Kim są mężczyźni z gynandromorfofilem? Charakteryzowanie mężczyzn o seksualnym zainteresowaniu kobietami transpłciowymi (2015)

Cambridge University Press

Komentarze: Mężczyźni, których pociąga transseksualne (potocznie, shemale) porno / partnerzy, są zazwyczaj heteroseksualni w swojej identyfikacji i wzorcach pobudzenia. jest zazwyczaj nie homoseksualny, a nawet biseksualny.

Naukowcy nie są w stanie spekulować, dlaczego ten smak się rozwija, ale wielu użytkowników pornografii internetowej przypisuje ten fetysz do ciężkich internetowych zastosowań pornograficznych i poszukiwanie czegoś bardziej nowatorskiego w czasie. Wielu również to zgłosi znika po opuszczeniu porno.

Tak więc, Indyjscy naukowcy odkryli, że tylko 26% mężczyzn leczonych z powodu chorób przenoszonych drogą płciową nabytych podczas seksu z mężczyznami wydaje się być gejem. Reszta próbowała tego z innych powodów. Badanie dotyczące zachowań homoseksualnych mężczyzn


KJ Hsua1 c1, AM Rosenthala1, DI Millera1 i JM Baileya1

a1 Katedra Psychologii, Northwestern University, Evanston, IL, USA

Abstrakcyjny

Tło: Gynandromorfofilia (GAMP) to zainteresowanie seksualne gynandromorfy (GAM; potocznie, shemales). GAM posiadają połączenie cech fizycznych mężczyzny i kobiety. Tak więc GAMP stanowi wyzwanie dla konwencjonalnego rozumienia orientacji seksualnej jako pociągu seksualnego do mężczyzny v. forma żeńska. Spekulacje na temat mężczyzn z GAMP zawierały idee, które są homoseksualne, heteroseksualne, a zwłaszcza biseksualne.

Metoda: Porównaliśmy genitalne i subiektywne wzorce pobudzenia seksualnego mężczyzn GAMP z wzorcami heteroseksualnych i homoseksualnych mężczyzn. Porównaliśmy także te grupy na podstawie własnej oceny orientacji seksualnej i zainteresowań seksualnych.

wyniki: Mężczyźni z GAMP mieli wzorce pobudzenia podobne do tych u mężczyzn heteroseksualnych i innych niż u mężczyzn homoseksualnych. Jednak w porównaniu z mężczyznami heteroseksualnymi mężczyźni GAMP byli relatywnie bardziej pobudzeni przez bodźce erotyczne GAM niż przez bodźce erotyczne u kobiet. Mężczyźni z GAMP uzyskiwali także wyższe wyniki niż mężczyźni heteroseksualni i homoseksualni w zakresie autogynefilii.

Wnioski: Wyniki dostarczają jasnych dowodów, że mężczyźni z GAMP nie są homoseksualistami. Wskazują również, że mężczyźni GAMP są szczególnie skłonni do erotyzowania idei bycia kobietą.

Słowa kluczowe Autogynefilia; gynandromorfofilia; parafilia; podniecenie seksualne; orientacja seksualna; transpłciowy

Korespondencja

c1 Adres do korespondencji: KJ Hsu, Wydział Psychologii, Northwestern University, 2029 Sheridan Rd., Evanston, IL 60208, USA. (E-mail: [email chroniony])

Wprowadzenie

Zainteresowanie erotyczne samcami, które mają cechy fizyczne typowe dla kobiet (np. Piersi), podczas gdy zatrzymanie penisa nie jest dobrze poznane. Nazywane są osoby, które posiadają tę kombinację cech fizycznych mężczyzn i kobiet gynandromorfy (gyne odnosi się do kobiety, andro do mężczyzny i morph formować), a mężczyźni o szczególnym zainteresowaniu erotycznym tymi osobami są gynandromorfofilami (Blanchard i Collins, 1993; odtąd odnosimy się do gynandromorphów jako GAM, a gynandromorphophilic jako GAMP). Natal mężczyźni, którzy stali się GAM-ami poprzez nabywanie cech fizycznych typowych dla kobiet, takich jak piersi poprzez chirurgię lub terapię hormonalną feminizującą, podczas gdy zatrzymywanie penisa są czasami określane po prostu jako transpłciowe kobiety (np. Operario i in.2008) lub transwomeny (np. Weinberg & Williams, 2010), ale są powszechnie i potocznie określane jako shemales1 or t-dziewczyny. W jednej z analiz wyszukiwań internetowych obejmujących zainteresowania seksualne „shemales” był szesnastym najpopularniejszym hasłem wyszukiwania (Ogas & Gaddam, 2011). Liczba filmów w popularnej witrynie dla dorosłych (http://www.aebn.net) przyniosło 4071 indeksowania „shemale” z łącznej liczby> 94 ​​000.

Zainteresowanie seksualne GAM-em, które posiadają zarówno męskie, jak i żeńskie cechy fizyczne, jest paradoksalne w powszechnym rozumieniu orientacji seksualnej, która podkreśla podniecenie seksualne zarówno w stosunku do formy męskiej, jak i żeńskiej (np. Freund, 1974). Sugeruje to hipotezę, że mężczyźni GAMP są biseksualni. Rzeczywiście, połowa z jednej małej próby mężczyzn interesujących się seksualnie GAM zidentyfikowanych jako biseksualiści (Weinberg i Williams, 2010). Jednak mężczyźni biseksualni są powszechnie uważani za seksualnie przyciąganych zarówno przez mężczyzn, jak i kobiety, a nie do GAM, więc nie jest jasne, czy mężczyźni zainteresowani GAM-ami są biseksualni w konwencjonalnym sensie.

