Rola nieprzystosowanych funkcji poznawczych w hiperseksualności wśród wysoce aktywnych seksualnie mężczyzn i osób biseksualnych (2014)

PMCID: PMC4011938
NIHMSID: NIHMS569370
PMID: 24558123

Abstrakcyjny

Oceny poznawcze dotyczące seksu mogą stanowić ważny element utrzymania i leczenia hiperseksualności, ale obecnie nie są reprezentowane w konceptualnych modelach hiperseksualności. Dlatego zweryfikowaliśmy miernik nieprzystosowanych poznań na temat seksu i zbadaliśmy jego unikalną zdolność do przewidywania hiperseksualności. Wywiady jakościowe z pilotażową próbką 60 bardzo aktywnych seksualnie mężczyzn gejowskich i biseksualnych oraz ekspertyza przedmiotów dały pulę przedmiotów 17 dotyczących nieprzystosowawczych poznań na temat seksu. Oddzielna próbka 202 bardzo aktywnych seksualnie mężczyzn homoseksualnych i biseksualnych ukończyła pomiary zahamowania i pobudzenia seksualnego, impulsywności, dysregulacji emocjonalnej, depresji i lęku, kompulsywności seksualnej, Inwentarz przesiewowy zaburzeń hiperseksualnych zaproponowany przez . Analiza czynnikowa potwierdziła obecność trzech podskal: postrzeganych potrzeb seksualnych, kosztów seksualnych i skuteczności kontroli seksualnej. Wyniki modelowania równania strukturalnego były zgodne z poznawczym modelem hiperseksualności, gdzie powiększanie konieczności seksu i dyskwalifikowanie korzyści płynących z seksu częściowo przewidywano minimalizowanie poczucia własnej skuteczności w kontrolowaniu własnych zachowań seksualnych, z których wszystkie przewidywały problemową hiperseksualność. W wielowymiarowej regresji logistycznej, dyskwalifikując korzyści płynące z seksu, przewidywano unikalną zmienność hiperseksualności, nawet po dostosowaniu do roli podstawowych konstruktów istniejących badań nad hiperseksualnością, AOR = 1.78, 95% CI 1.02, 3.10. Wyniki sugerują użyteczność podejścia kognitywnego dla lepszego zrozumienia hiperseksualności i znaczenia rozwijania metod leczenia, które zachęcają do adaptacyjnych ocen dotyczących wyników seksu i możliwości kontrolowania jego zachowań seksualnych.

Słowa kluczowe: hiperseksualność, nieprzystosowalne poznania, homoseksualiści i biseksualiści, zdrowie psychiczne

WPROWADZENIE

Problematyczna hiperseksualność to zespół kliniczny charakteryzujący się nawracającymi, trudnymi do kontrolowania fantazjami seksualnymi, popędami lub zachowaniami związanymi ze znacznym niepokojem osobistym i negatywnymi konsekwencjami (). Rosnące zainteresowanie zrozumieniem i leczeniem problematycznej hiperseksualności wymaga identyfikacji jej kluczowych predyktorów i odpowiednich celów leczenia. Istniejące koncepcyjne rozumienie problematycznej hiperseksualności opiera się na kompulsywności, kontroli impulsów, regulacji emocji i modelach uzależnienia od behawioralnego nadmiaru (; ). Godna uwagi luka w tej literaturze obejmuje nieprzystosowawcze poznania na temat seksu, przez które rozumiemy te myśli, które powstają w trakcie rozwoju i które charakteryzują sztywne, niefunkcjonalne lub niefunkcjonalne postawy, przekonania i oczekiwania dotyczące płci, jej znaczeń i konsekwencji.

Chociaż nieprzystosowane poznania odgrywają kluczową rolę w zrozumieniu etiologii, utrzymania i leczenia wielu zaburzeń zdrowia psychicznego, w tym tych najbardziej współwystępujących z hiperseksualnością (), rola takich poznań w problematycznej hiperseksualności nie została jeszcze zbadana. Nieprzystosowane poznania w innych zaburzeniach zdrowia psychicznego, takich jak duża depresja i dystymia (), lęk społeczny (), uogólnione zaburzenie lękowe (), Stosowanie substancji () oraz zaburzenia kontroli impulsów, w tym patologiczny hazard () i kleptomania (), opisać niedokładne oceny znaczenia sytuacji, konsekwencje własnego zachowania lub zdolność do kontrolowania okoliczności życiowych lub osobistego zachowania (). Czerpanie z modeli poznawczych tych innych zaburzeń zdrowia psychicznego (np. ), postawiliśmy hipotezę, że nieprzystosowawcze poznania dotyczące seksu mogą zawierać, na przykład, niedokładne szacunki dotyczące znaczenia lub wyników seksu lub zdolność do kontrolowania jego zachowań seksualnych.

Dokonaliśmy przeglądu istniejących modeli pojęciowych problematycznej hiperseksualności i stwierdziliśmy, że chociaż modele te obecnie nie odwołują się wyraźnie do nieprzystosowujących się poznań, to jednak umożliwiają one potencjalnie ważną rolę poznania w zrozumieniu etiologii, utrzymania i leczenia hiperseksualności. Na przykład modele kompulsywności hiperseksualności (, ) podkreślać wykorzystanie seksu, aby zminimalizować lub uniknąć zagrażających stanów emocjonalnych, takich jak lęk. Odpowiednie procesy poznawcze w tym modelu mogą obejmować tendencyjną ocenę zagrożenia i powiększenie postrzeganej konieczności seksu (np. W celu rozwiązania negatywnych emocji). Ponadto modele kontroli impulsów problematycznych zachowań, od patologicznego hazardu po używanie substancji, rozpoznają tendencyjne postrzeganie wielkości nagrody, ewentualnych nagród i opóźnień w nagradzaniu jako impulsywnych zachowań (; ). Modele kontroli impulsów problematycznej hiperseksualności (np. ) w związku z tym może również skorzystać na rozważeniu roli odgrywanej przez stronnicze postrzeganie samokontroli i ryzyka osobistego (; ). Modele regulacji emocji hiperseksualności (; ) pozwolić na nieprzystosowalne poznania, takie jak tendencyjne, czyli oceny zdarzeń wywołujących emocje (np. ). Wreszcie modele uzależnień hiperseksualności (; ), w którym problematyczna hiperseksualność reprezentuje narastające nadużycie zachowań seksualnych w celu regulowania negatywnych emocji, może pozwolić na poznawcze uprzedzenia dotyczące pozytywnych lub negatywnych konsekwencji seksu, niedokładne przekonania o zdolności seksu do pełnienia funkcji samoregulacji lub błędne postrzeganie własnych umiejętność kontrolowania swoich zachowań seksualnych.

Podczas gdy obecne metody leczenia problematycznej hiperseksualności skupiają się przede wszystkim na zmodyfikowanym etapie 12 (np. ; ), leki (np. ) oraz podejścia behawioralne (np. ) kilka dodatkowych podejść sugeruje, jak ważne jest ukierunkowanie na nieprzystosowanie się do poznania w drodze do zmniejszenia zachowań hiperseksualnych. Chociaż sugestie leczenia ukierunkowane na funkcje poznawcze wywodzą się raczej ze studiów przypadków i wytycznych klinicznych niż z randomizowanych badań kontrolowanych, są one zgodne z potencjalną rolą poznawczych adaptacji w modelach koncepcyjnych omówionych powyżej. Na przykład studia przypadków i wskazówki kliniczne dotyczące leczenia hiperseksualności omawiają terapeutyczne rozwiązania przeszacowań konieczności seksu i niedoceniania zdolności kontrolowania swoich zachowań seksualnych, wraz z poprawą umiejętności radzenia sobie i regulacji emocji (np. ; ). To skupienie się na zmniejszeniu tych specyficznych dla płci tendencyjnych ocen jest również zgodne z ustalonymi metodami leczenia problematycznej seksualności innej niż hiperseksualność (np. Ekshibicjonizm, fetyszyzm) (; ).

Jak gromadzą się badania dotyczące natury i oceny problematycznej hiperseksualności (), zachęcając tym samym do mnożenia podejść do leczenia tego zespołu, konieczne jest zidentyfikowanie wszystkich możliwych czynników w jego utrzymaniu i leczeniu, w tym potencjalnej roli nieprzystosowawczych poznań. Ważne jest, aby zauważyć, że przez nieprzystosowawcze poznania na temat seksu rozumiemy te sztywno stronnicze lub nieprzystosowujące się myśli, które powstają w trakcie rozwoju i które charakteryzują obecne postawy, przekonania i oczekiwania jednostki dotyczące seksu, jego kontekstów, znaczeń i konsekwencji. W ten sposób nasz konstrukt jest zgodny z definicją i rolą nieprzystosowawczego poznania w innych problemach dotyczących zdrowia psychicznego, takich jak używanie substancji, hazard patologiczny i duża depresja (np. ). Ta definicja nieprzystosowanych poznań nie obejmuje fantazji seksualnych, obrazów ani wtargnięć myśli. Istniejące modele koncepcyjne hiperseksualności zamiast tego konceptualizują te zdarzenia jako bodźce poprzedzające, a nie procesy poznawcze utrzymujące hiperseksualność, które są podatne na standardowe podejścia do leczenia oparte na kognitywności.

Problematyczna hiperseksualność jest szczególnym problemem dla homoseksualistów, osób biseksualnych i innych MSM, biorąc pod uwagę wyjątkowe czynniki psychospołeczne kierujące tym problemem wśród tej grupy, w tym stresory mniejszościowe w rozwoju (; ) oraz związek między problematyczną hiperseksualnością a ryzykiem HIV (; ). Oprócz nieproporcjonalnych problemów z hiperseksualnością w porównaniu z mężczyznami heteroseksualnymi (; ), homoseksualiści i biseksualiści walczą z podwyższonym wskaźnikiem innych czynników, które są związane zarówno z hiperseksualnością, jak i nieprzystosowawczymi procesami poznawczymi, w tym seksualnym wykorzystywaniem dzieci () i stresory związane z uprzedzeniami społecznymi i napiętnowaniem (; ). Stresory te łączą się z problemami zdrowia psychicznego, takimi jak problematyczna hiperseksualność, w celu utworzenia synergicznego klastra ryzyka lub syndemiki, które jednocześnie zagrażają zdrowiu tej grupy osób (; ). W związku z tym identyfikacja możliwych do wyleczenia składników każdego z tych zagrożeń dla zdrowia może zakłócić kaskadę zubożających zagrożeń, z którymi borykają się członkowie tej populacji.

Obecne studia

Opierając się na założeniu, że nieprzystosowawcze poznania na temat seksu odgrywają główną rolę w utrzymaniu problematycznej hiperseksualności, staraliśmy się stworzyć prawidłową miarę przechwytywania tego konstruktu i przetestować jego zdolność do przewidywania nieodkrytej wcześniej unikalnej zmienności hiperseksualności po dostosowaniu do klucza korelaty hiperseksualności zidentyfikowane w dotychczasowych badaniach. To pierwsze badanie roli nieprzystosowawczych przekonań na temat seksu w przewidywaniu problematycznej hiperseksualności stanowi cel badawczy o wysokim priorytecie, biorąc pod uwagę możliwość, że niektóre obecne podejścia do leczenia tego schorzenia mogą nie uwzględniać potencjalnie ważnej roli poznania na temat seksu lub nieumyślnie zachęcać do utrzymywania poznawczych zachowań hiperseksualność (np. przekonanie, że ktoś nie kontroluje swoich zachowań seksualnych). Tworząc psychometrycznie miarę nieprzystosowalnych poznań na temat seksu i badając jego zdolność do przewidywania unikalnej i wcześniej niewyjaśnionej wariancji w problematycznej hiperseksualności, mieliśmy nadzieję, że uda nam się przedstawić pełniejszy obraz tego problemu i zaoferować nowatorski cel leczenia, który okazał się skuteczny dla wielu psychicznie zaburzenia zdrowia.

