Toss Your Textbooks: Documenten herdefiniëren verslavingen in seksueel gedrag

American Society of Addiction Medicine
UPDATES over deze aankondiging van de American Association of Addiction Medicine:

De American Society of Addiction Medicine stelt dat verslavingen voor seksueel gedrag net zo echt zijn als drugsverslavingen

Er heeft zich een belangrijke gebeurtenis voorgedaan op het gebied van verslavingswetenschap en -behandeling. De belangrijkste verslavingsdeskundigen van Amerika, verbonden aan de American Society of Addiction Medicine (ASAM), hebben zojuist een baanbrekende nieuwe definitie van verslaving gepubliceerd . Deze nieuwe definitie maakt een einde aan de discussie over de vraag of seks- en pornoverslavingen "echte verslavingen" zijn. Dat zijn ze.

Uit het persbericht van ASAM :

De nieuwe definitie is het resultaat van een intensief, vierjarig proces met meer dan 80 experts die er actief aan werken, waaronder topverslavingsautoriteiten, verslavingsgeneeskundigen en vooraanstaande neurowetenschappelijke onderzoekers uit het hele land. … Twee decennia van vooruitgang in de neurowetenschappen hebben ASAM ervan overtuigd dat verslaving opnieuw moet worden gedefinieerd door wat er in de hersenen gebeurt.

Het is waarschijnlijk dat ASAM deels heeft ingegrepen omdat de psychiaters die de DSM ( het Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders van de American Psychiatric Association ) herzien, de komende DSM-5 maar blijven uitstellen om aan te sluiten bij de ontwikkelingen in het onderzoek naar gedragsverslaving. Traditioneel stelt de DSM diagnoses niet op basis van een onderliggende ziekte, maar op basis van lijsten met gedragingen. Omdat de auteurs van de DSM het niet eens kunnen worden over een lijst met seksuele gedragingen die de "hyperseksualiteitsstoornis" (waaronder dwangmatig pornogebruik valt) vormen, zitten ze met de handen gebonden. Sterker nog, ze zouden de stoornis wel eens naar de bijlage kunnen verbannen – precies op het moment dat internetpornogebruik onder adolescente jongens bijna universeel wordt. (NB: Dit werd geschreven voordat de komende DSM-5 besloot een " categorie gedragsverslaving " te creëren .)

ASAM-definitie

De ASAM-definitie daarentegen "kijkt naar de rol van de hersenen in de etiologie van verslaving – wat er gebeurt met de hersenfunctie en specifieke hersencircuits die het uiterlijke gedrag bij verslaving kunnen verklaren." Het is een erkenning dat seksueel gedrag (bijvoorbeeld dagelijks internetporno kijken) een aanwijzing kan zijn voor een pathologie in de hersenen van de ene persoon, zonder dat dit een pathologie in de hersenen van een andere persoon weerspiegelt.

Onderzoek toont aan dat zowel gedragsverslavingen als chemische verslavingen dezelfde ingrijpende veranderingen in de anatomie en fysiologie van de hersenen met zich meebrengen. Een woordvoerder van ASAM legde uit :

De nieuwe definitie laat er geen twijfel over bestaan ​​dat alle verslavingen - of het nu gaat om alcohol, heroïne of seks - in wezen hetzelfde zijn. Dr. Raju Haleja, voormalig president van de Canadian Society for Addiction Medicine en de voorzitter van de ASAM-commissie die de nieuwe definitie bedacht, vertelde The Fix: “We beschouwen verslaving als één ziekte, in tegenstelling tot degenen die ze als een aparte ziekte beschouwen. ziekten. Verslaving is verslaving. Het maakt niet uit wat je hersenen in die richting stuurt, als het eenmaal van richting is veranderd, ben je kwetsbaar voor alle verslaving. " … Seks- of gok- of voedselverslaving [zijn] even medisch gezien even geldig als verslaving aan alcohol of heroïne of crystal meth.

Hier is een korte samenvatting van de belangrijkste punten van de American Society of Addiction Medicine:

  1. Verslaving weerspiegelt dezelfde hersenveranderingen, ongeacht of deze optreedt als reactie op chemicaliën of gedrag.
  2. Verslaving is een primaire ziekte. Het wordt niet noodzakelijk veroorzaakt door psychische problemen zoals stemmings- of persoonlijkheidsstoornissen. Dit zet het populaire idee neer dat verslavend gedrag altijd een vorm van "zelfmedicatie" is om andere aandoeningen te verlichten.
  3. Zowel gedrags- als stofverslavingen veroorzaken dezelfde belangrijke veranderingen in dezelfde neurale circuits: hypofrontaliteit, sensitisatie, desensitisatie, veranderde stresscircuits, enz.
  4. Betrokkenheid bij chronisch "verslavend gedrag" geeft aan dat de bovengenoemde hersenveranderingen hebben plaatsgevonden. Verslavend gedrag wordt dan onbewust en een gewoonte.
  5. De nieuwe definitie maakt een einde aan het oude onderscheid tussen "verslaving en dwang", dat vaak werd gebruikt om het bestaan ​​van gedragsverslavingen, waaronder pornoverslaving op internet, te ontkennen.