Ogas & Gaddam (2011) dostarczył jedno konto GAMP, które mogłoby wyjaśnić, dlaczego nie jest to rzadkie. Opierając się na analizie historii wyszukiwania w Internecie, doszli do wniosku, że większość mężczyzn poszukujących pornografii GAM jest heteroseksualna i zaproponowała, by heteroseksualni mężczyźni zostali pobudzeni przez pornografię GAM poprzez „erotyczną iluzję”. Większość heteroseksualnych mężczyzn uważa, że ​​pornografia zawiera zarówno mężczyznę, jak i kobietę. Zgodnie z tą hipotezą, GAM zawierają aspekty obu członków tej sceny, a podniecenie seksualne do GAM jest typowym produktem ubocznym męskiej heteroseksualności. Hipoteza ta jednak nie uwzględnia GAMP w miejscach, w których mężczyźni nie mają dostępu do pornografii. Alternatywnie, nawet w miejscach bez pornografii, większość heteroseksualnych mężczyzn wciąż podnieca seks między mężczyzną i kobietą, co może prowadzić do „iluzji erotycznej”.

Trzecia hipoteza dotycząca GAMP polega na tym, że często jest manifestacją autogynefilia, która jest rzadsza niż heteroseksualność mężczyzn, ale jest z nią blisko związana. Autogynephilia to seksualne pobudzenie mężczyzny do myśli lub obrazu siebie jako kobiety (Blanchard, 1989a , 1991; Lawrence, 2004, 2013). Mężczyzna z autogynefią ma heteroseksualne pragnienie kobiety, którą pragnie być (Blanchard, 1992). Pośrednie dowody sugerują, że mężczyźni z GAMP mają tendencję do autoginofilii. W jednym badaniu 31.1% mężczyzn reklamujących seks z cross-dresserami, transseksualistami lub GAM-ami zgłosiło, że sami się ubiera (Blanchard i Collins, 1993); cross-dressing jest prawdopodobnie najczęstszą manifestacją autogynefilii (Lawrence, 2013). Niestety Blanchard & Collins (1993) nie zapewniały osobowości przebierania osobno dla mężczyzn z seksualnym zainteresowaniem GAM per se, w przeciwieństwie do innych badanych zainteresowań seksualnych (tj. zainteresowania seksualnego w cross-dresserach lub transseksualistach). Nie zapewniały one również wskaźnika porównywania przebieranek u mężczyzn innych niż GAMP. Żadne badanie nie zgłosiło jeszcze stopnia, w jakim mężczyźni GAMP popierają autogynefilowe uczucia.

Zatrudniliśmy mężczyzn, heteroseksualistów i mężczyzn homoseksualnych GAMP w celu wyjaśnienia różnic w ich orientacji seksualnej i zainteresowaniach seksualnych na dwa sposoby: Po pierwsze, zmierzyliśmy ich genitalne i subiektywne wzorce pobudzenia seksualnego do bodźców erotycznych z udziałem mężczyzn, kobiet lub GAM. Po drugie, badaliśmy grupy pod kątem aspektów ich orientacji seksualnej i zainteresowań seksualnych (np. Stopień autogynefilii).

Metoda wykonania

Uczestnicy

Mężczyzn z GAMP rekrutowano za pomocą witryny internetowej w okolicach Chicago dla mężczyzn zainteresowanych seksualnymi kontaktami z osobami transpłciowymi (lista „t4m” w sekcji „przypadkowe spotkania” na Craigslist w Chicago) za pośrednictwem osobistych ogłoszeń poszukujących mężczyzn zainteresowanych seksualnie „transwomenami”, „shemales” lub „t-girls”. Reklamy zawierały linki do internetowego kwestionariusza kwalifikacji, który weryfikował seksualne zainteresowanie GAM z pojedynczym elementem oceniającym zainteresowanie seksualne „shemales”. Mężczyzn heteroseksualnych i homoseksualnych, których nie pociągały GAM, rekrutowano na podobnych stronach internetowych dla mężczyzn poszukujących kontaktów seksualnych odpowiednio z kobietami lub mężczyznami (odpowiednio listy „w4m” i „m4m” w sekcji „przypadkowe spotkania” na Craigslist w Chicago). Wypełnili również kwestionariusz kwalifikacyjny online, który potwierdził brak zainteresowania seksualnego GAM.

Próba składała się z 24 mężczyzn GAMP (średni wiek = 34.46, sd = 11.52), 21 heteroseksualnych mężczyzn (średni wiek = 35.00, sd = 14.28) i 21 homoseksualnych mężczyzn (średni wiek = 32.00, sd = 6.52). Wiek mężczyzn nie różnił się między grupami, p > 0.250. Nie określono z góry wielkości próby; wynikały raczej z połączenia środków dostępnych na badania i trudności w rekrutacji mężczyzn z GAMP.

Ocena wzorów pobudzenia seksualnego

Stymulacja obejmowała dziewięć filmów 3-min, w tym dwa neutralne filmy i siedem filmów erotycznych. Neutralne filmy zawierały scenerię przyrodniczą, której towarzyszyła kojąca muzyka. Erotyczne bodźce opisywały pary osób zaangażowanych w seksualnie jawne interakcje obejmujące seks oralny i penetrujący. Obejmowały one dwa segmenty zawierające tylko dwóch aktorów męskich (bodźce męskie), dwa segmenty tylko z dwoma aktorami kobiecymi (bodźce kobiece; seks penetracyjny był cyfrowy) i trzy segmenty z GAM (bodźce GAM): jeden z GAM z mężczyzną, jeden z GAM z kobietą i jeden z dwoma GAMami. Erotyczne filmy, w tym tylko mężczyźni lub tylko kobiety, są skuteczne w tworzeniu wzorców pobudzenia typowych dla mężczyzn homoseksualnych lub heteroseksualnych, ponieważ wytwarzają one wyższy poziom pobudzenia w porównaniu z bodźcami alternatywnymi (takimi jak obrazy nieruchome), a także dlatego, że ich treść dostarcza jednoznacznych informacji o źródle pobudzenie, w przeciwieństwie do bodźców z udziałem aktorów płci męskiej i żeńskiej (Chivers i in.2004, 2007). Ponieważ było to pierwsze badanie wzorców pobudzenia seksualnego mężczyzn GAMP, włączyliśmy szerszą gamę bodźców z GAM.

Pobudzenie narządów płciowych oceniano za pomocą tensometru indowo-galowego, który mierzył zmiany w obwodzie prącia. Subiektywne pobudzenie oceniano na końcu każdego klipu stymulacyjnego w skali od 0 (brak podniecenia seksualnego) do 10 (niezwykle pobudzonego seksualnie).