Cele i hipotezy tego badania obejmowały:

  • Cel 1. Wygeneruj przedmioty do włączenia w miarę nieprzystosowanych poznań na temat seksu wśród homoseksualistów i mężczyzn biseksualnych.

  • Cel 2. Ustal strukturę czynnikową elementów, zidentyfikuj podskale dyskretne i zidentyfikuj zależności strukturalne między podskalami.

  • Cel 3. Ustal zdolność nieprzystosowawczych poznań na temat seksu, aby przewidzieć wyjątkową wariancję w problematycznym dostosowywaniu hiperseksualności do kluczowych predyktorów, które zostały ustalone w poprzednich badaniach. Postawiliśmy hipotezę, że nieprzystosowawcze poznania na temat seksu znacznie przewidują problemową hiperseksualność, zgodnie z definicją operacyjną Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5) Grupa robocza ds. Zaburzeń tożsamości seksualnej i płci (), dostosowanie do (1) objawów depresji i lęku, (2) impulsywności (), (3) rozregulowanie emocjonalne, (4) problemy z zahamowaniem seksualnym i pobudzeniem () oraz (5) kompulsywność seksualna (, ).

SPOSÓB

Analizy tego artykułu przeprowadzono na podstawie danych z trwającego badania wysoce aktywnych seksualnie mężczyzn z gejów i osób biseksualnie zidentyfikowanych w Nowym Jorku, koncentrując się na problemach hiperseksualności. Głównym celem badania było zarejestrowanie homoseksualnych i biseksualnych mężczyzn, którzy byli podobni pod względem zachowań seksualnych, ale którzy różnili się w zakresie, w jakim ich seksualne myśli i zachowania powodowały problemy w ich życiu - decydująca cecha hiperseksualności. Analizy tego artykułu koncentrowały się na początkowej grupie mężczyzn 202, którzy zostali zapisani do projektu.

Uczestnicy i procedura

Począwszy od lutego 2011, zaczęliśmy rejestrować uczestników wykorzystując kombinację strategii rekrutacyjnych: (1) próbkowanie oparte na respondentach; (2) internetowe reklamy na portalach społecznościowych i seksualnych; (3) wysyła e-maile przez listy gejowskich imprez w Nowym Jorku; i (4), aktywna rekrutacja w miejscach Nowego Jorku, takich jak bary / kluby gejowskie i imprezy seksualne. Uczestnicy rekrutowani z Internetu lub w aktywnej, opartej na miejscu zmianie rekrutacji zostali wstępnie sprawdzeni przy użyciu krótkiej ankiety za pośrednictwem strony internetowej ankiety Qualtrics (www.qualtrics.com) lub ankieta mobilna za pośrednictwem iPoda Touch, odpowiednio. Ta wstępnie oceniana liczba partnerów seksualnych oprócz zmiennych istotnych dla innych badań, dla których przeprowadzaliśmy badania przesiewowe. Wszyscy uczestnicy wypełnili krótki, oparty na telefonie wywiad przesiewowy w celu potwierdzenia kwalifikowalności, która została zdefiniowana jako: (1) co najmniej 18 lat; (2) biologicznie męski i samozidentyfikowany jako mężczyzna; (3) co najmniej dziewięciu różnych męskich partnerów seksualnych w poprzednich dniach 90, z co najmniej dwoma w poprzednich dniach 30; (4) samoidentyfikacja jako gej, biseksualista lub inna nieheteroseksualna tożsamość (np. Queer); oraz (5) codzienny dostęp do Internetu w celu przeprowadzenia ocen internetowych (tj. ankiet w domu, dzienników).

Uczestnicy zostali wykluczeni z projektu, jeśli wykazali dowody poważnego upośledzenia funkcji poznawczych lub psychicznych, które mogłyby zakłócać ich uczestnictwo lub ograniczyć ich zdolność do świadomej zgody, na co wskazuje wynik 23 lub niższy na Mini-Mental Status Examination (MMSE) () lub dowody na aktywne i niezarządzane objawy objawów psychotycznych lub sekcji samobójczych w ustrukturyzowanym wywiadzie klinicznym dla DSM-IV-IR (SCID) ().

Operacjonalizowaliśmy bardzo aktywnie seksualnie, mając co najmniej dziewięciu partnerów seksualnych w dniach 90 przed rejestracją, przy czym co najmniej dwóch z tych partnerów było w poprzednich dniach 30. Te wartości graniczne były oparte na wcześniejszych badaniach (; ; ), w tym opartą na prawdopodobieństwie próbkę miejskiego MSM (, ), która wykazała, że ​​partnerzy 9 byli ponad 2 – 3 razy większa niż średnia liczba partnerów seksualnych wśród aktywnych seksualnie mężczyzn homoseksualnych i biseksualnych. Dla celów tego badania partnerzy seksualni zostali zdefiniowani jako kontakt z każdym partnerem płci męskiej, z którym uczestnik angażował się w aktywność seksualną, która miała potencjał do doprowadzenia do orgazmu, co obejmowało, ale nie ograniczało się do, otwartego / wstawianego stosunku analnego, otwartego / wkładanie doustne, odbieranie lub wykonywanie stymulacji analnej ręcznie lub doustnie i wzajemna masturbacja. Wszystkie kryteria kwalifikowalności zostały potwierdzone podczas wizyty wyjściowej, przy czym kryteria płci zostały potwierdzone za pomocą wywiadu kontrolnego na osi czasu, w którym kalendarz jest używany do przypomnienia codziennych zachowań seksualnych ().

Udział w badaniu obejmował zarówno ocenę w domu (w Internecie), jak i ocenę w biurze. Po tym, jak członek personelu badawczego potwierdził kwalifikację uczestników przez telefon, uczestnikom wysłano link do wypełnienia ankiety internetowej w domu przed pierwszą wizytą w biurze, która trwała około godziny. Wstępna zgoda na wypełnienie ankiety w domu została uzyskana w ramach ankiety online. Następnie uczestnicy wypełnili serię dwóch spotkań podstawowych na miejscu badań i udzielili świadomej zgody na ich pełny udział w rocznym projekcie na początku pierwszego spotkania twarzą w twarz. Wszystkie procedury zostały sprawdzone i zatwierdzone przez Institutional Review Board City University of New York. Ten artykuł skupia się wyłącznie na podstawowych danych z badań w domu, aby zbadać właściwości psychometryczne nowo stworzonego instrumentu, którego celem jest zmierzenie nieprzystosowawczych poznań na temat seksu.

Środki

Nieprzystosowane poznania na temat skali seksualnej

Przed opracowaniem nieprzystosowalnych poznań na temat skali seksualnej (MCAS) do wykorzystania w bieżącym badaniu przeprowadzono badanie pilotażowe zawierające wywiady jakościowe z mężczyznami 60. Wywiady jakościowe zostały następnie dosłownie przepisane. Oprócz oceny ogólnych aspektów seksualności uczestników, zachowań seksualnych i kontekstu zachowań seksualnych, wywiad zawierał również konkretne pytania dotyczące treści typowych myśli uczestników przed i po seksie. Pierwszy autor przeczytał każdy transkrypt w celu opracowania oceny czynników poznawczych i behawioralnych, które uczestnicy doświadczający hiperseksualności zgłaszali jako problematyczne. W wyniku tego procesu pierwszy autor opracował wstępną listę zaburzeń adaptacyjnych, które wydają się być związane z hiperseksualnością.

Następnie wykorzystaliśmy te nieprzystosowujące się poznania i iteracyjne podejście do swobodnego wyliczania, aby wygenerować elementy skali przeznaczone do zbadania, w jakim stopniu ludzie doświadczają różnych nieprzystosowalnych poznań. Konsultowaliśmy się z psychologami klinicznymi i społecznymi, którzy są ekspertami w dziedzinie zachowań seksualnych i ryzyka seksualnego wśród mężczyzn homoseksualnych i biseksualnych, którzy przekazali informacje zwrotne na temat treści przedmiotów i proponowanych poprawek.

W wyniku tego powtarzającego się procesu opracowaliśmy trzy ogólne dziedziny poznawczych adaptacji, które mieliśmy nadzieję uchwycić: (1) zwiększający konieczność seksu (tj. Podskala Magnified Necessity), (2) dyskwalifikujący korzyści płynące z seksu (tj. Zdyskwalifikowany Podskala korzyści) i (3) minimalizująca poczucie własnej skuteczności w kontrolowaniu myśli i zachowań seksualnych (tj. Zminimalizowana podskala skuteczności własnej). Opracowaliśmy w sumie elementy 17: siedem elementów odnoszących się do powiększania konieczności seksu (np. „Potrzebuję seksu, aby czuć się dobrze w sposobie, w jaki wyglądam”), siedem elementów dotyczących dyskwalifikacji korzyści płynących z seksu (np. „Seks prowadzi” więcej szkód niż pożytku ”) i trzy elementy odnoszące się do minimalizacji poczucia własnej skuteczności seksualnej (np.„ Myślenie o seksie zazwyczaj prowadzi mnie do poszukiwania ”). Poznania uchwycone w skali prawdopodobnie będą tylko nieprzystosowalne do tego stopnia, że ​​będą dominującym sposobem myślenia o seksie. Jako takie wykorzystaliśmy opcje odpowiedzi, które zwiększyły swoją intensywność od 1 (Nigdy) do 5 (Cały czas) uchwycić zakres, w jakim myśli stawały się coraz bardziej spolaryzowane w sposób „wszystko albo nic”, typowy dla myśli nieprzystosowawczych.

Wszystkie pomiary ilościowe wykorzystane w tych analizach zostały zakończone w ramach badania w domu. Po uzyskaniu zgody na kontynuację badania uczestnicy wypełnili środki dotyczące przymusu seksualnego i hiperseksualności oraz kwestionariusz demograficzny, a następnie każdy z dodatkowych środków. Wszystkie miary zostały pogrupowane w bloki tematyczne (np. Stygmatyzacja, seksualność, zdrowie psychiczne), a kolejność bloków w ankiecie i miary w blokach były randomizowane w celu równomiernego rozłożenia efektów kolejności, które mogą wynikać z szeregowego pozycjonowania i zalewania.

Demografia

Uczestnicy zostali poproszeni o zgłoszenie kilku cech demograficznych, w tym wieku, rasy / pochodzenia etnicznego, orientacji seksualnej, wykształcenia, statusu związku i statusu HIV. Z wyjątkiem wieku, który oceniono za pomocą formatu swobodnej odpowiedzi, cechy demograficzne oceniono za pomocą standardowych predefiniowanych opcji odpowiedzi i, w razie potrzeby, skondensowano w znaczących kategoriach (Tabela 1).

