestnicy otrzymali krótki przegląd badania podczas konfiguracji sprzętu i zostali poproszeni o przeczytanie instrukcji dotyczących danego zadania na ekranie przed nagraniem. Słuchawki (Sennheiser HD280, Wedemark, Niemcy) zostały umieszczone na uszach uczestnika, a testy rozpoczęto od uczestnika samodzielnie w słabo oświetlonym pokoju, aby zapewnić odpowiednią koncentrację na bodźcach.

Każdy obraz IAPS był prezentowany na ekranie dla 5-ów pojedynczo. Po każdym obrazie uczestnikom pokazano skalę ocen i poproszono o ocenę wartościowości (przyjemności) obrazu za pomocą skali od 1 „bardzo przyjemnej” do 9 „bardzo nieprzyjemnej”. Po tej wstępnej ocenie uczestnikom pokazano kolejną skalę oceny i poproszono o ocenę pobudzenia (intensywności) obrazu za pomocą skali od 1 „bardzo intensywnej” do 9 „bardzo uspokajającej”. Następnie na czarnym tle pojawił się mały biały krzyż fiksacyjny dla 1a przed przedstawieniem następnego obrazu. Jeśli sondę wstrząsową sprzężono z obrazem, wystąpiła ona na 4-tej drugiej prezentacji po stymulacji. Dla wszystkich obrazów 150 IAPS podjęto fizjologiczne i jednoznaczne działania. Obrazy zostały przedstawione w kolejności losowej. Uczestnikowi zaproponowano krótką przerwę w połowie drogi, aby zmniejszyć skutki zmęczenia. Oczywiście, dla analizy SRM tylko obrazy, które miały skojarzoną sondę wstrząsową, były dalej analizowane, a także tylko wyraźne odpowiedzi związane z tymi obrazami.

Uczestnicy zostali podzieleni na grupy na podstawie ich odpowiedzi na dwa oddzielne pytania w Kwestionariuszu korzystania z pornografii. Pytania te brzmiały: „Ile czasu spędzisz podczas jednego seansu pornografii?” i „Jak często w ciągu ostatniego roku oglądałeś pornografię?” Odpowiedzi na każde pytanie były punktowane osobno dla każdego uczestnika i mnożone, aby określić przybliżoną liczbę godzin pornografii konsumowanych rocznie. Autorzy początkowo zamierzali dokonać podziału kohorty na podstawie mediany, ale po znalezieniu wielu uczestników, którzy uzyskali wyniki na lub wokół mediany, a zakres wyników w dużej mierze podzielił się na trzy obserwowalnie oddzielne grupy, postanowiono podzielić grupy na „niskie”, „średnie” i „wysokie” na podstawie rozrzutu wyników. Średnie i odchylenia standardowe liczby godzin, które każda grupa spędziła na oglądaniu pornografii, można zobaczyć w Sekcji 3.2.

Surowe, jednoznaczne odpowiedzi (wartościowość i pobudzenie) od każdego uczestnika zostały podzielone na odpowiednie grupy (niskie, średnie lub wysokie) na podstawie odpowiedzi na kwestionariusze online. Odpowiedzi każdej grupy uśredniano następnie i analizowano za pomocą analizy wariancji powtarzanych miar (ANOVA), wykorzystując czynnik emocji w obrębie badanych (przyjemny, nieprzyjemny, erotyczny, gwałtowny i neutralny) oraz czynnik wykorzystywania pornografii między podmiotami (niski, średni, i wysoki). ANOVA były wykonywane niezależnie dla miar „wartościowości” i „pobudzenia”.

Ponadto przeprowadzono jednoczynnikową analizę wariancji ANOVA w celu oceny odpowiedzi uzyskanych za pomocą Skali Samokontroli Snydera w celu ustalenia, czy istnieje jakikolwiek związek między godzinami wykorzystywania pornografii a samokontrolą.

Zmiany potencjału mózgu rejestrowano z szybkością próbek / próbek 2048 przy użyciu systemu BioSemi Active Two z kanałem 64 i oprogramowania ActiView (BioSemi, Amsterdam, Holandia). Zestawy danych przetwarzano wsadowo za pomocą EEG-Display (wersja 6.4.8; Fulham, Newcastle, Australia). Podczas przetwarzania częstotliwość próbkowania została zmniejszona do próbek / s 256 i zastosowano filtr pasmowy 0.1 do 30 Hz. Epoki ERP zostały zdefiniowane w odniesieniu do prezentacji każdego obrazu IAPS z −100 ms przed lub po 1000 ms po wystąpieniu bodźca. Wszystkie epoki zostały skorygowane jako wyjściowe z poprawką występującą w 100 ms przed wystąpieniem bodźca, a punkty danych wzdłuż ERP zostały zredukowane do punktów danych 15 wzdłuż pierwszej drugiej prezentacji po bodźcu do dalszej analizy statystycznej. ANOVA z powtarzanymi pomiarami została użyta do analizy amplitud ERP w każdym punkcie czasowym z wykorzystaniem emocji czynników wewnętrznych (przyjemnych, nieprzyjemnych, erotycznych, gwałtownych i neutralnych) i półkuli (lewej, prawej).

Po oględzinach zaobserwowano, że główne różnice między poszczególnymi grupami miały miejsce w przypadku krzywych ERP warunku „Violent” i „Erotic” w stosunku do innych warunków, a zatem te dwie kategorie emocji zostały użyte jako odniesienia dla kontrastów. Aby skorygować naruszenia sferyczności, zastosowano procedurę Greenhouse-Geisser. Zastosowano proste kontrasty, aby określić kierunek wszelkich znaczących efektów głównych.