Ocena orientacji seksualnej i zainteresowań seksualnych

Uczestnicy wypełnili ankietę komputerową dotyczącą różnych aspektów ich orientacji seksualnej i zainteresowań seksualnych. Na przykład respondenci podali zarówno swoją tożsamość seksualną (np. „Hetero / heteroseksualni”, „biseksualni”, „geje / homoseksualiści”), jak i ich ocenę w skali Kinseya (Kinsey i in.1948), skala samoopisowa 7 od 0 (zainteresowanie tylko drugą płcią) do 6 (zainteresowanie tylko tą samą płcią). Zapewnili także liczbę dożywotnich GAM, kobiet i męskich partnerów seksualnych. Stopień autogynefii oceniano za pomocą Skali Autogynefilia Rdzenia (CAS; Blanchard, 1989b ), ośmiopunktowa miara, która ocenia skłonność mężczyzny do podniecenia seksualnego poprzez wyobrażanie sobie siebie jako kobiety. Przykładowe pozycje obejmują: „Czy kiedykolwiek zdarzyło Ci się podniecić seksualnie wyobrażając sobie, że masz nagie kobiece ciało lub masz pewne cechy nagiej kobiecej formy?” oraz „Czy kiedykolwiek podnieciłaś się seksualnie myślą o byciu kobietą?” CAS został analitycznie wyprowadzony z 8 pozycji, a jego wiarygodność była wysoka przy alfa 16. Żaden z elementów naszego badania nie oceniał stopnia pociągu seksualnego do GAM.

Analizy statystyczne

Dane dotyczące pobudzenia genitalnego i subiektywnego zostały przeanalizowane przy użyciu regresji efektów mieszanych, która modelowała uczestników jako jednostki poziomu 2, a pobudzenie do poszczególnych klipów jako zmienną odpowiedzi poziomu 1 (Raudenbush & Bryk, 2002). Modele regresji obejmowały dwa planowane kontrasty bodźców (w obrębie badanych): jeden kontrastujący bodźce męskie z innymi bodźcami erotycznymi i kontrastujący bodźce GAM z bodźcami kobiecymi. Te kontrasty wewnątrzobiektowe mogły losowo różnić się między osobnikami. Modele zawierały również dwa kontrasty grupowe (międzyobiektowe): jeden kontrastujący mężczyzn homoseksualnych z pozostałymi dwiema grupami, a kontrastujący mężczyzn GAMP z mężczyznami heteroseksualnymi. Wreszcie, modele zawierały również cztery terminy interakcji między poziomami, które oświetlały różnice grupowe w wzorach preferencji erotycznych. Nasze centralne zainteresowanie teoretyczne i sekcja Wyniki koncentrowały się na tych warunkach interakcji. Jednak tabele uzupełniające S1 i S2 dostarczają pełnych szczegółów na temat tych modeli regresji i dokładnych wartości ilościowych używanych dla kodów kontrastu.

Przed przeprowadzeniem analiz najpierw ustandaryzowaliśmy wartości pobudzenia narządów płciowych i subiektywnych, aby współczynniki regresji mogły być stosowane jako miary standaryzowanych rozmiarów efektu. Dokładniej, dla danych pobudzenia narządów płciowych, my (a) odjęło średnie pobudzenie do bodźców neutralnych od średniego pobudzenia do każdego z trzech rodzajów bodźców erotycznych (w celu kontrolowania podstawowych różnic w pobudzeniu), (b) obliczył globalne odchylenie standardowe dla pobudzenia kontrolowanego przez linię bazową dla wszystkich uczestników i wszystkich klipów bodźców (c) podzielił dane pobudzenia kontrolowane przez linię bazową przez to globalne odchylenie standardowe i (d) zgłaszane współczynniki z modeli regresji obecnie znormalizowanych danych. Dokładnie taką samą procedurę powtórzono dla subiektywnych danych pobudzenia.

Kryteria wykluczenia uczestników

Pożądane jest wyłączenie danych pobudzenia narządów płciowych od uczestników, którzy nie zareagowali odpowiednio na bodźce. (Wykluczenie tutaj osób niereagujących jest analogiczne do wykluczenia uczestników, którzy nie odpowiedzą na kwestionariusz w badaniu.) Jak w poprzednich badaniach (np. Chivers i in.2004) wymagaliśmy, aby uczestnicy spełniali dwa kryteria odpowiedzi. Po pierwsze, ipsatyzowane (tj. Wystandaryzowane wewnątrz badanych) pobudzenie genitaliów na co najmniej jeden rodzaj bodźców erotycznych (męski, żeński lub GAM) musi przewyższać to do bodźców neutralnych o połowę lub więcej odchylenia standardowego. (Ipsatyzowaliśmy, odejmując średnie pobudzenie genitaliów do wszystkich bodźców od średniego pobudzenia do każdego typu bodźca, a następnie dzieląc przez odchylenie standardowe pobudzenia między bodźcami). między rodzajem bodźca erotycznego a bodźcem neutralnym) musi przekraczać 2 mm dla co najmniej jednego rodzaju bodźca erotycznego. Stosując te kryteria, wskaźniki odpowiedzi genitaliów dla uczestników GAMP, heteroseksualnych i homoseksualnych wynosiły odpowiednio 95.8% (23/24), 71.4% (15/21) i 81.0% (17/21); wskaźniki odpowiedzi nie różniły się istotnie między grupami (dokładne prawdopodobieństwo Fishera = 0.077). Uczestnicy, którzy zostali wykluczeni z analiz odpowiedzi genitaliów, nadal byli włączani do innych analiz obejmujących subiektywne pobudzenie lub dane z kwestionariusza.

Autorzy twierdzą, że wszystkie procedury przyczyniające się do tej pracy są zgodne ze standardami etycznymi odpowiednich krajowych i instytucjonalnych komitetów ds. Eksperymentów na ludziach oraz z Deklaracją Helsińską 1975, zmienioną w 2008. Konkretnie, Komisja Rewizyjna na naszym uniwersytecie dokonała przeglądu i zatwierdziła badanie.

wyniki

Wzory pobudzenia seksualnego

Jak pokazano w Rys. 1, Mężczyźni GAMP byli ogólnie bardziej podobni do heteroseksualnych niż do homoseksualnych mężczyzn zarówno pod względem genitaliów (Rys. 1a ) i subiektywne (Rys. 1b ) wzory pobudzenia. Jednak w porównaniu z heteroseksualnymi mężczyznami mężczyźni z GAMP byli bardziej pobudzeni przez bodźce GAM. W przeciwieństwie do GAMP i heteroseksualnych mężczyzn, homoseksualni mężczyźni mieli wyraźny wzór pobudzenia narządów płciowych i subiektywnych.