Tabela 1

Charakterystyka demograficzna próbki

Zmiennan%
Rasa / pochodzenie etniczne
 czarny3316.3
 Latino3014.9
 Biały11456.4
 Azjatycki / rodzimy Haw./Pac. Wyspiarz42.0
 Wielorasowe / inne167.9
 Inne / nieznane52.5
Status HIV
 Negatywne12159.9
 Pozytywy8140.1
Orientacja seksualna
 wesoły, osoba queer lub homoseksualista17285.6
 Biseksualny2411.9
 Inna tożsamość nieheteroseksualna62.5
status zatrudnienia
 Pełny etat7034.7
 Niepełny etat5024.8
 O niepełnosprawności2311.4
 Student (bezrobotny)188.9
 Bezrobotny4120.3
Najwyższe osiągnięcia edukacyjne
 Dyplom ukończenia szkoły średniej / GED lub niższy2311.4
 Jakiś stopień naukowy lub stopień naukowy6130.2
 Licencjat lub inny tytuł 4-letni6632.7
 Stopień wykształcenia5225.7
status związku
 Single15978.7
 Partnered4321.3
MSD

Wiek (w latach)37.0311.35

Problematyczna hiperseksualność

Uczestnicy wypełnili inwentarz przesiewowy zaburzeń hiperseksualnych (HDSI), instrument zaproponowany przez . Skala składa się w sumie z siedmiu pozycji podzielonych na dwie sekcje (sekcje A i B) spełniające kryteria pomiarowe w ciągu ostatnich sześciu miesięcy. Sekcja A składała się z pięciu elementów mierzących powtarzające się i intensywne fantazje seksualne, popędy i zachowania (np. „W ciągu ostatnich miesięcy 6 wykorzystywałem fantazje seksualne i zachowania seksualne do radzenia sobie z trudnymi uczuciami, na przykład, zmartwienie, smutek, nuda, frustracja, poczucie winy lub wstyd ”), a Część B składała się z dwóch elementów mierzących dystres i upośledzenie w wyniku tych fantazji, popędów i zachowań (np.„ W ciągu ostatnich miesięcy 6 częste i intensywne fantazje seksualne, popędy i zachowania mają spowodował dla mnie poważne problemy w życiu osobistym, społecznym, pracy lub innych ważnych dziedzinach mojego życia ”). Odpowiedzi były oceniane z 0 (Nigdy nie prawda) do 4 (Prawie zawsze prawda), które zostały zsumowane w celu zapewnienia całkowitej oceny nasilenia od 0 do 28. Pozycje wykazały dowody silnej wewnętrznej spójności w tej próbce (α = 0.90). Zaproponowano polite- tyczne kryteria diagnostyczne, które wymagają przekodowania odpowiedzi na dychotomie, przy czym wartości 3 lub 4 zakodowane jako 1 i wszystkie inne zostały zakodowane jako 0. Po rekodowaniu dokonano pozytywnych badań przesiewowych w kierunku hiperseksualności, ponieważ obecność przynajmniej 4 5 pozytywnie kluczowanych zmiennych w sekcji A i co najmniej 1 2 w sekcji B. Wcześniejsze badania wykazały, że skala i jej odcięcie mają silną niezawodność ().

Seksualne zahamowanie i podniecenie

Uczestnicy wypełnili krótką wersję 14-owskich skal seksualnego zahamowania i seksualnego pobudzenia (; ), która mierzy dwa procesy, które są teoretycznie podstawą reakcji seksualnej (tj. pobudzenie i zahamowanie). Miara składała się z sześciu elementów, które oceniały pobudzenie wynikające z sytuacji społecznych (np. „Kiedy seksualnie atrakcyjna osoba przypadkowo mnie dotyka, łatwo się podniecam”), cztery elementy, które oceniały zahamowanie wynikające z obaw o niezdolność do wykonywania seksualnego (np. „Kiedy mam rozpraszającą myśl, łatwo tracę erekcję”) i cztery elementy, które oceniały hamowanie wynikające z potencjalnie negatywnych konsekwencji sprawności seksualnej (np. „Jeśli masturbuję się sam i zdaję sobie sprawę, że ktoś może przyjść do pokoju w każdej chwili stracę erekcję ”). Opcje odpowiedzi wahały się od 1 (Zdecydowanie się nie zgadzam) do 4 (Stanowczo się zgadzam). Dla celów naszych analiz, odpowiedzi na elementy z każdej podskali uśredniono, tworząc jeden indeks wzbudzenia i dwa wskaźniki hamowania (tj. „Seksualne zahamowanie I” odpowiadające obawom o niemożność wykonywania seksualnego i „seksualne zahamowanie II” odpowiadający zahamowaniu wynikającemu z potencjalnie negatywnych doświadczeń). Wewnętrzna spójność dla tych trzech podskal wahała się od 0.70 do 0.81.

Impulsywność

Uczestnicy ukończyli 30-item Barratt Impulsiveness Scale 11 (BIS-11) (). Skala zawiera elementy, które mierzą sześć specyficznych rodzajów impulsywności, które ładują się na trzy ogólne domeny: impulsywność uwagi (np. „Mam myśli wyścigowe”), impulsywność ruchowa (np. „Wydaję lub ładuję więcej niż zarabiam”) i nie - impulsywność planowania (np. „Jestem bardziej zainteresowany teraźniejszością niż przyszłością”). Opcje odpowiedzi wahały się od 1 (Rzadko / nigdy) do 4 (Prawie zawsze / Zawsze), które zostały zsumowane między elementami, aby uzyskać łączny wynik impulsywności, który może wahać się od 30 do 120. Spójność wewnętrzna dla tej skali była dobra (α = 0.84).

Trudności z regulacją emocji

Uczestnicy ukończyli trudności z pozycją 36 ze skalą regulacji emocji (DERS) () mierzy ogólne problemy regulujące emocje, a także sześć konkretnych dziedzin trudności z regulacją emocji. Uczestnicy odpowiedzieli w skali od 1 (Prawie nigdy [0 – 10%]) do 5 (Prawie zawsze [91 – 100%]) do każdej pozycji i dla celów tego artykułu wykorzystaliśmy wynik w pełnej skali, obliczony jako średnia odpowiedź w elementach 36. Spójność wewnętrzna dla tej miary była silna (α = 0.94)

Niepokój i depresja

Uczestnicy ukończyli podskale 12 dotyczące lęku i depresji w zestawie krótkich objawów (BSI) (), który zawiera łącznie elementy 53 i dziewięć wymiarów symptomu. Każda z dwóch podskal zawiera sześć elementów mających na celu zmierzenie objawów depresji (np. „Uczucie beznadziejności o przyszłości”) lub niepokój (np. „Czuję się tak niespokojnie, że nie możesz dobrze siedzieć”) w poprzednim tygodniu. Opcje odpowiedzi wahały się od 0 (Wcale nie) do 4 (Niezwykle). Każdy wynik podskali obliczano sumując sześć elementów, a sumy obu podskal łączono, tworząc wynik bardziej ogólnej symptomów związanych z nastrojem i lękiem. Dwie podskale połączono w jeden indeks o silnej wewnętrznej spójności (α = 0.93).

Kompulsywność seksualna

Uczestnicy ukończyli Skalę seksualnej kompulsywności (SCS) (; ). SCS jest najczęściej stosowaną miarą zachowań kompulsywnych seksualnie, zaabsorbowania seksualnego i natrętnych myśli z gejami i mężczyznami biseksualnymi (). Składa się z elementów 10 (np. „Moje pragnienia uprawiania seksu zakłóciły moje codzienne życie”), które zostały ocenione na skali Likerta od 1 (wcale nie tak jak ja) do 4 (bardzo jak ja). Odpowiedzi na każdy element zsumowano, aby uzyskać ogólny wynik (zakres 10 – 40). Wykazano, że SCS ma wysoką wiarygodność i trafność w wielu badaniach. Ta skala miała silną wewnętrzną spójność (α = 0.89).

Plan analizy

Zaczęliśmy od zbadania, czy trzy podskale, które uzyskaliśmy z naszej lektury transkryptów i opinii ekspertów - Większa potrzeba, Zdyskwalifikowane korzyści i Minimalna samowystarczalność - dokładnie reprezentowały strukturę skali MCAS. Następnie staraliśmy się sprawdzić, czy podskale Wzmocnionej Konieczności i Zdyskwalifikowanych Świadczeń były względem siebie ortogonalne. Korzystając z Mplus w wersji 6.12, dopasowujemy model konfirmacyjnej analizy czynnikowej (CFA) do danych z pozycjami 1–7 ładującymi się do podskali Magnified Necessity, pozycjami 8–14 w podskali zdyskwalifikowanych korzyści i pozycjami 15–17 w przypadku Podskala skuteczności. W ramach CFA zbadaliśmy standardowe wskaźniki dopasowania modelu (, ; ; ; ; ; ), który zawierał porównawczy wskaźnik dopasowania (CFI) większy niż 0.95, średni błąd kwadratowy aproksymacji (RMSEA) mniejszy niż 0.06, indeks Tuckera Lewisa (TLI) większy niż 0.95 i standaryzowany średni średni kwadrat resztkowy (SRMR) mniejszy niż 0.08. Zbadaliśmy również wskaźniki modyfikacji, aby wykryć przedmioty, które miały potencjalne korelacje resztkowe i inne elementy niezgodności modelu.

Korzystając z czynników wynikowych CFA, przeprowadziliśmy następnie model równania strukturalnego (SEM), który pozwolił nam zbadać zależności strukturalne między trzema podskalami, a także ich związki z badaniami przesiewowymi dodatnimi dla hiperseksualności. Przetestowaliśmy model, w którym podskale Magnified Necessity i Disqualified Benefits były nieskorelowane. Dokonaliśmy regresji ukrytego zminimalizowanego czynnika własnej skuteczności na ukryte czynniki powiększonej konieczności i zdyskwalifikowanych korzyści (tj. Zbadaliśmy, czy te dwie podskale przewidywały podskalę zminimalizowanej skuteczności). Dokonaliśmy regresji manifestowanej (tj. Obserwowanej) zmiennej wyniku badania przesiewowego hiperseksualności na wszystkie trzy ukryte podskale MCAS (tj. Zbadaliśmy, czy trzy podskale przewidywały pozytywny wynik badania przesiewowego pod kątem hiperseksualności) i przetestowaliśmy zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie efekty Podskale powiększonych potrzeb i zdyskwalifikowanych korzyści w badaniach przesiewowych hiperseksualności (tj. Zbadaliśmy, czy wpływ tych dwóch podskal na badanie przesiewowe hiperseksualności był częściowo mediowany przez ich związek ze zminimalizowaną skutecznością własną).

Następnie przeprowadziliśmy serię analiz eksploracyjnych poza ramami ukrytego modelowania przy użyciu wersji SPSS 20. Na podstawie wyników CFA obliczyliśmy wyniki podskali jako średnią odpowiedź dla wszystkich elementów w podskali. Wykorzystaliśmy współczynniki korelacji Pearsona i analizę wariancji (ANOVA) do zbadania związku między wynikami podskali MCAS a cechami demograficznymi. Następnie zbadaliśmy skojarzenia dwuwymiarowe trzech podskal z innymi teoretycznie lub empirycznie zademonstrowanymi psychospołecznymi predyktorami hiperseksualności (tj. Pobudzenia seksualnego, zahamowania seksualnego, impulsywności, dysregulacji emocjonalnej, depresji / lęku i kompulsywności seksualnej) przy użyciu współczynników korelacji Pearsona. Wreszcie, wykorzystaliśmy regresję logistyczną do zbadania użyteczności predykcyjnej wyników podskali MCAS w badaniach przesiewowych hiperseksualności, dostosowując się do wpływu innych wcześniej wspomnianych predyktorów psychospołecznych, jak również statusu HIV, wykazanej zmiennej, która pomieszała w pomiarach konstrukcji związanych z hiperseksualnością ( na przykład, ; , ).

WYNIKI

Jak widać w Tabela 1próba była bardzo zróżnicowana pod względem wieku, rasy / pochodzenia etnicznego, statusu HIV i zatrudnienia. Większość badanych miała przynajmniej część wykształcenia wyższego lub pomaturalnego, a większość mężczyzn była samotna w momencie pierwszego mianowania. Pomimo faktu, że nie próbowaliśmy przesadzać z żadnymi konkretnymi cechami demograficznymi, nasza próba była bardziej zróżnicowana niż ogólna populacja MSM pod względem wielu czynników, w szczególności statusu HIV ().