Reakcje mrugania powiekami wykorzystywane do modulacji odruchu zaskoczenia mierzono za pomocą urządzenia rejestrującego Nexus-10 (wyprodukowanego przez Mind Media BV) i oprogramowania Bio-trace +. Bipolarne elektrody EMG przymocowano do lewego oka każdego uczestnika i mierzono potencjalne zmiany mięśnia okrężnego oka. Częstotliwość próbkowania EMG wynosiła 2048/s, a podczas rejestracji zastosowano filtr pasmowo-przepustowy o częstotliwości 20–50 Hz. Surowe dane EMG przeliczono następnie za pomocą metody średniej kwadratowej (RMS) w celu przekształcenia surowych sygnałów częstotliwościowych na amplitudy. Wartość amplitudy mrugnięcia zaskoczenia zdefiniowano jako szczytowy wzrost przebiegu EMG w próbach z użyciem sondy zaskoczenia. Jak powyżej, przeprowadzono analizy statystyczne z powtarzanymi pomiarami wariancji (patrz [ 28 ]).

Nasza kohorta składała się z w dużej mierze jednorodnej próby. Większość uczestników badania określiła się jako studenci, którzy ukończyli co najmniej szkołę średnią, mieszkający z partnerem lub nigdy niezamężni, oraz jako osoby rasy białej urodzone w Australii (patrz Tabela 1 ).

Tabela 1. Charakterystyka demograficzna uczestników badania.

Opis odpowiedzi uczestników na pytania kwestionariusza przedstawiono w Tabeli 2. Grupy uczestników podzielono na podstawie częstotliwości korzystania z pornografii. Średnie wieku nie różniły się istotnie między grupami. Co istotne, jednokierunkowa niezależna analiza wariancji (ANOVA) wykazała brak istotnej różnicy między grupami o niskim, średnim i wysokim poziomie korzystania z pornografii w odniesieniu do całkowitego wyniku w skali Snydera (F(2, 49) = 1.892, p = 0.162).

Tabela 2. Godziny spędzone w ciągu roku na oglądaniu filmów porno i całkowity wynik Snydera w podziale na grupy.

Wyniki ocen walencji jawnych nie wykazały istotnej ogólnej interakcji między grupami emocji. Kontrasty kontrolne wykazały jednak istotną interakcję dla ocen walencji jawnych (przyjemności) „Erotyczny” i „Przyjemny” (F(2) = 3.243, p = 0.048). Nie stwierdzono istotnych różnic między ocenami „pobudzenia (intensywności)” w żadnej kategorii emocji (patrz rysunek 1 ).

Rysunek 1. Oceny jawnej wartościowości ( A ) i pobudzenia ( B ) dla każdej kategorii emocji we wszystkich grupach. Istotna interakcja grupowa wystąpiła w przypadku ocen wartościowości w kategoriach „Erotyczna” i „Przyjemna” (oznaczonych gwiazdkami).

Wyniki testu modulacji odruchu zaskoczenia wykazały, że efekt grupowy na amplitudę mrugania oka we wszystkich warunkach zbliża się do istotności F (2) = 3.176, p = 0.051, patrz rysunek 2.

Rycina 2. Reakcje mrugania oczami wywołane zaskoczeniem (po lewej) i wykresy kolumnowe (po prawej) dla grup o niskim ( A ), średnim ( B ) i wysokim ( C ) stopniu korzystania z pornografii.

Pomimo braku jakichkolwiek istotnych efektów interakcji głównej, proste kontrasty wykazały istotne efekty grupy ERP dla kategorii emocji „Nieprzyjemne” i „Gwałtowne” w zakresie 250–563 ms w obszarach czołowych mózgu. Istotne efekty między tymi samymi dwiema kategoriami emocji zaobserwowano również w obszarach tylnych w późniejszym okresie (563–875 ms) (patrz Tabela 3 ; Rysunek 3 ). Brak efektów głównych interpretuje się jako wynik raczej skoncentrowanych różnic ERP.

Rycina 3. ERP w obszarach czołowych (AF7/AF8) i ciemieniowych (P5/P6) dla wszystkich kategorii emocji w grupach niskiego, średniego i wysokiego poziomu korzystania z pornografii. Zauważono istotne efekty grupowe dla kategorii emocji „Nieprzyjemne” vs. „Przemoc” w zakresie 250–563 ms w obszarach czołowych mózgu i 563–875 ms w obszarach ciemieniowych.

Tabela 3. Podsumowanie istotnych efektów grupowych związanych z potencjałami związanymi ze zdarzeniami (ERP) w kategorii emocji nieprzyjemnych i gwałtownych.

W bieżącym badaniu zastosowano podejście triangulacyjne typu top-down, wykorzystując kilka metod jednocześnie, aby opisać różne podejścia do badania reakcji afektywnych i ich znaczenia fizjologicznego. Aby ponownie wskazać główne różnice, oceny jawne są miarami behawioralnymi, które wymagają świadomej, celowej odpowiedzi, a zatem wykorzystują korowe przetwarzanie informacji. Modulacja odruchu zaskoczenia jest nieświadomą miarą przetwarzania surowych informacji afektywnych na podstawie motywacyjnego przygotowania (patrz [ 57 ]) i odnosi się do podkorowych struktur mózgu, np. [ 29 ]. Elektroencefalografia (a ponadto ERP) jest głównie wrażliwa na korowe przetwarzanie informacji, ale obejmuje również skoordynowane dane wejściowe z podkorowych procesów mózgu (w dużej mierze nieświadomych). Można powiedzieć, że wszystkie miary fizjologiczne są z natury raczej niejawne w przeciwieństwie do jawnej wydajności oceniania.

Czy dzięki tej wiedzy możemy ustalić, czy częstotliwość korzystania z pornografii zmienia sposób, w jaki świadomie (jawne miary) i nieświadomie (środki ukryte) reagują na informacje emocjonalne? Chociaż wyniki Snydera dla każdej grupy nie różniły się znacząco - co wskazuje na brak różnicy w samokontroli - wyniki uzyskane w bieżącym badaniu rzeczywiście wykazały rozbieżności w wynikach uzyskanych za pomocą środków jawnych i ukrytych.