In tegenstelling tot de hersenen van gok-, voedsel-, videogameverslaafden, zijn de hersenen van seks- / pornoverslaafden nog niet gescand. Toch zijn de hersenmechanica van gedragsverslaving al zo goed gedefinieerd dat experts met vertrouwen kunnen zeggen dat seksueel gedrag ook potentieel verslavend is. Met andere woorden, het is niet de vorm of hoeveelheid van een stimulus, maar eerder de resulterende hersenveranderingen die er toe doen. Deze fragmenten uit ASAM's FAQs verklaren de wetenschap die alle verslaving gemeen heeft:

VRAAG: Wat is er anders aan deze nieuwe definitie?

ANTWOORD: In het verleden lag de focus over het algemeen op verslavende stoffen, zoals alcohol, heroïne, marihuana of cocaïne. Deze nieuwe definitie maakt duidelijk dat verslaving niet over drugs gaat, maar over de hersenen . Het zijn niet de stoffen die iemand gebruikt die hem of haar verslaafd maken; het gaat zelfs niet om de hoeveelheid of frequentie van gebruik. Verslaving gaat over wat er in iemands hersenen gebeurt wanneer die persoon wordt blootgesteld aan belonende stoffen of belonend gedrag, en het gaat meer over de beloningscircuits in de hersenen en gerelateerde hersenstructuren dan over de externe chemicaliën of het gedrag dat die beloningscircuits 'activeert'. (Nadruk toegevoegd.)

Verslaafden vertonen gemeenschappelijke veranderingen in de hersenen, die zich uiten in gedrag als mislukte pogingen om het gebruik te beheersen, hunkering tijdens onthoudingsperioden en ontwenningsverschijnselen. Tot nu toe zijn de onderliggende hersenveranderingen die bij alle verslaafden worden waargenomen (desensibilisatie, sensibilisatie en hypofrontaliteit) al geobserveerd in de hersenen van dwangmatige gokkers, eetbuien en videogamers. Het is waarschijnlijk dat ze ook aanwezig zijn bij de huidige dwangmatige pornogebruikers. Als het eruitziet, praat en zich gedraagt ​​als een eend, dan is het een eend. (Update: Universiteit van Cambridge: Hersenscans tonen pornoverslaving aan )

Een andere implicatie van de verklaring van ASAM is dat "pornoverslaving" niet kan worden gedefinieerd aan de hand van de kijktijd of de bekeken genres. Pornoverslaving bestaat alleen als er relevante veranderingen in de hersenen van de kijker hebben plaatsgevonden . Omdat hersenscans onpraktisch zijn, heeft ASAM een vijfdelige beoordeling ontwikkeld om mensen te helpen vaststellen of hun hersenen zijn veranderd. Dit is vergelijkbaar met het beoordelen van diabetesmarkers bij patiënten met kenmerkende symptomen.

Deze volgende twee vragen van ASAM richten zich speciaal op seks- en voedselverslavingen:

VRAAG: Deze nieuwe definitie van verslaving verwijst naar verslaving met betrekking tot gokken, eten en seksueel gedrag. Gelooft ASAM echt dat voedsel en seks verslavend zijn?

ANTWOORD: Gokverslaving is al tientallen jaren uitgebreid beschreven in de wetenschappelijke literatuur. Sterker nog, de nieuwste editie van de DSM (DSM-5) zal gokverslaving in hetzelfde hoofdstuk opnemen als stoornissen in het gebruik van middelen.

De nieuwe definitie van ASAM wijkt af van de opvatting dat verslaving alleen gelijkstaat aan middelenafhankelijkheid, door te beschrijven hoe verslaving ook verband houdt met gedrag dat een gevoel van voldoening geeft. Dit is de eerste keer dat ASAM officieel stelt dat verslaving niet uitsluitend "middelenafhankelijkheid" is.

Deze definitie stelt dat verslaving te maken heeft met functioneren en hersencircuits, en hoe de structuur en functie van de hersenen van mensen met een verslaving verschillen van die van mensen zonder verslaving . Er wordt gesproken over beloningscircuits in de hersenen en aanverwante circuits, maar de nadruk ligt niet op de externe beloningen die op dit beloningssysteem inwerken. Eet- en seksueel gedrag en gokgedrag kunnen in verband worden gebracht met het "pathologische najagen van beloningen" zoals beschreven in deze nieuwe definitie van verslaving. (Nadruk toegevoegd.)

VRAAG: Wie heeft voedselverslaving of seksverslaving?

