Tolerantie definiëren bij internetgaming-stoornis: is het niet tijd? (2016)

Daniel L. King * en Paul H. Delfabbro

Versie van Record online: 14 JUN 2016

DOI: 10.1111 / add.13448

© 2016 Society for the Study of Addiction

Addiction

sleutelwoorden:

  • verslaving;
  • gedragsverslaving;
  • DSM-5;
  • internet gaming-stoornis;
  • MMO;
  • spellen voor meerdere spelers;
  • tolerantie

De opname van internetgameverslaving (IGD) in de bijlage van de DSM-5 is een voorlopige erkenning van gamen als verslavend gedrag [1] . Verder onderzoek is nu nodig om de voorgestelde criteria te valideren [2] . Het toepassen van het concept tolerantie op een complexe activiteit zoals gamen is echter mogelijk lastiger dan momenteel wordt erkend in de DSM-5-formulering. Er is enig voorlopig wetenschappelijk debat geweest over het onderwerp gametolerantie [3] , in relatie tot een bredere discussie over andere IGD-kenmerken zoals preoccupatie [4-6] , ontwenning [7, 8] en schade [9, 10] . Een belangrijke vraag die echter onbeantwoord blijft, is: voor welke specifieke game-stimuli ontwikkelen personen met IGD tolerantie? De DSM-5-conceptualisatie verwijst naar 'de behoefte om steeds meer tijd te besteden aan internetgames' ( [1] , p. 795). Hoewel dit op het eerste gezicht een aantrekkelijke definitie lijkt vanwege haar eenvoud en objectiviteit, is het niet per se terecht om tijd gelijk te stellen aan dosering, omdat deze variabele alleen mogelijk niet alle andere factoren omvat die excessief gedrag motiveren en in stand houden [11].

Een handig voorbeeld hiervan is de populaire internetgamingactiviteit Massively Multiplayer Online (MMO). MMO-spellen hebben grote, aanhoudende onlinewerelden die sociaal coöperatief spel en ingewikkelde beloningssystemen ondersteunen, waarbij spelers verschillende doelen nastreven. Naarmate ze vorderen, bereiken MMO-spelers 'end-game'-activiteiten, de delen van het spel waar basisniveau-vooruitgang een vooraf bepaalde vaste-intervalcap bereikt en het niet langer mogelijk is om nieuwe niveaus te bereiken. End-game-activiteiten omvatten meestal 'vermalen' (dwz herhaalbare acties) om een ​​soort horizontale voortgang te bereiken, zoals verfijning of aanpassing van game-items die al door de speler zijn verworven. Het MMO-eindspel maakt gebruik van tijdrovende versterkingsschema's met variabele verhoudingen, met zeer lage waarschijnlijkheden om de gewenste beloningen te verkrijgen. Items met lage 'drop-rates' worden erg gewaardeerd door spelers, die optimalisatiestrategieën gebruiken en zich aansluiten bij groepen (bijv. Clans, gilden) om hun kansen om ze te verkrijgen te maximaliseren. Spelers kunnen meer tijd besteden aan spelen om zich aan een steeds veeleisender, strakker of complexer en / of sociaal afhankelijk speelschema te houden bij het nastreven van een specifieke beloningsuitbetaling. Een langere speeltijd kan daarom alleen een weerspiegeling zijn van andere onderliggende factoren en niet de belangrijkste reden voor gamen.

Op basis van deze redenering lijken problematische MMO-spelers niet alleen maar meer tijd in het spel te willen doorbrengen, zoals gespecificeerd in de DSM-5, maar lijken ze eerder gedreven te worden door een behoefte aan betere, zeldzamere, waardevollere, nieuwere en/of moeilijk te verkrijgen beloningen. Een vermindering of stopzetting van het spelen gaat gepaard met een toenemende 'fear of missing out' (angst om iets te missen) van dergelijke beloningen [12] . Een mogelijke herziene formulering van gametolerantie zou daarom kunnen verwijzen naar de veranderende normen van de speler voor spelvoortgang of -voltooiing, het nastreven van meer unieke of nauw omschreven doelen en/of een afnemend gevoel van tevredenheid met de bekende en reeds verkregen beloningen van het spel. Zoals Kaptsis et al . [7] stellen , kan een problematische gamer zelfs tijdens het spelen ontwenningsverschijnselen ervaren als niet aan bepaalde vereisten van de activiteit wordt voldaan. Terwijl gokverslaving de handeling van het 'najagen van verliezen' aanduidt, waarbij het belang van winst en verlies wordt erkend, ontbreekt bij IGD een vergelijkbare erkenning van de daadwerkelijke spelactiviteiten. Verder onderzoek naar de perceptie van spelers van en hun dynamische reacties op game-stimuli, inclusief de manifestatie ervan in klinische gevallen, zal ons begrip van deze voorgestelde stoornis vergroten en nieuwe behandelingsmogelijkheden suggereren.

Belangenverstrekking

Geen.

Danksagung

Dit onderzoek ontving geen specifieke subsidie ​​van een financieringsinstantie in de publieke, commerciële of non-profitsector.

Referenties

1 American Psychiatric Association (APA). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5 ® ). Arlington, VA: American Psychiatric Publishing; 2013.

2 Petry NM, Rehbein F., Gentile DA, Lemmens JS, Rumpf HJ, Mößle T. et al. Een internationale consensus voor het beoordelen van internetgameverslaving met behulp van de nieuwe DSM-5-benadering. Addiction 2014; 109: 1399–406. Directe link:

Abstract

Volledig artikel (HTML)

PDF (108K)

Referenties

Web of Science® Times Cited: 55

3 Starcevic V. Tolerantie en ontwenningsverschijnselen zijn mogelijk niet nuttig om het begrip van gedragsverslavingen te vergroten. Addiction 2016. DOI: 10.1111/add.13381.

Directe link:

Abstract

Volledig artikel (HTML)

PDF (138K)

Referenties

Web of Science®

4 Davis RA Een cognitief-gedragsmodel van pathologisch internetgebruik. Comput Hum Behav 2001; 17: 187–95.

CrossRef ,

Web of Science® Times Cited: 436

5 Caplan SE Theorie en meting van gegeneraliseerd problematisch internetgebruik: een tweestapsbenadering. Comput Hum Behav 2010; 26: 1089–97.

CrossRef ,

Web of Science® Times Cited: 79

6 King DL, Delfabbro PH De cognitieve psychologie van internetgameverslaving. Clin Psychol Rev 2014; 34: 298–308.

CrossRef ,

PubMed ,

Web of Science® Times Cited: 17

7 Kaptsis D., King DL, Delfabbro PH, Gradisar M. Ontwenningsverschijnselen bij internetgameverslaving: een systematische review. Clin Psychol Rev 2016; 43: 58–66.

CrossRef ,

PubMed ,

Web of Science® Times Cited: 1

8 Pies R. Moet DSM-V 'internetverslaving' als een psychische stoornis aanmerken? Psychiatrie 2009; 6: 31–7.

PubMed

9 Dowling NA, Quirk KL Screening op internetafhankelijkheid: maken de voorgestelde diagnostische criteria onderscheid tussen normaal en afhankelijk internetgebruik? CyberPsychol Behav 2009; 12: 21–7.

CrossRef ,

PubMed ,

Web of Science® Times Cited: 30

10 Weinstein A., Lejoyeux M. Internetverslaving of overmatig internetgebruik. Am J Drug Alcohol Abuse 2010; 36: 277–83.

CrossRef ,

PubMed ,

Web of Science® Times Cited: 132

11 King DL, Kaptsis D., Delfabbro PH, Gradisar M. Verlangen naar internetgames? Ontwenningsverschijnselen na 84 uur onthouding van massively multiplayer online gaming. Comput Hum Behav 2016; 62: 488–95.

CrossRef

12 Przybylski AK, Murayama K., DeHaan CR, Gladwell V. Motivationele, emotionele en gedragsmatige correlaten van de angst om iets te missen. Comput Hum Behav 2013; 29: 1841–8.

CrossRef ,

Web of Science® Times Cited: 28