Obrazy „erotyczne” zostały jednoznacznie ocenione jako mniej przyjemne przez grupę o niskim poziomie korzystania z pornografii niż przez uczestników o średnim lub wysokim poziomie korzystania z pornografii. Być może użytkownicy o niskim poziomie korzystania z pornografii rzadko szukają materiałów erotycznych lub pornograficznych, więc grupa o niskim poziomie korzystania z pornografii uznała prezentację obrazów „erotycznych” podczas sesji eksperymentalnej za mniej przyjemną, jeśli nie trochę niepokojącą. Innym możliwym wyjaśnieniem może być to, że użytkownicy o niskim poziomie korzystania z pornografii nie mieli tak dużej ekspozycji na pornografię i dlatego nie przyzwyczaili się do niej tak bardzo, jak użytkownicy o średnim lub wysokim poziomie korzystania. Z drugiej strony, osoby, które uważają porno za nieprzyjemne, mogą zdecydować się na jego nieużywanie i w ten sposób trafić do grupy o niskim poziomie korzystania, a przyzwyczajenie może w ogóle nie mieć znaczenia. Co ciekawe, grupa o wysokim poziomie korzystania z pornografii oceniła obrazy erotyczne jako bardziej nieprzyjemne niż grupa o średnim poziomie korzystania. Autorzy sugerują, że może to być spowodowane względnie „miękką” naturą „erotycznych” obrazów zawartych w bazie danych IAPS, które nie zapewniają poziomu stymulacji, którego zazwyczaj poszukują, ponieważ Harper i Hodgins [ 58 ] wykazali, że przy częstym oglądaniu materiałów pornograficznych wiele osób często przechodzi do oglądania bardziej intensywnych materiałów, aby utrzymać ten sam poziom pobudzenia fizjologicznego. W kategorii emocji „przyjemnych” oceny walencji we wszystkich trzech grupach były względnie podobne, przy czym grupa o wysokim natężeniu użytkowania oceniła obrazy jako średnio nieco bardziej nieprzyjemne niż inne grupy. Może to również wynikać z faktu, że prezentowane „przyjemne” obrazy nie były wystarczająco stymulujące dla osób z grupy o wysokim natężeniu użytkowania. Badania konsekwentnie wykazały fizjologiczne obniżenie regulacji w przetwarzaniu treści apetytywnych ze względu na efekty przyzwyczajenia u osób, które często poszukują materiałów pornograficznych [ 3 , 7 , 8 ]. Autorzy twierdzą, że ten efekt może wyjaśniać zaobserwowane wyniki.

Zaobserwowano istotne różnice między warunkami „nieprzyjemnymi” a „przemocowymi” między grupami, co stoi w kontraście z wynikami oceny jawnej. Po wizualnej inspekcji krzywych, można zauważyć zwiększony ujemny szczyt w grupie niskiego korzystania z pornografii dla stanu „nieprzyjemnego” w fazie LPP krzywej (400–500 ms) w obu półkulach w obszarach czołowych mózgu. Wydaje się, że występuje on tylko w prawej półkuli w grupach średniego i wysokiego korzystania z pornografii. Chociaż ten efekt lateralizacji nie przetrwał analizy statystycznej, zaobserwowany trend może wskazywać na możliwy efekt lateralizacji u częstszych użytkowników pornografii. Ten wyraźny ujemny szczyt został również wykazany w badaniu przeprowadzonym przez Cuthbert i in. [ 59 ], w którym odkryli, że obszary czołowe mózgu wykazywały większą pozytywność dla przyjemnych niż nieprzyjemnych obrazów, chociaż stan „neutralny” w ich badaniu był najbardziej negatywny. Autorzy wspomnianego artykułu próbowali nadać sens tej względnej pozytywnej zmianie przyjemnych obrazów, stwierdzając, że może ona odzwierciedlać zwiększone pobudzenie afektywne, a nie wewnętrzną różnicę walencji ze względu na przyjemne obrazy w ich badaniu wywołujące znacznie większą zmianę w aktywności autonomicznej (przewodnictwo skórne), a nie subiektywne oceny pobudzenia. Ponadto ten wzór asymetrii czołowej można wyjaśnić względnie dodatnią falą przechodzącą przez „nieprzyjemne” obrazy wytwarzane w lewej półkuli mózgowej grup o średnim i wysokim stopniu korzystania z pornografii. Najnowsze badania sugerują, że zwiększona względna aktywność lewej czołowej półkuli mózgowej może być związana z procesami motywacyjnymi zbliżania się (patrz [ 60 , 61 ]). Wskazywałoby to, że ze względu na względną różnicę w aktywacji czołowej w stosunku do „nieprzyjemnych” obrazów, częstsi użytkownicy pornografii prawdopodobnie uważają, że nieprzyjemne obrazy zawierają więcej pozytywnych emocji.

Co więcej, kategorie emocji „przemocowych” i „nieprzyjemnych” w prawej półkuli mózgu wydają się coraz bardziej podążać podobną trajektorią w nieco późniejszych okresach (>500 ms), przemieszczając się od użytkowników pornografii o niskim, średnim i wysokim natężeniu – szczególnie w obszarze czołowym mózgu. Odkrycia te sugerują, że podobne przetwarzanie może być wykorzystywane przez częstych użytkowników pornografii podczas biernego oglądania obrazów o gwałtownych i nieprzyjemnych emocjach w porównaniu z użytkownikami pornografii o niższym natężeniu na poziomie ukrytym. Kierując się bardziej do tyłu, do obszarów mózgu związanych z bodźcami sensorycznymi, te same dwie kategorie emocji („przemocowe” i „nieprzyjemne”), ponownie, wydają się być przetwarzane bardziej podobnie w grupie o wysokim natężeniu korzystania z pornografii w fazie LPP (>500 ms), gdzie pozostają oddzielne w grupach o niskim i średnim natężeniu korzystania. Ten wzorzec reakcji fizjologicznych może sugerować, że częsta ekspozycja na materiały pornograficzne może zwiększać upodobanie, a tym samym motywację do podejścia do tego bodźca, co skutkuje zwiększonym LPP porównywalnym z LPP generowanym w wyniku możliwej motywacji unikania wynikającej z oglądania obrazów przemocy. Wręcz przeciwnie, jak wspomniano powyżej, wykazano, że wielu częstych użytkowników pornografii z czasem skłania się ku materiałom bardziej drastycznym lub intensywnym ze względu na efekty desensytyzacji i potrzebę oglądania bardziej nowych i ekstremalnych materiałów, aby się pobudzić [ 58 ]. Materiał ten może często obejmować gatunki pornograficzne przedstawiające różne akty przemocy (seksualnej), na które osoby z grupy intensywnie korzystającej z pornografii mogą być przygotowane i w związku z tym reagować na obrazy „erotyczne” na poziomie fizjologicznym podobnie jak na obrazy „przemocowe”.