Rys.. 1.

Rys.. 1.

Wzory (a) kontrolowanego na linii podstawowej pobudzenia narządów płciowych i (b) surowego subiektywnego pobudzenia (tj. W jednostkach od 0 - brak podniecenia seksualnego do 10 - niezwykle pobudzonego seksualnie) do różnych rodzajów bodźców erotycznych oddzielonych grupą uczestników. Zacienione regiony reprezentują błędy standardowe. GAM, Gynandromorph; GAMP, gynandromorphophilic.

Modele regresji z efektami mieszanymi potwierdziły, że w porównaniu z mężczyznami z grupy GAMP i heteroseksualnymi homoseksualni mężczyźni byli znacznie bardziej pobudzeni genetycznie przez bodźce męskie w stosunku do innych bodźców erotycznych [β = 1.81, 95% przedział ufności (CI) 1.39–2.22, p <0.001] i przez bodźce GAM w stosunku do bodźców żeńskich (β = 0.54, 95% CI 0.10–0.99, p = 0.018). Natomiast GAMP i heteroseksualni mężczyźni nie różnili się niską reakcją genitaliów na bodźce męskie w porównaniu z innymi bodźcami erotycznymi (β = -0.05, 95% CI -0.52 do 0.42, p > 0.250). Jednak mężczyźni GAMP mieli znacznie większą odpowiedź genitaliów na bodźce GAM w porównaniu z bodźcami żeńskimi w porównaniu z mężczyznami heteroseksualnymi (β = 0.61, 95% CI 0.11–1.12, p = 0.017). W odniesieniu do subiektywnego pobudzenia podobny wzorzec interakcji wyłonił się z modeli regresji efektów mieszanych, chociaż punktowe oszacowania wielkości efektu były większe niż w przypadku pobudzenia narządów płciowych (szczegółowe wyniki patrz Tabela uzupełniająca S2).

Orientacja seksualna i zainteresowania seksualne

Rys. 2a wykreśla samoocenę każdego uczestnika w skali Kinseya. Jak pokazano, heteroseksualni mężczyźni zgłaszali niemal wyłączne zainteresowanie seksualne kobietami, a homoseksualni mężczyźni zgłaszali niemal wyłączne zainteresowanie seksualne mężczyznami. Jednak wyniki GAMP mężczyzn w GAMP były bardziej pośrednie, co wskazuje na większą biseksualność wśród mężczyzn GAMP. Chociaż mężczyźni GAMP różnili się od mężczyzn heteroseksualnych i homoseksualnych w skali Kinseya (oba ps <0.001), mężczyźni GAMP byli bardziej podobni do heteroseksualnych niż do homoseksualnych (p <0.001). Tabela 1 pokazuje średnie i odchylenia standardowe dla skali Kinseya oddzielone grupą uczestników.

Rys.. 2.

Rys. 2.Strip wykres i średnie dla (a) skali Kinseya i (b) Skali Autogynefilia Rdzenia oddzielonej grupą uczestników. GAMP, Gynandromorphophilic.

 

Wersja o niskiej rozdzielczości Wersja o wysokiej rozdzielczości

 
 

Statystyki opisowe dla skali Kinseya, liczby partnerów seksualnych w ciągu całego życia oraz Skala Autogynefii Rdzenia

Tabela 1. Statystyki opisowe dla skali Kinseya, liczby partnerów seksualnych w ciągu całego życia oraz Skala Autogynefii Rdzenia

Rys. 3 wykreśla liczbę GAM w życiu każdego uczestnika, partnerów seksualnych kobiet i mężczyzn. Zgodnie z oczekiwaniami, mężczyźni GAMP zgłosili znacznie więcej partnerów seksualnych GAM na całe życie niż inni mężczyźni (d = 0.73, 95% CI 0.18–1.28, p = 0.036)2. Mniej więcej połowa (46%) mężczyzn z GAMP zgłosiła posiadanie co najmniej jednego partnera GAM, w porównaniu z 0% mężczyzn heteroseksualnych i 11% mężczyzn homoseksualnych. Jeśli chodzi o inne doświadczenia seksualne, mężczyźni z GAMP ponownie byli bardziej podobni do heteroseksualnych niż do homoseksualnych mężczyzn: GAMP i heteroseksualni mężczyźni zgłaszali podobną liczbę kobiet partnerów (d = 0.32, 95% przedział ufności −0.31 do 0.95, p > 0.250), a oboje zgłosili znacznie więcej partnerów płci żeńskiej niż homoseksualni mężczyźni (d = 1.07, 95% CI 0.47–1.67, p <0.001). Jednak mężczyźni GAMP zgłaszali znacznie więcej męskich partnerów niż heteroseksualni mężczyźni (d = 0.77, 95% CI 0.12–1.42, p = 0.010), chociaż mężczyźni homoseksualni zgłaszali znacznie więcej niż zarówno GAMP, jak i mężczyźni heteroseksualni (d = 3.29, 95% CI 2.45–4.12, p <0.001). Około połowa (46%) mężczyzn GAMP zgłosiła, że ​​ma co najmniej jednego partnera, w porównaniu z 0% mężczyzn heteroseksualnych i 100% mężczyzn homoseksualnych. Tak więc, jeśli chodzi o doświadczenia seksualne, mężczyźni GAMP byli najbardziej podobni do mężczyzn heteroseksualnych, ale mieli podwyższone GAM i, co ciekawe, doświadczenia homoseksualne. Tabela 1 pokazuje średnie i standardowe odchylenia dla liczby życiowych GAM, płci żeńskiej i męskiej partnerów seksualnych oddzielonych grupą uczestników.

Rys.. 3.

Rys.. 3. Rozrysuj wykres i oznacz liczbę osób w ciągu całego życia gynandromorfu, kobiet i mężczyzn partnerów seksualnych oddzielonych grupą uczestników. GAMP, Gynandromorphophilic.