Czynnikowe analizy nieprzystosowanych poznań na temat skali seksualnej

Wyniki CFA są pokazane w Tabela 2. Przeprowadziliśmy wstępną analizę wszystkich elementów, a następnie dokonaliśmy iteracyjnych modyfikacji skali w oparciu o parametry modelu i wskaźniki modyfikacji, aby wyeliminować komplikacje psychometryczne, takie jak zależność lokalna (tj. Pozostałe korelacje między elementami) i obciążenie krzyżowe na wiele czynników. Mimo, że problemy te można łatwo rozwiązać statystycznie przy użyciu zmiennych ukrytych, przedstawiają one trudności przy próbie użycia modelowania nie utajonego, takiego jak prosta regresja liniowa z obliczonymi wynikami podskali, opartymi raczej na średnich odpowiedziach przedmiotu niż na wynikach analizy czynnikowej. W związku z tym decyzje te zostały podjęte w celu opracowania skali, która może być z powodzeniem wykorzystywana zarówno w ramach ukrytego modelu modelowania, jak i poza nim.

Tabela 2

Początkowe i końcowe modele potwierdzających współczynników trzech podskal MCAS

PozycjaPoczątkowe obciążenia


Końcowe ładowanie czynników


Unstd.SEH.SEUnstd.SEH.SE
Powiększona konieczność
1. Potrzebuję seksu, żeby lepiej spać1.00a0.760.04cccc
2. Potrzebuję seksu, żeby mnie uspokoić, kiedy jestem zestresowany1.010.090.800.031.00a0.750.04
3. Potrzebuję seksu, aby poradzić sobie z nudą0.870.090.710.040.920.100.700.04
4. Potrzebuję seksu, aby czuć się dobrze ze sposobem, w jaki wyglądam0.820.100.610.05cccc
5. Potrzebuję seksu, żeby pomóc mi się skoncentrować0.900.090.720.040.950.100.710.04
6. Potrzebuję seksu, aby pogłębić moje połączenie z innymi0.840.110.590.050.900.110.600.05
7. Potrzebuję seksu, żeby się zrelaksować0.860.090.720.040.960.100.760.04
 Szacowana wariancja czynnika0.840.14bb0.750.13bb
Korzyści zdyskwalifikowane
8. Nie powinnam się masturbować1.00a0.440.06cccc
9. Seks to strata czasu1.270.220.720.041.00a0.780.04
10. Seks prowadzi do większej szkody niż pożytku1.560.250.860.031.070.110.820.04
11. Seks nie jest wart wysiłku1.340.230.730.040.990.100.750.04
12. Seks prowadzi do kłopotów1.230.210.720.04cccc
13. Gdybym mógł wziąć pigułkę, aby zmniejszyć popęd płciowy, zrobiłbym to1.020.210.480.06cccc
14. Seks to nic innego jak dwie osoby, które używają się nawzajem, aby zaspokoić swoje potrzeby0.840.190.410.06cccc
 Szacowana wariancja czynnika0.300.10bb0.570.10bb
Zminimalizowana samowystarczalność
15. Kiedy w moim umyśle pojawia się seksualny obraz lub fantazja, trudno mi go odrzucić1.00a0.870.021.00a0.870.02
16. Kiedy zaczynam myśleć o seksie, mam trudny czas na zatrzymanie się1.100.060.930.021.100.060.940.02
17. Samo myślenie o seksie zazwyczaj prowadzi mnie do poszukiwania0.890.060.790.030.890.060.790.03
 Szacowana wariancja czynnika0.830.11bb0.840.11bb


Szacowane kowariancjeSzacowane kowariancje
 Większa potrzeba przy zminimalizowanej samowystarczalności0.440.080.520.060.450.080.570.06
 Zdyskwalifikowane świadczenia o zminimalizowanej własnej skuteczności0.130.040.260.070.120.050.170.07


Dopasuj modelDopasuj model


 CFI / TLI0.90 / 0.880.98 / 0.97
 AIC / Adj. BIC9067.68 / 9075.105714.57 / 5719.47
 Model χ2 (df)278.49 (117), p <00166.48 (42), p <01
 RMSEA, 95% CI0.08 [0.07, 0.10]0.05 [0.03, 0.08]
 SMSR0.100.05

Notatka. Unstd. = Unstandardized. SE = błąd standardowy. Std. = Standaryzowany.

aBłędy standardowe nie zostały obliczone dla pierwszego wskaźnika na czynnik w modelu niestandaryzowanym, ponieważ jego obciążenie czynnikiem zostało ustalone na 1 w celu ustalenia skali czynnika.
bWariancje współczynników zostały ustalone na 1 w standaryzowanym modelu i nie zostały oszacowane.
cTe elementy zostały usunięte z ostatecznej wersji skali.

Początkowa kolumna ładowań czynników w Tabela 2 wyświetla zarówno niestandaryzowane, jak i znormalizowane wyniki CFA ze wszystkimi elementami 17 wprowadzonymi do odpowiednich czynników. Jak widać w Tabela 2, model początkowy nie pasował dobrze do danych - CFI i TLI były zarówno mniejsze niż 0.95, a RMSEA było powyżej 0.06. Było kilka źródeł niedopasowania oryginalnego modelu. Elementy 8, 13 i 14 źle załadowały podskalę Disqualified Benefits w stosunku do innych elementów i zostały w ten sposób usunięte z kolejnych iteracji. Element 1 został usunięty z powodu wysokiej korelacji rezydualnej z Item 2, a element 4 został usunięty z powodu resztkowej korelacji z kilkoma innymi elementami w podskali Magnified Necessity. Obecność resztkowych korelacji sugeruje, że oprócz czynnika zainteresowania, elementy miały wspólny inny niezmierzony konstrukt, co skutkowało pozostałą kowariancją, która nie została wyjaśniona przez model, co może zniekształcić nie ukryte zastosowania skali, które nie biorą ich kowariancja pod uwagę. Element 12 został usunięty w wyniku obciążenia krzyżowego w podskali Zminimalizowana skuteczność, jak również potencjalnych korelacji resztkowych z kilkoma pozycjami w tej podskali.

Ostateczny model CFA znacznie poprawił dopasowanie, ze wszystkimi wskaźnikami innymi niż statystyka testu chi-kwadrat wskazująca silne dopasowanie do danych na podstawie ustalonych progów. Podskala Magnified Necessity zawierała przedmioty 2, 3, 5, 6 i 7; podskala korzyści zdyskwalifikowanych zawierała przedmioty 9 – 11; Zminimalizowana podskala samowystarczalności zawierała elementy 15 – 17. Czynniki wynikowe zostały również poprawione przez usunięcie przedmiotów - na przykład wariancja współczynnika korzyści zdyskwalifikowanych wzrosła ponad dwukrotnie. Co ciekawe, korelacje podskali Powiększona Konieczność i Korzyści Zdyskwalifikowane z podskalą Zminimalizowanej Samowystarczalności nie zmieniły się znacząco między modelami oryginalnymi i ostatecznymi. Hipoteza o braku korelacji między podskalami „Konieczność i korzyści” została poparta przez model. Gdy pozwolono się swobodnie zmieniać i być szacowanym przez model, korelacja została oszacowana jako 0.07, była nieistotna i pogorszyła dopasowanie całego modelu.

Modelowanie stowarzyszenia między podskalami MCAS a hiperseksualnością

Po potwierdzeniu najlepiej dopasowanej struktury dla trzech podskal MCAS, staraliśmy się przetestować zależności strukturalne między nimi i wyniki badań przesiewowych hiperseksualności. Wyniki analizy SEM przedstawiono w Rys. 1. Analiza SEM potwierdziła poznawczy model hiperseksualności zgodny z samoregulacyjnymi modelami zachowania, jak opisano w dyskusji. Dopasowanie modelu było doskonałe, a wszystkie wskaźniki przekraczały minimalne kryteria dobrego dopasowania. Zarówno podskale Powiększonej Konieczności, jak i Zdyskwalifikowanych miały znaczący bezpośredni wpływ na podskalę Zminimalizowana Samo-Skuteczność, co sugeruje, że wyższe poziomy tych dwóch czynników były związane z większą minimalizacją własnej skuteczności seksualnej; podskala powiększonej konieczności była znacznie silniejszym predyktorem zminimalizowanej samowystarczalności niż podskala korzyści zdyskwalifikowanych. Wszystkie trzy podskale znacząco przewidywały badania przesiewowe w kierunku hiperseksualności i wyjaśniły 45% zmienności wyników badań przesiewowych. Wpływ powiększonej konieczności i zdyskwalifikowanych korzyści na pozytywny wynik badań przesiewowych w kierunku hiperseksualności był częściowo mediowany przez zminimalizowaną samowystarczalność - obie miały znaczące bezpośrednie skutki dzięki zminimalizowanej skuteczności własnej. Ogólnie rzecz biorąc, powiększona konieczność była najsilniejszym predyktorem badań przesiewowych pozytywnych pod względem hiperseksualności z całkowitym efektem 0.55 w porównaniu z 0.32 dla Disqualified Benefits i 0.26 dla zminimalizowanej samo-skuteczności.

Zewnętrzny plik zawierający obraz, ilustrację itp. Nazwa obiektu to nihms569370f1.jpg

Model strukturalny stowarzyszenia między nieprzystosowanymi poznaniami o seksie a problematyczną hiperseksualnością.

Współczynniki są zgłaszane w standardowym formacie. Hiperseksualność wprowadzono jako dychotomiczną, manifestowaną zmienną i regresję Probit z zastosowaniem estymacji ważonych najmniejszych kwadratów. Kowariancja między powiększoną potrzebą a zdyskwalifikowanymi korzyściami została ustawiona na 0, a wariancje każdego z nich zostały przeskalowane do 1 w ramach przedstawionych standaryzowanych wyników. *p ≤ .05; **p ≤ .01; ***p ≤ .001. Dopasowanie modelu: Model χ2 (df) = 51.60 (50), p = .41; CFI = 1.00; RMSEA = 0.01; Prawdopodobieństwo RMSEA ≤ .05 = 0.97; WRMR = 0.53.

Różnice demograficzne w podskalach MCAS

Stosując jednoczynnikową analizę wariancji ANOVA z testami post-hoc najmniejszej istotnej różnicy Fishera (tj. LSD), stwierdziliśmy istotne różnice w wynikach podskali Świadczenia zdyskwalifikowane według pochodzenia rasowego / etnicznego. Czarni mężczyźni mieli wyższe wyniki w podskali Disqualified Benefits niż Latino (p = .004), biały (p = .02) i mężczyźni o nieznanym tle (p = .01); Mężczyźni latynoscy mieli niższe wyniki niż mężczyźni wielorasowi (p = .04) oprócz Czarnych; mężczyźni wielorasowi mieli wyższe wyniki niż mężczyźni o nieznanym tle (p = .03) oprócz mężczyzn Latino. Nie stwierdzono znaczących różnic rasowych / etnicznych w odniesieniu do podskali powiększonej konieczności lub zminimalizowanej skuteczności własnej i nie zidentyfikowaliśmy żadnych różnic w trzech podskalach MCAS na podstawie statusu HIV, zatrudnienia, wykształcenia lub statusu związku.