Modulacja odruchu zaskoczenia, jak wspomniano wcześniej, jest wrażliwa na podkorowe przetwarzanie afektywne z wyraźnym naciskiem na walencję. Zgodnie z oczekiwaniami, wyniki wykazały, że kategoria „erotyczna” była najmniej pobudzająca, a we wszystkich trzech grupach kategoria emocji „gwałtownych” wywołała najsilniejszą reakcję zaskoczenia. Chociaż uzyskane wyniki wykazały wartość p jedynie zbliżoną do istotności statystycznej, po wizualnej analizie krzywych można zauważyć, że istnieją trzy odrębne profile reakcji zaskoczenia charakterystyczne dla każdej grupy. Widoczny jest trend od niskiego do średniego i wysokiego poziomu korzystania z pornografii, ponieważ względny rozkład reakcji zaskoczenia wydaje się zwiększać zmienność (tj. grupa o wysokim poziomie korzystania z pornografii ma największy zakres reakcji zaskoczenia między najmniej pobudzającymi (erotycznymi) a najbardziej pobudzającymi (gwałtownymi) kategoriami emocji). Wskazuje to, że użytkownicy pornografii częściej przetwarzają obrazy „erotyczne” jako bardziej apetyczne w porównaniu z innymi kategoriami emocji na poziomie nieświadomym (jednak tylko jakościowo). Zaobserwowany efekt wydaje się być zgodny z większością badań w tej dziedzinie, zgodnie z którymi odruch zaskoczenia na bodźce awersyjne skutkuje odpowiedziami mrugnięcia o wyższej amplitudzie w porównaniu z bodźcami przyjemniejszymi [ 32 , 42 , 43 ]. Możliwym wyjaśnieniem, dlaczego grupa o wysokim poziomie korzystania z pornografii wykazała względny spadek reakcji zaskoczenia na obrazy erotyczne, może być to, że wszystkie prezentowane obrazy były najprawdopodobniej nowe dla uczestników, a zatem ich afektywna nieświadoma reakcja zaskoczenia wskazywała, że ​​był to przyjemny bodziec, który nie uległ przyzwyczajeniu. W takim przypadku interesujące byłoby określenie, jaki efekt może mieć wielokrotne oglądanie tych samych obrazów, ponieważ poprzednie badania wykazały, że wielokrotne oglądanie erotyki skutkuje zwiększoną reakcją mrugnięcia na sondę zaskoczenia, ponieważ materiał staje się nudny i awersyjny [ 41 ]. Względnie wyższy efekt zaskoczenia obserwowany w grupach o niskim i średnim poziomie korzystania z pornografii można wyjaśnić tym, że osoby w grupie celowo unikają korzystania z pornografii, ponieważ mogą ją uznać za stosunkowo bardziej nieprzyjemną. Alternatywnie, uzyskane wyniki mogą być również wynikiem efektu przyzwyczajenia, w wyniku którego osoby w tych grupach oglądają więcej pornografii, niż wyraźnie stwierdziły – prawdopodobnie z powodu zażenowania, ponieważ wykazano, że efekty przyzwyczajenia zwiększają liczbę reakcji mrugania oczami w odpowiedzi na zaskoczenie [ 41 , 42 ].

Chociaż uzyskany poziom istotności może nie być tym, czego oczekiwano, wydaje się, że z danych pokazujących rozbieżność między częstymi i rzadkimi użytkownikami pornografii wyłania się trend. Zdaniem autorów brak konkretnego rezultatu można przypisać niskiej liczbie uczestników. Większa kohorta z dużym prawdopodobieństwem zwiększyłaby moc w celu wykrycia silniejszych efektów. Wydaje się jednak, że obserwowany trend w danych fizjologicznych w bieżącym badaniu dostarcza innego wzorca wyników odmiennych od wyraźnych ocen.

Chociaż obecne badanie było kompleksowe, pozostały nieuniknione ograniczenia. Należy wspomnieć, że obrazy, które utworzyły kategorię „erotyczną” uzyskaną za pośrednictwem bazy danych IAPS, mogą być postrzegane jako przestarzała reprezentacja erotyki lub pornografii w porównaniu z tym, co można interpretować jako „przeciętną pornografię”, która w czasach nowożytnych jest bardziej rozbudowana i wizualnie stymulująca. Przyszłe badania mogą wymagać wykorzystania bardziej aktualnej, standaryzowanej bazy danych obrazów, aby uwzględnić zmieniające się kultury. Ponadto, być może użytkownicy pornografii z wysokim poziomem ekspresji seksualnych obniżyli swoje reakcje podczas badania. To wyjaśnienie zostało co najmniej wykorzystane przez [ 7 , 8 ] do opisania ich wyników, które wykazały słabszą motywację podejścia indeksowaną przez mniejszą amplitudę LPP (późnego potencjału dodatniego) w stosunku do obrazów erotycznych u osób zgłaszających niekontrolowane korzystanie z pornografii. Wykazano, że amplitudy LPP zmniejszają się po celowym obniżeniu ekspresji [ 62 , 63 ]. Dlatego zahamowane LPP w stosunku do obrazów erotycznych może wyjaśniać brak istotnych efektów stwierdzonych w niniejszym badaniu we wszystkich grupach dla warunku „erotycznego”. Może to wynikać z faktu, że uczestnikom nie wolno było masturbować się podczas oglądania pornografii (lub w tym przypadku treści erotycznych) podczas sesji testowej, co jest czynnością, którą mogliby wykonywać w innych okolicznościach [ 64 ].

