KOMENTARZE: Chociaż niniejszy artykuł stanowi jedynie krótkie podsumowanie, zawiera on kilka kluczowych obserwacji dotyczących rozwijającej się nauki. Na przykład, stwierdza się w nim, że zarówno Prause i in. (2015), jak i Kuhn i Gallinat (2014) donoszą o podobnym odkryciu: częstsze korzystanie z pornografii koreluje z większym przyzwyczajeniem do niej. Oba badania wykazały niższą aktywację mózgu w odpowiedzi na krótkotrwałą ekspozycję na zdjęcia pornografii tradycyjnej. W poniższym fragmencie „Niższy późny potencjał dodatni” odnosi się do wyników EEG Prause i in .:
„Z kolei badania przeprowadzone na zdrowych osobach sugerują rolę zwiększonej habituacji w przypadku nadmiernego korzystania z pornografii . U zdrowych mężczyzn, dłuższy czas spędzany na oglądaniu pornografii korelował z aktywnością dolnej lewej części kory mózgowej w odpowiedzi na obrazy pornograficzne (Kühn i Gallinat, 2014). U osób z problematycznym korzystaniem z pornografii obserwowano niższą późną aktywność dodatniego potencjału w odpowiedzi na obrazy pornograficzne”.
Dlaczego to takie ważne? Główna autorka, Nicole Prause, twierdziła, że jej pojedyncze badanie EEG obaliło mit „uzależnienia od pornografii”. To już drugi recenzowany artykuł, w którym odrzucono interpretacje Prause. Oto pierwszy artykuł.
Uwaga – liczne inne recenzowane artykuły zgadzają się, że Prause i in., 2015 wspierają model uzależnienia od pornografii: recenzowane recenzje artykułów Prause i in ., 2015
Neuropsychopharmacology 41, 385-386 (styczeń 2016) | dwa: 10.1038 / npp.2015.300
Shane W Kraus 1, 2, Valerie Voon 3 i Marc N Potenza 2, 4
1 VISN 1 Psychological Illness Research Edukacja i centra kliniczne, VA Connecticut Healthcare System, West Haven, CT, USA; 2 Department of Psychiatry, Yale University School of Medicine, New Haven, CT, USA;
3 Department of Psychiatry, University of Cambridge, Cambridge, Wielka Brytania;
Wydział Neurobiologii 4, Centrum Studiów nad Dziećmi i CASA Columbia, Yale University School of Medicine, New Haven, CT, USA
Adres e-mail: [email protected]
Kompulsywne zachowania seksualne (CSB) charakteryzują się pragnieniem, impulsywnością, niepełnosprawnością społeczną / zawodową i współchorobowości psychicznej. Częstość występowania CSB szacuje się na około 3-6%, z przewagą męską. Chociaż nie jest uwzględnione w DSM-5, CSB można zdiagnozować w ICD-10 jako zaburzenie kontroli impulsu. Jednakże istnieje debata na temat klasyfikacji CSB (np. Jako zaburzenie impulsywno-kompulsywne, cecha zaburzenia hiperseksualnego, nałogu lub wzdłuż kontinuum normatywnych zachowań seksualnych).
Wstępne dowody sugerują, że dopamina może przyczyniać się do powstawania CSB. W chorobie Parkinsona (PD), terapie zastępcze dopaminy (Levo-dopa, agoniści dopaminy) były związane z CSB i innymi zaburzeniami kontroli impulsów (Weintraub i wsp., 2010). Niewielka liczba studiów przypadków wykorzystujących naltrekson potwierdza jego skuteczność w zmniejszaniu impulsów i zachowań związanych z CSB (Raymond i wsp., 2010), zgodnych z możliwą opioidergiczną modyfikacją mezolimbicznej funkcji dopaminy w zmniejszaniu CSB. Obecnie potrzebne są większe, odpowiednio zasilane, badania neurochemiczne i badania leków, aby lepiej zrozumieć CSB.
Motywacyjne procesy motywacyjne odnoszą się do reaktywności sygnalizacji seksualnej. Mężczyźni z CSB i nie-CSB mieli większą aktywowaną płcią aktywację przedniego zakrętu obręczy, brzusznego prążka i ciała migdałowatego (Voon i wsp., 2014). W przypadku osób z CSB, funkcjonalna łączność tej sieci powiązana z pożądaniem seksualnym związanym z cue, w ten sposób rezonuje z odkryciami narkomanii (Voon i wsp., 2014). Mężczyźni z CSB wykazują zwiększoną uwagę na bodźce pornograficzne, co sugeruje wczesne uważne reakcje orientacyjne, podobnie jak w nałogach (Mechelmans i in., 2014). W przypadku CSB w porównaniu z pacjentami bez CSB, ekspozycja na sygnały pornograficzne zwiększała aktywację w prążkowiu brzusznym, cingulacie i korze czołowo-czołowej, łącząc się również z pożądaniem seksualnym (Politis i wsp., 2013). Małe badanie obrazowania dyfuzji-tensora implikuje zaburzenia przedczołowe w CSB w porównaniu z mężczyznami spoza CSB (Miner i wsp., 2009).
Z kolei badania przeprowadzone na zdrowych osobach sugerują rolę zwiększonej habituacji w przypadku nadmiernego korzystania z pornografii. U zdrowych mężczyzn, zwiększony czas spędzany na oglądaniu pornografii korelował z aktywnością dolnej lewej części kory mózgowej w odpowiedzi na obrazy pornograficzne (Kühn i Gallinat, 2014). Niższą późną aktywność dodatniego potencjału w odpowiedzi na obrazy pornograficzne zaobserwowano u osób z problematycznym korzystaniem z pornografii . Wyniki te, choć kontrastujące, nie są ze sobą sprzeczne. Przyzwyczajenie do bodźców obrazkowych w porównaniu z bodźcami wideo może być nasilone u zdrowych osób z nadmiernym korzystaniem; natomiast osoby z CSB z bardziej intensywnym/patologicznym korzystaniem mogą wykazywać zwiększoną reaktywność na bodźce.
Chociaż najnowsze badania neuroobrazowania sugerują pewne możliwe neurobiologiczne mechanizmy CSB, wyniki te należy traktować jako wstępne, określone ograniczenia metodologiczne (np. Małe rozmiary próbek, projekty przekrojów, wyłącznie mężczyźni, i tak dalej). Obecne luki w badaniach istnieją komplikując ostateczne ustalenie, czy CSB najlepiej jest uważać za uzależnienie czy nie. Potrzebne są dodatkowe badania, aby zrozumieć, w jaki sposób cechy neurobiologiczne odnoszą się do istotnych klinicznie środków, takich jak wyniki leczenia CSB. Klasyfikowanie CSB jako "uzależnienia behawioralnego" miałoby znaczący wpływ na politykę, zapobieganie i wysiłki w zakresie leczenia; jednak w tej chwili badania są w powijakach. Biorąc pod uwagę pewne podobieństwa między CSB a uzależnieniami od narkotyków, interwencje skuteczne w przypadku uzależnień mogą być obiecujące dla CSB, zapewniając w ten sposób wgląd w przyszłe kierunki badawcze, aby bezpośrednio zbadać tę możliwość.
- Kühn S, Gallinat J (2014). Struktura mózgu i funkcjonalna łączność związana z konsumpcją pornografii: mózg na porno. JAMA Psychiatry 71: 827-834.
- Mechelmans DJ, Irvine M, Banca P, Porter L, Mitchell S, Mole TB i wsp. (2014). Wzmożone nastawienie uwagi na sygnały o wyraźnie seksualnym charakterze u osób z kompulsywnymi zachowaniami i bez nich. PloS One 9: e105476.
- Górnik MH, Raymond N, Mueller BA, Lloyd M, Lim KO (2009). Wstępne badanie impulsywnych i neuroanatomicznych cech kompulsywnych zachowań seksualnych. Psychiatry Res 174: 146-151.
- Politis M, Loane C, Wu K, O'Sullivan SS, Woodhead Z, Kiferle L i wsp. (2013). Reakcja neuronalna na wizualne sygnały seksualne w leczeniu dopaminą - powiązana hiperseksualność w chorobie Parkinsona. Brain 136: 400-411.
- Raymond NC, Grant JE, Coleman E (2010). Augmentacja z naltreksonem w leczeniu kompulsywnych zachowań seksualnych: seria przypadków. Ann Clin Psychiatry 22: 55-62.
- Voon V, Mole TB, Banca P, Porter L, Morris L, Mitchell S i inni (2014). Neuronalne korelacje reaktywności sygnalizacji seksualnej u osób z kompulsywnymi zachowaniami i bez nich. PloS One 9: e102419.
- Weintraub D, Koester J, Potenza MN, Siderowf AD, Stacy M, Voon V i wsp. (2010). Zaburzenia kontroli impulsów w chorobie Parkinsona: przekrojowe badanie pacjentów z 3090. Arch Neurol 67: 589-595. Neuropsychopharmacology Recenzje (2016) 41, 385-386; doi: 10.1038 / npp.2015.300