Jeśli chodzi o tożsamość seksualną, 41.7% (10 / 24) mężczyzn GAMP zidentyfikowanych jako osoby biseksualne, a reszta zidentyfikowana jako heteroseksualna. Nic dziwnego, w porównaniu z mężczyznami GAMP zidentyfikowanymi przez heteroseksualistów, mężczyźni z GAMP zidentyfikowani przez osoby biseksualne odnotowali znacznie większy pociąg seksualny do mężczyzn w skali Kinseya (d = 1.59, 95% CI 0.55–2.63, p <0.001) i więcej męskich partnerów seksualnych (d = 0.72, 95% przedział ufności −0.20 do 1.65, p = 0.113). Chociaż nieistotna, ta różnica w liczbie męskich partnerów seksualnych była nadal umiarkowana. Tożsamość biseksualna i zachowanie tych mężczyzn nie znalazły jednak odzwierciedlenia w większym kontrolowanym wyjściowo pobudzeniu genitaliów do męskich bodźców erotycznych w porównaniu z heteroseksualnymi zidentyfikowanymi mężczyznami z GAMP (d = -0.27, 95% CI -1.18 do 0.63, p > 0.250).

Rys. 2b wykreśla wynik każdego uczestnika na CAS (Blanchard, 1989b). Jak pokazano, tylko mężczyźni z GAMP często zgłaszali autogynefilię: 42% mężczyzn z GAMP miało wynik> 1, w porównaniu z 12% mężczyzn heteroseksualnych i 0% mężczyzn homoseksualnych. Rzeczywiście, mężczyźni GAMP osiągali znacznie wyższe wyniki w przypadku autogynefilii niż mężczyźni heteroseksualni i homoseksualni (d = 1.20, 95% CI 0.62–1.77, p <0.001), podczas gdy mężczyźni heteroseksualni i homoseksualni nie różnią się (d = 0.40, 95% przedział ufności −0.28 do 1.08, p = 0.210). Wśród mężczyzn z GAMP wyniki w CAS były niezwiązane z żadnym narządem płciowym (r21 = 0.25, p > 0.250) lub subiektywne pobudzenie (r21 = 0.25, p > 0.250), na GAM. Jednak mężczyźni z GAMP zidentyfikowani przez biseksualistów zgłaszali znacznie wyższą autogynefilię niż mężczyźni z GAMP zidentyfikowani przez heteroseksualistów (d = 1.38, 95% CI 0.37–2.38, p = 0.007). Tak więc, wśród mężczyzn GAMP, biseksualna identyfikacja wydaje się nie być kojarzona z podnieceniem seksualnym u mężczyzn, ale raczej z autogynefilią. Tabela 1 pokazuje średnie i odchylenia standardowe dla CAS oddzielone grupą uczestników.

Mężczyźni GAMP byli zarówno bardziej autogynefiliczni, jak i bardziej podnieceni seksualnie przez GAM (v. bodźce kobiece) w porównaniu z mężczyznami heteroseksualnymi. Zbadaliśmy, czy zamieszanie między byciem GAMP a byciem autogynefilem może wyjaśniać tę różnicę w schematach pobudzenia seksualnego między dwiema grupami. W ten sposób odkryliśmy, że mężczyźni z GAMP nadal mieli większą odpowiedź narządów płciowych niż mężczyźni heteroseksualni na bodźce GAM w stosunku do bodźców żeńskich, nawet gdy autogynefilia była statystycznie kontrolowana (β = 0.67, 95% CI 0.11–1.23, p = 0.020). Wynik subiektywnego pobudzenia był podobny (β = 1.02, 95% CI 0.61–1.44, p <0.001). Tak więc, w porównaniu z heteroseksualnymi mężczyznami, mężczyźni GAMP wydają się być bardziej pobudzeni seksualnie przez GAM w porównaniu z kobiecymi bodźcami, ponieważ byli GAMP, a nie dlatego, że byli również bardziej autogynefilni.

Nasze badanie dostarcza najjaśniejszej odpowiedzi na nieco inne pytanie niż to, które zostało przedstawione w naszym tytule, a mianowicie, kim nie są mężczyźni GAMP: mężczyźni GAMP nie są homoseksualistami. Było to widoczne w odniesieniu do wzorców pobudzenia seksualnego, tożsamości seksualnej i doświadczeń seksualnych. Dla kontrastu, mężczyźni GAMP byli bardziej podobni do mężczyzn heteroseksualnych pod każdym względem. Jednak były dwie główne różnice między tymi dwiema grupami: mężczyźni z GAMP byli bardziej pobudzeni przez bodźce GAM w stosunku do bodźców żeńskich, a mężczyźni z GAMP uzyskali wyższe wyniki w autogynefilii. Ta pierwsza różnica we wzorach pobudzenia seksualnego między GAMP a heteroseksualnymi mężczyznami była niezależna od drugiej różnicy w autogynefilii.

Jeśli chodzi o różnice w ich wzorcach podniecenia seksualnego, wybraliśmy tylko heteroseksualnych uczestników, którzy zaprzeczyli silnemu zainteresowaniu seksualnemu GAM. Rodzi to pytanie, czy różnice między heteroseksualnymi mężczyznami z naszego badania a mężczyznami z GAMP odzwierciedlają nietypowość mężczyzn GAMP lub naszej szczególnej próby mężczyzn heteroseksualnych. Innymi słowy, czy nasze heteroseksualne podmioty są tak niezwykłe wśród heteroseksualnych mężczyzn, że wykazują niewielkie zainteresowanie seksualne GAM? W powiązanym badaniu, które przeprowadziliśmy, tylko 5.3% (12/227) heteroseksualnych mężczyzn rekrutowanych z Amazon Mechanical Turk poparło pociąg do GAM (AM Rosenthal i in., niepublikowane dane). Dlatego wydaje się mało prawdopodobne, aby próba heteroseksualna w niniejszym badaniu była bardzo nietypowa, ponieważ wykluczono tych, którzy poparli GAMP. W zakresie, w jakim nasza próba heteroseksualna jest typowa, nasze wyniki przemawiają przeciwko spekulacjom Ogasa i Gaddama (2011), że heteroseksualni mężczyźni są generalnie pobudzani przez GAM z powodu „erotycznej iluzji”. Rzeczywiście, subiektywne podniecenie mężczyzn heteroseksualnych na bodźce GAM było niskie, bliżej ich pobudzenia do bodźców męskich niż żeńskich. Jednak pomimo ich niskiego subiektywnego pobudzenia, heteroseksualni mężczyźni wykazywali pewne pobudzenie genitaliów na bodźce GAM, które było większe niż w przypadku bodźców męskich, chociaż niższe niż w przypadku bodźców kobiecych.