Kolejnym ograniczeniem obecnego badania było podzielenie puli uczestników na grupy wykorzystujące pornografię w oparciu o zgłaszane przez siebie treści pornograficzne. Ponieważ badania oparte na fizjologii w tej dziedzinie konsumpcji pornografii są stosunkowo nowe, nie istnieje jeszcze zestaw znaczników fizjologicznych ani profil fizjologiczny, który pozwala na wyraźne rozróżnienie między, powiedzmy, „niską” lub „wysoką” pornografią Grupa. Oczywistym problemem przedstawionym w tej metodzie może być niepełne zgłaszanie przez niektórych respondentów lub zawyżanie ich rzeczywistego wykorzystania pornografii. Ponadto obecne badanie nie opierało się na próbce klinicznej ze znanymi i klinicznie zdiagnozowanymi problemami z pornografią. Kohorta wykorzystana w niniejszym badaniu istnieje w „normalnym” zakresie z bezproblemowym stosowaniem pornografii, które można określić jako nieistotne klinicznie, a zatem może nie dostarczyć tak mocnego wyniku, jak porównanie klinicznie zdiagnozowanych i nieclinicznie zdiagnozowanych osób.

Co więcej, efekty odnotowane w tym artykule, rozróżniające grupy wykorzystujące pornografię, mogą wskazywać raczej na efekt korelacji niż na związek przyczynowy. Można tu znaleźć powiązanie porównujące osoby w populacji ogólnej, które spożywają alkohol. Zarówno spożywanie pornografii, jak i spożywanie alkoholu mogą być przyjemnymi i potencjalnie szkodliwymi zachowaniami wielu osób, ale tylko niewielka część osób nadmiernie uczestniczy w tych zachowaniach do tego stopnia, że ​​powoduje niepokój i związane z nimi niekorzystne skutki behawioralne. Jest całkiem prawdopodobne, że nasza kohorta składała się z osób, które nie miały i nigdy nie będą odczuwać żadnego możliwego do zaobserwowania niekorzystnego efektu behawioralnego z powodu (nadmiernego) korzystania z pornografii.

Badania nad nadmiernym korzystaniem z pornografii są stosunkowo nowym zjawiskiem, istnieje więc potrzeba opracowania standardowego kwestionariusza służącego do jednoznacznego pomiaru korzystania z pornografii i związanych z nim świadomych skutków. Istnieje kilka już ustalonych skal i miar stosowanych do określania różnych aspektów zachowań seksualnych, wśród nich: Skala Kompulsywności Seksualnej [ 65 ], Kwestionariusz Pragnienia Pornografii [ 66 ], Skala Skutków Konsumpcji Pornografii [ 67 ] i Skala Problematycznego Używania Pornografii [ 68 ], ale biorąc pod uwagę szybko zmieniającą się naturę pozyskiwania pornografii przez jednostki za pośrednictwem Internetu i tego, co jest w nim dostępne, wiele pozycji w tych skalach może być uznanych za przestarzałe i wymagać aktualizacji. Jednak ze względu na brak istniejącej, dobrze zweryfikowanej i psychometrycznie solidnej miary wiele badań (tak jak my) zdecydowało się na opracowanie i wykorzystanie własnych, wewnętrznych, celowo zbudowanych i opracowanych pozycji i metod punktacji, podczas gdy inne (zwłaszcza te badające uzależnienie od pornografii) po prostu uciekły się do adaptacji istniejących skal uzależnienia od substancji i zastąpiły substancję uzależniającą (np. alkohol, kokaina, heroina itp.) słowem pornografia. Problemem jest brak powtarzalności i wiarygodności pomiaru, co uniemożliwia uzyskanie spójnych i dokładnych wyników badań w tej dziedzinie.

Podsumowując, chociaż wszystkie pomiary wykazały istotne (lub bliskie istotnym) wyniki, ważne jest, aby zauważyć, że różnice zaobserwowane w ocenach jawnych nie były różnicami zaobserwowanymi w pomiarach fizjologicznych. Podobnie do przetwarzania informacji słownych, gdzie stwierdzono dysocjację między odpowiedziami jawnymi i nieświadomymi (patrz [ 69 ]), wskazuje to, że istnieją z pewnością podstawy do wniosku, że ponieważ istnieją różnice w sposobie przetwarzania informacji afektywnych zarówno świadomie, jak i nieświadomie, żadna pojedyncza metoda pomiaru nie może zapewnić dokładnego opisu prawdziwego stanu emocjonalnego jednostek. Mówiąc tak, wiele standaryzowanych metod obejmujących zarówno techniki pomiaru jawnego, jak i ukryte, może wymagać wykorzystania w celu oceny wszystkich różnych aspektów przetwarzania afektywnego prowadzącego do emocji. Z pewnością samo badanie ankietowe nie prowadzi do solidnych rezultatów.

Autorzy pragną podziękować Rossowi Fulhamowi za jego wysoko cenioną pomoc w EEG i zaskakujące przetwarzanie danych. Jest niesamowitą osobą z nieocenioną wiedzą, wiedzą i umiejętnościami.

Sajeev Kunaharan, Sean Halpin, Thiagarajan Sitharthan, Shannon Bosshard i Peter Walla wymyślili i zaprojektowali eksperymenty; Sajeev Kunaharan przeprowadził eksperymenty; Sajeev Kunaharan i Peter Walla przeanalizowali dane; Sajeev Kunaharan, Sean Halpin i Peter Walla wnieśli materiały / narzędzia analityczne; Sajeev Kunaharan i Peter Walla napisali artykuł; Sean Halpin, Thiagarajan Sitharthan i Shannon Bosshard zapewnili informacje i komentarze, w tym komentarze i sugestie. Wszyscy autorzy przyczynili się znacząco do zgłoszonych prac.