Dwuwymiarowe stowarzyszenie podskal MCAS z odpowiednimi zmiennymi psychospołecznymi

Następnie zbadaliśmy dwuwymiarowe korelacje między trzema podskalami MCAS i innymi zmiennymi psychospołecznymi, które teoretycznie lub empirycznie zaproponowano, aby wpłynąć na hiperseksualność. Jak widać w Tabela 3, znaleźliśmy podobne wzorce skojarzeń w trzech podskalach, z których każda miała znaczącą i pozytywną korelację z impulsywnością, rozregulowaniem emocjonalnym, depresją / lękiem i kompulsywnością seksualną. Podskale powiększonej konieczności i zminimalizowanej skuteczności były istotnie i pozytywnie związane z pobudzeniem seksualnym, podczas gdy podskala korzyści zdyskwalifikowanych miała współczynnik bliski zeru. Wszystkie trzy podskale MCAS były istotnie i pozytywnie związane z podskalą Hamowania Seksualnego odpowiadającą hamowaniu z powodu zagrożenia niewydolnością ruchową (tj. Zahamowanie płciowe I), podczas gdy tylko podskala Świadectwa Dyskwalifikacji była powiązana z podskalą Hamowania Seksualnego związaną z hamowaniem wynikającym z zagrożenie konsekwencjami wydajnościowymi (np. seksualne zahamowanie II). Wiele zmiennych psychospołecznych miało również silne powiązania ze sobą.

Tabela 3

Korelacje dwuwymiarowe i statystyki opisowe dla zaburzeń hiperseksualnych i odpowiednich czynników psychospołecznych

Zmienna1234567891011
1. Badanie przesiewowe zaburzeń hiperseksualnych-
2. Podniecenie seksualne0.20**-
3. Inhibicja seksualna I0.19**0.12-
4. Inhibicja seksualna II0.080.120.39***-
5. Impulsywność0.30***0.100.18*0.08-
6. Dysregulacja emocjonalna0.40***0.14*0.26***0.110.58***-
7. Depresja i niepokój0.43***0.17*0.27***0.130.43***0.60***-
8. Kompulsywność seksualna0.50***0.22***0.110.030.42***0.41***0.34***-
9. MCAS - Magnified Necessity0.36***0.36***0.15*0.030.31***0.42***0.43***0.45***-
10. MCAS - świadczenia zdyskwalifikowane0.22**-0.020.14*0.18*0.23***0.18**0.21**0.16*0.06-
11. MCAS - Zminimalizowana samowystarczalność0.39***0.51***0.19**0.130.34***0.43***0.42***0.56***0.51***0.16*-

 % lub Ma20.3%3.122.252.3265.3780.850.9824.282.771.922.98
n or SD a410.540.600.6310.9923.090.847.090.900.850.97
 Cronbacha αb0.810.740.700.840.940.930.890.830.830.90

Notatka.

aW przypadku klasyfikacji zaburzeń hiperseksualnych i pozytywnych pod względem HIV wyświetlana jest wartość procentowa i liczba uczestników w kategorii „tak” dla tych zmiennych dychotomicznych. Dla wszystkich innych zmiennych, które mają ciągłe rozkłady, wyświetlane są środki i SD.
bTe dwa elementy były pojedynczymi wskaźnikami dychotomicznymi i nie miały odpowiadających im współczynników alfa.
*p ≤ .05.
**p ≤ .01.
***p ≤ .001.

Regresja logistyczna Przewidywanie wyników inwentaryzacji zaburzeń hiperseksualnych

W naszej ostatniej analizie staraliśmy się zbadać, w jaki sposób nowo opracowane konstrukcje MCAS będą działać, gdy zostaną wprowadzone do modelu jednocześnie z innymi teoretycznie i empirycznie opartymi składnikami hiperseksualności. Model dostosowano do statusu HIV, ponieważ wykazano, że status HIV jest silnie związany z konstrukcjami związanymi z hiperseksualnością, takimi jak kompulsywność seksualna (np. ; , ).

Wyniki regresji logistycznej przedstawiono w Tabela 4. Odkryliśmy, że używając tej kombinacji zmiennych jako predyktorów, prawie 87% uczestników zostało prawidłowo sklasyfikowanych jako model hiperseksualny lub nie. Chociaż każda zmienna z wyjątkiem jednej (tj. Zahamowanie płciowe II) była związana z klasyfikacją hiperseksualną w analizach dwuzmiennych, tylko cztery okazały się niezależnie istotne w kontekście modelu wieloczynnikowego: zakażenie HIV było związane z prawie trzykrotnie większą szansą na klasyfikację hiperseksualną , jednostkowy wzrost depresji i lęku był związany ze wzrostem 2.3 szans na klasyfikację hiperseksualną, a jednostkowy wzrost kompulsywności seksualnej był związany ze wzrostem 1.2 szans na klasyfikację hiperseksualną. Jednorazowy wzrost w nowo opracowanym wyniku podskali MCAS Disqualified Benefits był związany ze wzrostem 1.8 szans na klasyfikację hiperseksualną po dostosowaniu do wszystkich innych psychospołecznych predyktorów w modelu, demonstrując jej wyjątkową rolę, która wcześniej nie była znana w badaniach nad hiperseksualnością.

Tabela 4

Regresja logistyczna przewidująca inwentaryzację zaburzeń hiperseksualnych (HDSI) Wyniki badań przesiewowych z odpowiednimi wskaźnikami psychospołecznymi

ZmiennaBAOR95% CI
Stan pozytywny wobec HIV a1.052.86*[1.03, 7.97]
Podniecenie seksualne0.311.36[0.50, 3.71]
Inhibicja seksualna I-0.090.92[0.38, 2.19]
Inhibicja seksualna II0.061.07[0.48, 2.34]
Impulsywność-0.040.96[0.91, 1.02]
Dysregulacja emocjonalna0.021.02[0.99. 1.05]
Depresja i niepokój0.832.30*[1.16, 4.57]
Kompulsywność seksualna0.211.23***[1.12, 1.35]
MCAS: Powiększona konieczność0.201.23[0.64, 2.34]
MCAS: Korzyści zdyskwalifikowane0.571.77*[1.01, 3.10]
MCAS: Zminimalizowana samowystarczalność0.081.08[0.53, 2.18]
Dopasuj model


 Model χ2(df)87.84*** (11)
 Nagelkerke R20.56
 -2 log prawdopodobieństwo115.97
 % Prawidłowo sklasyfikowanych na HDSI86.1%

Uwagi. CI = przedział ufności; AOR = Skorygowany współczynnik szans.

aStatus HIV jest kodowany 1 = pozytywny, 0 = negatywny.
*p ≤ .05.
***p ≤ .001.

DYSKUSJA

Staraliśmy się stworzyć pierwszą skalę zdolną do uchwycenia nieprzystosowawczych przekonań na temat seksu wśród wysoce aktywnych seksualnie mężczyzn homoseksualnych i biseksualnych. Wyniki naszych dogłębnych wywiadów jakościowych sugerowały trzy dyskretne podskale, poparte potwierdzającą analizą czynnikową, w tym powiększenie konieczności seksu, dyskwalifikowanie korzyści płynących z seksu i zminimalizowanie własnej skuteczności w kontrolowaniu myśli i zachowań seksualnych. Związek strukturalny tych podskal sugeruje poznawczy model hiperseksualności zgodny z samoregulacyjnymi modelami zachowania (Bandura, 1982, 1997), jak opisano poniżej. Ponadto fakt, że podskala Disqualified Benefits of sex znacznie przewidywała proponowane kryteria hiperseksualności po dostosowaniu do kluczowych zmiennych wszystkich istniejących modeli pojęciowych hiperseksualności (tj. Pobudzenia seksualnego i zahamowania, impulsywności, rozregulowania emocjonalnego, depresji i lęku oraz kompulsywności seksualnej ) sugeruje znaczenie kontynuowania badań i koncentracji klinicznej na predyktorach poznawczych hiperseksualności.

Kiedy dana osoba wierzy, że seks wiąże się z niewielkimi korzyściami i dużą szkodą, a mimo to często go realizuje, podobnie jak mężczyźni w naszej próbie, prawdopodobnie rozwiną przekonania o niskiej skuteczności osobistej do kontrolowania swoich zachowań seksualnych. W ten sposób dochodzi do tego, że jego zachowanie jest napędzane, a nie z własnej woli, przez zewnętrzne okoliczności pozostające poza jego kontrolą. Ponadto, gdy jednostka wierzy, że seks jest niezbędny do codziennego funkcjonowania - czy spać, relaksować się, radzić sobie, łączyć się lub koncentrować - w konsekwencji wierzy, że te zewnętrzne potrzeby, a nie jego osobista skuteczność w regulowaniu jego zachowań seksualnych, doprowadzą go do często poszukują placówek seksualnych. W ten sposób, nieprzystosowane oczekiwania dotyczące rezultatów (tj. Wykluczone korzyści, powiększone potrzeby) powodują nieprzystosowane postrzeganie własnej skuteczności w samoregulacji seksualnej (tj. Że nie kontroluje się własnych zachowań seksualnych), co z kolei częściowo napędza hiperseksualność, jak pokazano w tym badaniu. Ostatnie przeformułowania oryginalny model behawioralnej skuteczności () oferują silne wsparcie dla tych strukturalnych ram (oczekiwania na wyniki → przekonania o własnej skuteczności → zachowanie).

Wśród bardzo aktywnych seksualnie mężczyzn homoseksualnych i biseksualnych, przekonanie, że seks jest stratą czasu, więcej szkody niż pożytku i nie warte wysiłku, wiązało się z hiperseksualnością w modelu dostosowującym się do głównych elementów wszystkich istniejących modeli hiperseksualności. Odkrycie to sugeruje, że dyskwalifikacja korzyści płynących z seksu stanowi główny predyktor hiperseksualności, który nie został zbadany w poprzednich modelach. Podczas gdy osobiste cierpienie jest jedną z definiujących cech hiperseksualności, istniejące modele hiperseksualności nie określają źródła tego cierpienia (). Nasze odkrycia sugerują, że jednym z potencjalnych źródeł cierpienia mogą być nieprzystosowawcze przekonania o skutkach seksu, zarówno pozytywnych, jak i negatywnych, oraz postrzegany brak kontroli nad zachowaniami seksualnymi. Nasze odkrycie szczególnie kluczowej roli seksu w postrzeganiu szkód, a nie korzyści, było zgodne z rekurencyjnym modelem hiperseksualności, w którym problematyczne zachowania seksualne są utrzymywane przez jednoczesną zdolność zarówno do wywoływania stresu poznawczego (np. Żalu, wstydu), jak i służenia jako środek wtórnego regulowania lub radzenia sobie z tym cierpieniem, nawet tymczasowo. Przyszłe badania, w których wykorzystuje się opóźnione modele kontekstów osobistych i doświadczeń związanych z zachowaniami seksualnymi (np. ; ) będzie w stanie dokładniej wyjaśnić funkcję problematycznej hiperseksualności, w tym możliwości nieprzystosowawczych poznań na temat seksu, służących zarówno jako poprzedzający, jak i konsekwentny stan seksu.