Podobnie jak w przypadku poprzednich próbek (np. Weinberg & Williams, 2010), nasi mężczyźni z GAMP prawdopodobnie umiarkowanie identyfikowali się jako biseksualni. Ich biseksualna tożsamość nie korelowała jednak z ich seksualnym podnieceniem do męskich bodźców. Zamiast tego identyfikacja biseksualna była pozytywnie związana ze stopniem autogynefilii. Blanchard (1989b ) zauważył, że mężczyźni z rozpoznaniem biseksualnym z autogynefilią byli szczególnie skłonni do erotyzowania idei bycia kobietą pożądaną lub uprawiającą seks z mężczyzną. Nazwał to zainteresowanie pseudobiseksualność, ponieważ różni się od prawdziwego zainteresowania seksualnego zarówno ciałem męskim, jak i żeńskim. W niedawnym badaniu mężczyzn z autogynefią, samoopisana tożsamość biseksualna i większa liczba męskich partnerów seksualnych w ciągu życia przewidywała większe samozadowolenie z podniecenia autogynefilicznego do idei bycia kobietą oddziałującą (zwłaszcza seksualnie) z mężczyzną (Hsu i in.2015). Chociaż nie ocenialiśmy pseudobiseksualności bezpośrednio w obecnym badaniu, prawdopodobnie wyjaśnia to część biseksualnej identyfikacji wśród mężczyzn z GAMP. Innym prawdopodobnym czynnikiem jest fakt, że GAM mają zarówno cechy męskie, jak i żeńskie. Może to wyjaśniać zwiększone pobudzenie seksualne mężczyzn homoseksualnych do bodźców GAM w porównaniu z bodźcami kobiecymi, a także zwiększone pobudzenie seksualne mężczyzn heteroseksualnych do bodźców GAM w porównaniu z bodźcami męskimi. Jednak w odniesieniu do mężczyzn GAMP, pociąg seksualny i podniecenie do GAM wydają się być granicą zainteresowania formą męską. Dlatego mężczyźni GAMP nie wydają się być biseksualni w konwencjonalnym sensie.

Nasze badanie nie dostarcza odpowiedzi na dwa ważne pytania. Po pierwsze, dlaczego niektórzy mężczyźni rozwijają podniecenie seksualne do GAM? Po drugie, dlaczego istnieje związek między autogynefilią a GAMP? Nasze wyniki sugerują, że te pytania wymagają osobnych odpowiedzi. Chociaż obecnie nie mamy dobrych sugestii dotyczących tego pierwszego pytania, proponujemy następujące spekulacje na temat tego ostatniego: mężczyźni z autogynefilem są podnieceni seksualnie pomysłem zostania kobietą. GAM powodują przejście od mężczyzny do kobiety. W rezultacie GAM mogą wyzwalać lub wzmacniać pobudzenie autogynefiliczne. To może być odkrycie, aby przeprowadzić wywiad z mężczyznami GAMP z autogynefilem na temat ich myśli i fantazji podczas spożywania bodźców GAM (lub interakcji z partnerem GAM) w celu zbadania, czy różnią się one od mężczyzn GAMP nie niebędących autogynefilami.

Ograniczenia

Wyniki naszego badania należy interpretować z pewnymi ograniczeniami. Po pierwsze, nasza wielkość próby jest niewielka, głównie z powodu ograniczeń finansowych i trudności w rekrutacji mężczyzn GAMP. Zatem wyniki, zwłaszcza te, które były negatywne, powinny czekać na przyszłą replikację.

Drugim potencjalnym problemem jest nasz wybór bodźców erotycznych. Nasze bodźce GAM nie były idealnie analogiczne do naszych bodźców męskich i żeńskich. Bodźce męskie i żeńskie przedstawiały pary jednopłciowe, ale bodźce GAM składały się z jednej pary GAM-męskiej, jednej pary GAM-żeńskiej i jednej pary GAM-GAM. Wybraliśmy tę mieszaninę, ponieważ obawialiśmy się, że bodźce GAM-GAM były szczególnie niezwykłe, nawet w porównaniu z innymi bodźcami GAM, a zatem mogą być potencjalnie mniej skuteczne w wywoływaniu pobudzenia. Gdyby nasza decyzja miała potencjalną wadę, byłoby trudniej wykryć różnice między mężczyznami GAMP a innymi mężczyznami. Na przykład, nawet jeśli homoseksualni mężczyźni nie znajdują podniecających GAM, mogą być nieco pobudzeni przez klip stymulujący GAM-męski, ponieważ obejmuje on mężczyznę. W rzeczy samej, jest to kolejny możliwy powód, dla którego mężczyźni homoseksualni byli bardziej pobudzeni przez bodźce GAM niż bodźce żeńskie, i dlaczego mężczyźni heteroseksualni byli bardziej pobudzeni przez bodźce GAM niż bodźce męskie. Mimo to udało nam się wykryć różnice między mężczyznami GAMP a obiema innymi grupami.