Autorzy deklarują brak konfliktu interesów.

1. Harkness, EL; Mullan, B .; Błaszczyński, A. Stowarzyszenie między konsumpcją pornografii internetowej a zachowaniem ryzyka seksualnego u dorosłych mieszkańców Australii. W postępowaniu Australijskiego Towarzystwa Opieki Behawioralnej i Medycyny, Auckland, Nowa Zelandia, 12 – 14 Luty 2014. [Google Scholar]
2. Fisher, WA; Barak, A. Internetowa pornografia: społeczna psychologiczna perspektywa seksualności w Internecie. J. Seks. Res. 2001, 38, 312-323. [Google Scholar] [CrossRef]
3. Kühn, S .; Gallinat, J. Struktura mózgu i funkcjonalna łączność związana z konsumpcją pornografii: mózg na porno. JAMA Psychiatria 2014, 71, 827-834. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
4. Cooper, A. Seksualność i Internet: surfowanie w nowym tysiącleciu. CyberPsychol. Behav. 1998, 1, 187-193. [Google Scholar] [CrossRef]
5. Reid, RC; Carpenter, BN; Hook, JN; Garos, S .; Manning, JC; Gilliland, R .; Cooper, EB; McKittrick, H .; Davtian, M .; Fong, T. Sprawozdanie z wyników badania terenowego DSM-5 dotyczącego zaburzeń hiperseksualnych. J. Seks. Med. 2012, 9, 2868-2877. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
6. Allen, M .; Emmers, T .; Gebhardt, L .; Giery, MA Ekspozycja na pornografię i akceptację mitów gwałtu. J. Commun. 1995, 45, 5-26. [Google Scholar] [CrossRef]
7. Prause, N .; Steele, VR; Staley, C .; Sabatinelli, D. Późny pozytywny potencjał do wyraźnych obrazów seksualnych związanych z liczbą partnerów seksualnych. Soc. Cogn. Oddziaływać. Neurosc. 2015, 10, 93-100. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
8. Prause, N .; Steele, VR; Staley, C .; Sabatinelli, D .; Hajcak, G. Modulacja późnych pozytywnych potencjałów za pomocą obrazów seksualnych u użytkowników problemowych i kontroli niespójnych z "uzależnieniem od porno". Biol. Psychol. 2015, 109, 192-199. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
9. Roberts, A .; Yang, M .; Ullrich, S .; Zhang, T .; Coid, J .; King, R .; Murphy, R. Zużycie pornografii męskiej w Wielkiej Brytanii: rozpowszechnienie i związane z tym zachowania problemowe. Łuk. Seks. Behav. 2015, 16360. [Google Scholar]
10. Buzzell, T .; Foss, D .; Middleton, Z. Wyjaśniając wykorzystanie pornografii online: test teorii samokontroli i możliwości dewiacji. J. Crim. Justice Pop. Kult. 2006, 13, 96-116. [Google Scholar]
11. Hilton, DL, Jr .; Watts, C. Uzależnienie od pornografii: perspektywa neuronauki. Surg. Neurol. Int. 2011, 2, 19. [Google Scholar] [PubMed]
12. Mancini, C .; Reckdenwald, A .; Beauregard, E. Ekspozycja pornograficzna w ciągu całego życia i dotkliwość przestępstw seksualnych: Imitacja i skutki przeczyszczające. J. Crim. Sprawiedliwość 2012, 40, 21-30. [Google Scholar] [CrossRef]
13. Seto, MC Psychofizjologiczna ocena parafilnych zainteresowań seksualnych W The Psychophysiology of Sex; Janssen, E., Ed .; University of Indiana Press: Bloomington, IN, USA, 2007; str. 475 – 491. [Google Scholar]
14. Steele, VR; Staley, C .; Fong, T .; Prause, N. Pragnienie seksualne, a nie hiperseksualność, jest związane z reakcjami neurofizjologicznymi wywołanymi przez obrazy seksualne. Socioaffect. Neurosci. Psychol. 2013, 3, 20770. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
15. Vega, V .; Malamuth, NM Przewidywanie agresji seksualnej: rola pornografii w kontekście ogólnych i szczególnych czynników ryzyka. Agresja. Behav. 2007, 33, 104-117. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
16. Wright, PJ; Tokunaga, RS; Kraus, A. Metaanaliza konsumpcji pornografii i aktualnych aktów agresji seksualnej w badaniach populacji ogólnej. J. Commun. 2015, 66, 183-205. [Google Scholar] [CrossRef]
17. Paolucci, EO; Genuis, M .; Violato, C. Metaanaliza opublikowanych badań nad skutkami pornografii. Med. Mind Adolesc. 1997, 72, 1-2. [Google Scholar]
18. Johnson, SA Rola pornografii w przestępstwach seksualnych: informacje dla organów ścigania i psychologów sądowych. Int. J. Emerg. Ment. Health Hum. Resil. 2015, 17, 239-242. [Google Scholar]
19. Hald, GM; Malamuth, NM; Yuen, C. Pornografia i postawy wspierające przemoc wobec kobiet: powrót do relacji w badaniach nie eksperymentalnych. Agresja. Behav. 2010, 36, 14-20. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
20. Ferguson, CJ; Hartley, RD Przyjemność jest chwilowa… koszmarny koszt? Wpływ pornografii na gwałt i napaść na tle seksualnym. Agresja. Violent Behav. 2009, 14, 323-329. [Google Scholar] [CrossRef]
21. Szymański, DM; Stewart-Richardson, DN Psychologiczne, relacyjne i seksualne korelaty wykorzystywania pornografii u młodych dorosłych heteroseksualnych mężczyzn w romantycznych związkach. J. męska Stud. 2014, 22, 64-82. [Google Scholar] [CrossRef]
22. Conner, częstotliwość korzystania z pornografii przez SR jest pośrednio związana z niższym poziomem zaufania w związku z objawami depresji i napaścią fizyczną wśród młodych chińskich dorosłych. Praca magisterska, Kansas State University, Manhattan, KS, USA, 2014. [Google Scholar]