Nieprzystosowane poznania na temat rozwoju płciowego i seksualnego mniejszości

Mężczyźni homoseksualni i biseksualni są znacznie bardziej skłonni do zgłaszania nieprzystosowujących się poznań, takich jak niska samoocena i beznadziejność, w ciągu całego życia niż heteroseksualni mężczyźni (np. ; ; ). Mężczyźni homoseksualni i biseksualni mogą doświadczać więcej uprzedzeń poznawczych dotyczących seksu, biorąc pod uwagę ich nieproporcjonalne narażenie na wykorzystywanie seksualne w dzieciństwie, stresory mniejszościowe związane z ich orientacją seksualną oraz tajemnicę i wstyd, które często otaczają pojawiającą się gejowską lub biseksualną tożsamość w wielu wczesnych etapach rozwoju (; ; ; ; ). Na przykład seksualne wykorzystywanie dzieci wiąże się z zaburzeniami poznawczymi i przeżuwaniem (), co z kolei częściowo pośredniczy w związku między wykorzystywaniem seksualnym w dzieciństwie a zachowaniami konsumpcyjnymi, takimi jak jedzenie i używanie substancji, aby poradzić sobie z cierpieniem). Ponadto, ukrywanie kluczowego aspektu własnej tożsamości, takiej jak orientacja seksualna, w ważnym okresie rozwoju okazało się silnie kształtować własną koncepcję siebie i zachowania zdrowotne (). Chociaż nie jest to bezpośrednio testowane tutaj, model, który lokalizuje źródło nieprzystosowawczych myśli na temat seksu w rozwoju młodzieży, jest zgodny z modelami rozwojowymi stresu mniejszościowego i innych zachowań zdrowotnych. Włączenie miernika nieprzystosowawczych poznań na temat seksu w badaniach rozwoju gejów i mężczyzn biseksualnych może jeszcze bardziej wyjaśnić rolę poznania w modelach seksualności gejów i mężczyzn biseksualnych oraz konsekwencje doświadczeń stresu mniejszościowego.

Implikacje kliniczne

Nasze odkrycia dotyczące wkładu powiększonych korzyści, dyskwalifikowanych wad i zminimalizowania poczucia własnej skuteczności w modelu predykcyjnym hiperseksualności były zgodne z istniejącymi studiami przypadków i wskazówkami klinicznymi dotyczącymi leczenia tego zjawiska (np. ; ), a także podejścia do leczenia innych problemów seksualnych, takich jak ekshibicjonizm i fetyszyzm (; ). Podejścia kognitywne w tych zabiegach ułatwiają dokładną ocenę potencjalnych konsekwencji danej aktywności seksualnej i sprzyjają poczuciu własnej skuteczności w kontrolowaniu swoich problematycznych zachowań seksualnych. Ponadto podejścia terapeutyczne do innych behawioralnych problemów nadmiarowych (np. Nadużywanie substancji, hazard patologiczny) wykorzystują poznawcze techniki restrukturyzacji, począwszy od abstrakcyjnego konstruowania kuszących bodźców (np. ) przeszkadzać w automatycznym przetwarzaniu pokus (np. ). Techniki te ostatecznie budują poczucie własnej skuteczności w zakresie zmiany zachowania, bardziej adaptacyjnych przekonań na temat zachowania problemowego i samokontroli (). Interwencja mająca na celu ułatwienie wglądu we własne usprawiedliwienie dla niedawnego niechronionego seksu analnego wśród mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami przyniosła 60% redukcję niechronionego seksu analnego wśród odbiorców w porównaniu z brakiem zmiany w grupie, która otrzymała standardowe doradztwo w zakresie zmniejszania ryzyka HIV (). Wyniki licznych badań dotyczących zapobiegania nawrotom badających inne zachowania ryzykowne dla zdrowia pokazują, że interwencje, które zmieniają poznanie dotyczące swoich problematycznych zachowań, mogą w rzeczywistości prowadzić do zmniejszenia tego zachowania.

Ponieważ nasze badanie nie mogło ustalić związku przyczynowego, implikacje kliniczne muszą być rysowane ostrożnie. Podczas gdy redukcje nieprzystosowawczych poznań mogą poprzedzać redukcję zachowań hiperseksualnych, nie możemy wykluczyć, że nieprzystosowalne poznania mogą podążać za problematycznymi zachowaniami lub że niezmierzona trzecia zmienna może wyjaśniać związek między poznaniem a zachowaniem. Jednak wyniki niniejszego badania sugerują, że wysoki poziom nieprzystosowawczych myśli na temat seksu, zwłaszcza dyskwalifikowanych korzyści z seksu, współwystępuje z bardziej problematyczną hiperseksualnością. W rzeczywistości jest możliwe, że głównym czynnikiem różnicującym aktywnych seksualnie mężczyzn homoseksualnych i biseksualnych, którzy wykazują pozytywny i negatywny wpływ na hiperseksualność, może być poziom stresu poznawczego doświadczany przez homoseksualistów z problematyczną hiperseksualnością, chociaż taka możliwość czeka na badanie empiryczne. Nasze wyniki były również zgodne z możliwością, że zdrowa perspektywa poznawcza dotycząca seksualności może być niespójna z powtarzającymi się, trudnymi do kontrolowania fantazjami seksualnymi, popędami i zachowaniami związanymi ze znacznym niepokojem osobistym i negatywnymi konsekwencjami. Zatem nasze wyniki sugerują, że podejścia terapeutyczne, które wywołują negatywne postawy wobec seksualności, nie podkreślają korzyści płynących z seksu i zachęcają do przekonania, że ​​ktoś nie kontroluje jego zachowań seksualnych, może nieumyślnie służyć do utrwalania, a nie ograniczania hiperseksualności.

Wyniki tego badania zbliżają się, ale w dużej mierze obchodzą, ważną kwestię nomenklaturową o implikacjach klinicznych. Konkretnie, argumentacja problematycznej hiperseksualności w standardowej nomenklaturze diagnostycznej i programie badań może być argumentowana w celu patologizowania zdrowego aspektu ludzkiego życia. Argument ten może być szczególnie ważny dla homoseksualistów i biseksualistów, grupy osób, których seksualność była w różny sposób patologizowana we współczesnej historii, problem społeczny, który trwa do dziś (). Jednak obecność skrajnie sztywnych lub niedokładnych myśli na temat seksu wśród homoseksualistów i mężczyzn biseksualnych stanowi sam w sobie problem kliniczny, potencjalnie nawet patognomoniczny objaw problematycznej hiperseksualności, niezależnie od argumentów za i przeciw moralnej lub społecznej wartości intensywnego seksu fantazje, pragnienia lub zachowania. W rezultacie identyfikacja i leczenie niepoprawnej treści myśli i związanych z nią procesów poznawczych dotyczących seksu za pomocą ważnych miar i modeli koncepcyjnych stanowi kluczowy priorytet zdrowia psychicznego niezależnie od związku z konkretnym problemem zdrowia psychicznego. Badanie to sugeruje, że zmniejszenie zaburzeń poznawczych, z którymi borykają się mężczyźni, którzy doświadczają problematycznej hiperseksualności, zamiast zmniejszać poziomy zachowań seksualnych, może samo w sobie zmniejszać problemową hiperseksualność.

Ograniczenia

Dwa istotne ograniczenia tego badania to podejście do pobierania próbek i projektowanie przekrojowe. Chociaż byliśmy w stanie zatrudnić zróżnicowaną próbę wysoce aktywnych seksualnie mężczyzn homoseksualnych i biseksualnych, wszyscy ci mężczyźni mieszkali w obszarze metropolitalnym Nowego Jorku, musieli mieć dostęp do Internetu i byli dobrze wykształceni. Konieczne są dalsze badania w celu ustalenia, czy próbki mężczyzn nie będących mieszkańcami miast lub osób mniej wykształconych, które są wysoce aktywne seksualnie, zachowują różne profile poznawczych adaptacji, które wykazują potencjalnie różne skojarzenia z hiperseksualnością. Większa próbka dodatkowo przyniosłaby więcej mocy do wykrywania istotnych predyktorów w naszym wielozmiennym modelu logistycznym. Co więcej, podejście przekrojowe zastosowane w niniejszym badaniu ograniczyło naszą zdolność do określenia, czy nieprzystosowane poznania dotyczące seksu były przyczyną, wynikiem, obiema lub żadną z problematycznych hiperseksualności. Projekt podłużny, który śledzi bardzo aktywnych seksualnie mężczyzn homoseksualnych i biseksualnych w krytycznym okresie przed rozwinięciem problematycznej hiperseksualności, zapewniłby środki niezbędne do określenia czasowej roli nieprzystosowawczych poznań na temat seksu. Jak wspomniano wcześniej, stowarzyszenia te mogą działać ze sobą, a przyszła praca powinna wykorzystywać projekty, które są w stanie zbadać współwystępujące zmiany w zachowaniach seksualnych, nieprzystosowawczych poznaniach i hiperseksualności. Dalsze, ekologiczne chwilowe próbkowanie poznań przed i po spotkaniach seksualnych pozwoliłoby na identyfikację fluktuacji w nieprzystosowawczych poznaniach na temat płci i ich czasowego wpływu na zachowania seksualne.

Wreszcie Rada Powiernicza Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego postanowiła nie uwzględniać zaburzeń hiperseksualnych ani jako formalnej diagnozy, ani w sekcji podręcznika do dalszych badań. Konieczne są jednak trwające badania, aby zbadać możliwe kryteria problemowej hiperseksualności, a także instrument proponowany do jej oceny, Inwentarz przesiewowy zaburzeń hiperseksualnych, nasz podstawowy pomiar wyniku. W bieżących analizach skupiliśmy się na wersji raportu z własnej skali, a nie na skali podawanej przez lekarza. Obecnie nie wiadomo, czy różne tryby oceny znacząco wpływają na zdolność skali do klasyfikowania hiperseksualności. Badania mające na celu ustalenie najdokładniejszego sposobu pomiaru problematycznej hiperseksualności wymagają ustalenia hiperseksualności jako ważnego taksonu diagnostycznego.

Wnioski

Opracowanie to pozwoliło uzyskać pełniejszy obraz hiperseksualności niż wcześniej oferowany i rozszerzyło istniejące modele koncepcyjne hiperseksualności, aby skupić się na znaczeniu nieprzystosowawczych poznań na temat seksu w wyjaśnianiu problematycznej hiperseksualności. Identyfikacja trójczynnikowej struktury nieprzystosowujących się poznań na temat seksu sugeruje proces, w którym oczekiwane wyniki nieprzystosowania wyjaśniają błędy samoregulacji seksualnej, z których wszystkie trzy wyjaśniają hiperseksualność, przynajmniej częściowo. Identyfikacja tego modelu poprzez obszerny proces psychometryczny, w tym potwierdzającą analizę czynnikową, modelowanie równania strukturalnego i testowanie wraz z ustalonymi predyktorami hiperseksualności, sugeruje wiarygodność i trafność tego konstruktu. Fakt, że nieprzystosowawcze poznania dotyczące dyskwalifikowania korzyści płynących z seksu wyjaśnia obecność hiperseksualności w naszej próbie wysoce aktywnych seksualnie mężczyzn homoseksualnych i biseksualnych powyżej kluczowych zmiennych wcześniej ustalonych modeli hiperseksualności, wzywa do przyszłych badań i podejść klinicznych w celu zmniejszenia takich myśli, aby w ten sposób zmniejszyć powtarzające się, trudne do kontrolowania fantazje seksualne, popędy i zachowania związane ze znacznym niepokojem osobistym i negatywnymi konsekwencjami.

Podziękowanie

Projekt ten był wspierany przez grant badawczy Narodowego Instytutu Zdrowia Psychicznego (R01-MH087714; Jeffrey T. Parsons, główny badacz). H. Jonathon Rendina był częściowo wspierany przez Narodowy Instytut Zdrowia Psychicznego Ruth L. Kirchstein Individual Predoctoral Fellowship (F31-MH095622). Za treść odpowiadają wyłącznie autorzy i niekoniecznie odzwierciedlają oficjalne poglądy National Institutes of Health. Autorzy chcieliby wyrazić uznanie dla wkładu zespołu badawczego Pillow Talk: Rubena Jimeneza, Joshua Guthalsa i Briana Mustanskiego. Chcielibyśmy również podziękować pracownikom CHEST, którzy odegrali ważną rolę w realizacji projektu: Chrisowi Cruzowi, Fran Ferayorni, Sitaji Gurungowi i Chrisowi Hietikko, a także naszemu zespołowi asystentów badawczych, rekruterów i stażystów. Na koniec dziękujemy Chrisowi Ryanowi, Danielowi Nardicio i Stephanowi Adelsonowi oraz uczestnikom, którzy poświęcili swój czas na to badanie.

Referencje

  • Amerykańskie Stowarzyszenie Psychiatryczne. DSM-5 Grupa robocza ds. Zaburzeń tożsamości seksualnej i płci. Inwentaryzacja zaburzeń hiperseksualnych. 2010 Pobrane z http://www.dsm5.org/ProposedRevisions/Pages/proposedrevision.aspx?rid=415#.
  • Amtmann D, Bamer AM, Cook KF, Askew RL, Noonan VK, Brockway JA. Skala samooceny University of Washington: nowa skala skuteczności dla osób niepełnosprawnych. Archiwa Medycyny Fizycznej i Rehabilitacji. 2012;93: 1757 – 1765. doi: 10.1016 / j.apmr.2012.05.001. [PubMed] [CrossRef] []
  • Amtmann D, Cook KF, Jensen MP, Chen WH, Choi S, Revicki D, Callahan L. Opracowanie banku przedmiotów PROMIS do pomiaru zakłóceń bólu. Ból. 2010;150: 173-182. doi: 10.1016 / j.pain.2010.04.025. [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [CrossRef] []
  • Bancroft J, Graham CA, Janssen E, Sanders SA. Model podwójnej kontroli: aktualny stan i przyszłe kierunki. Journal of Sex Research. 2009;46: 121 – 142. doi: 10.1080 / 00224490902747222. [PubMed] [CrossRef] []
  • Bancroft J, Janssen E. Model podwójnej kontroli męskiej reakcji seksualnej: teoretyczne podejście do zaburzeń erekcji za pośrednictwem centralnej. Neuroscience and Biobehavioral Reviews. 2000;24:571–579. doi: 10.1016/S0149-7634(00)00024-5. [PubMed] [CrossRef] []
  • Bancroft J, Vukadinovic Z. Uzależnienie seksualne, kompulsywność seksualna, impulsywność seksualna, czy co? W kierunku modelu teoretycznego. Journal of Sex Research. 2004;41: 225 – 234. doi: 10.1080 / 00224490409552230. [PubMed] [CrossRef] []
  • Bandura A. Poczucie własnej skuteczności: w kierunku jednoczącej teorii zmiany behawioralnej. Przegląd psychologiczny. 1977;84: 191 – 215. doi: 10.1037 / 0033-295X.84.2.191. [PubMed] [CrossRef] []
  • Baum MD, Fishman JM. AIDS, kompulsywność seksualna i homoseksualiści: podejście do leczenia grupowego. W: Caldwell SA, Burnham RA, Forstein M, redaktorzy. Terapeuci na pierwszej linii: psychoterapia z gejami w dobie AIDS. Waszyngton: Amerykańska prasa psychiatryczna; 1994. str. 255 – 274. []
  • Beck AT, Rush AJ, Shaw BF, Emery G. Terapia poznawcza depresji. Nowy Jork: Guilford Press; 1987. []
  • Bentler PM. Porównawcze wskaźniki dopasowania w modelach strukturalnych. Biuletyn Psychologiczny. 1990;107: 238 – 246. doi: 10.1037 / 0033-2909.107.2.238. [PubMed] [CrossRef] []
  • Briere J, Elliott DM. Częstość występowania i psychologiczne następstwa zgłaszanych przez dzieci nadużyć fizycznych i seksualnych w ogólnej populacji mężczyzn i kobiet. Wykorzystywanie i zaniedbywanie dzieci. 2003;27: 1205 – 1222. doi: 10.1016 / j.chiabu.2003.09.008. [PubMed] [CrossRef] []
  • Carnes P. Uzależnienie seksualne. Minneapolis, MN: Publikacje CompCare; 1983. []
  • Clark DM, Wells A. Kognitywny model fobii społecznej. Journal of Consulting and Clinical Psychology. 1995;56: 251-260. []
  • Coleman E. Kompulsywność seksualna. Journal of Chemical Dependency Treatment. 1987;1:189–204. doi: 10.1300/J034v01n01_11. [CrossRef] []
  • Coleman E. Model obsesyjno-kompulsywny do opisywania kompulsywnych zachowań seksualnych. American Journal of Preventive Psychiatry Neurology. 1990;2: 9-14. []
  • D'Augelli AR. Problemy ze zdrowiem psychicznym wśród lesbijek, gejów i młodzieży biseksualnej w wieku 14 na 21. Kliniczna psychologia dziecka i psychiatria. 2002;7: 433 – 456. doi: 10.1177 / 1359104502007003010. [CrossRef] []
  • Derogatis LR. Krótki wykaz objawów. Baltimore: Clinical Psychometric Research; 1975. []
  • Dilley JW, Woods WJ, Loeb L, Nelson K, Sheon N, Mullan J, McFarland W. Krótkie poradnictwo poznawcze z testami na HIV w celu zmniejszenia ryzyka seksualnego wśród mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami: Wyniki randomizowanego badania kontrolowanego z wykorzystaniem doradców zawodowych. Journal of Acquired Immune Deficiency Syndromes. 2007;44: 569 – 577. doi: 10.1097 / QAI.0b013e318033ffbd. [PubMed] [CrossRef] []
  • Dodge B, Reece M, Herbenick D, Fisher C, Satinsky S, Stupiansky N. Relacje między diagnostyką zakażeń przenoszonych drogą płciową a kompulsywnością seksualną w próbie mężczyzn na podstawie relacji ze społecznością mężczyzn. Choroby przenoszone drogą płciową. 2008;84: 324 – 327. doi: 10.1136 / sti.2007.028696. [PubMed] [CrossRef] []
  • Pierwsze MB, Spitzer RL, Gibbon M, Williams JB. Zorganizowany wywiad kliniczny dla DSM-IV-TR Zaburzenia Aaxisa I, wersja badawcza, wydanie pacjenta z ekranem psychotycznym (ekran SCID-I / PW / PSY) Biometrics Research, New York State Psychiatric Institute; 2002. []
  • Folstein MF, Folstein SE, McHugh PR. Stan mini-umysłowy: praktyczna metoda oceny stanu poznawczego pacjentów dla lekarza. Journal of Psychiatric Research. 1975;12: 189 – 198. [PubMed] []
  • Gallup. Moralność relacji gejów / lesbijek: 2001 – 2012 (wykres) 2012 http://www.gallup.com/poll/154634/Acceptance-Gay-Lesbian-Relations-New-Normal.aspx?utm_source=alert&utm_medium=email&utm_campaign=syndication&utm_content=morelink&utm_term=Politics%20-%20Social%20Issues.
  • Złoty SN, Heffner CL. Uzależnienie seksualne: wiele koncepcji, minimalne dane. Przegląd psychologii klinicznej. 1998;18: 367 – 381. [PubMed] []
  • Goodman A. Uzależnienie seksualne: diagnoza, etiologia i leczenie. W: Lowenstein JH, Millman RB, Ruiz P, redaktorzy. Nadużywanie substancji: obszerny podręcznik. 3. Baltimore, MD: Williams & Wilkins; 1997. s. 340–354. []
  • Gratz KL, Roemer L. Wielowymiarowa ocena regulacji i dysregulacji emocji: rozwój, struktura czynników i wstępna walidacja skali trudności regulacji emocji. Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment. 2004;26:41–54. doi: 10.1007/s10862-008-9102-4. [CrossRef] []
  • Grov C, Parsons JT, Bimbi DS. Kompulsywność seksualna i ryzyko seksualne u mężczyzn homoseksualnych i biseksualnych. Archiwa zachowań seksualnych. 2010;39:940–949. doi: 10.1007/s10508-009-9483-9. [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [CrossRef] []
  • Hatzenbuehler ML. Jak piętno mniejszości seksualnych „przenika pod skórę”? Ramy mediacji psychologicznej. Biuletyn Psychologiczny. 2009;135: 707-730. doi: 10.1037 / a0016441. [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [CrossRef] []
  • Hatzenbuehler ML, McLaughlin KA, Nolen-Hoeksema S. Regulacja emocji i internalizacja objawów w badaniu podłużnym młodzieży z mniejszości seksualnych i heteroseksualnych. Journal of Child Psychology and Psychiatry. 2008;49:1270–1278. doi: 10.1111/j.1469-7610.2008.01924.x. [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [CrossRef] []
  • Hofmann W, Baumeister RF, Förster G, Vohs KD. Codzienne pokusy: doświadczenie w pobieraniu próbek pożądania, konfliktu i samokontroli. Journal of Personality and Social Psychology. 2012;102: 1318 – 1335. doi: 10.1037 / a0026545. [PubMed] [CrossRef] []
  • Hofmann W, Deutsch R, Lancaster K, Banaji MR. Chłodzenie ciepła pokusy: mentalna samokontrola i automatyczna ocena kuszących bodźców. European Journal of Social Psychology. 2010;40: 17 – 25. doi: 10.1002 / ejsp.708. [CrossRef] []
  • Hak JN, Hook JP, Davis DE, Worthington EL, Penberthy JK. Pomiar uzależnienia seksualnego i kompulsywności: krytyczny przegląd instrumentów. Journal of Sex and Marital Therapy. 2010;36: 227 – 260. doi: 10.1080 / 00926231003719673. [PubMed] [CrossRef] []
  • Hu L, Bentler PM. Kryteria odcięcia dla indeksów dopasowania w analizie struktury kowariancji: Konwencjonalne kryteria a nowe alternatywy. Modelowanie równań strukturalnych: Dziennik multidyscyplinarny. 1999;6: 1 – 55. doi: 10.1080 / 10705519909540118. [CrossRef] []
  • Joormann J, Siemer M. Przetwarzanie afektywne i regulacja emocji w dysforii i depresji: uprzedzenia poznawcze i deficyty w kontroli poznawczej. Kompas Psychologia społeczna i osobowości. 2011;5: 13 – 28. doi: 10.1111 / j.1751-9004.2010.00335.x. [CrossRef] []
  • Kafka MP. Zaburzenie hiperseksualne: proponowana diagnoza dla DSM-V. Archiwa zachowań seksualnych. 2010;39:377–400. doi: 10.1007/s10508-009-9574-7. [PubMed] [CrossRef] []
  • Kafka MP, Prentky R. Leczenie fluoksetyną nieparafilowych uzależnień seksualnych i parafili u mężczyzn. Journal of Clinical Psychiatry. 1992;53: 351 – 358. [PubMed] []
  • Kalichman SC, Adair V, Rompa D, Multhauf K, Johnson J, Kelly J. Poszukiwanie wrażeń seksualnych: rozwój skali i przewidywanie zachowań ryzykownych AIDS wśród homoseksualnych mężczyzn aktywnych. Journal of Personality Assessment. 1994;62: 385 – 387. doi: 10.1207 / s15327752jpa6203_1. [PubMed] [CrossRef] []
  • Kalichman SC, Rompa D. Poszukiwanie wrażeń seksualnych i skala kompulsywności seksualnej: Ważność i przewidywanie zachowań związanych z ryzykiem HIV. Journal of Personality Assessment. 1995;65: 586 – 601. doi: 10.1207 / s15327752jpa6503_16. [PubMed] [CrossRef] []
  • Kalichman SC, Rompa D. Skala kompulsywności seksualnej: dalszy rozwój i stosowanie u osób zakażonych HIV. Journal of Personality Assessment. 2001;76: 379 – 395. doi: 10.1207 / S15327752JPA7603_02. [PubMed] [CrossRef] []
  • Kingston DA, Firestone P. Problematyczna hiperseksualność: przegląd konceptualizacji i diagnozy. Uzależnienie seksualne i kompulsywność. 2008;15: 284 – 310. doi: 10.1080 / 10720160802289249. [CrossRef] []
  • Kline RB. Zasady i praktyka modelowania równań strukturalnych. Nowy Jork: Guilford Press; 2010. []
  • Kohn CS. Konceptualizacja i leczenie zachowań kleptomanii za pomocą strategii poznawczych i behawioralnych. International Journal of Behavioral Consultation and Therapy. 2006;2: 105-111. []
  • Lelutiu-Weinberger C, Pachankis JE, Golub SA, Walker JNJ, Bamonte AJ, Parsons JT. Wiek kohortuje różnice w skutkach stygmatyzacji związanej z gejami, lęku i identyfikacji ze społecznością homoseksualną w zakresie ryzyka seksualnego i używania substancji. AIDS i zachowania. 2011:1–10. doi: 10.1007/s10461-011-0070-4. [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [CrossRef] []
  • Logue AW. Badania nad samokontrolą: ramy integracyjne. Nauki behawioralne i mózgowe. 1988;11: 665 – 679. doi: 10.1017 / S0140525X00053978. [CrossRef] []
  • Marlatt GA, Gordon JR, redaktorzy. Zapobieganie nawrotom: strategie utrzymania w leczeniu zachowań uzależniających. Nowy Jork: Guilford; 1985. []
  • Błędne W, Baker N. Oceny poznawcze i przemiany zachowań opóźniających. Journal of Personality and Social Psychology. 1975;31: 254. doi: 10.1037 / h0076272. [CrossRef] []
  • Missildine W, Feldstein G, Punzalan JC, Parsons JT. On mnie kocha, on mnie nie kocha: kwestionowanie heteroseksistycznych założeń różnic płciowych i romantycznych atrakcji. Uzależnienie seksualne i kompulsywność. 2005;12: 1 – 11. doi: 10.1080 / 10720160590933662. [CrossRef] []
  • Muench F, Parsons JT. Kompulsywność seksualna i HIV: identyfikacja i leczenie. Focus: Przewodnik po badaniach i doradztwie w zakresie AIDS. 2004;19: 1 – 5. [PubMed] []
  • Murphy WD, Page IJ. Ekshibicjonizm: ocena i leczenie. W: Laws DR, O'Donohue WT, redaktorzy. Odejście seksualne: teoria, ocena i leczenie. Nowy Jork: Guilford Press; 2008. pp. 61-75. []
  • Pachankis JE, Bernstein LB. Etiologiczny model lęku u młodych homoseksualistów: od wczesnego stresu do publicznej samoświadomości. Psychologia mężczyzn i męskości. 2012;13: 107 – 122. doi: 10.1037 / a0024594. [CrossRef] []
  • Pachankis JE, Hatzenbuehler ML. Społeczny rozwój przygodnej wartości wśród młodych mężczyzn z mniejszości seksualnych: empiryczny test hipotezy „Najlepszy mały chłopiec na świecie”. Podstawowa i stosowana psychologia społeczna. 2013;35: 176-190. []
  • Parsons JT, Bimbi DS, Halkitis PN. Kompulsywność seksualna wśród gejów / biseksualnych eskortujących mężczyzn, którzy reklamują się w Internecie. Uzależnienie seksualne i kompulsywność. 2001;8: 101 – 112. doi: 10.1080 / 10720160127562. [CrossRef] []
  • Parsons JT, Grov C, Golub SA. Kompulsywność seksualna, współwystępujące problemy psychospołeczne i ryzyko HIV wśród homoseksualistów i biseksualistów: dalsze dowody na syndemię. American Journal of Public Health. 2012;102: 156 – 162. doi: 10.2105 / AJPH.2011.300284. [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [CrossRef] []
  • Parsons JT, Kelly BC, Bimbi DS, DiMaria L, Wainberg ML, Morgenstern J. Wyjaśnienia dotyczące pochodzenia kompulsywności seksualnej wśród mężczyzn homoseksualnych i biseksualnych. Archiwa zachowań seksualnych. 2008;37:817–826. doi: 10.1007/s10508-007-9218-8. [PubMed] [CrossRef] []
  • Parsons JT, Rendina HJ, Ventuneac A, Cook KF, Grov C, Mustanski B. Psychometryczne badanie inwentaryzacji zaburzeń hiperseksualnych wśród wysoce aktywnych seksualnie mężczyzn homoseksualnych i biseksualnych: analiza teorii odpowiedzi przedmiotu. Journal of Sexual Medicine. 2013;10: 3088 – 3101. doi: 10.1111 / jsm.12117. [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [CrossRef] []
  • Patton JH, Stanford MS, Barratt ES. Struktura czynnikowa Skali Impulsywności Barratt. Journal of Clinical Psychology. 1995;51:768–774. doi: 10.1002/1097-4679(199511)51:6<768::AID-JCLP2270510607>3.0.CO;2-1. [PubMed] [CrossRef] []
  • Pincu L. Seksualność u homoseksualistów: kontrowersje i leczenie. Journal of Counseling & Development. 1989;68: 63 – 66. doi: 10.1002 / j.1556-6676.1989.tb02495.x. [CrossRef] []
  • Purcell DW, Patterson JD, Spikes PS, Wolitski RJ, Stall R, Valdiserri RO. Wykorzystywanie seksualne dzieci przez mężczyzn homoseksualnych i biseksualnych: zrozumienie różnic i interwencji, aby pomóc je wyeliminować. W: Wolitski RJ, Stall R, Valdiserri RO, redaktorzy. Nierówna szansa: nierówności zdrowotne dotykające homoseksualistów i mężczyzn biseksualnych w Stanach Zjednoczonych. Nowy Jork: Oxford University Press, Inc; 2007. str. 72 – 96. []
  • Raymond NC, Coleman E, Miner MH. Współwystępowanie psychiczne i kompulsywne / impulsywne cechy kompulsywnych zachowań seksualnych. Kompleksowa psychiatria. 2003;44:370–380. doi: 10.1016/S0010-440X(03)00110-X. [PubMed] [CrossRef] []
  • Reise SP, Haviland MG. Teoria odpowiedzi na przedmiot i pomiar zmiany klinicznej. Journal of Personality Assessment. 2005;84: 228 – 238. doi: 10.1207 / s15327752jpa8403_02. [PubMed] [CrossRef] []
  • Safren SA, GHR Depresja, beznadziejność, samobójstwo i powiązane czynniki w mniejszości seksualnej i heteroseksualnej młodzieży. Journal of Consulting and Clinical Psychology. 1999;67: 859 – 866. [PubMed] []
  • Sarin S, Nolen-Hoeksema S. Niebezpieczeństwa związane z mieszkaniem: Badanie związku między przeżuwaniem a radzeniem sobie z konsumpcją u osób, które przeżyły seksualne wykorzystywanie. Cognition and Emotion. 2010;24: 71 – 85. doi: 10.1080 / 02699930802563668. [CrossRef] []
  • Schwartz SA, Abramowitz JS. Czy nieparafilowe uzależnienia seksualne są odmianą zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych? Badanie pilotażowe. Praktyka poznawcza i behawioralna. 2003;10:372–377. doi: 10.1016/S1077-7229(03)80054-8. [CrossRef] []
  • Sharpe L, Tarrier N. W kierunku poznawczo-behawioralnej teorii hazardu problemowego. British Journal of Psychiatry. 1993;162: 407 – 412. doi: 10.1192 / bjp.162.3.407. [PubMed] [CrossRef] []
  • Shepherd L. Terapia poznawczo-behawioralna dla uzależniających zachowań seksualnych. Studia kliniczne. 2010;9: 18-27. []
  • Shrier LA, Shih MC, Hacker L, de Moor C. Chwilowe badanie próbkowania doświadczenia afektywnego po wystąpieniu zdarzeń współistniejących u młodzieży. Journal of Adolescent Health. 2007;40:357.e351–357e358. doi: 10.1016/j.jadohealth.2006.10.014. [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [CrossRef] []
  • Smith A, Miles I, Finlayson T, Oster A, DiNenno E Centers for Disease Control and Prevention. Raport tygodniowy "Śmiertelność i śmiertelność". Vol. 59. Atlanta, GA: Centra Kontroli i Zapobiegania Chorobom; 2010. Rozpowszechnienie i świadomość zakażenia HIV wśród mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami - 21 miast, Stany Zjednoczone, 2008; pp. 1201–1207. [PubMed] []
  • Sobell MB, Sobell LC. Osoby pijące problem: leczenie z samodzielną zmianą. Nowy Jork: Guilford Press; 1992. []
  • Stall R, Mills TC, Williamson J, Hart T, Greenwood G, Paul J, Catania JA. Stowarzyszenie współwystępujących psychospołecznych problemów zdrowotnych i zwiększonej podatności na HIV / AIDS wśród miejskich mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami. American Journal of Public Health. 2003;93: 939 – 942. doi: 10.2105 / AJPH.93.6.939. [Artykuł bezpłatny PMC] [PubMed] [CrossRef] []
  • Stall R, Paul JP, Greenwood G, Pollack LM, Bein E, Crosby GM, Catania JA. Spożywanie alkoholu, zażywanie narkotyków i problemy związane z alkoholem wśród mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami: Urban Health Health Study. Nałóg. 2002;96: 1589 – 1601. doi: 10.1046 / j.1360-0443.2001.961115896.x. [PubMed] [CrossRef] []
  • Weiss R. Leczenie uzależnienia od seksu. W: Coombs RH, edytor. Podręcznik zaburzeń uzależnień: praktyczny przewodnik po diagnozie i leczeniu. Nowy Jork: John Wiley; 2004. str. 233 – 274. []
  • Wells A. Kognitywny model uogólnionego zaburzenia lękowego. Zmiana zachowania. 1999;23: 526 – 555. doi: 10.1177 / 0145445599234002. [PubMed] [CrossRef] []
  • West SG, Finch JF, Curran PJ. Modele równania strukturalnego ze zmiennymi nienormalnymi: problemy i środki zaradcze. W: Hoyle RH, redaktor. Modelowanie równań strukturalnych: pojęcia, problemy i zastosowania. Thousand Oaks, CA: Sage; 1995. str. 56 – 75. []
  • Wiers RW, Rinck M, Kordts R, Houben K, Strack F. Przekwalifikowanie automatycznych tendencji do zbliżania się do alkoholu u osób pijących niebezpieczne. Nałóg. 2010;105: 279 – 287. doi: 10.1111 / j.1360-0443.2009.02775.x. [PubMed] [CrossRef] []
  • Williams DM. Oczekiwana oczekiwanie i poczucie własnej skuteczności: teoretyczne implikacje nierozwiązanej sprzeczności. Przegląd osobowości i psychologii społecznej. 2010;14: 417 – 425. doi: 10.1177 / 1088868310368802. [PubMed] [CrossRef] []
  • Wincze JP. Ocena i leczenie nietypowych zachowań seksualnych. W: Leiblum SR, Rosen RC, redaktorzy. Zasady i praktyka terapii seksualnej. 2. Nowy Jork: Guilford Press; 2000. str. 449 – 470. []
  • Witkiewitz K, Marlatt GA. Zapobieganie nawrotom problemów alkoholowych i narkotykowych: to był Zen, to jest Tao. Amerykański psycholog. 2004;59: 224. doi: 10.1037 / 0003-066X.59.4.224. [PubMed] [CrossRef] []