Ostatnim ograniczeniem, które tutaj omawiamy, jest to, że nasi uczestnicy byli ludźmi Zachodu. W Samoa i niektórych innych kulturach homoseksualni mężczyźni zazwyczaj przyjmowali prezentację transpłciową, która jest nieco podobna do GAM w kulturze zachodniej: typowe dla kobiet imiona, fryzury, stroje, maniery i zainteresowania (VanderLaan i in.2013). Co jednak ważne, osoby te nie uzyskały cech fizycznych typowych dla kobiet, takich jak piersi takie jak GAM. Ostatnie badania wykazały, że samoańscy heteroseksualni mężczyźni, którzy uprawiali seks z takimi osobami (tzw fa'afafine w ich kulturze) byli bardziej biseksualni w swoich wzorcach erotycznego zainteresowania w porównaniu z heteroseksualnymi mężczyznami bez takiego doświadczenia (Petterson i in.2015). Chociaż wyniki te wydają się kontrastować z naszymi, istniały różnice metodologiczne między badaniami obejmującymi typ bodźca i pomiar zainteresowania erotycznego. Ponadto, fa'afafine nie są całkiem analogami Samoan do GAM na Zachodzie. Można jednak spekulować najpierw, czy większość heteroseksualnych mężczyzn jest zdolnych do seksualnego pociągu do GAM w kulturze, w której taka atrakcyjność nie jest napiętnowana, a po drugie, czy nawet w takich kulturach mniejszość mężczyzn będzie relatywnie bardziej pociągana (i pobudzana przez ) GAM niż do kobiet urodzonych w porodzie.

Implikacje kliniczne

Niektórzy mężczyźni z GAMP zmagali się z brakiem zrozumienia (np. Savage, 2010; Clark-Flory, 2011; Bering, 2012), a nasze wyniki zapewniają pewne zrozumienie tego zjawiska. Na przykład mężczyzna napisał do felietonisty poradnictwa seksualnego „Savage Love”, pytając, czy jego pociąg do GAM oznaczał, że był gejem (Savage, 2010). Nasze wyniki mocno sugerują, że nie jest; w rzeczywistości mężczyźni GAMP nie byli bardziej pobudzeni seksualnie przez mężczyzn niż mężczyźni heteroseksualni. Oczywiście, mężczyźni z GAMP zwiększyli swoje doświadczenia homoseksualne w porównaniu z mężczyznami heteroseksualnymi, ale może to być spowodowane innymi czynnikami niż orientacja homoseksualna lub biseksualna, takimi jak pseudobiseksualność autogynefiliczna.

Zajmujemy się dwoma innymi problemami klinicznymi potencjalnie oświetlonymi przez nasze badanie krótkimi winietami o osobach, które skontaktowały się ze starszym autorem ze względu na jego wiedzę dotyczącą nauki o kwestiach związanych z transpłciowością.

Obowiązkowy GAMP

Seksualnym i romantycznym partnerem dorosłej kobiety był mężczyzna, który wcześnie ujawnił swoje erotyczne zainteresowanie GAM-ami na początku ich związku. Od czasu do czasu włączali razem pornografię GAM do swojego życia seksualnego i na początku uważała to za egzotycznie erotyczne. Po kilku wspólnych latach praktyka ta stała się niezbędna dla jej partnera, aby mógł czerpać przyjemność z interakcji. Było to nie do przyjęcia dla kobiety, a ich związek się zakończył.

Wyniki naszego badania sugerują, że bodźce GAM nie są obligatoryjne do stymulacji erotycznej. W przypadku naszych mężczyzn z GAMP różnica między ich genitalnym i subiektywnym pobudzeniem kobiety i bodźców GAM nie różniła się istotnie od zera. (To zmniejszona reakcja heteroseksualnych mężczyzn na bodźce GAM sprawiła, że ​​różniły się od mężczyzn z GAMP wzorcem pobudzenia). Mimo to kilku mężczyzn GAMP wykazało silniejsze, ale nie wyłączne preferencje dla GAM w stosunku do bodźców kobiecych. Tacy mężczyźni mogą być bardziej niezadowoleni z relacji seksualnych z kobietami po urodzeniu.

Dysforię płci

Dorosły mężczyzna z historią seksualnych i romantycznych związków z GAM ujawnił, że od dawna uważał przejście społeczne do roli kobiety i uzyskanie operacji zmiany płci. Ponadto podczas seksu z GAM wyobrażał sobie siebie jako kobietę.

Nasze wyniki sugerują, że dysforia płciowa może być bardziej powszechna wśród mężczyzn GAMP niż wśród mężczyzn typowych. Jest tak dlatego, że częściej niż inni mężczyźni zgłaszali autogynefilię, a autogynefilia związana jest z dysforią płci (Blanchard, 1993; Hsu i in.2015). Jednak nasze wyniki sugerują, że autogynefilia jest daleka od uniwersalności wśród mężczyzn GAMP, jako że jest to tylko połowa (n = 12) naszej próbki GAMP zgłosiła autogynefilia. Mimo to jedna trzecia (n = 8) uzyskał co najmniej 6 punktów w CAS, co przekracza średnią z próby pacjentów z autogynefilną dysforią płciową (Blanchard, 1989b ).

wnioski

GAMP to słabo rozumiane, choć nie rzadkie, erotyczne zainteresowanie. Brak zrozumienia jest niefortunny, zarówno pod względem naukowym, jak i społecznym. Mężczyźni z GAMP i ich romantyczni i seksualni partnerzy często szukali wyjaśnień na temat natury GAMP (zwłaszcza, czy zainteresowanie GAM wskazuje na bycie homoseksualistą) i cierpieli z powodu ignorancji. Niniejsze badanie stanowi znaczący krok w kierunku zrozumienia.

Materiał uzupełniający

Dodatkowe materiały towarzyszące tej wizycie papierowej http://dx.doi.org/10.1017/S0033291715002317.

Podziękowania

Dziękujemy Arundati Nagendra za nieocenioną pomoc w utrzymaniu kosztów nauki i materiałów oraz w prowadzeniu uczestników. Specjalne podziękowania dla Anne A. Lawrence za przegląd wczesnej wersji manuskryptu i za udzielanie przydatnych komentarzy na temat języka. Badania te nie otrzymały żadnej konkretnej dotacji od żadnej agencji finansującej, sektorów komercyjnych lub niekomercyjnych

Deklaracja zainteresowania

Brak.