23. Park, BY; Wilson, G .; Berger, J .; Christman, M .; Reina, B .; Bishop, F .; Klam, WP; Doan, AP Czy pornografia internetowa wywołuje zaburzenia seksualne? Przegląd z raportami klinicznymi. Behav. Sci. 2016, 6, 17. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
24. Mavratzakis, A .; Herbert, C .; Walla, P. Emocjonalna mimika wywołuje szybsze reakcje orientacji, ale słabsze reakcje emocjonalne na poziomie neuronowym i behawioralnym w porównaniu ze scenami: Jednoczesne badanie EEG i EMG twarzy. Neuroimage 2016, 124, 931-946. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
25. Linden, DE The P300: Gdzie w mózgu jest produkowany i co nam mówi? Neurobiolog 2005, 11, 563-576. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
26. Voon, V .; Kret, TB; Banca, P .; Porter, L .; Morris, L .; Mitchell, S .; Lapa, TR; Karr, J .; Harrison, NA; Potenza, MN; et al. Neuronowe korelaty reaktywności wskazówek seksualnych u osób z kompulsywnymi zachowaniami seksualnymi i bez nich. PLoS ONE 2014, 9, e102419. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
27. Minnix, JA; Versace, F .; Robinson, JD; Lam, CY; Engelmann, JM; Cui, Y .; Borwn, VL; Cinciripini, PM Późny potencjał dodatni (LPP) w odpowiedzi na różne rodzaje bodźców emocjonalnych i papierosowych u palaczy: Porównanie treści. Int. J. Psychophysiol. 2013, 89, 18-25. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
28. Mavratzakis, A .; Molloy, E .; Walla, P. Modulacja odruchu przestrachu podczas krótkiej i długotrwałej ekspozycji na obrazy emocjonalne. Psychologia 2013, 4, 389-395. [Google Scholar] [CrossRef]
29. Lang, PJ; Bradley, MM; Cuthbert, BN Emocja, uwaga i odruch zaskoczenia. Psychol. Obrót silnika. 1990, 97, 377-395. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
30. Patrick, CJ; Bradley, MM; Lang, PJ Emotion w kryminalnym psychopacie: Startle reflex modulation. J. Abnorm. Psychol. 1993, 102, 82-92. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
31. Lyons, GS; Walla, P .; Arthur-Kelly, M. W kierunku ulepszonych sposobów poznawania dzieci z głębokimi niepełnosprawnościami: wprowadzenie modulacji odruchu zaskoczenia. Dev. Neurorehabilitacja. 2013, 16, 340-344. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
32. Ehrlichman, H .; Brown Kuhl, S .; Zhu, J .; Wrrenburg, S. Startle reflex modulation przez przyjemne i nieprzyjemne zapachy w projekcie międzyosobniczym. Psychofizjologia 1997, 34, 726-729. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
33. Dawson, ME; Hazlett, EA; Filion, DL; Nuechterlein, KH; Schell, AM Uwaga i schizofrenia: zaburzona modulacja odruchu przestrachu. J. Abnorm. Psychol. 1993, 102, 633-641. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
34. Grahl, A .; Greiner, U .; Walla, P. Kształt butelki wywołuje emocje specyficzne dla płci: badanie modulacji odruchu zaskoczenia. Psychologia 2012, 7, 548-554. [Google Scholar] [CrossRef]
35. Geiser, M .; Walla, P. Obiektywne miary emocji podczas wirtualnych spacerów po miejskich sąsiadach-kapturach. Appl. Sci. 2011, 1, 1-11. [Google Scholar] [CrossRef]
36. Walla, P .; Rosser, L .; Scharfenberger, J .; Duregger, C .; Bosshard, S. Własność emocji: różne skutki dla jawnych ocen i ukrytych odpowiedzi. Psychologia 2013, 4, 213-216. [Google Scholar] [CrossRef]
37. Koller, M .; Walla, P. Pomiar afektywnego przetwarzania informacji w systemach informatycznych i badaniach konsumenckich - wprowadzenie modulacji refleksyjnej. W materiałach z 33rd Międzynarodowej Konferencji Systemów Informatycznych, Orlando, FL, USA, 16 – 19 grudzień 2012. [Google Scholar]
38. Walla, P .; Koller, M .; Meier, J. Consumer neuroscience w celu informowania konsumentów - Fizjologiczne metody identyfikacji formowania się postaw związanych z nadmierną konsumpcją i szkodami dla środowiska. Z przodu. Szum. Neurosci. 2014, 8, 304. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
39. Walla, P .; Koller, M. Emotion nie jest tym, co myślisz, że jest: Startle Reflex Modulation (SRM) jako miara afektywnego przetwarzania w Neurols. W wykładzie Uwagi do systemów informacyjnych i organizacji: systemy informacyjne i neuronauka; Springer International Publishing: Cham, Szwajcaria, 2015; Tom 10, str. 181 – 186. [Google Scholar]
40. Koller, M .; Walla, P. W kierunku alternatywnych sposobów mierzenia postaw związanych ze spożyciem: wprowadzenie modulacji odruchu zaskoczenia. J. Agric. Food Ind. Organ. 2015, 13, 83-88. [Google Scholar] [CrossRef]
41. Koukounas, E .; Over, R. Zmiany wielkości reakcji przestrachu mrugania podczas przyzwyczajenia podniecenia seksualnego. Behav. Res. Ther. 2000, 38, 573-584. [Google Scholar] [CrossRef]
42. Jansen, DM; Frijda, NH Modulacja akustycznej reakcji przestraszonej przez wywołany filmem strach i podniecenie seksualne. Psychofizjologia 1994, 31, 565-571. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
43. Ruiz-Padial, E .; Vila, J. Przerażające i seksualne obrazy nieświadomie modulujące odruch wstrząsowy u ludzi. Biol. Psychiatria 2007, 61, 996-1001. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
44. Kunaharan, S .; Walla, P. Clinical Neuroscience - W kierunku lepszego zrozumienia procesów nieświadomych i świadomych zaangażowanych w impulsywne zachowania agresywne i oglądalność pornografii. Psychologia 2014, 5, 1963-1966. [Google Scholar] [CrossRef]