ANTWOORD: We hebben allemaal een beloningscircuit in onze hersenen dat eten en seks als lonend ervaart. Dit is een overlevingsmechanisme. In een gezond brein hebben deze beloningen feedbackmechanismen die aangeven of er sprake is van verzadiging of 'genoeg'. Bij iemand met een verslaving raakt dit circuit ontregeld, waardoor de boodschap aan het individu 'meer' wordt. Dit leidt tot het pathologische nastreven van beloningen en/of verlichting door middel van middelen en gedragingen.

Kortom, seksverslaving bestaat en wordt veroorzaakt door dezelfde fundamentele veranderingen in de hersenstructuur en fysiologie als drugsverslaving. Dat is volkomen logisch. Verslavende drugs doen immers niets anders dan normale biologische functies versterken of verzwakken. Ze kapen neurale circuits voor natuurlijke beloningen, dus het zou duidelijk moeten zijn dat extreme versies van natuurlijke beloningen (junkfood, internetporno) die circuits ook kunnen kapen.

Hoe zit het met pornoverslaafden?

Hedendaagse zorgverleners en populaire columnisten worden vaak misleid over de risico's van internetpornogebruik – deels omdat ze weten dat masturbatie (zonder porno) zelden tot verslaving leidt. Het probleem is echter dat internetporno niet zomaar masturbatie is . De overtuiging dat masturbatie en internetporno hetzelfde zijn, getuigt van een gebrek aan begrip van de mogelijke effecten van constante prikkeling op de hersenen. Normaal gesproken leidt masturbatie tot een gevoel van verzadiging. Internetporno kan daarentegen de natuurlijke verzadiging tenietdoen . In sommige hersenen is het overstemmen van natuurlijke verzadiging door extreme stimulatie de eerste stap naar verslavingsgerelateerde veranderingen in de hersenen. Dit misverstand leidt tot slecht advies aan patiënten/cliënten/lezers.

Onderzoeksuitdagingen

Wanneer onderzoekers ooit eens een kijkje nemen in het brein van pornoverslaafden op internet, zullen ze zeker de veranderingen zien die al worden waargenomen bij andere soorten internetverslaafden. Helaas, porno-verslavingsonderzoek staat voor enorme uitdagingen:

1. Controlegroepen van mannelijke, niet-internetporno-gebruikers zijn niet langer te vinden, en zelfs als ze dat zouden kunnen, zouden beoordelingsborden zeker geen protocollen goedkeuren die hen ertoe verplichten om zoveel uren per dag naar de soorten porno te kijken als veel van de jonge jongens van vandaag kijken.

2. Vage vragenlijsten (in tegenstelling tot hersenscans) maken het voor pornogebruikers moeilijk om seksuele prestatieproblemen (of sociale angst, depressie of concentratieproblemen) te verbinden met internetporno. Porno lijkt tenslotte het meest betrouwbare afrodisiacum ter wereld en gebruikers voelen zich altijd beter tijdens het gebruik. Hoe kan het juist de problemen veroorzaken die het tijdelijk geneest?

Alleen met een bredere kennis van verslaving, de symptomen en de etiologie kunnen onderzoekers en hun onderwerpen de oorzaak met effect correct verbinden. De ASAM-verklaring ondersteunt onderzoekers bij het onderzoeken van porno door de lens van hersenveranderingen.

Therapeuten hebben nieuwe verantwoordelijkheden

De verklaring van ASAM is een stap voorwaarts in het helpen om therapeuten en hun cliënten opnieuw op te leiden. Velen werden ten onrechte geleerd dat verslaving aan seksueel gedrag niet kan ontstaan ​​door overprikkeling van de hersenen via gedrag. In plaats daarvan werden ze getraind om cliënten te verzekeren dat verslaving aan seksueel gedrag nooit een risico was - tenzij de cliënt andere (vaak genetische) aandoeningen had.

Toch schatten de auteurs van ASAM dat genetica slechts ongeveer de helft van de oorzaak van verslaving uitmaakt. Dit betekent dat een verslaving zich kan ontwikkelen zonder dat er al bestaande aandoeningen zijn. Met andere woorden, symptomen die verband houden met porno, zoals depressie, sociale angst, problemen met de seksuele prestaties op jonge leeftijd en concentratieproblemen, moeten worden beschouwd als mogelijke gevolgen van verslaving, in plaats van dat ze altijd als de oorzaak ervan worden aangenomen.

De nieuwe verklaring over verslavingsgeneeskunde legt dus de verantwoordelijkheid bij therapeuten om seks- en pornoverslaafde cliënten te helpen hun gedrag fundamenteel te veranderen. Op dit moment verwijzen veel counselors cliënten gewoon door naar een arts voor psychotrope en seksueel versterkende middelen. Tegelijkertijd verzekeren ze hen dat hun seksuele gedrag typisch en onschadelijk is.

De verklaring van ASAM is een belangrijke stap in de goede richting. In dit artikel bespreken we de specifieke symptomen die pornogebruikers melden en die kunnen wijzen op verslavingsgerelateerde veranderingen in de hersenen.