Referencje

  • Arune, W (2006). Obrazy transpłciowe w mediach. In News and Sexuality: Media Portraits of Diversity (red. Castañeda, L. i Campbell, SB), str. 111 – 133. Sage: Thousand Oaks, CA. [Google Scholar]
  • Bering, JM (2012). List dnia SL: fascynacja prostego męża penisami (http://slog.thestranger.com/slog/archives/2012/08/07/sl-letter-of-the-day-a-straight-husbands-fascination-with-penises). Dostęp do 29 August 2014.
  • Blanchard, R (1989 a). Klasyfikacja i oznakowanie niehomoseksualnych dysforii płciowych. Archiwa zachowań seksualnych 18, 315 – 334.   [PubMed]  [CrossRef]  [Google Scholar]
  • Blanchard, R (1989 b). Pojęcie autogynefilii i typologia dysforii płci męskiej. Journal of Nervous and Mental Disease 177, 616 – 623.   [PubMed]  [CrossRef]  [Google Scholar]
  • Blanchard, R (1991). Obserwacje kliniczne i systematyczne badania autogynefilii. Journal of Sex & Marital Therapy 17, 235–251.   [PubMed]  [CrossRef]  [Google Scholar]
  • Blanchard, R (1992). Niemonotoniczna relacja autogynefilii i atrakcji heteroseksualnych. Journal of Abnormal Psychology 101, 271 – 276.   [PubMed]  [CrossRef]  [Google Scholar]
  • Blanchard, R (1993). Odmiany autogynefilii i ich związek z dysforią płci. Archiwa zachowań seksualnych 22, 241 – 251.   [PubMed]  [CrossRef]  [Google Scholar]
  • Blanchard, R, Collins, PI (1993). Mężczyźni zainteresowani seksualnie transwestytami, transseksualistami i mężczyznami. Journal of Nervous and Mental Disease 181, 570 – 575.   [PubMed]  [CrossRef]  [Google Scholar]
  • Chivers, ML, Rieger, G, Latty, E, Bailey, JM (2004). Różnica płci w specyficzności podniecenia seksualnego. Nauka psychologiczna 15, 736 – 744.   [PubMed]  [CrossRef]  [Google Scholar]
  • Chivers, ML, Seto, MC, Blanchard, R (2007). Różnice płci i orientacji seksualnej w reakcji seksualnej na czynności seksualne a płeć aktorów w filmach seksualnych. Journal of Personality and Social Psychology 93, 1108 – 1121.   [PubMed]  [CrossRef]  [Google Scholar]
  • Clark-Flory, T (2011). Co kryje się za pociągiem transseksualnym? (http://www.salon.com/2011/10/21/whats_behind_transsexual_attraction). Dostęp do 29 August 2014.
  • Freund, K (1974). Męski homoseksualizm: analiza wzoru. In Understanding Homosexuality: Its Biological and Psychological Bases (red. Loraine, JA), str. 25 – 81. Elsevier: New York, NY. [CrossRef]  [Google Scholar]
  • Hsu, KJ, Rosenthal, AM, Bailey, JM (2015). Struktura psychometryczna przedmiotów oceniających autogynefilię. Archiwa zachowań seksualnych 44, 1301 – 1312.   [PubMed]  [CrossRef]  [Google Scholar]
  • Kinsey, AC, Pomeroy, WB, Martin, CE (1948). Zachowanie seksualne u mężczyzny. Saunders: Filadelfia, PA. [Google Scholar]
  • Lawrence, AA (2004). Autogynefilia: parafiliczny model zaburzeń tożsamości płciowej. Journal of Gay & Lesbian Psychotherapy 8, 69–87.   [Google Scholar]
  • Lawrence, AA (2013). Mężczyźni uwięzieni w męskich ciałach: narracje o autogynefilicznym transseksualizmie. Springer: Nowy Jork, NY. [Google Scholar]
  • Ogas, O, Gaddam, S (2011). Miliard nikczemnych myśli: co największy na świecie eksperyment ujawnia o ludzkim pragnieniu. Dutton Adult: Nowy Jork, NY. [Google Scholar]
  • Operario, D, Burton, J, Underhill, K, Sevelius, J (2008). Mężczyźni uprawiający seks z kobietami transpłciowymi: wyzwania dla profilaktyki HIV opartej na kategoriach. AIDS i zachowanie 12, 18 – 26.   [PubMed]  [CrossRef]  [Google Scholar]
  • Petterson, LJ, Dixson, BJ, Little, AC, Vasey, PL (2015). Wyświetlanie miar czasu orientacji seksualnej u mężczyzn z Samoa, którzy angażują się w interakcje seksualne fa'afafine . PLoS ONE 10, e0116529.   [PubMed]  [Google Scholar]
  • Raudenbush, SW, Bryk, AS (2002). Hierarchiczne modele liniowe: aplikacje i metody analizy danych, 2nd edn. Sage: Thousand Oaks, CA. [Google Scholar]
  • Savage, D (2010). Zdradziłem moją żonę z transseksualistą - czy jestem gejem? (http://www.washingtoncitypaper.com/articles/40050/savage-love-i-cheated-on-my-wife-with-a-transexualmdasham). Dostęp do 29 August 2014.
  • VanderLaan, DP, Ren, Z, Vasey, PL (2013). Samiec androfilii w środowisku przodków. Human Nature 24, 375 – 401.   [PubMed]  [CrossRef]  [Google Scholar]
  • Weinberg, MS, Williams, CJ (2010). Mężczyźni seksualnie zainteresowani transwomenami (MSTW): upłciowiona postać i konstrukcja pożądania seksualnego. Journal of Sex Research 47, 374 – 383.   [PubMed]  [CrossRef]  [Google Scholar]

 

Uwagi

Notatki pojawiają się po tekście głównym.

 

Uwagi

1 Shemale jest terminem kontrowersyjnym; niektórzy uważają, że jest to obraźliwe, ponieważ często odnosi się to do transseksualistów płci męskiej lub żeńskiej lub do GAM w rozrywce dla dorosłych (Arune, 2006). Aby uniknąć niepotrzebnego przestępstwa i kontrowersji, używamy terminu GAM zamiast shemale.

2 W przypadku analiz porównujących liczbę różnych partnerów maksymalna liczba partnerów seksualnych (GAM, kobiet i mężczyzn) była ograniczona do 25, aby uniknąć nieproporcjonalnego wpływu ewentualnych wartości odstających. Ta decyzja znacznie zaniżała średnią liczbę męskich partnerów homoseksualnych mężczyzn. Jednak wyniki były podobne, gdy to ograniczenie maksymalnej liczby zostało usunięte.