45. Wiederman, MW; Whitley, BE, Jr. Handbook for Conducting Research on Human Sexuality; Lawrence Erlbaum Associates: Mahwah, NJ, USA, 2002. [Google Scholar]
46. Davidson, RJ Siedem grzechów w badaniu emocji: Korekty z afektywnej neurobiologii. Brain Cogn. 2003, 52, 129-132. [Google Scholar] [CrossRef]
47. Koukounas, E .; McCabe, MP Zmienne seksualne i emocjonalne wpływające na odpowiedź seksualną na erotykę: badanie psychofizjologiczne. Łuk. Seks. Behav. 2001, 30, 393-408. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
48. Walla, P .; Brenner, G .; Koller, M. Obiektywne miary emocji związane z postawą marki: nowy sposób kwantyfikacji aspektów związanych z emocjami istotnych dla marketingu. PLoS ONE 2011, 6, e26782. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
49. Walla, P. Nieświadome procesy mózgowe ujawnione przez magnetoencefalografię (MEG). W magnetoencefalografii; InTech: Rijeka, Chorwacja, 2011. [Google Scholar]
50. Winkielman, P .; Berridge, KC Unconscious Emotion. Curr. Reż. Psychol. Sci. 2004, 13, 120-123. [Google Scholar] [CrossRef]
51. Tamietto, M .; de Gelder, B. Neural podstawy nieświadomej percepcji sygnałów emocjonalnych. Nat. Ks. Neurosci. 2010, 11, 697-709. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
52. LimeSurvey: Narzędzie ankiety Open Source / LimeSurvey Project Hamburg, Gemrnay. 2012. Dostępny online: http://www.limesurvey.org (dostęp do 1 – 30 June 2015).
53. Snyder, M. Samokontrola ekspresyjnego zachowania. J. Pers. Soc. Psychol. 1974, 30, 526-537. [Google Scholar] [CrossRef]
54. Harkness, EL; Mullan, B .; Błaszczyński, A. Związek między wykorzystywaniem pornografii a zachowaniami seksualnymi u dorosłych konsumentów: przegląd systematyczny. Cyberpsychol. Behav. Soc. Netw. 2015, 18, 59-71. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
55. Lang, PJ; Bradley, MM; Cuthbert, BN International Affective Picture System (IAPS): Oceny afektywne obrazków i instrukcji obsługi; Raport techniczny A-8; University of Florida: Gainesville, FL, USA, 2008. [Google Scholar]
56. Van Dongen, NNN; Van Strien, JW; Dijkstra, K. Niejawna regulacja emocji w kontekście oglądania dzieł sztuki: dowody ERP w odpowiedzi na przyjemne i nieprzyjemne zdjęcia. Brain Cogn. 2016, 107, 48-54. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
57. Konorski, J. Aktywność integracyjna mózgu: podejście interdyscyplinarne; University of Chicago Press: Chicago, IL, USA, 1967. [Google Scholar]
58. Harper, C .; Hodgins, DC Badanie korelatów problematycznego korzystania z pornografii internetowej wśród studentów. J. Behav. Nałogowiec. 2016, 5, 179-191. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
59. Cuthbert, BN; Schupp, HT; Bradley, MM; Birbaumer, N .; Lang, PJ Potencjały mózgowe w afektywnym przetwarzaniu obrazu: zmienność z autonomicznym pobudzeniem i raportem afektywnym. Biol. Psychol. 2000, 52, 95-111. [Google Scholar] [CrossRef]
60. Harmon-Jones, E .; Gable, PA; Peterson, CK Rola asymetrycznej aktywności kory czołowej w zjawiskach związanych z emocjami: przegląd i aktualizacja. Biol. Psychol. 2010, 84, 451-462. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
61. Hofman, D. Frontalna boczność emocji: przegląd historyczny. Neth. J. Psychol. 2008, 64, 112-118. [Google Scholar] [CrossRef]
62. Hajcak, G .; MacNamara, A .; Olvet, DM Potencjał związany z wydarzeniami, emocje i regulacja emocji: przegląd integracyjny. Dev. Neuropsychol. 2010, 35, 129-155. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
63. Sarlo, M .; Übel, S .; Leutgeb, V .; Schienle, A. Ponowna ocena poznawcza kończy się niepowodzeniem przy próbie zmniejszenia apetycznej wartości żywności: badanie ERP. Biol. Psychol. 2013, 94, 507-512. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
64. Hald, GM Różnice płci w konsumpcji pornografii wśród młodych heteroseksualnych duńskich dorosłych. Łuk. Seks. Behav. 2006, 35, 577-585. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
65. Kalichman, SC; Rompa, D. Skala odczuwania seksualnego i skala kompulsywności seksualnej: ważność i przewidywanie zachowania związanego z ryzykiem HIV. J. Pers. Oszacować. 1995, 65, 586-601. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
66. Kraus, S .; Rosenberg, H. Kwestionariusz pragnienia pornografii: właściwości psychometryczne. Łuk. Seks. Behav. 2014, 43, 451-462. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
67. Hald, GM; Malamuth, NM Samoocenione efekty konsumpcji pornografii. Łuk. Seks. Behav. 2008, 37, 614-625. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
68. Kor, A .; Zilcha-Mano, S .; Fogel, YA; Mikulincer, M .; Reid, RC; Potenza, MN Psychometryczny rozwój skali problematycznej pornografii. Nałogowiec. Behav. 2014, 39, 861-868. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
69. Rugg, MD; Mark, RE; Walla, P .; Schloerscheidt, AM; Brzoza, CS; Allan, K. Dysocjacja neuronalnych korelatów pamięci niejawnej i jawnej. Natura 1998, 392, 595-598. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed